De nieuwste marketingslogan van Android is "Be together, not the same". Hoewel dergelijke motto's gewoonlijk een truc zijn om je geld uit te laten geven, zit er hier veel waarheid in.

Aangepaste launchers zijn al vanaf het begin een kenmerk van Android-tweaking. Ze kwamen gedeeltelijk voort uit noodzaak, aangezien Android vrij lelijk was voordat Google besloot om design serieus te gaan nemen. Lees ook: Slimme multitasking-apps en-tools voor Android.

Ze zijn met de tijd meegegaan en geven je de mogelijkheid om het thuisscherm van je Android-apparaat er helemaal anders uit te laten zien of anders te laten functioneren dan dat van de persoon naast je.

Launchers hebben een ander doel: Ze maken het mogelijk om de doorgaans niet al te spectaculaire aangepaste skin die fabrikanten op de nieuwste vlaggenschip telefoons blijven zetten weg te halen, hoewel stock Android er dankzij Google's Material Design nu erg goed uitziet.

Je kunt er nu een heleboel vinden in de Play Store, maar hier bespreken we vier skins die er op hun eigen manier echt uitspringen.

Je launcher veranderen

Met Android kan elke applicatie als standaard dienen voor een specifieke actie. Wanneer je op de thuisknop drukt, stuur je je apparaat naar het thuisscherm, maar je kunt zelf kiezen welke launcher daarmee omgaat.

Je telefoon of tablet heeft een gedeelte waarin je de standaard applicaties kunt kiezen (zie afbeelding).

©PXimport

Met Android kun je een aangepaste launcher als je standaard thuisscherm kiezen.

Als je een launcher hebt uitgeprobeerd en wilt omschakelen, ga dan naar Settings > Default Applications > Home en selecteer de launcher die je voorkeur heeft. Met sommige interfaces, zoals Samsung's TouchWiz, kun je meteen vanaf dit scherm een launcher verwijderen.

Krijg de Nexus-stijl met de Google Now Launcher

©PXimport

Met de Google Now Launcher kom je het dichtst in de buurt van stock Android zonder Nexus apparaat.

Google Now is de toekomst van Android. Het is je reispartner en sportmetgezel. Het integreert ook data van meer dan 70 apps en dit neemt nog altijd toe.

Google's gesproken commando's worden steeds sterker en er komen telkens nieuwe mogelijkheden. Dus als je echt een Google telefoon wilt hebben, moet je de Google Now Launcher gebruiken. Je Google Now kaarten zijn slechts een swipe van het thuisscherm verwijderd en er wordt altijd naar een gesproken commando geluisterd. De app-drawer, animaties en algehele esthetiek is een maatstaf voor Material Design, waardoor je een Nexus-achtige ervaring krijgt.

Ik zou echter graag willen dat Google er wat meer aanpassingsopties in zou verwerken. Je zou de mogelijkheid moeten hebben om te configureren hoeveel apps er op je thuisscherm passen, zodat de extra schermruimte niet verloren gaat als je een grotere telefoon hebt, zoals een Galaxy Note 4 of een Nexus 6.

Bovendien blijft de widget drawer een rommeltje. Zelfs TouchWiz slaagt erin om je beschikbare widgets op minder schermen te laten passen, zodat je niet eindeloos hoeft te scrollen om een bepaalde widget te vinden.

Action Launcher 3 is voor knutselaars

©PXimport

Action Launcher 3 combineert een Material Design look met veel aanpassingsopties.

Als je van een schone, Google Now-achtige stijl houdt, maar graag wat meer flexibiliteit wilt, raad ik Action Launcher 3 aan. De interface lijkt erg op de Google Now Launcher, compleet met de witte achtergrond in de app drawer en de mogelijkheid om snel Google Now te openen door de thuisknop ingedrukt te houden.

