Quantic Dream is terug met een nieuw verhaal. Wat gebeurt er als robots zelfbewust worden? Hoewel dit thema al vaak is behandeld, probeert Detroit: Become Human daar vanuit drie perspectieven een nieuw antwoord op te geven.

In de game bestuur je namelijk drie verschillende personages. Er is Kara, een androïde die haar programmering overstijgt omdat ze een meisje van haar gewelddadige vader wil beschermen. Markus, die menselijk wordt wanneer zijn liefdevolle vaderfiguur onrecht wordt aangedaan. En Connor, een politie-androïde wiens taak het is om 'deviants' op te sporen. Dat zijn androïden die gedrag vertonen buiten hun originele programmering om.

Vergeleken met Quantic Dreams eerdere game, Heavy Rain, heeft Detroit: Become Human een sterkere focus. Zowel in verhaal als in gameplay. Qua gameplay viel Heavy Rain op, omdat je dingen deed die je normaal nooit in games doet, zoals je tanden poetsen en scheren. Die momentjes zijn er nauwelijks in Detroit. De game draait meer om het beleven van het verhaal en de spannende scènes waarin je snel moet reageren via quick time events.

©PXimport

Keuzes maken

Het verhaal heeft deze keer nauwelijks mysterie, want het gaat puur om robots die bewust worden en vervolgens gerechtigheid zoeken. Heavy Rain kreeg veel kritiek, omdat het mysterieuze plot niet zou kloppen. Als je dan ook nog eens delen van het verhaal mist door je keuzes, wordt het er niet beter op. De plot van Detroit blijft relatief simpel. Door de keuzes die je maakt zie je voornamelijk verschillende versies van scènes en soms nieuwe stukjes die het verhaal en de personages uitdiepen.

Het is tof dat je later een hoofdstuk terug in kunt duiken om andere keuzes te maken. Elke keer als je een hoofdstuk uitspeelt krijg je namelijk een boom in beeld met de tak die jij door je keuzes hebt gevolgd. Je kunt vrij teruggaan naar checkpoints om die andere takken te zien. Het leukst is wel om eerst het verhaal in één keer door te spelen. Ga je later terug, dan kun je er voor kiezen om de nieuwe progressie op te slaan of om puur de verschillende resultaten te bekijken. Op deze manier kun je echt alles van de game zien, zonder dat het jouw versie van het verhaal hoeft te beïnvloeden.

©PXimport

Overkoepelend verhaal

De makers willen een flink verhaal vertellen. Vanaf het moment dat robots zelfbewust beginnen te worden, naar het moment dat ze de wereld vragen om gelijke rechten en de nasleep daarvan. Hierbij maken de schrijvers veel niet subtiele vergelijkingen met slavernij en segregatie uit het verleden. Van dat androïden achterin de bus moeten staan, naar vredige protestmarsen, liederen en de optie om "we have a dream" te gebruiken. Het had ons niet verbaasd om er een "android lives matter" tussen te zien, maar gelukkig heeft Quantic Dream zich ingehouden.

Dit verhaal is verder niets dat we niet eerder in populaire cultuur hebben gezien. Voor een game die compleet draait om het beleven van het verhaal, is dat gebrek aan originaliteit pijnlijk. Detroit: Become Human is het best op de momenten dat dit overkoepelende verhaal wordt losgelaten en het gaat om de personages in specifieke horrorsituaties. Van de begraafplaats waar kapotte robots op een hoop worden gegooid en jij letterlijk uit deze hel moet klauteren, tot het enge herenhuis vol monsters en het bouwval waar een enkele onvoorspelbare androïde je met een mes bedreigt.

©PXimport

Ligt aan je keuzes

Zodra Quantic Dream de game weer richting het overkoepelende verhaal stuurt, kakt het helaas in. Het helpt ook niet dat de scènes en locaties elkaar soms wat raar opvolgen. De makers willen heel duidelijk die specifieke horrorverhaaltjes vertellen, maar vergeten er soms een mooi doorlopend geheel van te maken. Mis je daarnaast door bepaalde keuzes stukjes van het verhaal, dan voelt het ook echt alsof er een hap mist. Hierdoor kan het voorkomen dat een personage iets weet wat diegene eigenlijk niet had kunnen weten, of mis je als speler essentiële informatie voor het maken van een levensbeslissende keuze. Tevens zie je de plotwendingen die schokkend moeten zijn al van mijlenver aankomen. Er gaat dus behoorlijk wat mis bij het schrijfwerk.

De verhaalvertelling wordt ook niet geholpen door de besturing. Zeker in krappe omgevingen is het een knullige bedoening. Ook tijdens de quick time events is het soms lastig om te bepalen of je nou het pookje of de hele controller moet bewegen. De motion controls voegen weinig toe en zorgen dus voornamelijk voor verwarring. Waar de game in ieder geval wel in straalt, zijn de productiewaarden. Detroit is een prachtige game, met realistische en goed geacteerde personages die echt aanvoelen.

Hoewel mooi en ook vaak meeslepend, valt Detroit: Become Human dus grotendeels in dezelfde valkuilen waar Heavy Rain ook last van had. Deze keer is de gameplay echter niet meer zo bijzonder en wordt er een verhaal verteld dat we al te vaak elders hebben gezien.

