Met Kodi kun je muziek, films en series streamen, maar in tegenstelling tot Netflix moet je zelf nog wel het een en ander instellen. Hoe je Kodi instelt, leggen we in dit artikel uit.

Mediaplayer Kodi is gratis te downloaden voor een groot aantal platformen als Windows, Mac, Linux, Android, gejailbreakte iOS-versies en de Raspberry Pi. Maar het zoeken naar goede add-ons kan nog wel eens voelen als een speld in een hooiberg. Met SuperRepo download en installeer je in één keer een groot aantal goede add-ons.

Kodi installeren

Voordat je leuke add-ons aan Kodi toevoegt, installeer je het programma eerst op de pc. Surf naar www.kodi.tv om de freeware te downloaden. Er zijn versies voor alle gangbare besturingssystemen beschikbaar, zoals Windows, Linux, OS X en zelfs Raspberry Pi. In dit artikel werken we met de Windows-versie, de werking op andere platformen is vergelijkbaar. Geef tijdens de installatie aan dat je alle componenten wilt toevoegen en rond de wizard af. Standaard is Kodi Engelstalig. Navigeer naar System / Settings / Appearance / International en kies achter Language voor Dutch.

Om SuperRepo te installeren, ga je binnen de Kodi-interface naar System en kies je voor File Manager. Klik op Add source, je krijgt dan een invulveld te zien waarin je een url kunt toevoegen. Typ de url http://srp.nu, voer een willekeurige naam in en druk op OK. Je ziet nu aan de linkerkant de optie SuperRepo verschijnen (of welke naam je dan ook verzonnen had).

De repository SuperRepo is een grote verzameling add-ons voor Kodi.

Illegaal

SuperRepo downloaden

Je hebt nu een koppelling gemaakt van jouw Kodi-app met de verzameling mappen van SuperRepo. Om alles daadwerkelijk binnen te halen, ga je opnieuw naar System en kies je voor Settings. Klik aan de linkerkant op Add-ons en daarna op Install from zipfile. Zoek de map die je net hebt aangemaakt (in ons geval SuperRepo).

Afhankelijk van de versie van Kodi die je hebt, kies je voor de juiste map. In versie 15.1 is dat Isenguard, maar dat kan verschillen per versie. In ons geval bladeren we naar de map /repositories/superrepo en gebruiken het zipbestand superrepo.kodi.isenguard.repositories.0.7.03.zip. Selecteer het bestand en druk op OK. De hele verzameling mogelijke kanalen wordt nu gedownload.

Lang niet alles werkt even goed, maar de keuze is groot.

Add-ons installeren

Als je de repository's hebt geïnstalleerd, kun je beginnen met het selecteren van add-ons die je wil gebruiken. Ga terug naar het hoofdscherm en kies voor Video > Add-ons (of Music > Add-ons als je vooral muziek wil luisteren). Klik op Get more... en je vindt een overzicht van alle add-ons die gedownload zijn via de betreffende repository.

Kijk goed welke add-ons je denkt nodig te hebben en probeer ze vooral rustig uit, je kunt ze later altijd weer verwijderen. Je installeert een add-on door op de naam te klikken en op Install te drukken.

Stream all the sources

Zoals de naam al doet vermoeden, haalt Stream All The Sources mediabestanden op bij verschillende bronnen. Het aanbod is hierdoor enorm! Je surft hiernaartoe om deze add-on te vinden. Vervolgens voeg je Stream All The Sources toe op de manier die hierboven is uitgelegd. Zoek een leuke titel op en geef aan bij welke website je de stream wilt ophalen. 

Let op: er zijn de laatste tijd steeds vaker berichten dat Stream All The Sources niet goed meer werkt of zelfs helemaal niet te downloaden is. Gelukkig zijn er goede alternatieven als Covenant, Exodus Redux, Venom of Magic Dragon. Deze zijn ook allemaal via de eerder genoemde link te downloaden.

Live televisie kijken

Exodus

Lange tijd was Genesis veruit de populairste add-on voor Kodi. Helaas is deze toepassing sinds enige tijd onbruikbaar. De makers komen nu onder de naam Exodus met een alternatief op de proppen. Ook hiermee stream je de nieuwste films en series naar de pc. Je installeert de extensie door de Kodi Bae-repository vanaf hier te downloaden.