Maar het heeft een enorm aantal verschillende opties waarmee je je telefoon naar je eigen smaak en gebruikswijze kunt aanpassen. Mijn favoriete functie is de mogelijkheid om de notificatiebalk naar beneden te slepen door op een willekeurige plek op het scherm te omlaag te swipen. Aangezien een gemiddeld scherm tegenwoordig een formaat van zo'n vijf inch heeft, kan het oncomfortabel zijn om de notificatiebalk helemaal vanaf de bovenkant omlaag te slepen.

Je kunt een aangepast gebaar aanmaken, het thuisscherm tweaken en van links naar rechts swipen om snel een app te zoeken (deze functie kun je echter ook uitschakelen).

Dus als je een Samsung-apparaat hebt en jaloers bent op de manier waarop eigenaren van een Galaxy S6 de thuisknop tweemaal kunnen indrukken om de camera te openen, kun je nu je eigen telefoon hetzelfde laten doen. Voor de volledige set van opties moet je voor 5 dollar de Pro-versie aanschaffen. Maar er zijn een heleboel mogelijkheden beschikbaar in de gratis editie zodat je voordat je het koopt een goed beeld kunt krijgen of je het je zal aanspreken.

Yahoo Aviate maakt gebruik van machinaal leren

©PXimport

Als je minder Google op je thuisscherm wilt en een launcher die een groot deel van het denkwerk op zich neemt, dan is Aviate een goede keuze.

Deze launcher is niet voor iedereen geschikt, maar als je een andere benadering van de launcher wilt, kan Yahoo Aviate interessant zijn. We hebben er voor het laatst naar gekeken voordat Yahoo het had opgepikt. De launcher gaat nog beter met zijn kernfuncties om dan voorheen, door je voorkeuren en andere data te gebruiken om te raden wat je wilt. En Aviate ziet er nog altijd goed uit met zijn eigen ontwerp dat losstaat van die van de andere launchers die er verkrijgbaar zijn.

Maar een groot deel hiervan komt voort uit het feit dat het nu een Yahoo product is en er zijn een heleboel diensten van de paarse web gigant ingebakken. Er is zelfs een Google Now-achtige tool links van het thuisscherm die je kaarten met informatie voorschotelt.

Over het algemeen ziet de launcher er nog steeds goed uit met geïntegreerde slimme functies zoals de mogelijkheid om vanaf de onderkant omhoog te swipen om je favoriete en recente contactpersonen te benaderen. Aviate categoriseert ook automatisch je apps, hoewel je eerst misschien even zult moeten zieken omdat jouw organisatiemethode kan verschillen van die van Yahoo.

Yahoo Aviate is een goede keuze als je een beetje een dubbel gevoel hebt bij het ecosysteem van Google en als je wilt dat de telefoon een groot deel van het nadenken en organiseren op zich neemt. Yahoo's zoekprestaties zijn veel minder dan die van Google, maar dat komt deels doordat Yahoo zoveel minder over je weet. Aviate is een manier om dat zo te houden.

Apex Launcher voor thema's en aanpassingen

©PXimport

Met de Apex Launcher kun je vrijwel alles aanpassen.

De Apex Launcher is een andere krachtige optie, beschikbaar voor elk apparaat dat op Android 4.0 of later draait. Het heeft, net als Action Launcher, een freemium model waarbij de meeste functies gratis beschikbaar zijn. Om alles te ontgrendelen moet je echter 4 dollar betalen.

Het is de moeite waard, aangezien je eenvoudig het aantal apps je in de dock, het uiterlijk van notificaties en de volgorde van je thuisschermen kunt veranderen. Maar de meeste kracht zit hem in aanpasbare Apex Actions, waarmee je een snelle link op een specifiek scherm kunt zetten of een bepaalde functie op het thuisscherm. Je kunt ook door middel van spraak zoeken door vanaf een willekeurig scherm "OK, Google" te zeggen, net als met de Google Now Launcher.

