Het tegen-kamp mag het sleepwet-referendum dan net hebben gewonnen, toch mogen geheime diensten binnenkort hoogstwaarschijnlijk in jouw systeem inbreken, en dat zelfs zonder concrete verdenking. Je computer is dan niet langer alleen het doelwit van ordinaire of criminele hackers. Vind je ook dat niemand het recht heeft om zomaar malware op je systeem te installeren, je bestanden te kopiëren, door je documenten te bladeren of je internetgeschiedenis te downloaden, dan is beveiliging meer dan ooit aan de orde. Welke risico’s loop je zoal en hoe kun je je pc beschermen tegen hackers?

01 Misvattingen

Veel gebruikers voelen zich helemaal niet bedreigd, maar dat gevoel van veiligheid wordt vaak gevoed door een paar hardnekkige misvattingen. Gezien het internet uit vele miljoenen computers bestaat, is de kans dat net hún pc wordt aangevallen uiterst klein, zo redeneren ze. Bovendien denken ze dat hun computer geen informatie bevat die interessant genoeg is voor een hacker.

Dat zijn helaas bijzonder naïeve redeneringen. Hackers – en bij uitbreiding ook geheime diensten – gebruiken immers geautomatiseerde tools waarmee ze razendsnel vele systemen tegelijk op mogelijke aanvalsvectoren kunnen onderzoeken. En ook jouw systeem bevat wel degelijk informatie die hackers de moeite waard kunnen vinden, zoals creditcardnummers, foto’s en documenten, maar ook (gecachete) wachtwoorden van allerlei webservices.

Misschien weten de volgende cijfers je te overtuigen: gemiddeld duurt het zo’n zeven minuten voordat een nieuwe, onbeveiligde computer via het internet wordt binnengedrongen, en het duurt doorgaans 200 dagen voordat iemand doorheeft dat zijn systeem effectief is gecompromitteerd … áls je er überhaupt achter komt.

02 Aanvalsvectoren

Om je systeem degelijk te kunnen beveiligen moet je goed op de hoogte zijn van de meest gebruikte aanvalsvectoren, oftewel de toegangswegen tot jouw systeem. Pas als je je daarvan bewust bent kun je focussen op de meest efficiënte verdedigingsmechanismen. We sommen de belangrijkste technieken voor je op.

E-mails - Berichten met een bijlage die, eenmaal geopend, een malafide programma uitvoert en eventueel bijkomende malware via het internet downloadt. Verder zijn er heel wat phishing-mails met links naar valse websites die bijvoorbeeld de login om te kunnen internetbankieren trachten te ontfutselen. Of ze leiden je naar websites die handig gebruikmaken van exploits in je browser of een add-in, om malware op je systeem te installeren.

Websites - Echter, ook zonder phishing-mails kun je op een ‘foute’ site terechtkomen. Dat kan een legitieme site zijn die ongewild advertenties met malafide code bevat, bijvoorbeeld afkomstig van een gehackte advertentieserver. Het kunnen echter ook sites zijn die malware verpakken als legitieme software (een zogenoemd Trojaans paard), en uiteraard zijn er ook de valse profielen op sociale netwerksites met links naar wederom kwaadaardige webpagina’s.

Poortscans - Met behulp van krachtige scantools, zoals Nmap, gaan hackers na welke poorten op systemen openstaan en welk OS en services daarop draaien. Vervolgens maken ze gebruik van exploits (zero-days) om je systeem langs die weg over te nemen. Wanneer er bijvoorbeeld een specifieke exploit van een router of firewall bekend is, kunnen ze ook ‘zombies’ inzetten (computers die al door hackers zijn overgenomen) om die kwetsbare systemen snel op te sporen.

©PXimport

03 Beveiligingstechnieken

Uit de vermelde aanvalsvectoren kunnen we al meteen een aantal beveiligingstechnieken destilleren, waarvan sommige voor zich spreken en waarmee je vast ook al bekend bent.

Om te beginnen is er het ‘gezond verstand’, waartoe je onder meer mag rekenen: het niet zomaar openen van onverwachte bijlagen, het niet zonder meer aanklikken van links in e-mails en posts, het niet onbedachtzaam ingaan op aanbiedingen in advertenties en pop-ups, en het ontwikkelen van een kritische houding tegenover allerlei social engineering-technieken (zoals een telefoontje in gebrekkig Engels, dat zogezegd van een medewerker van Microsoft afkomstig is).

Een andere tip is dat je een up-to-date antivirusscanner draait, die continu actief is. Zo’n scanner monitort alle systeemactiviteiten en scant automatisch ook alle downloads en binnenkomende e-mails. Dat neemt niet weg dat je zelf ook nog alle downloads van het internet doorspeelt aan een gratis service als www.virustotal.com: die deelt een geüpload bestand met meer dan zestig antivirus-engines in de cloud en toont je nagenoeg meteen de scanresultaten.

