20 procent dunner, 28 procent lichter en tweemaal zo snel als zijn voorganger. De iPad Air van Apple doet zijn naam absoluut eer aan. Ik ging de afgelopen dagen met de nieuwe Apple-tablet aan de slag en zocht voor je uit of deze zijn hoge prijskaartje waard is.

Na mijn eerste hands-on ervaring met de iPad Air in Londen, was ik zeer enthousiast over deze nieuwste gadget van Apple. Dun, licht en werkelijk een schitterend nieuw design. Maar weet die positieve eerste indruk ook stand te houden na enkele dagen? Jazeker. En hieronder zal ik uiteenzetten waarom Apple met de iPad Air zijn beste tablet ooit aflevert.

Grote iPad mini

Zoals de vele geruchten van de laatste maanden al deden vermoeden, heeft Apple voor de iPad Air een nieuw design gekozen. En inderdaad, het is feitelijk een grote iPad mini geworden, met aanzienlijk dunnere randen langs het scherm op de lange zijde en een platte achterkant. Qua kleur kan er gekozen worden voor een zilverkleurig-model met witte schermlijst of een stijlvolle spacegrijs-variant met zwarte bezel.

©PXimport

Ook voor de iPad Air zijn de bekende Smart Covers verkrijgbaar.

Als je de iPad Air oppakt zal direct het gebrek aan gewicht opvallen. Ga je voor de wifi-versie van de tablet dan weegt deze slechts 469 gram. De door mij geteste Air is zo'n 10 gram zwaarder, wat te danken is aan de 4G-ondersteuning die is ingebouwd. Beide versies zijn slechts 7,5 millimeter dik. Dit zorgt ervoor dat de tablet compleet nieuw en modern aandoet. Vooral wanneer je teruggrijpt naar een vorige generatie iPad, zal deze log aanvoelen en is de dikke schermrand een absolute no go.

Je gooit de Air dan ook eenvoudig in een tas en in het dagelijks gebruik zal je merken dat de tablet prettiger te gebruiken is. Lig je bijvoorbeeld op de bank of in bed, dan is de iPad eenvoudig met één hand vast te houden. De tablet is nét iets te groot om hem met één hand vast te klemmen, dus als je dat belangrijk vindt; wacht nog even tot de iPad mini met Retina-display (hands-on) later deze maar naar Nederland komt.

In alles een iPad

Bekend met Apple's iPad? Dan zal de Air qua werking weinig verrassingen voor je in petto hebben. De knoppen en camera's zitten immers nog allemaal op dezelfde plek en al het geluid komt weer uit de onderkant van de tablet. Dit laatste vind ik nog altijd jammer. Het is dan wel stereo geluid, bij het kijken van films of het spelen van games was het toch prettig geweest wanneer er een speaker aan de bovenkant van de iPad zou zitten. Voor die momenten trekken we dus toch maar weer een hoofdtelefoon tevoorschijn...

©PXimport

Met zijn 7,5 millimeter is de Air ontzettend dun.

We zijn natuurlijk al enkele jaren verwend met de Retina-schermen van Apple, en ook op de iPad Air betreft het weer een 9,7 inch-display met een resolutie van 2048 x 1536 pixels. Deze pixels zijn met het blote oog bijna niet te zien, wat voor een haarscherp en rustig beeld zorgt. Daarbij is het een zeer helder IPS-scherm, wat het een ideaal apparaat maakt voor het spelen van games en het kijken naar films. In zonlicht reflecteert het scherm helaas wel enorm. Geen tablet dus om lekker mee in de zon te gaan zitten.

Klaar voor de toekomst

Net als de iPhone 5s draait de iPad Air op de nieuwe A7-processor. Een razendsnelle en energiezuinige dualcore-chip die de tablet in iedere situatie vloeiend laat draaien. Daarbij is het Apple's eerste processor met een 64-bit-architectuur, wat (vooral in de toekomst) voor aanzienlijk krachtigere apps moet gaan zorgen.

