ID.nl logo
Gezond leven

Review: De Samsung Gear S is een smartwatch die té veel wil

De smartwatch kampt ergens nog met een imagoprobleem. Is het een luxe-product, een juweel, of is het vooral praktisch? Is het een accessoire bij je telefoon of kan het ook op zichzelf staan? De Samsung Gear S probeert een beetje van alles te combineren in één apparaat, en dat levert een verwarrend en rommelig resultaat op.

De Gear S is een luxe smartwatch van Samsung, die uniek is omdat hij zowel met als zonder je telefoon kan werken. Doordat er speciale apps zijn voor het horloge krijg je een polsklok die veel meer biedt dan alleen het tonen van notificaties.

De Gear S is uniek in dat het een smartwatch waar je niet perse een telefoon voor nodig hebt. Je kunt ook zonder bijbehorend apparaat gebruik maken van de functies. Omdat de Gear S een eigen sim-kaart heeft, kun je er mee bellen (via een bluetooth headset) of sms'en, en je kunt er zelfs mee op internet via 3G (maar geen 4G LTE).

Dat betekent ook dat je apps kunt installeren die speciaal voor de Gear S zijn gebouwd. Die vind je via de Gear Manager op je smartphone, en kun je dus niet op je horloge zelf vinden. Je blijft daarom altijd wel afhankelijk van je smartphone, of je dat nou wil of niet.
 

Uiterlijk: Gigantisch

De Gear S is enorm. Dit is geen onopvallend horloge dat functionaliteit verkiest boven esthetiek, maar een opzichtige polsklok die in de eerste plaats bedoeld lijkt om op te vallen. Het scherm meet een formidabele 5,1 cm met een resolutie van 480 bij 360 pixels, en daar komen nog eens de redelijk dikke zwarte randen bij. Ook het bandje is groot en opzichtig, felwit en met een grote opvallende Samsung-gesp. Dit horloge valt zelfs op als je dikke polsen hebt, en je komt er niet zomaar mee weg.

De opvallendste feature is het gebogen scherm, een curved vorm die we al eerder bij Samsung sportwearable Gear Fit terugzagen. Dat zorgt voor een aparte kijkhoek, en niet persé een slechte.

Opvallende achtergronden
Daar helpen de achtergronden niet aan mee. De Gear S heeft standaard een aantal achtergronden meegeleverd, die stuk voor stuk opvallen door hun gigantische wijzerplaten en veel poespas daaromheen. Bovendien heeft het scherm een kraakheldere amoled-resolutie, die weliswaar erg mooi is maar ook erg opvalt.

Over smaak valt uiteraard te twisten, maar bedenk je dat de Gear S enorm is. Je doet er goed aan die apparaat eerst te proberen in de winkel voor je het klakkeloos online bestelt, want voor je het weet zit je met een dure gadget die eigenlijk net te groot is.
 

Verwarrend besturingssysteem

De Gear S draait op Samsungs eigen besturingssysteem, Tizen. Dat is een ander besturingssysteem dan we gewend zijn van andere smartwatches, die steeds vaker op Android Wear draaien. De Gear S is in het begin lastig te bedienen omdat je het niet gewend bent. Het besturingssysteem is erg onintuïtief en het duurt even voor je snapt hoe het werkt. Zo kun je wel een scherm vanaf de bovenkant van het scherm 'naar beneden trekken', maar in tegenstelling tot alle Android-systemen (die we van voornamelijk Samsung gewend zijn) roep je daar geen notificatiecentrum mee op. Die vind je namelijk door naar rechts te vegen op het startscherm. Zeker wanneer je de gewone Android gewend bent is dat een onlogische stap.

Widgets
Maar het wordt nog onlogischer wanneer je in een app zelf zit, want dan is het naar beneden trekken van dezelfde balk ineens de actie waarmee je 'terug' moet. En dan kun je altijd nog terug naar het hoofdmenu met de home-knop die onderaan zit. Apps zelf roep je op door juist van onderen naar boven te vegen, maar je kunt ook widgets maken die je vanuit het hoofdmenu kunt vinden door naar links en rechts te vegen.

Ook lijken veel apps hun eigen vorm van navigatie te hebben, want in de kalender-app werkt vegen dan weer niet. Je moet in plaats daarvan gewoon op een paar pijltjes drukken om heen en weer te gaan tussen datums.

Kortom, de navigatie is verwarrend. Maar als je daar eenmaal aan gewend bent, blijft de Gear S een apparaat dat veel te veel wíl kunnen.

Toetsenbord
Zo kun je reageren via spraakberichten - en dat werkt erg goed. Als je even negeert dat de Gear S voorlopig alleen nog Engels kan verstaan is de spraakherkenning bovengemiddeld goed voor het dicteren van een bericht. Waarom moet er dan perse nog een toetsenbord in worden gepropt? Samsung krijgt het voor elkaar een piepklein toetsenbordje op het scherm van 5 centimeter te proppen - inclusief een autocorrectbalk erboven.

