Je wifi-kanaal veranderen kan verstandig zijn als je veel last hebt van de draadloze apparaten van je buren. Er is immers geen huis of kantoor, of je vindt er een draadloos netwerk. Daarom hebben we in dit artikel een aantal van de beste gratis wifi-analyzers op een rijtje gezet om zo je wifi-signaal te verbeteren.

Connectify Hotspot

Soms beland je in een omgeving waarin je over goed bekabeld internet beschikt, maar waar het draadloze netwerk veel te wensen overlaat waardoor je smartphone of tablet niet vooruit te branden zijn. Of je bent op een locatie (zoals een hotel) waar je per verbonden apparaat wordt afgerekend. Of je wilt een hotspot in combinatie met een packetsniffer opzetten om draadloos verkeer te onderscheppen.

In deze gevallen kun je bijvoorbeeld je laptop bekabeld aankoppelen en stel je die in als hotspot voor je andere apparaten. Dat kan met Connectify HotSpot 2017. Na een herstart van je systeem kun je met de gratis Lite-versie aan de slag. Een vriendelijke wizard gidst je in negen simpele stappen door het hele proces. Weet echter wel dat de betaalde variant meer opties biedt, waaronder 3G/4G-verbindingen delen en je laptop als repeater laten fungeren.

Xirrus Wi-Fi Inspector

Het kan best nuttig zijn je draadloze omgeving in kaart te brengen. Als je bijvoorbeeld merkt dat je eigen wifi-connecties niet altijd even stabiel zijn, zou dat best te maken kunnen hebben met omliggende wlan’s die bijvoorbeeld op hetzelfde kanaal opereren (binnen de 2.4 GHz-band). Daar bestaan verschillende tools voor, waaronder Xirrus Wi-Fi Inspector; compatibel met 802.11ac (wave 1 en 2) en na een gratis registratie beschikbaar voor Windows en MacOS.

Van de gedetecteerde netwerken kom je in principe te weten: ssid, bssid, signaalsterkte (in dBm), wifi-modus, gebruikte beveiliging, gebruikte kanalen, frequentie, netwerktype en producent van de draadloze router of toegangspunt. Het signaal wordt ook op een (beperkt historische) grafiek uitgezet. De gedetecteerde routers/toegangspunten laten zich tevens in ‘radarvorm’ bekijken, waarbij de apparaten met het sterkste signaal het meest centraal worden uitgezet.

Standaard wordt om de vijf seconden gepolld, maar dat is aanpasbaar. Het is eveneens mogelijk de signaalsterkte door een beepgeluid te laten weergeven, zodat je al rondwandelend met je laptop de dekkingsgraad kunt bekijken.

©PXimport

WiFi Channel Picker

Gebruik je (ook) de 2.4 GHz-band voor je draadloos verkeer en woon je bijvoorbeeld in een appartement met veel buren die uiteraard ook over een draadloos netwerk beschikken, dan is het zaak het beste kanaal voor je verbindingen te selecteren. Tools als Xirrus Wi-Fi Inspector of NetSpot kunnen je hierbij helpen, maar WiFi Channel Picker is daar wel heel specifiek op gericht.

De 2.4 GHz-band is opgedeeld in 11 – bruikbare – kanalen waarbij je eigen kanaal idealiter vijf kanaalnummers van de naburige is verwijderd (bijvoorbeeld kanalen 1 – 6 – 11). Kanalen die te dicht bij elkaar aanleunen kunnen namelijk voor interferentie zorgen.

Dat neemt niet weg dat er wel een mechanisme (CSMA/CA) is ingebouwd waarmee toegangspunten toch verschillende signalen over een gedeeld kanaal trachten te verwerken. WiFi Channel Picker evalueert al deze aspecten en vertelt je voor elk geselecteerde toegangspunt wat de beste kanaalkeuze is en waarom.

©PXimport

NetSpot en Ekahau HeatMapper

Met Xirrus Wi-Fi Inspector is dus al een basale vorm van ‘site survey’ mogelijk. Om de dekking van je draadloze netwerk en de optimale locatie van je draadloze toegangspunt(en) te bekijken, bestaan er echter betere – gratis – tools: NetSpot en Ekahau HeatMapper.

