ID.nl logo
Waar voor je geld: 5 betaalbare wasdrogers met energielabel A+++
© Praewphan - stock.adobe.com
Huis

Waar voor je geld: 5 betaalbare wasdrogers met energielabel A+++

Bij ID.nl zijn we dol op kwaliteitsproducten waar je niet de hoofdprijs voor betaalt. Een paar keer per week speuren we binnen een bepaald thema naar zulke deals. Ben je op zoek naar een prijsvriendelijke wasdroger met een zuinig energielabel? Vandaag hebben we vijf interessante modellen voor je gespot.

Bosch WQG233D1NL

Van de Consumentenbond ontving de Bosch WQG233D1NL het Beste Koop-predicaat. Meerdere Kieskeurig.nl-bezoekers komen dan ook tot een gezamenlijke beoordeling van een 9,5. De gebruikers zijn onder meer te spreken over het lage energieverbruik en de stille werking van slechts 64 decibel. Gunstig voor het geval het apparaat in de buurt van een slaap- of studeerkamer staat opgesteld. Volgens de specificaties op het A+++-energielabel verbruikt deze warmtepompdroger bij een gemiddeld gebruik zo'n 176 kW per jaar.

De trommel is goed voor een inhoud van 8 kilo textiel. Hierdoor leent de WQG233D1NL zich goed voor huishoudens met drie à vier personen. Het bedieningspaneel bestaat uit een draaiknop met een duidelijk display. Alle gangbare droogprogramma's zijn beschikbaar, waaronder Katoen, Fijne was, Bedlinnen, Sport, Overhemden en Handdoeken. Je kunt ook een korte cyclus van 40 minuten starten (maximaal 2 kilo kleding). Bepaal verder hoe droog je de was wilt hebben. Je kiest hierbij tussen Strijkdroog, Kastdroog en Kastdroog Plus. Deze wasdroger heeft een uitneembaar stoffilter, zodat je die eenvoudig kunt reinigen.

AEG TR738AT2B

Net als de hiervoor besproken Bosch-wasdroger ontving dit exemplaar eveneens het Beste Koop-predicaat van de Consumentenbond. Dat gebeurde vrij recent, namelijk in april 2024. Ondanks de relatief lage aanschafprijs past er in de TR738AT2B toch 8 kilo wasgoed. Een pluspunt is het eenvoudige bedieningspaneel. Deze warmtepompdroger bevat namelijk uitsluitend programma's die je veel gebruikt, zoals Katoen, Synthetica, Fijne was, Wol en Zijde. Er is ook nog een speciale hygiënische cyclus. Volgens de fabrikant doodt deze functie 99,99 procent van alle bacteriën en virussen.

Op basis van de lading kiest dit apparaat op eigen houtje een optimale droogtijd. Met een verwacht verbruik van 177 kilowattuur op jaarbasis vereist de TR738AT2B weinig stroom. Het product voldoet dan ook aan de A+++-norm. Verder maakt deze wasdroger met een opgegeven volumeniveau van 67 decibel niet zo veel geluid. Zit de deur aan de verkeerde kant? Geen probleem, want je kunt de deur dankzij de omkeerbare constructie omdraaien. Bepaal verder of je de handgreep onder of boven wilt plaatsen. Je kiest in totaal tussen vier plaatsingsopties.

Bosch WQB246C5NL

Vergeleken met de eerder besproken warmtepompdrogers is dit product weliswaar iets duurder, maar de ruime trommel is dan ook goed voor 9 kilo wasgoed. Ideaal voor drukke huishoudens met veel was. Bovendien is de WQB246C5NL zéér stil, want het opgegeven geluidsniveau bedraagt slechts 58 decibel. Nog een voordeel is het geringe stroomverbruik van 174 kilowatt uur per jaar (bij gemiddeld gebruik). Dit product is voorzien van het zuinigste A+++-label. Verder zijn de verwisselbare deur en trommelverlichting het vermelden waard.

In plaats van een traditionele draaiknop heeft dit exemplaar een stijlvol aanraakpaneel. Kies tussen programma's als Katoen, Kreukherstellend, Handdoeken, Bedlinnen, Overhemden en Sport. Daarnaast kun je aparte cycli voor Stil drogen en Hygiëne Plus starten. Wie de WQB246C5NL met het wifi-netwerk verbindt, voegt eventueel nog extra droogprogramma's toe. Op je mobiel verschijnt een melding zodra je de was droog in de kast kunt leggen. Tot slot laat je de wasdroger optioneel starten zodra de zon schijnt. Gunstig voor mensen met zonnepanelen!

