Enkele weken kregen de leden van het Review.nl testpanel de kans om de ONO in gebruik te nemen en het apparaat aan een grondige test te onderwerpen. En de resultaten mogen er zijn! De testers hebben de ONO beoordeeld met een 8,1. Want: de ONO is simpel in gebruik, heeft geen overbodige functies, ziet er prachtig uit en zet ook nog eens fantastische koffie. In dit artikel lees je over de ervaringen van het testpanel en waarom deze koffiemachine het predicaat 'Best Reviewed' mag dragen.

Partnerbijdrage - In samenwerking met JURA.

Bekijk de Kieskeurig unboxing video!

Gebruiksgemak: snel en makkelijk

Voor je van koffie kunt genieten, moet je hem natuurlijk wel eerst zetten. En dat is bij de JURA ONO geen enkel probleem. Het testpanel vond over het algemeen dat de espressomachine makkelijk te bedienen is. Alles gaat snel en makkelijk, tot het schoonmaken van het apparaat aan toe. Maar ook het koffiezetten zelf is zeer gebruiksvriendelijk: je drukt op de knop, stopt je bonen in het apparaat, kiest je eigen sterkte en het apparaat doet de rest. Het is ook fijn dat de ONO snel opwarmt, zodat je niet lang hoeft te wachten om je koffie te zetten. De ONO werkt naadloos samen met de koffiemolen van JURA.

Een klein minpunt is dat de waterbak in de machine niet al te groot is, waardoor je hem regelmatig moet bijvullen. Ook is de ONO niet het ideale apparaat om koffie te zetten voor grote groepen mensen.

Smaak: hoge kwaliteit

Maar uiteindelijk draait het natuurlijk allemaal om de smaak. En hoewel dat uiteraard deels met de koffiebonen te maken heeft, speelt het koffiezetapparaat er ook een grote rol in. Op dat punt gooit de JURA ONO hoge ogen. Alle leden van het testpanel waren zeer te spreken over de kwaliteit van de koffie. De koffiemolen die tijdens de test werd gebruikt maalde de koffie zeer fijn, waardoor een sterke smaak overbleef. Ook niet onbelangrijk: de koffie komt goed heet uit de machine, dus je kunt er lekker rustig aan mee doen. Het is even wennen om de juiste hoeveelheid koffie in het apparaat te stoppen, maar als je eenmaal doorhebt hoe dat werkt, kun je elke dag genieten van een heerlijke kop koffie.

Vormgeving: eyecatcher

Het oog wil natuurlijk ook wat, en ook daar stelt de JURA ONO niet teleur. De testers waren zeer positief over de looks van het apparaat. Door de strakke en moderne uitstraling past het apparaat goed in de meeste modernere keukens. De ONO is een compacte machine, dus hij komt ook in kleinere keukens goed tot zijn recht, en hij staat niet in de weg op het aanrecht. De ONO voelt stevig en solide aan en alle losse onderdelen zijn van goede kwaliteit en passen naadloos in elkaar. Een eyecatcher op het keukenblad, zo typeerde een van de testers de espressomachine, en hij misstaat in geen enkele keuken. Niet alle testers waren helemaal te spreken over de opvallende bol aan de hendel, maar voor de meesten was dat geen enkel probleem.

Mogelijkheden: milieuvriendelijk

De JURA ONO is niet helemaal volgepropt met allerlei functies, maar is vooral goed in wat hij moet doen: lekkere koffie zetten. De machine warmt razendsnel op en is al klaar voor gebruik voor je klaar bent met het malen van de koffiebonen. Hij gaat vanzelf uit, dus ook aan het milieu wordt gedacht. De restanten van de koffie komen in een handig opvangbakje terecht, dat makkelijk te legen is – je kunt het zelfs gebruiken als compost in de tuin. De ONO geeft zelf aan wanneer hij schoongemaakt moet worden, en hoewel dat vrijwel automatisch gaat, moet je tussendoor wel zelf nog even een handeling verrichten. Het waterreservoir is niet al te groot, maar de machine onthoudt dat hij bezig was met een kopje koffie, en gaat na het bijvullen gewoon verder waar hij gebleven was.

