Bij ID.nl zijn we dol op kwaliteitsproducten waar je niet de hoofdprijs voor betaalt. Een paar keer per week speuren we binnen een bepaald thema naar zulke deals. Op zoek naar een betaalbare robotstofzuiger? Vandaag hebben we vijf interessante modellen voor je gespot met een goede prijs-kwaliteitverhouding

Disclaimer: op het moment van schrijven zijn de besproken robotstofzuigers bij de goedkoopste webwinkels niet duurder dan 360 euro. De prijzen kunnen schommelen.

iRobot Roomba Combo i8

Heb je een hekel aan stofzuigen en dweilen? Dat komt mooi uit, want deze huishoudelijke taken besteed je eenvoudig uit aan de iRobot Roomba Combo i8. Het apparaat brengt op eigen houtje de ruimte in kaart en stippelt vervolgens een optimale route uit. Voor een doelgerichte schoonmaakronde selecteer je eventueel in de app welke zones de robot mag overslaan. Zodra de stofzuiger een sterk vervuilde plek tegenkomt, verhoogt hij automatisch de zuigkracht. Hierdoor blijven er nergens kruimels of zandkorrels liggen.

Zodra de accu bijna lees is, keert de Roomba Combo i8 vanzelf terug naar het laadstation. Na het opladen gaat de stofzuiger verder waar hij was gebleven. Wees overigens niet bang dat je over de ronde behuizing struikelt: het apparaat gaat desgewenst automatisch voor je aan de slag zodra je de woning verlaat. Bij thuiskomst stopt het apparaat met stofzuigen en/of dweilen. Meerdere Kieskeurig.nl-bezoekers zijn zeer te spreken over dit product, want zij komen tot een gemiddelde beoordeling van een 8,6. Onder de productnaam Roomba Combo i8+ kun je deze robotstofzuiger ook inclusief automatisch leegstation kopen.

Blaupunkt Bluebot Xboost

Blaupunkt bewijst dat een goede robotstofzuiger helemaal niet zo duur hoeft te zijn. Lees maar eens deze overwegend positieve reviews van Kieskeurig.nl-bezoekers. Gebruikers waarderen onder meer de dweilfunctie, het geringe onderhoud en de eenvoudige bediening via een app op een smartphone. Je kiest een schoonmaakschema en leunt vervolgens lekker achterover. Dankzij de geïntegreerde turbofunctie met ronddraaiende borstels zet de Bluebot Xboost zo nodig een tandje bij, zodat alle kruimels in de opvangbak van 600 milliliter terechtkomen. Een microvezeldoek ‘raapt’ al het fijnstof van de vloer.

De behuizing is nog geen acht centimeter hoog. Hierdoor rijdt de stofzuiger probleemloos onder jouw meubilair. Het waterreservoir heeft een inhoud van 350 milliliter, zodat je deze dweilrobot met gemak op een grote ruimte kunt loslaten. Mag de Bluebot Xboost niet overal komen? Dat geef je met behulp van meegeleverde magneetstrip simpel aan. Onder de motorkap zorgt een oplaadbare accu van 2500 mAh voor de energievoorziening. Volgens de fabrikant resulteert dat in een werktijd tot ongeveer twee uur.

TP-Link Tapo RV30

De TP-Link Tapo RV30 is een betaalbare robotstofzuiger met een hoge zuigkracht van 4200 Pa. Daarnaast heeft dit apparaat nog meer interessante eigenschappen. Ben je thuis aan het werk, dan activeer je eventueel de stille modus. Het volumeniveau bedraagt hierbij slechts 55 decibel. Normaal is dat 60 decibel. Verder is er een flinke accu met een capaciteit van 5000 mAh ingebouwd. Hierdoor gaat de Tapo RV30 tot drie uur continu voor je aan het werk. Naast de rol van stofzuiger fungeert dit product ook als dweilmachine.

Voor de bediening gebruik je een app op een smartphone. Stel voor elke kamer een apart schoonmaakschema in. Aan de hand van een geavanceerd lasersysteem creëert het apparaat een plattegrond van jouw woning. Voeg zo nodig virtuele muren toe voor plekken waar de schoonmaakhulp niet mag komen. Zodra de robotstofzuiger een tapijt tegenkomt, wordt automatisch de zuigkracht verhoogd. Heb je een speaker of televisie met Google Assistent-ondersteuning in huis? In dat geval kun je de Tapo RV30 optioneel met spraakopdrachten aansturen. Tegen een meerprijs is dit product óók met een automatisch leegstation te koop. Lees hier reviews van consumenten.

