Volledig draadloze oordopjes gebruiken geen snoertjes en dat geeft je veel bewegingsvrijheid. Maar hoe lang houden hun kleine accu’s het uit? Hoe goed klinken ze? Zitten ze comfortabel? En blijven ze stevig zitten? We vergelijken enkele van de beste draadloze oordopjes van het moment.

Echt draadloze oordopjes zijn onderling niet verbonden door een kabeltje. Dat zorgt voor een groot draagcomfort, maar het heeft ook nadelen. Als één of beide dopjes uit je oren vallen zonder dat je het merkt, raak je ze misschien definitief kwijt. Volledig draadloze oordopjes zijn duurder dan dopjes met een snoertje, zodat je dit duur kan komen te staan. Vooral de ‘open-fit’ types die je in de oorschelp hangt, hebben nogal eens de neiging om té gemakkelijk los te komen.

De meeste fabrikanten kiezen echter voor een in-het-oor-ontwerp, met verwisselbare siliconen dopjes in verschillende maten, soms nog aangevuld met extra ‘wingtips’ voor een nog stevigere pasvorm. Dan hoor je je omgeving minder goed, maar vaak is er een open-luistermodus die je via een knop of app activeert om het omgevingsgeluid met behulp van de microfoons binnen te laten. Soms zorgen sensoren ervoor dat de muziek automatisch pauzeert wanneer je een dop uit een oor trekt.

Elk dopje heeft zijn eigen mini-accu. Die houdt het minder lang uit dan bij oordopjes met kabel, waarbij een grotere accu meestal in de kabel geïntegreerd is. Dankzij het energiezuinige bluetooth 5.0 mag je toch op een luisterduur van vier tot acht uur en een spraakduur van 2,5 tot 5 uur rekenen. Heeft je afspeelapparaat een lager en dus minder energiezuinig bluetoothniveau, dan liggen deze cijfers wel wat lager. Alle geteste oordopjes hebben een klein doosje waarin je ze veilig opbergt. Dankzij een ingebouwde accu laadt het doosje de dopjes automatisch bij. Het laaddoosje zelf laad je op via usb of soms zelfs draadloos.

Enkele dopjes zijn bestand tegen vocht en zweet en dus geschikt om mee te sporten. Hoe waterbestendig de dopjes zijn, is afhankelijk van hun ip-certificering. Vanaf ipx4 kun je er veilig mee sporten bij normaal weer. Sport je vaak bij onguur en regenachtig weer dan kun je beter kiezen voor dopjes met minstens een ipx7-codering.

We testten vijf echt draadloze oordopjes, compacte oortjes die noch met het afspeelapparaat, noch onderling verbonden zijn via een kabel. Je hebt dus wel bluetooth nodig om ze te gebruiken. De prijzen variëren tussen de 139 en 249 euro. Een aantal dopjes hebben actieve lawaaionderdrukking (anc). Eentje ondersteunt de verbeterde aptx-muziekcodec. De totaalscores variëren van 3,5 tot 4,5 sterren, dus het zijn allemaal behoorlijk goede oortjes. De beste uit de test is, zoals zo vaak, de duurste. Maar de goedkoopste presteert ook verrassend goed.

©PXimport

JBL Reflect Flow

©PXimport

Deze volledig draadloze oordopjes zijn verkrijgbaar in zwart en lichtblauw en geschikt om mee te sporten. Ze blijven zelfs bij stevige inspanningen goed zitten dankzij verwisselbare silicone dopjes en JBL’s speciale ‘Freebit’-oorclips (‘wingtips’). De JBL Reflect Flow is bestand tegen zweten en tegen onderdompeling in water (maximaal dertig minuten op één meter) volgens de ipx7-codering. Ze hebben geen actieve onderdrukking van omgevingslawaai, maar de passieve lawaaionderdrukking werkt op zich behoorlijk goed.

Door kort op de knop op de zijkant van het linkerdopje te drukken zet je het geluid zachter. Nog een keer drukken zet het volume in de laagste stand. Dat is niet hetzelfde als een stapsgewijze volumeregeling op de dopjes zelf, maar het laat wel toe om je omgeving beter te horen wanneer nodig. Tweemaal kort drukken op de rechterknop activeert de spraakassistent van je mobiel. Eenmaal drukken speelt of pauzeert muziek of gesprekken. Twee seconden indrukken schakelt de microfoon tijdelijk uit. Vijf seconden erop drukken schakelt de oortjes uit. Twee seconden drukken op de linkerknop schakelt ze weer in. Verder is er niets te regelen: JBL heeft voor deze dopjes geen bijbehorende app.

