Volledig draadloze oordopjes gebruiken geen snoertjes en dat geeft je veel bewegingsvrijheid. Maar hoe lang houden hun kleine accu’s het uit? Hoe goed klinken ze? Zitten ze comfortabel? En blijven ze stevig zitten? We vergelijken enkele van de beste draadloze oordopjes van het moment.

Echt draadloze oordopjes zijn onderling niet verbonden door een kabeltje. Dat zorgt voor een groot draagcomfort, maar het heeft ook nadelen. Als één of beide dopjes uit je oren vallen zonder dat je het merkt, raak je ze misschien definitief kwijt. Volledig draadloze oordopjes zijn duurder dan dopjes met een snoertje, zodat je dit duur kan komen te staan. Vooral de ‘open-fit’ types die je in de oorschelp hangt, hebben nogal eens de neiging om té gemakkelijk los te komen.

De meeste fabrikanten kiezen echter voor een in-het-oor-ontwerp, met verwisselbare siliconen dopjes in verschillende maten, soms nog aangevuld met extra ‘wingtips’ voor een nog stevigere pasvorm. Dan hoor je je omgeving minder goed, maar vaak is er een open-luistermodus die je via een knop of app activeert om het omgevingsgeluid met behulp van de microfoons binnen te laten. Soms zorgen sensoren ervoor dat de muziek automatisch pauzeert wanneer je een dop uit een oor trekt.

Elk dopje heeft zijn eigen mini-accu. Die houdt het minder lang uit dan bij oordopjes met kabel, waarbij een grotere accu meestal in de kabel geïntegreerd is. Dankzij het energiezuinige bluetooth 5.0 mag je toch op een luisterduur van vier tot acht uur en een spraakduur van 2,5 tot 5 uur rekenen. Heeft je afspeelapparaat een lager en dus minder energiezuinig bluetoothniveau, dan liggen deze cijfers wel wat lager. Alle geteste oordopjes hebben een klein doosje waarin je ze veilig opbergt. Dankzij een ingebouwde accu laadt het doosje de dopjes automatisch bij. Het laaddoosje zelf laad je op via usb of soms zelfs draadloos.

Enkele dopjes zijn bestand tegen vocht en zweet en dus geschikt om mee te sporten. Hoe waterbestendig de dopjes zijn, is afhankelijk van hun ip-certificering. Vanaf ipx4 kun je er veilig mee sporten bij normaal weer. Sport je vaak bij onguur en regenachtig weer dan kun je beter kiezen voor dopjes met minstens een ipx7-codering.

We testten vijf echt draadloze oordopjes, compacte oortjes die noch met het afspeelapparaat, noch onderling verbonden zijn via een kabel. Je hebt dus wel bluetooth nodig om ze te gebruiken. De prijzen variëren tussen de 139 en 249 euro. Een aantal dopjes hebben actieve lawaaionderdrukking (anc). Eentje ondersteunt de verbeterde aptx-muziekcodec. De totaalscores variëren van 3,5 tot 4,5 sterren, dus het zijn allemaal behoorlijk goede oortjes. De beste uit de test is, zoals zo vaak, de duurste. Maar de goedkoopste presteert ook verrassend goed.

©PXimport

JBL Reflect Flow

©PXimport

Deze volledig draadloze oordopjes zijn verkrijgbaar in zwart en lichtblauw en geschikt om mee te sporten. Ze blijven zelfs bij stevige inspanningen goed zitten dankzij verwisselbare silicone dopjes en JBL’s speciale ‘Freebit’-oorclips (‘wingtips’). De JBL Reflect Flow is bestand tegen zweten en tegen onderdompeling in water (maximaal dertig minuten op één meter) volgens de ipx7-codering. Ze hebben geen actieve onderdrukking van omgevingslawaai, maar de passieve lawaaionderdrukking werkt op zich behoorlijk goed.

Door kort op de knop op de zijkant van het linkerdopje te drukken zet je het geluid zachter. Nog een keer drukken zet het volume in de laagste stand. Dat is niet hetzelfde als een stapsgewijze volumeregeling op de dopjes zelf, maar het laat wel toe om je omgeving beter te horen wanneer nodig. Tweemaal kort drukken op de rechterknop activeert de spraakassistent van je mobiel. Eenmaal drukken speelt of pauzeert muziek of gesprekken. Twee seconden indrukken schakelt de microfoon tijdelijk uit. Vijf seconden erop drukken schakelt de oortjes uit. Twee seconden drukken op de linkerknop schakelt ze weer in. Verder is er niets te regelen: JBL heeft voor deze dopjes geen bijbehorende app.