©PXimport

04 Updates

Wellicht al iets minder vanzelfsprekend is dat je niet alleen je besturingssysteem, maar ook veelgebruikte toepassingen als je browser, extensies, pdf-lezer, Java RE enzovoort steeds goed up-to-date houdt. Sinds Windows 10 is het echter lastig om je besturingssysteem niét up-to-date te houden – Microsoft heeft er namelijk voor gezorgd dat je de automatische updates eigenlijk niet meer kunt tegenhouden. Desnoods forceer je een onmiddellijke updatecontrole via Instellingen / Bijwerken en beveiliging / Windows Update / Naar updates zoeken.

Er zijn nog andere toepassingen waar je oog moet voor hebben. Nu is het wel zo dat heel wat programma’s (waaronder de meeste browsers) zichzelf up-to-date houden, maar het kan absoluut geen kwaad een tool als Secunia Personal Software Inspector te installeren. Die checkt van diverse bekende programma’s in hoeverre ze nog up-to-date zijn. Je beslist daarbij zelf of je alleen op updates wilt laten controleren, of je de updates automatisch wilt laten downloaden en uitvoeren of dat je ze enkel wilt laten downloaden.

Updates en patches zijn belangrijk omdat ze ervoor kunnen zorgen dat inmiddels bekende veiligheidslekken worden gedicht. Waterdichte garanties biedt dat natuurlijk niet; er duiken regelmatig nieuwe exploits op en de AIVD hoeft die niet publiek te maken. Immers, zolang de exploits onbekend zijn, kunnen ze er ook zelf gebruik van blijven maken. Zo blijven veiligheidsproblemen ook voor criminelen bestaan, waardoor iedereen er onveiliger op wordt.

©PXimport

05 Poortscan

Zoals we eerder al aangaven: ervaren hackers (en daartoe mogen we ook medewerkers van de AIVD rekenen) maken gebruik van krachtige tools om het systeem van potentiële slachtoffers te verkennen. Het komt er in de meeste gevallen op neer dat je systeem of netwerk wordt gescand op open poorten. Een poort kun je zien als een link tussen een apparaat en het internet waardoor data kan worden uitgewisseld. Het mag duidelijk zijn dat zo’n hacker vooral geïnteresseerd is in poorten waarop een (niet up-to-date?) service draait die kwetsbaarheden bevat. Zowel het verkenningsproces als het eigenlijke exploitatieproces kunnen overigens verregaand worden geautomatiseerd.

Het komt er dus vooral op neer dat je geen poorten openzet tenzij dat absoluut nodig is.

Om na te gaan welke poorten bereikbaar zijn, kun je een online poortscan als ShieldsUP uitvoeren: klik op Proceed en vervolgens op All Service Ports.

Roodgekleurde vakjes duiden open poorten aan. Blauwe vakje wijzen op gesloten poorten, maar nog iets veiliger zijn groene vakjes: dat zijn stealth-poorten die helemaal niet reageren op binnenkomende pakketjes. Je hoeft zo’n vakje maar aan te klikken om meer te weten te komen over dit poortnummer en over de bijbehorende services en mogelijke exploits.

©PXimport

06 Firewall

Idealiter zijn dus alle vakjes groen gekleurd. Dat was in elk geval de situatie op onze test-pc met Windows 10 (en de Herfst Update) waarop de Windows-firewall was ingeschakeld. De enige uitzondering was een rood vakje voor poort 80, aangezien we daar een webserver op draaiden en we die als uitzondering aan de firewall hadden toegevoegd. Besef echter wel dat elke service met open poort(en) een potentiële aanvalsvector oplevert: het volstaat dat er exploits in zo’n service worden gevonden om je systeem te kunnen aanvallen. Laat dus geen overtollige services draaien en zorg voor regelmatige updates. We hebben ook even uitgetest wat het verschil was met een uitgeschakelde firewall: alle groene vakjes kleurden nu blauw.

De ingebouwde firewall doet zijn werk dus goed en we raden je absoluut aan die te allen tijde ingeschakeld te laten (dat check je vanuit het Windows Defender-beveiligingscentrum), tenzij je natuurlijk een andere degelijke firewall hebt geïnstalleerd, zoals de gratis Comodo Firewall.

©PXimport

07 Router

Let wel: speciaal voor deze tests hebben we onze pc rechtstreeks aan de kabelmodem gehangen. Toen we die achter onze NAT-router testten, wat de normale opstelling van de pc binnen ons thuisnetwerk is, bleek de situatie behoorlijk anders (zelfs met ingeschakelde Windows-firewall): zes rode vakjes en een 70-tal blauwe vakjes. Dat mag vreemd lijken, aangezien een NAT-router doorgaans fungeert als een soort extra firewall en vaak ook in een eigen firewallfunctie voorziet, maar wanneer je bijvoorbeeld allerlei port forwarding-regels op je router activeert, kan dat je netwerk net iets méér openstellen.