Hier tref je een map aan met verschillende bestanden. Klik helemaal onderaan op het bestand repository.kodibae-3.0.0.zip. Vervolgens klik je op Download. Sla het volledige zip bestand ergens op waar je het makkelijk terug kan vinden. Activeer deze repository dan weer op de manier zoals hier boven is uitgelegd. Een groot voordeel is dat deze add-on diverse manieren kent om het aanbod te sorteren. Een klik op Films geeft je toegang tot categorieën als In de bioscoop, Oscar-winnaars en Meest bekeken. Zodra je een leuke titel aanklikt, heb je keuze uit verschillende streams.

Exodus is, hoe kan het ook anders, de opvolger van Genesis.

Instellingen Exodus

Je zet in Exodus eenvoudig enkele instellingen naar je hand. Kies in het hoofdmenu van deze add-on voor Gereedschap. Klik vervolgens op Instellingen: Algemeen. Gebruik de pijltjes van het toetsenbord om door de categorieën te navigeren. Bij Afspelen stel je eventueel een maximale kwaliteit in. Om het netwerk te ontlasten, kies je bijvoorbeeld voor 720p. Wens je de beste kwaliteit, dan laat je deze instelling op 1080p staan. Ga naar Bronnen en bepaal bij welke websites Exodus de streams moet ophalen. Via Accounts koppel je desgewenst een Trakt.tv- of IMDb-account. Bij Ondertiteling activeer je met Dutch de Nederlandse taal.

VPN

Iedereen droomt weleens van een thuisbioscoop, maar groter is niet altijd beter. Een te groot scherm kan bijvoorbeeld zorgen voor vermoeide ogen of korrelig beeld. Ontdek hoe zaken als kijkafstand, de resolutie en de kijkhoek bepalen of een televisie daadwerkelijk in je woonkamer past.

In de felverlichte showroom van de elektronicawinkel lijkt die enorme 75-inch televisie waanzinnig indrukwekkend, maar eenmaal aan de muur in een doorsnee Nederlandse doorzonwoning kan zo'n gapend zwart vlak de ruimte volledig domineren. Veel consumenten denken onterecht dat een groter scherm automatisch garant staat voor een betere kijkervaring, ongeacht de afmetingen van de kamer. Toch is er een harde technische grens waarbij groot verandert in té groot, met hoofdpijn en onscherp beeld als direct gevolg. In dit artikel leer je precies hoe je die grens bepaalt en de ideale televisie kiest.

De kern van het probleem: resolutie en blikveld

Het probleem van een te grote tv is niet alleen esthetisch, maar vooral fysiologisch en technisch. Het draait allemaal om de verhouding tussen de resolutie (het aantal beeldpunten) en je blikveld. Zelfs bij moderne 4K-televisies zijn de pixels niet oneindig klein. Als je een enorm scherm neemt en daar te dicht op zit, trek je het beeld als het ware uit elkaar. Hierdoor verliest het beeld zijn scherpte en samenhang; je hersenen moeten harder werken om de losse informatie tot één geheel te smeden.

Een veelgehoorde misvatting is dat je simpelweg went aan elk formaat. Hoewel de eerste shock van een groot scherm inderdaad verdwijnt, blijft de fysieke belasting overeind. Als een scherm meer dan 40 graden van je horizontale blikveld inneemt, kun je niet meer het hele plaatje in één oogopslag zien. Je ogen moeten dan constant van links naar rechts scannen om de actie te volgen, vergelijkbaar met het kijken naar een tenniswedstrijd vanaf de eerste rij. Dat zorgt voor vermoeide ogen en kan op den duur zelfs leiden tot misselijkheid, ook wel 'cybersickness' genoemd.

©Gorodenkoff

Wanneer werkt een groot formaat wél goed?