Standaard klinkt het geluid nogal iel, met een sterke benadrukking van de hoge- en middentonen en iets te zwakke bassen. Met een corrigerende eqalizer-configuratie is de audiokwaliteit toch aanvaardbaar.

JBL Reflect Flow True Wireless Sport Headphones

7Score70

Huawei FreeBuds 3

©PXimport

Qua design lijken de Huawei FreeBuds 3 als twee druppels water op de Apple AirPods 2. Deze ‘open-fit’-dopjes hangen als het ware in de oorschelp zonder dat je ze in het oorkanaal vastdraait of klemt. Verwisselbare silicone oordopjes ontbreken. De microfoons bevinden zich in staafjes die naar onderen gericht uit je oorschelpen hangen. Het laaddoosje laadt zowel op met een meegeleverde usb-kabel als draadloos met een Qi-lader.

De zijkanten van de dopjes zijn aanraakgevoelig. Dubbeltikken op het linkeroortje regelt bijvoorbeeld de actieve lawaaionderdrukking. Je activeert met een tikje de spraakassistent van je smartphone, of kiest een volgend nummer. De toetsenfuncties configureer je met de Huawei AI Life-app. Het volume regelen kan echter alleen in de app of met de smartphone, niet met de dopjes zelf. Geavanceerde functies, zoals ‘Wearing Detection’, dat het afspelen stopt en herneemt naarmate je de dopjes uittrekt of insteekt, werken momenteel alleen met Huawei-smartphones die EMUI 10 draaien. Alleen dan wordt het geluid draadloos tegelijkertijd naar beide dopjes gestuurd. Gebruik je andere smartphones dan gaat het geluid naar één dop, die het vervolgens draadloos doorsluist naar de tweede.

Het open-fit ontwerp zorgt niet bij iedereen voor een stabiele pasvorm. Bij ons viel het linkerdopje af en toe uit. Dat is jammer, want de geluidskwaliteit is goed, vooral bij de middentonen. Bassen klinken zwak, maar dit kun je gelukkig wel in de app bijregelen. Deze dopjes bieden nauwelijks passieve lawaaionderdrukking, en ook de actieve variant functioneert matig. Bij veel wind veroorzaakt de anc-functie soms een storende ruistoon.

Huawei FreeBuds 3

7Score70

Samsung SM-R170 Galaxy Buds

©PXimport

De silicone dopjes en wingtips van de Galaxy Buds zorgen voor een goede pasvorm en degelijke passieve lawaaionderdrukking. Dit op voorwaarde dat je de juiste maat monteert. De twee laadcontacten in het erg kleine en lichte laaddoosje zijn niet magnetisch: soms is het even zoeken om ze in de correcte richting weg te stoppen. Samsung-smartphones met de recentste SmartThings-app detecteren de Buds direct wanneer je ze inschakelt. Er verschijnt een pop-upvenster voor de verbinding. Maar ook op andere smartphones verloopt de bluetoothkoppeling probleemloos.

De zijkanten zijn aanraakgevoelig. Eenmaal tikken onderbreekt het afspelen, tweemaal tikken speelt het volgend nummer of beantwoordt/beëindigt een oproep, drie keer tikken speelt het vorige nummer, en tikken en vasthouden voert de functie uit die je als gebruiker zelf kiest via de Galaxy Wearable-app met Buds-plugin.

Die app bestaat overigens niet voor iOS. Je kunt deze dopjes wel aan een iPhone koppelen, maar geavanceerde functies zoals het definiëren van de aanraakknoppen zijn dan niet beschikbaar. Bij Android kun je functies toewijzen aan de knoppen, zoals oproep weigeren, spraakopdracht activeren, volume regelen of het omgevingsgeluid weergeven via de ingebouwde microfoons.