Je doet er dus zeker goed aan ook de beveiligingsinstellingen van je router te controleren en zaken als UPnP, remote beheer en port forwarding zo veel mogelijk uit te schakelen. Vanzelfsprekend heb je ook een eigen, stevig login-wachtwoord voorhanden.

08 Encryptie

Wil je vermijden dat onbevoegden toegang tot je data krijgen, dan kun je die bijvoorbeeld versleutelen. Met het gratis VeraCrypt is het zelfs mogelijk je volledige partitie of schijf te versleutelen. Dat lijkt zeer veilig, maar dat geldt alleen voor wie niet over de sleutel beschikt. Wanneer je echter het wachtwoord invult dat je toegang tot de versleutelde data verschaft terwijl een hacker zich ongemerkt een weg tot in je systeem heeft gebaand, dan krijgt ook hij normaliter toegang tot de onversleutelde gegevens, en dus tot je volledige schijf indien je ‘full disk encryption’ (FDE) hebt toegepast.

Voor dieven die fysiek met je pc of schijf aan de haal gaan is zo’n versleuteling weliswaar een zeer zinvolle beveiliging, maar in het geval van hackers doe je er wellicht beter aan alleen belangrijke data te versleutelen en die uitsluitend te benaderen als dat nodig is. Het is overigens logisch dat je wachtwoorden nooit in leesbare vorm op je pc bewaart.

©PXimport

Administrator

©PXimport

Je zit op de bank en streamt probleemloos een 4K-video op je telefoon, maar zodra je je laptop openklapt om een webpagina te laden, lijkt het alsof de verbinding vastloopt. Ligt het aan de router of aan je computer? In dit artikel leggen we uit waarom wifi-snelheden zo sterk kunnen verschillen per apparaat en wat je eraan kunt doen.

Je betaalt voor een snelle internetverbinding, dus is de verwachting dat elk apparaat in huis die snelheid ook daadwerkelijk haalt. Toch voelt het surfen op je computer soms stroperig aan, terwijl je smartphone ernaast nergens last van heeft. Vaak wordt er direct naar de internetprovider gewezen, maar het probleem zit meestal in de apparatuur zelf. Het verschil in hardware, leeftijd en software tussen mobiele apparaten en computers is namelijk groter dan je denkt. Na het lezen van dit stuk weet je precies waar die vertraging vandaan komt.

Generatiekloof: waarom je laptop vaak achterloopt

Het snelheidsverschil tussen je telefoon en je computer komt vaak neer op een simpele generatiekloof. We vervangen onze telefoons gemiddeld elke twee tot drie jaar, waardoor ze vaak uitgerust zijn met de nieuwste wifi-chips (zoals wifi 6 of 6E). Een laptop gaat vaak veel langer mee, soms wel vijf tot zeven jaar. Hierdoor probeert een verouderde netwerkkaart in je laptop te communiceren met een moderne router, wat resulteert in een lagere maximumsnelheid.

Daarnaast speelt de manier waarop data wordt verwerkt een grote rol. Een telefoon is geoptimaliseerd voor directe consumptie: apps op de achtergrond worden gepauzeerd om de app die je nú gebruikt voorrang te geven. Een computer werkt anders. Terwijl jij probeert te surfen, kan Windows of macOS op de achtergrond bezig zijn met zware updates, het synchroniseren van clouddiensten of het maken van back-ups. Je laptop snoept dus al bandbreedte weg zonder dat jij het doorhebt, waardoor er voor je browser minder overblijft.

Wanneer je laptop de strijd wél wint

De laptop wint het van de telefoon wanneer de omstandigheden optimaal zijn voor stabiliteit in plaats van pure mobiliteit. Als je beschikt over een moderne laptop met een recente netwerkkaart en je bevindt je in dezelfde ruimte als de router, kan de laptop vaak stabieler grote bestanden binnenhalen.

Dat geldt vooral als je laptop verbonden is met de 5GHz-frequentieband. Deze frequentie is veel sneller dan de oude 2.4GHz-band, maar heeft een korter bereik. Als je dicht bij het toegangspunt zit, profiteert je laptop van zijn krachtigere processor om complexe webpagina's sneller op te bouwen dan een telefoon dat kan, mits de verbinding zelf niet de bottleneck is.

Waarom je telefoon soepeler aanvoelt

Het verschil wordt pijnlijk duidelijk zodra je verder van de wifi-bron af gaat zitten, bijvoorbeeld op zolder of in de tuin. Smartphones zijn vaak agressiever geprogrammeerd om het sterkste signaal te pakken of snel tussen frequenties te schakelen. Veel laptops blijven daarentegen te lang plakken op een zwak 5GHz-signaal of vallen onnodig terug op de trage en vaak overvolle 2.4GHz-band (het zogeheten 'sticky client'-probleem).