Miele TSH783WP

Voor Miele-begrippen valt de prijs van deze wasdroger alleszins mee. De Duitse witgoedspecialist staat tenslotte bekend om zijn kwalitatief hoogwaardige producten met een lange verwachte levensduur. De TSH783WP heeft een riante trommelinhoud van 9 kilo, waardoor je in één keer veel wasgoed kunt drogen. Dankzij het toegekende A+++-energielabel mag je een laag stroomverbruik verwachten. Ga op jaarbasis uit van ongeveer 185 kilowattuur. Met een opgegeven geluidsniveau van 66 decibel maakt de TSH783WP niet zo veel lawaai.

Het sobere bedieningspaneel spreekt voor zich. Kies met de draaiknop tussen programma’s als Wol, Beddengoed, Fijne was en Overhemden. Onder de noemer Express is er ook nog een snel droogprogramma beschikbaar. Wanneer je de Miele-app op een smartphone installeert, kun je het apparaat op afstand bedienen. Een andere opvallende eigenschap is het inwendige geursysteem. Hierdoor ruikt de droge was altijd lekker! Komt de draairichting van de deur slecht uit? Keer de deur dan gewoon om. Volgens het bekende merk zijn de onderdelen van deze wasdroger getest op een levensduur van maar liefst 20 jaar.

Inventum VDW8030W

De Inventum VDW8030W is voor een warmtedroger met een A+++-energielabel erg betaalbaar. Het merk hanteert op zijn website een adviesprijs van 649 euro, maar er zijn webshops die een nóg lager bedrag vragen. Met een vulgewicht van 8 kilo en opgegeven stroomverbruik van 176 kilowattuur kun je tegen lage kosten drogen. Ook het geluidsniveau van 66 decibel valt voor een wasdroger in deze prijsklasse erg laag uit. Reken met de huidige stroomprijs op enkele tientjes per jaar.

Het uitgebreide Nederlandstalige bedieningspaneel geeft je toegang tot veertien programma's, zoals Beddengoed, Overhemden, Sport en natuurlijk Katoen. Daarnaast is de speciale Allergie-cyclus vermeldenswaardig. Hierbij activeert de VDW8030W een UV-lamp, waardoor bacteriën worden verwijderd. Wil je 's nachts drogen? Gebruik dan het Stil-programma. Verder kun je eventueel startuitstel inschakelen. Op die manier gebruik je de wasdroger op momenten met goedkope of zelfs gratis stroom, bijvoorbeeld wanneer de zon schijnt.

▼ Volgende artikel
Gerucht: Nexon werkt aan Starcraft-shooter voor Blizzard
Huis

Gerucht: Nexon werkt aan Starcraft-shooter voor Blizzard

Het Zuid-Koreaanse zou een shooter gebaseerd op Starcraft in ontwikkeling hebben voor IP-eigenaar Blizzard.

Dat claimt The Korean Economic Daily. Een team binnen Nexon dat gespecialiseerd is in shooters zou zich op dit moment volledig richten op de nog onaangekondigde game. De ontwikkeling zou nog niet lang geleden zijn gestart, en dus zou de shooter nog lang op zich laten wachten.

Verdere details zijn er nog niet, behalve dat Choi Jun-ho ook bij het project betrokken zou zijn. Hij maakte eerder de populaire Shinppu-mapmod voor Starcraft.

Starcraft

Er gaan al langer geruchten over een shooter gebaseerd op Starcraft. Vorig jaar meldde Bloomberg-journalist Jason Schreier al in zijn boek 'Play Nice: The Rise, Fall and Future of Blizzard Entertainment' dat Blizzard aan een shooter zou werken. Volgens Schreier is de shooter van Nexon echter niet gerelateerd aan de shooter van Blizzard - het zouden om twee afzonderlijke projecten gaan.

De Starcraft-reeks bestaat uit real-time strategygames. De eerste verscheen in 1998, en een vervolg kwam in 2010 uit. Blizzard heeft al vaker geprobeerd shooters gebaseerd op de Starcraft-franchise te maken, maar die werden vooralsnog altijd geannuleerd.

