Wie denkt aan mobiel werken, ziet waarschijnlijk al snel het beeld voor zich van iemand die in de trein stukken op zijn notebook tikt. Toch is een net- of notebook daar geen noodzakelijk hulpmiddel meer voor. Met je iPhone en de limietloze internetverbinding die erbij hoort heb je altijd een compleet kantoor op zak, mits je een aantal trucjes toepast.

Je iPhone als mobiel kantoor gebruiken.

Wie denkt aan mobiel werken, ziet waarschijnlijk al snel het beeld voor zich van

iemand die in de trein stukken op zijn notebook tikt.

Toch is een net- of notebook daar geen noodzakelijk hulpmiddel meer voor. Met je iPhone en de limietloze internetverbinding die erbij hoort heb je altijd een compleet kantoor op zak, mits je een aantal trucjes toepast.

De iPhone biedt standaard ondersteuning voor een aantal bestandsindelingen. Zo is het mogelijk om Word-bestanden, Excel-bestanden, tekstbestanden en pdf-bestanden te downloaden en te bekijken op. Dat is handig als je een reeks documenten moet doorlezen of bestanden wilt bekijken waar je niets aan hoeft te veranderen. Mede omdat de iPhone niet is bedoeld als opslagmedium voor andere bestanden dan foto’s, video’s en muziek, wordt het bewerken van tekst niet ondersteund. Je kunt teksten immers nergens opslaan, maar gelukkig zijn er genoeg slimme oplossingen voor dit probleem.

Google Agenda.

Je iPhone inzetten als mobiel kantoor gaat natuurlijk wel iets verder dan alleen het bewerken van Word-documenten. Want hoe zit het met je afspraken? Uiteraard kun je gebruikmaken van de ingebouwde kalender in de iPhone, maar wil je deze gelijk laten lopen met dezelfde kalender op de Mac, dan dien je te synchroniseren of gebruik te maken van MobileMe (wat niet gratis is). Als kosteloos alternatief kun je ook Google Agenda gebruiken. Net als Google Docs biedt Google Agenda ondersteuning voor de iPhone. Je surft hiervoor naar www.google.com/calendar. Je kunt ook de Google-app downloaden, met snelkoppelingen naar alle iPhone-diensten van Google. Je hoeft dan niet steeds opnieuw in te loggen. De werking van de agenda is kinderlijk eenvoudig. Je bladert door Volgende en Vorige om je afspraken te bekijken, en als je een afspraak wilt toevoegen druk je op het plusteken. Omdat de agenda niet lokaal wordt bewaard maar op de servers van Google zie je de afspraak ook direct als je via een andere computer inlogt op Google Agenda. Het enige grote nadeel is dat je niet de notificatie krijgt die de ingebouwde agendafunctie geeft wanneer een geplande afspraak zich aandient.

Google Docs.

De eerste oplossing wordt geboden door Google. De zoekgigant biedt al jaren een dienst aan waarmee je online tekstdocumenten en spreadsheets kunt bewerken, zonder dat je daar dure software voor nodig hebt. Je surft simpelweg naar http://docs.google.com, logt in en kunt aan de slag. Volledige ondersteuning voor de iPhone kent Google Docs nog lang niet. Zo kun je Word-documenten alleen maar lezen en dus niet bewerken. Voor spreadsheets heeft Google echter wel iPhone-ondersteuning toegevoegd. Via slimme snelkoppelingen kun je cellen toevoegen en verwijderen en bestaande waarden veranderen. In de toekomst biedt Google ongetwijfeld ook ondersteuning voor andere pakketten, maar met een beetje creativiteit tik je hele lappen tekst in een Google Spreadsheet, om ze - als je eenmaal op je locatie bent aangekomen - in een Word-document te plakken.

QuickOffice.

Ben je bereid om geld neer te tellen voor het mobiel bewerken van Word-documenten, dan is de app QuickOffice een aanrader. Met een prijs van rond de tien euro is het zeker niet de goedkoopste app die je aan kunt schaffen. Blijkbaar was de ontwikkeling ervan een aardig complexe zaak. Dat laatste kan althans worden afgeleid uit het feit dat er maar weinig apps zijn waarmee je Word-documenten kunt bewerken. Voordat je overgaat tot de aankoop van QuickOffice is het belangrijk dat je verwachtingen realistisch zijn. Je moet niet rekenen op een uitgebreid Office-pakket met alle opmaakfuncties die daarbij horen. Wat je krijgt is software die je in staat stelt om documenten op afstand te openen, weer op te slaan en de inhoud ervan te bewerken. Een gouden regel bij dergelijke software is ‘Onderweg inkloppen, op locatie opmaken’.

