ACHTERGROND - Er wordt veel gespeculeerd over de virtuele valuta Bitcoin. Maar ondanks al het rumoer rondom dit verzonnen geld, hebben veel mensen moeite om te begrijpen wat Bitcoins precies zijn, hoe ze werken, wat de mogelijkheden zijn en welke gevaren er loeren. Tijd voor verheldering dus.

Het is niet per se een slecht idee om je eigen bitcoin wallet te beginnen. Bitcoins zijn niet gebonden aan het wel en wee van de economie van één enkele natie. Ze zijn gemakkelijk in te ruilen, en ze zijn niet aan transactiekosten onderworpen. Maar er zijn een aantal belangrijke dingen die je moet weten voordat je je geld in de Bitcoin-markt stopt. Je moet begrijpen hoe het Bitcoin-systeem werkt en wat de sterke en zwakke kanten ervan zijn.

Bitcoins worden door het volk gecreëerd, verhandeld, en gecontroleerd

Simpel gezegd, een Bitcoin is een op een algoritme gebaseerde wiskundige constructie - een maateenheid die uitgevonden is om waarde te kwantificeren. Het lijkt in die zin een beetje op de dollar - maar in tegenstelling tot de dollar (of enige andere vorm van fiduciair geld) zijn Bitcoins gedecentraliseerd. Het oorspronkelijke Bitcoin-algoritme is gecreëerd door een ontwikkelaar met het pseudoniem Satoshi Nakamoto, maar de munteenheid zelf wordt gecreëerd, verhandeld, en gecontroleerd door Bitcoin-gebruikers, in plaats van een centrale autoriteit zoals een bank of overheid. Bitcoins zijn ook volledig digitaal: Je zult nooit een fysieke Bitcoin in handen krijgen.

©PXimport

Er is ook een beperkte hoeveelheid van de valuta, die beperkt wordt door het ontwerp. Het algoritme dat het Bitcoin-netwerk bevoorraadt is ontworpen om 21 miljoen Bitcoins te genereren, en het systeem reguleert zichzelf automatisch om ervoor te zorgen dat de voorraad Bitcoins in een vlot, gelijkmatig tempo groeit. Tegen 2140 zouden alle 21 miljoen Bitcoins gegenereerd moeten zijn. En omdat het Bitcoin-netwerk elke Bitcoin-transactie volgt en registreert, kun je precies zien hoeveel Bitcoins er op enig moment gecreëerd zijn op Blockchain.info, een website die het Bitcoin-netwerk volgt en Bitcoin wallets host, de containers die eigenaren gebruiken om hun digitale rijkdom in op te slaan.

Een Bitcoin zeepbel

Bitcoin is momenteel groot, waarschijnlijk groter dan goed voor hem is. Aangezien een Bitcoin geen waarde heeft behalve dan wat iemand bereid is ervoor te betalen, verandert de prijs van Bitcoins doorgaans erg snel. Op een bepaald moment was de waarde van één enkele Bitcoin 15 dollar, terwijl een Bitcoin enige tijd later 260 dollar waard was, waardoor mensen die ze op het juiste moment gekocht en verkocht hebben succesvolle beleggers zijn geweest.

De populariteit van de valuta (en daardoor de prijs) neemt toe op internationale markten die instabiel zijn geworden - wanneer bijvoorbeeld een overheid haar burgers bedreigt met kapitaalcontroles en valutarestricties, zoals Cyprus dat heeft gedaan.

"Bitcoin is een enorm volatiel actief, en de recente ontwikkelingen in de prijs van Bitcoins hebben een aantal van de eigenschappen van een economische zeepbel," zegt Professor Magnus Thor Torfason, Assistent Professor Business Administration bij de Harvard Business School.

Torfason is voorzichtig optimistisch over de toekomst van Bitcoin, maar hij zegt dat het moeilijk is om de munteenheid aan te bevelen aan de gemiddelde pc-gebruiker. "Zelfs wanneer we aan zouden nemen dat Bitcoins uiteindelijk tien keer zoveel waard zouden worden als nu, kunnen ze binnen nu en dat moment naar een tiende van hun huidige waarde zakken," zegt Torfason. "We hebben niet echt goede methodes om waarde toe te kennen aan een munteenheid als deze, dus je moet elke investering in Bitcoins beschouwen als een uiterst risicovolle investering."

Je kunt Bitcoins delven, maar de goudkoorts is voorbij

Je hoeft je eigen geld niet op het spel te zetten als je de Bitcoin markt op wilt gaan. In plaats daarvan kun je Bitcoins "delven" door je pc aan het werk te zetten om code op het Bitcoin-netwerk te verwerken. Als je geluk hebt kun je maar liefst 25 Bitcoins verdienen.

