Boodschappen thuisbezorgd binnen tien minuten, dat is precies de dienst die onder andere flitsbezorger Flink de gebruikers van haar mobiele applicatie aanbiedt. Het uitgebreide assortiment en de lage bezorgkosten hebben bijgedragen aan de populariteit van Flink. Ook gedurende de coronapandemie blijkt Flink een uitkomst te zijn voor gebruikers die bijvoorbeeld thuis in quarantaine zitten. Aanleiding genoeg om het privacybeleid flink onder de loep te nemen!

Wettelijke grondslag(en)

De verwerkingsverantwoordelijke – in dit geval Flink – mag op grond van de privacywet Algemene Verordening Gegevensbescherming (AVG) alleen persoonsgegevens gebruiken als het bedrijf daar een reden voor heeft. Die reden moet voortvloeien uit de wet. Als deze zogenaamde wettelijke grondslag ontbreekt, is het gebruik van persoonsgegevens onrechtmatig. Voor elke (categorie van) verwerking van persoonsgegevens dient de verwerkingsverantwoordelijke (in dit geval dus Flink) in de privacyverklaring aan te geven op welke grondslag het bedrijf de verwerking baseert en voor welk doeleinde de verwerking plaatsvindt.

Een van de meest in het oog springende aandachtspunten in de privacyverklaring van Flink is dat nergens wordt genoemd op welke grondslagen Flink de verschillende categorieën van verwerkingen baseert. Dit terwijl het kopje ‘Met welk doel en op basis van welke grondslag wij persoonsgegevens verwerken’ anders zou doen vermoeden. Wel stelt Flink ‘ook’ persoonsgegevens te verwerken als zij daartoe wettelijk verplicht is. Het bedrijf noemt daarbij het voorbeeld van persoonsgegevens die nodig zijn ten behoeve van het doen van de belastingaangifte. Dat is echter niet voldoende. Flink dient zijn privacyverklaring uit te breiden, zodat het voor gebruikers duidelijk is op welke wettelijke grondslagen het bedrijf zich beroept voor elke categorie van verwerking.

Delen van persoonsgegevens met derden

Flink geeft aan de persoonsgegevens van zijn gebruikers alleen te delen met derden als dat noodzakelijk is voor het uitvoeren van de overeenkomst met de gebruikers of wanneer dat op basis van de wet verplicht is.

Op basis van de AVG is een verwerkingsverantwoordelijke (Flink dus) verplicht om in elk geval informatie te geven over de categorieën van ontvangers, waarbij dan het type ontvangers, de activiteiten die die ontvangers verrichten en de industrie, de sector, de subsector en de locatie van de ontvangers nader worden toegelicht. De informatie daarover moet zo helder mogelijk zijn voor de gebruikers, zodat zij precies weten waar de gegevens naartoe gaan. In de privacyverklaring van Flink ontbreekt deze informatie.

©PXimport

Bewaartermijn

Een van de beginselen uit de privacywetgeving is opslagbeperking. Dat houdt in dat verwerkingsverantwoordelijke organisaties verplicht zijn om persoonsgegevens te verwijderen als het bewaren van persoonsgegevens niet langer noodzakelijk is voor het oorspronkelijke doel waarvoor zij zijn verzameld. Een voorbeeld is het verwijderen van alle gegevens uit de systemen nadat een gebruiker heeft aangegeven zijn of haar gebruikersaccount te willen verwijderen.

Flink stelt in zijn privacyverklaring dat het bedrijf de gegevens niet langer bewaart dan dat strikt noodzakelijk is voor het realiseren van zijn doeleinden. Dat biedt de gebruiker helaas niet voldoende houvast. De privacywetgeving verplicht Flink om zo duidelijk mogelijk aan te geven voor welke termijn de verzamelde gegevens worden bewaard.

Rechten en klacht indienen bij de Autoriteit Persoonsgegevens

De Autoriteit Persoonsgegevens (AP) houdt toezicht op de naleving van de bepalingen uit de AVG. Als gebruikers van Flink vermoeden dat Flink in strijd handelt met de privacywetgeving, kunnen zij een klacht indienen bij de AP.

Flink informeert zijn gebruikers over de mogelijkheid om een klacht in te dienen bij de AP. Er is ook een link bijgevoegd naar de website van de AP, waardoor het voor gebruikers gemakkelijker is om daartoe over te gaan.

