YouTube Studio is de thuisbasis van iedereen die snel vanuit een centraal dashboard zijn video's wil optimaliseren, verbeteren en contact wil onderhouden met zijn volgers. Met deze toolset beheer en orden je alles wat deel uitmaakt van je eigen YouTube-kanaal.

Er zijn een heleboel video-editors beschikbaar voor Windows en macOS, maar als je slechts enkele basisbewerkingen wilt doen voordat je een filmpje online publiceert, dan kun je net zo goed YouTube Studio gebruiken. Deze interne video-editor van YouTube heeft enkele uitstekende opties die je in de browser uitvoert en waarvoor je dus geen andere software hoeft te installeren.

Kanaal-dashboard

Om YouTube Studio te gebruiken, moet je over een gratis Google-account beschikken. Ga daarna naar www.youtube.com, log in en klik rechtsboven op je profielfoto. Daarna selecteer je YouTube Studio. Op die manier kom je bij je persoonlijke Kanaal-dashboard, de beginpagina van Studio.

Het is belangrijk dat je vlot door dit dashboard leert navigeren. Aan de linkerkant zie je de verschillende menu-items om je video’s en het kanaal zelf te beheren. Bovenaan vind je het zoekvak om in het kanaal op basis van zoekwoorden bepaald videomateriaal te vinden. Of je gebruikt de pictogrammen rechtsboven om snel video te uploaden, live te gaan of een post te creëren.

In het dashboard krijg je tegelijk een overzicht van de recente activiteit op je kanaal. Je leest bijvoorbeeld hoe vaak de laatste uploads werden bekeken en je kunt er een gedetailleerde analyse opvragen. Je volgt hoeveel abonnees je hebt, wat je best presterende video’s zijn en wie er de nieuwe abonnees zijn. Je kunt diezelfde Analytics bekijken door in de linkerbalk op de gelijknamige knop te klikken.

Kanaal-content

Klik in de linkerkolom van het dashboard op de knop Content om alle filmpjes en livestreams van je kanaal te zien. Naast de miniatuurtjes lees je af voor wie de video’s zichtbaar zijn (openbaar of privé), eventueel hoe ze inkomsten genereren, de uploaddatum, het aantal weergaven, reacties en likes versus dislikes. Boven de miniaturen staat een filterknop waarmee je de bibliotheek kunt filteren op verschillende criteria. Op die manier vind je bijvoorbeeld snel alle filmpjes die je gepubliceerd hebt en waar je het criterium ‘gemaakt voor kinderen’ hebt ingesteld.

Als je met de muisaanwijzer over een miniatuur gaat, komen er vier pictogrammen tevoorschijn die je bij de juiste opdracht voor het betreffende filmpje brengen: Details, Analytics, Reacties en Bekijken op YouTube. Als je bijvoorbeeld met één klik alle commentaren op een bepaald filmpje wilt lezen dan gebruik je de knop Reacties.

Uploaden

Om een filmpje te bewerken en te publiceren, moet je het uiteraard eerst uploaden. Daarvoor klik je in het dashboard op de knop Maken en vervolgens selecteer je Video’s uploaden. Of je sleept de videobestanden die je wilt uploaden in het grote upload-vak van het pop-upvenster. YouTube start automatisch met de verwerking van het videobestand. Dat betekent dat YouTube Studio begint met het invullen van de videogegevens door een titel en een videolink te genereren. Die titel is gewoon de naam van videobestand. Je volgt de uploadstatus in percentages en minuten. Maak je geen zorgen, de video wordt in dit stadium nog niet gepubliceerd. Hij blijft privé in de conceptmodus totdat jij aan YouTube vertelt dat hij gepubliceerd mag worden.

Details invullen

Terwijl YouTube je video verwerkt, kun je relevante informatie op de detailpagina invullen. Werk je aan een reeks filmpjes en wil je de gegevens van een vorig project invoegen om die informatie hier en daar nog wat aan te passen, dan gebruik je de knop Details hergebruiken. Daarna krijg je een lijst van al je filmpjes en selecteer je de video waarvan je de gegevens wilt recyclen.

Natuurlijk kun je ook alle details handmatig invullen. Je geeft een titel op en meldt in een korte beschrijving waarover de video gaat. Vervolgens kies je een miniatuurafbeelding dat de bezoekers zullen zien voordat de video begint. YouTube heeft daarvoor zelf een aantal thumbnails gegeneerd.

Je bent ook wettelijk verplicht te verklaren of de video wel of niet geschikt is voor kinderen. Eventueel kun je de video beperken tot kijkers vanaf 18 jaar en ouder. YouTube controleert het materiaal om te zien of er geen copyright wordt geschonden. Als je onderaan leest dat er geen problemen werden gevonden, dan klik je op de knop Volgende om video-elementen toe te voegen.

