Shadow of the Colossus, de tweede titel van Team Ico, kwam elf jaar geleden uit voor de PlayStation 2. Sindsdien staat deze klassieker op eenzame hoogte, want niemand heeft een soortgelijke game gemaakt. Om een nieuwe generatie ermee kennis te laten maken, heeft Sony een remake besteld bij Bluepoint Games.

We maakten ons een beetje zorgen over deze remake. Het originele Shadow of the Colossus is namelijk een kunstwerkje en daar moet niet te veel aan veranderen. Wat zou een volledige remake doen met onze herinneringen? Het duurde echter niet lang na het opstarten tot al onze zorgen als sneeuw voor zon verdwenen. Dit is Shadow of the Colossus zoals we het kennen, terwijl we de game ook op een hele nieuwe manier kunnen beleven met graphics die in 2018 passen.

©PXimport

David en Goliath

In Shadow of the Colossus ben jij een krijger die zijn overleden geliefde terug wil. Hiervoor reist hij naar een verlaten land om hulp te vragen van hogere machten. Die geven hem een duidelijke opdracht: versla de zestien wezens in dit land en we geven haar ziel terug. Simpel toch? Bij het zien van je eerste doelwit zakt de moed echter al snel in je schoenen: deze wezens zijn gigantisch. Jij als klein mens staat tegenover een colossus zo hoog als een flat, met een wapen zo groot als een bus. Dit duistere wezen kijkt je met zijn glimmende ogen aan, terwijl jij trillend op je knieën staat en enkel een boogje en een zwaardje bij je hebt.

Het is gelukkig niet zomaar een zwaard. Houd je dit wapen omhoog, dan wijst een blauw licht niet enkel naar je volgende doelwit, maar ook naar zwaktepunten op de lichamen van de colossi. Je doel is om deze punten te bereiken. Elke colossus is daardoor een puzzel waarin je uitzoekt hoe je het beest beklimt en zonder eraf te vallen je zwaard in die zwakke punten steekt.

©PXimport

Mooier en moeilijker

De remake zet deze zestien magische wezens heftiger dan ooit op je scherm. Op de PlayStation 2 waren ze al imposant, maar nu zijn ze gewoonweg prachtig. Dat maakt het alleen maar moeilijker om een zwaard in hun kop te steken. Ze hebben je niets misdaan, maar toch stap je zonder na te denken op je trouwe paard om het volgende wezen te vinden en te vermoorden. Alles moet wijken om je geliefde terug te krijgen.

Klimmend over de harige oppervlaktes van de beesten valt op hoe zacht en weelderig de vacht is geworden. Terwijl jij je stevig vasthoudt en beetje bij beetje verder komt, zwelt een van de beste gamesoundtracks ooit op. Dan maakt het niet meer uit of je deze game al eens hebt gespeeld. Je beleeft het weer als nieuw.

Naast de colossi is de hele wereld een genot om naar te kijken. De zon is krachtiger, de mist sfeervoller en het water realistischer. De wereld is nog steeds een lege en bovenal eenzame plek, maar er doorheen rijden terwijl de camera een filmische positie inneemt is niets minder dan waanzinnig.

©PXimport

Fotomodus

Een van de grote krachten van Shadow of the Colossus is de eenvoud. De game biedt een wereld waarin het alleen gaat om jou en die colossi. Je hoeft niets te verzamelen, geen kleine wezens te verslaan en jezelf niet te upgraden. De game past daardoor nauwelijks nog in het gamelandschap van 2018, maar laat zien hoe sterk zo'n focus kan zijn.

De besturing is iets aangepast. Enkele knoppen zijn veranderd en het hoofdpersonage beweegt iets soepeler. De aanpassingen zijn subtiel, maar prettig. Wel blijft de besturing herkenbaar en daar horen ook wat onhandigheden bij. De camera kan bijvoorbeeld nog wel eens problemen geven tijdens de actie.

Er is tevens een makkelijke modus toegevoegd, maar de tofste extra is de fotomodus. Op elk moment in de game druk je op de fotoknop om een kiekje te maken. De opties voor nabewerking zijn opvallend uitgebreid. Je kunt de camera rondslingeren, filters kiezen, de kleurbalans aanpassen, de diepte en scherpte veranderen enzovoort. Als je het leuk vindt om hier mee te spelen ben je zo twee keer zo lang met de game bezig, omdat je telkens een leuke invalshoek voor een foto ziet.

©PXimport

Klassieker

Dit is hoe een remake moet zijn. Het origineel blijft intact, maar dan met prachtige graphics, een iets aangepaste besturing en enkele fijne extra's die niets aan de basis veranderen. Fans van het origineel kunnen dus rustig ademhalen, want de remake is met alle respect en liefde voor de elf jaar oude game gemaakt. Dat de besturing en de camera daarbij nog niet helemaal perfect zijn, hoort er ook een beetje bij. Voor anderen is dit de uitgelezen kans om deze klassieker voor het eerst te beleven.

Deze remake bewijst tevens dat Shadow of the Colossus terecht een klassieker wordt genoemd. De game blijft met maar enkele kleine aanpassingen ook in 2018 stevig overeind. In onze originele review schreven we elf jaar geleden de verschrikkelijke conclusie: "Het is een ervaring die je moet beleven". Daar staan we gewoon nog steeds achter.

Shadow of the Colossus is vanaf 6 februari te koop voor PlayStation 4.