Wat Apex Launcher doet opvallen is de enorme hoeveelheid beschikbare thema's; er is een enorme gemeenschap van makers die bijna elk mogelijk ontwerp voor het thuisscherm van een smartphone hebben bedacht. Veel thema's zien eruit alsof ze op één van de Motorola Droid modellen thuishoren, terugblikkend op de tijd waarin Android een uitgesproken "boze robot" esthetiek had.

Heb je een launcher nodig?

De mate waarin je je apparaat wilt veranderen is aan jou. Hoewel Samsung en LG hun aangepaste interfaces enorm hebben verbeterd, ben je als je meer functionaliteit wilt beter af met één van deze opties.

Een andere goede trend is dat veel launchers, Yahoo Aviate uitgezonderd, Google's gesproken commando's en Google Now in het nieuwe thuisscherm kunnen opnemen, waardoor je een meer verbonden ervaring hebt dan wanneer al die data in de Google Search app verstopt zit. Aangezien Android dit jaar een andere grote release kan verwachten zul je meer innovatie op dit gebied gaan zien omdat bedrijven hun invloed willen uitoefenen op het apparaat dat je overdag waarschijnlijk het meeste gebruikt.

Iedereen droomt weleens van een thuisbioscoop, maar groter is niet altijd beter. Een te groot scherm kan bijvoorbeeld zorgen voor vermoeide ogen of korrelig beeld. Ontdek hoe zaken als kijkafstand, de resolutie en de kijkhoek bepalen of een televisie daadwerkelijk in je woonkamer past.

In de felverlichte showroom van de elektronicawinkel lijkt die enorme 75-inch televisie waanzinnig indrukwekkend, maar eenmaal aan de muur in een doorsnee Nederlandse doorzonwoning kan zo'n gapend zwart vlak de ruimte volledig domineren. Veel consumenten denken onterecht dat een groter scherm automatisch garant staat voor een betere kijkervaring, ongeacht de afmetingen van de kamer. Toch is er een harde technische grens waarbij groot verandert in té groot, met hoofdpijn en onscherp beeld als direct gevolg. In dit artikel leer je precies hoe je die grens bepaalt en de ideale televisie kiest.

De kern van het probleem: resolutie en blikveld

Het probleem van een te grote tv is niet alleen esthetisch, maar vooral fysiologisch en technisch. Het draait allemaal om de verhouding tussen de resolutie (het aantal beeldpunten) en je blikveld. Zelfs bij moderne 4K-televisies zijn de pixels niet oneindig klein. Als je een enorm scherm neemt en daar te dicht op zit, trek je het beeld als het ware uit elkaar. Hierdoor verliest het beeld zijn scherpte en samenhang; je hersenen moeten harder werken om de losse informatie tot één geheel te smeden.

Een veelgehoorde misvatting is dat je simpelweg went aan elk formaat. Hoewel de eerste shock van een groot scherm inderdaad verdwijnt, blijft de fysieke belasting overeind. Als een scherm meer dan 40 graden van je horizontale blikveld inneemt, kun je niet meer het hele plaatje in één oogopslag zien. Je ogen moeten dan constant van links naar rechts scannen om de actie te volgen, vergelijkbaar met het kijken naar een tenniswedstrijd vanaf de eerste rij. Dat zorgt voor vermoeide ogen en kan op den duur zelfs leiden tot misselijkheid, ook wel 'cybersickness' genoemd.

©Gorodenkoff

Wanneer werkt een groot formaat wél goed?

Er zijn specifieke scenario's waarin een wandvullend scherm niet alleen kan, maar zelfs de voorkeur heeft. Dat geldt vooral als je de televisie primair gebruikt voor hoogwaardige content. Denk hierbij aan films op 4K Blu-ray of streamingdiensten die uitzenden in de hoogste bitrate, en uiteraard gaming op moderne consoles. In deze gevallen is de bronkwaliteit zo hoog dat je dichterbij kunt zitten zonder fouten in het beeld te zien.

