Bij ID.nl zijn we dol op kwaliteitsproducten waar je niet de hoofdprijs voor betaalt. Een paar keer per week speuren we binnen een bepaald thema naar zulke deals. Op zoek naar een betaalbare Chromebook dat je makkelijk kunt meenemen? Vandaag hebben we vijf interessante modellen gespot met een goede prijs-kwaliteitverhouding.

Disclaimer: op het moment van schrijven zijn de Chromebooks bij de goedkoopste webwinkels niet duurder dan 300 euro. De prijzen kunnen schommelen.

HP Chromebook 14a-na0178nd

ChromeOS stelt veel lagere eisen dan Windows of macOS. Het voordeel daarvan is dat je dit besturingssysteem prima op een wat goedkopere laptop kunt gebruiken. Voor een snelle werking heb je namelijk geen vliegensvlugge processor nodig. Met de betaalbare HP 14a-na0178nd kun je moeiteloos surfen, webwinkelen, internetbankieren, foto’s beheren en documenten bewerken. Bovendien is het 14inch-scherm van 1920 × 1080 pixels uitermate geschikt voor videostreaming. Naast een scherp beeld toont het ips-paneel realistische kleuren en duidelijke contrasten. Mooi meegenomen zijn de geïntegreerde Bang & Olufsen-speakers. HP werkt voor de geluidsweergave nauw samen met dit Deense audiomerk.

De rekenprestaties zijn voor Chromebook-begrippen eveneens dik in orde, want de Intel Pentium Silver N5030-processor stuurt dit systeem aan. Deze chipset bevat vier rekenkernen die in turbomodus presteren op een kloksnelheid van 3,1 GHz. Daarnaast heeft deze laptop 4 GB werkgeheugen. ChromeOS is op een interne opslagdrager van 64 GB voorgeïnstalleerd. Dat lijkt misschien krap, maar Google heeft zijn besturingssysteem geoptimaliseerd om zoveel mogelijk in de cloud te werken. Bovendien breid je de opslagcapaciteit dankzij drie usb-poorten en de microSD-kaartlezer makkelijk uit.

HP Chromebook 14a-na0900nd

De HP 14a-na0900nd is momenteel zeer goedkoop! Deze Chromebook lijkt erg op het hierboven besproken model. Zo heeft dit systeem ook een scherp 14 inch-scherm van 1920 × 1080 pixels. Verder zijn er aan weerszijden van het toetsenbord Bang & Olufsen-speakers ingebouwd. Het belangrijkste verschil is de aanwezige processor. De Intel Celeron N4120 is namelijk een fractie trager. Bij dit exemplaar zijn er vier rekenkernen afgeregeld op een kloksnelheid van hoogstens 2,6 GHz. Voor alledaagse taken als internetten, e-mailen en webwinkelen voldoet deze processor prima. Verder bevat het systeem 4 GB werkgeheugen en 64 GB interne opslag.

Gunstig is dat je behoorlijk wat randapparaten en/of opslagdragers kunt aansluiten. In de zijkanten vind je een microSD-kaartlezer, een reguliere usb-aansluiting en twee usb-c-poorten. Laatstgenoemde aansluitingen ondersteunen overigens DisplayPort, zodat je één of twee losse pc-schermen kunt koppelen. Als laatste is de lichte behuizing van amper anderhalve kilo een groot pluspunt. Je neemt de 14a-na0900nd dus makkelijk mee naar school of kantoor!

Acer Chromebook 314 CB314-1H-C5DC

Deze goedkope Chromebook van Acer gebruik je met gemak op meerdere locaties. Volgens de fabrikant ondersteunt de accu een werktijd tot zo’n 12,5 uur. Je kunt dus ruim een werkdag zonder netvoeding, terwijl je op de terugweg in de trein nog wat laatste zaken afrondt. Het 14inch-scherm heeft een prettig formaat om onder andere webpagina’s te lezen en documenten te bewerken. Verder kun je ook videostreams in Full-HD-kwaliteit afspelen. Kortom, profiteer zo volop van een Netflix- of Disney+-abonnement.

Een dualcore-processor van Intel is verantwoordelijk voor de rekenprestaties. In combinatie met 4 GB werkgeheugen verricht je probleemloos alledaagse computertaken. Denk onder meer aan het bezoeken van websites in Chrome, versturen van e-mails in Gmail en beheren van persoonlijke bestanden in Google Drive. Deze Chromebook heeft van zichzelf 64 GB opslagcapaciteit. Als je meer eigen data lokaal wilt opslaan, sluit je hiervoor een externe opslagdrager aan. Het systeem telt maar liefst vier usb-poorten. Je leest hier enkele reviews van Kieskeurig.nl-bezoekers.