Het werkt als volgt: Er worden batches Bitcoins aan Bitcoin-delvers toegekend - mensen die zich aanmelden om een Bitcoin-client op hun pc te installeren en draaien. De client gebruikt CPU en GPU rekenkracht om uiterst complexe wiskundige problemen op te lossen, en deelt deze oplossingen met het hele netwerk. De problemen zijn ontzettend moeilijk op te lossen, en ze bevatten logs van transacties op het Bitcoin-netwerk. Daardoor volgen en verifiëren delvers Bitcoin-betalingen terwijl ze aan de gang zijn.

De eerste client die een blok transacties oplost krijgt een vast aantal Bitcoins - toen Bitcoin begon waren dat er 50 - zodra het werk geverifieerd is door andere clients op het netwerk. Dat vaste aantal wordt elke vier jaar gehalveerd, totdat er op een gegeven moment geen nieuwe Bitcoins meer gecreëerd zullen worden.

De algoritmen die te maken hebben met de productie van Bitcoins zijn veel te ingewikkeld voor de meeste non-cryptonerds om te begrijpen, en daarom gebruiken de meeste mensen de term Bitcoin mining, of Bitcoin delving. Het is vergelijkbaar met het zoeken naar goud in moeilijke omstandigheden. En net als met goud is er slechts een beperkt aanbod van Bitcoins.

Maar in tegenstelling tot goud, komen Bitcoins de wereld binnen in een tempo met zeer weinig variatie. De Bitcoin-algoritmen veranderen dynamisch van moeilijkheid, afhankelijk van hoe vaak er Bitcoins toegekend worden, en dit zorgt voor een vlotte, stabiele stroom van de virtuele munteenheid in het netwerk. Als het delven vermindert zullen Bitcoins eenvoudiger te delven zijn. Als het delven zeer concurrerend wordt - zoals wanneer Bitcoin-delvers investeren in high-end pc's en serverfarms als onderdeel van een rekenkrachtwedloop - wordt het moeilijker om Bitcoins te delven.

"Op een dergelijk moment is het helemaal geen goed idee om Bitcoins te gaan delven," zegt Vitalik Buterin, hoofdauteur bij Bitcoin Magazine. "Je krijgt in principe helemaal niets. De beste manier om dan aan Bitcoins te komen is ze op een beurs te kopen."

Mijn onderzoek lijkt erop te wijzen dat Buterin gelijk heeft: Je verdient op zo'n moment waarschijnlijk niet veel Bitcoins via delving tenzij je deel uitmaakt van een delvingsgroep - een groep gebruikers die hun processorbronnen combineren om sneller oplossingen te vinden en te controleren waardoor ze meer Bitcoins verdienen. Er bestaan talloze delvingsgroepen, elk met hun eigen methodes en regels voor het verspreiden van Bitcoin beloningen. Als je in delving geïnteresseerd bent, kies dan een veelbelovende groep uit deze korte lijst met grote Bitcoin delvingsgroepen en neem contact op met de operator van de groep.

De meeste winkeliers accepteren geen Bitcoins

Als je besluit om de sprong te wagen en een aantal Bitcoins op een beurs als Mt. Gox te kopen, dan zul je ze ergens moeten kunnen spenderen. Bitcoin is nog jong, maar de lijst met handelaars die Bitcoins accepteren groeit gestaag naarmate de munteenheid vanwege media aandacht tractie begint te krijgen. Het leeuwendeel van het Bitcoin gebeuren vindt nog altijd online plaats, zoals dat hoort bij een virtuele munteenheid - je kunt Bitcoins uitgeven op Reddit, WordPress, Mega, en WikiLeaks, bijvoorbeeld. Maar bakstenen bedrijven - vooral cafés en buurtwinkels met connecties met voorstanders van Bitcoin - beginnen de munteenheid geleidelijk ook aan te nemen.

©PXimport

Je zult een veel grotere lijst met websites waar je je hard verdiende Bitcoins kunt spenderen op de Bitcoin wiki, en een groeiende lijst met bedrijven die in de echte wereld Bitcoins accepteren.

Bitcoins worden door niemand beschermd of verzekerd

Bitcoin-transacties zijn onomkeerbaar. Zodra een Bitcoin-transactie naar het netwerk wordt verzoden kan deze niet meer worden ingetrokken. Dus een hacker die toegang krijgt tot de pc waarop je Bitcoin wallet staat opgeslagen kan je volledige Bitcoin-fortuin naar een andere wallet sturen - en daar kun je niets aan doen.

