De JURA E8 (EC) is een koffiemachine die zich onderscheidt met een indrukwekkend gebruiksgemak, mede dankzij een intuïtief bedieningspaneel. Maar hoe presteert deze machine op andere vlakken zoals koffiekwaliteit, onderhoud en meer? In deze uitgebreide review nemen we de testresultaten door om dat te ontdekken.

Partnerbijdrage – in samenwerking met JURA

Als onderdeel van de Kieskeurig.nl Koffiewijzer is deze JURA E8 uitgebreid getest door minimaal vijf testers, die de koffiemachine twee weken hebben geprobeerd. Wil je meer weten over de testprocedure of over de resultaten van de andere deelnemende modellen? Klik dan op onderstaande knop!

Gebruiksvriendelijk 

De JURA E8 blinkt uit in gebruiksgemak, een kenmerk dat door veel testers wordt benadrukt. Het menu is duidelijk en het aanpassen van de koffiespecialiteiten gaat soepel. Een duidelijk kleurenscherm toont je de keuze uit 17 verschillende koffiedranken.

Dat scherm is trouwens geen touchscreen, wat meerdere testers wel hadden verwacht voor deze prijs. "De indeling van dit scherm is aanpasbaar. De koffie die je veel drinkt kun je hierdoor op het eerste scherm zetten, zodat je snel je keuze kunt maken", schrijft tester Wessel hierover. De bediening gebeurt via de knoppen naast het scherm.  

Snelheid van zetten 

De snelheid waarmee de JURA E8 een kop koffie zet, vinden alle acht testers prima. Tester Mila zegt hierover: "Na het opstarten heeft de machine 10 seconden nodig om op te warmen en de uitloop door te spoelen. Het zetten van de koffiespecialiteiten is snel gedaan. Koffie met melk duurt natuurlijk wel wat langer dan een zwarte koffie." 

©JURA

Temperatuur van de koffie 

De temperatuur van de koffie krijgt veel lof. Het apparaat slaagt erin om een consistent goede temperatuur te leveren, zonder dat de koffie te heet of te koud is. Tester Nils: "De temperatuur van de koffie vind ik erg goed. Je kunt het zelf ook regelen, mocht je het te lauw of te warm vinden. Dat is echt een persoonlijke keuze en hangt puur van de smaak af. Dat bedien je eenvoudig met het menu."  

Onderhoud

Het onderhoud van de machine roept gemengde reacties op. Enerzijds wordt het dagelijks onderhoud, zoals het legen van de lekbak en het bijvullen van het waterreservoir, als eenvoudig ervaren en vindt een deel van de testers het apparaat ook gemakkelijk schoon te houden. Anderzijds merken sommige testers op dat het onderhoud intensiever is dan verwacht. De machine heeft een handige naspoelfunctie die helpt bij het schoonhouden.

Tester Nils: "Het onderhoud van de machine wordt duidelijk beschreven in de handleiding. Je kunt alle delen eenvoudig uit elkaar halen en daarna schoonmaken. Het koffiedik wordt netjes in een bakje opgevangen." Wessel voegt hieraan toe: "Het melkschuim komt erg mooi uit de machine. Het schoonmaken van dit onderdeel is gemakkelijk te doen: simpelweg uit elkaar halen en even afspoelen met lauw water."  

Functies en mogelijkheden 

De JURA E8 is rijk aan functies en mogelijkheden, iets wat door vrijwel alle testers wordt gewaardeerd. Van espresso tot cappuccino, de machine biedt een breed scala aan koffievariaties. De mogelijkheid om instellingen aan te passen is een groot voordeel, waardoor je de koffie echt naar eigen smaak kunt maken. Ook kun je met één druk op de knop een extra shot espresso aan je drank toevoegen. Wessel: "Het gedeelte waar de koffie uit komt is gemakkelijk in hoogte verstelbaar, zodat ook hogere bekers eronder kunnen."

©JURA

Design 

Het design van de JURA E8 wordt zeer positief ontvangen. De machine heeft een robuuste en kwalitatieve uitstraling die bijdraagt aan het algehele gevoel van een premium apparaat. Het elegante design wordt vaak genoemd als een van de sterke punten van de machine.  

Geluidsniveau 

Op het gebied van geluid presteert de machine prima. "Het malen van bonen zit op een acceptabel niveau. Tijdens het zetten van de koffie is hij mooi stil. Alleen het opschuimen van de melk geeft dan weer wat meer geluid, maar is niet echt storend", aldus tester Remco. Bijna alle testers vinden het geluidsniveau een pluspunt, vooral voor degenen die de machine in een open keuken hebben staan.