Het aantal apps dat momenteel volgens deze nieuwe 64-bit-standaard is ontwikkeld, is klein. Wanneer je echter een game als Infinity Blade III speelt of foto's gaat bewerken in iPhoto, wordt wel direct duidelijk dat 64-bit de toekomst is voor mobiele apps. Maar met die wetenschap zal je voorlopig nog even genoegen moeten nemen, want in het dagelijks gebruik zal je niet veel van de extra pk's merken.

Productiviteit

Apple levert zijn productiviteitssoftware (iLife, iWork) tegenwoordig gratis bij nieuwe producten. En ook op de iPad Air kan je dus voor nop aan de slag met handige programma's als Pages, iMovie, Keynote en het geweldige GarageBand. Ben je gewend om met Microsofts Office of Google Drive te werken? Dan zal het zeker even wennen zijn om in het visuele spektakel van de Apple-software te duiken. De apps zijn grondig vernieuwd, en zien er mede hierdoor zeer mooi uit op de iPad. De bediening is in mijn ogen echter wat 'te' simpel gemaakt, waardoor veel handige functies moeilijk terug te vinden zijn.

Uiteraard is iOS 7 als besturingssysteem aanwezig. En dat we zeer te spreken zijn over Apple's grondig vernieuwde mobiele OS, kon je al lezen in de uitgebreide review van iOS 7 en onze test van de iPhone 5s. De moderne kleurstellingen van de software en de vloeiende animaties passen perfect bij de de dunne en lichte iPad Air. Apple bewijst ook hier maar weer eens dat het een groot voordeel is wanneer de fabrikant zowel de hardware als de software voor zijn rekening neemt. Apple heeft er opvallend genoeg voor gekozen om de Touch ID-vingerafdrukscanner, die geïntroduceerd werd met de iPhone 5s, niet in te bouwen op de nieuwe generatie iPads. Jammer, want Touch ID is een van de handigste nieuwe functies op de iPhone. Je iPad beveiligen doe je dus nog ouderwets met een toegangscode.

©PXimport

We kunnen nu gratis gebruikmaken van Apple's kantoorsoftware.

Razendsnel internetten met 4G

Onze iPad Air ondersteunt (naast de gangbare wifi-standaarden) ook 4G internet. Ik ging online met het lte-netwerk van KPN, en dat blijft toch een indrukwekkende ervaring. Onderweg internetten met een snelheid alsof je thuis op je wifi-netwerk zit, zal iedereen als muziek in de oren klinken. Daarbij is de 4G-ontvangst van de Air prima, wat eveneens gezegd kan worden over de wifi-verbinding.

Apple heeft de iPad dus een stukje dunner weten te maken dan voorgaande edities, maar toch claimt de fabrikant dat de batterijduur onveranderd is. En inderdaad, als je de helderheid niet volledig opendraait en niet non-stop full-hd-video's streamt op Netflix (kortom, je gebruikt de tablet normaal) dan haal je met gemak de beloofde 10 uur. Netjes.

FaceTime

Ben jij iemand die bij een concert foto's staat te maken met je iPad? Dan zal je verheugd zijn om te horen dat achterop de tablet een uitstekende 5 megapixel-camera zit die mooie foto's en full-hd-video's schiet. De camera is snel en vooral de foto's die ik in donkere ruimtes nam, waren opvallend goed. Zo sterk als de camera in de iPhone 5s, is het echter zeker niet.

©PXimport

De camera aan de achterkant schiet prima foto's en video's.

De camera aan de vookant vind ik doorgaans veel belangrijker op een tablet. Ik gebruik het apparaat namelijk veel vaker voor het voeren van FaceTime-gesprekken dan dat ik er foto's of video's mee schiet. Vooral ook omdat het er nogal idioot uitziet wanneer je in de dierentuin foto's staat te maken met een grote tablet... De front-facing-camera is 1,2 megapixel groot, en geschikt voor 720p-video's. Uitstekend materiaal om videogesprekken mee te voeren, maar verder niet veel bijzonders.

