Je lijst met contactpersonen is in de loop der tijd flink uitgebreid, maar ook minder overzichtelijk geworden. Dubbele contacten, gedateerde gegevens, ongestructureerde lijstjes. Eerlijk is eerlijk: het is tijd voor een opschoonbeurt van je adresboek. Appeltje-eitje met deze stappen.

Niets is zo hinderlijk als een adresboek waarin je dezelfde contactpersonen tweemaal of zelfs vaker tegenkomt. Toch gebeurt dit in de praktijk vaak, bijvoorbeeld als een contactpersoon meerdere telefoonnummers gebruikt of onder verschillende (achter)namen in de lijst voorkomt. Gelukkig kun je de adresboeken vaak eenvoudig ontdubbelen, zodat je een opgeruimde lijst overhoudt.

Contacten op iOS en iPadOS

Maak je gebruik van de app Contacten op een iPhone of iPad? Die app detecteert meestal zelf de dubbele contacten. Open het menu in de app Contacten en kijk onder Mijn kaart. In het geval van dubbele contacten verschijnt daarvan een melding. Tik op Bekijk dubbele. Een overzicht van de contactpersonen verschijnt. Onder elke naam vind je het aantal kaarten dat vermoedelijk bij die persoon hoort. Heb je vertrouwen in de sorteerkwaliteiten van de app, tik dan op Voeg alles samen. Ben je het niet met het overzicht eens, maar hoef je er ook niets aan te veranderen, kies dan voor Negeer alles. Het verstandigst is om alle individuele contacten te bekijken en per situatie te beoordelen wat er moet gebeuren. Tik op een contactpersoon om te zien welke onderliggende kaarten er zijn aangetroffen. In de sectie Gecombineerde contactgegevens stelt Contacten voor welke gegevens worden kunnen worden samengevoegd. Klik op Voeg samen als je het daarmee eens bent.

De app Contacten herkent dubbele contactpersonen.

Handmatig

Soms worden de doublures niet herkend door je iPhone of iPad. Je kunt die dubbele contactgegevens dan zelf samenvoegen. Tik op de contactpersoon en kies Wijzig. Blader naar onderen en kies voor koppel contacten. Een lijst met alle contactpersonen verschijnt: tik op de naam waarmee je het contact wilt samenvoegen. Herhaal dit voor alle kaarten die dubbel zijn. De app Contacten bepaalt vervolgens hoe de contactpersoon in de lijst verschijnt. Wil je dat de contactpersoon onder een andere naam in de lijst verschijnt (bijvoorbeeld de roepnaam in plaats van de officiële naam)? Tik dan op de naam van diegene en kies voor Gebruik deze naam voor kaartbundel.

Wordt het duplicaat niet herkend? Help je iPhone of iPad een handje.

Eén account kiezen

Je kunt voorkomen dat je deze handelingen over een tijdje weer moet uitvoeren door voor één account te kiezen waarin je je contacten opslaat. Open de instellingen van iOS en kies voor Contacten. Tik op Accounts zodat het overzicht van je accounts verschijnt. Tik op het account dat je wilt gebruiken als bron en als opslag voor nieuwe contactpersonen, bijvoorbeeld iCloud of Outlook. Zet de schuif op Aan bij Contacten.

Contacten op Android

Ook op je Android-toestel kunnen dubbele contacten voor een onoverzichtelijke situatie zorgen. Maak je gebruik van de app Contacten, dan kun je de situatie snel verbeteren. Onder in het venster tik je op Organiseren. Kies vervolgens voor Voeg samen & los op. Tik op Duplicaten samenvoegen. Worden dubbele contacten niet herkend? Dan voeg je ze handmatig samen. Tik op Meer en kies Selecteren. Tik nu op de contactpersonen die je wilt samenvoegen en tik hierna wederom op Meer. Kies Samenvoegen.

Android helpt je met het automatisch samenvoegen van contactpersonen.

Standaardaccount instellen

Doordacht beheer van contactpersonen op je Android-telefoon voorkomt dat je lijsten onoverzichtelijk raken. Maak je bijvoorbeeld gebruik van meerdere accounts (zoals Gmail en Outlook), dan bestaat de kans dat je contactpersonen ‘dubbel’ worden getoond als ze van verschillende accounts afkomstig zijn. In Android kun je aangeven welk account standaard moet worden gebruikt voor de opslag van contactpersonen.

