Ruim 1,2 miljard mensen gebruiken Microsoft Word dat met elke update veelzijdiger wordt. Met een groot aantal plug-ins zet je de tekstverwerker nog meer naar je hand. Je tilt er je schrijfproductiviteit mee naar een hoger niveau. We gaan in op enkele interessante invoegtoepassingen, waarbij onze voorkeur uitgaat naar de gratis uitbreidingen.

Plug-ins zijn kleine programmaatjes gemaakt door derden die extra mogelijkheden aan Microsoft Office toevoegen. Net zoals Chrome plug-ins heeft, zijn er inmiddels meer dan tweeduizend Microsoft Office-invoegtoepassingen. Gelukkig heeft Microsoft ze in categorieën georganiseerd. We doen een greep uit het aanbod.

Pexels

Je wilt een project van rechtenvrije kwaliteitsfoto’s voorzien? Met de Pexels-invoegtoepassing komt er een extra knop in het tabblad Invoegen. Hiermee kun je rechtstreeks de beeldenbank Pexels benaderen. Fotografen stellen hun werk vrij ter beschikking op Pexels. De zoekmachine verschijnt in de rechterzijbalk. Daar vind je foto’s op basis van zoekwoorden of kleur. Alle hogeresolutiefoto’s mag je gratis gebruiken en het is zelfs niet nodig om de fotograaf te vermelden. Wanneer je een foto selecteert, kun je kiezen uit Large, Medium of Small.

I Should Be Writing

Soms heb je voor een project een extra zetje nodig. Voor I Should Be Writing maak je eerst een account aan. Daarna meet deze tool voortdurend je output. De add-in houdt je schrijftijd bij en de hoeveelheid woorden die je hebt geschreven. Hiermee meet je je vooruitgang en weet je of je goed bezig bent.

Consistency Checker

Uiteraard gebruik je de ingebouwde spellingscontrole om spelfouten te ontdekken, maar soms gaat het eerder om inconsequenties. Met Consistency Checker heb je een extra paar ogen om foutjes te vinden in het gebruik van cijfers, koppeltekens en woordafbrekingen. Bij ons haalde hij uit de tekst woorden die we soms wel en dan weer niet tussen aanhalingstekens hadden gezet. Ook hadden we de ene keer ‘Gmail app’ en de andere keer ‘Gmail-app’ geschreven.

Symbols and Characters

Een Oostenrijkse ontwikkelaar trakteert op een gratis plug-in om heel makkelijk symbolen en speciale tekens te vinden. Microsoft Word heeft zelf ook een interne functie om speciale tekens in te voegen, maar Symbols and Characters werkt veel eenvoudiger. Zo kun je werken met een zoekterm om bijvoorbeeld het copyright- of het yen-symbool te vinden. Daarnaast heeft het basisscherm categorieën als Currency, Arrows, Math, Circles en Emoticons. Ook kun je een taal selecteren, daarmee krijg je direct alle speciale lettertekens die in deze specifieke taal worden gebruikt.

Bjorn’s Word Cloud

Een woordenwolk geeft visueel het belang van bepaalde termen rond een thema weer. Bjorn’s Word Cloud mag je zeven dagen gratis gebruiken, daarna heb je je creditcard nodig. Met deze tool vraag je aan de hand van geselecteerde tekst een grafische weergave op. Daarmee creëer je een gewone woordenwolk, een weergave met cirkelsen een weergave met vierkante vlakken. Bjorn’s Word Cloud heeft zelfs een 3D-weergave. Met deze plug-in kun je de tekst, de kleuren en zelfs de achtergrond tot in detail bepalen.

Pro Word Cloud

Wil je geen enkele cent uitgeven? Dan kom je met Pro Word Cloud aan je trekken. Deze invoegtoepassing genereert een klassieke woordenwolk op basis van de frequentie waarop de woorden in de tekst voorkomen. Termen die meer voorkomen, worden groter geplaatst dan woorden die minder vaak zijn gebruikt. Je kunt ook het lettertype, het kleurenschema en de grootte aanpassen. Klik op Create Word Cloud om een voorvertoning te zien. Daarna kun je de wolk op het klembord plaatsen en in het document plakken.

PDF-filler

Word kan pdf-bestanden openen en bewerken, maar dat verloopt niet altijd vlekkeloos, omdat de regels kunnen afbreken. PDF-filler heeft een eigen editor waarmee je een invulbare en afdrukbare pdf opent vanuit OneDrive. Je kunt het bestand bewerken, ondertekenen en delen vanuit hetzelfde venster in Word. Je bespaart dus tijd, omdat je de bestanden niet hoeft te down- of te uploaden.