Aan de prijs

Apple heeft met de iPad Air zijn beste tablet tot op heden afgeleverd, en het apparaat is absoluut klaar om komend jaar op te boksen tegen tablets van concurrenten als Samsung, LG en Microsoft. Maar goed, daar betaal je dan ook wel flink voor. De iPad Air is namelijk verkrijgbaar vanaf 479 euro, waarmee je het wifi-only model met 16 GB aan geheugen in huis haalt. Voor de meest uitgebreide versie ( wifi, 4G en 128 GB opslag) moet je zelfs 869 euro betalen.

Later deze maand lanceert Apple ook de iPad mini met Retina-display. Een tablet die zowel qua vorm als specificaties nagenoeg gelijk is aan de iPad Air, alleen dan een flinke slag kleiner. Welke nieuwe iPad het beste bij jou past? Het zal aankomen op je persoonlijke voorkeur. Wat ligt lekker in de hand? Hoe gebruik je jouw iPad? Welke prijs wil je betalen? We zullen er uitgebreid op terugkomen zodra we ook de nieuwe iPad mini op de redactie binnen hebben.

©PXimport

De iPad Air is eenvoudig met één hand vast te houden

Conclusie

Het mag geen verrassing zijn dat Apple met de iPad Air zijn beste tablet tot op heden aflevert. Veel interessanter: de iPad Air mag zich momenteel de beste tablet op de markt noemen, en is dankzij zijn uitstekende hardware klaar om nog lange tijd op het hoogste niveau mee te spelen. Heb je momenteel nog een iPad 1 of 2, dan is dit een ideaal moment om over te stappen op een tablet die je een schitterend Retina-scherm geeft, een compleet nieuw design voert en met zijn uitstekende hardware klaar is voor de toekomst. Daarbij zijn Apple's productiviteitsapps gratis beschikbaar voor de iPad Air, wat de tablet meer dan ooit een handige aanvulling maakt op je werkstation. Houd er echter wel rekening mee dat je voor een Apple-tablet ook een Apple-prijs mag betalen.

Energieopslag stond lang gelijk aan een technische puzzel van losse kastjes en kabels. De Hoymiles HiOne rekent daar definitief mee af. Dit systeem integreert krachtige prestaties in één strakke, modulaire zuil die gezien mag worden. Ben jij klaar voor de volgende stap in energieonafhankelijkheid? Wij doken in de specificaties van deze stille krachtpatser.

Partnerbijdrage - in samenwerking met Hoymiles

Geen kabelbrij, maar strak design

Wie zijn garage of technische ruimte netjes wil houden, zit niet te wachten op een wirwar van kastjes en leidingen. De HiOne lost dit op met een slim modulair ontwerp. De installateur stapelt de batterij- en omvormermodules simpelweg op elkaar.

Het unieke hieraan is dat alle verbindingen intern lopen. Aan de buitenkant zie je dus geen kabels, wat zorgt voor een rustig en 'afgewerkt' beeld. De behuizing voelt niet aan als goedkoop plastic, maar als een solide apparaat dat tegen een stootje kan. Dankzij de IP66-certificering (water- en stofdicht) is het systeem zelfs robuust genoeg om buiten onder een overkapping geplaatst te worden, mocht je binnen ruimte willen besparen.

Klaar voor de moderne grootverbruiker

Dit systeem is specifiek ontworpen om de energiehonger van het moderne, duurzame gezin te stillen. Heb je een warmtepomp, een elektrische auto of een druk huishouden? Dan is de HiOne in zijn element.

De huidige line-up van de HiOne is geoptimaliseerd voor woningen met een 3-fase aansluiting (ondersteuning tot 33,3 A per fase), maar ook 1-fase varianten staan op de planning. Dit maakt het systeem enorm veelzijdig. Waar lichtere systemen vaak moeite hebben om meerdere zware apparaten tegelijk van stroom te voorzien, levert de HiOne onverstoorbaar door. De echte meerwaarde zit in de onafhankelijkheid. Dankzij de 'whole-home backup'-functie kan het systeem bij stroomuitval het hele huis draaiende houden. Dus niet alleen de wifi en de koelkast, maar ook het koken en verwarmen gaan gewoon door.

