Bij het maken van je eigen website moet je met allerlei zaken rekening houden. Een van die dingen is het top-level domain, of kortweg TLD. Dat is het laatste deel van de hoofd-url: vaak is dat .com of .nl, maar er zijn veel meer opties mogelijk. Hoe belangrijk is het TLD en wat zijn de verschillen tussen die opties? Dat lees je in dit artikel!

Wat is een TLD? 

TLD staat dus voor top-level domain, oftewel het hoogste domeinniveau mogelijk. Een gewone website bestaat uit een enkel hoofddomein, bijvoorbeeld ID.nl. Daarin is ID de domeinnaam en .nl het TLD. De meeste landen hebben hun eigen TLD, bijvoorbeeld .de voor Duitsland, .be voor België en .co.uk voor het Verenigd Koninkrijk. Die TLD’s worden ccTLD’s genoemd: country code top-level domains. 

Andere TLD’s

Los van de landgebonden TLD’s zijn er in de loop der jaren steeds meer domeinuitgangen in omloop gekomen. Daarvan is .com het bekendste voorbeeld van een zogenaamd generiek TLD, maar er zijn er veel meer; denk bijvoorbeeld aan .info, .online of .shop.

Er bestaan TLD’s voor specifieke (overheids)instellingen, zoals .org, .edu en .gov, voor bepaalde soorten websites (.travel, .museum en .xxx) en locatie-gerelateerde TLD’s die zelf geen officieel nationaal domein zijn, zoals .amsterdam. De meeste generieke TLD’s zijn vrij te registreren door iedereen die een website bouwt. 

Wat zegt een TLD? 

Hoewel niet volledig waterdicht, geeft een TLD doorgaans veel informatie over een website. Een nationale TLD geeft vaak aan waar de website wordt gehost en in welke taal hij is geschreven. Een .com-website is vaak (hoewel lang niet altijd) een internationale of op de VS gerichte website – de uitgang .us wordt veel minder gebruikt dan andere ccTLD’s. 

Generieke TLD’s kunnen ook veel zeggen over de inhoud van de website. Zo kun je er bij een .shop-website van uitgaan dat er een webshop te vinden is, en is .download doorgaans een pagina waarop een bestand gedownload kan worden. Google heeft met .google zelfs zijn eigen TLD, als een van de eerste merken wereldwijd. 

Prijzen

Los van een paar uitzonderingen kost het aanschaffen van een TLD geld. Dat is meestal een bedrag van een paar euro tot een paar tientjes per jaar, afhankelijk van het TLD en het pakket dat je afsluit bij je hostingprovider. Nederlanders kunnen hun hart ophalen: het .nl-domein is meestal een van de goedkoopste opties in vergelijking met de TLD’s van andere landen. 

TLD's als .com en .org zijn vaak iets duurder, maar zijn alsnog relatief goedkoop. Het wordt een ander verhaal als je specifieke domeinen als .ai, .game of .xxx wilt gaan gebruiken. Daarvoor betaal je al snel ruim 50 euro tot een paar honderd euro per jaar. 

Zoekverkeer

Als je een eigen website hebt, wil je in de meeste gevallen zo veel mogelijk verkeer naar je website krijgen. In principe is het zo dat TLD’s geen directe invloed hebben op de ranking van je website in de zoekresultaten van bijvoorbeeld Google. In principe, want er spelen meer zaken mee.

Ten eerste zijn mensen uit bijvoorbeeld Nederland eerder geneigd om op een .nl-link te klikken dan bijvoorbeeld op .info, en bovendien is .nl een stuk makkelijker te onthouden dan veel generieke TLD’s. Bovendien worden bepaalde TLD’s veel gebruikt voor spamwebsites, wat een negatieve invloed kan hebben op de uitstraling van je website, en uiteindelijk op de bezoekersaantallen.

Conclusie

De keuze voor het top-level domain maak je één keer, dus het is belangrijk dat het de juiste is. Maak je een website gericht op de Nederlandse markt, dan is .nl een veilige en voor de hand liggende keuze – dat geldt overigens voor bijna alle ccTLD’s. Voor internationale websites kun je het best .com gebruiken. De wildgroei aan generieke TLD’s is leuk, maar je loopt het risico dat je bezoekers door de bomen het bos niet meer zien. Wees je dus goed bewust van de risico’s en wandel bij twijfel gewoon over het gebaande .nl- of .com-pad. 

