Internetgiganten doen er alles aan om geld te verdienen aan hun gebruikers. Op basis van online gesprekken en zoekgedrag kunnen ze een gebruikersprofiel opstellen en gepersonaliseerde advertenties voorschotelen. Waar kun je nog veilig chatten zonder dat je wordt afgeluisterd? We bekijken tien gratis alternatieven voor WhatsApp.

Met 1,5 miljard gebruikers is WhatsApp een van de populairste chatapplicaties. Het is voorzien van end-to-end encryptie, waarbij berichten van gebruikers versleuteld worden. Niemand anders dan diegenen die chatten, kunnen deze berichten lezen. De encryptiesoftware die WhatsApp hiervoor gebruikt, is gebaseerd op het Signal Protocol van Open Whisper Systems. Dit is een van de bekendste opensource end-to-end encryptiesystemen ter wereld. Omdat het opensource is, kan iedereen controleren of het systeem lekken bevat. Dit draagt bij aan de betrouwbaarheid van de versleuteling.

Hoewel WhatsApp beschikt over deze encryptie, zijn niet alle data van gebruikers veilig. Moederbedrijf Facebook kan niet meelezen, maar ziet wel met wie er gesproken wordt, wanneer, waar en hoelang. De internetgigant combineert die informatie met de Instagram- en Facebook-profielen van gebruikers om zo nog meer inzicht te krijgen in hun surfgedrag, sociale netwerk, mogelijke interesses en ga zo maar door. Dit alles om de gebruiker gepersonaliseerde advertenties te kunnen voorschotelen. Dat bedrijven zoveel van ons weten, kan niet goed zijn. Reden genoeg om naar een alternatief te zoeken voor WhatsApp.

Telegram

©PXimport

Een van de meest besproken alternatieven voor WhatsApp is Telegram. Dit chatplatform ondersteunt geen gesproken berichten, maar laat gebruikers wel een grote diversiteit aan bestanden delen. Bovendien heb je enkel een e-mailadres nodig om je te registreren, terwijl de onderlinge communicatie beveiligd kan worden met end-to-end encryptie. Hiervoor moet de Secret Chat-optie ingeschakeld worden. Het is ook mogelijk je eigen berichten te vernietigen via een zelfvernietigingsoptie.

Alle verstuurde bestanden, berichten of afbeeldingen worden versleuteld door Telegrams eigen encryptiesoftware, dat gebaseerd is op bestaande versleutelingstechnieken. Omdat de encryptie door Telegram zelf is ontworpen en niet opensource is, blijven speculaties de ronde doen over eventuele backdoors. Het feit dat Telegram publieke chats versleuteld opslaat op zijn eigen servers, draagt bij aan deze achterdocht.

Toch is Telegram een geliefd alternatief voor WhatsApp, getuige de 200 miljoen gebruikers die maandelijks inloggen. Dit najaar wil Telegram zijn eigen blockchain lanceren. Dan moet het platform gedecentraliseerde apps ondersteunen, cryptomunten toegankelijk maken voor zijn gebruikers en het bovendien moeilijker maken voor hackers om Telegram te ontregelen. Telegram is beschikbaar voor smartphones en gewone pc’s.

Riot.IM

©PXimport

Riot Instant Messenger is een anonieme berichtendienst waarbij gebruikers geen telefoonnummers of e-mailadressen hoeven te delen. Berichten zijn versleuteld dankzij het Matrix Protocol, waarbij het netwerk voor de communicatie ook nog eens gedecentraliseerd is. Hierdoor is het vrijwel onmogelijk dat het netwerk uitvalt. Het protocol is volledig opensource en is ook nog eens gebouwd om als brug te dienen tussen verschillende chatplatformen.