©PXimport

Nuttige (?) functies

De Gear S probeert tientallen functies in één apparaat te stoppen. Waar de meeste smartwatches in de eerste plaats bedoeld zijn als accessoire bij een smartphone, probeert de Gear S een smartphone in zichzelf te zijn. Je kunt er al je contacten op vinden, je kunt je hele mailbox terugvinden (in plaats van alleen antwoorden op binnengekomen mails), en er het nieuws op lezen. Er zitten standaard apps op waarmee je je foto's kunt bekijken op je pols, waarmee je het weer kunt bekijken, alarmen, eigenlijk alles wat je op een normale smartphone zou kunnen doen.

©PXimport



Daarnaast is het mogelijk om extra apps te downloaden voor de Gear S, die je weliswaar via je telefoon moet binnenhalen maar die je ook zonder smartphone kunt gebruiken.

Sporten én zonnemetingen
De Gear S zet ook stevig in op sport en gezondheid, en ook daar probeert de smartwatch veel te veel overbodige functies in een klein apparaatje te proppen. Natuurlijk zit er een stappenteller in de smartwatch, en de hartslagmeter op de achterkant is iets unieker maar niets dat we nog nooit gezien hebben. Maar waarom moet er in hemelsnaam een UV-meter (!) in dit apparaat zitten? Het zijn zulke overbodige functies die wel mooi zijn en zelfs redelijk goed werken, maar als overdaad aanvoelen. Het is allemaal net iets te veel.
 

Lastig te bedienen

De Gear S kan als smartwatch alle notificaties weergeven van je smartphone. Maar let op, want het apparaat werkt alleen met de meest recente Galaxy-smartphones. Je hebt er dus niets aan als je niet de Galaxy S3 of hoger hebt, en dan blijft er niet veel keus over.

Ook het configureren van de Gear S is nodeloos ingewikkeld: Je moet er de Gear Manager-app voor hebben, én via de Samsung Apps-app allerlei nieuwe apps op installeren. Die gekke appception zorgt ervoor dat je verschillende apps door elkaar hebt lopen, zoals je agenda en je contacten.
 

Conclusie

De Gear S is een dappere poging van Samsung om een smartwatch te maken die zowel met als zonder telefoon nuttig kan zijn. Helaas probeert het bedrijf daardoor zoveel functies, mogelijkheden en opties in het apparaat te stoppen dat het een omslachtig en rommelig geheel wordt.

Ook qua uiterlijk probeert Samsung het midden te zoeken tussen stijl en praktisch nut, maar dat resulteert in een apparaat waar je qua uiterlijk wel een voorkeur voor moet hebben.

De Gear S is absoluut geen slecht apparaat - verre van zelfs. Het scherm is prachtig en helder, de accu gaat verrassend lang mee voor zo'n helder scherm en de spraakbesturing werkt erg goed. Het is alleen te veel van het goede, er zitten te veel functies in en dat maakt het besturingssysteem en de bediening onoverzichtelijk.

Daarbij werkt de Gear S slechts met een beperkt aantal (Samsung-)smartphones en heb je persé een Samsung-accounts nodig. Tel daarbij de hoge prijs van 350 euro op en je hebt een apparaat dat weliswaar erg knap gemaakt is, maar veel te veel van het goede is. Een Android Wear-smartwatch van bijvoorbeeld Asus of LG is praktischer, makkelijker, goedkoper, én tegenwoordig ook behoorlijk mooi.

Slecht
Conclusie

De Gear S is een smartwatch en smartphone in één, een onnodig gecompliceerd horloge dat té veel wil kunnen. Ondanks de goede techniek is het een moeilijk te navigeren horloge dat niet precies weet wát het nou is. Zeker gezien de hoge prijs zijn er veel betere smartwatches op de markt.

Plus- en minpunten
  • Scherp en helder scherm
  • Goede stembesturing
  • Te ingewikkelde navigatie
  • Stijl moet je aanspreken
  • Erg duur
▼ Volgende artikel
Nintendo toont morgen meer van Pokémon Pokopia en Switch 2-versie Mario Wonder
© Nintendo, The Pokémon Company, GAME FREAK inc. en KOEI TECMO GAMES
Huis

Nintendo toont morgen meer van Pokémon Pokopia en Switch 2-versie Mario Wonder

Nintendo zendt morgenavond een 'Treehouse Live'-livestream uit, waar meer getoond wordt van Pokémon Pokopia en de aankomende Switch 2-update van Super Mario Bros. Wonder.

Dat kondigde het bedrijf vanmiddag via social media aan. De livestream, die morgenavond om 23:00 uur Nederlandse tijd begint, valt hier live te bekijken. In Treehouse Live spelen werknemers van Nintendo aankomende Switch (2)-games, waardoor kijkers meer informatie krijgen over wat hen ten wachten staat.

Watch on YouTube

Over Pokémon Pokopia

In Pokémon Pokopia kunnen spelers een eiland zo inrichten dat het uitnodigend wordt voor verschillende pokémon. Door nieuwe pokémon aan te trekken, krijgen mensen ook weer mogelijkheden om de omgeving verder uit te bouwen. In die zin voelt de game als een combinatie tussen de Pokémon-games en Animal Crossing. De game komt op 5 maart uit voor Nintendo Switch 2.

