Boodschappen thuisbezorgd binnen tien minuten, dat is precies de dienst die onder andere flitsbezorger Flink de gebruikers van haar mobiele applicatie aanbiedt. Het uitgebreide assortiment en de lage bezorgkosten hebben bijgedragen aan de populariteit van Flink. Ook gedurende de coronapandemie blijkt Flink een uitkomst te zijn voor gebruikers die bijvoorbeeld thuis in quarantaine zitten. Aanleiding genoeg om het privacybeleid flink onder de loep te nemen!

Wettelijke grondslag(en)

De verwerkingsverantwoordelijke – in dit geval Flink – mag op grond van de privacywet Algemene Verordening Gegevensbescherming (AVG) alleen persoonsgegevens gebruiken als het bedrijf daar een reden voor heeft. Die reden moet voortvloeien uit de wet. Als deze zogenaamde wettelijke grondslag ontbreekt, is het gebruik van persoonsgegevens onrechtmatig. Voor elke (categorie van) verwerking van persoonsgegevens dient de verwerkingsverantwoordelijke (in dit geval dus Flink) in de privacyverklaring aan te geven op welke grondslag het bedrijf de verwerking baseert en voor welk doeleinde de verwerking plaatsvindt.

Een van de meest in het oog springende aandachtspunten in de privacyverklaring van Flink is dat nergens wordt genoemd op welke grondslagen Flink de verschillende categorieën van verwerkingen baseert. Dit terwijl het kopje ‘Met welk doel en op basis van welke grondslag wij persoonsgegevens verwerken’ anders zou doen vermoeden. Wel stelt Flink ‘ook’ persoonsgegevens te verwerken als zij daartoe wettelijk verplicht is. Het bedrijf noemt daarbij het voorbeeld van persoonsgegevens die nodig zijn ten behoeve van het doen van de belastingaangifte. Dat is echter niet voldoende. Flink dient zijn privacyverklaring uit te breiden, zodat het voor gebruikers duidelijk is op welke wettelijke grondslagen het bedrijf zich beroept voor elke categorie van verwerking.

Delen van persoonsgegevens met derden

Flink geeft aan de persoonsgegevens van zijn gebruikers alleen te delen met derden als dat noodzakelijk is voor het uitvoeren van de overeenkomst met de gebruikers of wanneer dat op basis van de wet verplicht is.

Op basis van de AVG is een verwerkingsverantwoordelijke (Flink dus) verplicht om in elk geval informatie te geven over de categorieën van ontvangers, waarbij dan het type ontvangers, de activiteiten die die ontvangers verrichten en de industrie, de sector, de subsector en de locatie van de ontvangers nader worden toegelicht. De informatie daarover moet zo helder mogelijk zijn voor de gebruikers, zodat zij precies weten waar de gegevens naartoe gaan. In de privacyverklaring van Flink ontbreekt deze informatie.

©PXimport

Bewaartermijn

Een van de beginselen uit de privacywetgeving is opslagbeperking. Dat houdt in dat verwerkingsverantwoordelijke organisaties verplicht zijn om persoonsgegevens te verwijderen als het bewaren van persoonsgegevens niet langer noodzakelijk is voor het oorspronkelijke doel waarvoor zij zijn verzameld. Een voorbeeld is het verwijderen van alle gegevens uit de systemen nadat een gebruiker heeft aangegeven zijn of haar gebruikersaccount te willen verwijderen.

Flink stelt in zijn privacyverklaring dat het bedrijf de gegevens niet langer bewaart dan dat strikt noodzakelijk is voor het realiseren van zijn doeleinden. Dat biedt de gebruiker helaas niet voldoende houvast. De privacywetgeving verplicht Flink om zo duidelijk mogelijk aan te geven voor welke termijn de verzamelde gegevens worden bewaard.

Rechten en klacht indienen bij de Autoriteit Persoonsgegevens

De Autoriteit Persoonsgegevens (AP) houdt toezicht op de naleving van de bepalingen uit de AVG. Als gebruikers van Flink vermoeden dat Flink in strijd handelt met de privacywetgeving, kunnen zij een klacht indienen bij de AP.

Flink informeert zijn gebruikers over de mogelijkheid om een klacht in te dienen bij de AP. Er is ook een link bijgevoegd naar de website van de AP, waardoor het voor gebruikers gemakkelijker is om daartoe over te gaan.

Conclusie

Eindoordeel (-)

Hazelight Studios, de ontwikkelaar van de succesvolle coöperatieve games It Takes Two en Split Fiction, heeft een nieuwe game in ontwikkeling en is op dit moment bezig met de opnames ervoor.