De interface van NetSpot (beschikbaar voor MacOS en Windows) bestaat uit twee tabbladen: Discover en Survey. Het Discover-gedeelte is goed vergelijkbaar met wat Xirrus Wi-Fi Inspector aan detectie- en informatie-opties biedt.

Wij focussen ons hier uitsluitend op het Survey-gedeelte. Het is de bedoeling dat je met de laptop in de hand rondwandelt in het gebouw of domein waar je draadloze toegang wenst en ondertussen frequent aangeeft waar je je op elk moment bevindt. Idealiter laad je daartoe eerst een grondplan in. NetSpot registreert bij elk punt welke draadloos netwerk binnen bereik is en hoe sterk het signaal is. Na afloop tekent het programma dan een zogenoemde heatmap uit, waarbij een kleurenbereik de signaalsterktes aangeeft.

Ekahau HeatMapper doet iets vergelijkbaars en laat je eveneens een grondplan importeren zodat je de meetpunten nauwkeuriger kunt aanwijzen. Let wel, beide tools zijn de gratis varianten van commerciële – en krachtiger – producten.

©PXimport

Wifi Analyzer voor smartphone

Het kan natuurlijk ook handig zijn een wifi-analyzer op je smartphone of tablet te hebben – dat wandelt makkelijker rond. Voor Android zijn er diverse – ook gratis – tools beschikbaar. Eén van de betere gratis apps is WiFi Analyzer (door farproc; weliswaar met advertenties) die de naburige draadloze netwerken detecteert en analyseert. Via Weergave, Kanaalbeoordeling kun je bijvoorbeeld het meest optimale kanaal voor je netwerk opvragen. Een nog wat experimentele functie is die waarbij de door het apparaat gemelde waarden voor kanaalbreedte worden gebruikt voor de weergave en de berekening.

Wat iOS betreft wordt het meteen een stuk lastiger aangezien Apples api-restricties het niet zomaar mogelijk maken om draadloze netwerken te scannen en de signaalsterktes en andere informatie op te halen. Je hebt bijvoorbeeld wel het gratis Network Analyzer Lite (door Techet), maar die retourneert weinig meer dan de naam, ip-adres en mac-adres van de toestellen die met je netwerk zijn verbonden.

Softperfect WiFi Guard & Wireless Network Watcher

Je hebt je draadloze netwerk uiteraard goed afgeschermd met behulp van een wpa2-versleuteling, maar je hebt toch het stille vermoeden dat er wellicht af en toe een niet-geautoriseerd apparaat zich met je netwerk weet te verbinden. Dan kun je een monitoringtool als Softperfect WiFi Guard (beschikbaar voor Windows en MacOS en als portable applicatie) of Wireless Network Watcher inzetten.

Beide tools zijn nagenoeg identiek van opzet. Je laat je netwerk scannen en je geeft aan welke toestellen voor jou bekend en vertrouwd zijn. Met een door jou ingestelde frequentie zal de tool je netwerk opnieuw scannen. Detecteert die daarbij nieuwe toestellen, dan kun je een hoorbaar alarm genereren en/of een programma laten uitvoeren – WiFi Guard kan je tevens een e-mail toesturen met het ip- en mac-adres van de nieuw gedetecteerde apparaten. Het is bij beide ook mogelijk de detectie te beperken tot een bepaald ip-adresbereik.

©PXimport

Magical Jelly Bean Wi-Fi password revealer

Het kan iedereen wel eens overkomen: je wilt een nieuw toestel toegang geven tot je draadloze netwerk, maar je bent het wachtwoord vergeten. In principe geen probleem als je je het wachtwoord van de draadloze router of toegangspunt nog herinnert. In de meeste gevallen kun je vanuit de web-interface dan alsnog het wachtwoord aflezen in een rubriek als Wireless, eventueel nadat je een optie als Unmask Password hebt geactiveerd.