Open de app Contacten en tik op je gebruikersnaam. Kies vervolgens voor Instellingen voor contacten /Accounts. Bij Accounts voor <gebruikersnaam> zie je alle accounts die in potentie als bron kunnen dienen voor je contactpersonenlijst. Tik op een account en bekijk bij Accountsynchronisatie of er items worden gesynchroniseerd. Tik hierop en controleer of Contacten wordt gesynchroniseerd. Zorg dat de schuif op Uit staat bij de accounts die je niet als bron wilt gebruiken. Het is verstandig om één account te gebruiken voor je adresboek, bijvoorbeeld het account van Google of van Microsoft, en de synchronisatie van contacten bij andere accounts uit te schakelen. Keer hierna terug naar het instellingenscherm. Zoek naar de sectie Contacten bewerken en tik op Standaardaccount voor nieuwe contacten. Kies hier het account dat je voortaan als hoofdlocatie gebruikt, bijvoorbeeld Google Contacten of Apparaat.

Beperk het aantal accounts waarmee je met contactpersonen werkt.

Google Contacten via browser

Je kunt je contacten ook opschonen via de browser. Als je gebruikmaakt van Google voor het beheer, open je de pagina https://contacts.google.com. Zijn er dubbele gegevens aangetroffen, dan wordt hiervan melding gemaakt in de sectie Oplossen en beheren. Je vindt een rood pictogram naast Samenvoegen en oplossen. Het getal in het pictogram geeft aan hoeveel dubbele contacten zijn aangetroffen. Klik op de optie en kies Duplicaten samenvoegen. Google toont een overzicht van vergelijkbare personen. Als je het ermee eens bent, kies je Samenvoegen. Klik op Sluiten als je het niet eens bent met de suggestie. Je herhaalt deze stappen voor elke contactpersoon die mogelijk meerdere vermeldingen heeft.

Contacten in Microsoft Outlook

Ook in Microsoft Outlook kun je dubbele contactpersonen verwijderen. Er bestaan twee manieren om dit handmatig te doen en daarmee de meeste controle te houden. Vermoed je dat het om een relatief beperkte hoeveelheid duplicaten gaat, dan kun je de doublures één voor één verwijderen.

Open Outlook en kies voor Contactpersonen. Je vindt deze sectie via het menu aan de linkerzijde. In de praktijk kun je de kolom met telefoonnummers vaak goed gebruiken om snel dubbele vermeldingen te achterhalen. Open de tab Start. In de sectie Huidige weergave kies je voor Telefoon. De lijst wordt nu opnieuw gerangschikt, waarbij dezelfde telefoonnummers bij elkaar worden geplaatst. Je ziet hierdoor gemakkelijk welke vermeldingen dubbel in de lijst voorkomen. Vervolgens kun je de dubbele contactpersonen verwijderen door er met de rechtermuisknop op te klikken en te kiezen voor Verwijderen. Om meerdere contactpersonen in één keer te verwijderen, kun je ze een voor een selecteren terwijl je de Ctrl-toets ingedrukt houdt. Druk hierna op Delete.

Rangschik de contactpersonen in Outlook op telefoonnummer, zodat je eventuele duplicaten makkelijk herkent.

Bij veel duplicaten

Heb je een grote hoeveelheid duplicaten in Microsoft Outlook, dan is het beter om voor een andere aanpak te kiezen. Hierbij exporteer je de contactpersonen naar een bestand en vervolgens importeer je ze in een nieuwe map. Tijdens dit proces kun je de dubbele contactpersonen verwijderen. Klik op Contactpersonen links in het venster. Vervolgens klik je met de rechtermuisknop op de map Contactpersonen. Kies Nieuwe map. Deze voorzie je van een duidelijke naam, zoals Dubbele contacten. Open nu de map met alle contactpersonen en druk op Ctrl+A om alle items te selecteren. Sleep vervolgens de contactpersonen naar de zojuist gemaakte map Dubbele contacten. Kies nu Bestand / Openen / Importeren/exporteren en kies in de wizard voor Door komma’s gescheiden waarden. Kies de map Dubbele contacten en sla het bestand vervolgens op een gemakkelijk te bereiken locatie op, bijvoorbeeld het Bureaublad. Sluit de wizard af.