Het platform waar het nu even om gaat, is Riot zelf. Deze dienst ondersteunt tekst- en videoberichten, en het versturen van bestanden. Gebruikers kunnen geheel anonieme chatrooms maken waarbinnen alle berichten versleuteld zijn. Bovendien is Riot beschikbaar voor mobiele telefoons en desktopcomputers. Het is niet een heel bekende chat-app, maar wel een zeer geavanceerd alternatief voor gebruikers die wat meer privacy willen.

Status

©PXimport

Status Messenger is een chatplatform gebouwd op de Ethereum-blockchain en voorzien van end-to-end-encryptie via het opensource Whisper-protocol. Om de app te gebruiken, moet er binnen de app een cryptovalutaportemonnee worden aangemaakt. Er vindt dus geen koppeling plaats met socialmedia-profielen, telefoonnummers of e-mailadressen. De aangemaakte ‘Ethereum-wallet’ wordt beveiligd met een gebruikersnaam en wachtwoord.

Dankzij de gekoppelde en unieke portemonnee kunnen gebruikers cryptovaluta’s opslaan en gedecentraliseerde apps installeren. Denk aan de microblogging-app Peepeth, het befaamde verzamelspel Cryptokitties, streamingplatform Livepeer en OpenSea, een marktplaats voor virtuele goederen. Omdat Status niet gebruikmaakt van telefoonnummers of e-mailadressen, is het importeren van vrienden wat lastiger. Je kunt vrienden opslaan door uitnodigingen te versturen of te accepteren, of door QR-codes te scannen.

Doordat Status is gebouwd op blockchain-technologie, valt de snelheid van deze app wat tegen. Wel is Status volledig anoniem en introduceert het zijn gebruikers ook nog eens in de wereld van cryptovaluta’s.

Signal

©PXimport

Een bekend alternatief voor WhatsApp is Signal Messenger. Je kunt Signal beschouwen als een kopie van WhatsApp die géén metadata verzamelt. De app is gebouwd als messenger en laat gebruikers versleutelde berichten sturen, maar ook foto’s en video’s. Alle versleutelingen worden op de telefoon van de gebruiker opgeslagen, en dus niet op centrale servers.

Een punt van kritiek op de privacybescherming van Signal zit ‘m in de wijze waarop vrienden worden gevonden: daarvoor doorzoekt de app namelijk de contactenlijst van je telefoon. Toch is Signal een prima alternatief voor WhatsApp. Het biedt nagenoeg dezelfde functionaliteit zonder dat iemand gesprekken kan inzien en gebruikersdata worden verzameld.

KakaoTalk

©PXimport

In Zuid-Korea is KakaoTalk de meest gebruikte berichtendienst. Standaard conversaties binnen de app worden enkele dagen op centrale servers bewaard, terwijl de zogeheten ‘secret chat’ volledig versleuteld en dus privé is. Het is vreemd dat KakaoTalk niet standaard gebruikmaakt van deze veilige chatfunctie, maar dat hebben gebruikers dus zelf in de hand.

Net als bij WhatsApp worden telefoonnummers gebruikt voor verificatie. Maar zelfs als je met versleutelde berichten chat, kan een beetje argwaan geen kwaad. Moederbedrijf Kakao Corp is een internetgigant die tal van diensten aanbiedt. Zo heeft het een eigen blockchain-netwerk opgezet, genaamd Klaytn. KakaoTalk is het eerste platform uit eigen stal dat geïntegreerd wordt in het netwerk. Het brengt allerlei gedecentraliseerde apps en services met zich mee.

Interessant detail is dat de Amsterdamse ticketdienst GET Protocol een van de eerste partners is binnen het netwerk. In Korea kunnen gebruikers zelfs al boodschappen bestellen via de app. Berichten zijn versleuteld, maar hoeveel andersoortige data worden er verzameld?

LINE

©PXimport

LINE is vooral bekend als een Japans alternatief voor WhatsApp. Sinds drie jaar zijn onderlinge chats, groepsgesprekken tot vijftig gebruikers en onderlinge video- en audiogesprekken voorzien van end-to-end-encryptie. Hiervoor gebruikt LINE zelfontwikkelde encryptiesoftware en deze is niet opensource. Hoewel de app bekendstaat als chatapplicatie, is deze uitgegroeid tot iets veel groters. Gebruikers kunnen berichten op hun timeline plaatsen, net zoals op Twitter en Facebook.