Music Snippet

Een jonge add-in is Music Snippet. De basisfunctie om partituurfragmenten te maken is gratis en kun je onbeperkt in tijd gebruiken. Als je de fragmenten wilt bewerken, opslaan in de bibliotheek of exporteren, en onbeperkte opslagruimte wilt hebben, moet je upgraden voor 19 euro. Zonder in te loggen, kun je dus geen muziek opslaan. Met deze tool voeg je fragmenten muziek toe aan het Word-document die je ook in de invoegtoepassing kunt beluisteren. In de Snippet-bibliotheek zitten al klassieke werken en het is mogelijk om die muziek te importeren.

ChatGPT

Ghostwriter is een invoegtoepassing waarmee je in Word de opdracht kunt geven om vanuit de zijbalk tekst te genereren in een document. Nadat je de plug-in hebt geïnstalleerd kun je enkele opdrachten laten uitvoeren. Je moet je wel registreren. Een single product key kost 50 dollar. Bijzonder aan Ghostwriter zijn de mogelijkheden om de AI in te stellen. Je kiest een taal en een stijl. Zo kun je een academische tekst, een kritische tekst, een emotionele stijl of een andere stijl kiezen. Bovendien bepaal je ook de lengte van de tekst. Het is verder mogelijk om de inhoud af te stemmen op een bepaalde doelgroep. Daarna typ je zo nauwkeurig mogelijk de opdrachtprompt en krijg je binnen enkele seconden het resultaat.

Emoji Keyboard

Met deze grappige gratis invoegtoepassing plaats je met één klik smileys voor verschillende emoties in je Word-document. Er zijn ook emoji voor onder meer dieren, voedsel, activiteiten en vervoer. Onderaan het deelvenster bepaal je hoe groot de emoji moet zijn. Je kunt het symbool afstemmen op de gebruikte tekstgrootte, daarnaast kun je afmetingen kiezen vanaf 16 tot 1024 pixels.

AI Detector Pro

Ontvang je een tekst waarvan je vermoedt dat deze door AI is gemaakt? Open de invoegtoepassing AI Detector Pro en laat deze app de tekst scannen. Daarna lees je hoeveel procent van de tekst waarschijnlijk door ChatGPT of een andere AI is gegenereerd. Voor deze app moet je je ook registreren. De eerste drie rapporten zijn gratis, daarna kost een abonnement 13,99 dollar (ongeveer 13 euro) per maand waarbij je honderd rapporten mag opvragen. AI Detector Free geeft ook suggesties om de tekst aan te passen, zodat deze meer lijkt op het werk van iemand van vlees en bloed.

Iedereen droomt weleens van een thuisbioscoop, maar groter is niet altijd beter. Een te groot scherm kan bijvoorbeeld zorgen voor vermoeide ogen of korrelig beeld. Ontdek hoe zaken als kijkafstand, de resolutie en de kijkhoek bepalen of een televisie daadwerkelijk in je woonkamer past.

In de felverlichte showroom van de elektronicawinkel lijkt die enorme 75-inch televisie waanzinnig indrukwekkend, maar eenmaal aan de muur in een doorsnee Nederlandse doorzonwoning kan zo'n gapend zwart vlak de ruimte volledig domineren. Veel consumenten denken onterecht dat een groter scherm automatisch garant staat voor een betere kijkervaring, ongeacht de afmetingen van de kamer. Toch is er een harde technische grens waarbij groot verandert in té groot, met hoofdpijn en onscherp beeld als direct gevolg. In dit artikel leer je precies hoe je die grens bepaalt en de ideale televisie kiest.

De kern van het probleem: resolutie en blikveld

Het probleem van een te grote tv is niet alleen esthetisch, maar vooral fysiologisch en technisch. Het draait allemaal om de verhouding tussen de resolutie (het aantal beeldpunten) en je blikveld. Zelfs bij moderne 4K-televisies zijn de pixels niet oneindig klein. Als je een enorm scherm neemt en daar te dicht op zit, trek je het beeld als het ware uit elkaar. Hierdoor verliest het beeld zijn scherpte en samenhang; je hersenen moeten harder werken om de losse informatie tot één geheel te smeden.