Nu gaan we de contactpersonen weer importeren. Kies opnieuw voor Bestand / Openen / Importeren/exporteren en selecteer nu Gegevens uit een ander programma of bestand importeren. Wijs het zojuist gemaakte exportbestand aan. Kies bij Opties voor Geen duplicaten importeren. Klik op Volgende. Wijs nu de gewenste locatie aan: de hoofdmap Contactpersonen. Klik op Voltooien.

Weg met die duplicaten in Outlook!

Handig om van tevoren over na te denken: Rommeltje van gemaakt? Zo deel je je schijven overzichtelijk in

Controleren

Tot slot controleer je of er geen onnodige contacten uit Outlook zijn verwijderd. Open de map Dubbele contacten en selecteer alle items uit de lijst (met Ctrl+A). Sleep die items naar de map hoofdmap Contactpersonen. Outlook controleert nu of er dubbele contactpersonen aanwezig zijn en maakt hiervan melding. Gaat het niet om een duplicaat, kies dan voor Nieuwe contactpersoon toevoegen. Gaat het wel om een dubbele vermelding, dan kies je Gegevens van geselecteerde contactpersoon bijwerken. Klik vervolgens op Bijwerken. Herhaal deze stap voor alle contactpersonen. Controleer de map Contactpersonen hierna grondig. Tevreden? Dan kun je de map Dubbele contacten (die je immers tijdelijk aangemaakt had) verwijderen.

Iedereen droomt weleens van een thuisbioscoop, maar groter is niet altijd beter. Een te groot scherm kan bijvoorbeeld zorgen voor vermoeide ogen of korrelig beeld. Ontdek hoe zaken als kijkafstand, de resolutie en de kijkhoek bepalen of een televisie daadwerkelijk in je woonkamer past.

In de felverlichte showroom van de elektronicawinkel lijkt die enorme 75-inch televisie waanzinnig indrukwekkend, maar eenmaal aan de muur in een doorsnee Nederlandse doorzonwoning kan zo'n gapend zwart vlak de ruimte volledig domineren. Veel consumenten denken onterecht dat een groter scherm automatisch garant staat voor een betere kijkervaring, ongeacht de afmetingen van de kamer. Toch is er een harde technische grens waarbij groot verandert in té groot, met hoofdpijn en onscherp beeld als direct gevolg. In dit artikel leer je precies hoe je die grens bepaalt en de ideale televisie kiest.

De kern van het probleem: resolutie en blikveld

Het probleem van een te grote tv is niet alleen esthetisch, maar vooral fysiologisch en technisch. Het draait allemaal om de verhouding tussen de resolutie (het aantal beeldpunten) en je blikveld. Zelfs bij moderne 4K-televisies zijn de pixels niet oneindig klein. Als je een enorm scherm neemt en daar te dicht op zit, trek je het beeld als het ware uit elkaar. Hierdoor verliest het beeld zijn scherpte en samenhang; je hersenen moeten harder werken om de losse informatie tot één geheel te smeden.

Een veelgehoorde misvatting is dat je simpelweg went aan elk formaat. Hoewel de eerste shock van een groot scherm inderdaad verdwijnt, blijft de fysieke belasting overeind. Als een scherm meer dan 40 graden van je horizontale blikveld inneemt, kun je niet meer het hele plaatje in één oogopslag zien. Je ogen moeten dan constant van links naar rechts scannen om de actie te volgen, vergelijkbaar met het kijken naar een tenniswedstrijd vanaf de eerste rij. Dat zorgt voor vermoeide ogen en kan op den duur zelfs leiden tot misselijkheid, ook wel 'cybersickness' genoemd.

©Gorodenkoff

Wanneer werkt een groot formaat wél goed?

