ID.nl logo
Dit zijn de Malicious Software Removal Tool en Safety Scanner van Microsoft
© Reshift Digital
Huis

Dit zijn de Malicious Software Removal Tool en Safety Scanner van Microsoft

Windows-computers blijven helaas een gewild doelwit voor allerlei soorten malware, waarvan je soms niet eens doorhebt dat ze je pc hebben besmet. Microsoft ontwikkelde twee tools om kwaadaardige software op te sporen. We behandelen in dit artikel de Malicious Software Removal Tool en de Saftey Scanner.

De Malicious Software Removal Tool (afgekort tot MSRT) is een programma van Microsoft dat vaak geüpdatet wordt en kan worden ingezet voor het verwijderen van schadelijke software op een computer met Windows 10. Het gaat in het bijzonder om bekende bedreigingen, die op een manier invloed kunnen hebben op de prestaties van je pc of laptop.

In de basis klinkt MSRT als een soortantivirusprogramma, maar dat is het niet. Het programma bevat alleen instructies voor het verwijderen van specifieke soorten malware, die op de één of andere manier op je computer terechtgekomen is. Het programma kan niet gebruikt worden voor het verwijderen van programma’s die op dat moment niet actief zijn. Ook is het zo dat de MSRT geen real-time beveiliging aanbiedt. Dit is dus géén vervanging van een antivirusprogramma of een ander programma waarmee je constant je computer controleert op schadelijke software. Je moet dit zien als een aanvulling op een programma als Windows Defender.

Tegenwoordig is het zo dat Microsoft ongeveer elke drie maanden een update uitbrengt voor de MSRT. Dat gebeurt dan op het moment dat er ook een nieuwe Windows Update beschikbaar is. Desondanks is het mogelijk de meest recente versie van het hulpprogramma van de website van Microsoft te downloaden. Volg de onderstaande stappen uit voor het uitvoeren van een check.

©PXimport

Malicious Software Removal Tool gebruiken

Om er zeker van te zijn dat je de meest recente versie van het programma gebruikt, ga je naar deze pagina om de software te downloaden. Wanneer je de Nederlandse pagina bezoekt, dan zie je dat het programma Windows-hulpprogramma voor het verwijderen van schadelijke software genoemd wordt. Kies de taal naar keuze uit en druk op de grote, rode downloadknop rechts.

Na het downloaden kun je het programma openen. Je kunt meteen op de eerste Volgende-knopdrukken, zodat je daarna kunt kiezen uit één van de drie scans.

Met de Quick scan, ook wel snelle scan genoemd, controleer je je pc op schadelijke software. Mochten er geen problemen opduiken, dan hoef je ook niets meer te doen. Geeft het programma aan dat er wel iets aan de hand is, dan is het zaak dat je de volledige scan uitvoert. Alleen de volledige scan, of Full scan, verwijdert malware en andere schadelijke programma van je computer (mits het programma wordt herkend, natuurlijk). De laatste optie, Customized scan, stelt je in staat een specifieke map te controleren.

Nadat je een keuze voor een scan gemaakt hebt, klik je wederom op Volgende. Laat het programma je computer even scannen. Daarna kun je een volledig rapport opvragen, mocht je dat interessant of nodig vinden. Ben je klaar met scannen? Klik dan rechts onderin op de knop voor het afronden.

©PXimport

Mocht uit de scan komen dat de malafide software je browserinstellingen aangepast heeft, dan krijg je in beeld stappen te zien waarmee je die aanpassingen ongedaan kunt maken. Het kan overigens zijn dat je bepaalde bestanden of data verliest in dit proces, omdat het programma niet altijd in staat is alle bestanden terug te brengen naar de originele staat, van voor de infectie. Maar dan nog is het beter om een schone pc te hebben, die vrij is van malware en andere rotzooi.

Hoe werkt de Microsoft Safety Scanner op Windows 10?

De Microsoft Safety Scanner is vergelijkbaar met de Malicious Software Removal Tool die Microsoft aanbiedt en werkt ongeveer hetzelfde als gewone antimalwaresoftware. Mocht je al bekend zijn met Microsoft Defender Antivirus, dan is dat goed nieuws: dit programma gebruikt namelijk dezelfde definities en engine als dat programma. De gebruikte termen hoef je dan niet opnieuw te leren.

Het is echter geen vervanging voor je huidige beveiliging op Windows 10. De Microsoft Safety Scanner wordt namelijk niet automatisch geüpdatet en heeft ook geen real-time beveiliging. Je gebruikt dit programma voornamelijk wanneer je het vermoeden hebt dat er iets mis is met je computer en je het idee hebt dat je beveiligingssoftware niet correct werkt.