Bovendien zijn er in-app-aankopen, kunnen er spellen gedownload worden, zijn er officiële chatkanalen van grote merken en ga maar door. LINE heeft bovendien zijn eigen cryptovaluta gelanceerd, genaamd LINK. Deze token is beschikbaar via LINE’s eigen beurs, Bibox. LINK staat bovendien centraal binnen een eigen blockchain-netwerk, waar externe ontwikkelaars gedecentraliseerde apps voor kunnen ontwikkelen. LINE is momenteel bezig met het aanbieden van meerdere softwareontwikkelkits voor ontwikkelaars. Zo wil LINE zichzelf toekomstbestendig maken, waarbij transparantie voor consumenten vooropstaat.

Dust

©PXimport

Dust wordt gezien als een zeer veilige messenger, waarbij berichten niet bewaard worden op online servers en gesprekspartners bovendien geen sleutels uitwisselen. In plaats daarvan ontmoeten gesprekspartners elkaar in een ‘geheime kamer’ waar zij beiden de sleutel voor hebben. Dust is gebouwd op de Mercury-blockchain, aangevuld met de end-to-end-encryptie van het Signal Protocol. Gebruikers kunnen verstuurde berichten handmatig verwijderen, waarna deze voor altijd verdwijnen.

Bovendien is Dust voorzien van een anonieme webbrowser zonder cookies of andere tracking-software. Toch verzamelt Dust wel wat informatie. Zo moeten gebruikers zichzelf verifiëren via sms en heeft de app toegang tot contactpersonen in de telefoon. Dus hoewel gesprekken versleuteld zijn en verwijderd worden, worden bepaalde metadata wel opgeslagen. Het is maar om aan te geven dat zelfs zeer veilige chatapplicaties de privacy niet volledig kunnen waarborgen.

Wickr Me

©PXimport

Wickr is een bedrijf dat zich richt op beveiligde gesprekken voor zakelijke doeleinden. Met Wickr Me heeft het ook een gratis optie voor consumenten. Registreren voor Wickr Me kan zonder telefoonnummer, maar de app biedt wel de mogelijkheid om contacten te zoeken op basis van hun telefoonnummers. Wickr claimt hierbij dat telefoonnummers versleuteld worden opgeslagen op hun servers en dat het bedrijf daar geen inzage in heeft. Gelukkig kunnen gebruikers elkaar ook toevoegen op basis van hun gebruikersnaam, waardoor het delen van telefoonnummers niet noodzakelijk is.

Berichten kunnen tijdelijk getoond worden, terwijl de screenshot-functie van een telefoon wordt uitgeschakeld. Let wel op, want op gehackte telefoons of een pc kan dit omzeild worden. De app beschikt ook over opties om berichten automatisch te verwijderen of te overschrijven met gebrabbel. Toch zijn er ook vraagtekens bij deze app, want alle software is door Wickr zelf ontwikkeld en niet opensource beschikbaar.

Wire

©PXimport

Wire is, net als Wickr, een beveiligd platform gericht op zakelijke groepsgesprekken, maar het kan net zo goed voor privédoeleinden worden gebruikt. De app is voorzien van opensource end-to-end-encryptie bij zowel audio-, video-, als tekstberichten. Daarmee is de veiligheid van Wire gewaarborgd. Deze chatapplicatie biedt allerlei oplossingen om zijn communicatietechnologie te integreren in zakelijke tools, maar voor gewone consumenten is de gratis versie voldoende.

De app onderscheidt zich van de concurrentie door het delen van bestanden en het versturen van berichten en groepsgesprekken te integreren in een functionele app voor zowel desktops als mobiele telefoons. Registratie kan gewoon via een anoniem emailadres, zodat gebruikers zich geen zorgen hoeven te maken om hun privacy.