Als de pc die je Bitcoin wallet opslaat in bezit is van een derde partij die het tegen diefstal verzekert - bijvoorbeeld een respectabele Bitcoin wallet hostingdienst - kun je misschien de waarde van (een deel van) je gestolen valuta terugkrijgen. Bijvoorbeeld, de gehackte Bitcoin wallet hostingdienst Instawallet heeft haar deuren gesloten in de nasleep van de verwoestende hackaanval, en gebruikers die 50 BTC of minder verloren hadden terugbetaald.

Niemand weet wie Bitcoin echt gecreëerd heeft

De schepper van Bitcoin was een programmeur en liefhebber van cryptografie die op de cryptografie mailinglist communiceerde onder de naam Satoshi Nakamoto. Nakamoto heeft het netwerk ontworpen en Bitcoin gelanceerd in juni 2009, waarbij hij de eerste 50 Bitcoins dolf die iets wat nu het "genesis blok" genoemd wordt gevormd hebben.

Nakamoto is kort daarna verdwenen. Veel journalisten hebben - zonder succes - geprobeerd Nakamoto's echte identiteit te achterhalen, maar tot nog toe blijft het een raadsel wie de stamvader is van de meest succesvolle virtuele munteenheid ooit.

Bitcoins zijn niet de eerste virtuele munteenheid, en ze zullen ook niet de laatste zijn

Bitcoin lijkt de meest succesvolle virtuele munteenheid ooit te zijn, maar het is niet de eerste. Van e-gold tot Beenz tot Facebook Credits hebben mensen meer dan tien jaar lang geprobeerd om levensvatbare virtuele munteenheden te bouwen.

Deze oude virtuele munteenheden zijn om verschillende redenen mislukt. Sommige werden door de overheid tegengehouden vanwege beschuldigingen van het witwassen van geld. Sommige werden door hun eigenaren gestaakt vanwege uitgebreide oplichting. En sommige zijn uitgedoofd toen mensen ze niet langer kochten. Omdat Bitcoin gedecentraliseerd is kan het door niemand worden stilgelegd. Ja, individuele Bitcoin uitwisselingen kunnen door financiële toezichthouders worden tegengehouden - maar omdat niemand Bitcoin runt, kan het alleen maar vanwege gebrek aan belangstelling uitdoven.

Een hacker zou in theorie het Bitcoin-netwerk kunnen vernietigen door met de code te knoeien. Maar in de jaren sinds de oprichting is de Bitcoin code onaangetast gebleven. Individuele gebruikers en beurzen kunnen gehackt zijn, maar de Bitcoins zelf zijn tot nog toe onaantastbaar gebleken.

Daarom staan er een aantal Bitcoin-klonen klaar om de markt te betreden. Van TerraCoin tot Ripple tot PPCoin, er staan genoeg virtuele munteenheden gebaseerd op de open source Bitcoin-code te springen om met elkaar te concurreren voor je echte geld. Tot nog toe is het waarschijnlijk een goed idee voor de meeste consumenten om op veilige afstand te blijven van virtuele valuta: De hevige schommelingen in waarde die Bitcoins zo interessant on te bestuderen maken zouden je de ene dag miljonair kunnen maken en de volgende dag een bedelaar.

Dit is een vrij vertaald artikel van onze Amerikaanse zustersite TechHive.com. Beschreven termen, handelingen en instellingen kunnen regiogebonden zijn.

Je bent onderweg en ziet dat je telefoon nog maar vijf procent batterij heeft. Op dat moment is een powerbank precies wat je nodig hebt. Alleen: welke? De juiste keuze begint met twee vragen: hoeveel energie heb je onderweg nodig en hoe snel moet die energie eruit kunnen?

Capaciteit: mAh is handig, maar reken in Wh

In de specificaties van powerbanks zie je bijna altijd een getal in milliampère-uur (mAh). Maar daarbij moet je je wel realiseren dat dat niet het hele verhaal is. Fabrikanten geven die mAh vaak op bij de interne batterijspanning van de cellen in de powerbank (meestal rond 3,6 tot 3,7 volt). Jouw telefoon laadt meestal via 5 volt, en bij snelladen soms op 9 of 12 volt. Die omzetting kost energie.

