Shadow of the Colossus, de tweede titel van Team Ico, kwam elf jaar geleden uit voor de PlayStation 2. Sindsdien staat deze klassieker op eenzame hoogte, want niemand heeft een soortgelijke game gemaakt. Om een nieuwe generatie ermee kennis te laten maken, heeft Sony een remake besteld bij Bluepoint Games.

We maakten ons een beetje zorgen over deze remake. Het originele Shadow of the Colossus is namelijk een kunstwerkje en daar moet niet te veel aan veranderen. Wat zou een volledige remake doen met onze herinneringen? Het duurde echter niet lang na het opstarten tot al onze zorgen als sneeuw voor zon verdwenen. Dit is Shadow of the Colossus zoals we het kennen, terwijl we de game ook op een hele nieuwe manier kunnen beleven met graphics die in 2018 passen.

©PXimport

David en Goliath

In Shadow of the Colossus ben jij een krijger die zijn overleden geliefde terug wil. Hiervoor reist hij naar een verlaten land om hulp te vragen van hogere machten. Die geven hem een duidelijke opdracht: versla de zestien wezens in dit land en we geven haar ziel terug. Simpel toch? Bij het zien van je eerste doelwit zakt de moed echter al snel in je schoenen: deze wezens zijn gigantisch. Jij als klein mens staat tegenover een colossus zo hoog als een flat, met een wapen zo groot als een bus. Dit duistere wezen kijkt je met zijn glimmende ogen aan, terwijl jij trillend op je knieën staat en enkel een boogje en een zwaardje bij je hebt.

Het is gelukkig niet zomaar een zwaard. Houd je dit wapen omhoog, dan wijst een blauw licht niet enkel naar je volgende doelwit, maar ook naar zwaktepunten op de lichamen van de colossi. Je doel is om deze punten te bereiken. Elke colossus is daardoor een puzzel waarin je uitzoekt hoe je het beest beklimt en zonder eraf te vallen je zwaard in die zwakke punten steekt.

©PXimport

Mooier en moeilijker

De remake zet deze zestien magische wezens heftiger dan ooit op je scherm. Op de PlayStation 2 waren ze al imposant, maar nu zijn ze gewoonweg prachtig. Dat maakt het alleen maar moeilijker om een zwaard in hun kop te steken. Ze hebben je niets misdaan, maar toch stap je zonder na te denken op je trouwe paard om het volgende wezen te vinden en te vermoorden. Alles moet wijken om je geliefde terug te krijgen.

Klimmend over de harige oppervlaktes van de beesten valt op hoe zacht en weelderig de vacht is geworden. Terwijl jij je stevig vasthoudt en beetje bij beetje verder komt, zwelt een van de beste gamesoundtracks ooit op. Dan maakt het niet meer uit of je deze game al eens hebt gespeeld. Je beleeft het weer als nieuw.

Naast de colossi is de hele wereld een genot om naar te kijken. De zon is krachtiger, de mist sfeervoller en het water realistischer. De wereld is nog steeds een lege en bovenal eenzame plek, maar er doorheen rijden terwijl de camera een filmische positie inneemt is niets minder dan waanzinnig.

©PXimport

Fotomodus

Een van de grote krachten van Shadow of the Colossus is de eenvoud. De game biedt een wereld waarin het alleen gaat om jou en die colossi. Je hoeft niets te verzamelen, geen kleine wezens te verslaan en jezelf niet te upgraden. De game past daardoor nauwelijks nog in het gamelandschap van 2018, maar laat zien hoe sterk zo'n focus kan zijn.

De besturing is iets aangepast. Enkele knoppen zijn veranderd en het hoofdpersonage beweegt iets soepeler. De aanpassingen zijn subtiel, maar prettig. Wel blijft de besturing herkenbaar en daar horen ook wat onhandigheden bij. De camera kan bijvoorbeeld nog wel eens problemen geven tijdens de actie.

Er is tevens een makkelijke modus toegevoegd, maar de tofste extra is de fotomodus. Op elk moment in de game druk je op de fotoknop om een kiekje te maken. De opties voor nabewerking zijn opvallend uitgebreid. Je kunt de camera rondslingeren, filters kiezen, de kleurbalans aanpassen, de diepte en scherpte veranderen enzovoort. Als je het leuk vindt om hier mee te spelen ben je zo twee keer zo lang met de game bezig, omdat je telkens een leuke invalshoek voor een foto ziet.