Tot slot is het goed om te weten dat de Microsoft Safety Scanner goed is voor ongeveer tien dagen. Na tien dagen is het de bedoeling om een nieuwe versie van de scanner te downloaden, zodat je op meer soorten malware kunt scannen. Maar hoe ga je precies te werk? 

©PXimport

Download Microsoft Safety Scanner hier. Je kunt kiezen uit twee versies (32- en 64-bit), dus check even welke je nodig hebt. Dat werkt overigens heel simpel. Dat getal heeft namelijk te maken met de architectuur van Windows 10. Je controleert welke architectuur jouw computer heeft door naar Instellingen > Systeem > Info te gaan.

Na het downloaden van het programma, open je het installatiebestand. Waarschijnlijk staat die in je downloadmap, tenzij je een andere locatie opgegeven hebt. Geef aan dat je akkoord gaat met de voorwaarden en druk vervolgens twee keer op de Volgende-knop.

Je krijgt nu de keuze uit drie soorten scans. Met de Snelle scan zorg je ervoor dat je computer gescand wordt. Het programma gaat dan op zoek naar virussen, spyware en ongewenste programma’s. Die dingen worden na het scannen niet verwijderd. Dat doe je door de Volledige scan uit te kiezen. Na het scannen wordt schadelijke software verwijderd. Met de laatste optie is het mogelijk een aangepaste scan uit te voeren. Je kiest dan zelf de mappen uit die je wil scannen.

Na het uitkiezen van de scan, klik je wederom op Volgende. En daarna kun je op Voltooien drukken en is de klus geklaard. Nu je weet dat de Safety Scanner en Malicious Software Removal Tool voor je kunnen betekenen en wat de verschillen zijn, kun je ze hopelijk gericht inzetten voor een opgeschoonde pc!

▼ Volgende artikel
Wanneer is een tv écht te groot voor je woonkamer?
Huis

Wanneer is een tv écht te groot voor je woonkamer?

Iedereen droomt weleens van een thuisbioscoop, maar groter is niet altijd beter. Een te groot scherm kan bijvoorbeeld zorgen voor vermoeide ogen of korrelig beeld. Ontdek hoe zaken als kijkafstand, de resolutie en de kijkhoek bepalen of een televisie daadwerkelijk in je woonkamer past.

In de felverlichte showroom van de elektronicawinkel lijkt die enorme 75-inch televisie waanzinnig indrukwekkend, maar eenmaal aan de muur in een doorsnee Nederlandse doorzonwoning kan zo'n gapend zwart vlak de ruimte volledig domineren. Veel consumenten denken onterecht dat een groter scherm automatisch garant staat voor een betere kijkervaring, ongeacht de afmetingen van de kamer. Toch is er een harde technische grens waarbij groot verandert in té groot, met hoofdpijn en onscherp beeld als direct gevolg. In dit artikel leer je precies hoe je die grens bepaalt en de ideale televisie kiest.

De kern van het probleem: resolutie en blikveld

Het probleem van een te grote tv is niet alleen esthetisch, maar vooral fysiologisch en technisch. Het draait allemaal om de verhouding tussen de resolutie (het aantal beeldpunten) en je blikveld. Zelfs bij moderne 4K-televisies zijn de pixels niet oneindig klein. Als je een enorm scherm neemt en daar te dicht op zit, trek je het beeld als het ware uit elkaar. Hierdoor verliest het beeld zijn scherpte en samenhang; je hersenen moeten harder werken om de losse informatie tot één geheel te smeden.

Een veelgehoorde misvatting is dat je simpelweg went aan elk formaat. Hoewel de eerste shock van een groot scherm inderdaad verdwijnt, blijft de fysieke belasting overeind. Als een scherm meer dan 40 graden van je horizontale blikveld inneemt, kun je niet meer het hele plaatje in één oogopslag zien. Je ogen moeten dan constant van links naar rechts scannen om de actie te volgen, vergelijkbaar met het kijken naar een tenniswedstrijd vanaf de eerste rij. Dat zorgt voor vermoeide ogen en kan op den duur zelfs leiden tot misselijkheid, ook wel 'cybersickness' genoemd.

©Gorodenkoff

Wanneer werkt een groot formaat wél goed?

Er zijn specifieke scenario's waarin een wandvullend scherm niet alleen kan, maar zelfs de voorkeur heeft. Dat geldt vooral als je de televisie primair gebruikt voor hoogwaardige content. Denk hierbij aan films op 4K Blu-ray of streamingdiensten die uitzenden in de hoogste bitrate, en uiteraard gaming op moderne consoles. In deze gevallen is de bronkwaliteit zo hoog dat je dichterbij kunt zitten zonder fouten in het beeld te zien.