De geluidskwaliteit oordopjes is aanvaardbaar, maar hangt sterk af van de muzieksoort. Hoge en middentonen zijn goed gebalanceerd, zodat bijvoorbeeld stemmen of piano mooi helder kinken. De lage tonen daarentegen klinken zwak; zelfs met de equalizer-instelling kun je dit niet helemaal corrigeren. De Buds hebben een ipx2-rating dus zijn bestand tegen lichte blootstelling aan vocht of zweet.

Samsung Galaxy Buds

7Score70

Sennheiser Momentum True Wireless

©PXimport

Deze oordopjes zijn voorzien van de Qualcomm aptx-codec die beter klinkt dan de standaard bluetooth-codecs aac en vooral sbc. Daarnaast is ook ‘aptx low latency’ aanwezig, dat een betere stemsynchronisatie garandeert tussen gestreamde audio en video. Het afspeelapparaat moet deze overigens ook ondersteunen, anders worden automatisch de standaard codecs gebruikt. Aptx verbruikt wel wat meer energie dan aac en sbc.

De kleine accu is niet krachtig genoeg om ook nog eens actieve lawaaionderdrukking mogelijk te maken. Maar deze oordopjes onderdrukken omgevingslawaai wel vrij goed op passieve wijze, dankzij de goed sluitende silicone dopjes. Medium dopjes zijn al gemonteerd en Sennheiser levert naast de gebruikelijke kleine en grote dopjes ook extra kleine ‘xs’-dopjes mee.

Deze oortjes voldoen aan de ipx4-norm. Dat betekent dat ze redelijk goed bestand zijn tegen vocht, zweet en spatwater, maar echt waterproof zijn ze niet.

Muziek pauzeert automatisch als je één van de dopjes uitneemt en gaat verder zodra je die weer indoet. Daarnaast is er ook een open luistermodus. Die regel je met behulp van de aanraakgevoelige knoppen op de zijkant, of in de bijbehorende Sennheiser Smart Control app. De aanraaktoetsen zijn vast geprogrammeerd. Eenmaal tikken op de linkerdop pauzeert bijvoorbeeld de muziek. Het volume regel je hoger en lager door constant op de dopjes te drukken.

De geluidskwaliteit is van de betere soort en vergelijkbaar met die van de Sony-oordopjes. Zeker als je ze goed in je oren plaatst klinken ook de lage tonen goed, zelfs zonder dat je dit versterkt met de visuele equalizer in de Smart Control app.

Sennheiser Momentum True Wireless

8Score80

Sony WF-1000XM3

©PXimport

De actieve ruisonderdrukking van deze Sony-oordopjes functioneert goed. Lawaai wordt niet zo stevig onderdrukt als bij grotere draadloze koptelefoons met anc die je over het oor draagt, maar de actieve lawaaionderdrukking van deze dopjes is méér dan een gimmick.

Verantwoordelijk voor de anc is dezelfde ‘Sony QN1e HD Wireless Noise Cancelling’-processor die ook gebruikt wordt door de veel grotere Sony WH-1000XM3, maar dan in een 24bit- in plaats van een 32bit-uitvoering. De ruisonderdrukking werkt vooral binnenshuis en in voertuigen redelijk goed. Buiten, bijvoorbeeld in een stadsomgeving met veel verkeer, dringt er voldoende omgevingsgeluid binnen om je veilig te verplaatsen terwijl je toch min of meer ongestoord naar muziek luistert. Bij heel erg druk verkeer laat de anc het afweten en hoor je nog met moeite de audio, tenzij je die zeer (té) hard zet. Een discreet geluidssignaal waarschuwt je wanneer de adaptieve geluidsregeling het geluid omschakelt, maar deze waarschuwing kun je in de Sony Headphones-app uitschakelen.

De ronde zijkant van elke oordop is aanraakgevoelig. De functies regel je apart voor het linker- en het rechteroor. De linkerknop activeert standaard de gekozen spraakassistent, terwijl de rechterknop de afspeelbediening regelt. Als je de nieuwste firmware toepast, regel je voortaan ook het volume via deze knoppen. De dopjes blijven, mits correct ingebracht, perfect in je oren zitten. Ze dragen comfortabel, zelfs bij urenlang gebruik. De geluidskwaliteit is behoorlijk goed. Bij gebrek aan een beter woord willen we de geluidsweergave als ‘zeer muzikaal’ omschrijven, met een natuurlijk klinkend geluid zonder overdreven bassen.

