Steelstofzuigers zijn erg populair. Doordat ze draadloos zijn, heb je veel bewegingsvrijheid en pak je ze er gemakkelijker bij. Daardoor kost het je minder tijd om te stofzuigen en houd je wellicht tijd over om ook nog te dweilen. Waarom zou je dan niet ook een stofzuiger met dweilfunctie willen hebben? Wij kijken of zo’n stofzuiger wel echt de moeite waard is.

Wat kun je met een dweilstofzuiger?

Om te beginnen natuurlijk stofzuigen en dweilen. Maar het mooie is dat je het vaak tegelijk kunt doen. Zo hebben veel stofzuigers één opklikbaar stofzuig- en dweilsysteem, waardoor je het opzetstuk dus niet hoeft te vervangen als je na het stofzuigen ook wilt dweilen. Dat kan dus in één keer. Vul het bakje in de vloerreiniger met schoon water en een druppeltje schoonmaakmiddel en je kunt direct aan de slag. Al het vuile water en stof wordt opgevangen in een reservoir, dat je na gebruik leegt.

Energieverbruik van een dweilstofzuiger

Een steelstofzuiger valt qua energieverbruik tussen een traditioneel model en een robotstofzuiger in. Vooral robotvarianten zijn echte stroomvreters, omdat deze zich continu opladen om stof te zuigen en vele uren per week voort te bewegen. Bij een dweilstofzuiger is dat niet het geval.

In Europa is overigens bepaald dat stofzuigers aan strenge eisen moeten voldoen. Zo mag het motorvermogen niet meer zijn dan 900 watt en het energieverbruik niet meer dan 43 kilowattuur per jaar.

Met dit maximale vermogen en stroomverbruik kosten zelfs de minst zuinige, nieuwe stofzuigers nog geen 10 euro aan stroom per jaar, zo berekende de Consumentenbond.

©PXimport

Voor- en nadelen van een dweilstofzuiger

✅ Het grootste voordeel van een dweilstofzuiger is dat je dus tegelijk kunt stofzuigen en dweilen. En dat ook nog eens draadloos, waardoor je gemakkelijk iedere kamer in huis schoonhoudt. Als je morst op de vloer, dan pak je de dweilstofzuiger erbij om de vloer snel weer schoon te krijgen.

✅ Veel stofzuigers met dweilfunctie hebben ook droogfunctie. Daarmee laat je namelijk geen strepen achter op de vloer, wat bij gewoon dweilen nog weleens kan gebeuren.

❌ Niet alle dweilstofzuigers zijn een goed alternatief voor de oude vertrouwde stofzuiger. Sommige zijn niet krachtig genoeg om echt het stof uit alle hoekjes van de kamer te krijgen, ondanks dat in Europa is bepaald dat minstens 75 procent van het stof uit tapijt moet zijn gezogen na vijf keer heen en weer bewegen. Bij een harde vloer moet dit zelfs 98 procent zijn.

❌ Ook wordt vaak als nadeel genoemd dat de dweilstofzuiger wat zwaar kan zijn ten opzichte van een regulier model, omdat je de gehele stofzuiger in je hand houdt en dus niet alleen de steel, zoals normaal.

©Вадим Каштанов - stock.adobe.com

Waar moet je op letten als je een dweilstofzuiger koopt?

Let er bij de aanschaf van een dweilstofzuiger op voor welke ondergrond hij geschikt is. Sommige modellen zijn niet zomaar bruikbaar als je vooral tapijt in huis hebt liggen, waardoor je een extra opzetstukje nodig hebt. In enkele gevallen wordt zo'n stukje meegeleverd.

©Iuliia - stock.adobe.com

Zoals we al schreven, kan een dweilstofzuiger best zwaar zijn, tot wel vier of vijf kilo. Is dat te zwaar, dan moet je echt op zoek gaan naar een lichtgewicht, maar dan lever je vaak in op andere punten. Denk aan het ontbreken van een droogfunctie of een klein waterreservoir. Bij een kleiner model moet je na iedere schoonmaakbeurt het reservoir verschonen.

Kijk ook hoelang de accu meegaat na een volledige oplaadbeurt. Dit kan nog weleens flink verschillen: van tien minuten tot een half uur of bijna een uur, al dan niet bij gebruik van de turbofunctie. Je wilt immers niet dat je de stofzuiger moet opladen, terwijl je nog niet eens de helft van je woning hebt schoongemaakt.