Conclusie 

De JURA E8 is een uitstekende allrounder die gemiddeld met een 8,8 wordt beoordeeld. Of je nu houdt van een simpele espresso of een complexere cappuccino, deze machine maakt het voor je. Ondanks enkele kleine minpunten, zoals het ontbreken van een touchscreen, zijn de prestaties over de hele linie indrukwekkend. Het is een betrouwbare, veelzijdige en stijlvolle koffiemachine die aan de behoeften van de meest veeleisende koffieliefhebbers zal voldoen.

Pluspunten

• Gebruiksvriendelijk menu 

• Koffie consistent goede temperatuur 

• 17 koffievariaties  

• Temperatuur en sterkte aanpasbaar 

• Robuuste en kwalitatieve uitstraling 

• Relatief stil 

Minpunten

• Geen touchscreen 

• Geen app* 

*Noot van de fabrikant: voor dit product is Wifi-connect apart aan te schaffen.

Het Zuid-Koreaanse zou een shooter gebaseerd op Starcraft in ontwikkeling hebben voor IP-eigenaar Blizzard.

Dat claimt The Korean Economic Daily. Een team binnen Nexon dat gespecialiseerd is in shooters zou zich op dit moment volledig richten op de nog onaangekondigde game. De ontwikkeling zou nog niet lang geleden zijn gestart, en dus zou de shooter nog lang op zich laten wachten.

Verdere details zijn er nog niet, behalve dat Choi Jun-ho ook bij het project betrokken zou zijn. Hij maakte eerder de populaire Shinppu-mapmod voor Starcraft.

Starcraft

Er gaan al langer geruchten over een shooter gebaseerd op Starcraft. Vorig jaar meldde Bloomberg-journalist Jason Schreier al in zijn boek 'Play Nice: The Rise, Fall and Future of Blizzard Entertainment' dat Blizzard aan een shooter zou werken. Volgens Schreier is de shooter van Nexon echter niet gerelateerd aan de shooter van Blizzard - het zouden om twee afzonderlijke projecten gaan.

De Starcraft-reeks bestaat uit real-time strategygames. De eerste verscheen in 1998, en een vervolg kwam in 2010 uit. Blizzard heeft al vaker geprobeerd shooters gebaseerd op de Starcraft-franchise te maken, maar die werden vooralsnog altijd geannuleerd.

Mogelijke onthulling op Blizzcon

Voor het eerst in enkele jaren organiseert Blizzard op 12 en 13 december de Amerikaanse beurs Blizzcon, waar alles rondom de uitgever wordt gevierd. Het is mogelijk dat één van de hierboven genoemde shooters daar wordt onthuld.

Je vraagt je bij elke Mario-sportgame toch weer af: bereikt het de highs van die oeroude Game Boy-games van Camelot, zoals Mario Tennis en Mario Golf)? Het antwoord is, wat mij betreft, steevast  ‘nee’. Maar tussen ‘perfect’ en ‘niet perfect’ zit nog altijd een breed spectrum aan kwaliteit. En Fever? Die nestelt zich moeiteloos aan de betere kant van dat spectrum.

De drie toernooien die deze game rijk is, daar ben je een uurtje zoet mee. Waarschijnlijk zonder een set te verliezen. De Adventure Mode? Een paar uurtjes meer dan dat, en hoewel ook die nergens uitdagend wordt vertelt het wel een vermakelijk verhaal over Mario en Luigi die als baby’s hun tennis-skills moeten oppoetsen vanwege… bijzondere redenen.

Er zijn ook drie Challenge Towers met allerlei unieke uitdagingen die eventjes vermaken. In mix-up vinden we tennis, maar dan met regels en omstandigheden die alleen het Mushroom Kingdom kan bieden, en dat was het wel zo’n beetje. Wie Mario Tennis Fever alleen speelt is een weekend zoet en heeft zich prima vermaakt. Maar sportgames zijn er, natuurlijk, om je competitieve aard los te laten op vrienden, familie, kroost of online uitdagers.

Leuk

Daarom wil ik het ook niet al te uitgebreid over die singleplayermodi hebben. Ja, Nintendo heeft z’n best gedaan. Ja, er is weinig aan te merken op de minigames en kleine tussenscènes die de Tennis Academy te bieden heeft en de ontwikkelaars verdienen het dat het hier even aangestipt wordt. Nooit sla je stijl achterover van briljante ideeën of concepten, en er wordt geen druppeltje zweet gemorst van de spanning. Maar ‘leuk’ is eigenlijk een perfect, allesomvattend begrip om deze kant van de game te omschrijven.

De echte graadmeter echter, is de kern van de gameplay. Hoe speelt het? Hoe diep gaat het? Hoeveel personages, gekke rackets en super-power-mega-skillmoves zijn er in dit pakketje gepropt en hoe verhouden die zich tot elkaar? Na mening middag ballen overslaan of in dubbelspel terugslaan met mijn zoontje van 9, zijn we eruit: Mario Tennis Fever heeft ontzettend lekkere gameplay.