Sony WF-1000XM3

9Score90

Conclusie

Technisch en muzikaal heeft de Sony WF-1000XM3 een voorsprong op de andere geteste oordopjes en dat levert het predicaat Best Getest op. De Sony draagt comfortabel, de actieve lawaaionderdrukking werkt echt goed en de bijbehorende app biedt geavanceerde mogelijkheden, zoals automatische aanpassing van het geluid aan je activiteit.

De oordopjes van Sennheiser zijn muzikaal heel vergelijkbaar met die van Sony en ondersteunen de verbeterde aptx-codec. Ze hebben daarnaast een ipx4-rating en zijn dus zweet- en spatwaterbestendig.

Zoek je oortjes die speciaal ontworpen zijn voor stevige sporters dan kom je terecht bij de JBL Reflect Flow. Die hebben een ipx7-rating, zodat ze uitstekend bestand zijn tegen zweet en water. Je zou er zelfs mee zou kunnen zwemmen, want ze zijn waterbestendig. Maar houd je van stevige bassen dan dien je die wel op te pompen met behulp van een equalizer, want daar blinkt de JBL niet echt in uit.

Wil je zo min mogelijk uitgeven dan bieden de Samsung Galaxy Buds veel voor een relatief lage prijs. Deze Slimme Koop klinkt en zit goed. De oordopjes hebben een ipx2-rating en zijn daarmee licht vochtbestendig.

Amazon heeft de eerste foto van actrice Sophie Turner als het populaire gamepersonage Lara Croft in de aankomende televisieserie Tomb Raider getoond.

De foto is hieronder te zien en toont dat Turner – vooral bekend voor de rol van Sansa Stark in de serie Game of Thrones – erg lijkt op de klassieke versie van het bekende gamepersonage, inclusief dezelfde outfit en brilletje. Het is voor het eerst dat we zien hoe Turner in de huid kruipt van Lara Croft, al was al wel enige tijd bekend dat zij de rol ging vertolken.

Zoals al geruime tijd bekend is, werkt Amazon aan een serie gebaseerd op de Tomb Raider-games. Hoewel nog niet bekend is wanneer deze op Amazon Prime Video te zien zal zijn, zullen de opnames zover bekend volgende week van start gaan. Het script wordt geschreven door Phoebe Waller-Bridge – bekend van Fleabag. Ook zijn er andere castleden bekend, waaronder Sigourney Weaver (Avatar, Alien) en Jason Isaacs (The White Lotus).

Meerdere games op komst

Tomb Raider bestaat al sinds de jaren negentig: in de games reist avonturierster Lara Croft de wereld over en neemt ze het op tegen een groot scala aan vijanden. Het personage groeide uit tot een waar icoon en is al meermaals verfilmd – onder andere Angelina Jolie kroop eerder in de huid van Lara.

Fans hoeven niet bang te zijn dat ze de komende jaren geen games ontvangen rondom het personage. Later dit jaar verschijnt Tomb Raider: Legacy of Atlantis, een remake van de allereerste Tomb Raider-game. Voor 2027 staat een compleet nieuwe game gepland met de naam Tomb Raider: Catalyst.

Een minuut wachten kan eindeloos lijken, bijvoorbeeld tussen het indrukken van de aanknop en het uiteindelijk erschijnen van het Windows-bureaublad. Met de juiste aanpassingen kun je die wachttijd vaak flink verkorten. En wie wil er nu niet sneller uit de startblokken?

Het is je vast al opgevallen dat je Windows-pc na maanden intensief gebruik trager opstart dan in het begin. Dat lijkt vreemd, maar is goed verklaarbaar: je hebt waarschijnlijk allerlei programma’s geïnstalleerd die automatisch met Windows mee opstarten. Deze automatisch opstartprogramma’s controleren en uitschakelen is dan ook een belangrijke optimalisatiestap.

Maar daarnaast bestaan nog wel andere trucs om de opstarttijd te verkorten. Staat Windows nog op een klassieke harde schijf, dan kun je de tijd vaak makkelijk met een minuut of meer inkorten door over te stappen op een ssd (Solid State Drive). Dit kost wel wat tijd en geld, maar levert meteen een flinke tijdwinst op. En als we het toch over drastische ingrepen hebben: ook een volledige, schone (her)installatie van Windows (op dezelfde schijf) geeft je pc gegarandeerd een snellere start.