Er zijn specifieke scenario's waarin een wandvullend scherm niet alleen kan, maar zelfs de voorkeur heeft. Dat geldt vooral als je de televisie primair gebruikt voor hoogwaardige content. Denk hierbij aan films op 4K Blu-ray of streamingdiensten die uitzenden in de hoogste bitrate, en uiteraard gaming op moderne consoles. In deze gevallen is de bronkwaliteit zo hoog dat je dichterbij kunt zitten zonder fouten in het beeld te zien.

Daarnaast werkt een groot formaat goed als de kijkafstand het toelaat. In moderne woningen met een open plattegrond of een loft-indeling staat de bank vaak wat verder van de muur. Als je kijkafstand meer dan 3 meter is, valt een 55-inch televisie al snel in het niet en moet je turen om details te zien. Een 65-inch of groter model herstelt in dat geval de balans en zorgt voor die gewenste bioscoopervaring, waarbij het scherm groot genoeg is om je onder te dompelen zonder dat je individuele pixels ziet.

Wanneer werkt dit níet goed?

De nadelen van een te grote tv worden pijnlijk duidelijk bij 'gewoon' tv-kijken. Veel lineaire televisieprogramma's, zoals het journaal, talkshows of sportuitzendingen via de kabel, worden niet in 4K uitgezonden, maar in Full HD of zelfs nog lager. Een enorme tv vergroot dat signaal genadeloos uit. Op een te groot scherm zie je dan plotseling ruis, compressieblokjes en onscherpe randen die op een kleiner scherm onzichtbaar zouden blijven. Het beeld oogt daardoor onrustig en rommelig.

Ook in de fysieke ruimte kan het tegenvallen. Een tv die uit staat is een groot, zwart en reflecterend vlak. In een compacte woonkamer zuigt een te groot scherm alle aandacht naar zich toe, zelfs als hij uitstaat. Zoiets verstoort de balans in je interieur en kan de kamer kleiner laten aanvoelen dan hij eigenlijk is. Daarnaast is de plaatsing van sfeerverlichting vaak lastiger; een gigantisch scherm blokkeert lichtinval of reflecteert lampen op een storende manier.

©RDVector

Dealbreakers: hier ligt de grens

Er zijn een paar harde grenzen die aangeven dat je beter een maatje kleiner kunt kiezen. Als je een van de onderstaande punten herkent, is dat een duidelijk signaal.

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om te bepalen of een tv past, moet je de rolmaat erbij pakken en even kritisch naar je eigen kijkgedrag kijken. De algemene vuistregel voor 4K-televisies is: meet de afstand van je ogen tot het scherm in centimeters en deel dat door 1,2 tot 1,5. De uitkomst is de ideale schermdiagonaal.

Zit je bijvoorbeeld op 2,5 meter (250 cm) van je scherm? Dan kom je uit op een schermdiagonaal tussen de 166 cm (65 inch) en 208 cm (82 inch). Maar let op: dat geldt alleen voor pure 4K-content. Kijk je veel normale televisie (praatprogramma's, nieuws)? Hanteer dan factor 2. Bij 250 cm afstand kijkt een scherm van 125 cm diagonaal (ongeveer 50 inch) dan vaak prettiger en rustiger. Ben je een fanatieke gamer of filmfanaat? Dan kun je de grens opzoeken. Ben je een casual kijker? Kies dan veilig voor een formaatje kleiner.

©BS | ID.nl

In het kort

Een televisie is te groot wanneer het beeld onscherp oogt of wanneer je fysiek je hoofd moet draaien om alles te kunnen volgen. Hoewel een groot scherm indrukwekkend lijkt, vergroot het bij standaard televisie-uitzendingen ook alle beeldfouten uit. De ideale grootte is een balans tussen kijkafstand en de kwaliteit van wat je kijkt. Meet daarom altijd de afstand tussen bank en muur, en wees realistisch over je kijkgedrag. Zo voorkom je hoofdpijn en blijft tv-kijken ontspannend.

Het is ergens in 2025 als Fable voor het eerst, een soort van, getoond wordt. Beelden volgen elkaar in rap tempo op. We zien de dame die de hoofdrol lijkt te spelen, geen HUD en vooral heel veel mooie filmpjes. Daarna begint het wild speculeren, de klachten over het hoofdpersonage, de vraagtekens over de gameplay. Gelukkig was daar gister de Xbox Developer Direct, waar Microsoft eens te meer bewees de code gekraakt te hebben.