Als je via een Windows-toestel met dat draadloze netwerk verbonden bent kun je het wachtwoord ook daar wel aflezen, hoewel deze optie in Windows 10 behoorlijk diep verborgen zit. Open het Netwerkcentrum en klik het draadloze netwerk aan waarmee je verbonden bent (rechts bij Verbindingen). Vervolgens druk je op de knop Eigenschappen van draadloos netwerk, open je het tabblad Beveiliging en plaats een vinkje bij Tekens weergeven.

Heb je op een Windows-pc al eerder een verbinding opgezet met dat draadloze netwerk, dan kan het ook met een tool als Magical Jelly Bean Wi-Fi password revealer. Dit is geen sniffer of cracker maar een tool die alle eerder opgeslagen – en versleutelde – wachtwoorden voor je opvist. Uitvoeren en aflezen maar!

©PXimport

Burp

Een proxyserver is een handige manier om uit te vissen welke gegevens een mobiele app als een browser allemaal verstuurt. Je installeert die bijvoorbeeld op een laptop die zich op hetzelfde draadloze netwerk als het mobiele apparaat bevindt. (De gratis versie van) Burp leent zich daar prima voor.

Zodra de tool geïnstalleerd en gestart (met de standaardwaarden) open je het tabblad Proxy en het subtabblad Options. Selecteer hier de – wellicht enige – interface, klik op Edit en selecteer de optie All interfaces. Ga vervolgens naar het tabblad Intercept en klik op Intercept is on (zodat je nu Intercept is off leest). Ten slotte houd je het tabblad HTTP History geopend.

Over naar het mobiele apparaat. We nemen een Android als voorbeeld. Ga naar Instellingen, Wifi, houd de naam van het verbonden netwerk even ingedrukt en kies Netwerk aanpassen. Tik Geavanceerde opties aan en kies Proxy, Handmatig. Vul het ip-adres van je Burp-machine in bij Hostnaam van proxy. De Proxy-poort stel je in op 8080. Bewaar deze wijzigingen (tijdelijk). Zodra je nu begint te surfen verschijnen de data op je HTTP History-tabblad. Dit werkt uiteraard ook voor bekabelde verbindingen.

Steeds meer webverkeer wordt versleuteld met https. In dit geval hoort een ssl-certificaat te garanderen dat een connectie daadwerkelijk met de beoogde webserver wordt opgezet, maar veel mobiele apps controleren dat niet grondig. Daar kun je dan handig gebruik van maken door je Burp-machine als MiTM (man in-the-middle) in te zetten.

Dat houdt logischerwijze in dat het mobiele apparaat het ca-certificaat (certificate authority) van Burp accepteert. Op een Android-apparaat kan dat als volgt. Surf naar http://burp/cert, terwijl je Burp-proxy draait. Hiermee haal je het bestand cacert.der op.

Wijzig de naam met een bestandsbrowser als het gratis ES File Explorer in cacert.cer waarna je het, met een geschikte naam, importeert via Instellingen, Beveiliging, Installeren vanuit opslag. Je zult zien: voortaan openbaart Burp ook het ‘versleutelde’ dataverkeer.

©PXimport

Wireshark

Met Burp als proxy haal je dus wel http(s)-verkeer op, maar vang je bot wat andere communicatieprotocollen betreft. Wellicht de eenvoudigste manier om ook die datacommunicatie te onderscheppen is door je eigen computer als een hotspot te laten fungeren, waarna je het mobiele apparaat een verbinding met die hotspot laat opzetten. Tegelijk zorg je ervoor dat op je computer een krachtige packetsniffer alias protocol-analyzer als het gratis WireShark draait.

Een uitgebreide beschrijving van dit pakket is een artikel of zelfs een fors boek op zich, maar in een notendop ga je er als volgt mee aan de slag. Installeer WireShark (en alle noodzakelijke componenten) en start de tool. Open het menu Capture en kies Options, wat je een overzicht oplevert van de beschikbare netwerkadapters. Selecteer de interface die je aan je mobiele hotspot hebt gekoppeld, laat het vinkje staan bij Enable promiscuous mode on all interfaces en druk op Start.

Het onderscheppen begint tot die je stopzet via Capture, Stop. De analyse en interpretatie van alle data is echter een geheel ander (en tamelijk complex) verhaal en valt buiten het bestek van dit artikel.