Draait Windows al op een ssd en wil je geen nieuwe installatie uitvoeren, lees dan vooral verder: er zijn ook minder ingrijpende maatregelen die het opstarten van je computer merkbaar versnellen. 

Meten is weten

Hoeveel tijd je met de tips en technieken uit dit artikel precies wint, is lastig te voorspellen, want dit hangt af van meerdere factoren. We raden je aan dit zelf te meten. Dat kan met een stopwatch, maar gespecialiseerde applicaties doen dit nauwkeuriger. Windows Performance Analyzer (https://apps.microsoft.com/detail/9n0w1b2bxgnz) is een optie, maar is erg technisch. Een veel gebruiksvriendelijker alternatief is BootRacer (www.greatis.com/bootracer). Deze app is ook gratis en die kun je na enkele testrondes gerust weer verwijderen. We tonen eerst hoe je BootRacer gebruikt om de opstarttijd(en) te meten, want de tool biedt daarnaast ook enkele optimaliseringsopties.

BootRacer (meten)

Download de app en pak het zip-bestand uit. Start het uitgepakte exe-bestand en installeer het. Laat de vier opties aan het einde van de setup aangevinkt, rond af met Voltooien en start BootRacer op. Sluit alle andere applicaties, klik op Start en kies bij Perform a full boot time test voor Start Test / Yes. Na de herstart van Windows verschijnt rechtsonder een pop-upvenster met de opstartduur. Standaard meet BootRacer dit bij elke nieuwe Windows-opstart, waarna je via History de opeenvolgende tijden kunt volgen. Deze duur is telkens opgesplitst in drie delen: de eigenlijke boottijd, de wachttijd om aan te melden, en de tijd tussen aanmelding en een gebruiksklaar bureaublad. De BIOS-tijd (Pre-boot) aan het begin zit er niet bij omdat BootRacer begrijpelijkerwijs dan nog niet draait. Tijdens de boottijd laadt Windows de kernel, start essentiële systeemservices en initialiseert stuurprogramma’s. Na je aanmelding worden je profiel, instellingen, de shell (Verkenner), achtergrondprocessen en automatische opstartprogramma’s geladen.

Wil je niet langer dat BootRacer de opstarttijd meet, ga dan naar Options en selecteer op het tabblad Show de optie Disable BootRacer AutoStart in plaats van Every boot.

Automatisch opstarten

Je weet nu hoe je de opstartduur kunt meten en bekijken, dus kunnen we aan de slag om deze te optimaliseren en te verkorten. Vaak win je tijd door enkel noodzakelijke programma’s automatisch met Windows te laten starten. Dit overzicht vind je in het Windows Taakbeheer, bereikbaar via het contextmenu van de startknop. Klik hier op Opstart-apps. Zet overbodige apps (tijdelijk) uit door er met rechts op te klikken en Uitschakelen te kiezen, al blijft het hier gissen hoeveel tijd zo’n app werkelijk kost bij het opstarten.

Daarvoor gebruik je BootRacer, dat ook per app de opstarttijd kan vastleggen. Start BootRacer, ga naar Options, open het tabblad Startup Control, klik op Enable Control en vink Measure program’s startup time en Log history of started apps aan. Bevestig met Save. Na een nieuwe Windows-opstart klik je in BootRacer op History en kies je History of Executed Startup Programs, voor een exacte opstarttijd van elke app, in chronologische volgorde.

Opstart-optimalisatie

Je weet nu precies hoeveel impact elke app heeft op de totale opstarttijd. In BootRacer kun je deze apps niet alleen tijdelijk uitschakelen, maar ook de startvolgorde aanpassen. Open het onderdeel Startup Control voor een overzicht. Verwijder het vinkje om apps uit te schakelen. Klik je met rechts op een app, dan kies je Info om het pad naar het programma te zien of eventueel Delete als je de opstartverwijzing (in het register) helemaal wilt verwijderen. Met de knop Set Order links bovenin bepaal je via de pijlknoppen welke apps eerder of juist later starten. Bevestig je wijzigingen met Finish Reordering.