Lees ook: Liever lui dan moe? Ga voor een robotstofzuiger

Imou RV-L11-A

Volgens de prijshistorie van Kieskeurig.nl is de Imou RV-L11-A op het moment van schrijven goedkoper dan ooit. Het basisstation is voorzien van een stofzak, waardoor je er nauwelijks omkijken naar hebt. Na elk schoonmaakrondje leegt de robotstofzuiger namelijk zelfstandig zijn interne opvangbak van 300 milliliter. De fabrikant claimt dat je de stofzak pas na zo’n dertig dagen dient te legen. De RV-L11-A genereert via het zogenoemde Lidar-lasersysteem een kaartje van elke kamer. Op basis van deze informatie kiest de robot een efficiënte route zonder daarbij obstakels te raken. Als de RV-L11-A op zijn route tapijt detecteert, verhoogt het apparaat de direct zuigkracht.

Deze prijsvriendelijke robotstofzuiger heeft een goede reputatie. Meerdere testers komen op Kieskeurig.nl tot een gemiddelde score van een 8,1. De gebruikers kunnen onder meer de lage behuizing wel waarderen. Onder kasten stofzuigen is zo geen enkel probleem. Een ander veelgenoemd pluspunt is de dweilfunctie. Het apparaat bevat hiervoor een dweildoekhouder en watertank van 250 milliliter. Geef in de app aan hoeveel water je voor deze taak wilt gebruiken. Je dweilt op die manier bijvoorbeeld grondiger in de keuken dan in de slaapkamer.

Dreame D10 Plus

De Dreame D10 Plus is op Kieskeurig.nl één van de best beoordeelde robotstofzuigers in deze prijsklasse. Niet vreemd, want met een respectabele zuigkracht tot 4000 Pa blijft er nergens vuil liggen. Daarnaast kan dit apparaat ook nog eens dweilen. Voor het vaststellen van een gunstige route ondersteunt het product lasernavigatie. De plattegronden van alle kamers verschijnen tijdens het eerste verkenningsrondje vanzelf in de app. Als je niet overal wilt stofzuigen, kun je de route eenvoudig aanpassen.

Het laadstation heeft een stofzak met een capaciteit van maar liefst 2,5 liter. Kortom, het duurt dus wel even voordat die vol is. Na het stofzuigen leegt de D10 Plus meteen zijn opvangbak van 400 milliliter. Bezitters van een grote woning kunnen prima met deze robotstofzuiger uit de voeten. De accu van 5200 mAh is volgens de specificaties namelijk goed voor een werktijd van ongeveer 170 minuten. Je maakt met dit apparaat oppervlakten tot hoogstens 270 vierkante meter schoon.

Lees ook: Zo onderhoud je een robotstofzuiger

Iedereen droomt weleens van een thuisbioscoop, maar groter is niet altijd beter. Een te groot scherm kan bijvoorbeeld zorgen voor vermoeide ogen of korrelig beeld. Ontdek hoe zaken als kijkafstand, de resolutie en de kijkhoek bepalen of een televisie daadwerkelijk in je woonkamer past.

In de felverlichte showroom van de elektronicawinkel lijkt die enorme 75-inch televisie waanzinnig indrukwekkend, maar eenmaal aan de muur in een doorsnee Nederlandse doorzonwoning kan zo'n gapend zwart vlak de ruimte volledig domineren. Veel consumenten denken onterecht dat een groter scherm automatisch garant staat voor een betere kijkervaring, ongeacht de afmetingen van de kamer. Toch is er een harde technische grens waarbij groot verandert in té groot, met hoofdpijn en onscherp beeld als direct gevolg. In dit artikel leer je precies hoe je die grens bepaalt en de ideale televisie kiest.

De kern van het probleem: resolutie en blikveld

Het probleem van een te grote tv is niet alleen esthetisch, maar vooral fysiologisch en technisch. Het draait allemaal om de verhouding tussen de resolutie (het aantal beeldpunten) en je blikveld. Zelfs bij moderne 4K-televisies zijn de pixels niet oneindig klein. Als je een enorm scherm neemt en daar te dicht op zit, trek je het beeld als het ware uit elkaar. Hierdoor verliest het beeld zijn scherpte en samenhang; je hersenen moeten harder werken om de losse informatie tot één geheel te smeden.