Lenovo IdeaPad 3 CB 14M836 (82KN002LMH)

De Lenovo IdeaPad 3 14M836 biedt net wat betere specificaties ten opzichte van veel andere Chromebooks in deze prijsklasse. Dankzij 128 GB interne opslag kun je naast het besturingssysteem en meerdere apps ook wat eigen bestanden opslaan. Bovendien bevat de laptop een riant werkgeheugen van 8 GB. Hierdoor doe je zonder morren verschillende taken tegelijk. Open bijvoorbeeld een tiental tabbladen in Chrome, werk ondertussen aan een tekst in Google Documenten en zet een vrolijk muziekje op. Meerdere computertaken leiden dus niet tot hinderlijke vertragingen.

Op rekengebied koos Lenovo voor de MediaTek MT8183-processor. Acht rekenkernen presteren op een kloksnelheid van maximaal 2 GHz. Het Full-HD-scherm van 14 inch heeft goede kijkhoeken en een levendige kleurenweergave. Het is namelijk een hoogwaardig ips-paneel. Dankzij het touchscreen kun je apps eventueel met je vingers bedienen. Verder valt het schuifje voor de webcam op. Hierdoor kunnen digitale inbrekers jou niet bespioneren. Deze krachtige Chromebook heeft een bescheiden formaat en laag gewicht. Hij weegt maar 1,3 kilo!

ASUS Chromebook CX1400CKA-EK0212

Wie een betaalbare en mooie Chromebook zoekt, kan dit afgeprijsde exemplaar van ASUS overwegen. De slanke constructie en zilver-zwarte kleurstelling ogen erg stijlvol. De behuizing is met een gewicht van 1,47 kilo nogal licht, zodat scholieren, studenten en kantoorwerkers het apparaat makkelijk meenemen. Het 14inch-scherm ondersteunt een resolutie van 1920 × 1080 pixels. Voor liefhebbers van Netflix, Videoland en andere streamingdiensten voldoet dat uitstekend.

De Intel Celeron N4500-processor stuurt dit systeem aan. Met een kloksnelheid van 2,8 GHz in turbomodus voer je soepel alledaagse taken uit. Verder bevat de laptop 4 GB werkgeheugen en 128 GB interne opslag. Een voordeel is dat je met behulp van twee reguliere usb-aansluitingen en evenzoveel usb-c-poorten heel wat (opslag-)apparaten kunt aansluiten. De zijkant heeft ook nog een microSD-kaartslot. Tot slot is de aanwezige wifi 6-adapter vermeldingswaardig. Hiermee profiteer je van een snelle en stabiele draadloze netwerkverbinding.

Iedereen droomt weleens van een thuisbioscoop, maar groter is niet altijd beter. Een te groot scherm kan bijvoorbeeld zorgen voor vermoeide ogen of korrelig beeld. Ontdek hoe zaken als kijkafstand, de resolutie en de kijkhoek bepalen of een televisie daadwerkelijk in je woonkamer past.

In de felverlichte showroom van de elektronicawinkel lijkt die enorme 75-inch televisie waanzinnig indrukwekkend, maar eenmaal aan de muur in een doorsnee Nederlandse doorzonwoning kan zo'n gapend zwart vlak de ruimte volledig domineren. Veel consumenten denken onterecht dat een groter scherm automatisch garant staat voor een betere kijkervaring, ongeacht de afmetingen van de kamer. Toch is er een harde technische grens waarbij groot verandert in té groot, met hoofdpijn en onscherp beeld als direct gevolg. In dit artikel leer je precies hoe je die grens bepaalt en de ideale televisie kiest.

De kern van het probleem: resolutie en blikveld

Het probleem van een te grote tv is niet alleen esthetisch, maar vooral fysiologisch en technisch. Het draait allemaal om de verhouding tussen de resolutie (het aantal beeldpunten) en je blikveld. Zelfs bij moderne 4K-televisies zijn de pixels niet oneindig klein. Als je een enorm scherm neemt en daar te dicht op zit, trek je het beeld als het ware uit elkaar. Hierdoor verliest het beeld zijn scherpte en samenhang; je hersenen moeten harder werken om de losse informatie tot één geheel te smeden.