Surespot

©PXimport

De makers van Surespot zien privacy als hun belangrijkste waarde. Een account wordt aangemaakt met een gebruikersnaam en wachtwoord, dus zonder e-mailadressen, socialmedia-accounts of telefoonnummers. De app maakt het ook mogelijk om meerdere accounts op één telefoon te gebruiken, terwijl gebruikers een back-up kunnen maken van hun online identiteit door een versleuteld bestand op te slaan op bijvoorbeeld Google Drive.

Het bedrijf slaat op zijn servers maximaal duizend berichten versleuteld op. De oudste berichten worden vervolgens verwijderd. Het toevoegen van vrienden kan door gebruikersnamen uit te wisselen of QR-codes te scannen. Surespot is volledig opensource en de broncode is te bekijken via Github. Verder is de app erg minimalistisch. Het ondersteunt gesproken berichten, het versturen van foto’s en tekstberichten, maar videochat is geen optie.

Tekst: Robert Hoogendoorn

Iedereen droomt weleens van een thuisbioscoop, maar groter is niet altijd beter. Een te groot scherm kan bijvoorbeeld zorgen voor vermoeide ogen of korrelig beeld. Ontdek hoe zaken als kijkafstand, de resolutie en de kijkhoek bepalen of een televisie daadwerkelijk in je woonkamer past.

In de felverlichte showroom van de elektronicawinkel lijkt die enorme 75-inch televisie waanzinnig indrukwekkend, maar eenmaal aan de muur in een doorsnee Nederlandse doorzonwoning kan zo'n gapend zwart vlak de ruimte volledig domineren. Veel consumenten denken onterecht dat een groter scherm automatisch garant staat voor een betere kijkervaring, ongeacht de afmetingen van de kamer. Toch is er een harde technische grens waarbij groot verandert in té groot, met hoofdpijn en onscherp beeld als direct gevolg. In dit artikel leer je precies hoe je die grens bepaalt en de ideale televisie kiest.

De kern van het probleem: resolutie en blikveld

Het probleem van een te grote tv is niet alleen esthetisch, maar vooral fysiologisch en technisch. Het draait allemaal om de verhouding tussen de resolutie (het aantal beeldpunten) en je blikveld. Zelfs bij moderne 4K-televisies zijn de pixels niet oneindig klein. Als je een enorm scherm neemt en daar te dicht op zit, trek je het beeld als het ware uit elkaar. Hierdoor verliest het beeld zijn scherpte en samenhang; je hersenen moeten harder werken om de losse informatie tot één geheel te smeden.

Een veelgehoorde misvatting is dat je simpelweg went aan elk formaat. Hoewel de eerste shock van een groot scherm inderdaad verdwijnt, blijft de fysieke belasting overeind. Als een scherm meer dan 40 graden van je horizontale blikveld inneemt, kun je niet meer het hele plaatje in één oogopslag zien. Je ogen moeten dan constant van links naar rechts scannen om de actie te volgen, vergelijkbaar met het kijken naar een tenniswedstrijd vanaf de eerste rij. Dat zorgt voor vermoeide ogen en kan op den duur zelfs leiden tot misselijkheid, ook wel 'cybersickness' genoemd.

©Gorodenkoff

Wanneer werkt een groot formaat wél goed?

Er zijn specifieke scenario's waarin een wandvullend scherm niet alleen kan, maar zelfs de voorkeur heeft. Dat geldt vooral als je de televisie primair gebruikt voor hoogwaardige content. Denk hierbij aan films op 4K Blu-ray of streamingdiensten die uitzenden in de hoogste bitrate, en uiteraard gaming op moderne consoles. In deze gevallen is de bronkwaliteit zo hoog dat je dichterbij kunt zitten zonder fouten in het beeld te zien.

