Nieuwe Android-gebruikers worden in het diepe gegooid. Het werkt allemaal net even anders als bij een computer en het OS staat niet alles toe. Wij zetten negen tips voor je op een rij om met snel Android om te leren gaan.

1. Automatische updates

Als je met Android werkt zul je snel merken dat je geen controle hebt over updates die het systeem wil doorvoeren. Dit wordt gedaan door de provider of fabrikant van je smartphone. Zo krijg je op een gegeven moment de melding dat het systeem aan het updaten is. Je kunt zo vaak op het kruisje achter de update drukken, dit heeft geen effect. Applicaties daarentegen geven een melding wanneer een update beschikbaar is. Hierover mag je zelf beslissen of je die wilt doorvoeren. Lees ook: De 35 beste Android-apps van 2015.

2. Ga voor Play Store!

Nu we het toch over apps hebben, weet waar je ze download. De simpelste optie is om je apps gewoon uit de Play Store van Google te halen. Ook muziek, films en boeken zijn hier toegankelijk voor elke Android-gebruiker. Kies gewoon de applicatie uit die je wilt hebben, gratis of betaald, en begin met downloaden. De app zal dan op het bureaublad van je smartphone terechtkomen. Je kunt de applicaties ook via een huiscomputer downloaden. Als je bent ingelogd op hetzelfde Google-account als op je smartphone, dan zal de download daar ook starten. Er zijn andere opties zoals Amazon Appstore, maar die maken het je soms onnodig moeilijk.

©PXimport

Verberg applicaties die je niet gebruikt en download veilige applicaties in de Play Store van Google.

3. Verberg vooraf geïnstalleerde apps

Bij het opstarten van je Android valt meteen op hoeveel rotzooi er vooraf is geïnstalleerd door providers en fabrikanten. Veel van de applicaties die je tijdens je kennismaking met Android tegenkomt, zal je nooit gebruiken. Enkele van deze apps kunnen verwijderd worden, anderen niet. Je kunt ze dan wel verbergen en ziet dan alleen applicaties die je wilt gebruiken.

4. Pas je beginscherm aan

Je hoofdmenu kun je compleet naar eigen stijl aanpassen. Niet iedereen is zich daarvan bewust, maar je bepaalt zelf waar je naar kijkt. Experimenteer dus een beetje met de mogelijkheden. Je kunt de vooraf ingestelde apps en Widgets gewoon verwijderen en in de plaats daarvan items wegzetten die er voor jou echt toe doen.

©PXimport

Kies je eigen stijl en maak je Android persoonlijk.

5. Flash is ontoegankelijk

Je Android is geen pc. Aangezien veel webpagina's gebruikmaken van Flash, en deze op het web worden uitgeschakeld door Android, is niet alle content altijd zichtbaar. Er is geen mogelijkheid om wel toegang te krijgen tot de Flash-website's. Applicaties waarvan wordt gezegd dat ze dat wel kunnen, moet je vermijden. Dit zijn waarschijnlijk andere applicaties dan datgene wat erover beweerd wordt op de uitlegpagina.

6. Delen met Android

Android-apparaten zijn bedoeld om informatie, foto's en video's te delen. Het is niet voor niets dat er een speciaal deel-icoontje is gemaakt. Als je een foto hebt gemaakt dan zie je dat icoontje verschijnen. Je kunt meteen via WhatsApp of de foto versturen. Het deel-icoon is niet alleen bedoeld voor social media, je kunt het ook gebruiken om webpagina's op te slaan in applicaties of om video's op te slaan in de cloud.

©PXimport

Het deel-icoontje dat je vaak gaat gebruiken.

7. Google

Android werkt het beste als je je Google-account gebruikt. Je zal het in elk geval niet over het hoofd zien, want als je je Android-device voor de eerste keer gebruikt, zal Google je om de haverklap vragen in te loggen. Dit kan allemaal wat vervelend overkomen, maar als je Android echt wil gebruiken zoals het is bedoeld, is het wel aan te raden Google vrij spel te geven.

