Windows-computers blijven helaas een gewild doelwit voor allerlei soorten malware, waarvan je soms niet eens doorhebt dat ze je pc hebben besmet. Microsoft ontwikkelde twee tools om kwaadaardige software op te sporen. We behandelen in dit artikel de Malicious Software Removal Tool en de Saftey Scanner.

De Malicious Software Removal Tool (afgekort tot MSRT) is een programma van Microsoft dat vaak geüpdatet wordt en kan worden ingezet voor het verwijderen van schadelijke software op een computer met Windows 10. Het gaat in het bijzonder om bekende bedreigingen, die op een manier invloed kunnen hebben op de prestaties van je pc of laptop.

In de basis klinkt MSRT als een soortantivirusprogramma, maar dat is het niet. Het programma bevat alleen instructies voor het verwijderen van specifieke soorten malware, die op de één of andere manier op je computer terechtgekomen is. Het programma kan niet gebruikt worden voor het verwijderen van programma’s die op dat moment niet actief zijn. Ook is het zo dat de MSRT geen real-time beveiliging aanbiedt. Dit is dus géén vervanging van een antivirusprogramma of een ander programma waarmee je constant je computer controleert op schadelijke software. Je moet dit zien als een aanvulling op een programma als Windows Defender.

Tegenwoordig is het zo dat Microsoft ongeveer elke drie maanden een update uitbrengt voor de MSRT. Dat gebeurt dan op het moment dat er ook een nieuwe Windows Update beschikbaar is. Desondanks is het mogelijk de meest recente versie van het hulpprogramma van de website van Microsoft te downloaden. Volg de onderstaande stappen uit voor het uitvoeren van een check.

©PXimport

Malicious Software Removal Tool gebruiken

Om er zeker van te zijn dat je de meest recente versie van het programma gebruikt, ga je naar deze pagina om de software te downloaden. Wanneer je de Nederlandse pagina bezoekt, dan zie je dat het programma Windows-hulpprogramma voor het verwijderen van schadelijke software genoemd wordt. Kies de taal naar keuze uit en druk op de grote, rode downloadknop rechts.

Na het downloaden kun je het programma openen. Je kunt meteen op de eerste Volgende-knopdrukken, zodat je daarna kunt kiezen uit één van de drie scans.

Met de Quick scan, ook wel snelle scan genoemd, controleer je je pc op schadelijke software. Mochten er geen problemen opduiken, dan hoef je ook niets meer te doen. Geeft het programma aan dat er wel iets aan de hand is, dan is het zaak dat je de volledige scan uitvoert. Alleen de volledige scan, of Full scan, verwijdert malware en andere schadelijke programma van je computer (mits het programma wordt herkend, natuurlijk). De laatste optie, Customized scan, stelt je in staat een specifieke map te controleren.

Nadat je een keuze voor een scan gemaakt hebt, klik je wederom op Volgende. Laat het programma je computer even scannen. Daarna kun je een volledig rapport opvragen, mocht je dat interessant of nodig vinden. Ben je klaar met scannen? Klik dan rechts onderin op de knop voor het afronden.

©PXimport

Mocht uit de scan komen dat de malafide software je browserinstellingen aangepast heeft, dan krijg je in beeld stappen te zien waarmee je die aanpassingen ongedaan kunt maken. Het kan overigens zijn dat je bepaalde bestanden of data verliest in dit proces, omdat het programma niet altijd in staat is alle bestanden terug te brengen naar de originele staat, van voor de infectie. Maar dan nog is het beter om een schone pc te hebben, die vrij is van malware en andere rotzooi.

Hoe werkt de Microsoft Safety Scanner op Windows 10?

De Microsoft Safety Scanner is vergelijkbaar met de Malicious Software Removal Tool die Microsoft aanbiedt en werkt ongeveer hetzelfde als gewone antimalwaresoftware. Mocht je al bekend zijn met Microsoft Defender Antivirus, dan is dat goed nieuws: dit programma gebruikt namelijk dezelfde definities en engine als dat programma. De gebruikte termen hoef je dan niet opnieuw te leren.