Voor wie zichtbaar?

Bovenaan volg je de vier stappen die nodig zijn om de video te publiceren. In fase vier beslis je of je het project Privé houdt, zodat alleen jij en de mensen die je kent de video kunnen bekijken. De optie Verborgen zorgt dat iedereen die een link van je ontvangt de video kan bewonderen en ten slotte is er de optie Openbaar.

Als je dit venster sluit zonder één van de drie opties te selecteren, dan blijft de video in conceptvorm staan totdat je tevreden bent over je werk. Om de video’s te kunnen bewerken, moet je ze wel eerst publiceren. Wil je niet dat ze ondertussen zichtbaar zijn voor je abonnees, dan gebruik je hier de optie Privé. Klik dan op de knop Opslaan om het proces te voltooien. De video is nu gepubliceerd; je kunt het venster sluiten en beginnen aan de bewerking.

Editor

Nu de video is geüpload, ga je terug naar het YouTube Studio-dashboard. Daar selecteer je het tabblad Content tussen de opties in je kanaal. Ga met de muisaanwijzer over de miniatuur van de video die je wilt bewerken en klik op het pictogram Details, dat onder de titel verschijnt. Hierdoor kom je terug in het venster Videodetails met enkele nieuwe opties aan de linkerkant. Klik op de knop Editor aan de linkerkant, zodat je in het venster Videobewerking komt, waar je de video kunt aanpassen. In het midden zie je een aantal mogelijkheden om de video te bewerken.

Trimmen en knippen

De eerste optie heet Inkorten en Combine. Om het filmpje in te korten, klik je op het grote plusteken achter de naam van deze optie. Selecteer de blauwe knop Nieuwe knip. Onderaan zie je de tijdbalk waarmee je de begin- en eindpositie van de clip selecteert die je wilt bijsnijden. Je kunt ook de minuten en seconden handmatig ingeven. Er verschijnt een blauw kadertje rond de tracks die behouden blijven. Alles binnen het rode kadertje wordt verwijderd. Klik op het V-teken om de knip te bevestigen.

Je kunt op deze manier zoveel knipjes geven als nodig. Er zijn ook knoppen om de ingreep ongedaan te maken of om de knip te herhalen. Op die manier laat je het filmpje op het juiste moment beginnen en eindigen, maar het is ook mogelijk om ergens in het midden één of meerdere stukjes weg te knippen. Doe dit precies, want YouTube Studio kan geen vloeiende overgangen maken met allerlei effecten waarmee je een slordige knip zou kunnen maskeren. Als je op Opslaan klikt, verschijnt er een waarschuwing. Klik nogmaals op Opslaan om te bevestigen.

Geen geduld ... Actie!

Gezichten vervagen

In de Editor is het heel gemakkelijk om inhoud te vervagen. Dat kan van alles zijn: gezichten, nummerplaten of vertrouwelijke informatie … Klik in de Editor op het plusteken achter de knop Vervagen. Hier heb je twee mogelijkheden: wil je dat YouTube zelf de gezichten zoekt, selecteert en vervaagt? In dat geval zal de online tool eerst de video analyseren en alle gezichten die het heeft gevonden in een raster tonen. Op die manier kun je het gezicht of de gezichten selecteren van de personen die het programma in de video moet vervagen. Je hoeft dus zelf geen ovale selectie te maken in het filmpje. In de tijdbalk verschijnt zelfs een miniatuur van het gezicht dat wordt vervaagd.

Aangepast vervagen

In plaats van gezichten is het dus ook mogelijk om zones in het filmpje troebel te maken. Daarvoor selecteer je de optie Aangepast vervagen. In dat venster ga je eerst via de tijdbalk naar de sequentie waar je een object wilt vervagen. Daarna selecteer je de vervagingsvorm: de rechthoek of het ovaal. Sleep daarmee op het voorbeeldvenster. Vervolgens kies je het vervagingsgedrag: Object volgen of Vervaging op vaste positie. Als je bijvoorbeeld een nummerplaat van een rijdende auto wilt vervagen, dan ga je voor de eerste optie. Klik op Opslaan om de wijzigingen te bevestigen.

Audio-bibliotheek

Google geeft je toegang tot een bibliotheek waaruit je nummers mag kiezen die je als muziektrack kunt toevoegen. Klik op het plusteken naast Audio. Aanvankelijk lijkt de keuze beperkt, maar dat is niet zo, want het aanbod is overweldigend. Door op het menupictogram te klikken, kun je het aanbod filteren op titel, genre, stemming, naam van de artiest, duur en of het vermelden van credits al dan niet vereist is.