Detroit: Become Human is vanaf 25 mei verkrijgbaar voor PlayStation 4.

Hazelight Studios, de ontwikkelaar van de succesvolle coöperatieve games It Takes Two en Split Fiction, heeft een nieuwe game in ontwikkeling en is op dit moment bezig met de opnames ervoor.

Enige tijd geleden gaf regisseur Josef Fares al aan dat er een nieuwe game in ontwikkeling was bij de studio, maar nu heeft hij op social media een foto geplaatst waarop Fares te zien is met drie acteurs in motion capturing-pakken. Daarmee wordt dus duidelijk gemaakt dat de opnames voor de game in ieder geval al in volle gang zijn.

Overigens is de identiteit van de acteurs niet bekend. Fares houdt zijn arm voor de gezichten van de acteurs. Mogelijk zijn het dus bekende acteurs en wil hij dat nog verhullen, al is dat speculatie. Over speculatie gesproken: het feit dat er drie acteurs te zien zijn, doet sommige fans vermoeden dat de nieuwe game van Hazelight mogelijk met drie spelers tegelijk te spelen valt in plaats van twee, maar ook dat is nog alles behalve bevestigd.

Over de games van Hazelight Studios

Hazelight Studios is gespecialiseerd in het creëren van games die coöperatief doorlopen moeten worden. No Way Out, It Takes Two en Split Fiction vergen allen twee spelers. Daarbij draait het om samenwerken, wat hun games een populaire bezigheid maakt voor gamende koppels en vrienden.

It Takes Two bleek een grote hit voor de studio. In het spel spreekt een dochter van een ruziënd stel een vloek over het tweetal uit, waardoor ze minuscuul worden. Ze zullen moeten leren communiceren en samenwerken om zich uit deze hachelijke situatie te redden, terwijl ze als kleine poppen door een uitvergrote versie van hun huis en tuin reizen.

Na het succes van It Takes Two bracht Hazelight het conceptueel vergelijkbare Split Fiction uit. Die game draait om twee schrijvers, Mio en Zoe, die worden ingehuurd om verhalen te creëren voor een technologie die deze verhalen levensecht kan simuleren. De vrouwen worden door het bedrijf achter de technologie echter gevangen in een simulatie, en in de game wordt er constant tussen de twee verhalen van Mio en Zoe geschakeld. Dat levert zowel fantasievolle als futuristische settings op.

Zowel It Takes Two als Split Fiction komen met een Friend Pass. Dat houdt in dat maar één speler de game hoeft te kopen, en de tweede speler gratis online mee kan spelen. De games zijn ook via splitscreen samen op de bank speelbaar.

Apple heeft de volledige rechten op de Apple TV-serie Severance overgenomen, en gaat de serie voortaan binnenshuis produceren.

De eerste twee seizoenen van Severance staan al op Apple TV, maar de serie werd geproduceerd door Fifth Season. Apple Studios was alleen de distributeur. Daar is nu verandering gekomen: Apple heeft iets minder dan 70 miljoen dollar betaald voor de volledige rechten op de serie.

Dat betekent dat het bedrijf de productie van de serie voortaan ook zelf gaat doen, al zal Fifth Season wel als executive producer aangesteld blijven. Ook showrunner Dan Erickson en uitvoerden producent Ben Stiller (die we natuurlijk ook kunnen van vele comedyfilms) blijven hun rollen bekleden, dus aan de kwaliteit van de serie verandert als het goed is niets.

Financiële stabiliteit

Volgens Deadline zou de overname mogelijk gedaan zijn om de productie van de show financieel stabiel te houden. In het tweede seizoen waren de productiekosten naar het schijnt zo'n 20 miljoen dollar per aflevering, en Apple kan door zijn formaat dit beter dragen.

Het plan is dat Severance in totaal vier seizoenen krijgt - al worden een vijfde seizoen en een spin-off ook niet uitgesloten. De opnames van het langverwachte derde seizoen moet aankomende zomer starten. De makers van de serie willen eerst de scripts zover mogelijk afkrijgen, zodat ze bij schrijfwerk van de laatste afleveringen van het seizoen nog relatief goedkoop terug kunnen gaan naar scripts van eerdere afleveringen om wijzigingen aan te brengen waar nodig.

Over Severance

De Apple TV-serie Severance draait om Mark S., die een opmerkelijke kantoorbaan bij het bedrijf Lumon Industries heeft: zodra hij op kantoor komt, weet hij niets van zijn leven buiten kantoor. Wanneer hij klaar is en weer naar huis gaat, weet hij niets van zijn werk. Dat komt door een speciale procedure waardoor de herinneringen van de werkplek in het privéleven gescheiden worden.

Dit concept is de voedingsbodem voor een ingewikkelde en verrassende serie waarin Mark samen met zijn collega's langzaam maar zeker probeert te achterhalen hoe de vork precies in de steel steekt bij Lumon. Zoals gezegd zijn er inmiddels twee seizoenen uitgekomen, die beiden op streamingdienst Apple TV te zien zijn.