Als je je account eenmaal aan je smartphone hebt gekoppeld, hoef je je om veel andere dingen geen zorgen meer te maken. Je bent automatisch ingelogd bij Gmail, je contacten worden geïmporteerd, je kunt chatten via Hangouts, Google Maps weet waar je bent, waar je werkt en waar je vaak naartoe gaat, al je documenten in Google Drive zijn beschikbaar, je kunt kiezen voor automatische back-pus naar de cloud, en ga zo maar door. Het kost je een beetje van je privacy, maar erg handig is het wel.

8. Launchers

Launchers zijn apps op je telefoon die als het ware de functie van het besturingssysteem gedeeltelijk overnemen. Elk Android-toestel heeft een standaard launcher, die verschilt per Android-versie en telefoonmerk. Maar er zijn ook veel particuliere launchers op de markt. De Play Store staat vol met dat soort programma's.

Om van launcher te veranderen ga je naar Instellingen > Applicaties en zoek je de launcher die je net hebt gedownload op. Hoe alles werkt en welke taken allemaal worden overgenomen, hangt af van welke app je gebruikt. Probeer er een paar uit (in dit artikel vind je enkele goede launchers om te proberen) en maak je keuze.

©PXimport

De Action Launcher is een van de meest gebruikte launchers die er zijn.

9. Widgets

Apps mogen dan de hoeksteen zijn waar elk mobielbesturingssysteem op draait, we mogen ook widgets niet vergeten. Widgets zijn handige toevoegingen die je in real-time op de hoogte houden van bepaalde gebeurtenissen. Je plaatst widgets op je startscherm en ze worden vanzelf geüpdatet. Zo kun jein een oogopslag zien wanneer het gaat regenen, welk nummer je afspeelt of wie je een mailtje heeft gestuurd, zonder dat je daarvoor losse apps hoeft te openen.

Het nadeel aan widgets is dat het echte stroomvreters zijn, dus gooi je telefoon er niet helemaal mee vol. Als ze echter met mate gebruikt kunnen widgets erg handig zijn. De beste Android-widgets vind je hier.

Iedereen droomt weleens van een thuisbioscoop, maar groter is niet altijd beter. Een te groot scherm kan bijvoorbeeld zorgen voor vermoeide ogen of korrelig beeld. Ontdek hoe zaken als kijkafstand, de resolutie en de kijkhoek bepalen of een televisie daadwerkelijk in je woonkamer past.

In de felverlichte showroom van de elektronicawinkel lijkt die enorme 75-inch televisie waanzinnig indrukwekkend, maar eenmaal aan de muur in een doorsnee Nederlandse doorzonwoning kan zo'n gapend zwart vlak de ruimte volledig domineren. Veel consumenten denken onterecht dat een groter scherm automatisch garant staat voor een betere kijkervaring, ongeacht de afmetingen van de kamer. Toch is er een harde technische grens waarbij groot verandert in té groot, met hoofdpijn en onscherp beeld als direct gevolg. In dit artikel leer je precies hoe je die grens bepaalt en de ideale televisie kiest.

De kern van het probleem: resolutie en blikveld

Het probleem van een te grote tv is niet alleen esthetisch, maar vooral fysiologisch en technisch. Het draait allemaal om de verhouding tussen de resolutie (het aantal beeldpunten) en je blikveld. Zelfs bij moderne 4K-televisies zijn de pixels niet oneindig klein. Als je een enorm scherm neemt en daar te dicht op zit, trek je het beeld als het ware uit elkaar. Hierdoor verliest het beeld zijn scherpte en samenhang; je hersenen moeten harder werken om de losse informatie tot één geheel te smeden.

Een veelgehoorde misvatting is dat je simpelweg went aan elk formaat. Hoewel de eerste shock van een groot scherm inderdaad verdwijnt, blijft de fysieke belasting overeind. Als een scherm meer dan 40 graden van je horizontale blikveld inneemt, kun je niet meer het hele plaatje in één oogopslag zien. Je ogen moeten dan constant van links naar rechts scannen om de actie te volgen, vergelijkbaar met het kijken naar een tenniswedstrijd vanaf de eerste rij. Dat zorgt voor vermoeide ogen en kan op den duur zelfs leiden tot misselijkheid, ook wel 'cybersickness' genoemd.

©Gorodenkoff

Wanneer werkt een groot formaat wél goed?