‘Toeschrijving vereist’ betekent dat de track onder de zogeheten creative commons-licentie valt en dat je de artiest dus moet vermelden in de beschrijving van de video. Die gegevens vind je door op het creative commons-pictogram (cc) bij het nummer te klikken. Er verschijnt dan een pop-up waaruit je de copyrighttekst kunt kopiëren om die in de beschrijving van de video te plakken. Bij ieder nummer in de bibliotheek staat een afspeelknop om de muziek te beluisteren.

Volumemixer

Als je met de muisaanwijzer over de naam van het nummer gaat, verschijnt er een blauwe knop Toevoegen waarmee je de muziek aan de tijdslijn toevoegt. Op de tijdlijn verschijnt de muziektrack in een blauw balkje onder het geluid van de video zelf. Je kunt dit blauwe balkje verslepen om op die manier te bepalen waar de muziek moet beginnen.

Op dit balkje zie je ook drie puntjes en enkele schuifregelaars. Die drie puntjes dienen om de licentie-informatie te lezen of om de muziek te verwijderen. De knop met de schuifregelaar gebruik je om het mixniveau te regelen; dat is het volume van deze achtergrondmuziek. Er is geen manier om de muziek te laten in- en uitfaden.

Eindschermspoor

Vaak zie je aan het einde van een video de abonneerknop, de aanbevolen video’s of de profielfoto van de uploader. Dat beeld noemen we het eindscherm. Ook dat eindscherm kun je in de Studio toevoegen. Klik op de plusknop naast het eindschermpictogram en selecteer wat je wilt toevoegen: een template, een video, een playlist, een knop om te abonneren, een verwijzing naar een kanaal of een link.

Templates of sjablonen zijn een prima keuze als je een professioneel resultaat beoogt. Wanneer je een videosjabloon kiest, kun je een deel van de huidige video gebruiken om als eindscherm te gebruiken, of je kunt een andere video uit je kanaal selecteren. Klik op Opslaan om het eindscherm vast te leggen of selecteer Wijzigingen negeren als je niet tevreden bent.

Of maak video's met een geschikte smartphone

Wanneer je je dekbed gewassen hebt, wil je dat het natuurlijk weer lekker dik en luchtig aanvoelt. Maar wanneer je hem gewoon in de droger gooit, kan de vulling gaan klonteren, zodat er dunne stukken en dikke stukken ontstaan. Dat slaapt niet echt lekker. Om dat te voorkomen, gooien veel mensen er een paar tennisballen bij. Helpt dat echt?

Wat tennisballen in de droger doen

Tijdens het drogen raken de tennisballen telkens het dekbed. Dat helpt vooral bij dons en veren. Als die nat zijn, blijven ze aan elkaar plakken en zakt de vulling in. Door de constante beweging vallen die samengepakte delen weer uiteen, waardoor de vulling zich opnieuw verspreidt. Zo kan de warme lucht overal beter bij en droogt het dekbed gelijkmatiger. De droogtijd wordt er niet korter van, maar het dekbed komt wel duidelijk voller uit de droger.

Hoeveel tennisballen zijn genoeg?

Met één tennisbal in de wasdroger merk je vaak weinig, zeker bij een groot dekbed. Die verdwijnt al snel in de stof en heeft dan weinig effect. Met twee tot vier ballen werkt het beter, omdat ze het dekbed op meerdere plekken tegelijk in beweging houden. Zolang de ballen vrij kunnen bewegen en niet vast blijven zitten in de vulling, doen ze hun werk.

Kun je elke tennisbal gebruiken bij het drogen van een dekbed in de droger?

iet elke tennisbal is even geschikt. Vooral nieuwe of felgekleurde ballen kunnen bij hogere temperaturen kleur afgeven en kleine pluisjes verliezen van de vilten buitenlaag. Dat komt niet vaak voor, maar het risico is wel aanwezig. Gebruik je oudere tennisballen, dan is de kans hierop kleiner. Wil je dat verder beperken, dan kun je de ballen in een oude witte sok stoppen en die dichtknopen. Het effect blijft grotendeels hetzelfde, al is het iets minder uitgesproken dan met losse ballen.

Geef het dekbed genoeg ruimte in de droger

Tennisballen helpen alleen als het dekbed voldoende ruimte heeft om te bewegen. Is de trommel te vol, dan draait alles als één geheel rond en gebeurt er weinig. Wil je grote tweepersoonsdekbedden drogen, dan heb je een droger met een ruime trommel nodig. Heb je die niet zelf? Kijk dan of er een wasserette bij je in de buurt is. Meer ruimte zorgt voor meer beweging en daarmee voor een beter eindresultaat.

Niet elk dekbed kan in de droger

Tennisballen hebben vooral effect bij dons- en verendekbedden. Bij synthetische vulling is dat verschil kleiner en kan de constante beweging van de ballen de vulling na verloop van tijd zelfs vervormen. Wol, zijde en andere natuurlijke materialen mogen meestal helemaal niet in de droger. Check daarom altijd eerst het waslabel voordat je het dekbed in de trommel legt.