Wanneer je het programma opent, krijg je verschillende opties in beeld. Je kunt ervoor kiezen om een nieuw document aan te maken of een eerder opgeslagen document te openen. Het mooie van QuickOffice is dat het programma je in staat stelt om bestanden op te slaan op de iPhone en, nog veel handiger, om bestanden weg te schrijven naar je MobileMe-account, zodat je ze altijd en overal kunt benaderen.

Door enkele beperkingen van de iPhone is het niet mogelijk om bijlagen van e-mails te openen in QuickOffice. Ze worden automatisch in de viewer van de iPhone geopend. Dat betekent dat je eerst een document moet hebben opgeslagen op je MobileMe-account, om het vervolgens te kunnen openen met QuickOffice. Een alternatieve manier is het opgeven van het e-mailadres dat je gebruikt, waarna er gescand wordt naar bijlagen. Maar ook dit is wat omslachtig. Zelf een nieuw document aanmaken op de iPhone (en het opslaan op je MobileMe-account), of vanaf de pc een document opslaan op MobileMe en dit openen op de iPhone, zijn de snelste manieren om Word-documenten op de iPhone te krijgen. Vervolgens kunnen die documenten eenvoudig worden uitgewisseld met andere computers.

Notitieblok.

Uiteraard willen we altijd het mooiste en het beste, maar in onze zoektocht naar perfectie vergeten we vaak waar het écht gaat. Zoals eerder gezegd: teksten opmaken op de iPhone is niet de meest efficiënte bezigheid. De echte tijdswinst kun je boeken op momenten waarop je bijvoorbeeld in de trein zit en normaliter niets zou doen. Als je dan een rapportje kunt tikken of notulen kunt uitwerken, is elke minuut in de trein (of als bijrijder in de auto) meegenomen. Eenmaal thuis of op kantoor gearriveerd kun je simpelweg de tekst openen in een ‘echte’ tekstverwerker en het geheel van een opmaaksausje voorzien. De vraag is dus: wil je geld uitgeven voor een pakket dat je de illusie geeft dat je professioneel aan het tekstverwerken bent? Of neem je genoegen met Notities - of gebruik je zelfs het mailprogramma om lange lappen tekst naar jezelf te versturen? In beide gevallen zorgt één druk op de knop ervoor dat je de teksten kunt openen op een pc met zware tekstverwerkingssoftware. Een notitie maken en verzenden is overigens erg eenvoudig. Druk op Notities en vervolgens op het plusje aan de rechterkant. Typ de tekst die je nodig hebt en druk vervolgens op het envelopje om de tekst automatisch in een e-mail te plakken.

HDMI 2.1 is de nieuwste standaard voor beeldoverdracht, maar lang niet iedereen heeft de extra bandbreedte ook écht nodig. Vooral voor gamers met een PlayStation 5, Xbox Series X of krachtige pc is het relevant. Kijk je alleen films of televisie? Dan volstaat de oudere aansluiting vaak prima. Wij leggen uit waar de grens ligt.

Als je momenteel op zoek bent naar een nieuwe televisie of monitor vlíegen de technische termen je om de oren. HDMI 2.1 wordt door fabrikanten en winkels vaak gepresenteerd als een absolute noodzaak voor een scherm dat klaar is voor de toekomst. Hierdoor ontstaat de angst dat je een miskoop doet als je kiest voor een model met de oudere HDMI 2.0-standaard. Toch is dat in veel Nederlandse huiskamers een misvatting, want de voordelen zijn nogal specifiek. Veel consumenten betalen onnodig extra voor een functie die ze technisch gezien nooit zullen activeren. Na het lezen van dit artikel weet je precies of jij die snelle poort nodig hebt, of dat je dat budget beter aan een groter scherm of beter geluid kunt besteden.

De kern van het probleem: bandbreedte

Het fundamentele verschil tussen de gangbare HDMI 2.0-standaard en de nieuwere 2.1-versie zit 'm in de digitale snelweg die ze bieden. Je kunt het zien als een waterleiding: door een 2.1-kabel kan veel meer water (of dus data) tegelijk worden gepompt (48 Gbit/s in dit geval) dan door de oudere 2.0-variant (die 'maar' 18 Gbit/s kan verwerken). Die extra ruimte is nodig voor 4K-beelden met een zeer hoge verversingssnelheid (120 beelden per seconde) of voor extreem hoge resoluties zoals 8K.

Een hardnekkige mythe is dat HDMI 2.1 het beeld altijd mooier maakt. Dat is onjuist. Als je naar een Netflix-serie kijkt in 4K, ziet dat er via een 2.0-poort exact hetzelfde uit als via een 2.1-poort. De kabel verandert niets aan de kleuren, de scherpte of het contrast; hij zorgt er alleen voor dat het signaal 'erdoor' past. Pas als er een file op de kabel ontstaat (omdat je te veel beelden per seconde wilt versturen) wordt de nieuwe standaard noodzakelijk. Zolang je dataverbruik onder de limiet van HDMI 2.0 blijft, voegt versie 2.1 niets toe aan de beeldkwaliteit.