©Hoymiles / Jeroen Keep

Het brein: AI en dynamische tarieven

Een batterij is tegenwoordig meer dan een opslagvat; het is een slimme handelscomputer. De HiOne wordt aangestuurd door de S-Miles Cloud, een platform dat verder kijkt dan alleen 'vol' of 'leeg'. Met de ingebouwde 'Time-of-Use' modus kan het systeem slim inspelen op energietarieven.

Heb je een dynamisch energiecontract? Dan kan de software automatisch laden als de stroom goedkoop (of zelfs gratis) is en terugleveren of ontladen als de prijzen pieken. Zo verdien je de investering niet alleen terug door eigen gebruik, maar ook door slim te handelen op de energiemarkt. Bovendien leert het systeem jouw verbruikspatronen kennen, zodat er altijd voldoende buffer is voor jouw specifieke situatie.

Geen DIY, maar professionele zekerheid

Het is belangrijk om te benadrukken dat de HiOne geen doe-het-zelfproject is, zoals een eenvoudige balkon-set. Dit is hoogwaardige infrastructuur die naadloos geïntegreerd wordt in je meterkast en woning. Je koopt dit systeem dan ook via een gecertificeerde installateur.

Voor de consument is dat een groot voordeel: je hoeft je niet druk te maken over de techniek. De vakman zorgt dat de zuil op de juiste plek komt te staan, regelt de koppeling met je zonnepanelen en zorgt dat alles veilig draait. Jij bedient het systeem vervolgens simpelweg via de app.

Om deze krachtpatser veilig te houden, is een 5-laags veiligheidssysteem ingebouwd. Dit varieert van speciale drukkleppen en aerogel-isolatie tussen de cellen tot een actieve brandonderdrukkingsmodule die in noodsituaties binnen enkele seconden reageert. Daarnaast wordt de temperatuur op negen punten per cel continu gemonitord.

©Hoymiles / Jeroen Keep

Toekomstmuziek: je auto als batterij

Misschien wel het meest interessante aspect voor EV-rijders is de voorbereiding op V2X (Vehicle-to-Everything). Hoymiles heeft aangekondigd dat er een specifieke V2X-module aankomt voor de HiOne. Hiermee wordt het in de toekomst mogelijk om de enorme accu van je elektrische auto te koppelen aan je thuisbatterij. Je auto fungeert dan als een soort super-accu voor je huis, terwijl de HiOne de regie voert. Daarmee is dit systeem niet alleen een oplossing voor nu, maar ook een voorbereiding op de volgende stap in de energietransitie.

Conclusie

De Hoymiles HiOne is een premium keuze voor huiseigenaren die verder kijken. Het systeem combineert een strak design met de brute kracht die nodig is voor een huis vol warmtepompen en EV's. Door te kiezen voor een professioneel geïnstalleerd systeem met 5-voudige beveiliging en slimme AI-software, haal je niet alleen een batterij in huis, maar een complete energiemanager die klaar is voor de toekomst.

High On Life bewees anno 2022 dat een humoristisch schietspel vandaag de dag bestaansrecht heeft. Genoeg bestaansrecht voor een volwaardig vervolg zelfs. High On Life 2 neemt een nog groter nakkie van hetzelfde spul. Verwacht een groter avontuur, meer bizarre vuurgevechten en een lachkick of twee, maar ook regelmatig een inkakker op het technische front.

We nemen het je niet kwalijk als je High On Life 2 niet aan hebt zien komen. Wij ook niet. Het eerste High On Life was succesvol genoeg, maar had ook prima op zichzelf kunnen blijven staan als one off. Des te meer nadat Justin Roiland, de oprichter van Squanch Games en prominent stemacteur in alle daar ontwikkelde games, in 2023 zijn banden met de studio verbrak. Dit kwam nadat Adult Swim - de studio achter Rick and Morty - de banden met hem verbrak wegens aanklachten van huiselijk geweld tegenover Roiland, ondanks dat de zaak werd geseponeerd wegens gebrek aan bewijs.