Mogelijke onthulling op Blizzcon

Voor het eerst in enkele jaren organiseert Blizzard op 12 en 13 december de Amerikaanse beurs Blizzcon, waar alles rondom de uitgever wordt gevierd. Het is mogelijk dat één van de hierboven genoemde shooters daar wordt onthuld.

▼ Volgende artikel
Review: Mario Tennis Fever is een leuke set
Huis

Review: Mario Tennis Fever is een leuke set

Je vraagt je bij elke Mario-sportgame toch weer af: bereikt het de highs van die oeroude Game Boy-games van Camelot, zoals Mario Tennis en Mario Golf)? Het antwoord is, wat mij betreft, steevast  ‘nee’. Maar tussen ‘perfect’ en ‘niet perfect’ zit nog altijd een breed spectrum aan kwaliteit. En Fever? Die nestelt zich moeiteloos aan de betere kant van dat spectrum.

De drie toernooien die deze game rijk is, daar ben je een uurtje zoet mee. Waarschijnlijk zonder een set te verliezen. De Adventure Mode? Een paar uurtjes meer dan dat, en hoewel ook die nergens uitdagend wordt vertelt het wel een vermakelijk verhaal over Mario en Luigi die als baby’s hun tennis-skills moeten oppoetsen vanwege… bijzondere redenen.

Er zijn ook drie Challenge Towers met allerlei unieke uitdagingen die eventjes vermaken. In mix-up vinden we tennis, maar dan met regels en omstandigheden die alleen het Mushroom Kingdom kan bieden, en dat was het wel zo’n beetje. Wie Mario Tennis Fever alleen speelt is een weekend zoet en heeft zich prima vermaakt. Maar sportgames zijn er, natuurlijk, om je competitieve aard los te laten op vrienden, familie, kroost of online uitdagers.

Leuk

Daarom wil ik het ook niet al te uitgebreid over die singleplayermodi hebben. Ja, Nintendo heeft z’n best gedaan. Ja, er is weinig aan te merken op de minigames en kleine tussenscènes die de Tennis Academy te bieden heeft en de ontwikkelaars verdienen het dat het hier even aangestipt wordt. Nooit sla je stijl achterover van briljante ideeën of concepten, en er wordt geen druppeltje zweet gemorst van de spanning. Maar ‘leuk’ is eigenlijk een perfect, allesomvattend begrip om deze kant van de game te omschrijven.

De echte graadmeter echter, is de kern van de gameplay. Hoe speelt het? Hoe diep gaat het? Hoeveel personages, gekke rackets en super-power-mega-skillmoves zijn er in dit pakketje gepropt en hoe verhouden die zich tot elkaar? Na mening middag ballen overslaan of in dubbelspel terugslaan met mijn zoontje van 9, zijn we eruit: Mario Tennis Fever heeft ontzettend lekkere gameplay.

Content is king

Content is in de eerste instantie de name of the game. Er zitten bijna veertig personages in de game, meer dan een dozijn verschillende banen en de hoofdattractie is de aanwezigheid van tientallen Fever-rackets, die elk hun eigen unieke skill met zich meebrengen. De bananentros die Donkey Kong een ‘racket’ noemt strooit bananen over de baan, met het vulkaanracket plopt er een (je raadt het nooit) vulkaan op uit de baan en het Thwomb-racket zorgt ervoor dat het iconische stenen blok uit de Mario-serie plots uit de lucht valt – hopelijk op een tegenstander. Een zogeheten Fever-shot is verder ook geen hogere wiskunde. Om de zoveel tijd is je metertje vol en ram je dat ding over de baan heen.

Extra fijn is dat het gros van dit alles vrij te spelen is waar je maar wil. Laat je de singleplayermodi links liggen en speel je gewoon wat potjes tegen elkaar? Geen probleem, om de zoveel potten krijg je een nieuw racket, personage, of kleurtjes voor je favoriete tennissers.  