Er zijn specifieke scenario's waarin een wandvullend scherm niet alleen kan, maar zelfs de voorkeur heeft. Dat geldt vooral als je de televisie primair gebruikt voor hoogwaardige content. Denk hierbij aan films op 4K Blu-ray of streamingdiensten die uitzenden in de hoogste bitrate, en uiteraard gaming op moderne consoles. In deze gevallen is de bronkwaliteit zo hoog dat je dichterbij kunt zitten zonder fouten in het beeld te zien.

Daarnaast werkt een groot formaat goed als de kijkafstand het toelaat. In moderne woningen met een open plattegrond of een loft-indeling staat de bank vaak wat verder van de muur. Als je kijkafstand meer dan 3 meter is, valt een 55-inch televisie al snel in het niet en moet je turen om details te zien. Een 65-inch of groter model herstelt in dat geval de balans en zorgt voor die gewenste bioscoopervaring, waarbij het scherm groot genoeg is om je onder te dompelen zonder dat je individuele pixels ziet.

Wanneer werkt dit níet goed?

De nadelen van een te grote tv worden pijnlijk duidelijk bij 'gewoon' tv-kijken. Veel lineaire televisieprogramma's, zoals het journaal, talkshows of sportuitzendingen via de kabel, worden niet in 4K uitgezonden, maar in Full HD of zelfs nog lager. Een enorme tv vergroot dat signaal genadeloos uit. Op een te groot scherm zie je dan plotseling ruis, compressieblokjes en onscherpe randen die op een kleiner scherm onzichtbaar zouden blijven. Het beeld oogt daardoor onrustig en rommelig.

Ook in de fysieke ruimte kan het tegenvallen. Een tv die uit staat is een groot, zwart en reflecterend vlak. In een compacte woonkamer zuigt een te groot scherm alle aandacht naar zich toe, zelfs als hij uitstaat. Zoiets verstoort de balans in je interieur en kan de kamer kleiner laten aanvoelen dan hij eigenlijk is. Daarnaast is de plaatsing van sfeerverlichting vaak lastiger; een gigantisch scherm blokkeert lichtinval of reflecteert lampen op een storende manier.

©RDVector

Dealbreakers: hier ligt de grens

Er zijn een paar harde grenzen die aangeven dat je beter een maatje kleiner kunt kiezen. Als je een van de onderstaande punten herkent, is dat een duidelijk signaal.

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om te bepalen of een tv past, moet je de rolmaat erbij pakken en even kritisch naar je eigen kijkgedrag kijken. De algemene vuistregel voor 4K-televisies is: meet de afstand van je ogen tot het scherm in centimeters en deel dat door 1,2 tot 1,5. De uitkomst is de ideale schermdiagonaal.

Zit je bijvoorbeeld op 2,5 meter (250 cm) van je scherm? Dan kom je uit op een schermdiagonaal tussen de 166 cm (65 inch) en 208 cm (82 inch). Maar let op: dat geldt alleen voor pure 4K-content. Kijk je veel normale televisie (praatprogramma's, nieuws)? Hanteer dan factor 2. Bij 250 cm afstand kijkt een scherm van 125 cm diagonaal (ongeveer 50 inch) dan vaak prettiger en rustiger. Ben je een fanatieke gamer of filmfanaat? Dan kun je de grens opzoeken. Ben je een casual kijker? Kies dan veilig voor een formaatje kleiner.

©BS | ID.nl

In het kort

Een televisie is te groot wanneer het beeld onscherp oogt of wanneer je fysiek je hoofd moet draaien om alles te kunnen volgen. Hoewel een groot scherm indrukwekkend lijkt, vergroot het bij standaard televisie-uitzendingen ook alle beeldfouten uit. De ideale grootte is een balans tussen kijkafstand en de kwaliteit van wat je kijkt. Meet daarom altijd de afstand tussen bank en muur, en wees realistisch over je kijkgedrag. Zo voorkom je hoofdpijn en blijft tv-kijken ontspannend.

Het is ergens in 2025 als Fable voor het eerst, een soort van, getoond wordt. Beelden volgen elkaar in rap tempo op. We zien de dame die de hoofdrol lijkt te spelen, geen HUD en vooral heel veel mooie filmpjes. Daarna begint het wild speculeren, de klachten over het hoofdpersonage, de vraagtekens over de gameplay. Gelukkig was daar gister de Xbox Developer Direct, waar Microsoft eens te meer bewees de code gekraakt te hebben.