Er zijn specifieke scenario's waarin een wandvullend scherm niet alleen kan, maar zelfs de voorkeur heeft. Dat geldt vooral als je de televisie primair gebruikt voor hoogwaardige content. Denk hierbij aan films op 4K Blu-ray of streamingdiensten die uitzenden in de hoogste bitrate, en uiteraard gaming op moderne consoles. In deze gevallen is de bronkwaliteit zo hoog dat je dichterbij kunt zitten zonder fouten in het beeld te zien.

Daarnaast werkt een groot formaat goed als de kijkafstand het toelaat. In moderne woningen met een open plattegrond of een loft-indeling staat de bank vaak wat verder van de muur. Als je kijkafstand meer dan 3 meter is, valt een 55-inch televisie al snel in het niet en moet je turen om details te zien. Een 65-inch of groter model herstelt in dat geval de balans en zorgt voor die gewenste bioscoopervaring, waarbij het scherm groot genoeg is om je onder te dompelen zonder dat je individuele pixels ziet.

Wanneer werkt dit níet goed?

De nadelen van een te grote tv worden pijnlijk duidelijk bij 'gewoon' tv-kijken. Veel lineaire televisieprogramma's, zoals het journaal, talkshows of sportuitzendingen via de kabel, worden niet in 4K uitgezonden, maar in Full HD of zelfs nog lager. Een enorme tv vergroot dat signaal genadeloos uit. Op een te groot scherm zie je dan plotseling ruis, compressieblokjes en onscherpe randen die op een kleiner scherm onzichtbaar zouden blijven. Het beeld oogt daardoor onrustig en rommelig.

Ook in de fysieke ruimte kan het tegenvallen. Een tv die uit staat is een groot, zwart en reflecterend vlak. In een compacte woonkamer zuigt een te groot scherm alle aandacht naar zich toe, zelfs als hij uitstaat. Zoiets verstoort de balans in je interieur en kan de kamer kleiner laten aanvoelen dan hij eigenlijk is. Daarnaast is de plaatsing van sfeerverlichting vaak lastiger; een gigantisch scherm blokkeert lichtinval of reflecteert lampen op een storende manier.

©RDVector

Dealbreakers: hier ligt de grens

Er zijn een paar harde grenzen die aangeven dat je beter een maatje kleiner kunt kiezen. Als je een van de onderstaande punten herkent, is dat een duidelijk signaal.

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om te bepalen of een tv past, moet je de rolmaat erbij pakken en even kritisch naar je eigen kijkgedrag kijken. De algemene vuistregel voor 4K-televisies is: meet de afstand van je ogen tot het scherm in centimeters en deel dat door 1,2 tot 1,5. De uitkomst is de ideale schermdiagonaal.

Zit je bijvoorbeeld op 2,5 meter (250 cm) van je scherm? Dan kom je uit op een schermdiagonaal tussen de 166 cm (65 inch) en 208 cm (82 inch). Maar let op: dat geldt alleen voor pure 4K-content. Kijk je veel normale televisie (praatprogramma's, nieuws)? Hanteer dan factor 2. Bij 250 cm afstand kijkt een scherm van 125 cm diagonaal (ongeveer 50 inch) dan vaak prettiger en rustiger. Ben je een fanatieke gamer of filmfanaat? Dan kun je de grens opzoeken. Ben je een casual kijker? Kies dan veilig voor een formaatje kleiner.

©BS | ID.nl

In het kort

Een televisie is te groot wanneer het beeld onscherp oogt of wanneer je fysiek je hoofd moet draaien om alles te kunnen volgen. Hoewel een groot scherm indrukwekkend lijkt, vergroot het bij standaard televisie-uitzendingen ook alle beeldfouten uit. De ideale grootte is een balans tussen kijkafstand en de kwaliteit van wat je kijkt. Meet daarom altijd de afstand tussen bank en muur, en wees realistisch over je kijkgedrag. Zo voorkom je hoofdpijn en blijft tv-kijken ontspannend.

Het is ergens in 2025 als Fable voor het eerst, een soort van, getoond wordt. Beelden volgen elkaar in rap tempo op. We zien de dame die de hoofdrol lijkt te spelen, geen HUD en vooral heel veel mooie filmpjes. Daarna begint het wild speculeren, de klachten over het hoofdpersonage, de vraagtekens over de gameplay. Gelukkig was daar gister de Xbox Developer Direct, waar Microsoft eens te meer bewees de code gekraakt te hebben.