Daarnaast werkt een groot formaat goed als de kijkafstand het toelaat. In moderne woningen met een open plattegrond of een loft-indeling staat de bank vaak wat verder van de muur. Als je kijkafstand meer dan 3 meter is, valt een 55-inch televisie al snel in het niet en moet je turen om details te zien. Een 65-inch of groter model herstelt in dat geval de balans en zorgt voor die gewenste bioscoopervaring, waarbij het scherm groot genoeg is om je onder te dompelen zonder dat je individuele pixels ziet.

Wanneer werkt dit níet goed?

De nadelen van een te grote tv worden pijnlijk duidelijk bij 'gewoon' tv-kijken. Veel lineaire televisieprogramma's, zoals het journaal, talkshows of sportuitzendingen via de kabel, worden niet in 4K uitgezonden, maar in Full HD of zelfs nog lager. Een enorme tv vergroot dat signaal genadeloos uit. Op een te groot scherm zie je dan plotseling ruis, compressieblokjes en onscherpe randen die op een kleiner scherm onzichtbaar zouden blijven. Het beeld oogt daardoor onrustig en rommelig.

Ook in de fysieke ruimte kan het tegenvallen. Een tv die uit staat is een groot, zwart en reflecterend vlak. In een compacte woonkamer zuigt een te groot scherm alle aandacht naar zich toe, zelfs als hij uitstaat. Zoiets verstoort de balans in je interieur en kan de kamer kleiner laten aanvoelen dan hij eigenlijk is. Daarnaast is de plaatsing van sfeerverlichting vaak lastiger; een gigantisch scherm blokkeert lichtinval of reflecteert lampen op een storende manier.

©RDVector

Dealbreakers: hier ligt de grens

Er zijn een paar harde grenzen die aangeven dat je beter een maatje kleiner kunt kiezen. Als je een van de onderstaande punten herkent, is dat een duidelijk signaal.

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om te bepalen of een tv past, moet je de rolmaat erbij pakken en even kritisch naar je eigen kijkgedrag kijken. De algemene vuistregel voor 4K-televisies is: meet de afstand van je ogen tot het scherm in centimeters en deel dat door 1,2 tot 1,5. De uitkomst is de ideale schermdiagonaal.

Zit je bijvoorbeeld op 2,5 meter (250 cm) van je scherm? Dan kom je uit op een schermdiagonaal tussen de 166 cm (65 inch) en 208 cm (82 inch). Maar let op: dat geldt alleen voor pure 4K-content. Kijk je veel normale televisie (praatprogramma's, nieuws)? Hanteer dan factor 2. Bij 250 cm afstand kijkt een scherm van 125 cm diagonaal (ongeveer 50 inch) dan vaak prettiger en rustiger. Ben je een fanatieke gamer of filmfanaat? Dan kun je de grens opzoeken. Ben je een casual kijker? Kies dan veilig voor een formaatje kleiner.

©BS | ID.nl

In het kort

Een televisie is te groot wanneer het beeld onscherp oogt of wanneer je fysiek je hoofd moet draaien om alles te kunnen volgen. Hoewel een groot scherm indrukwekkend lijkt, vergroot het bij standaard televisie-uitzendingen ook alle beeldfouten uit. De ideale grootte is een balans tussen kijkafstand en de kwaliteit van wat je kijkt. Meet daarom altijd de afstand tussen bank en muur, en wees realistisch over je kijkgedrag. Zo voorkom je hoofdpijn en blijft tv-kijken ontspannend.

Het is ergens in 2025 als Fable voor het eerst, een soort van, getoond wordt. Beelden volgen elkaar in rap tempo op. We zien de dame die de hoofdrol lijkt te spelen, geen HUD en vooral heel veel mooie filmpjes. Daarna begint het wild speculeren, de klachten over het hoofdpersonage, de vraagtekens over de gameplay. Gelukkig was daar gister de Xbox Developer Direct, waar Microsoft eens te meer bewees de code gekraakt te hebben.

