We weten het: we leven in de toekomst. En in die toekomst is de kans groot dat we onze boeken steeds vaker digitaal lezen. E-books zijn om meerdere redenen een populaire optie onder lezers, maar ze hebben wel een aantal nadelen ten opzichte van gewone boeken.

Veel mensen die het leuk vinden om te lezen zijn al overgestapt op e-books. Dit zijn digitale boeken die je op een smartphone, tablet, computer of e-reader kunt lezen. Het voordeel van e-books is dat je honderden boeken tegelijkertijd met je mee kunt nemen en dat ze goedkoop zijn in de aanschaf, ten opzichte van reguliere boeken. Echter, fysieke boeken kun je ruiken, voelen en lekker doorheen bladeren. Ze staan mooi op de boekenplank in de woonkamer. De beleving is daardoor toch anders. Dit zijn de vijf (belangrijkste) nadelen van een digitale boekencollectie.

1. Je koopt een licentie, geen boek

Wanneer je een e-book koopt in een digitale winkel, zoals die van Amazon Kindle, dan koop je eigenlijk het boek zelf niet. In plaats daarvan schaf je de licentie voor de digitale versie van dat boek aan, die je alleen kunt gebruiken op een goedgekeurd apparaat of binnen een specifieke app. Dat is veel minder 'romantisch'. Bedrijven die dergelijke licenties verkopen kunnen bovendien die licentie terughalen, ook zonder jouw goedkeuring. Dat is in het verleden bijvoorbeeld al eens bij Kindle-gebruikers gebeurd. Dit kan niet gebeuren wanneer je een drm-vrij e-book zou kunnen kopen.

2. Digitale boeken kun je minder goed delen

Met fysieke boeken op de plank is het voor andere mensen net zo gemakkelijk een boek te lezen als voor jou. Maar wanneer die boeken alleen in een digitale omgeving bestaan, ontstaat er een probleem. Je kunt die licentie namelijk niet zomaar delen met een ander, zonder je apparaat (waar het boek of de app op staat) af te geven. Bij sommige aanbieders van e-books kun je gedeelde of gezinsaccounts aanmaken en zodoende boeken delen, maar dat is allemaal extra gedoe. Het is niet helemaal onmogelijk, maar de spontaniteit van het ontdekken en delen is er wel van af.

©Paolese

3. Je onthoudt minder van een e-book

Uit onderzoek blijkt dat wanneer mensen iets op papier lezen, ze die informatie veel beter vasthouden dan wanneer ze op een schermpje kijken. Dat geldt voor leuke romans, maar natuurlijk ook voor educatie of onderwijsboeken. Ironisch genoeg bereiden we nieuwe generaties voor op lezen vanaf een tablet of computer, door de digitale wereld vroeg te introduceren in hun leven, maar of dat dus het best is, is nog maar de vraag. Bieden we hen de beste kans op succes of maken we het hen juist onbedoeld lastiger? Laten we voorlopig in elk geval nog even fysieke boeken aanhouden …

4. E-books zijn niet decoratief

Iets minder belangrijk is het idee dat e-books geen decoratie in huis kunnen zijn. Fysieke boeken zet je neer op een plank en kun je indelen zoals je wil. Op kleur, op letter, op hoogte – net wat past bij de rest van je interieur. Ze vertellen iets over je interesses, wat je belangrijk vindt en waar je zoal aan denkt. En kunnen daardoor ook een mooi gespreksonderwerp zijn. Door boeken alleen in een digitale wereld te laten bestaan, verdwijnen dat soort kansen. Want je gaat niet meekijken op andermans scherm. En er valt ook geen lol te beleven aan het presenteren van een raster van boekenplaatjes.

©massimo_g - stock.adobe.com

5. De lokale boekenwinkel kan verdwijnen

Zover is het nu nog niet, maar de lokale boekenwinkel kan op ten duur verdwijnen als we allemaal e-books gaan lezen. Zo’n winkel heeft enorm veel charme. Je komt in aanraking met mensen die ook veel lezen, kunt aanbevelingen vragen aan het personeel en kunt er soms ook gewoon lekker lezen. Online winkels zijn misschien handiger, maar hebben ook veel minder karakter. Je klinkt op digitale plaatjes, haalt het boek binnen en begint dan met lezen. Natuurlijk heeft zo’n digitale winkel het voordeel dat je je kunt overgeven aan die onmiddellijke bevrediging, maar ook dat gevoel verdwijnt.