Vóór de pandemie, toen de Electronic Entertainment Expo (E3) nog bestond en online showcases, Directs en State of Plays nog niet echt een ding waren, wisten gameboeren hun spellen prima te verkopen. Ontwikkelaars verschenen op het podium tijdens liveshows, praatten over hun games, speelden live een demo (wat net zo vaak goed als faliekant misging) en dergelijke presentaties werden afgewisseld met teasers, hypetrailers en (nog verder terug) zelfs weleens grafieken en verkoopcijfers. Hoe anders is de wereld anno nu.

Trailers vol trailers

Klaar zitten voor The Game Awards, een gemiddelde Direct, Showcase of Summer Game Fest is leuk, maar niet hetzelfde als ‘toen’. Want de formule is inmiddels bekend. Een half uur, een uurtje, een paar uur lang wordt er de ene na de andere trailer op je hersenen afgevuurd. Wat is ‘reclame’ en wat niet? Geen idee. Standaard zijn de animegames die elkaar zo rap opvolgen dat de gemiddelde kijker niet eens meer weet waar de ene game begint en de ander ophoudt. Meestal zit er een klapper aan het begin, waarna het grote wachten op de klapper aan het einde begint.

Vraag iemand een week later wat ie gezien heeft, en meer dan de helft van de getoonde games is waarschijnlijk uit het geheugen verdwenen.  En al die flarden van beelden zonder fatsoenlijke uitleg leiden vaker wel dan niet tot hetzelfde als die ene soort van trailer van Fable: speculaties, wild geroep en vraagtekens. Het komt de online discussie rondom games niet ten goede.

©Playground Games

Hoe anders was de inmiddels traditionele Xbox Developer Direct. Langer dan een uur, voor maar vier games. Die games kregen zodoende alle tijd, net als de ontwikkelaars. Gameplaybeelden zijn niet aan te slepen, verscheidene modi worden uitgebreid besproken en zelfs de kleinste details krijgen meer dan genoeg ademruimte. Zo horen we tijdens de Forza Horizon 6-presentatie dat het nummer van je eigen hangar (78) gekozen is omdat de game zich afspeelt in Japan, en die cijfers daar een positieve lading hebben. Fijn om te horen hoe scherp het oog voor detail van een ontwikkelaar is. Dat zegt iets over het project. En het is ook iets wat je never nooit in een hypetrailer van anderhalve minuut langs had zien komen.

Trailers vol trailers

En dus zit ik gisteravond te genieten. Niet eens per se van de games, want ze vallen net niet in mijn straatje. Forza Horizon 6 vind ik héél indrukwekkend en de game zal ongetwijfeld miljoenen spelers perfect bedienen, maar ik ben niet zo van het racen. Game Freak - de makers van Pokémon die eindelijk hun vleugels uitslaan met graphics uit dit decennium - komen met Beast of Reincarnation. Het ziet er oké uit. Double Fine vindt in mij ook geen fan en een multiplayer-pottenbakgame (Kiln) is niet iets wat hoog op mijn lijstje stond. Zelfs afsluiter Fable wist me met z’n levenssimulaties ook niet te overtuigen. Maar, nogmaals, wat heb ik genoten. Van ontwikkelaars die ruim de tijd kregen. Van de games, die van alle kanten belicht werden. Van de antwoorden die we kregen.

©Playground Games

Want wat ik nou precies van die games vond, is niet eens zo heel belangrijk. Veel belangrijker is dat iedereen dit keer in ieder geval een uitgebreid beeld kreeg van wat deze games nu precies worden. Een Xbox Developer Direct creëert geen valse hype. Van die vier getoonde games, weten we nu eigenlijk alles wat we redelijkerwijs moeten weten. Zoals bijvoorbeeld dat Fable een character creation-modus heeft, om maar iets te noemen. En plots zie je de discussies rondom de games gaan om… de inhoud. En niet op wilde speculaties rondom hoofdpersonages die helemaal niet vast blijken te staan. Love it.