Watch on YouTube

Plak er een voldoende op

Enfin, tot zover de uitleg en alles wat hier te vinden is. Leuk spelletje, plak er een voldoende op en klaar, toch? Nou nee, want hoewel alles hierboven zijn eigen rol speelt, zijn het de diepere lagen daaronder die Mario Tennis  Fever tot grotere hoogten dan ‘plak er even een voldoende op’ stuwen. Al die personages? Die beschikken over hun eigen stats en eigenaardigheden. Wario laadt z’n powershots razendsnel op, Bowser Jr. legt veel meer precisie in z’n topspincurve dan anderen en Shy Guy slaat zijn topspins zonder gehinderd te worden door zijn positie op de baan.

En die banen? Die hebben elk hun eigen ondergrond, waar ballen anders op stuiteren en doorschieten, terwijl spelers zelf ook sneller of minder snel zijn, gebaseerd op het gras of het hardcourt waar ze op spelen. Die Fever-rackets? Oprecht allemaal een andere smaak. Ook daar merk dat extra stukje diepgang waar een wat luiere Mario-sportgame niet aan zou denken: wanneer je een Fever-shot terugslaat vóórdat op jouw zijde van het net landt, kun je met een stuit op de helft van de tegenstander zomaar eens het bijbehorende effect teruggeven. Prettig vervelend als je denkt die koter een modderplas op zijn helft te bezorgen, om ‘m vervolgens zelf om je oren te krijgen als hij de bal vakkundig over je heen lobt en ‘ie alsnog op jouw achterveld terecht komt. Een (modder)koekje van eigen deeg noemen ze dat geloof ik.

Mario Tennis Fever

Slide
Slide
Slide
Slide

Geen Lego, wel Duplo

Al die extra aandachtspuntjes en omstandigheden zijn ook nog eens gebouwd op een fundering van onkreukbare basisgameplay. Topspins, slices, curveballen, lobs en powershots: alles wat je van een tennisgame mag verwachten zit erin. De grote maar is alleen: het gebeurt allemaal zonder de nuance van een échte topgame. Vergelijk het een beetje met Lego en Duplo. Zelfde principe, zelfde soort blokken, maar iets vets bouwen met Lego hit net even anders dan iets vets bouwen met die grote Duplo-blokken. Zo verhoudt deze game zich ook tot de toppers uit het tennisgenre, zoals Virtua Tennis en Topspin. Is veelgevraagd, ik weet het, maar het is wel het verschil tussen goed of geweldig. En Mario Tennis Fever eindigt in het eerste kamp.

Is mijn zoontje naar school, dan heb ik namelijk geen enkele reden om Mario Tennis Fever verder te spelen. Zoals gezegd is al die singleplayercontent niet meer dan ‘even leuk’. En computergestuurde tegenstanders geven zelfs op het hoogste niveau nooit écht tegengas. Bovendien zijn de personages net te groot voor deze banen om het volgende niveau van verfijning te bereiken. Top, zo’n lob. Maar vanwege de dus relatief kleine banen blijft het geen zekerheidje dat je iemand ermee verschalkt die tegen het net aan staat. Aanzienlijke kans dat ie gewoon op tijd de achterlijn haalt, als ie ook maar een klein beetje inzicht heeft. Het zorgt ervoor dat Mario Tennis Fever een absoluut geslaagde game is, met heerlijke multiplayer. Maar wie de eindeloze diepgang en speeluren van, bijvoorbeeld, een Mario Kart World hier zoekt, staat sneller dan gewenst buitenspel. Oh wacht, verkeerd sport…

Mario Tennis Fever is vanaf 11 februari beschikbaar voor Nintendo Switch 2.

Goed
Conclusie

Mario Tennis Fever barst van de content. De vele personages, banen en rackets geven unieke, diepere lagen aan de gameplay en multiplayerpotjes gaan met grote glimlach en een berg vertier gespeeld worden. Jammer voor de wat volwassenere spelers dat die volgende laag diepgang nét niet geraakt wordt. Daarvoor is het singleplayeraanbod niet genoeg, de tegenstanders niet uitdagend genoeg en ontbreekt er hier en daar net wat finesse. Maar ga zo door, Nintendo. Mario Tennis Fever zit namelijk wél in de richting van die tijdloze Camelot-klassiekers waar we zo naar hunkeren.

Plus- en minpunten
  • Flinke hoeveelheid content en modi
  • Sterke basisgameplay
  • Uiteenlopende Fever-rackets
  • Nog altijd sterke multiplayer
  • Daagt je nooit écht uit
  • Diepgang niet eindeloos