Philips breidt zijn assortiment heteluchtfriteuses uit met de Airfryer Dual Stacked 4000-serie. Je ziet meteen waar de naam vandaan komt: de twee bakmanden zijn gestapeld (stacked). Hierdoor neemt het apparaat tot 45 procent minder ruimte in op het aanrecht dan traditionele dubbele airfryers, terwijl de totale inhoud met 10 liter gelijk blijft aan grotere modellen.

Philips is niet de eerste die met een verticaal ontwerp komt. Merken als Ninja (met de Double Stack) en Princess hebben al soortgelijke modellen. Het is een duidelijke trend in de keukenmarkt: consumenten willen wel de voordelen van twee mandjes, maar hebben geen zin in een apparaat dat het halve aanrecht in beslag neemt.

De Philips Airfryer Dual Stacked 4000-serie richt zich vooral op huishoudens met kleine(re) keukens. De twee manden hebben elk een capaciteit van 5 liter, zodat je bijvoorbeeld vlees in de ene mand en groenten in de andere kunt bereiden. De synchronisatiefunctie zorgt ervoor dat beide zones op precies hetzelfde moment klaar zijn, ook als de bereidingstijden verschillen.

©Philips

Voor de bereiding leunt Philips op de bekende RapidAir-technologie, waarbij hete lucht met hoge snelheid door de manden circuleert. Volgens de fabrikant zorgt dat voor een gelijkmatige garing met weinig of geen olie. Handig zijn de kijkvensters: je houdt het bakproces in de gaten zonder dat je de laden hoeft te openen. Zo ontsnapt er niet onnodig warme lucht.

Je bedient de airfryer via een digitaal touchscreen met dertien voorgeprogrammeerde instellingen voor bekende gerechten. Wil je meer controle, dan kun je de temperatuur en tijd ook handmatig per mand instellen.

Ook handig: na afloop kunnen de losse onderdelen in de vaatwasser, wat het schoonmaken na het koken makkelijker maakt.

©Philips

Beschikbaarheid

De Philips Airfryer Dual Stacked 4000-serie is per direct verkrijgbaar bij diverse elektronicaspeciaalzaken en online winkels. Het apparaat heeft een adviesprijs van 229,99 euro.

In februari worden er mogelijk een nieuwe State of Play van Sony PlayStation en Nintendo Direct uitgezonden.

Dat claimt de zeer betrouwbare insider Nate the Hate, die eerder al correct de komst van Nintendo Directs en State of Plays heeft voorspeld. Op X werd aan hem gevraagd of er een State of Play in februari wordt uitgezonden, waarop hij positief antwoordde.

Nu is dat geen risicovolle voorspelling: de afgelopen vijf jaar werd er vier keer in februari een State of Play uitgezonden. Toch zal het voor veel PlayStation-gamers een fijne 'bevestiging' zijn dat de betrouwbare insider de komst van de State of Play beaamt.

In een recente video meldt Nate the Hate daarnaast ook dat hij heeft gehoord over de komst van een algemene Nintendo Direct. Daarbij claimt hij zelfs dat de Direct-uitzending specifiek op 5 februari wordt uitgezonden. Concrete informatie over de inhoud had hij niet.

State of Plays en Nintendo Directs

Consolebedrijven zenden al jarenlang hun eigen presentaties uit waarin ze nieuwe games aankondigen en nieuwe beelden van reeds aangekondigde games vertonen. Nintendo doet dit in de Nintendo Direct-uitzendingen, terwijl Sony daar State of Play-livestreams voor gebruikt. Dergelijke presentaties kunnen altijd rekenen op miljoenen kijkers die meer te weten willen komen over wat er zoal uitkomt op de Nintendo Switch (2) en PlayStation 5.

Nintendo heeft dit jaar games als Pokémon Pokopia, Fire Emblem: Fortune's Weave en Yoshi's and the Mysterious Book op de planning staan. Het zou dan ook in de lijn der verwachting liggen dat deze games in een Direct worden getoond. Sony komt dit jaar in ieder geval met Saros, Marathon en Marvel's Wolverine.

Aankomende Tomodachi Life Direct

Overigens wordt er deze week sowieso al een Nintendo Direct uitgezonden, maar dan gericht op één game. Aanstaande donderdag om 15:00 uur Nederlandse tijd zendt Nintendo een Direct uit die geheel draait om Tomodachi Life: Waar Dromen Uitkomen, een aankomende Switch 2-game. De Direct zal ongeveer 20 minuten duren en via YouTube te zien zijn.