Daarnaast werkt een groot formaat goed als de kijkafstand het toelaat. In moderne woningen met een open plattegrond of een loft-indeling staat de bank vaak wat verder van de muur. Als je kijkafstand meer dan 3 meter is, valt een 55-inch televisie al snel in het niet en moet je turen om details te zien. Een 65-inch of groter model herstelt in dat geval de balans en zorgt voor die gewenste bioscoopervaring, waarbij het scherm groot genoeg is om je onder te dompelen zonder dat je individuele pixels ziet.

Wanneer werkt dit níet goed?

De nadelen van een te grote tv worden pijnlijk duidelijk bij 'gewoon' tv-kijken. Veel lineaire televisieprogramma's, zoals het journaal, talkshows of sportuitzendingen via de kabel, worden niet in 4K uitgezonden, maar in Full HD of zelfs nog lager. Een enorme tv vergroot dat signaal genadeloos uit. Op een te groot scherm zie je dan plotseling ruis, compressieblokjes en onscherpe randen die op een kleiner scherm onzichtbaar zouden blijven. Het beeld oogt daardoor onrustig en rommelig.

Ook in de fysieke ruimte kan het tegenvallen. Een tv die uit staat is een groot, zwart en reflecterend vlak. In een compacte woonkamer zuigt een te groot scherm alle aandacht naar zich toe, zelfs als hij uitstaat. Zoiets verstoort de balans in je interieur en kan de kamer kleiner laten aanvoelen dan hij eigenlijk is. Daarnaast is de plaatsing van sfeerverlichting vaak lastiger; een gigantisch scherm blokkeert lichtinval of reflecteert lampen op een storende manier.

©RDVector

Dealbreakers: hier ligt de grens

Er zijn een paar harde grenzen die aangeven dat je beter een maatje kleiner kunt kiezen. Als je een van de onderstaande punten herkent, is dat een duidelijk signaal.

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om te bepalen of een tv past, moet je de rolmaat erbij pakken en even kritisch naar je eigen kijkgedrag kijken. De algemene vuistregel voor 4K-televisies is: meet de afstand van je ogen tot het scherm in centimeters en deel dat door 1,2 tot 1,5. De uitkomst is de ideale schermdiagonaal.

Zit je bijvoorbeeld op 2,5 meter (250 cm) van je scherm? Dan kom je uit op een schermdiagonaal tussen de 166 cm (65 inch) en 208 cm (82 inch). Maar let op: dat geldt alleen voor pure 4K-content. Kijk je veel normale televisie (praatprogramma's, nieuws)? Hanteer dan factor 2. Bij 250 cm afstand kijkt een scherm van 125 cm diagonaal (ongeveer 50 inch) dan vaak prettiger en rustiger. Ben je een fanatieke gamer of filmfanaat? Dan kun je de grens opzoeken. Ben je een casual kijker? Kies dan veilig voor een formaatje kleiner.

©BS | ID.nl

In het kort

Een televisie is te groot wanneer het beeld onscherp oogt of wanneer je fysiek je hoofd moet draaien om alles te kunnen volgen. Hoewel een groot scherm indrukwekkend lijkt, vergroot het bij standaard televisie-uitzendingen ook alle beeldfouten uit. De ideale grootte is een balans tussen kijkafstand en de kwaliteit van wat je kijkt. Meet daarom altijd de afstand tussen bank en muur, en wees realistisch over je kijkgedrag. Zo voorkom je hoofdpijn en blijft tv-kijken ontspannend.

Het is ergens in 2025 als Fable voor het eerst, een soort van, getoond wordt. Beelden volgen elkaar in rap tempo op. We zien de dame die de hoofdrol lijkt te spelen, geen HUD en vooral heel veel mooie filmpjes. Daarna begint het wild speculeren, de klachten over het hoofdpersonage, de vraagtekens over de gameplay. Gelukkig was daar gister de Xbox Developer Direct, waar Microsoft eens te meer bewees de code gekraakt te hebben.