Standaard klinkt het geluid nogal iel, met een sterke benadrukking van de hoge- en middentonen en iets te zwakke bassen. Met een corrigerende eqalizer-configuratie is de audiokwaliteit toch aanvaardbaar.

JBL Reflect Flow True Wireless Sport Headphones

7Score70

Huawei FreeBuds 3

©PXimport

Qua design lijken de Huawei FreeBuds 3 als twee druppels water op de Apple AirPods 2. Deze ‘open-fit’-dopjes hangen als het ware in de oorschelp zonder dat je ze in het oorkanaal vastdraait of klemt. Verwisselbare silicone oordopjes ontbreken. De microfoons bevinden zich in staafjes die naar onderen gericht uit je oorschelpen hangen. Het laaddoosje laadt zowel op met een meegeleverde usb-kabel als draadloos met een Qi-lader.

De zijkanten van de dopjes zijn aanraakgevoelig. Dubbeltikken op het linkeroortje regelt bijvoorbeeld de actieve lawaaionderdrukking. Je activeert met een tikje de spraakassistent van je smartphone, of kiest een volgend nummer. De toetsenfuncties configureer je met de Huawei AI Life-app. Het volume regelen kan echter alleen in de app of met de smartphone, niet met de dopjes zelf. Geavanceerde functies, zoals ‘Wearing Detection’, dat het afspelen stopt en herneemt naarmate je de dopjes uittrekt of insteekt, werken momenteel alleen met Huawei-smartphones die EMUI 10 draaien. Alleen dan wordt het geluid draadloos tegelijkertijd naar beide dopjes gestuurd. Gebruik je andere smartphones dan gaat het geluid naar één dop, die het vervolgens draadloos doorsluist naar de tweede.

Het open-fit ontwerp zorgt niet bij iedereen voor een stabiele pasvorm. Bij ons viel het linkerdopje af en toe uit. Dat is jammer, want de geluidskwaliteit is goed, vooral bij de middentonen. Bassen klinken zwak, maar dit kun je gelukkig wel in de app bijregelen. Deze dopjes bieden nauwelijks passieve lawaaionderdrukking, en ook de actieve variant functioneert matig. Bij veel wind veroorzaakt de anc-functie soms een storende ruistoon.

Huawei FreeBuds 3

7Score70

Samsung SM-R170 Galaxy Buds

©PXimport

De silicone dopjes en wingtips van de Galaxy Buds zorgen voor een goede pasvorm en degelijke passieve lawaaionderdrukking. Dit op voorwaarde dat je de juiste maat monteert. De twee laadcontacten in het erg kleine en lichte laaddoosje zijn niet magnetisch: soms is het even zoeken om ze in de correcte richting weg te stoppen. Samsung-smartphones met de recentste SmartThings-app detecteren de Buds direct wanneer je ze inschakelt. Er verschijnt een pop-upvenster voor de verbinding. Maar ook op andere smartphones verloopt de bluetoothkoppeling probleemloos.

De zijkanten zijn aanraakgevoelig. Eenmaal tikken onderbreekt het afspelen, tweemaal tikken speelt het volgend nummer of beantwoordt/beëindigt een oproep, drie keer tikken speelt het vorige nummer, en tikken en vasthouden voert de functie uit die je als gebruiker zelf kiest via de Galaxy Wearable-app met Buds-plugin.

Die app bestaat overigens niet voor iOS. Je kunt deze dopjes wel aan een iPhone koppelen, maar geavanceerde functies zoals het definiëren van de aanraakknoppen zijn dan niet beschikbaar. Bij Android kun je functies toewijzen aan de knoppen, zoals oproep weigeren, spraakopdracht activeren, volume regelen of het omgevingsgeluid weergeven via de ingebouwde microfoons.

De geluidskwaliteit oordopjes is aanvaardbaar, maar hangt sterk af van de muzieksoort. Hoge en middentonen zijn goed gebalanceerd, zodat bijvoorbeeld stemmen of piano mooi helder kinken. De lage tonen daarentegen klinken zwak; zelfs met de equalizer-instelling kun je dit niet helemaal corrigeren. De Buds hebben een ipx2-rating dus zijn bestand tegen lichte blootstelling aan vocht of zweet.