Een veelgehoorde misvatting is dat je simpelweg went aan elk formaat. Hoewel de eerste shock van een groot scherm inderdaad verdwijnt, blijft de fysieke belasting overeind. Als een scherm meer dan 40 graden van je horizontale blikveld inneemt, kun je niet meer het hele plaatje in één oogopslag zien. Je ogen moeten dan constant van links naar rechts scannen om de actie te volgen, vergelijkbaar met het kijken naar een tenniswedstrijd vanaf de eerste rij. Dat zorgt voor vermoeide ogen en kan op den duur zelfs leiden tot misselijkheid, ook wel 'cybersickness' genoemd.

©Gorodenkoff

Wanneer werkt een groot formaat wél goed?

Er zijn specifieke scenario's waarin een wandvullend scherm niet alleen kan, maar zelfs de voorkeur heeft. Dat geldt vooral als je de televisie primair gebruikt voor hoogwaardige content. Denk hierbij aan films op 4K Blu-ray of streamingdiensten die uitzenden in de hoogste bitrate, en uiteraard gaming op moderne consoles. In deze gevallen is de bronkwaliteit zo hoog dat je dichterbij kunt zitten zonder fouten in het beeld te zien.

Daarnaast werkt een groot formaat goed als de kijkafstand het toelaat. In moderne woningen met een open plattegrond of een loft-indeling staat de bank vaak wat verder van de muur. Als je kijkafstand meer dan 3 meter is, valt een 55-inch televisie al snel in het niet en moet je turen om details te zien. Een 65-inch of groter model herstelt in dat geval de balans en zorgt voor die gewenste bioscoopervaring, waarbij het scherm groot genoeg is om je onder te dompelen zonder dat je individuele pixels ziet.

Wanneer werkt dit níet goed?

De nadelen van een te grote tv worden pijnlijk duidelijk bij 'gewoon' tv-kijken. Veel lineaire televisieprogramma's, zoals het journaal, talkshows of sportuitzendingen via de kabel, worden niet in 4K uitgezonden, maar in Full HD of zelfs nog lager. Een enorme tv vergroot dat signaal genadeloos uit. Op een te groot scherm zie je dan plotseling ruis, compressieblokjes en onscherpe randen die op een kleiner scherm onzichtbaar zouden blijven. Het beeld oogt daardoor onrustig en rommelig.

Ook in de fysieke ruimte kan het tegenvallen. Een tv die uit staat is een groot, zwart en reflecterend vlak. In een compacte woonkamer zuigt een te groot scherm alle aandacht naar zich toe, zelfs als hij uitstaat. Zoiets verstoort de balans in je interieur en kan de kamer kleiner laten aanvoelen dan hij eigenlijk is. Daarnaast is de plaatsing van sfeerverlichting vaak lastiger; een gigantisch scherm blokkeert lichtinval of reflecteert lampen op een storende manier.

©RDVector

Dealbreakers: hier ligt de grens

Er zijn een paar harde grenzen die aangeven dat je beter een maatje kleiner kunt kiezen. Als je een van de onderstaande punten herkent, is dat een duidelijk signaal.

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om te bepalen of een tv past, moet je de rolmaat erbij pakken en even kritisch naar je eigen kijkgedrag kijken. De algemene vuistregel voor 4K-televisies is: meet de afstand van je ogen tot het scherm in centimeters en deel dat door 1,2 tot 1,5. De uitkomst is de ideale schermdiagonaal.

Zit je bijvoorbeeld op 2,5 meter (250 cm) van je scherm? Dan kom je uit op een schermdiagonaal tussen de 166 cm (65 inch) en 208 cm (82 inch). Maar let op: dat geldt alleen voor pure 4K-content. Kijk je veel normale televisie (praatprogramma's, nieuws)? Hanteer dan factor 2. Bij 250 cm afstand kijkt een scherm van 125 cm diagonaal (ongeveer 50 inch) dan vaak prettiger en rustiger. Ben je een fanatieke gamer of filmfanaat? Dan kun je de grens opzoeken. Ben je een casual kijker? Kies dan veilig voor een formaatje kleiner.

©BS | ID.nl

In het kort

Een televisie is te groot wanneer het beeld onscherp oogt of wanneer je fysiek je hoofd moet draaien om alles te kunnen volgen. Hoewel een groot scherm indrukwekkend lijkt, vergroot het bij standaard televisie-uitzendingen ook alle beeldfouten uit. De ideale grootte is een balans tussen kijkafstand en de kwaliteit van wat je kijkt. Meet daarom altijd de afstand tussen bank en muur, en wees realistisch over je kijkgedrag. Zo voorkom je hoofdpijn en blijft tv-kijken ontspannend.