ID-redacteur Dwayne ging onlangs al aan de slag met Pokémon Pokopia en schreef een uitgebreide preview: "Pokémon Pokopia brengt je straks bij de volledige versie een prettig pakket waarin de terraforming uit Minecraft samenkomt met de verzameldrift, ontwerpzucht en het saamhorigheidsgevoel uit Animal Crossing. De warme, volvette en oh zo smaakvolle pokémonsaus eroverheen zorgt voor een werkelijk feest der herkenning waarvan de eindtijd het liefst nooit aanbreekt."

View post on X

Over de Switch 2-versie van Super Mario Bros. Wonder

Super Mario Bros. Wonder verscheen in 2023 al voor Nintendo Switch, maar op 26 maart komt een Switch 2-editie uit genaamd Super Mario Bros. Wonder – Nintendo Switch 2 Edition + Samen naar het Bellabelpark. Deze Switch 2-versie van de Switch-game kan gekocht worden als betaalde upgrade voor mensen die de Switch-versie al in het bezit hebben, of als complete editie voor Switch 2 voor nieuwe eigenaren.

De game bevat nieuwe content in de vorm van Samen naar het Bellabelpark. Dit is een nieuw gebied in het Bloemenrijk met twee pleinen vol met attracties, waar spelers met of tegen elkaar uitdagingen kunnen ervaren. Zo kan men Bubbelknaller spelen, waarin spelers uitgedaagd worden om de meeste levens over te houden, of Tip Taps Muntenfeest, waarin zoveel mogelijk muntjes verzameld moeten worden. In totaal zijn er zeventien verschillende attracties om te ervaren met maximaal drie andere spelers. Ook over de Switch 2-versie van Super Mario Bros. Wonder schreef Dwayne al een preview, die je hier kunt lezen.

▼ Volgende artikel
De verschillen tussen Pokémon FireRed en LeafGreen: welke moet je kiezen?
Huis

De verschillen tussen Pokémon FireRed en LeafGreen: welke moet je kiezen?

Vorige week verraste The Pokémon Company ons met de aankondiging dat Pokémon FireRed en LeafGreen naar de Nintendo Switch komen. Deze remakes van de allereerste Pokémon-games komen op Pokémon Day - 27 februari - uit, maar velen vragen zich af wat nou de verschillen tussen de twee titels zijn. Geen paniek: wij leggen het haarfijn voor je uit.

Pokémon FireRed en LeafGreen kwamen in 2004 uit voor de Game Boy Advance, en keren nu dus terug op de Nintendo Switch en de Switch 2. De games zijn los verkrijgbaar voor 19,99 euro per stuk in de Nintendo eShop, maar voordat je dukaten op de virtuele toonbank smijt is het handig om op de hoogte te zijn van de verschillen tussen de twee.

Gelukkig zijn het verhaal en de content van beide games identiek aan elkaar. Er is dus geen uniek gebied in beide games, of een verhaal dat je misloopt wanneer je één van de spellen koopt. Het enige verschil tussen de twee is welke pokémon je tegenkomt en dus in je team kunt stoppen. Hieronder zie je de lijst met welke Pokémon exclusief zijn in hun respectievelijke game.

FireRed

  • Ekans

  • Arbok

  • Oddish

  • Gloom

  • Vileplume

  • Psyduck

  • Golduck

  • Growlithe

  • Arcanine

  • Shellder

  • Cloyster

  • Scyther

  • Electabuzz

  • Bellossom

  • Wooper

  • Quagsire

  • Murkrow

  • Qwilfish

  • Scizor

  • Delibird

  • Skarmory

  • Elekid

  • Deoxys (Attack Form)

LeafGreen

  • Sandshrew

  • Sandslash

  • Vulpix

  • Ninetales

  • Bellsprout

  • Weepinbell

  • Victreebel

  • Slowpoke

  • Slowbro

  • Staryu

  • Starmie

  • Magmar

  • Pinsir

  • Marill

  • Azumarill

  • Slowking

  • Misdreavus

  • Sneasel

  • Remoraid

  • Octillery

  • Mantine

  • Magby

  • Azurill

  • Deoxys (Defense Form)

Watch on YouTube

Dat je bovenstaande Pokémon alleen in die game tegen kunt komen betekent overigens niet dat je de Pokédex nooit gevuld gaat krijgen. Het is namelijk mogelijk om te ruilen met andere spelers die de andere versie van Pokémon FireRed en LeafGreen hebben, en zo de lijst compleet te maken. Het is bevestigd dat de Nintendo Switch-versies van de spellen ondersteuning krijgen voor online multiplayer.

Dat The Pokémon Company deze ports vorige week al uit de doeken heeft gedaan is opvallend, gezien het bedrijf ook direct aankondigde een Pokémon Presents-livestream uit te zenden op Pokémon Day. Volgens veel fans had de aankondiging van FireRed en LeafGreen daarvoor bewaard kunnen worden, maar wellicht wil het bedrijf niet afleiden van een mogelijke grote aankondiging.