Even tussendoor opschudden helpt

Haal het dekbed halverwege het programma even uit de droger en schud het los, alsof je het bed opmaakt. Leg het daarna omgedraaid terug in de trommel. Zo verdeelt de vulling zich opnieuw en kan het dekbed gelijkmatiger drogen.

Wat kun je van het eindresultaat verwachten?

Tennis- of drogerballen zijn vooral een hulpmiddel, geen vervanging voor de juiste drooginstellingen. Droog het dekbed niet te vaak of te heet: kies een lage of middelhoge temperatuur en selecteer een speciaal dons- of beddengoedprogramma als dat op je droger zit. Zorg ook voor voldoende ruimte in de trommel. Als je dan ook nog eens ballen laat meedraaien, heb je er alles aan gedaan om te zorgen dat je dekbed weer lekker vol uit de droger komt!

Waarom start een computer met een SSD binnen enkele seconden op, terwijl een oude harde schijf blijft ratelen? Het vervangen van een HDD door een SSD is de beste upgrade voor een trage laptop of pc. We leggen in dit artikel uit waar die enorme snelheidswinst vandaan komt en wat het fundamentele verschil is tussen deze twee opslagtechnieken.

Iedereen die zijn computer of laptop een tweede leven wil geven, krijgt vaak hetzelfde advies: vervang de oude harde schijf door een SSD. De snelheidswinst is direct merkbaar bij het opstarten en het openen van programma's. Maar waar komt dat enorme verschil in prestaties vandaan? Het antwoord ligt in de fundamentele technologie die schuilgaat onder de behuizing van deze opslagmedia.

De vertraging van mechanische onderdelen

Om te begrijpen waarom een Solid State Drive (SSD) zo snel is, moeten we eerst kijken naar de beperkingen van de traditionele harde schijf (HDD). Een HDD werkt met magnetische roterende platen. Dat kun je vergelijken met een geavanceerde platenspeler. Wanneer je een bestand opent, moet een fysieke lees- en schrijfkop zich naar de juiste plek op de draaiende schijf verplaatsen om de data op te halen. Dat fysieke proces kost tijd, wat we latentie noemen. Hoe meer de data op de schijf verspreid staat, hoe vaker de kop heen en weer moet bewegen en wachten tot de juiste sector onder de naald doordraait. Dit mechanische aspect is de grootste vertragende factor in traditionele opslag.

©Claudio Divizia

Flashgeheugen en directe gegevensoverdracht

Een SSD rekent definitief af met deze wachttijden omdat er geen bewegende onderdelen in de behuizing zitten. De naam 'Solid State' verwijst hier ook naar; het is een vast medium zonder rammelende componenten. In plaats van magnetische platen gebruikt een SSD zogenoemd NAND-flashgeheugen. Dat is vergelijkbaar met de technologie in een usb-stick, maar dan veel sneller en betrouwbaarder. Omdat de data op microchips wordt opgeslagen, is de toegang tot bestanden volledig elektronisch. Er hoeft geen schijf op toeren te komen en er hoeft geen arm te bewegen. De controller van de SSD stuurt simpelweg een elektrisch signaal naar het juiste adres op de chip en de data is direct beschikbaar.

Toegangstijd en willekeurige leesacties

Hoewel de maximale doorvoersnelheid van grote bestanden bij een SSD indrukwekkend is, zit de echte winst voor de consument in de toegangstijd. Een besturingssysteem zoals Windows of macOS is constant bezig met het lezen en schrijven van duizenden kleine systeembestandjes. Een harde schijf heeft daar enorm veel moeite mee, omdat de leeskop als een bezetene heen en weer moet schieten. Een SSD kan deze willekeurige lees- en schrijfopdrachten (random read/write) nagenoeg gelijktijdig verwerken met een verwaarloosbare vertraging. Dat is de reden waarom een pc met een SSD binnen enkele seconden opstart, terwijl een computer met een HDD daar soms minuten over doet.

©KanyaphatStudio

Van SATA naar NVMe-snelheden

Tot slot speelt de aansluiting een rol in de snelheidsontwikkeling. De eerste generaties SSD's gebruikten nog de SATA-aansluiting, die oorspronkelijk was ontworpen voor harde schijven. Hoewel dat al een flinke verbetering was, liepen snelle SSD's tegen de grens van deze aansluiting aan. Moderne computers maken daarom gebruik van het NVMe-protocol via een M.2-aansluiting. Deze technologie communiceert rechtstreeks via de snelle PCIe-banen van het moederbord, waardoor de vertragende tussenstappen van de oude SATA-standaard worden overgeslagen. Hierdoor zijn snelheden mogelijk die vele malen hoger liggen dan bij de traditionele harde schijf.