De Sony HT-S2000 is een betaalbare soundbar met ondersteuning voor Dolby Atmos. Dat is een audio-optie die we aanvankelijk op duurdere modellen aantroffen, maar de laatste tijd voegen fabrikanten die functionaliteit aan goedkopere speakers toe. Met een prijs van 499 euro betaal je dus niet de hoofdprijs, en dat betekent dat je helaas elders moet inleveren.

Wie trek heeft in een soundbar mét Dolby Atmos aan boord en daar niet te veel voor wil betalen, komt vaak bedrogen uit. Dat Sony nu een betaalbaar model aanbiedt met een prijs van 499 euro is een aardig alternatief op de bestaande concurrentie, van onder meer Samsung. De soundbar beschikt over 3.1-kanaals geluid en beschikt niet over zogenaamde upfiring speakers. Dit zijn speakers die omhoog gericht zijn, waardoor ze in staat zijn het geluid door de kamer te verplaatsen. In plaats daarvan leunt dit model op een virtueel geluidsveld. Of die bevalt, lees je verderop in deze review.

Lees ook: zo stel je een soundbar op

Praktische zaken van Sony HT-S2000

Eerst even de wat praktische zaken. Met een formaat van 80 bij 12,4 bij 6,4 centimeter is de Sony HT-S2000 niet breed, maar wel diep. De compacte soundbar beschikt over slechts één hdmi-arc- en een digitaal optische aansluiting. Dat is vrij karig, helemaal op dit prijspunt. Een extra hdmi- of audiopoort had niet misstaan. Helemaal als je bedenkt dat de usb-poort alleen voor updates gebruikt wordt (je kunt er dus geen audiobron op aansluiten) en dat er geen netwerkmogelijkheden zijn. Bijna 500 euro betalen in 2023 voor een soundbar zonder die laatste opties voelt hopeloos ouderwets.

Wat betekent dat in de praktijk? Je moet het zonder Google Cast (Chromecast) en Apple AirPlay 2 doen en bent dus overgeleverd aan de grillen (en soms het gebrek aan kwaliteit) van de bluetoothverbinding voor de draadloze audiobeleving. Daarnaast is het niet mogelijk de soundbar op te nemen in een netwerk van slimme speakers of aan te spreken via een stemassistent, zoals Google Assistent of Amazon Alexa. Toegegeven, niet iedereen zit daarop te wachten, maar voor deze prijs mag je echt meer verwachten als het om aansluitende opties gaat voor een soundbar.

Tot slot is het zo dat de Sony HT-S2000 volledig zelfstandig werkt. Sony levert er geen subwoofer bij. En als je die toch wil aansluiten, dan moet je die los aanschaffen en installeren. Het voordeel daarvan is: je mag kiezen uit twee modellen en kunt dus al in de winkel bepalen in hoeverre het basgeluid aanwezig mag zijn in de woonkamer. Het nadeel is: je moet er wederom een paar honderd euro tegenaan gooien. Hetzelfde geldt voor de achterspeakers, maar die levert een fabrikant zelden mee. Je kunt het systeem in elk geval flink uitbreiden als je dat zou willen en dat is een positief punt.

Een indrukwekkende geluidservaring

Over het algemeen hoef je niet meteen per se te investeren in de extra speakers. De audiokwaliteit klinkt relatief helder en breed en dat dankt de Sony HT-S2000 helemaal aan de door Sony geïmplementeerde softwaretrucs. Qua bas moeten we zeggen dat die merkbaar aanwezig is en dat die niet helemaal bonkt; maar het is sterk afhankelijk van de content die je nuttigt of het geluid daadwerkelijk als warm overkomt. Laten we vooropstellen dat de audio beter klinkt dan uit de tv-speakers en dat het redelijk indrukwekkend is wat Sony uit de compacte behuizing krijgt.

De Sony HT-S2000 beschikt over twee door Sony ontwikkelde technologieën die ervoor zorgen dat het geluid tijdens films overal de kamer ingestuurd wordt: Vertical Surround Engine and S-Force Pro Front Surround. Om dat geluid goed tot z’n recht te moeten laten komen druk je op de Sound Field-knop op de toegankelijke, comfortabele afstandsbediening. Hoewel de technologie niet altijd het gemis van upfiring of extra speakers kan opvangen, lijkt het in veel situaties wel of het geluid zich verplaatst of van een andere kant komt. Het laat een positieve indruk achter.

Echter, wanneer je de Sound Field-optie gebruikt, dan moet je er rekening mee houden dat je iets aan dynamiek inlevert. De drivers moeten het geluid namelijk uitrekken om tot die brede weergave te komen en dat kan voor wat geluidsvervorming zorgen. Wanneer je de Sony HT-S2000 gebruikt voor het afspelen van muziek doe je er goed aan de modus te deactiveren, want dan krijg je een beleving die veel puurder en intiemer is. Maar dat gaat weer ten koste van het maximale volume. Voor je het weet zit je op de maximale stand en dat is misschien voor een feestje net even te laag.