Daarnaast werkt een groot formaat goed als de kijkafstand het toelaat. In moderne woningen met een open plattegrond of een loft-indeling staat de bank vaak wat verder van de muur. Als je kijkafstand meer dan 3 meter is, valt een 55-inch televisie al snel in het niet en moet je turen om details te zien. Een 65-inch of groter model herstelt in dat geval de balans en zorgt voor die gewenste bioscoopervaring, waarbij het scherm groot genoeg is om je onder te dompelen zonder dat je individuele pixels ziet.

Wanneer werkt dit níet goed?

De nadelen van een te grote tv worden pijnlijk duidelijk bij 'gewoon' tv-kijken. Veel lineaire televisieprogramma's, zoals het journaal, talkshows of sportuitzendingen via de kabel, worden niet in 4K uitgezonden, maar in Full HD of zelfs nog lager. Een enorme tv vergroot dat signaal genadeloos uit. Op een te groot scherm zie je dan plotseling ruis, compressieblokjes en onscherpe randen die op een kleiner scherm onzichtbaar zouden blijven. Het beeld oogt daardoor onrustig en rommelig.

Ook in de fysieke ruimte kan het tegenvallen. Een tv die uit staat is een groot, zwart en reflecterend vlak. In een compacte woonkamer zuigt een te groot scherm alle aandacht naar zich toe, zelfs als hij uitstaat. Zoiets verstoort de balans in je interieur en kan de kamer kleiner laten aanvoelen dan hij eigenlijk is. Daarnaast is de plaatsing van sfeerverlichting vaak lastiger; een gigantisch scherm blokkeert lichtinval of reflecteert lampen op een storende manier.

©RDVector

Als je té dicht op je televisie zit, kun je de kleurenleds van elkaar onderscheiden.

Dealbreakers: hier ligt de grens

Er zijn een paar harde grenzen die aangeven dat je beter een maatje kleiner kunt kiezen. Als je een van de onderstaande punten herkent, is dat een duidelijk signaal.

Je moet je hoofd fysiek draaien

Als je tijdens het kijken naar een film ondertiteling leest en daardoor de actie boven in het scherm mist, of als je je nek daadwerkelijk moet draaien om van de linker- naar de rechterhoek te kijken, is het scherm te groot voor je kijkafstand. Je verliest het overzicht.

De tv past fysiek niet op het meubel

Dit klinkt misschien logisch, maar wordt vaak genegeerd. Als de pootjes van de tv net aan op de rand van je tv-meubel balanceren, of als het scherm breder is dan het meubel zelf, oogt dat niet alleen goedkoop, het is ook onveilig. Een scherm dat buiten de kaders van het meubel steekt, is enorm kwetsbaar voor (om)stoten.

Je ziet pixels of rastervorming

Ga op je favoriete plek op de bank zitten. Zie je bij normaal HD-beeld een soort hordeur-effect of individuele blokjes? Dan zit je te dichtbij voor dat specifieke formaat. Dat is geen kwestie van wennen; het is een mismatch tussen resolutie, inch-maat en kijkafstand.

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om te bepalen of een tv past, moet je de rolmaat erbij pakken en even kritisch naar je eigen kijkgedrag kijken. De algemene vuistregel voor 4K-televisies is: meet de afstand van je ogen tot het scherm in centimeters en deel dat door 1,2 tot 1,5. De uitkomst is de ideale schermdiagonaal.

Zit je bijvoorbeeld op 2,5 meter (250 cm) van je scherm? Dan kom je uit op een schermdiagonaal tussen de 166 cm (65 inch) en 208 cm (82 inch). Maar let op: dat geldt alleen voor pure 4K-content. Kijk je veel normale televisie (praatprogramma's, nieuws)? Hanteer dan factor 2. Bij 250 cm afstand kijkt een scherm van 125 cm diagonaal (ongeveer 50 inch) dan vaak prettiger en rustiger. Ben je een fanatieke gamer of filmfanaat? Dan kun je de grens opzoeken. Ben je een casual kijker? Kies dan veilig voor een formaatje kleiner.

©BS | ID.nl

In het kort

Een televisie is te groot wanneer het beeld onscherp oogt of wanneer je fysiek je hoofd moet draaien om alles te kunnen volgen. Hoewel een groot scherm indrukwekkend lijkt, vergroot het bij standaard televisie-uitzendingen ook alle beeldfouten uit. De ideale grootte is een balans tussen kijkafstand en de kwaliteit van wat je kijkt. Meet daarom altijd de afstand tussen bank en muur, en wees realistisch over je kijkgedrag. Zo voorkom je hoofdpijn en blijft tv-kijken ontspannend.