Conclusie: simpel en goed

Over het algemeen sloeg de JURA ONO zeer goed aan bij het testpanel. De koffie die uit het apparaat komt is heerlijk, zowel qua smaak, aroma als temperatuur, en het maakt bijna niet uit welke bonen je gebruikt. Je kunt bovendien zelf aangeven hoe sterk je je koffie wilt hebben. Het is een compact apparaat dat goed tot zijn recht komt in de meeste keukens, en hoewel de bol op de hendel niet bij iedereen in de smaak viel, werd de ONO over het algemeen gezien als een mooie espressomachine.

De ONO werkt perfect samen met de koffiemolen van JURA die tijdens de test werd gebruikt. De bouwkwaliteit is stevig en de losse onderdelen zijn goed op elkaar afgesteld. De ONO heeft een vrijwel automatisch reinigingsprogramma. Je moet een paar handelingen verrichten voor het zetten van een kopje koffie, en het apparaat is misschien niet het meest geschikt voor grote gezinnen of op feestjes, maar voor een heerlijk bakje koffie ’s ochtends is de JURA ONO volgens de leden van het testpanel een zeer fijn apparaat. Daarmee verdient de JURA ONO de titel 'Best Reviewed' op Kieskeurig volledig.

Iedereen droomt weleens van een thuisbioscoop, maar groter is niet altijd beter. Een te groot scherm kan bijvoorbeeld zorgen voor vermoeide ogen of korrelig beeld. Ontdek hoe zaken als kijkafstand, de resolutie en de kijkhoek bepalen of een televisie daadwerkelijk in je woonkamer past.

In de felverlichte showroom van de elektronicawinkel lijkt die enorme 75-inch televisie waanzinnig indrukwekkend, maar eenmaal aan de muur in een doorsnee Nederlandse doorzonwoning kan zo'n gapend zwart vlak de ruimte volledig domineren. Veel consumenten denken onterecht dat een groter scherm automatisch garant staat voor een betere kijkervaring, ongeacht de afmetingen van de kamer. Toch is er een harde technische grens waarbij groot verandert in té groot, met hoofdpijn en onscherp beeld als direct gevolg. In dit artikel leer je precies hoe je die grens bepaalt en de ideale televisie kiest.

De kern van het probleem: resolutie en blikveld

Het probleem van een te grote tv is niet alleen esthetisch, maar vooral fysiologisch en technisch. Het draait allemaal om de verhouding tussen de resolutie (het aantal beeldpunten) en je blikveld. Zelfs bij moderne 4K-televisies zijn de pixels niet oneindig klein. Als je een enorm scherm neemt en daar te dicht op zit, trek je het beeld als het ware uit elkaar. Hierdoor verliest het beeld zijn scherpte en samenhang; je hersenen moeten harder werken om de losse informatie tot één geheel te smeden.

Een veelgehoorde misvatting is dat je simpelweg went aan elk formaat. Hoewel de eerste shock van een groot scherm inderdaad verdwijnt, blijft de fysieke belasting overeind. Als een scherm meer dan 40 graden van je horizontale blikveld inneemt, kun je niet meer het hele plaatje in één oogopslag zien. Je ogen moeten dan constant van links naar rechts scannen om de actie te volgen, vergelijkbaar met het kijken naar een tenniswedstrijd vanaf de eerste rij. Dat zorgt voor vermoeide ogen en kan op den duur zelfs leiden tot misselijkheid, ook wel 'cybersickness' genoemd.

©Gorodenkoff

Wanneer werkt een groot formaat wél goed?

Er zijn specifieke scenario's waarin een wandvullend scherm niet alleen kan, maar zelfs de voorkeur heeft. Dat geldt vooral als je de televisie primair gebruikt voor hoogwaardige content. Denk hierbij aan films op 4K Blu-ray of streamingdiensten die uitzenden in de hoogste bitrate, en uiteraard gaming op moderne consoles. In deze gevallen is de bronkwaliteit zo hoog dat je dichterbij kunt zitten zonder fouten in het beeld te zien.