©Squanch Games

Dat voelt ergens nogal dubbel. Squanch’ eerste titel ‘post-Roiland’ is een vervolg op een game waar zijn stem en stijl onherroepelijk aan zijn verbonden. Het maakt de juiste toon vinden er vast niet makkelijker op. Desalniettemin: ditmaal dus geen Roiland, maar wel een tweede High On Life. Hetzelfde middel, nu op nieuw recept – al merk je dat lang niet altijd.

Doe maar een grammetje van het gebruikelijke

High On Life 2 is een vervolg in de puurste zin van het woord. De game blikt summier terug op het origineel en stort de speler linea recta in eenzelfde soort avontuur. Weer wil een kwaadaardige partij de mensheid tot drugs maken. Aan jouw stilzwijgende mensprotagonist om daar weer een stokje voor te steken. Gewapend met een boel bekende en nieuwe Gatliens – een ras bestaande uit pratende wapens met uiteenlopende persoonlijkheden – trekken we erop uit om ruimtegespuis aan gort te knallen.

Het enige verschil is de kwaadaardige partij in kwestie. Dat blijkt ditmaal geen moordlustig ruimtekartel, maar een groot farmaceutisch bedrijf. Met propaganda en politieke inmenging pogen zij de mensheid te reduceren tot vee, zodat mensen ‘legaal’ tot drugs verpulverd mogen worden. Sommige plotpunten verwijzen vrij letterlijk naar de wandaden van politici en Big Pharma in real life, maar High On Life 2 duikt nooit te diep in de thematiek. Onderaan de streep is het verhaal wederom een excuus om veel grapjes en meta-referenties te maken.

Genoeg te lachen

Laten we wel wezen: je speelt High On Life 2 voornamelijk voor die grapjes. Het eerste deel voelde als een soort interactieve spin-off van Rick and Morty – niet zo gek ook met bedenker Roiland achter het stuur – en deel twee houdt dat gevoel stevig vast. Aan de lopende band stort de game je in rare ruimtescenario’s, met úren aan absurd en grofgebekt stemmenwerk. Het klinkt allemaal ontzettend Justin Roiland-esk, ondanks de afwezigheid van die geestesvader. Roilands stem hoor je nergens meer terug, maar zijn vaste motieven, meta-humor en stamelende toon worden naadloos doorgezet.

©Squanch Games

De rode draad van High On Life 2 houdt je snel 10 à 12 uur bezig. In die tijdsspan vindt de game genoeg momenten om een paar lachjes te winnen. De ene keer doet het dat met geïmproviseerde meta-referenties, de andere keer met onverwachte spelmechanieken, zoals een quiz over belastingontduiking of een verborgen DOS-spel in het hoofdmenu van je ruimtepak. Als je goed gaat op absurdistische cartoonseries, dan ga je ook gewoon weer lekker op High On Life 2.

Sneller, groter, Higher On Life

Maar goed, High On Life 2 moest als vervolgdeel toch minstens de grotere en diversere High On Life worden – en zo geschiedde. Gaandeweg introduceert High On Life 2 niet alleen meer wapens dan voorheen, maar ook een skateboard en een drietal hubwerelden om al skateboardend uit te pluizen. Radical. Jammer genoeg pakt niet elk addendum op de gevestigde formule even sterk uit.

©Squanch Games

De bijna volautomatische skateboardbesturing brengt de vele schietpartijen wat speelse dynamiek, een beetje vergelijkbaar met Sunset Overdrive. Door voortdurend te blijven skaten, veel te grinden en acrobatisch heen en weer te grijphaak-slingeren, ontwijk je veel schoten en zoef je snel van slachtoffer naar slachtoffer. Het voelt uiteindelijk aardig fluïde.