▼ Volgende artikel
Microsofts Xbox Developer Direct heeft de code gekraakt
Huis

Microsofts Xbox Developer Direct heeft de code gekraakt

Het is ergens in 2025 als Fable voor het eerst, een soort van, getoond wordt. Beelden volgen elkaar in rap tempo op. We zien de dame die de hoofdrol lijkt te spelen, geen HUD en vooral heel veel mooie filmpjes. Daarna begint het wild speculeren, de klachten over het hoofdpersonage, de vraagtekens over de gameplay. Gelukkig was daar gister de Xbox Developer Direct, waar Microsoft eens te meer bewees de code gekraakt te hebben.

Vóór de pandemie, toen de Electronic Entertainment Expo (E3) nog bestond en online showcases, Directs en State of Plays nog niet echt een ding waren, wisten gameboeren hun spellen prima te verkopen. Ontwikkelaars verschenen op het podium tijdens liveshows, praatten over hun games, speelden live een demo (wat net zo vaak goed als faliekant misging) en dergelijke presentaties werden afgewisseld met teasers, hypetrailers en (nog verder terug) zelfs weleens grafieken en verkoopcijfers. Hoe anders is de wereld anno nu.

Watch on YouTube

Trailers vol trailers

Klaar zitten voor The Game Awards, een gemiddelde Direct, Showcase of Summer Game Fest is leuk, maar niet hetzelfde als ‘toen’. Want de formule is inmiddels bekend. Een half uur, een uurtje, een paar uur lang wordt er de ene na de andere trailer op je hersenen afgevuurd. Wat is ‘reclame’ en wat niet? Geen idee. Standaard zijn de animegames die elkaar zo rap opvolgen dat de gemiddelde kijker niet eens meer weet waar de ene game begint en de ander ophoudt. Meestal zit er een klapper aan het begin, waarna het grote wachten op de klapper aan het einde begint.

Vraag iemand een week later wat ie gezien heeft, en meer dan de helft van de getoonde games is waarschijnlijk uit het geheugen verdwenen.  En al die flarden van beelden zonder fatsoenlijke uitleg leiden vaker wel dan niet tot hetzelfde als die ene soort van trailer van Fable: speculaties, wild geroep en vraagtekens. Het komt de online discussie rondom games niet ten goede.

©Playground Games

Hoe anders was de inmiddels traditionele Xbox Developer Direct. Langer dan een uur, voor maar vier games. Die games kregen zodoende alle tijd, net als de ontwikkelaars. Gameplaybeelden zijn niet aan te slepen, verscheidene modi worden uitgebreid besproken en zelfs de kleinste details krijgen meer dan genoeg ademruimte. Zo horen we tijdens de Forza Horizon 6-presentatie dat het nummer van je eigen hangar (78) gekozen is omdat de game zich afspeelt in Japan, en die cijfers daar een positieve lading hebben. Fijn om te horen hoe scherp het oog voor detail van een ontwikkelaar is. Dat zegt iets over het project. En het is ook iets wat je never nooit in een hypetrailer van anderhalve minuut langs had zien komen.

Trailers vol trailers

En dus zit ik gisteravond te genieten. Niet eens per se van de games, want ze vallen net niet in mijn straatje. Forza Horizon 6 vind ik héél indrukwekkend en de game zal ongetwijfeld miljoenen spelers perfect bedienen, maar ik ben niet zo van het racen. Game Freak - de makers van Pokémon die eindelijk hun vleugels uitslaan met graphics uit dit decennium - komen met Beast of Reincarnation. Het ziet er oké uit. Double Fine vindt in mij ook geen fan en een multiplayer-pottenbakgame (Kiln) is niet iets wat hoog op mijn lijstje stond. Zelfs afsluiter Fable wist me met z’n levenssimulaties ook niet te overtuigen. Maar, nogmaals, wat heb ik genoten. Van ontwikkelaars die ruim de tijd kregen. Van de games, die van alle kanten belicht werden. Van de antwoorden die we kregen.

©Playground Games

Want wat ik nou precies van die games vond, is niet eens zo heel belangrijk. Veel belangrijker is dat iedereen dit keer in ieder geval een uitgebreid beeld kreeg van wat deze games nu precies worden. Een Xbox Developer Direct creëert geen valse hype. Van die vier getoonde games, weten we nu eigenlijk alles wat we redelijkerwijs moeten weten. Zoals bijvoorbeeld dat Fable een character creation-modus heeft, om maar iets te noemen. En plots zie je de discussies rondom de games gaan om… de inhoud. En niet op wilde speculaties rondom hoofdpersonages die helemaal niet vast blijken te staan. Love it.