Vóór de pandemie, toen de Electronic Entertainment Expo (E3) nog bestond en online showcases, Directs en State of Plays nog niet echt een ding waren, wisten gameboeren hun spellen prima te verkopen. Ontwikkelaars verschenen op het podium tijdens liveshows, praatten over hun games, speelden live een demo (wat net zo vaak goed als faliekant misging) en dergelijke presentaties werden afgewisseld met teasers, hypetrailers en (nog verder terug) zelfs weleens grafieken en verkoopcijfers. Hoe anders is de wereld anno nu.

Trailers vol trailers

Klaar zitten voor The Game Awards, een gemiddelde Direct, Showcase of Summer Game Fest is leuk, maar niet hetzelfde als ‘toen’. Want de formule is inmiddels bekend. Een half uur, een uurtje, een paar uur lang wordt er de ene na de andere trailer op je hersenen afgevuurd. Wat is ‘reclame’ en wat niet? Geen idee. Standaard zijn de animegames die elkaar zo rap opvolgen dat de gemiddelde kijker niet eens meer weet waar de ene game begint en de ander ophoudt. Meestal zit er een klapper aan het begin, waarna het grote wachten op de klapper aan het einde begint.

Vraag iemand een week later wat ie gezien heeft, en meer dan de helft van de getoonde games is waarschijnlijk uit het geheugen verdwenen.  En al die flarden van beelden zonder fatsoenlijke uitleg leiden vaker wel dan niet tot hetzelfde als die ene soort van trailer van Fable: speculaties, wild geroep en vraagtekens. Het komt de online discussie rondom games niet ten goede.

©Playground Games

Hoe anders was de inmiddels traditionele Xbox Developer Direct. Langer dan een uur, voor maar vier games. Die games kregen zodoende alle tijd, net als de ontwikkelaars. Gameplaybeelden zijn niet aan te slepen, verscheidene modi worden uitgebreid besproken en zelfs de kleinste details krijgen meer dan genoeg ademruimte. Zo horen we tijdens de Forza Horizon 6-presentatie dat het nummer van je eigen hangar (78) gekozen is omdat de game zich afspeelt in Japan, en die cijfers daar een positieve lading hebben. Fijn om te horen hoe scherp het oog voor detail van een ontwikkelaar is. Dat zegt iets over het project. En het is ook iets wat je never nooit in een hypetrailer van anderhalve minuut langs had zien komen.

Trailers vol trailers

En dus zit ik gisteravond te genieten. Niet eens per se van de games, want ze vallen net niet in mijn straatje. Forza Horizon 6 vind ik héél indrukwekkend en de game zal ongetwijfeld miljoenen spelers perfect bedienen, maar ik ben niet zo van het racen. Game Freak - de makers van Pokémon die eindelijk hun vleugels uitslaan met graphics uit dit decennium - komen met Beast of Reincarnation. Het ziet er oké uit. Double Fine vindt in mij ook geen fan en een multiplayer-pottenbakgame (Kiln) is niet iets wat hoog op mijn lijstje stond. Zelfs afsluiter Fable wist me met z’n levenssimulaties ook niet te overtuigen. Maar, nogmaals, wat heb ik genoten. Van ontwikkelaars die ruim de tijd kregen. Van de games, die van alle kanten belicht werden. Van de antwoorden die we kregen.

©Playground Games

Want wat ik nou precies van die games vond, is niet eens zo heel belangrijk. Veel belangrijker is dat iedereen dit keer in ieder geval een uitgebreid beeld kreeg van wat deze games nu precies worden. Een Xbox Developer Direct creëert geen valse hype. Van die vier getoonde games, weten we nu eigenlijk alles wat we redelijkerwijs moeten weten. Zoals bijvoorbeeld dat Fable een character creation-modus heeft, om maar iets te noemen. En plots zie je de discussies rondom de games gaan om… de inhoud. En niet op wilde speculaties rondom hoofdpersonages die helemaal niet vast blijken te staan. Love it.