Conclusie

Eindoordeel (-)

Sinds afgelopen vrijdag is TikTok in de Verenigde Staten afgesplitst van het Chinese moederbedrijf ByteDance.

Vorig jaar werd al aangekondigd dat TikTok zou worden afgesplitst in de Verenigde Staten. Dit omdat het socialmediaplatform daar onder vuur ligt. China heeft namelijk toegang tot gebruikersdata van TikTok-gebruikers, en het land kan ook ook de algoritme van gebruikers beïnvloeden.

Met die kritiek in het achterhoofd stelde de Amerikaanse president Donald Trump TikTok vorig jaar voor de keuze: de app helemaal niet beschikbaar maken in de VS, of het verkopen aan een Amerikaans bedrijf. Dat laatste is nu dus gebeurd.

Het Amerikaanse TikTok

De Amerikaanse vestiging waar TikTok in de VS nu onder valt heet TikTok USDS Joint Venture LLC. Het bedrijf wordt door Amerikaanse investeerders beheerd, waaronder Oracle, MGX en Silver Lake, die samen iets minder dan de helft van alle aandelen in handen hebben. Adam Presser, die voorheen aan het stuur stond van Warner Bros., is de ceo, terwijl Will Farrell - die eerder al bij TikTok aan het roer stond - de cso is.

Overigens is hiermee TikTok-eigenaar ByteDance niet helemaal buitenspel gezet: het bedrijf behoudt nog altijd bijna twintig procent van de aandelen van de Amerikaanse divisie, en TikTok-ceo Shou Chew maakt onderdeel uit van de raad van bestuur.

Wat verandert er aan TikTok?

De nieuwe Amerikaanse tak van TikTok zal niet veel invloed hebben op hoe we in Nederland TikTok consumeren. In de VS zal het Amerikaanse bedrijf echter modereren en bepalen hoe de algoritme werkt op basis van Amerikaanse data.

Het is echter niet duidelijk in hoeverre Amerikaanse gebruikers dat gaan merken, en deels voelt de oprichting van TikTok USDS Joint Venture LLC dan ook louter als een manier om de angst rondom Chinese invloed te sussen.

Tegelijkertijd is er onder sommige Amerikaanse gebruikers angst ontstaan dat juist de Amerikaanse overheid meer invloed gaat uitoefenen op de algoritme en dus politieke agenda's gaat pushen. Een heel gekke gedachte is dat niet: Oracle, een van de investeerders die nu over het Amerikaanse TikTok gaan, heeft nauwe banden met Trump.

Iedereen droomt weleens van een thuisbioscoop, maar groter is niet altijd beter. Een te groot scherm kan bijvoorbeeld zorgen voor vermoeide ogen of korrelig beeld. Ontdek hoe zaken als kijkafstand, de resolutie en de kijkhoek bepalen of een televisie daadwerkelijk in je woonkamer past.

In de felverlichte showroom van de elektronicawinkel lijkt die enorme 75-inch televisie waanzinnig indrukwekkend, maar eenmaal aan de muur in een doorsnee Nederlandse doorzonwoning kan zo'n gapend zwart vlak de ruimte volledig domineren. Veel consumenten denken onterecht dat een groter scherm automatisch garant staat voor een betere kijkervaring, ongeacht de afmetingen van de kamer. Toch is er een harde technische grens waarbij groot verandert in té groot, met hoofdpijn en onscherp beeld als direct gevolg. In dit artikel leer je precies hoe je die grens bepaalt en de ideale televisie kiest.

De kern van het probleem: resolutie en blikveld

Het probleem van een te grote tv is niet alleen esthetisch, maar vooral fysiologisch en technisch. Het draait allemaal om de verhouding tussen de resolutie (het aantal beeldpunten) en je blikveld. Zelfs bij moderne 4K-televisies zijn de pixels niet oneindig klein. Als je een enorm scherm neemt en daar te dicht op zit, trek je het beeld als het ware uit elkaar. Hierdoor verliest het beeld zijn scherpte en samenhang; je hersenen moeten harder werken om de losse informatie tot één geheel te smeden.