Bedienen met een applicatie

Naast de afstandsbediening kun je de Sony HT-S2000 ook bedienen met een applicatie: Home Entertainment Connect. Deze toegankelijke app is gratis te downloaden uit Google Play en de App Store. Met de applicatie is het mogelijk de soundbar via bluetooth te bedienen. Niet alleen beheer je het volume, ook stel je een geluidsprofiel in (je hebt nog de keuze uit Nachtmodus en Stemmodus), ook kun je de basfrequentie verhogen en verlagen. En binnen de instellingen zijn er nog wat algemene opties voor hdmi, gekoppelde apparaten en meer beschikbaar.

 Sony HT-S2000 kopen?

Na mijn testperiode met de Sony HT-S2000 is me twee dingen duidelijk. Sony zet met deze soundbar vol in op een fijne audio-ervaring en kiest er bewust voor een aantal veelvoorkomende opties achter zit te laten. Dat zal niet iedereen kunnen bekoren; zelf houd ik ervan om wat extra mogelijkheden tot mijn beschikking te hebben. Een extra hdmi-poort en muziekbediening via wifi vind ik eigenlijk verplicht voor deze prijs, maar je kunt niet alles hebben – dat moge duidelijk zijn. Qua geluid scoort de HT-S2000 in elk geval hoge punten, dus gelukkig is het niet allemaal voor niets geweest.

Daarnaast is duidelijk dat Sony deze soundbar ziet als opstap naar meer. Je kunt los nog een subwoofer en achterspeakers aanschaffen. En het zou zomaar kunnen dat je dat wil doen. Want hoewel de audio-ervaring goed is, kun je je mettertijd toch wellicht gaan storen aan het feit dat het virtuele geluidsveld niet alles lekker oppakt. Je kunt je ook storen aan het feit dat je zonder bluetooth muziek niet draadloos kunt afspelen. Je geeft immers rond de 500 euro uit en daar mag gewoonweg wat gemak tegenover staan. Vind je dat minder belangrijk, dan is dit mogelijk je nieuwe soundbar.

Wanneer je je dekbed gewassen hebt, wil je dat het natuurlijk weer lekker dik en luchtig aanvoelt. Maar wanneer je hem gewoon in de droger gooit, kan de vulling gaan klonteren, zodat er dunne stukken en dikke stukken ontstaan. Dat slaapt niet echt lekker. Om dat te voorkomen, gooien veel mensen er een paar tennisballen bij. Helpt dat echt?

Wat tennisballen in de droger doen

Tijdens het drogen raken de tennisballen telkens het dekbed. Dat helpt vooral bij dons en veren. Als die nat zijn, blijven ze aan elkaar plakken en zakt de vulling in. Door de constante beweging vallen die samengepakte delen weer uiteen, waardoor de vulling zich opnieuw verspreidt. Zo kan de warme lucht overal beter bij en droogt het dekbed gelijkmatiger. De droogtijd wordt er niet korter van, maar het dekbed komt wel duidelijk voller uit de droger.

Hoeveel tennisballen zijn genoeg?

Met één tennisbal in de wasdroger merk je vaak weinig, zeker bij een groot dekbed. Die verdwijnt al snel in de stof en heeft dan weinig effect. Met twee tot vier ballen werkt het beter, omdat ze het dekbed op meerdere plekken tegelijk in beweging houden. Zolang de ballen vrij kunnen bewegen en niet vast blijven zitten in de vulling, doen ze hun werk.

Kun je elke tennisbal gebruiken bij het drogen van een dekbed in de droger?

iet elke tennisbal is even geschikt. Vooral nieuwe of felgekleurde ballen kunnen bij hogere temperaturen kleur afgeven en kleine pluisjes verliezen van de vilten buitenlaag. Dat komt niet vaak voor, maar het risico is wel aanwezig. Gebruik je oudere tennisballen, dan is de kans hierop kleiner. Wil je dat verder beperken, dan kun je de ballen in een oude witte sok stoppen en die dichtknopen. Het effect blijft grotendeels hetzelfde, al is het iets minder uitgesproken dan met losse ballen.

Geef het dekbed genoeg ruimte in de droger

Tennisballen helpen alleen als het dekbed voldoende ruimte heeft om te bewegen. Is de trommel te vol, dan draait alles als één geheel rond en gebeurt er weinig. Wil je grote tweepersoonsdekbedden drogen, dan heb je een droger met een ruime trommel nodig. Heb je die niet zelf? Kijk dan of er een wasserette bij je in de buurt is. Meer ruimte zorgt voor meer beweging en daarmee voor een beter eindresultaat.

Niet elk dekbed kan in de droger

Tennisballen hebben vooral effect bij dons- en verendekbedden. Bij synthetische vulling is dat verschil kleiner en kan de constante beweging van de ballen de vulling na verloop van tijd zelfs vervormen. Wol, zijde en andere natuurlijke materialen mogen meestal helemaal niet in de droger. Check daarom altijd eerst het waslabel voordat je het dekbed in de trommel legt.