Samsung Galaxy Buds

7Score70

Sennheiser Momentum True Wireless

©PXimport

Deze oordopjes zijn voorzien van de Qualcomm aptx-codec die beter klinkt dan de standaard bluetooth-codecs aac en vooral sbc. Daarnaast is ook ‘aptx low latency’ aanwezig, dat een betere stemsynchronisatie garandeert tussen gestreamde audio en video. Het afspeelapparaat moet deze overigens ook ondersteunen, anders worden automatisch de standaard codecs gebruikt. Aptx verbruikt wel wat meer energie dan aac en sbc.

De kleine accu is niet krachtig genoeg om ook nog eens actieve lawaaionderdrukking mogelijk te maken. Maar deze oordopjes onderdrukken omgevingslawaai wel vrij goed op passieve wijze, dankzij de goed sluitende silicone dopjes. Medium dopjes zijn al gemonteerd en Sennheiser levert naast de gebruikelijke kleine en grote dopjes ook extra kleine ‘xs’-dopjes mee.

Deze oortjes voldoen aan de ipx4-norm. Dat betekent dat ze redelijk goed bestand zijn tegen vocht, zweet en spatwater, maar echt waterproof zijn ze niet.

Muziek pauzeert automatisch als je één van de dopjes uitneemt en gaat verder zodra je die weer indoet. Daarnaast is er ook een open luistermodus. Die regel je met behulp van de aanraakgevoelige knoppen op de zijkant, of in de bijbehorende Sennheiser Smart Control app. De aanraaktoetsen zijn vast geprogrammeerd. Eenmaal tikken op de linkerdop pauzeert bijvoorbeeld de muziek. Het volume regel je hoger en lager door constant op de dopjes te drukken.

De geluidskwaliteit is van de betere soort en vergelijkbaar met die van de Sony-oordopjes. Zeker als je ze goed in je oren plaatst klinken ook de lage tonen goed, zelfs zonder dat je dit versterkt met de visuele equalizer in de Smart Control app.

Sennheiser Momentum True Wireless

8Score80

Sony WF-1000XM3

©PXimport

De actieve ruisonderdrukking van deze Sony-oordopjes functioneert goed. Lawaai wordt niet zo stevig onderdrukt als bij grotere draadloze koptelefoons met anc die je over het oor draagt, maar de actieve lawaaionderdrukking van deze dopjes is méér dan een gimmick.

Verantwoordelijk voor de anc is dezelfde ‘Sony QN1e HD Wireless Noise Cancelling’-processor die ook gebruikt wordt door de veel grotere Sony WH-1000XM3, maar dan in een 24bit- in plaats van een 32bit-uitvoering. De ruisonderdrukking werkt vooral binnenshuis en in voertuigen redelijk goed. Buiten, bijvoorbeeld in een stadsomgeving met veel verkeer, dringt er voldoende omgevingsgeluid binnen om je veilig te verplaatsen terwijl je toch min of meer ongestoord naar muziek luistert. Bij heel erg druk verkeer laat de anc het afweten en hoor je nog met moeite de audio, tenzij je die zeer (té) hard zet. Een discreet geluidssignaal waarschuwt je wanneer de adaptieve geluidsregeling het geluid omschakelt, maar deze waarschuwing kun je in de Sony Headphones-app uitschakelen.

De ronde zijkant van elke oordop is aanraakgevoelig. De functies regel je apart voor het linker- en het rechteroor. De linkerknop activeert standaard de gekozen spraakassistent, terwijl de rechterknop de afspeelbediening regelt. Als je de nieuwste firmware toepast, regel je voortaan ook het volume via deze knoppen. De dopjes blijven, mits correct ingebracht, perfect in je oren zitten. Ze dragen comfortabel, zelfs bij urenlang gebruik. De geluidskwaliteit is behoorlijk goed. Bij gebrek aan een beter woord willen we de geluidsweergave als ‘zeer muzikaal’ omschrijven, met een natuurlijk klinkend geluid zonder overdreven bassen.