Een veelgehoorde misvatting is dat je simpelweg went aan elk formaat. Hoewel de eerste shock van een groot scherm inderdaad verdwijnt, blijft de fysieke belasting overeind. Als een scherm meer dan 40 graden van je horizontale blikveld inneemt, kun je niet meer het hele plaatje in één oogopslag zien. Je ogen moeten dan constant van links naar rechts scannen om de actie te volgen, vergelijkbaar met het kijken naar een tenniswedstrijd vanaf de eerste rij. Dat zorgt voor vermoeide ogen en kan op den duur zelfs leiden tot misselijkheid, ook wel 'cybersickness' genoemd.

©Gorodenkoff

Wanneer werkt een groot formaat wél goed?

Er zijn specifieke scenario's waarin een wandvullend scherm niet alleen kan, maar zelfs de voorkeur heeft. Dat geldt vooral als je de televisie primair gebruikt voor hoogwaardige content. Denk hierbij aan films op 4K Blu-ray of streamingdiensten die uitzenden in de hoogste bitrate, en uiteraard gaming op moderne consoles. In deze gevallen is de bronkwaliteit zo hoog dat je dichterbij kunt zitten zonder fouten in het beeld te zien.

Daarnaast werkt een groot formaat goed als de kijkafstand het toelaat. In moderne woningen met een open plattegrond of een loft-indeling staat de bank vaak wat verder van de muur. Als je kijkafstand meer dan 3 meter is, valt een 55-inch televisie al snel in het niet en moet je turen om details te zien. Een 65-inch of groter model herstelt in dat geval de balans en zorgt voor die gewenste bioscoopervaring, waarbij het scherm groot genoeg is om je onder te dompelen zonder dat je individuele pixels ziet.

Wanneer werkt dit níet goed?

De nadelen van een te grote tv worden pijnlijk duidelijk bij 'gewoon' tv-kijken. Veel lineaire televisieprogramma's, zoals het journaal, talkshows of sportuitzendingen via de kabel, worden niet in 4K uitgezonden, maar in Full HD of zelfs nog lager. Een enorme tv vergroot dat signaal genadeloos uit. Op een te groot scherm zie je dan plotseling ruis, compressieblokjes en onscherpe randen die op een kleiner scherm onzichtbaar zouden blijven. Het beeld oogt daardoor onrustig en rommelig.

Ook in de fysieke ruimte kan het tegenvallen. Een tv die uit staat is een groot, zwart en reflecterend vlak. In een compacte woonkamer zuigt een te groot scherm alle aandacht naar zich toe, zelfs als hij uitstaat. Zoiets verstoort de balans in je interieur en kan de kamer kleiner laten aanvoelen dan hij eigenlijk is. Daarnaast is de plaatsing van sfeerverlichting vaak lastiger; een gigantisch scherm blokkeert lichtinval of reflecteert lampen op een storende manier.

©RDVector

Dealbreakers: hier ligt de grens

Er zijn een paar harde grenzen die aangeven dat je beter een maatje kleiner kunt kiezen. Als je een van de onderstaande punten herkent, is dat een duidelijk signaal.

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om te bepalen of een tv past, moet je de rolmaat erbij pakken en even kritisch naar je eigen kijkgedrag kijken. De algemene vuistregel voor 4K-televisies is: meet de afstand van je ogen tot het scherm in centimeters en deel dat door 1,2 tot 1,5. De uitkomst is de ideale schermdiagonaal.

Zit je bijvoorbeeld op 2,5 meter (250 cm) van je scherm? Dan kom je uit op een schermdiagonaal tussen de 166 cm (65 inch) en 208 cm (82 inch). Maar let op: dat geldt alleen voor pure 4K-content. Kijk je veel normale televisie (praatprogramma's, nieuws)? Hanteer dan factor 2. Bij 250 cm afstand kijkt een scherm van 125 cm diagonaal (ongeveer 50 inch) dan vaak prettiger en rustiger. Ben je een fanatieke gamer of filmfanaat? Dan kun je de grens opzoeken. Ben je een casual kijker? Kies dan veilig voor een formaatje kleiner.

©BS | ID.nl

In het kort

Een televisie is te groot wanneer het beeld onscherp oogt of wanneer je fysiek je hoofd moet draaien om alles te kunnen volgen. Hoewel een groot scherm indrukwekkend lijkt, vergroot het bij standaard televisie-uitzendingen ook alle beeldfouten uit. De ideale grootte is een balans tussen kijkafstand en de kwaliteit van wat je kijkt. Meet daarom altijd de afstand tussen bank en muur, en wees realistisch over je kijkgedrag. Zo voorkom je hoofdpijn en blijft tv-kijken ontspannend.