Het is echter geen vervanging voor je huidige beveiliging op Windows 10. De Microsoft Safety Scanner wordt namelijk niet automatisch geüpdatet en heeft ook geen real-time beveiliging. Je gebruikt dit programma voornamelijk wanneer je het vermoeden hebt dat er iets mis is met je computer en je het idee hebt dat je beveiligingssoftware niet correct werkt.

Tot slot is het goed om te weten dat de Microsoft Safety Scanner goed is voor ongeveer tien dagen. Na tien dagen is het de bedoeling om een nieuwe versie van de scanner te downloaden, zodat je op meer soorten malware kunt scannen. Maar hoe ga je precies te werk? 

©PXimport

Download Microsoft Safety Scanner hier. Je kunt kiezen uit twee versies (32- en 64-bit), dus check even welke je nodig hebt. Dat werkt overigens heel simpel. Dat getal heeft namelijk te maken met de architectuur van Windows 10. Je controleert welke architectuur jouw computer heeft door naar Instellingen > Systeem > Info te gaan.

Na het downloaden van het programma, open je het installatiebestand. Waarschijnlijk staat die in je downloadmap, tenzij je een andere locatie opgegeven hebt. Geef aan dat je akkoord gaat met de voorwaarden en druk vervolgens twee keer op de Volgende-knop.

Je krijgt nu de keuze uit drie soorten scans. Met de Snelle scan zorg je ervoor dat je computer gescand wordt. Het programma gaat dan op zoek naar virussen, spyware en ongewenste programma’s. Die dingen worden na het scannen niet verwijderd. Dat doe je door de Volledige scan uit te kiezen. Na het scannen wordt schadelijke software verwijderd. Met de laatste optie is het mogelijk een aangepaste scan uit te voeren. Je kiest dan zelf de mappen uit die je wil scannen.

Na het uitkiezen van de scan, klik je wederom op Volgende. En daarna kun je op Voltooien drukken en is de klus geklaard. Nu je weet dat de Safety Scanner en Malicious Software Removal Tool voor je kunnen betekenen en wat de verschillen zijn, kun je ze hopelijk gericht inzetten voor een opgeschoonde pc!

Het Britse bedrijf Nothing heeft het design van de aankomende nieuwe smartphone Phone (4a) onthuld.

Dat deed het bedrijf gisteren via social media. De smartphone komt op 5 maart uit. In de tweet hieronder is het ontwerp alvast te zien, met de typische drukke achterkant die we inmiddels gewend zijn van het bedrijf.

De aankomende Phone (4a) heeft een zogeheten 'Glyph Bar'. Dit is een micro-led-paneel aan de zijkant, die mensen zelf kunnen programmeren om ze in verschillende patronen te laten knipperen. Het gaat om de vierkantjes aan de rechterzijde, naast het camera-eiland. De led-lampjes zijn volgens het bedrijf 40 procent feller dan die op de Phone (3a).

Over de precieze technologie van de Nothing Phone (4a) zijn nog geen aankondigingen gedaan, maar volgens geruchten krijgt de smartphone een Snapdragon 7s Gen 4-chip. Er zal ook een duurdere en snellere Phone (4a) Pro verschijnen, al is daar het uiterlijk nog niet van onthuld.

Officieel wordt de Phone (4a) op 5 maart onthuld.

Je sluit je nieuwe monitor aan, de pc start op, maar de prestaties in zware programma's en games vallen vies tegen. In dit artikel ontdek je waarom de aansluiting op je moederbord de grafische kracht van je computer negeert en hoe je dat direct oplost voor maximale rekenkracht.

Het is een klassieke fout bij het opbouwen van een werkplek: de videokabel in het eerste gat steken dat je tegenkomt aan de achterzijde van je computerkast. Vaak belandt de kabel dan in een van de poorten van het moederbord, terwijl de krachtige videokaart een verdieping lager ongebruikt blijft. Dit misverstand ontstaat omdat beide aansluitingen identiek ogen, maar de interne route die de data aflegt verschilt als dag en nacht. Daarom leggen we je uit hoe je het volledige potentieel van je hardware benut en waarom die extra investering in je grafische kaart anders weggegooid geld is.