Sony WF-1000XM3

9Score90

Conclusie

Technisch en muzikaal heeft de Sony WF-1000XM3 een voorsprong op de andere geteste oordopjes en dat levert het predicaat Best Getest op. De Sony draagt comfortabel, de actieve lawaaionderdrukking werkt echt goed en de bijbehorende app biedt geavanceerde mogelijkheden, zoals automatische aanpassing van het geluid aan je activiteit.

De oordopjes van Sennheiser zijn muzikaal heel vergelijkbaar met die van Sony en ondersteunen de verbeterde aptx-codec. Ze hebben daarnaast een ipx4-rating en zijn dus zweet- en spatwaterbestendig.

Zoek je oortjes die speciaal ontworpen zijn voor stevige sporters dan kom je terecht bij de JBL Reflect Flow. Die hebben een ipx7-rating, zodat ze uitstekend bestand zijn tegen zweet en water. Je zou er zelfs mee zou kunnen zwemmen, want ze zijn waterbestendig. Maar houd je van stevige bassen dan dien je die wel op te pompen met behulp van een equalizer, want daar blinkt de JBL niet echt in uit.

Wil je zo min mogelijk uitgeven dan bieden de Samsung Galaxy Buds veel voor een relatief lage prijs. Deze Slimme Koop klinkt en zit goed. De oordopjes hebben een ipx2-rating en zijn daarmee licht vochtbestendig.

Het is ergens in 2025 als Fable voor het eerst, een soort van, getoond wordt. Beelden volgen elkaar in rap tempo op. We zien de dame die de hoofdrol lijkt te spelen, geen HUD en vooral heel veel mooie filmpjes. Daarna begint het wild speculeren, de klachten over het hoofdpersonage, de vraagtekens over de gameplay. Gelukkig was daar gister de Xbox Developer Direct, waar Microsoft eens te meer bewees de code gekraakt te hebben.

Vóór de pandemie, toen de Electronic Entertainment Expo (E3) nog bestond en online showcases, Directs en State of Plays nog niet echt een ding waren, wisten gameboeren hun spellen prima te verkopen. Ontwikkelaars verschenen op het podium tijdens liveshows, praatten over hun games, speelden live een demo (wat net zo vaak goed als faliekant misging) en dergelijke presentaties werden afgewisseld met teasers, hypetrailers en (nog verder terug) zelfs weleens grafieken en verkoopcijfers. Hoe anders is de wereld anno nu.

Trailers vol trailers

Klaar zitten voor The Game Awards, een gemiddelde Direct, Showcase of Summer Game Fest is leuk, maar niet hetzelfde als ‘toen’. Want de formule is inmiddels bekend. Een half uur, een uurtje, een paar uur lang wordt er de ene na de andere trailer op je hersenen afgevuurd. Wat is ‘reclame’ en wat niet? Geen idee. Standaard zijn de animegames die elkaar zo rap opvolgen dat de gemiddelde kijker niet eens meer weet waar de ene game begint en de ander ophoudt. Meestal zit er een klapper aan het begin, waarna het grote wachten op de klapper aan het einde begint.

Vraag iemand een week later wat ie gezien heeft, en meer dan de helft van de getoonde games is waarschijnlijk uit het geheugen verdwenen.  En al die flarden van beelden zonder fatsoenlijke uitleg leiden vaker wel dan niet tot hetzelfde als die ene soort van trailer van Fable: speculaties, wild geroep en vraagtekens. Het komt de online discussie rondom games niet ten goede.

©Playground Games

Hoe anders was de inmiddels traditionele Xbox Developer Direct. Langer dan een uur, voor maar vier games. Die games kregen zodoende alle tijd, net als de ontwikkelaars. Gameplaybeelden zijn niet aan te slepen, verscheidene modi worden uitgebreid besproken en zelfs de kleinste details krijgen meer dan genoeg ademruimte. Zo horen we tijdens de Forza Horizon 6-presentatie dat het nummer van je eigen hangar (78) gekozen is omdat de game zich afspeelt in Japan, en die cijfers daar een positieve lading hebben. Fijn om te horen hoe scherp het oog voor detail van een ontwikkelaar is. Dat zegt iets over het project. En het is ook iets wat je never nooit in een hypetrailer van anderhalve minuut langs had zien komen.