Vóór de pandemie, toen de Electronic Entertainment Expo (E3) nog bestond en online showcases, Directs en State of Plays nog niet echt een ding waren, wisten gameboeren hun spellen prima te verkopen. Ontwikkelaars verschenen op het podium tijdens liveshows, praatten over hun games, speelden live een demo (wat net zo vaak goed als faliekant misging) en dergelijke presentaties werden afgewisseld met teasers, hypetrailers en (nog verder terug) zelfs weleens grafieken en verkoopcijfers. Hoe anders is de wereld anno nu.

Trailers vol trailers

Klaar zitten voor The Game Awards, een gemiddelde Direct, Showcase of Summer Game Fest is leuk, maar niet hetzelfde als ‘toen’. Want de formule is inmiddels bekend. Een half uur, een uurtje, een paar uur lang wordt er de ene na de andere trailer op je hersenen afgevuurd. Wat is ‘reclame’ en wat niet? Geen idee. Standaard zijn de animegames die elkaar zo rap opvolgen dat de gemiddelde kijker niet eens meer weet waar de ene game begint en de ander ophoudt. Meestal zit er een klapper aan het begin, waarna het grote wachten op de klapper aan het einde begint.

Vraag iemand een week later wat ie gezien heeft, en meer dan de helft van de getoonde games is waarschijnlijk uit het geheugen verdwenen.  En al die flarden van beelden zonder fatsoenlijke uitleg leiden vaker wel dan niet tot hetzelfde als die ene soort van trailer van Fable: speculaties, wild geroep en vraagtekens. Het komt de online discussie rondom games niet ten goede.

©Playground Games

Hoe anders was de inmiddels traditionele Xbox Developer Direct. Langer dan een uur, voor maar vier games. Die games kregen zodoende alle tijd, net als de ontwikkelaars. Gameplaybeelden zijn niet aan te slepen, verscheidene modi worden uitgebreid besproken en zelfs de kleinste details krijgen meer dan genoeg ademruimte. Zo horen we tijdens de Forza Horizon 6-presentatie dat het nummer van je eigen hangar (78) gekozen is omdat de game zich afspeelt in Japan, en die cijfers daar een positieve lading hebben. Fijn om te horen hoe scherp het oog voor detail van een ontwikkelaar is. Dat zegt iets over het project. En het is ook iets wat je never nooit in een hypetrailer van anderhalve minuut langs had zien komen.

Trailers vol trailers

En dus zit ik gisteravond te genieten. Niet eens per se van de games, want ze vallen net niet in mijn straatje. Forza Horizon 6 vind ik héél indrukwekkend en de game zal ongetwijfeld miljoenen spelers perfect bedienen, maar ik ben niet zo van het racen. Game Freak - de makers van Pokémon die eindelijk hun vleugels uitslaan met graphics uit dit decennium - komen met Beast of Reincarnation. Het ziet er oké uit. Double Fine vindt in mij ook geen fan en een multiplayer-pottenbakgame (Kiln) is niet iets wat hoog op mijn lijstje stond. Zelfs afsluiter Fable wist me met z’n levenssimulaties ook niet te overtuigen. Maar, nogmaals, wat heb ik genoten. Van ontwikkelaars die ruim de tijd kregen. Van de games, die van alle kanten belicht werden. Van de antwoorden die we kregen.

©Playground Games

Want wat ik nou precies van die games vond, is niet eens zo heel belangrijk. Veel belangrijker is dat iedereen dit keer in ieder geval een uitgebreid beeld kreeg van wat deze games nu precies worden. Een Xbox Developer Direct creëert geen valse hype. Van die vier getoonde games, weten we nu eigenlijk alles wat we redelijkerwijs moeten weten. Zoals bijvoorbeeld dat Fable een character creation-modus heeft, om maar iets te noemen. En plots zie je de discussies rondom de games gaan om… de inhoud. En niet op wilde speculaties rondom hoofdpersonages die helemaal niet vast blijken te staan. Love it.