Een veelgehoorde misvatting is dat je simpelweg went aan elk formaat. Hoewel de eerste shock van een groot scherm inderdaad verdwijnt, blijft de fysieke belasting overeind. Als een scherm meer dan 40 graden van je horizontale blikveld inneemt, kun je niet meer het hele plaatje in één oogopslag zien. Je ogen moeten dan constant van links naar rechts scannen om de actie te volgen, vergelijkbaar met het kijken naar een tenniswedstrijd vanaf de eerste rij. Dat zorgt voor vermoeide ogen en kan op den duur zelfs leiden tot misselijkheid, ook wel 'cybersickness' genoemd.

©Gorodenkoff

Wanneer werkt een groot formaat wél goed?

Er zijn specifieke scenario's waarin een wandvullend scherm niet alleen kan, maar zelfs de voorkeur heeft. Dat geldt vooral als je de televisie primair gebruikt voor hoogwaardige content. Denk hierbij aan films op 4K Blu-ray of streamingdiensten die uitzenden in de hoogste bitrate, en uiteraard gaming op moderne consoles. In deze gevallen is de bronkwaliteit zo hoog dat je dichterbij kunt zitten zonder fouten in het beeld te zien.

Daarnaast werkt een groot formaat goed als de kijkafstand het toelaat. In moderne woningen met een open plattegrond of een loft-indeling staat de bank vaak wat verder van de muur. Als je kijkafstand meer dan 3 meter is, valt een 55-inch televisie al snel in het niet en moet je turen om details te zien. Een 65-inch of groter model herstelt in dat geval de balans en zorgt voor die gewenste bioscoopervaring, waarbij het scherm groot genoeg is om je onder te dompelen zonder dat je individuele pixels ziet.

Wanneer werkt dit níet goed?

De nadelen van een te grote tv worden pijnlijk duidelijk bij 'gewoon' tv-kijken. Veel lineaire televisieprogramma's, zoals het journaal, talkshows of sportuitzendingen via de kabel, worden niet in 4K uitgezonden, maar in Full HD of zelfs nog lager. Een enorme tv vergroot dat signaal genadeloos uit. Op een te groot scherm zie je dan plotseling ruis, compressieblokjes en onscherpe randen die op een kleiner scherm onzichtbaar zouden blijven. Het beeld oogt daardoor onrustig en rommelig.

Ook in de fysieke ruimte kan het tegenvallen. Een tv die uit staat is een groot, zwart en reflecterend vlak. In een compacte woonkamer zuigt een te groot scherm alle aandacht naar zich toe, zelfs als hij uitstaat. Zoiets verstoort de balans in je interieur en kan de kamer kleiner laten aanvoelen dan hij eigenlijk is. Daarnaast is de plaatsing van sfeerverlichting vaak lastiger; een gigantisch scherm blokkeert lichtinval of reflecteert lampen op een storende manier.

©RDVector

Dealbreakers: hier ligt de grens

Er zijn een paar harde grenzen die aangeven dat je beter een maatje kleiner kunt kiezen. Als je een van de onderstaande punten herkent, is dat een duidelijk signaal.

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om te bepalen of een tv past, moet je de rolmaat erbij pakken en even kritisch naar je eigen kijkgedrag kijken. De algemene vuistregel voor 4K-televisies is: meet de afstand van je ogen tot het scherm in centimeters en deel dat door 1,2 tot 1,5. De uitkomst is de ideale schermdiagonaal.

Zit je bijvoorbeeld op 2,5 meter (250 cm) van je scherm? Dan kom je uit op een schermdiagonaal tussen de 166 cm (65 inch) en 208 cm (82 inch). Maar let op: dat geldt alleen voor pure 4K-content. Kijk je veel normale televisie (praatprogramma's, nieuws)? Hanteer dan factor 2. Bij 250 cm afstand kijkt een scherm van 125 cm diagonaal (ongeveer 50 inch) dan vaak prettiger en rustiger. Ben je een fanatieke gamer of filmfanaat? Dan kun je de grens opzoeken. Ben je een casual kijker? Kies dan veilig voor een formaatje kleiner.

©BS | ID.nl

In het kort

Een televisie is te groot wanneer het beeld onscherp oogt of wanneer je fysiek je hoofd moet draaien om alles te kunnen volgen. Hoewel een groot scherm indrukwekkend lijkt, vergroot het bij standaard televisie-uitzendingen ook alle beeldfouten uit. De ideale grootte is een balans tussen kijkafstand en de kwaliteit van wat je kijkt. Meet daarom altijd de afstand tussen bank en muur, en wees realistisch over je kijkgedrag. Zo voorkom je hoofdpijn en blijft tv-kijken ontspannend.