Niet overtuigd ? Hier vind je de populairste e-readers op Kieskeurig👇🏻

Thuis koffie van restaurantkwaliteit? De Philips Café Aromis 8000-serie belooft het. In deze review lees je of deze volautomaat de hype waarmaakt. Van perfect melkschuim tot minimaal onderhoud: ontdek waarom dit apparaat je lokale barista overbodig maakt, zelfs met gewone supermarktbonen!

Je kent het vast: je zit in je favoriete koffietentje, neemt een eerste slok van de cappuccino die je hebt besteld en valt even stil. De temperatuur, het mondgevoel, die volle smaak… alles lijkt te kloppen. En dan denk je aan de koffie thuis. Die is prima, of in elk geval best oké. Maar daar blijft het dan ook bij.

Dat dacht ik tenminste. Tot ik de Philips Café Aromis 8000-serie op mijn aanrecht installeerde en mijn keuken stante pede in een soort hippe koffiebar veranderde. De installatie van deze fraaie machine behelst niet meer dan een stekker in het stopcontact, water in het reservoir en een dosis verse koffiebonen bovenin. That’s it. Daarna kan het feest beginnen.

Hoewel de term 'restaurantkwaliteit' vaak niet meer dan een loze marketingkreet is, maakt dit apparaat dat woord opeens bizar concreet. Dat zit 'm in heel basale dingen: de koffie is direct op de juiste temperatuur (niet dat lauwe net-niet) en de smaak is vol en romig, zonder die nare bittere nasmaak. Dit apparaat lijkt bovendien precies te snappen wat jij wil; zonder dat je zelf als een bezetene aan de knoppen hoeft te draaien, staat er binnen de kortste keren een meer dan fatsoenlijke kop koffie voor je neus. Wat een topding!

©Philips

Duurdoenerij niet nodig

Erg prettig is het feit dat de machine enorm vergevingsgezind is. Hippe koffiesnobs vertellen je doorgaans dat je zonder exclusieve bonen van 30 euro per kilo nergens bent. Onzin, blijkt nu. Zelfs met een zak supermarktbonen en een pak volle melk (lang houdbaar werkt het best!) tovert dit ding een resultaat tevoorschijn waar je u tegen zegt. Hij weet echt het maximale uit elke boon te persen. Luxe zonder dat je boodschappenlijstje ingewikkeld of overdreven duur wordt, ik hou ervan.

En dan de melk. Vaak is dat thuis niet meer dan een zielig laagje luchtbelletjes dat na tien seconden als sneeuw voor de zon verdwijnt. Hier niet. Dit schuim is stevig, rijk en blijft dapper overeind staan. M'n ochtendcappuccino heb ik dan ook spontaan heilig verklaard, maar de echte verrassing is wat mij betreft de optie 'Melange'. Die is gloeiend heet, heeft de ideale verhouding tussen melk en koffie (puristen verklaren me voor gek) en maakt me elke keer weer instant gelukkig. Ik was aanvankelijk wat sceptisch over dit soort voorgeprogrammeerde recepten, maar deze verhouding is zo perfect afgestemd dat het elke keer weer aanvoelt als een echte traktatie.

©Philips

'Wat willen jullie drinken?'

Bezoek over de vloer? Kom maar door met de bestellingen! Vroeger hoopte ik stiekem op de keuze voor zwart (want: geen gedoe met melk), nu draai ik mijn hand niet meer om voor een latte of espresso macchiato. Sterker nog, ik nodig mensen nu vol enthousiasme uit om een kopje koffie te komen doen, en de reacties zijn elke keer unaniem: "Wauw, lekkere koffie!" 

Het mooie is dat je specifieke voorkeuren van je bezoek niet elke keer opnieuw hoeft in te voeren. Dankzij de gebruikersprofielen heeft iedereen in huis zijn eigen 'knop'. De een wil de latte met extra melk, de ander wil 'm juist sterker: dat kun je allemaal opslaan. En de machine verrast ook in de breedte. Waar ik zelf inmiddels min of meer verslaafd ben aan de Red Eye (een pittige boost voor de korte nachten), scoor ik bij mijn dochter punten met de 'Babychino'-functie: alleen warm melkschuim. Lekker voor het slapen gaan. 

Voor de liefhebbers zitten er trouwens nog allerlei cold brew-opties in het assortiment. Niet helemaal mijn ding – koffie kan me niet heet genoeg – maar fijn dat het kan als de smaak (of het bezoek) daarom vraagt.