Content is king

Content is in de eerste instantie de name of the game. Er zitten bijna veertig personages in de game, meer dan een dozijn verschillende banen en de hoofdattractie is de aanwezigheid van tientallen Fever-rackets, die elk hun eigen unieke skill met zich meebrengen. De bananentros die Donkey Kong een ‘racket’ noemt strooit bananen over de baan, met het vulkaanracket plopt er een (je raadt het nooit) vulkaan op uit de baan en het Thwomb-racket zorgt ervoor dat het iconische stenen blok uit de Mario-serie plots uit de lucht valt – hopelijk op een tegenstander. Een zogeheten Fever-shot is verder ook geen hogere wiskunde. Om de zoveel tijd is je metertje vol en ram je dat ding over de baan heen.

Extra fijn is dat het gros van dit alles vrij te spelen is waar je maar wil. Laat je de singleplayermodi links liggen en speel je gewoon wat potjes tegen elkaar? Geen probleem, om de zoveel potten krijg je een nieuw racket, personage, of kleurtjes voor je favoriete tennissers.  

Plak er een voldoende op

Enfin, tot zover de uitleg en alles wat hier te vinden is. Leuk spelletje, plak er een voldoende op en klaar, toch? Nou nee, want hoewel alles hierboven zijn eigen rol speelt, zijn het de diepere lagen daaronder die Mario Tennis  Fever tot grotere hoogten dan ‘plak er even een voldoende op’ stuwen. Al die personages? Die beschikken over hun eigen stats en eigenaardigheden. Wario laadt z’n powershots razendsnel op, Bowser Jr. legt veel meer precisie in z’n topspincurve dan anderen en Shy Guy slaat zijn topspins zonder gehinderd te worden door zijn positie op de baan.

En die banen? Die hebben elk hun eigen ondergrond, waar ballen anders op stuiteren en doorschieten, terwijl spelers zelf ook sneller of minder snel zijn, gebaseerd op het gras of het hardcourt waar ze op spelen. Die Fever-rackets? Oprecht allemaal een andere smaak. Ook daar merk dat extra stukje diepgang waar een wat luiere Mario-sportgame niet aan zou denken: wanneer je een Fever-shot terugslaat vóórdat op jouw zijde van het net landt, kun je met een stuit op de helft van de tegenstander zomaar eens het bijbehorende effect teruggeven. Prettig vervelend als je denkt die koter een modderplas op zijn helft te bezorgen, om ‘m vervolgens zelf om je oren te krijgen als hij de bal vakkundig over je heen lobt en ‘ie alsnog op jouw achterveld terecht komt. Een (modder)koekje van eigen deeg noemen ze dat geloof ik.

Mario Tennis Fever

Previous slideNext slide

Geen Lego, wel Duplo

Al die extra aandachtspuntjes en omstandigheden zijn ook nog eens gebouwd op een fundering van onkreukbare basisgameplay. Topspins, slices, curveballen, lobs en powershots: alles wat je van een tennisgame mag verwachten zit erin. De grote maar is alleen: het gebeurt allemaal zonder de nuance van een échte topgame. Vergelijk het een beetje met Lego en Duplo. Zelfde principe, zelfde soort blokken, maar iets vets bouwen met Lego hit net even anders dan iets vets bouwen met die grote Duplo-blokken. Zo verhoudt deze game zich ook tot de toppers uit het tennisgenre, zoals Virtua Tennis en Topspin. Is veelgevraagd, ik weet het, maar het is wel het verschil tussen goed of geweldig. En Mario Tennis Fever eindigt in het eerste kamp.

Is mijn zoontje naar school, dan heb ik namelijk geen enkele reden om Mario Tennis Fever verder te spelen. Zoals gezegd is al die singleplayercontent niet meer dan ‘even leuk’. En computergestuurde tegenstanders geven zelfs op het hoogste niveau nooit écht tegengas. Bovendien zijn de personages net te groot voor deze banen om het volgende niveau van verfijning te bereiken. Top, zo’n lob. Maar vanwege de dus relatief kleine banen blijft het geen zekerheidje dat je iemand ermee verschalkt die tegen het net aan staat. Aanzienlijke kans dat ie gewoon op tijd de achterlijn haalt, als ie ook maar een klein beetje inzicht heeft. Het zorgt ervoor dat Mario Tennis Fever een absoluut geslaagde game is, met heerlijke multiplayer. Maar wie de eindeloze diepgang en speeluren van, bijvoorbeeld, een Mario Kart World hier zoekt, staat sneller dan gewenst buitenspel. Oh wacht, verkeerd sport…

Mario Tennis Fever is vanaf 11 februari beschikbaar voor Nintendo Switch 2.