Zie de powerbank als een watertank met een kraan die je moet omzetten naar een andere maat aansluiting. Dat omzetten levert altijd wat verlies op. Daarom haal je in de praktijk niet 10.000 mAh uit 10.000 mAh. Reken grofweg met een bruikbare opbrengst die vaak ergens rond de 60 tot 80 procent ligt, afhankelijk van de kwaliteit van de elektronica en hoe je laadt. Met 10.000 mAh kun je een gemiddelde smartphone daarom meestal geen twee keer volledig vullen, maar eerder ongeveer anderhalf keer. Heb je een telefoon met een kleinere accu, dan kom je dichter bij de opgegeven twee keer; met een grotere accu haal je dat juist minder snel.

Wil je wat preciezer rekenen, kijk dan naar wattuur (Wh). Dat is de eenheid die echt iets zegt over hoeveel energie erin zit. Een eenvoudige omrekening helpt: Wh = (mAh × volt) / 1000. Staat er op de powerbank bijvoorbeeld 10.000 mAh bij 3,7 V, dan is dat ongeveer 37 Wh aan energie in de cellen, voordat je het omzetverlies meeneemt.

Hoeveel capaciteit heb je echt nodig?

Als je vooral een extra lading voor je telefoon zoekt op een lange dag, dan zit je met 10.000 mAh in de praktijk vaak goed. Is 'bijna vol' al al genoeg, dan kan 5.000 mAh ook, maar reken er dan niet op dat je elke moderne smartphone die helemaal leeg is weer volledig volgeladen krijgt. Ga je een weekend weg of laad je meerdere apparaten op, dan is 20.000 mAh een logische stap. Je hebt dan meer oplaadcapaciteit, maar houd er wel rekening mee dat dat ook betekent dat de powerbank groter en zwaarder is.

Voor tablets geldt hetzelfde principe, alleen is de interne accu meestal groter dan die van een telefoon. Daardoor lijkt een powerbank die voor je telefoon prima is, bij een tablet ineens snel leeg. Dat is niet vreemd: je giet simpelweg meer water in een grotere emmer. Voor laptops ligt het net even anders: daar draait het niet alleen om capaciteit, maar vooral om het vermogen (wattage). Daar komen we zo op terug.

🔋Tot zover ging het over de hoeveelheid energie (mAh/Wh). De volgende stap is de afgifte: met welk vermogen (watt) kan de powerbank die energie aan je telefoon, tablet of laptop leveren? 

Snelheid: wattage maakt het verschil

Capaciteit zegt iets over hoe vaak je kunt laden. Snelheid gaat over wattage: hoeveel vermogen de powerbank kan leveren. Dat vermogen is vooral relevant als je snel wilt bijladen, of als je een tablet of laptop wilt opladen. USB-c is daarbij de norm geworden, en USB Power Delivery (PD) is de techniek waarmee lader en toestel afspraken maken over spanning en stroom. Je powerbank en je telefoon of laptop stemmen dat onderling af, zodat laden snel kan zonder dat het onveilig wordt. Daarvoor moeten de poort en je kabel het wel ondersteunen. Let daarom ook op de aansluitingen: usb-c heb je nodig voor snelladen met Power Delivery, terwijl usb-a vooral handig is als je oudere kabels of accessoires gebruikt.

©vadish - stock.adobe.com

Eén powerbank voor telefoon én laptop: waar je op let

Een laptop opladen vraagt meer dan een telefoon. Bij een telefoon kom je vaak weg met 10 tot 20 watt. Een laptop heeft meestal 45 watt of meer nodig, en veel modellen werken prettiger met 65 watt of hoger, zeker als je tijdens het laden ook blijft werken. De beste snelcheck is simpel: kijk naar het wattage van je eigen laptoplader. Dat is je richtgetal. Zit je daar ver onder, dan kan het laden extreem traag worden, of je laptop accepteert de lader helemaal niet.

Ook de juiste kabel is belangrijk. Voor hogere vermogens is niet elke usb-C-kabel geschikt. Tot ongeveer 60 watt (meestal 20 V bij 3 A) gaat het vaak goed met een kabel die expliciet 3 A ondersteunt. Ga je boven de 60 watt, dan heb je doorgaans een usb-c-kabel nodig die 5 A aankan. Zulke kabels hebben meestal een kleine chip in de stekker, een zogeheten e-marker. Die chip vertelt aan de powerbank en je laptop dat de kabel veilig meer stroom kan verwerken. Zie het als een identiteitsbewijs: zonder e-marker schakelt het systeem vaak terug naar een lagere stand, zodat het laden langzamer gaat en de kabel niet te warm wordt. Kijk in de specificaties of op de kabel zelf of er 3 A (tot circa 60 W) of 5 A (voor hogere vermogens) staat; dat is de snelste check. 