Wanneer werkt dit wél goed?

HDMI 2.1 komt pas echt tot zijn recht als je de grenzen van beweging en snelheid opzoekt. Dat is vrijwel exclusief het domein van de fanatieke gamer. Heb je een PlayStation 5 of Xbox Series X in huis en wil je games spelen in de hoogste 4K-resolutie met 120 beelden per seconde (120 Hz)? Dan is een HDMI 2.1-aansluiting op je tv onmisbaar. Zonder deze poort blijft je console steken op 60 beelden per seconde, wat minder vloeiend oogt bij snelle shooters of racegames.

Ook pc-gamers met een zware, moderne videokaart (zoals de NVIDIA RTX 40- of 50-serie) profiteren hiervan als ze hun pc op de tv aansluiten. Naast de snelheid biedt de 2.1-standaard ondersteuning voor Variable Refresh Rate (VRR). Dat zorgt ervoor dat de televisie zijn verversingssnelheid continu aanpast aan de spelcomputer, wat haperingen en 'tearing' (waarbij het beeld in tweeën lijkt te breken) voorkomt. Daarnaast is er Auto Low Latency Mode (ALLM), een signaal waardoor je tv automatisch naar de spelmodus schakelt zodra je de console aanzet. Voor wie de maximale prestaties uit een moderne spelcomputer wil halen, is HDMI 2.1 dus een logische en eigenlijk verplichte keuze.

Oké, maar wanneer werkt dit níet goed?

Voor de gemiddelde kijker is de meerwaarde van HDMI 2.1 nagenoeg nihil. Kijk je voornamelijk lineaire televisie (nieuws, talkshows), sportwedstrijden, films op Blu-ray of series via streamingdiensten als Disney+ en Videoland? Dan kom je nooit in de buurt van de bandbreedte die HDMI 2.0 niet meer aankan. Films en series worden vrijwel altijd gemaakt en uitgezonden in 24, 30 of maximaal 60 beelden per seconde. Een standaard HDMI 2.0-aansluiting kan 4K-beeld op 60 Hz fluitend aan, inclusief HDR (High Dynamic Range).

Ook voor bezitters van een oudere of minder krachtige spelcomputer, zoals de PlayStation 4, de Xbox One of de Nintendo Switch, voegt de nieuwe poort niets toe. Het signaal dat deze apparaten uitsturen is simpelweg niet zwaar genoeg om de bredere snelweg nodig te hebben. Je koopt in dat geval een Ferrari om er vervolgens alleen maar mee in een 30-kilometerzone te rijden. Je betaalt voor capaciteit die ongebruikt blijft, terwijl je dat geld wellicht beter had kunnen investeren in een tv met een beter contrast of hogere helderheid.

Dealbreakers

Er zijn specifieke situaties waarin het blindstaren op HDMI 2.1 je keuze onnodig beperkt of zelfs leidt tot een slechtere aankoop. Dit zijn de harde grenzen:

©DC Studio

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om de juiste keuze te maken, moet je kritisch kijken naar wat er in je tv-meubel staat of komt te staan. De vuistregel is eenvoudig: ben jij iemand die elke frame telt in een online shooter en heb je de hardware om dat te genereren? Dan moet HDMI 2.1 bovenaan je wensenlijst staan; zonder die poort knijp je de prestaties van je dure console af en mis je de soepelheid waarvoor je betaald hebt.

Ben je daarentegen een filmliefhebber die geniet van de hoogste beeldkwaliteit in HDR, of kijk je vooral sport? Richt je dan op het contrast, de helderheid en de kleurweergave van het paneel. Een kwalitatief hoogwaardig paneel met een 'oudere' aansluiting geeft een indrukwekkender plaatje bij films dan een middelmatige tv die toevallig wél een 2.1-aansluiting heeft. Laat je niet gek maken door het idee van toekomstbestendigheid als de beloofde toekomst niet aansluit bij jouw kijkgedrag.

Dus...

HDMI 2.1 is essentieel voor gamers met een PS5, Xbox Series X of krachtige pc die willen spelen in 4K bij 120 Hz. Voor filmkijkers, serie-bingers en tv-kijkers biedt de standaard geen zichtbare beeldverbetering ten opzichte van HDMI 2.0. De extra bandbreedte is puur bedoeld voor zeer hoge framerates die videocontent niet gebruikt. Kies alleen voor HDMI 2.1 als je hardware hebt die deze snelheid daadwerkelijk kan benutten. In alle andere gevallen is de kwaliteit van het beeldscherm zelf veel belangrijker dan het type aansluiting.