Een veelgehoorde misvatting is dat je simpelweg went aan elk formaat. Hoewel de eerste shock van een groot scherm inderdaad verdwijnt, blijft de fysieke belasting overeind. Als een scherm meer dan 40 graden van je horizontale blikveld inneemt, kun je niet meer het hele plaatje in één oogopslag zien. Je ogen moeten dan constant van links naar rechts scannen om de actie te volgen, vergelijkbaar met het kijken naar een tenniswedstrijd vanaf de eerste rij. Dat zorgt voor vermoeide ogen en kan op den duur zelfs leiden tot misselijkheid, ook wel 'cybersickness' genoemd.

©Gorodenkoff

Wanneer werkt een groot formaat wél goed?

Er zijn specifieke scenario's waarin een wandvullend scherm niet alleen kan, maar zelfs de voorkeur heeft. Dat geldt vooral als je de televisie primair gebruikt voor hoogwaardige content. Denk hierbij aan films op 4K Blu-ray of streamingdiensten die uitzenden in de hoogste bitrate, en uiteraard gaming op moderne consoles. In deze gevallen is de bronkwaliteit zo hoog dat je dichterbij kunt zitten zonder fouten in het beeld te zien.

Daarnaast werkt een groot formaat goed als de kijkafstand het toelaat. In moderne woningen met een open plattegrond of een loft-indeling staat de bank vaak wat verder van de muur. Als je kijkafstand meer dan 3 meter is, valt een 55-inch televisie al snel in het niet en moet je turen om details te zien. Een 65-inch of groter model herstelt in dat geval de balans en zorgt voor die gewenste bioscoopervaring, waarbij het scherm groot genoeg is om je onder te dompelen zonder dat je individuele pixels ziet.

Wanneer werkt dit níet goed?

De nadelen van een te grote tv worden pijnlijk duidelijk bij 'gewoon' tv-kijken. Veel lineaire televisieprogramma's, zoals het journaal, talkshows of sportuitzendingen via de kabel, worden niet in 4K uitgezonden, maar in Full HD of zelfs nog lager. Een enorme tv vergroot dat signaal genadeloos uit. Op een te groot scherm zie je dan plotseling ruis, compressieblokjes en onscherpe randen die op een kleiner scherm onzichtbaar zouden blijven. Het beeld oogt daardoor onrustig en rommelig.

Ook in de fysieke ruimte kan het tegenvallen. Een tv die uit staat is een groot, zwart en reflecterend vlak. In een compacte woonkamer zuigt een te groot scherm alle aandacht naar zich toe, zelfs als hij uitstaat. Zoiets verstoort de balans in je interieur en kan de kamer kleiner laten aanvoelen dan hij eigenlijk is. Daarnaast is de plaatsing van sfeerverlichting vaak lastiger; een gigantisch scherm blokkeert lichtinval of reflecteert lampen op een storende manier.

©RDVector

Dealbreakers: hier ligt de grens

Er zijn een paar harde grenzen die aangeven dat je beter een maatje kleiner kunt kiezen. Als je een van de onderstaande punten herkent, is dat een duidelijk signaal.

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om te bepalen of een tv past, moet je de rolmaat erbij pakken en even kritisch naar je eigen kijkgedrag kijken. De algemene vuistregel voor 4K-televisies is: meet de afstand van je ogen tot het scherm in centimeters en deel dat door 1,2 tot 1,5. De uitkomst is de ideale schermdiagonaal.

Zit je bijvoorbeeld op 2,5 meter (250 cm) van je scherm? Dan kom je uit op een schermdiagonaal tussen de 166 cm (65 inch) en 208 cm (82 inch). Maar let op: dat geldt alleen voor pure 4K-content. Kijk je veel normale televisie (praatprogramma's, nieuws)? Hanteer dan factor 2. Bij 250 cm afstand kijkt een scherm van 125 cm diagonaal (ongeveer 50 inch) dan vaak prettiger en rustiger. Ben je een fanatieke gamer of filmfanaat? Dan kun je de grens opzoeken. Ben je een casual kijker? Kies dan veilig voor een formaatje kleiner.

©BS | ID.nl

In het kort

Een televisie is te groot wanneer het beeld onscherp oogt of wanneer je fysiek je hoofd moet draaien om alles te kunnen volgen. Hoewel een groot scherm indrukwekkend lijkt, vergroot het bij standaard televisie-uitzendingen ook alle beeldfouten uit. De ideale grootte is een balans tussen kijkafstand en de kwaliteit van wat je kijkt. Meet daarom altijd de afstand tussen bank en muur, en wees realistisch over je kijkgedrag. Zo voorkom je hoofdpijn en blijft tv-kijken ontspannend.