Daarnaast werkt een groot formaat goed als de kijkafstand het toelaat. In moderne woningen met een open plattegrond of een loft-indeling staat de bank vaak wat verder van de muur. Als je kijkafstand meer dan 3 meter is, valt een 55-inch televisie al snel in het niet en moet je turen om details te zien. Een 65-inch of groter model herstelt in dat geval de balans en zorgt voor die gewenste bioscoopervaring, waarbij het scherm groot genoeg is om je onder te dompelen zonder dat je individuele pixels ziet.

Wanneer werkt dit níet goed?

De nadelen van een te grote tv worden pijnlijk duidelijk bij 'gewoon' tv-kijken. Veel lineaire televisieprogramma's, zoals het journaal, talkshows of sportuitzendingen via de kabel, worden niet in 4K uitgezonden, maar in Full HD of zelfs nog lager. Een enorme tv vergroot dat signaal genadeloos uit. Op een te groot scherm zie je dan plotseling ruis, compressieblokjes en onscherpe randen die op een kleiner scherm onzichtbaar zouden blijven. Het beeld oogt daardoor onrustig en rommelig.

Ook in de fysieke ruimte kan het tegenvallen. Een tv die uit staat is een groot, zwart en reflecterend vlak. In een compacte woonkamer zuigt een te groot scherm alle aandacht naar zich toe, zelfs als hij uitstaat. Zoiets verstoort de balans in je interieur en kan de kamer kleiner laten aanvoelen dan hij eigenlijk is. Daarnaast is de plaatsing van sfeerverlichting vaak lastiger; een gigantisch scherm blokkeert lichtinval of reflecteert lampen op een storende manier.

©RDVector

Dealbreakers: hier ligt de grens

Er zijn een paar harde grenzen die aangeven dat je beter een maatje kleiner kunt kiezen. Als je een van de onderstaande punten herkent, is dat een duidelijk signaal.

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om te bepalen of een tv past, moet je de rolmaat erbij pakken en even kritisch naar je eigen kijkgedrag kijken. De algemene vuistregel voor 4K-televisies is: meet de afstand van je ogen tot het scherm in centimeters en deel dat door 1,2 tot 1,5. De uitkomst is de ideale schermdiagonaal.

Zit je bijvoorbeeld op 2,5 meter (250 cm) van je scherm? Dan kom je uit op een schermdiagonaal tussen de 166 cm (65 inch) en 208 cm (82 inch). Maar let op: dat geldt alleen voor pure 4K-content. Kijk je veel normale televisie (praatprogramma's, nieuws)? Hanteer dan factor 2. Bij 250 cm afstand kijkt een scherm van 125 cm diagonaal (ongeveer 50 inch) dan vaak prettiger en rustiger. Ben je een fanatieke gamer of filmfanaat? Dan kun je de grens opzoeken. Ben je een casual kijker? Kies dan veilig voor een formaatje kleiner.

©BS | ID.nl

In het kort

Een televisie is te groot wanneer het beeld onscherp oogt of wanneer je fysiek je hoofd moet draaien om alles te kunnen volgen. Hoewel een groot scherm indrukwekkend lijkt, vergroot het bij standaard televisie-uitzendingen ook alle beeldfouten uit. De ideale grootte is een balans tussen kijkafstand en de kwaliteit van wat je kijkt. Meet daarom altijd de afstand tussen bank en muur, en wees realistisch over je kijkgedrag. Zo voorkom je hoofdpijn en blijft tv-kijken ontspannend.

Het is ergens in 2025 als Fable voor het eerst, een soort van, getoond wordt. Beelden volgen elkaar in rap tempo op. We zien de dame die de hoofdrol lijkt te spelen, geen HUD en vooral heel veel mooie filmpjes. Daarna begint het wild speculeren, de klachten over het hoofdpersonage, de vraagtekens over de gameplay. Gelukkig was daar gister de Xbox Developer Direct, waar Microsoft eens te meer bewees de code gekraakt te hebben.