Vóór de pandemie, toen de Electronic Entertainment Expo (E3) nog bestond en online showcases, Directs en State of Plays nog niet echt een ding waren, wisten gameboeren hun spellen prima te verkopen. Ontwikkelaars verschenen op het podium tijdens liveshows, praatten over hun games, speelden live een demo (wat net zo vaak goed als faliekant misging) en dergelijke presentaties werden afgewisseld met teasers, hypetrailers en (nog verder terug) zelfs weleens grafieken en verkoopcijfers. Hoe anders is de wereld anno nu.

Trailers vol trailers

Klaar zitten voor The Game Awards, een gemiddelde Direct, Showcase of Summer Game Fest is leuk, maar niet hetzelfde als ‘toen’. Want de formule is inmiddels bekend. Een half uur, een uurtje, een paar uur lang wordt er de ene na de andere trailer op je hersenen afgevuurd. Wat is ‘reclame’ en wat niet? Geen idee. Standaard zijn de animegames die elkaar zo rap opvolgen dat de gemiddelde kijker niet eens meer weet waar de ene game begint en de ander ophoudt. Meestal zit er een klapper aan het begin, waarna het grote wachten op de klapper aan het einde begint.

Vraag iemand een week later wat ie gezien heeft, en meer dan de helft van de getoonde games is waarschijnlijk uit het geheugen verdwenen.  En al die flarden van beelden zonder fatsoenlijke uitleg leiden vaker wel dan niet tot hetzelfde als die ene soort van trailer van Fable: speculaties, wild geroep en vraagtekens. Het komt de online discussie rondom games niet ten goede.

©Playground Games

Hoe anders was de inmiddels traditionele Xbox Developer Direct. Langer dan een uur, voor maar vier games. Die games kregen zodoende alle tijd, net als de ontwikkelaars. Gameplaybeelden zijn niet aan te slepen, verscheidene modi worden uitgebreid besproken en zelfs de kleinste details krijgen meer dan genoeg ademruimte. Zo horen we tijdens de Forza Horizon 6-presentatie dat het nummer van je eigen hangar (78) gekozen is omdat de game zich afspeelt in Japan, en die cijfers daar een positieve lading hebben. Fijn om te horen hoe scherp het oog voor detail van een ontwikkelaar is. Dat zegt iets over het project. En het is ook iets wat je never nooit in een hypetrailer van anderhalve minuut langs had zien komen.

Trailers vol trailers

En dus zit ik gisteravond te genieten. Niet eens per se van de games, want ze vallen net niet in mijn straatje. Forza Horizon 6 vind ik héél indrukwekkend en de game zal ongetwijfeld miljoenen spelers perfect bedienen, maar ik ben niet zo van het racen. Game Freak - de makers van Pokémon die eindelijk hun vleugels uitslaan met graphics uit dit decennium - komen met Beast of Reincarnation. Het ziet er oké uit. Double Fine vindt in mij ook geen fan en een multiplayer-pottenbakgame (Kiln) is niet iets wat hoog op mijn lijstje stond. Zelfs afsluiter Fable wist me met z’n levenssimulaties ook niet te overtuigen. Maar, nogmaals, wat heb ik genoten. Van ontwikkelaars die ruim de tijd kregen. Van de games, die van alle kanten belicht werden. Van de antwoorden die we kregen.

©Playground Games

Want wat ik nou precies van die games vond, is niet eens zo heel belangrijk. Veel belangrijker is dat iedereen dit keer in ieder geval een uitgebreid beeld kreeg van wat deze games nu precies worden. Een Xbox Developer Direct creëert geen valse hype. Van die vier getoonde games, weten we nu eigenlijk alles wat we redelijkerwijs moeten weten. Zoals bijvoorbeeld dat Fable een character creation-modus heeft, om maar iets te noemen. En plots zie je de discussies rondom de games gaan om… de inhoud. En niet op wilde speculaties rondom hoofdpersonages die helemaal niet vast blijken te staan. Love it.