Sommige modellen hebben nog wat extraatjes die interessant kunnen zijn voor jouw situatie. Denk aan een mondstuk met ledverlichting, waardoor je precies ziet waar er vuil ligt, of aan een geïntegreerde kruimeldief.

Conclusie

Er zijn wisselende verhalen over stofzuigers met dweilfunctie. Het algemene beeld is echter dat ze niet altijd een goede vervanging zijn voor de traditionele modellen. De zuigkracht is vaak minder, je komt niet altijd overal goed bij en de steelstofzuigers zijn snel leeg. Daartegenover staat dat de dweilfunctie vaak wél positief wordt ontvangen, omdat er minder strepen achterblijven, je het water niet continu hoeft te verversen en omdat er geen overtollig water achterblijft op de vloer. Dit maakt een dweilstofzuiger een goede twee-in-één-oplossing, maar vermoedelijk geen volwaardige vervanger voor je traditionele stofzuiger.

P.S. Wil je toch liever een robotstofzuiger? Ook in die categorie vind je tegenwoordig modellen met dweilfunctie. Als dat iets voor jou is, heb je vast wat aan het artikel Navigatie van een robotstofzuiger: dit zijn de mogelijkheden.

Wanneer je je dekbed gewassen hebt, wil je dat het natuurlijk weer lekker dik en luchtig aanvoelt. Maar wanneer je hem gewoon in de droger gooit, kan de vulling gaan klonteren, zodat er dunne stukken en dikke stukken ontstaan. Dat slaapt niet echt lekker. Om dat te voorkomen, gooien veel mensen er een paar tennisballen bij. Helpt dat echt?

Wat tennisballen in de droger doen

Tijdens het drogen raken de tennisballen telkens het dekbed. Dat helpt vooral bij dons en veren. Als die nat zijn, blijven ze aan elkaar plakken en zakt de vulling in. Door de constante beweging vallen die samengepakte delen weer uiteen, waardoor de vulling zich opnieuw verspreidt. Zo kan de warme lucht overal beter bij en droogt het dekbed gelijkmatiger. De droogtijd wordt er niet korter van, maar het dekbed komt wel duidelijk voller uit de droger.

Hoeveel tennisballen zijn genoeg?

Met één tennisbal in de wasdroger merk je vaak weinig, zeker bij een groot dekbed. Die verdwijnt al snel in de stof en heeft dan weinig effect. Met twee tot vier ballen werkt het beter, omdat ze het dekbed op meerdere plekken tegelijk in beweging houden. Zolang de ballen vrij kunnen bewegen en niet vast blijven zitten in de vulling, doen ze hun werk.

Kun je elke tennisbal gebruiken bij het drogen van een dekbed in de droger?

iet elke tennisbal is even geschikt. Vooral nieuwe of felgekleurde ballen kunnen bij hogere temperaturen kleur afgeven en kleine pluisjes verliezen van de vilten buitenlaag. Dat komt niet vaak voor, maar het risico is wel aanwezig. Gebruik je oudere tennisballen, dan is de kans hierop kleiner. Wil je dat verder beperken, dan kun je de ballen in een oude witte sok stoppen en die dichtknopen. Het effect blijft grotendeels hetzelfde, al is het iets minder uitgesproken dan met losse ballen.

Geef het dekbed genoeg ruimte in de droger

Tennisballen helpen alleen als het dekbed voldoende ruimte heeft om te bewegen. Is de trommel te vol, dan draait alles als één geheel rond en gebeurt er weinig. Wil je grote tweepersoonsdekbedden drogen, dan heb je een droger met een ruime trommel nodig. Heb je die niet zelf? Kijk dan of er een wasserette bij je in de buurt is. Meer ruimte zorgt voor meer beweging en daarmee voor een beter eindresultaat.

Niet elk dekbed kan in de droger

Tennisballen hebben vooral effect bij dons- en verendekbedden. Bij synthetische vulling is dat verschil kleiner en kan de constante beweging van de ballen de vulling na verloop van tijd zelfs vervormen. Wol, zijde en andere natuurlijke materialen mogen meestal helemaal niet in de droger. Check daarom altijd eerst het waslabel voordat je het dekbed in de trommel legt.

Even tussendoor opschudden helpt

Haal het dekbed halverwege het programma even uit de droger en schud het los, alsof je het bed opmaakt. Leg het daarna omgedraaid terug in de trommel. Zo verdeelt de vulling zich opnieuw en kan het dekbed gelijkmatiger drogen.