Een wasbaar dekbed klinkt ideaal: nooit meer worstelen met een overtrek, gewoon alles in één keer in de wasmachine. Maar hoe vaak moet dat eigenlijk gebeuren? Elke week, of is dat overdreven? Het antwoord hangt af van een aantal factoren. In dit artikel lees je er meer over.

Lees ook: Wasbaar dekbed: handig of juist niet?

Bij een traditioneel dekbed vangt de losse hoes het meeste zweet en andere viezigheid op, maar bij een wasbaar dekbed vormt de buitenlaag (de tijk) samen met de vulling één geheel. Daardoor kan vuil dat normaal in de overtrek blijft sneller in het dekbed zelf trekken, wat regelmatig wassen extra belangrijk maakt.

Tegelijk is dat precies waarom zo’n dekbed in de praktijk vaak juist hygiënischer is: je doet telkens het hele dekbed, inclusief vulling, in de was. Heb je een traditioneel dekbed met een aparte hoes, dan was je die dekbedhoes waarschijnlijk eens per week of twee weken. Het dekbed zelf was je waarschijnlijk een stuk minder vaak. Dus per saldo is een dekbed zonder overtrek dus hygiënischer. Mits je het dus regelmatig wast…

Hoe vaak is regelmatig wassen?

Voor de meeste mensen volstaat het om dit dekbed eens in de één à twee weken in de wasmachine te stoppen. Slaap je in je eentje en zweet je weinig, dan kun je die twee weken aanhouden. Heb je het snel warm, deel je het bed met iemand (of een huisdier) of heb je last van allergieën, dan is wekelijks wassen beter. Zo blijft niet alleen de buitenkant schoon, maar ook de binnenkant van het dekbed.

Het is wel belangrijk dat je dat wassen op de juiste manier doet. Wasbare dekbedden kunnen best wat hebben, maar te veel draaien in de trommel kan de vezels beschadigen. Gebruik daarom een mild vloeibaar wasmiddel en sla de wasverzachter over. Zorg ook dat het dekbed genoeg ruimte heeft in de machine. Wanneer je echt moet proppen om hem erin te krijgen, schuurt de stof tegen de trommelwand en slijt het sneller.

©ID.nl

Wanneer moet je een dekbed zonder losse hoes vaker wassen?

Soms is een extra wasbeurt nodig. Ben je ziek geweest of heb je koorts gehad? Na ziekte of koorts is het verstandig het dekbed meteen te wassen op minimaal 40 graden. Kijk op het etiket om te zien of je misschien zelfs op 60 graden kunt wassen. Eet je weleens in bed en mors je koffie, thee of iets anders? Of heb je een bloedneus of een wondje? Ook dan is een extra wasbeurt geen overbodige luxe. Tot slot is het voor jezelf prettig om het dekbed in de zomer echt minimaal 1x per week te wassen. Je zweet dan nu eenmaal meer, en de nachten kunnen broeierig zijn.

Wasbaar dekbed drogen

Wil je een traditioneel dekbed drogen, dan duurt dat vaak uren. Maar omdat de vulling van wasbare dekbedden bestaat uit synthetische holle vezels, is de droogtijd een stuk korter. Kijk wel goed op het wasetiket hoe heet de droger mag staan; je kunt een iets langer programma kiezen op een lagere temperatuur dan een superkort programma dat eigenlijk te heet staat. Dat is voor een synthetische vulling niet goed.

Wasbaar dekbed? 1x per week of twee weken in de was!

Zoals je ziet valt het onderhoud eigenlijk reuze mee. Door een wasbaar dekbed wekelijks of om de week te wassen en goed te laten drogen, blijft je bed schoon en fris. Vaker is alleen in een enkel uitzonderingsgeval nodig. Al met al is het dus niet zo veel werk als je misschien denkt!

De werknemers van Sandfall Interactive, de ontwikkelaar van de vorig jaar uitgekomen game Clair Obscur: Expedition 33, zijn geridderd in Frankrijk.

De 28 Franse ontwikkelaars hebben afgelopen week de hoogst mogelijk culturele onderscheiding in Frankrijk ontvangen. Het gaat om de Orde van Kunst en Letteren. Dit vanwege hun werk aan Clair Obscur: Expedition 33.

De Franse minister van Cultuur, Rachida Dati, ridderde de werknemers. In Frankrijk worden elk jaar maximaal tweehonderd mensen geridderd voor de Orde van Kunst en Letteren. Mensen die geridderd worden moeten een significante bijdrage hebben geleverd aan de verrijking van de culturele erfgoed van het land. Eerdere mensen uit de game-industrie die ook zijn geridderd in Frankrijk, zijn Rayman-bedenker Michel Ancel en Mario-bedenker Shigeru Miyamoto.

Over Clair Obscur: Expedition 33

Clair Obscur: Expedition 33 kwam afgelopen voorjaar uit voor PlayStation 5, Xbox Series-consoles en pc. De game van Sandfall Interactive combineert traditionele turn-based rpg-gameplay met een flitsende, moderne presentatie.

In de game leeft de mensheid in een maatschappij waarin een entiteit genaamd de Paintress elk jaar de wereld opnieuw schildert. Daarbij plaatst ze een vervloekt cijfer, waardoor iedereen die de leeftijd heeft gelijk aan dat cijfer verdwijnt. In de game is het de beurt aan drieëndertigjarigen, maar een team geleid door Gustave probeert dit tegen te gaan.

Clair Obscur: Expedition 33 bleek een groot succes: het spel werd miljoenen keren verkocht en won de award voor game van het jaar tijdens The Game Awards eind vorig jaar. Dat is des te indrukwekkender wetende dat het om de debuutgame van Sandfall Interactive gaat.