Trailers vol trailers

En dus zit ik gisteravond te genieten. Niet eens per se van de games, want ze vallen net niet in mijn straatje. Forza Horizon 6 vind ik héél indrukwekkend en de game zal ongetwijfeld miljoenen spelers perfect bedienen, maar ik ben niet zo van het racen. Game Freak - de makers van Pokémon die eindelijk hun vleugels uitslaan met graphics uit dit decennium - komen met Beast of Reincarnation. Het ziet er oké uit. Double Fine vindt in mij ook geen fan en een multiplayer-pottenbakgame (Kiln) is niet iets wat hoog op mijn lijstje stond. Zelfs afsluiter Fable wist me met z’n levenssimulaties ook niet te overtuigen. Maar, nogmaals, wat heb ik genoten. Van ontwikkelaars die ruim de tijd kregen. Van de games, die van alle kanten belicht werden. Van de antwoorden die we kregen.

©Playground Games

Want wat ik nou precies van die games vond, is niet eens zo heel belangrijk. Veel belangrijker is dat iedereen dit keer in ieder geval een uitgebreid beeld kreeg van wat deze games nu precies worden. Een Xbox Developer Direct creëert geen valse hype. Van die vier getoonde games, weten we nu eigenlijk alles wat we redelijkerwijs moeten weten. Zoals bijvoorbeeld dat Fable een character creation-modus heeft, om maar iets te noemen. En plots zie je de discussies rondom de games gaan om… de inhoud. En niet op wilde speculaties rondom hoofdpersonages die helemaal niet vast blijken te staan. Love it.

Tijdens de Xbox Developer Direct gisteren werden er naast Fable en Forza Horizon 6 ook twee andere games getoond: Game Freaks actie-rpg Beast of Reincarnation en de nieuwe Double Fine-game Kiln.

De Xbox Developer Direct werd gisterenavond uitgezonden en richt zich zoals elk jaar op het aan het woord laten van diverse ontwikkelaars. Daarbij lag de focus vooral op de studio Playground Games, en toonden zij de aankomende spellen Fable en Forza Horizon 6. Maar er werd meer getoond.

Beast of Reincarnation

Eén van de games die de revue passeerden, was Beast of Reincarnation. Deze actie-rpg speelt zich af in een post-apocalyptische versie van Japan. Daar gaan spelers op avontuur met Emma en Koo. Laatstgenoemde is een wolf die Emma vergezelt.

Het Japan in deze game wordt geteisterd door de 'Blight', en Emma en Koo moeten dit tegengaan door het op te nemen tegen krachtige vijanden genaamd Nushi en vervolgens hun krachten absorberen. Daarbij delen Emma en Koo een speciale connectie: wanneer Emma bijvoorbeeld een vijandelijke aanval tegenhoudt, zullen Koo's krachten zich opbouwen tot ze zogeheten Blooming Arts kan inzetten als aanval.

Beast of Reincarnation komt in de loop van aankomende zomer uit voor Xbox Series X en S, pc en PlayStation 5. Ook zal het spel meteen op Xbox Game Pass komen te staan. Opvallend daarbij is dat de game ontwikkeld wordt door Game Freak, dat vooral bekend is van de Pokémon-games. Game Freak zelf is echter onafhankelijk van Nintendo.

Kiln

De andere game die tijdens de Xbox Developer Direct gisteravond werd getoond, is Kiln. Deze nieuwe game van Double Fine Productions - een studio bekend om zijn unieke spellen zoals Psychonauts, Keeper en Broken Age - betreft een online multiplayergame waarin spelers aardewerk creëren met klei om een kleine geest uitrusting te geven.

Spelers bepalen daarbij zelf het uiterlijk van het harnas van dit wezen. De potten waarin hij plaats kan nemen kunnen vervolgens ook gedecoreerd worden naar smaak. Wanneer de uitrusting af is, vecht men het uit in 4v4-gevechten. Daarbij moet wel gelet worden op de vorm van het aardewerk, want een grotere creatie maakt de speler logischerwijs ook langzamer.

Kiln komt ergens aankomend voorjaar uit voor Xbox Series-consoles, PlayStation 5 en pc, en zal op release ook meteen op Xbox Game Pass komen te staan. Geïnteresseerden kunnen zich alvast aanmelden voor een bètatest. Na de release van de game is het de bedoeling dat er nieuwe maps en modi aan het spel worden toegevoegd.