Het is ergens in 2025 als Fable voor het eerst, een soort van, getoond wordt. Beelden volgen elkaar in rap tempo op. We zien de dame die de hoofdrol lijkt te spelen, geen HUD en vooral heel veel mooie filmpjes. Daarna begint het wild speculeren, de klachten over het hoofdpersonage, de vraagtekens over de gameplay. Gelukkig was daar gister de Xbox Developer Direct, waar Microsoft eens te meer bewees de code gekraakt te hebben.

Vóór de pandemie, toen de Electronic Entertainment Expo (E3) nog bestond en online showcases, Directs en State of Plays nog niet echt een ding waren, wisten gameboeren hun spellen prima te verkopen. Ontwikkelaars verschenen op het podium tijdens liveshows, praatten over hun games, speelden live een demo (wat net zo vaak goed als faliekant misging) en dergelijke presentaties werden afgewisseld met teasers, hypetrailers en (nog verder terug) zelfs weleens grafieken en verkoopcijfers. Hoe anders is de wereld anno nu.

Trailers vol trailers

Klaar zitten voor The Game Awards, een gemiddelde Direct, Showcase of Summer Game Fest is leuk, maar niet hetzelfde als ‘toen’. Want de formule is inmiddels bekend. Een half uur, een uurtje, een paar uur lang wordt er de ene na de andere trailer op je hersenen afgevuurd. Wat is ‘reclame’ en wat niet? Geen idee. Standaard zijn de animegames die elkaar zo rap opvolgen dat de gemiddelde kijker niet eens meer weet waar de ene game begint en de ander ophoudt. Meestal zit er een klapper aan het begin, waarna het grote wachten op de klapper aan het einde begint.

Vraag iemand een week later wat ie gezien heeft, en meer dan de helft van de getoonde games is waarschijnlijk uit het geheugen verdwenen.  En al die flarden van beelden zonder fatsoenlijke uitleg leiden vaker wel dan niet tot hetzelfde als die ene soort van trailer van Fable: speculaties, wild geroep en vraagtekens. Het komt de online discussie rondom games niet ten goede.

©Playground Games

Hoe anders was de inmiddels traditionele Xbox Developer Direct. Langer dan een uur, voor maar vier games. Die games kregen zodoende alle tijd, net als de ontwikkelaars. Gameplaybeelden zijn niet aan te slepen, verscheidene modi worden uitgebreid besproken en zelfs de kleinste details krijgen meer dan genoeg ademruimte. Zo horen we tijdens de Forza Horizon 6-presentatie dat het nummer van je eigen hangar (78) gekozen is omdat de game zich afspeelt in Japan, en die cijfers daar een positieve lading hebben. Fijn om te horen hoe scherp het oog voor detail van een ontwikkelaar is. Dat zegt iets over het project. En het is ook iets wat je never nooit in een hypetrailer van anderhalve minuut langs had zien komen.

Trailers vol trailers

En dus zit ik gisteravond te genieten. Niet eens per se van de games, want ze vallen net niet in mijn straatje. Forza Horizon 6 vind ik héél indrukwekkend en de game zal ongetwijfeld miljoenen spelers perfect bedienen, maar ik ben niet zo van het racen. Game Freak - de makers van Pokémon die eindelijk hun vleugels uitslaan met graphics uit dit decennium - komen met Beast of Reincarnation. Het ziet er oké uit. Double Fine vindt in mij ook geen fan en een multiplayer-pottenbakgame (Kiln) is niet iets wat hoog op mijn lijstje stond. Zelfs afsluiter Fable wist me met z’n levenssimulaties ook niet te overtuigen. Maar, nogmaals, wat heb ik genoten. Van ontwikkelaars die ruim de tijd kregen. Van de games, die van alle kanten belicht werden. Van de antwoorden die we kregen.

©Playground Games

Want wat ik nou precies van die games vond, is niet eens zo heel belangrijk. Veel belangrijker is dat iedereen dit keer in ieder geval een uitgebreid beeld kreeg van wat deze games nu precies worden. Een Xbox Developer Direct creëert geen valse hype. Van die vier getoonde games, weten we nu eigenlijk alles wat we redelijkerwijs moeten weten. Zoals bijvoorbeeld dat Fable een character creation-modus heeft, om maar iets te noemen. En plots zie je de discussies rondom de games gaan om… de inhoud. En niet op wilde speculaties rondom hoofdpersonages die helemaal niet vast blijken te staan. Love it.