Opstart-vertraging

In BootRacer kun je het opstarten van specifieke apps niet uitstellen om sneller je bureaublad te zien, omdat de app pas daarna wordt gestart. Dat kan wel met de gratis HiBit start-up Manager (www.hibitsoft.ir/StartupManager.html). Kies bij voorkeur voor de installeerbare versie, want de portable editie mist enkele opties. Installeer de app en start deze op. Wil je een app later laten opstarten, klik er dan met rechts op, kies Add to Delay en stel de gewenste vertraging in (Hour, Minute, Seconds). Of kies Automatic Delay en bepaal hoeveel procent cpu- en/of schijfbelasting er maximaal mag zijn voordat de app start. Bevestig met OK.

Start-up Manager heeft bij de rubriek Tools ook enkele handige extra’s. Zo meldt System Monitoring zich zodra een nieuwe app met Windows wil opstarten en geeft Boot Optimizer de opstarttijden weer, ook van achtergrondservices (zie ook bij Service-optimalisatie).

Functie: ‘Snel opstarten’

Windows heeft een functie ‘Snel opstarten’ die de boottijd verkort. Normaal sluit Windows bij het afsluiten alle apps en logt het systeem de gebruiker uit, waarna bij de volgende start alles opnieuw wordt geladen. Met ‘Snel opstarten’ bewaart Windows de status van de systeemkernel en stuurprogramma’s (in het verborgen bestand c:\hiberfil.sys). Bij een volgende start wordt dit snapshot ingeladen, waardoor Windows sneller opstart. In de meeste gevallen is het zinvol deze functie in te schakelen, behalve bij dual-bootconfiguraties of bij stuurprogramma’s die er niet goed mee werken.

Je beheert dit via de ingebouwde app Configuratiescherm. Ga naar Systeem en beveiliging / Energiebeheer, klik op Het gedrag van de aan/uit-knoppen bepalen en kies Instellingen wijzigen die momenteel niet beschikbaar zijn. Zet een vinkje bij Snel opstarten inschakelen (aanbevolen) en bevestig met Wijzigingen opslaan.

Energiemodi

De functie Snel opstarten werkt alleen bij een volledige afsluiting, maar in het venster Energiebeheer kom je ook Slaapstand en Sluimerstand tegen, die je hier meteen ook kunt activeren. Beide energiebesparende modi zorgen voor een nog snellere start.

Bij Sluimerstand (hibernate) schrijft Windows de volledige inhoud van het RAM naar schijf, zodat de pc geen stroom meer nodig heeft. Bij het opstarten hervat je de sessie exact waar je gebleven was, inclusief geopende programma’s. Nog sneller is Slaapstand, waarbij de sessie in het RAM-geheugen blijft, waardoor de pc wel nog een klein beetje stroom verbruikt.

De exacte opstarttijd hangt af van je hardware en opstartapps, maar grofweg kun je het volgende verwachten: volledig afsluiten zonder snel opstarten circa 30 tot 60 seconden, volledig afsluiten met snel opstarten circa 15 tot 30 seconden, sluimerstand circa 10 tot 20 seconden en slaapstand circa 5 seconden.

Procesoptimalisatie

Blijft de opstart lang duren, ook nadat je alle overtollige opstart-apps hebt uitgeschakeld, dan moet je dieper graven. Vaak zijn het services en achtergrondprocessen die vertraging veroorzaken, zoals cloud-synchronisatiesoftware, update-taken of diensten van derden.

Met een ietwat botte methode spoor je dit als volgt op. Druk op Windows-toets+R, voer msconfig uit, open het tabblad Services en vink Alle Microsoft-services verbergen aan. Klik op Alles uitschakelen en herstart de pc. Start hij nu merkbaar sneller op, dan veroorzaken een of meer van die processen de vertraging.

Met de Boot Optimizer van start-up Manager (zie bij ‘Opstart-vertraging’) kun je zien hoeveel tijd zulke processen kosten. Klik desgewenst met rechts op een proces en kies Disable om het uit te schakelen (het item kleurt grijs). Later kun je dit met Enable weer inschakelen. Kies Uninstall alleen als je zeker weet dat de software niet nodig is, want hiermee verwijder je deze. De optie Delete gebruik je beter niet, omdat dit enkel het item uit de lijst verwijdert terwijl het proces toch kan blijven opstarten.