Vóór de pandemie, toen de Electronic Entertainment Expo (E3) nog bestond en online showcases, Directs en State of Plays nog niet echt een ding waren, wisten gameboeren hun spellen prima te verkopen. Ontwikkelaars verschenen op het podium tijdens liveshows, praatten over hun games, speelden live een demo (wat net zo vaak goed als faliekant misging) en dergelijke presentaties werden afgewisseld met teasers, hypetrailers en (nog verder terug) zelfs weleens grafieken en verkoopcijfers. Hoe anders is de wereld anno nu.

Trailers vol trailers

Klaar zitten voor The Game Awards, een gemiddelde Direct, Showcase of Summer Game Fest is leuk, maar niet hetzelfde als ‘toen’. Want de formule is inmiddels bekend. Een half uur, een uurtje, een paar uur lang wordt er de ene na de andere trailer op je hersenen afgevuurd. Wat is ‘reclame’ en wat niet? Geen idee. Standaard zijn de animegames die elkaar zo rap opvolgen dat de gemiddelde kijker niet eens meer weet waar de ene game begint en de ander ophoudt. Meestal zit er een klapper aan het begin, waarna het grote wachten op de klapper aan het einde begint.

Vraag iemand een week later wat ie gezien heeft, en meer dan de helft van de getoonde games is waarschijnlijk uit het geheugen verdwenen.  En al die flarden van beelden zonder fatsoenlijke uitleg leiden vaker wel dan niet tot hetzelfde als die ene soort van trailer van Fable: speculaties, wild geroep en vraagtekens. Het komt de online discussie rondom games niet ten goede.

©Playground Games

Hoe anders was de inmiddels traditionele Xbox Developer Direct. Langer dan een uur, voor maar vier games. Die games kregen zodoende alle tijd, net als de ontwikkelaars. Gameplaybeelden zijn niet aan te slepen, verscheidene modi worden uitgebreid besproken en zelfs de kleinste details krijgen meer dan genoeg ademruimte. Zo horen we tijdens de Forza Horizon 6-presentatie dat het nummer van je eigen hangar (78) gekozen is omdat de game zich afspeelt in Japan, en die cijfers daar een positieve lading hebben. Fijn om te horen hoe scherp het oog voor detail van een ontwikkelaar is. Dat zegt iets over het project. En het is ook iets wat je never nooit in een hypetrailer van anderhalve minuut langs had zien komen.

Trailers vol trailers

En dus zit ik gisteravond te genieten. Niet eens per se van de games, want ze vallen net niet in mijn straatje. Forza Horizon 6 vind ik héél indrukwekkend en de game zal ongetwijfeld miljoenen spelers perfect bedienen, maar ik ben niet zo van het racen. Game Freak - de makers van Pokémon die eindelijk hun vleugels uitslaan met graphics uit dit decennium - komen met Beast of Reincarnation. Het ziet er oké uit. Double Fine vindt in mij ook geen fan en een multiplayer-pottenbakgame (Kiln) is niet iets wat hoog op mijn lijstje stond. Zelfs afsluiter Fable wist me met z’n levenssimulaties ook niet te overtuigen. Maar, nogmaals, wat heb ik genoten. Van ontwikkelaars die ruim de tijd kregen. Van de games, die van alle kanten belicht werden. Van de antwoorden die we kregen.

©Playground Games

Want wat ik nou precies van die games vond, is niet eens zo heel belangrijk. Veel belangrijker is dat iedereen dit keer in ieder geval een uitgebreid beeld kreeg van wat deze games nu precies worden. Een Xbox Developer Direct creëert geen valse hype. Van die vier getoonde games, weten we nu eigenlijk alles wat we redelijkerwijs moeten weten. Zoals bijvoorbeeld dat Fable een character creation-modus heeft, om maar iets te noemen. En plots zie je de discussies rondom de games gaan om… de inhoud. En niet op wilde speculaties rondom hoofdpersonages die helemaal niet vast blijken te staan. Love it.