Even tussendoor opschudden helpt

Haal het dekbed halverwege het programma even uit de droger en schud het los, alsof je het bed opmaakt. Leg het daarna omgedraaid terug in de trommel. Zo verdeelt de vulling zich opnieuw en kan het dekbed gelijkmatiger drogen.

Wat kun je van het eindresultaat verwachten?

Tennis- of drogerballen zijn vooral een hulpmiddel, geen vervanging voor de juiste drooginstellingen. Droog het dekbed niet te vaak of te heet: kies een lage of middelhoge temperatuur en selecteer een speciaal dons- of beddengoedprogramma als dat op je droger zit. Zorg ook voor voldoende ruimte in de trommel. Als je dan ook nog eens ballen laat meedraaien, heb je er alles aan gedaan om te zorgen dat je dekbed weer lekker vol uit de droger komt!

Waarom start een computer met een SSD binnen enkele seconden op, terwijl een oude harde schijf blijft ratelen? Het vervangen van een HDD door een SSD is de beste upgrade voor een trage laptop of pc. We leggen in dit artikel uit waar die enorme snelheidswinst vandaan komt en wat het fundamentele verschil is tussen deze twee opslagtechnieken.

Iedereen die zijn computer of laptop een tweede leven wil geven, krijgt vaak hetzelfde advies: vervang de oude harde schijf door een SSD. De snelheidswinst is direct merkbaar bij het opstarten en het openen van programma's. Maar waar komt dat enorme verschil in prestaties vandaan? Het antwoord ligt in de fundamentele technologie die schuilgaat onder de behuizing van deze opslagmedia.

De vertraging van mechanische onderdelen

Om te begrijpen waarom een Solid State Drive (SSD) zo snel is, moeten we eerst kijken naar de beperkingen van de traditionele harde schijf (HDD). Een HDD werkt met magnetische roterende platen. Dat kun je vergelijken met een geavanceerde platenspeler. Wanneer je een bestand opent, moet een fysieke lees- en schrijfkop zich naar de juiste plek op de draaiende schijf verplaatsen om de data op te halen. Dat fysieke proces kost tijd, wat we latentie noemen. Hoe meer de data op de schijf verspreid staat, hoe vaker de kop heen en weer moet bewegen en wachten tot de juiste sector onder de naald doordraait. Dit mechanische aspect is de grootste vertragende factor in traditionele opslag.

©Claudio Divizia

Flashgeheugen en directe gegevensoverdracht

Een SSD rekent definitief af met deze wachttijden omdat er geen bewegende onderdelen in de behuizing zitten. De naam 'Solid State' verwijst hier ook naar; het is een vast medium zonder rammelende componenten. In plaats van magnetische platen gebruikt een SSD zogenoemd NAND-flashgeheugen. Dat is vergelijkbaar met de technologie in een usb-stick, maar dan veel sneller en betrouwbaarder. Omdat de data op microchips wordt opgeslagen, is de toegang tot bestanden volledig elektronisch. Er hoeft geen schijf op toeren te komen en er hoeft geen arm te bewegen. De controller van de SSD stuurt simpelweg een elektrisch signaal naar het juiste adres op de chip en de data is direct beschikbaar.

Toegangstijd en willekeurige leesacties

Hoewel de maximale doorvoersnelheid van grote bestanden bij een SSD indrukwekkend is, zit de echte winst voor de consument in de toegangstijd. Een besturingssysteem zoals Windows of macOS is constant bezig met het lezen en schrijven van duizenden kleine systeembestandjes. Een harde schijf heeft daar enorm veel moeite mee, omdat de leeskop als een bezetene heen en weer moet schieten. Een SSD kan deze willekeurige lees- en schrijfopdrachten (random read/write) nagenoeg gelijktijdig verwerken met een verwaarloosbare vertraging. Dat is de reden waarom een pc met een SSD binnen enkele seconden opstart, terwijl een computer met een HDD daar soms minuten over doet.

©KanyaphatStudio

Van SATA naar NVMe-snelheden

Tot slot speelt de aansluiting een rol in de snelheidsontwikkeling. De eerste generaties SSD's gebruikten nog de SATA-aansluiting, die oorspronkelijk was ontworpen voor harde schijven. Hoewel dat al een flinke verbetering was, liepen snelle SSD's tegen de grens van deze aansluiting aan. Moderne computers maken daarom gebruik van het NVMe-protocol via een M.2-aansluiting. Deze technologie communiceert rechtstreeks via de snelle PCIe-banen van het moederbord, waardoor de vertragende tussenstappen van de oude SATA-standaard worden overgeslagen. Hierdoor zijn snelheden mogelijk die vele malen hoger liggen dan bij de traditionele harde schijf.