Daarnaast hebben smartphones een trucje dat laptops helaas moeten missen: wifi-assist (of een vergelijkbare term). Als de wifi even hapert, gebruikt de telefoon ongemerkt een beetje 4G- of 5G-data om de stroom stabiel te houden. Je laptop heeft die optie meestal niet en laat direct een laadicoontje zien. Hierdoor voelt de telefoon sneller aan, terwijl hij eigenlijk een beetje vals speelt door mobiele data bij te schakelen.

Harde grenzen: wanneer traagheid onvermijdelijk is

Er zijn situaties waarin je laptop de strijd sowieso verliest, ongeacht hoe dicht je bij de router zit. Dit zijn de harde grenzen:

Zo check je of jouw hardware het probleem is

Om te bepalen of je laptop de boosdoener is, moet je eerst kijken naar de verbinding. Klik op het wifi-icoon op je laptop en controleer of je verbonden bent met een 5GHz-netwerk (vaak te zien bij Eigenschappen of netwerkinformatie). Is dat niet het geval en sta je wel dicht bij de router? Dan is je netwerkkaart waarschijnlijk verouderd of staan de instellingen niet goed.

Kijk ook eens kritisch naar je gebruik. Heb je toevallig nog applicaties openstaan zoals Steam, OneDrive of Dropbox? Deze programma's kunnen de verbinding volledig dichttrekken. Op een telefoon gebeurt dit zelden automatisch op de achtergrond. Als je laptop ouder is dan vijf jaar, kan een simpele upgrade met een moderne wifi-usb-dongle het probleem vaak al verhelpen, zonder dat je een hele nieuwe computer hoeft aan te schaffen.

Kortom: leeftijd en software maken het verschil

Dat je telefoon sneller is op wifi dan je laptop, komt meestal doordat telefoons nieuwere netwerkchips hebben en slimmer omgaan met datastromen. Laptops hebben vaak last van zware achtergrondprocessen of blijven hangen op een tragere frequentieband. Daarnaast schakelen telefoons bij zwak wifi soms ongemerkt over op 4G/5G, wat de ervaring vloeiender maakt. Controleer of je laptop op de 5GHz-band zit en sluit zware achtergrondprogramma's af om snelheid te winnen.

Tomodachi Life: Waar Dromen Uitkomen komt op 16 april uit voor Nintendo Switch.

Dat heeft Nintendo vanmiddag aangekondigd in een speciale Direct-uitzending die om de game draait. Ondanks dat de game voor de eerste Switch verschijnt, zal hij via backwards compatibility ook speelbaar zijn op Nintendo Switch 2.

In de Tomodachi Life-games van Nintendo kunnen spelers zelf Mii-personages creëren en bijvoorbeeld baseren op het uiterlijk van henzelf, vrienden en familie of beroemdheden. Deze Mii's leiden vervolgens hun eigen leven op een eiland, wat allerlei gekke en hilarische situaties oplevert. Spelers kunnen zelf ook invloed uitoefenen op deze verschillende situaties.

Over Tomodachi Life: Waar Dromen Uitkomen

In de Direct-uitzending werd meer informatie gegeven over het aankomende Tomodachi Life: Waar Dromen Uitkomen. Zo is duidelijk dat spelers hun Mii-personages unieke persoonlijkheden, gewoontes en woningen kunnen geven. Spelers kunnen tijdens de game zien waar de personages aan denken, en ze helpen bij problemen. De tijd in de game verstrijkt daarbij net zo snel als in de echte wereld, wat het de moeite waard maakt om het spel op verschillende momenten op te starten.

Het is daarbij mogelijk om de verschillende Mii-personages kennis met elkaar te laten maken, om te zien wat er vervolgens gebeurd. Personages kunnen bijvoorbeeld praten over hun favoriete eten en filmgenres. Het is daarnaast mogelijk om acht Mii-personages bij elkaar in een huis te laten wonen, wat weer unieke reacties van de personages veroorzaakt.

Op het eiland waar de game zich afspeelt kunnen spelers de personages winkels te laten bezoeken. Bijvoorbeeld een supermarkt waar allerlei etenswaren worden verkocht, of de mogelijkheid om kleding en kostuums te kopen. In een speciale marktkraam worden redelijk geprijsde artikelen meerdere malen per dag ververst.

Ook is er een ontwerpatelier, waar spelers verschillende voorwerpen kunnen maken, waaronder kledingstukken, versiering voor huizen en zelfs huisdieren. Het eiland kan sowieso naar eigen smaak worden ingedeeld, met bankjes, bomen, planten en meer.