Vóór de pandemie, toen de Electronic Entertainment Expo (E3) nog bestond en online showcases, Directs en State of Plays nog niet echt een ding waren, wisten gameboeren hun spellen prima te verkopen. Ontwikkelaars verschenen op het podium tijdens liveshows, praatten over hun games, speelden live een demo (wat net zo vaak goed als faliekant misging) en dergelijke presentaties werden afgewisseld met teasers, hypetrailers en (nog verder terug) zelfs weleens grafieken en verkoopcijfers. Hoe anders is de wereld anno nu.

Trailers vol trailers

Klaar zitten voor The Game Awards, een gemiddelde Direct, Showcase of Summer Game Fest is leuk, maar niet hetzelfde als ‘toen’. Want de formule is inmiddels bekend. Een half uur, een uurtje, een paar uur lang wordt er de ene na de andere trailer op je hersenen afgevuurd. Wat is ‘reclame’ en wat niet? Geen idee. Standaard zijn de animegames die elkaar zo rap opvolgen dat de gemiddelde kijker niet eens meer weet waar de ene game begint en de ander ophoudt. Meestal zit er een klapper aan het begin, waarna het grote wachten op de klapper aan het einde begint.

Vraag iemand een week later wat ie gezien heeft, en meer dan de helft van de getoonde games is waarschijnlijk uit het geheugen verdwenen.  En al die flarden van beelden zonder fatsoenlijke uitleg leiden vaker wel dan niet tot hetzelfde als die ene soort van trailer van Fable: speculaties, wild geroep en vraagtekens. Het komt de online discussie rondom games niet ten goede.

©Playground Games

Hoe anders was de inmiddels traditionele Xbox Developer Direct. Langer dan een uur, voor maar vier games. Die games kregen zodoende alle tijd, net als de ontwikkelaars. Gameplaybeelden zijn niet aan te slepen, verscheidene modi worden uitgebreid besproken en zelfs de kleinste details krijgen meer dan genoeg ademruimte. Zo horen we tijdens de Forza Horizon 6-presentatie dat het nummer van je eigen hangar (78) gekozen is omdat de game zich afspeelt in Japan, en die cijfers daar een positieve lading hebben. Fijn om te horen hoe scherp het oog voor detail van een ontwikkelaar is. Dat zegt iets over het project. En het is ook iets wat je never nooit in een hypetrailer van anderhalve minuut langs had zien komen.

Trailers vol trailers

En dus zit ik gisteravond te genieten. Niet eens per se van de games, want ze vallen net niet in mijn straatje. Forza Horizon 6 vind ik héél indrukwekkend en de game zal ongetwijfeld miljoenen spelers perfect bedienen, maar ik ben niet zo van het racen. Game Freak - de makers van Pokémon die eindelijk hun vleugels uitslaan met graphics uit dit decennium - komen met Beast of Reincarnation. Het ziet er oké uit. Double Fine vindt in mij ook geen fan en een multiplayer-pottenbakgame (Kiln) is niet iets wat hoog op mijn lijstje stond. Zelfs afsluiter Fable wist me met z’n levenssimulaties ook niet te overtuigen. Maar, nogmaals, wat heb ik genoten. Van ontwikkelaars die ruim de tijd kregen. Van de games, die van alle kanten belicht werden. Van de antwoorden die we kregen.

©Playground Games

Want wat ik nou precies van die games vond, is niet eens zo heel belangrijk. Veel belangrijker is dat iedereen dit keer in ieder geval een uitgebreid beeld kreeg van wat deze games nu precies worden. Een Xbox Developer Direct creëert geen valse hype. Van die vier getoonde games, weten we nu eigenlijk alles wat we redelijkerwijs moeten weten. Zoals bijvoorbeeld dat Fable een character creation-modus heeft, om maar iets te noemen. En plots zie je de discussies rondom de games gaan om… de inhoud. En niet op wilde speculaties rondom hoofdpersonages die helemaal niet vast blijken te staan. Love it.