Het is ergens in 2025 als Fable voor het eerst, een soort van, getoond wordt. Beelden volgen elkaar in rap tempo op. We zien de dame die de hoofdrol lijkt te spelen, geen HUD en vooral heel veel mooie filmpjes. Daarna begint het wild speculeren, de klachten over het hoofdpersonage, de vraagtekens over de gameplay. Gelukkig was daar gister de Xbox Developer Direct, waar Microsoft eens te meer bewees de code gekraakt te hebben.

Vóór de pandemie, toen de Electronic Entertainment Expo (E3) nog bestond en online showcases, Directs en State of Plays nog niet echt een ding waren, wisten gameboeren hun spellen prima te verkopen. Ontwikkelaars verschenen op het podium tijdens liveshows, praatten over hun games, speelden live een demo (wat net zo vaak goed als faliekant misging) en dergelijke presentaties werden afgewisseld met teasers, hypetrailers en (nog verder terug) zelfs weleens grafieken en verkoopcijfers. Hoe anders is de wereld anno nu.

Trailers vol trailers

Klaar zitten voor The Game Awards, een gemiddelde Direct, Showcase of Summer Game Fest is leuk, maar niet hetzelfde als ‘toen’. Want de formule is inmiddels bekend. Een half uur, een uurtje, een paar uur lang wordt er de ene na de andere trailer op je hersenen afgevuurd. Wat is ‘reclame’ en wat niet? Geen idee. Standaard zijn de animegames die elkaar zo rap opvolgen dat de gemiddelde kijker niet eens meer weet waar de ene game begint en de ander ophoudt. Meestal zit er een klapper aan het begin, waarna het grote wachten op de klapper aan het einde begint.

Vraag iemand een week later wat ie gezien heeft, en meer dan de helft van de getoonde games is waarschijnlijk uit het geheugen verdwenen.  En al die flarden van beelden zonder fatsoenlijke uitleg leiden vaker wel dan niet tot hetzelfde als die ene soort van trailer van Fable: speculaties, wild geroep en vraagtekens. Het komt de online discussie rondom games niet ten goede.

©Playground Games

Hoe anders was de inmiddels traditionele Xbox Developer Direct. Langer dan een uur, voor maar vier games. Die games kregen zodoende alle tijd, net als de ontwikkelaars. Gameplaybeelden zijn niet aan te slepen, verscheidene modi worden uitgebreid besproken en zelfs de kleinste details krijgen meer dan genoeg ademruimte. Zo horen we tijdens de Forza Horizon 6-presentatie dat het nummer van je eigen hangar (78) gekozen is omdat de game zich afspeelt in Japan, en die cijfers daar een positieve lading hebben. Fijn om te horen hoe scherp het oog voor detail van een ontwikkelaar is. Dat zegt iets over het project. En het is ook iets wat je never nooit in een hypetrailer van anderhalve minuut langs had zien komen.

Trailers vol trailers

En dus zit ik gisteravond te genieten. Niet eens per se van de games, want ze vallen net niet in mijn straatje. Forza Horizon 6 vind ik héél indrukwekkend en de game zal ongetwijfeld miljoenen spelers perfect bedienen, maar ik ben niet zo van het racen. Game Freak - de makers van Pokémon die eindelijk hun vleugels uitslaan met graphics uit dit decennium - komen met Beast of Reincarnation. Het ziet er oké uit. Double Fine vindt in mij ook geen fan en een multiplayer-pottenbakgame (Kiln) is niet iets wat hoog op mijn lijstje stond. Zelfs afsluiter Fable wist me met z’n levenssimulaties ook niet te overtuigen. Maar, nogmaals, wat heb ik genoten. Van ontwikkelaars die ruim de tijd kregen. Van de games, die van alle kanten belicht werden. Van de antwoorden die we kregen.

©Playground Games

Want wat ik nou precies van die games vond, is niet eens zo heel belangrijk. Veel belangrijker is dat iedereen dit keer in ieder geval een uitgebreid beeld kreeg van wat deze games nu precies worden. Een Xbox Developer Direct creëert geen valse hype. Van die vier getoonde games, weten we nu eigenlijk alles wat we redelijkerwijs moeten weten. Zoals bijvoorbeeld dat Fable een character creation-modus heeft, om maar iets te noemen. En plots zie je de discussies rondom de games gaan om… de inhoud. En niet op wilde speculaties rondom hoofdpersonages die helemaal niet vast blijken te staan. Love it.