Over het schietwerk gesproken: dat kan er allemaal mee door. High On Life 2 is nog altijd geen kunstige dans à la Doom, maar met het skateboard krijgt de gunplay ironisch genoegtoch iets meer eigen gezicht. De snelle wendbaarheid combineert goed met uitbundige wapens en de mild chaotische shootouts. Bovendien legt het skateboard een bouwsteen voor snelle verplaatsing en platformuitdagingen, die weer vaker van pas komen in de drie grotere hubwerelden.

©Squanch Games

Laten het nou net die hubs zijn die minder overtuigen. Hier vinden we winkels, verzamelobjecten en optionele zijmissies, met daarover een dun gespreid laagje van platformpuzzeltjes en wat komische interacties. Conceptueel leuk bedacht, maar in de praktijk schiet de invulling van de werelden tekort. De overwegend lege hubs komen wat zielloos over en verkenning wordt maar zelden beloond met een leuke zijmissie of memorabele collectible. Zie het als een soort microdosering van een beter doordachte open spelwereld.

Een bad trip, technisch gezien

Squanch Games heeft duidelijk grotere ambities, maar de uitwerking laat vaak te wensen over. Dat wordt echter pas pijnlijk als we het over de techniek achter High On Life 2 hebben. Die vliegt, denkelijk te wijten aan de grotere schaal, met regelmaat vol op zijn bek. Zelden speelde ik een singleplayershooter die zo instabiel was. Op de consoles schijnt dat nog alleszins mee te vallen, maar de pc-versie van High On Life 2 is een zooitje.

©Squanch Games

De instabiliteit is lastig te isoleren. Het zit in alles. Van ontbrekende geluidseffecten en  afgekapte stemopnames tot door de grond clippen en harde crashes. In mijn 25 uur speeltijd is de game zeker tien keer abrupt uitgevallen. De ene keer in een doodnormaal menu, de andere keer tijdens een baasgevecht. Daarbovenop komen nog een handvol soft locks – momenten waarin een missie of specifieke opdracht door een fout plots niet meer te voltooien is.

Wanneer High On Life 2 draaiende blijft, draait de game verre van optimaal. Zelfs met een flinke laag DLSS-upscaling heeft het spel moeite om een stabiele 60 frames per seconde aan te leveren in 1440p, nota bene op een nog relatief beefy RTX 3090 en Ryzen 9 5950X. Toch verandert de gemiddelde schietarena of wat snel skateboardwerk uiteindelijk in een barrage van microstottering. Onder andere Steam en Reddit staan momenteel bol van de klaagzang over de slordige technische staat van de game. Geheel terecht.

©Squanch Games

Stel deze trip nog even uit

De technische mankement voelen extra wrang wanneer je inziet dat High On Life 2 ook niet bepaald een prachtgame is. De kleurrijke, lompe stijl heeft zijn eigen plakkerige charme, maar grafisch gezien is het geen hoogstandje. In de achterhaalde lichteffecten en vaak maar half ingeladen texturen zie je een B-titel van de vorige consolegeneratie terug. Dat past ergens prima bij de banale insteek van het spel, maar laat het dan op zijn minst redelijk draaien. Daarin schiet High On Life 2 gruwelijk tekort, in ieder geval rond de releaseperiode.

Met name door de technische staat is het lastig om High On Life 2 aan te raden. Al ben je nog zo’n liefhebber van het origineel of grove scifihumor in het algemeen; lachen wordt moeilijk als de game elk moment de geest kan geven. Sowieso doet iedereen er daarom goed aan om deze trip uit te stellen, in ieder geval totdat Squanch Games de broodnodige patches uitrolt. De grappen werken immers het beste als ze niet halverwege een zin wegvallen.

High On LIfe 2 is nu verkrijgbaar voor PlayStation 5, Xbox Series-consoles en pc. Op 20 april aanstaande komt de game ook uit op Nintendo Switch 2. Voor deze review is de game op een gedegen pc gespeeld.