Formaat en gewicht: energie weegt nu eenmaal wat

Meer capaciteit betekent meestal meer cellen, en dus meer gewicht. Een powerbank van 20.000 mAh zit vaak ergens in de buurt van 350 tot 500 gram. Dat voelt in een jaszak al snel log. In een rugtas valt het mee. Stel jezelf dus de vraag: wil je elke dag een kleine powerbank mee voor noodgevallen, of is dat voor jou niet genoeg en ga je dus voor een grotere powerbank? 

Veiligheid: kies niet alleen op prijs

Bij draagbare accu's wil je geen twijfel over veiligheid. Een powerbank hoort bescherming te hebben tegen oververhitting, overladen en kortsluiting, maar bij heel goedkope modellen is dat niet altijd goed geregeld. De kans dat het misgaat is klein, alleen zijn de gevolgen groot als het wél gebeurt. Kies daarom liever een merk dat laat zien hoe het met veiligheid omgaat en dat testnormen en keurmerken gewoon vermeldt. Je hoeft die standaarden niet uit je hoofd te leren, maar het helpt als een merk concreet zegt welke testen en keurmerken het gebruikt. 

Zo kies je de juiste powerbank

 De juiste powerbank kies je door stap voor stap te bepalen wat je nodig hebt: eerst de hoeveelheid energie (liefst in Wh, met mAh als praktische indicatie), daarna de laadsnelheid (wattage en PD), en pas daarna pas de vorm en het gewicht. Voor dagelijks gebruik zit je vaak goed met een compacte powerbank rond 10.000 mAh met usb-c en Power Delivery. Wil je meer capaciteit zodat je meerdere keren kunt opladen (of ook je tablet opladen), dan is 20.000 mAh logischer. Houd er dan wel rekening mee dat de powerbank zwaarder wordt. Wil je ook een laptop kunnen laden, kijk dan naar het wattage van je laptoplader en kies een powerbank die dat vermogen via usb-c PD kan leveren, inclusief een kabel die geschikt is voor dat hogere vermogen.

Uitgever Square Enix heeft de game Life is Strange: Reunion aangekondigd, een nieuw deel in de Life is Strange-franchise.

Begin deze maand gingen er al geruchten over het spel, omdat de naam al gemeld werd op de website van PEGI, de Europese organisatie die leeftijdskeuringen geeft aan spellen. Inmiddels is de game dus officieel aangekondigd en valt hieronder de eerste trailer te zien.

De allereerste Life is Strange-game draaide om hoofdpersonage Max Caulfield en haar vriendschap met Chloe Price. Vervolgen Life is Strange 2 en Life is Strange: True Colors draaiden echter om andere personages. In het in 2024 uitgekomen Life is Strange: Double Exposure keerde Max al terug, en in het aanstaande Reunion zijn beide dames weer te zien.

Terug naar Caledon University

Sterker nog: Life is Strange Reunion moet de saga rondom Max en Chloe in zijn geheel afronden. Het is dus waarschijnlijk dat dit de laatste game wordt waarin beide vriendinnen te zien zijn. Spelers doen wederom Caledon University aan, waar Max als een fotografiedocente werkt. Wanneer ze na een weekendje weg terugkeert, staat de school echter in brand, wat desastreuse gevolgen heeft voor het gebouw en de studenten.

Max kan zelf echter ternauwernood ontsnappen dankzij een speciale kracht waardoor ze de tijd kan terugspoelen - een kracht die terugkeert uit het oorspronkelijke spel. Max heeft vervolgens drie dagen de tijd om uit te zoeken hoe de brand ontstond en het tegen te houden. Tegelijkertijd arriveert ook Chloe op Caledon, die geplaagd wordt door de nachtmerries van een verleden die ze nooit heeft meegemaakt.

Spelers besturen in deze verhalende adventuregame afwisselend Max en Chloe, waarbij men gebruik kan maken van de terugspoelkrachten van Max en Chloe's praatgrage mond om meer info te achterhalen.

Vanaf 26 maart beschikbaar

Life is Strange: Reunion verschijnt op 26 maart voor PlayStation 5, Xbox Series X en S en pc. De standaard versie gaat 49,99 euro kosten, maar er komen ook een Deluxe Edition (59,99 euro), Twin Pack met Life is Strange: Double Exposure (69,99 euro) en Collector's Edition (prijs in euro's nog niet bekend, 99,99 dollar) beschikbaar.