Wat kun je van het eindresultaat verwachten?

Tennis- of drogerballen zijn vooral een hulpmiddel, geen vervanging voor de juiste drooginstellingen. Droog het dekbed niet te vaak of te heet: kies een lage of middelhoge temperatuur en selecteer een speciaal dons- of beddengoedprogramma als dat op je droger zit. Zorg ook voor voldoende ruimte in de trommel. Als je dan ook nog eens ballen laat meedraaien, heb je er alles aan gedaan om te zorgen dat je dekbed weer lekker vol uit de droger komt!

Waarom start een computer met een SSD binnen enkele seconden op, terwijl een oude harde schijf blijft ratelen? Het vervangen van een HDD door een SSD is de beste upgrade voor een trage laptop of pc. We leggen in dit artikel uit waar die enorme snelheidswinst vandaan komt en wat het fundamentele verschil is tussen deze twee opslagtechnieken.

Iedereen die zijn computer of laptop een tweede leven wil geven, krijgt vaak hetzelfde advies: vervang de oude harde schijf door een SSD. De snelheidswinst is direct merkbaar bij het opstarten en het openen van programma's. Maar waar komt dat enorme verschil in prestaties vandaan? Het antwoord ligt in de fundamentele technologie die schuilgaat onder de behuizing van deze opslagmedia.

De vertraging van mechanische onderdelen

Om te begrijpen waarom een Solid State Drive (SSD) zo snel is, moeten we eerst kijken naar de beperkingen van de traditionele harde schijf (HDD). Een HDD werkt met magnetische roterende platen. Dat kun je vergelijken met een geavanceerde platenspeler. Wanneer je een bestand opent, moet een fysieke lees- en schrijfkop zich naar de juiste plek op de draaiende schijf verplaatsen om de data op te halen. Dat fysieke proces kost tijd, wat we latentie noemen. Hoe meer de data op de schijf verspreid staat, hoe vaker de kop heen en weer moet bewegen en wachten tot de juiste sector onder de naald doordraait. Dit mechanische aspect is de grootste vertragende factor in traditionele opslag.

©Claudio Divizia

Flashgeheugen en directe gegevensoverdracht

Een SSD rekent definitief af met deze wachttijden omdat er geen bewegende onderdelen in de behuizing zitten. De naam 'Solid State' verwijst hier ook naar; het is een vast medium zonder rammelende componenten. In plaats van magnetische platen gebruikt een SSD zogenoemd NAND-flashgeheugen. Dat is vergelijkbaar met de technologie in een usb-stick, maar dan veel sneller en betrouwbaarder. Omdat de data op microchips wordt opgeslagen, is de toegang tot bestanden volledig elektronisch. Er hoeft geen schijf op toeren te komen en er hoeft geen arm te bewegen. De controller van de SSD stuurt simpelweg een elektrisch signaal naar het juiste adres op de chip en de data is direct beschikbaar.

Toegangstijd en willekeurige leesacties

Hoewel de maximale doorvoersnelheid van grote bestanden bij een SSD indrukwekkend is, zit de echte winst voor de consument in de toegangstijd. Een besturingssysteem zoals Windows of macOS is constant bezig met het lezen en schrijven van duizenden kleine systeembestandjes. Een harde schijf heeft daar enorm veel moeite mee, omdat de leeskop als een bezetene heen en weer moet schieten. Een SSD kan deze willekeurige lees- en schrijfopdrachten (random read/write) nagenoeg gelijktijdig verwerken met een verwaarloosbare vertraging. Dat is de reden waarom een pc met een SSD binnen enkele seconden opstart, terwijl een computer met een HDD daar soms minuten over doet.

©KanyaphatStudio

Van SATA naar NVMe-snelheden

Tot slot speelt de aansluiting een rol in de snelheidsontwikkeling. De eerste generaties SSD's gebruikten nog de SATA-aansluiting, die oorspronkelijk was ontworpen voor harde schijven. Hoewel dat al een flinke verbetering was, liepen snelle SSD's tegen de grens van deze aansluiting aan. Moderne computers maken daarom gebruik van het NVMe-protocol via een M.2-aansluiting. Deze technologie communiceert rechtstreeks via de snelle PCIe-banen van het moederbord, waardoor de vertragende tussenstappen van de oude SATA-standaard worden overgeslagen. Hierdoor zijn snelheden mogelijk die vele malen hoger liggen dan bij de traditionele harde schijf.