©PXimport

Klassieker

Dit is hoe een remake moet zijn. Het origineel blijft intact, maar dan met prachtige graphics, een iets aangepaste besturing en enkele fijne extra's die niets aan de basis veranderen. Fans van het origineel kunnen dus rustig ademhalen, want de remake is met alle respect en liefde voor de elf jaar oude game gemaakt. Dat de besturing en de camera daarbij nog niet helemaal perfect zijn, hoort er ook een beetje bij. Voor anderen is dit de uitgelezen kans om deze klassieker voor het eerst te beleven.

Deze remake bewijst tevens dat Shadow of the Colossus terecht een klassieker wordt genoemd. De game blijft met maar enkele kleine aanpassingen ook in 2018 stevig overeind. In onze originele review schreven we elf jaar geleden de verschrikkelijke conclusie: "Het is een ervaring die je moet beleven". Daar staan we gewoon nog steeds achter.

Shadow of the Colossus is vanaf 6 februari te koop voor PlayStation 4.

Wanneer Sony met een nieuwe set premium oordoppen op de proppen komt, dan moet je opletten. Dit Japanse merk is namelijk al jaren marktleider als het gaat om geluidskwaliteit en actieve ruisonderdrukking. Met zijn prijs van 300 euro mikt de fabrikant wederom op het hogere segment, al is dit wel minder dan de adviesprijs van zijn voorganger.

De Sony WF-1000XM6 volgen de XM5 op die het Japanse bedrijf zo’n 2,5 jaar geleden uitbracht. Dat is een flinke periode in het land der oordoppen (of technologie in het algemeen). Daar waar veel fabrikanten inzetten op jaarlijkse releases en complete productgroepen beperkte stappen voorwaarts maken, is het fijn om te zien dat een elektronicaproducent het nog aandurft langer te wachten tussen verschillende uitgaven. Dan heb je tenminste wat te melden of te vertellen.

Met deze versie zet Sony in op een betere noise cancelling, audioweergave, gesprekskwaliteit en ergonomie. Daarnaast brengt de fabrikant stabielere bluetooth-connectiviteit, Google Gemini-integratie en een hogere mate van milieuvriendelijkheid. Zo zijn de antennes langer gemaakt, waardoor de oortjes niet snel de verbinding verliezen, ook niet in drukkere omgevingen zoals een vliegtuig of trein. Dat hebben we aan den lijve ondervonden de afgelopen weken.

©Wesley Akkerman

Meer in contact

Net als bij het vorige model maakt Sony gebruik van memory foam als oortips (het deel dat in je gehoorgang zit). Die hebben als grote voordeel dat ze zich aanpassen aan de vorm van de opening en dus altijd strak en goed zitten. In de doos zitten verschillende opties. Bij ons zit de een net te los, terwijl het formaat daarna juist net wat strak zit. Daardoor kan langer dan twee uur luisteren wat oncomfortabel worden. Maar ze vallen in elk geval niet zomaar uit je oren.

Deze keer kijkt Sony ook naar het ontwerp. De Sony WF-1000XM6-oortjes zijn wat langwerpiger en steken iets verder uit je oren dan z'n voorganger, waardoor je moet oppassen wanneer je een T-shirt of trui uittrekt. Het oppervlak is wat ruwer en dat helpt daadwerkelijk bij de fysieke bediening; het voelt alsof je wat meer in contact bent met de bediening. Muziek pauzeren, actieve ruisonderdrukking activeren – het gaat allemaal erg soepel. Je hoeft ze niet hard in te drukken.

Grammy-winnende engineers

Daarnaast is het fijn dat deze dopjes nog steeds acht uur meegaan op een volle accu. Dat is met actieve ruisonderdrukking aan. Zet je die uit, dan mag je daar nog een paar uur bij optellen. Met de oplaadcase erbij kun je rekenen op 24 tot 30 uur. Dat is misschien niet superveel in vergelijking met sommige concurrenten, maar die zitten dan ook niet boordevol allerlei extra microfoons (vier stuks in dit model) en speciaal ontwikkelde drivers.

©Wesley Akkerman

De drivers zijn natuurlijk medeverantwoordelijk voor het geluid, maar de samenwerking met allerlei gerenommeerde studio's en muziekproducenten helpt daar vanzelfsprekend ook bij. Sony heeft zich laten leiden door een team van Grammy-winnende en Grammy-genomineerde engineers, waaronder Randy Merrill (die werkte met Ed Sheeran), Chris Gehringer (Lady Gaga) en Michael Romanowski (Alicia Keys). Dat zijn niet de minste namen, maar wat merk je daarvan?