©Eelko Rol

Geen schoonmaak-nachtmerries

Dan het onderhoud. We kennen de horrorverhalen van schimmelende slangetjes in volautomaten en hopeloos verkalkte zetgroepen. De Café Aromis 8000 is wat dat betreft een verademing. Water bijvullen, bakje met koffiepucks legen en (belangrijk!) de melkhouder gewoon even omspoelen onder de kraan (schijnt zelfs in de vaatwasser te kunnen). Geen ingewikkeld gedoe; de machine spoelt zichzelf krachtig door bij het opstarten en afsluiten. Het ding staat er, hij werkt en zeurt verder niet om aandacht. Had ik al gezegd dat dit een topding is?

O, en er is een app. Is die noodzakelijk? Neuh. Is het lekker? Ja! Via de app kun je de machine alvast aan het werk zetten terwijl je zelf nog even je mail checkt in bed. Je weet: technologie is op zijn best als het je luiheid faciliteert, en dat heeft Philips hier goed begrepen.

©Philips

Conclusie? Dit is meer dan een keukenapparaat; het is een stukje levensgeluk. Je hoeft niet meer te kiezen tussen gemak (dag Senseo!) en smaak. De Philips Café Aromis 8000 bewijst dat je dat perfecte koffiemomentje gewoon thuis kunt creëren. Zonder barista-cursus, zonder gedoe, maar mét die gelukzalige stilte na de eerste slok.

Enige minpuntje is wellicht de prijs, want die is met 999 euro best fors. Maar reken maar uit: een cappuccino kost tegenwoordig al snel 4 euro, dus met 250 gloeiend hete geluksmomentjes thuis heb je deze machine er al uit. Dat moet je jezelf gewoon gunnen.

Marc-Alexis Côté, die voorheen de Assassin's Creed-gamefranchise bij Ubisoft overzag, heeft dat bedrijf nu aangeklaagd.

Afgelopen oktober werd aangekondigd dat Côté vertrokken was bij het bedrijf. Dat gebeurde rond dezelfde tijd als dat Ubisoft de Assassin's Creed-franchise onderbracht onder Vantage Studios, een nieuwe dochteronderneming die het samen met Tencent heeft opgericht. Côté heeft decennialang aan de Assassin's Creed-franchise gewerkt en stond de laatste jaren aan het hoofd van de populaire spellenreeks.

Côté zou toen Assassin's Creed naar Vantage Studios ging een aanbod van Ubisoft hebben gekregen om een andere leidende positie binnen het bedrijf aan te nemen. Côté liet kort daarna publiekelijk weten dat deze positie niet vergelijkbaar was met zijn eerdere werk.

De aanklacht

Nu klaagt Côté Ubisoft dus aan, zo meldt CBC Radio Canada. Volgens hem zou hij de rol van 'Head of Production' aangeboden hebben gekregen binnen Ubisoft nadat Assassin's Creed binnen Vantage Studios werd ondergebracht, gevolgd door een mogelijke positie als 'Creative House'.

Volgens Côté zou hij daardoor leiderschap krijgen over "tweederangs" Ubisoft-franchises. Aangezien hij daarvoor de Assassin's Creed-franchise overzag, voelde dit voor hem als een wezenlijke stap terug.

Côté nam naar eigen zeggen twee weken vrij om over deze situatie te reflecteren. Aan het einde van die periode zou Ubisoft hebben geëist dat hij een besluit moest maken en besloot Côté dat dit een onacceptabele situatie was, en een "ontslag in vermomming". Hij eiste dan ook ontslagvergoeding, waarna hij te horen kreeg dat hij niet meer op werk hoefde te komen en Ubisoft aankondigde dat hij was vertrokken.

Volgens Côté heeft Ubisoft geclaimd dat hij vrijwillig is vertrokken, zodat men geen ontslagvergoeding hoefde te betalen. Côté eist nu twee jaar aan loon als ontslagvergoeding en 75.000 dollar aan schadevergoeding vanwege machtsmisbruik en schade aan zijn reputatie. In totaal komt dat neer op meer dan 1,3 miljoen dollar. Ook wil hij dat het concurrentiebeding komt te vervallen.

Vantage Studios en Assassin's Creed

Ubisoft richtte vorig jaar samen met het Chinese Tencent de dochteronderneming Vantage Studios op. Daar zijn de drie belangrijkste Ubisoft-franchise in ondergebracht, namelijk Assassin's Creed, Far Cry en Rainbow Six. Ook de ontwikkelteams die aan deze reeksen werken maken nu onderdeel uit van Vantage Studios.

De Assassin's Creed-franchise is al jarenlang een van de belangrijkste gamereeksen van de Franse uitgever Ubisoft. In de spellen gebruiken spelers parkour, stealth en gevechten om diverse exotische locaties uit de geschiedenis te verkennen. Het meest recente deel is het vorig jaar uitgekomen Assassin's Creed Shadows.