Enige tijd geleden gaf regisseur Josef Fares al aan dat er een nieuwe game in ontwikkeling was bij de studio, maar nu heeft hij op social media een foto geplaatst waarop Fares te zien is met drie acteurs in motion capturing-pakken. Daarmee wordt dus duidelijk gemaakt dat de opnames voor de game in ieder geval al in volle gang zijn.

Overigens is de identiteit van de acteurs niet bekend. Fares houdt zijn arm voor de gezichten van de acteurs. Mogelijk zijn het dus bekende acteurs en wil hij dat nog verhullen, al is dat speculatie. Over speculatie gesproken: het feit dat er drie acteurs te zien zijn, doet sommige fans vermoeden dat de nieuwe game van Hazelight mogelijk met drie spelers tegelijk te spelen valt in plaats van twee, maar ook dat is nog alles behalve bevestigd.

Over de games van Hazelight Studios

Hazelight Studios is gespecialiseerd in het creëren van games die coöperatief doorlopen moeten worden. No Way Out, It Takes Two en Split Fiction vergen allen twee spelers. Daarbij draait het om samenwerken, wat hun games een populaire bezigheid maakt voor gamende koppels en vrienden.

It Takes Two bleek een grote hit voor de studio. In het spel spreekt een dochter van een ruziënd stel een vloek over het tweetal uit, waardoor ze minuscuul worden. Ze zullen moeten leren communiceren en samenwerken om zich uit deze hachelijke situatie te redden, terwijl ze als kleine poppen door een uitvergrote versie van hun huis en tuin reizen.

Na het succes van It Takes Two bracht Hazelight het conceptueel vergelijkbare Split Fiction uit. Die game draait om twee schrijvers, Mio en Zoe, die worden ingehuurd om verhalen te creëren voor een technologie die deze verhalen levensecht kan simuleren. De vrouwen worden door het bedrijf achter de technologie echter gevangen in een simulatie, en in de game wordt er constant tussen de twee verhalen van Mio en Zoe geschakeld. Dat levert zowel fantasievolle als futuristische settings op.

Zowel It Takes Two als Split Fiction komen met een Friend Pass. Dat houdt in dat maar één speler de game hoeft te kopen, en de tweede speler gratis online mee kan spelen. De games zijn ook via splitscreen samen op de bank speelbaar.

Apple heeft de volledige rechten op de Apple TV-serie Severance overgenomen, en gaat de serie voortaan binnenshuis produceren.

De eerste twee seizoenen van Severance staan al op Apple TV, maar de serie werd geproduceerd door Fifth Season. Apple Studios was alleen de distributeur. Daar is nu verandering gekomen: Apple heeft iets minder dan 70 miljoen dollar betaald voor de volledige rechten op de serie.

Dat betekent dat het bedrijf de productie van de serie voortaan ook zelf gaat doen, al zal Fifth Season wel als executive producer aangesteld blijven. Ook showrunner Dan Erickson en uitvoerden producent Ben Stiller (die we natuurlijk ook kunnen van vele comedyfilms) blijven hun rollen bekleden, dus aan de kwaliteit van de serie verandert als het goed is niets.

Financiële stabiliteit

Volgens Deadline zou de overname mogelijk gedaan zijn om de productie van de show financieel stabiel te houden. In het tweede seizoen waren de productiekosten naar het schijnt zo'n 20 miljoen dollar per aflevering, en Apple kan door zijn formaat dit beter dragen.

Het plan is dat Severance in totaal vier seizoenen krijgt - al worden een vijfde seizoen en een spin-off ook niet uitgesloten. De opnames van het langverwachte derde seizoen moet aankomende zomer starten. De makers van de serie willen eerst de scripts zover mogelijk afkrijgen, zodat ze bij schrijfwerk van de laatste afleveringen van het seizoen nog relatief goedkoop terug kunnen gaan naar scripts van eerdere afleveringen om wijzigingen aan te brengen waar nodig.

Over Severance

De Apple TV-serie Severance draait om Mark S., die een opmerkelijke kantoorbaan bij het bedrijf Lumon Industries heeft: zodra hij op kantoor komt, weet hij niets van zijn leven buiten kantoor. Wanneer hij klaar is en weer naar huis gaat, weet hij niets van zijn werk. Dat komt door een speciale procedure waardoor de herinneringen van de werkplek in het privéleven gescheiden worden.

Dit concept is de voedingsbodem voor een ingewikkelde en verrassende serie waarin Mark samen met zijn collega's langzaam maar zeker probeert te achterhalen hoe de vork precies in de steel steekt bij Lumon. Zoals gezegd zijn er inmiddels twee seizoenen uitgekomen, die beiden op streamingdienst Apple TV te zien zijn.