Het is ergens in 2025 als Fable voor het eerst, een soort van, getoond wordt. Beelden volgen elkaar in rap tempo op. We zien de dame die de hoofdrol lijkt te spelen, geen HUD en vooral heel veel mooie filmpjes. Daarna begint het wild speculeren, de klachten over het hoofdpersonage, de vraagtekens over de gameplay. Gelukkig was daar gister de Xbox Developer Direct, waar Microsoft eens te meer bewees de code gekraakt te hebben.

Vóór de pandemie, toen de Electronic Entertainment Expo (E3) nog bestond en online showcases, Directs en State of Plays nog niet echt een ding waren, wisten gameboeren hun spellen prima te verkopen. Ontwikkelaars verschenen op het podium tijdens liveshows, praatten over hun games, speelden live een demo (wat net zo vaak goed als faliekant misging) en dergelijke presentaties werden afgewisseld met teasers, hypetrailers en (nog verder terug) zelfs weleens grafieken en verkoopcijfers. Hoe anders is de wereld anno nu.

Trailers vol trailers

Klaar zitten voor The Game Awards, een gemiddelde Direct, Showcase of Summer Game Fest is leuk, maar niet hetzelfde als ‘toen’. Want de formule is inmiddels bekend. Een half uur, een uurtje, een paar uur lang wordt er de ene na de andere trailer op je hersenen afgevuurd. Wat is ‘reclame’ en wat niet? Geen idee. Standaard zijn de animegames die elkaar zo rap opvolgen dat de gemiddelde kijker niet eens meer weet waar de ene game begint en de ander ophoudt. Meestal zit er een klapper aan het begin, waarna het grote wachten op de klapper aan het einde begint.

Vraag iemand een week later wat ie gezien heeft, en meer dan de helft van de getoonde games is waarschijnlijk uit het geheugen verdwenen.  En al die flarden van beelden zonder fatsoenlijke uitleg leiden vaker wel dan niet tot hetzelfde als die ene soort van trailer van Fable: speculaties, wild geroep en vraagtekens. Het komt de online discussie rondom games niet ten goede.

©Playground Games

Hoe anders was de inmiddels traditionele Xbox Developer Direct. Langer dan een uur, voor maar vier games. Die games kregen zodoende alle tijd, net als de ontwikkelaars. Gameplaybeelden zijn niet aan te slepen, verscheidene modi worden uitgebreid besproken en zelfs de kleinste details krijgen meer dan genoeg ademruimte. Zo horen we tijdens de Forza Horizon 6-presentatie dat het nummer van je eigen hangar (78) gekozen is omdat de game zich afspeelt in Japan, en die cijfers daar een positieve lading hebben. Fijn om te horen hoe scherp het oog voor detail van een ontwikkelaar is. Dat zegt iets over het project. En het is ook iets wat je never nooit in een hypetrailer van anderhalve minuut langs had zien komen.

Trailers vol trailers

En dus zit ik gisteravond te genieten. Niet eens per se van de games, want ze vallen net niet in mijn straatje. Forza Horizon 6 vind ik héél indrukwekkend en de game zal ongetwijfeld miljoenen spelers perfect bedienen, maar ik ben niet zo van het racen. Game Freak - de makers van Pokémon die eindelijk hun vleugels uitslaan met graphics uit dit decennium - komen met Beast of Reincarnation. Het ziet er oké uit. Double Fine vindt in mij ook geen fan en een multiplayer-pottenbakgame (Kiln) is niet iets wat hoog op mijn lijstje stond. Zelfs afsluiter Fable wist me met z’n levenssimulaties ook niet te overtuigen. Maar, nogmaals, wat heb ik genoten. Van ontwikkelaars die ruim de tijd kregen. Van de games, die van alle kanten belicht werden. Van de antwoorden die we kregen.

©Playground Games

Want wat ik nou precies van die games vond, is niet eens zo heel belangrijk. Veel belangrijker is dat iedereen dit keer in ieder geval een uitgebreid beeld kreeg van wat deze games nu precies worden. Een Xbox Developer Direct creëert geen valse hype. Van die vier getoonde games, weten we nu eigenlijk alles wat we redelijkerwijs moeten weten. Zoals bijvoorbeeld dat Fable een character creation-modus heeft, om maar iets te noemen. En plots zie je de discussies rondom de games gaan om… de inhoud. En niet op wilde speculaties rondom hoofdpersonages die helemaal niet vast blijken te staan. Love it.