Je kunt services ook rechtstreeks beheren in Windows via de ingebouwde app Services. Selecteer een service, klik met rechts en kies Eigenschappen. Op het tabblad Algemeen stel je het Opstarttype in op Handmatig of eventueel op Automatisch (vertraagd starten), zodat de service geen impact heeft tijdens de eigenlijke opstartfase. Bevestig met OK.

Autoruns

Vanuit Taakbeheer en met tools als BootRacer, Boot Optimizer en Services kun je de meeste automatisch startende apps en services beheren. Wil je echt alle autostartpunten van Windows zien, gebruik dan het gratis AutoRuns (https://learn.microsoft.com/en-us/sysinternals/downloads/autoruns), bij voorkeur als administrator. Op het tabblad Everything zie je alle opstartpunten in één overzicht en beheer je ze via het contextmenu. Met Jump to Entry spring je direct naar de locatie vanwaar ze worden gestart en met Delete verwijder je de opstartverwijzing uit Windows. Houd er rekening mee dat dit niet eenvoudig terug te draaien is, tenzij je de koppeling handmatig herstelt.

Autoruns lijst letterlijk elk mogelijk opstartpunt van Windows op.

Opstartuitstel

Je hebt de totale opstarttijd waarschijnlijk al flink teruggebracht, maar er zijn nog extra ingrepen mogelijk. Mogelijk zag je in BootRacer een melding over een ‘Explorer start-up Delay’ van 10 seconden voorbij komen. Windows bouwt deze vertraging namelijk standaard in, zodat essentiële systeemdiensten rustig kunnen starten, maar op een modern en snel systeem is dit meestal niet nodig. In BootRacer kun je dit alleen met de betaalde Pro-versie uitschakelen, maar via het register kan het ook gratis.

Druk op Windows-toets+R, voer regedit uit en navigeer naar HKEY_CURRENT_USER\Software\Microsoft\Windows\CurrentVersion\Explorer. Klik met rechts en kies Nieuw / Sleutel, geef deze de naam Serialize. Klik met rechts op deze nieuwe sleutel en kies Nieuw / DWORD (32-bits)-waarde. Noem deze StartupDelayInMSec en laat de waarde 0 staan. Sluit Regedit en herstart je pc.

Auto-doorstart

Wanneer je in BootRacer de totale opstartfase bekijkt, zie je mogelijk ook een ‘Password timeout’, de tijd dat Windows wacht tot je je wachtwoord hebt ingevoerd. Zonde van de verloren tijd, maar als je de enige gebruiker van de pc bent, kun je Windows ook automatisch laten doorstarten.

Druk op Windows-toets+R, typ netplwiz en klik op OK. Verwijder het vinkje bij Gebruikers moeten een gebruikersnaam en wachtwoord opgeven […]. Bevestig met OK en vul het wachtwoord in van het gewenste account.

Zie je deze optie niet, dan gebruik je waarschijnlijk een Microsoft-account. Wil je geen lokaal account aanmaken, dan omzeil je dit als volgt. Ga opnieuw naar Uitvoeren en voer regedit uit. Navigeer naar HKEY_LOCAL_MACHINE\SOFTWARE\Microsoft\Windows NT\CurrentVersion\PasswordLess\Device. Dubbelklik in het rechterdeelvenster op DevicePasswordLessBuildVersion en zet de waarde op 0 (in plaats van 2). Na een herstart van je pc zou de optie alsnog zichtbaar moeten zijn.

UEFI/BIOS

Hoewel tools (zoals BootRacer) de opstarttijd van het UEFI/BIOS niet kunnen meten, kan deze fase toch ook enige tijd kosten. Hier controleert de firmware van je moederbord de hardware en start zij het verdere proces. Met enkele instellingen kun je de opstarttijd wellicht iets verkorten.

Om in het UEFI/BIOS te komen, druk je direct na het aanzetten van de pc op een toets als F10, F2 of Del (zie je systeemhandleiding). Zoek daar naar opties als Fast Boot, Quick Boot of Quick Power on Self Test en schakel deze in om bepaalde zelftesten of wachttijden over te slaan. Controleer ook de bootvolgorde: je stelt de Windows-schijf bij voorkeur in als eerste boot device. Vaak kun je ook ongebruikte hardware, zoals bepaalde poorten, uitschakelen, wat soms wat extra tijdwinst oplevert bij de initialisatie.