De interne omweg via de processor

Als je de HDMI- of DisplayPort-kabel in het moederbord plugt, dwing je de computer om de geïntegreerde grafische chip van de processor te gebruiken (mits die is ingeschakeld via het BIOS). Wij hebben dat uiteraard nog even getest en merkten dat alles inderdaad veel minder soepel aanvoelt zodra de processor deze dubbelrol moet vervullen. In plaats van dat de data direct naar de gespecialiseerde kernen van de videokaart gaat, moet de processor nu zowel de algemene berekeningen als de visuele output verwerken.

Dat veroorzaakt een een hoop warmte in de behuizing en de ventilatoren van de CPU beginnen sneller te loeien om de extra last op te vangen. Het is al met al een onhandige route waarbij de dure videokaart onderin je kast simpelweg geen signaal doorgeeft aan je scherm.

©stas_malyarevsky

Aansluiting heeft wel degelijk een functie

Er zijn echter specifieke scenario's waarin deze aansluiting juist je beste vriend is, bijvoorbeeld tijdens het stellen van een diagnose als er iets opeens niet werkt. Als je pc bijvoorbeeld geen beeld geeft via de videokaart, is inpluggen op het moederbord de enige manier om te controleren of de rest van je systeem nog wel functioneert.

Ook voor een eenvoudige kantoormonitor, die alleen wordt gebruikt voor tekstverwerking en e-mail, volstaat de interne chip van de processor en is een dedicated videokaart niet eens nodig. Deze route bespaart energie en houdt de pc stiller, omdat de zware videokaart (als die er is) in een diepe slaapstand kan blijven. Voor een secundair scherm waarop je alleen statische informatie zoals een chatvenster of Spotify in beeld hebt, kan deze configuratie zelfs een slimme manier zijn om de hoofdvideokaart te ontlasten van onnodige basistaken.

Verlies grafische rekenkracht

Zodra je echter een zware taak start, zoals videobewerking of een moderne game, loopt de pc direct tegen een muur aan. De geïntegreerde graphics hebben namelijk geen eigen snel geheugen en snoepen zodoende rekenkracht van het werkgeheugen van je systeem. Je merkt dat aan haperende beelden, een lage framerate en textures die traag laden.

Zo kan het gebeuren dat een krachtige gaming-pc, die normaal gesproken honderd frames per seconde (100 fps) haalt, via de moederbordaansluiting terugvalt naar een onwerkbare diavoorstelling van minder dan 10 fps. De hardware is aanwezig, maar de snelweg naar het scherm is afgesloten, waardoor je in feite maar een fractie van de capaciteit krijgt waarvoor je hebt betaald.

Zo vind je de juiste poort

Kijk eens goed naar de achterkant van je computerkast om te bepalen of je de volle snelheid benut. De aansluitingen van het moederbord staan altijd verticaal in een blok met andere poorten, zoals usb en ethernet. De aansluitingen van de videokaart zitten een stuk lager en staan horizontaal in een aparte sleuf. Zit je kabel in het bovenste blok, dan werk je op de 'reservemotor'.

Verplaats de kabel naar de horizontale poorten onderaan en je zult direct horen dat de pc anders reageert bij het opstarten. Soms moet je na deze wissel de pc even herstarten, zodat de drivers de nieuwe configuratie herkennen en de resolutie optimaal kunnen instellen voor jouw specifieke beeldscherm.

Klaar voor optimale prestaties?

Het aansluiten van een monitor op het moederbord in plaats van de videokaart zorgt ervoor dat de grafische rekenkracht van de pc onbenut blijft omdat het systeem terugvalt op de beperkte interne chip van de processor. Dat leidt tot een drastische afname in prestaties bij games en zware software, aangezien de gespecialiseerde hardware van de videokaart volledig wordt gepasseerd. Voor een optimale ervaring moet je de monitor altijd in de horizontale poorten van de videokaart prikken. Alleen in noodgevallen of bij eenvoudiger kantoortaken is de moederbordaansluiting een bruikbaar alternatief.