Op 26 januari kan de wereld aan de slag met Highguard. Het lijkt erop dat iedereen weet wat Highguard is, terwijl tegelijkertijd ook niemand precies weet wát Highguard nou precies is. In dit artikel zetten we dus uiteen wanneer je de game kunt spelen, en waarom deze titel van Wildlight Entertainment zoveel aandacht krijgt.

Releasedatrum van Highguard

Highguard is vanaf vandaag, 26 januari, rond 19:00 uur Nederlandse tijd beschikbaar op pc, PlayStation 5 en Xbox Series X en S. De exacte releasetijd is nog niet bekend, maar vermoedelijk zal de game rond die tijd op alle platforms beschikbaar worden.

Daarbij is het spel free-to-play, dus je hoeft niets te betalen om Highguard te spelen. Daarbij ondersteunt de game crossplay en cross-save, dus je kunt de game samen met vrienden op andere platforms spelen en je progressie op andere platforms meenemen. Het spel is niet te preloaden, maar vereist op pc in ieder geval 25 GB aan beschikbare opslagruimte.

Met de lancering van het spel zendt ontwikkelaar Wildlight Entertaiment om 19:00 uur Nederlandse tijd ook direct een zogenaamde Launch Showcase uit op YouTube - ook hieronder te bekijken. De studio belooft in deze showcase een ‘deepdive in de gameplay’ van Highguard te tonen, de contentplannen voor het eerste jaar uit de doeken te doen en nog ‘veel meer’. 

Wat is Highguard?

Aan team-based PvP heroshooters als Overwatch is geen gebrek, maar Highguard lijkt zich bij die groep te scharen. Het spel wordt ontwikkeld door Wildlight Entertainment, dat weer bestaat uit oud-ontwikkelaars van onder andere Titanfall en Apex Legends. Mensen die dus meer dan prima shooters in elkaar hebben gedraaid, waardoor de interesse toch ietwat gewekt wordt. 

Ieder team in de game bestaat uit drie zogenaamde Wardens, waarvoor verschillende personages gekozen kunnen worden. In de trailer zien we bijvoorbeeld een ridderachtige personage, die met een speciale vaardigheid elektrische stokken rond kan gooien. Ook is er een groot ijsmonster dat schijnbaar muren kan laten verschijnen, een soort cowboy met beestachtige klauwen en een personage dat met messen kan gooien. Ook heeft ieder personage schijnbaar toegang tot geweren om het vijandelijke team mee te bevechten.

Het doel van een potje is namelijk het vinden van de ‘Shieldbreaker’, een soort groot zwaard waarmee je de basis van de tegenstanders open kan breken en uiteindelijk overnemen. Wanneer dit lukt is het potje gewonnen. In de context van de game krijgt jouw team op die manier de controle over het continent. 

©Wildlight Entertainment

Waarom is er zoveel om Highguard te doen?

Wildlight positioneert de game in hun marketing als een “nieuw soort shooter”, maar veel spelers zijn op basis van de trailer nog niet overtuigd. Highguard doet qua opzet van de potjes wel een paar dingen anders dan hero-shooters als Overwatch en Marvel Rivals, maar zoals Concord in 2024 liet zien is de huidige markt voor dit subgenre binnen shooters redelijk verzadigd. Velen zijn simpelweg nog niet overtuigd dat Highguard daadwerkelijk iets vernieuwends met zich mee weet te brengen.

Dit valt ook te verwijten aan een opvallend gebrek aan marketing van de game. Zo’n anderhalve maand voor release hoorden we voor het eerst van Highguard, toen de trailer werd getoond als afsluiter van The Game Awards. Normaliter is de laatste aankondiging van die show een van de hoogtepunten, maar Highguard wist mensen niet te enthousiasmeren. 

De gesprekken rondom Highguard werden echter nog vreemder, toen opviel dat Wildlight geruime tijd niets meer plaatste op sociale media over de game. Na de initiële aankondiging van de game werd er wekenlang niets meer geplaatst op het X-account van Highguard, tot drie dagen voor launch - toen het bedrijf een countdown startte. Ook dit maakte het lastig om enthousiast te worden voor Highguard. 

©Wildlight Entertainment

In de afgelopen dagen doken er berichten en geruchten op die stelden dat Geoff Keighley - de presentator en oprichter van The Game Awards - Highguard specifiek had uitgekozen als afsluiter van The Game Awards, omdat hij hier wel iets in zag. Op 25 januari plaatste Keighley een gif op X, waarin John Hammond uit Jurassic Park zegt: “Over 48 uur accepteer ik jullie verontschuldigingen”. 

Natuurlijk gunnen we iedere game waar tijd en passie in heeft gezeten het beste, maar het is ook niet te ontkennen dat het verhaal rondom Highguard op zijn minst frappant te noemen is. Nou ja, vanaf 19:00 uur kunnen we het spel zelf onder handen nemen. Verwacht daarom binnenkort impressies op onze socials en ID.nl.