Tekst: Toon van Dale

Twijfel je tussen actieve en passieve luidsprekers? Het verschil zit in de versterker. In dit artikel leggen we uit wat de voor- en nadelen zijn, zodat je precies weet welk systeem het beste klinkt in jouw woonkamer. Geen gedoe, gewoon helder advies.

Als je op zoek bent naar beter geluid, vliegen de termen je om de oren. Het onderscheid tussen actief en passief is misschien wel de belangrijkste technische keuze die je moet maken, maar wordt vaak onnodig ingewikkeld gemaakt. Veel mensen denken dat het puur om geluidskwaliteit gaat, terwijl het vooral draait om gebruiksgemak en apparatuur. Na het lezen van dit stuk weet je precies of je voor alles-in-één gemak moet gaan of voor de vrijheid van losse componenten.

De kern: waar zit de krachtbron?

Het technische verschil is eigenlijk heel simpel: het draait allemaal om de locatie van de versterker. Een luidspreker kan namelijk geen geluid maken zonder stroom en aansturing.

Bij een actieve speaker is de versterker ingebouwd in de behuizing van de luidspreker zelf. Je herkent dat direct aan de achterkant: er zit een stroomkabel aan die het stopcontact in moet, en vaak knoppen voor volume of toonregeling. Je sluit je telefoon, pc of platenspeler direct aan op de speaker.

Bij een passieve speaker zit er géén elektronica in de kast die het geluid versterkt. De speaker heeft geen stekker voor het stopcontact, maar alleen aansluitingen voor luidsprekerdraad. Je hebt altijd een losse versterker of receiver nodig die het signaal krachtig genoeg maakt voordat het naar de speaker gaat. Een veelvoorkomend misverstand is dat 'passief' betekent dat ze slechter of zwakker zijn. Integendeel, de allerduurste hifi-systemen zijn bijna altijd passief.

©jipen

Wanneer is actief de slimste keuze?

Kies voor actief als je houdt van een opgeruimd huis en gebruiksgemak (dit soort speakers zijn meestal plug & play). Omdat de fabrikant de ingebouwde versterker helemaal heeft afgestemd op de luidspreker, ben je verzekerd van een goede match zonder dat je technisch inzicht nodig hebt. Dit is bij uitstek geschikt voor minimalisten die geen losse apparaten of een wirwar aan kabels in de woonkamer willen. Een soundbar is hier het bekendste voorbeeld van; dat is bijna altijd een actieve speaker. Ook voor een werkplek of gaming-setup op een bureau is dit de standaard, omdat je ze direct in je pc plugt zonder tussenkomst van een extra apparaat. Daarnaast zie je deze techniek terug in slimme multiroom-systemen met wifi of bluetooth (zoals die van Sonos), waarmee je direct vanaf je telefoon muziek streamt.

De beperking van alles-in-één

Het grote nadeel van actieve speakers is dat je vastzit aan het totaalpakket. Gaat de versterker in de speaker kapot? Dan doet je hele luidspreker het niet meer, ook al zijn de speaker-units zelf nog prima.

Daarnaast ben je minder flexibel in de toekomst. Bij passieve systemen kun je over vijf jaar besluiten om alleen een nieuwe versterker met de nieuwste streamingfuncties te kopen, terwijl je je geliefde speakers behoudt. Bij een actief systeem moet je bij veroudering van de software of aansluitingen vaak meteen de hele set vervangen. Daarnaast is het uitbreiden van een stereoset naar een volledige thuisbioscoop met actieve speakers vaak lastiger of beperkt tot één specifiek merk.

©Aboltin

Wanneer moet je absoluut niet voor actief kiezen?

Er zijn specifieke situaties waarin je een actief systeem beter links kunt laten liggen. Als je bijvoorbeeld al een prima werkende versterker of receiver hebt staan, is het zonde van je geld om actieve speakers te kopen. Je betaalt dan immers dubbel voor versterking die je niet gebruikt.