Naast je in de kamer

Nou, het grootste compliment dat we een set oordoppen kunnen geven: je hebt de equalizer niet nodig om goed en wel – en in de hoogste kwaliteit! – van je digitale muziek te genieten. De audio klinkt warm, vol en persoonlijk. Dat gaat niet ten koste van de hogere regionen of het middenveld, waardoor die helderheid en nuance bewaakt blijft. Soms lijkt het net alsof iemand op een drumstel naast je in de kamer speelt, zo dichtbij klinken de nummers.

Als je wilt, dan kun je wel een equalizer op de soundstage loslaten. Je kunt dan kiezen uit verschillende profielen, zelf een instelling beheren of Sony het werk uit handen laten nemen. Dan stelt de (helaas soms wat onoverzichtelijke) app de equalizer in op basis van jouw eigen gehoor. Hier kan dat nog weleens ten koste gaan van het basgeluid, waardoor we dat maar achterwege laten, maar het is fijn dat het kan. Het maakt de Sony WF-1000XM6 breed inzetbaar.

©Wesley Akkerman

Gevoel, beleving, emotie

En daar blijft het niet bij qua audio. Want je kunt streamen in hoge resoluties dankzij de LDAC-audiocodec en anders leunen op DSEE Extreme (een algoritme van Sony dat de muziek in kwaliteit opschaalt). Verder is nieuw in deze set dat je audio wat verder weg kunt laten klinken, alsof je in een café of je eigen woonkamer zit. Dat is een vreemde maar oorstrelende ervaring die je moet beleven om het te begrijpen.

We snappen uiteindelijk wel waarom Sony deze functie introduceert. Het kan bijvoorbeeld helpen bij de concentratie. Wij hebben vooral gemerkt dat je er een huiselijk gevoel aan kunt overhouden wanneer je kilometers hoog in de lucht hangt in een vliegtuig, omdat het net lijkt alsof je naar je eigen audioset thuis op de achtergrond luistert. Het gaat hier niet om de beste geluidskwaliteit, maar om een gevoel, een emotie, een beleving. En die is helemaal oké.

Tot slot kijken we nog even naar de actieve ruisonderdrukking. Die is beter dan ooit. Zo hebben we bijna niets van de vliegtuigmotoren gehoord tijdens een recente reis naar Barcelona en komt er ook weinig tot geen geluid vanuit het OV je gehoorgang in. Bepaalde plotselinge hoge tonen komen nog weleens door, maar die blijven moeilijk filterbaar. Al met al is dit wederom een mooie stap voorwaarts, helemaal als je je écht even wilt afsluiten van je omgeving.

Sony WF-1000XM6 kopen?

Het zal ongetwijfeld niemand verbazen, maar dat maakt zo’n beoordeling niet minder waardevol: de Sony WF-1000XM6 is een regelrecht schot in de roos. Qua audiokwaliteit en -beleving hebben we nog niet beter gehoord. Soms klinkt het net alsof de muziek live naast je wordt gespeeld. Het comfort en de app kunnen nog wel beter, maar de grandioze actieve ruisonderdrukking en de fysieke bediening maken een hoop goed. Dit is je volgende set oordopjes!

Zo! Dat was niet alleen de langste, maar voor velen ook meteen de beste State of Play ooit! Met meer dan 25 titels op het menu stond deze showcase vooral bij Simon dik op z’n buik geschreven. Samen met Martin en Jacco blikt hij terug op (bijna) alles wat voorbij kwam, en duiken ze dieper in onder andere: God of War: Sons of Sparta, Kena: Scars of Kosmora, Castlevania: Belmont’s Curse, Project Windless en natuurlijk de aangekondigde John Wick-game! Benieuwd wat de jongens ervan vonden? Check dan als de wiedeweerga deze speciale extra aflevering, baklap!

00:00 Intro
02:20 Ons oordeel
09:20 Project Windless
11:35 Resident Evil Requiem
13:35 Kena: Scars of Kosmora
19:00 Legacy of Kain: Defiance Remastered / Ascendance
22:45 Yakoh Shinobi Ops
27:25 Dead or Alive
31:45 Control: Resonant
36:05 Beast of Reincarnation
37:15 Neva: Prologue
39:05 Star Wars: Galactic Racer
42:35 Metal Gear Solid Collection 2
45:15 Castlevania: Belmont’s Curse
49:15 Silent Hill: Townfall
52:10 John Wick
54:35 God of War Trilogy Remake
56:35 God of War: Sons of Sparta
01:03:00 Horizon Hunters: Gathering
01:04:45 Onze Reddit-aankondiging
01:06:45 Outro

Je kan ook de podcast beluisteren hieronder of via deze link!