Ook als je speakers wilt wegwerken in het plafond of de muur is passief de enige logische route. Je wilt namelijk geen stroompunten bij elke inbouwspeaker aanleggen, en je kunt sowieso niet makkelijk bij de elektronica als er eenmaal iets stuk gaat.

Tot slot kun je in grote ruimtes, zoals een hal of showroom, beter met passief draad werken. Luidsprekerkabels zijn over lange afstanden veel makkelijker te trekken en te verlengen dan de combinatie van stroom- en signaalkabels bij actieve speakers.

Check je kabels en je kastruimte

Om de knoop door te hakken, kijk je eerst goed naar je eigen situatie. Heb je in je tv-meubel ruimte voor een los apparaat van ongeveer 44 cm breed (de standaardmaat voor receivers)? En vind je het leuk om zelf je set samen te stellen? Dan is passief jouw route naar topgeluid op maat.

Heb je daarentegen geen zin in gedoe, wil je met één afstandsbediening klaar zijn en heb je een hekel aan zichtbare apparatuur? Dan is een actief systeem of een actieve set boekenplank-speakers de moderne oplossing die je zoekt.

Kortom: eenvoud versus controle

Het verschil tussen actief en passief is een keuze tussen gemak en flexibiliteit. Actieve speakers bieden een alles-in-één oplossing: stekker erin en spelen, ideaal voor wie weinig ruimte of geduld heeft. Passieve speakers vereisen een losse versterker, maar geven je de vrijheid om je systeem oneindig aan te passen, te repareren en te upgraden. Kijk dus niet alleen naar het geluid, maar vooral naar hoeveel apparaten je in huis wilt halen.

Samsung heeft drie korte video's gedeeld waarmee het hint naar de komst van de Samsung Galaxy S26-smartphones.

Het is al een tijdje bekend dat het bedrijf later deze maand de nieuwe smartphonelijn uit de doeken gaat doen, die waarschijnlijk onder de noemer 'S26' gaat vallen. Nu zijn er drie teaservideo's gedeeld om mensen alvast lekker te maken.

De teaservideo's

De video's heten Closer, Groove en Glow, en richten zich zo lijkt het op verbeteringen die de Galaxy S26-smartphones gaan brengen. In 'Closer' is te zien hoe de camera van een flinke afstand inzoomt op een hond, zonder dat er veel kwaliteit verloren gaat.

In de 'Groove'-video is een dj-set te zien waarbij de camera duidelijk de dj in beeld brengt, inclusief alle bewegingen en lichtveranderingen. In de laatste video, 'Glow', wordt benadrukt hoe de camera's van de S26 zelfs donkere scènes helder kunnen filmen.

De video's lijken dus vooral te hinten naar de verbeteringen in de camera's van de S26-lijn, al moet nog maar blijken of de filmpjes een realistische representatie zijn van wat er straks allemaal mogelijk is.

In alle drie de video's wordt overigens ook melding gemaakt van AI. Zoals eerdere geruchten al aangaven, gaat AI waarschijnlijk een prominente rol spelen bij de nieuwe smartphones van Samsung.

Wanneer wordt de Samsung S26 onthuld?

Het is zo goed als zeker dat de nieuwe Samsung S26-smartphones op 25 februari worden onthuld. Uit een gelekte uitnodiging voor het aankomende Galaxy Unpacked-evenement blijkt namelijk dat die show op 25 februari wordt gehouden, en dat lijkt de ideale plek om de nieuwe smartphones van het bedrijf te onthullen.

Over de Samsung Galaxy S26-toestellen

Samsung brengt dit jaar naar verwachting de Galaxy S26, S26+ en S26 Ultra. Eind vorig jaar lekten er al foto's van dummyversies van de smartphones op social media, waaruit blijkt dat deze modellen waarschijnlijk een ovaalvormig camera-eiland krijgen, vergelijkbaar met de Galaxy Z Fold-smartphones.

Qua kleuren zouden de nieuwe Galaxy-modellen in Black Shadow, White Shadow, Galactic Blue en Ultraviolet beschikbaar komen. Een grote focus zou ook liggen op de toevoeging van een privacyscherm - een optie zodat het moeilijker wordt voor omstanders om je het scherm van je smartphone te kijken.