Al zijn de lopers nog zo snel, Garmin achterhaalt ze wel. Het zou het motto van de nieuwe Forerunner 255-serie sporthorloges van Garmin kunnen zijn. Deze budget-Forerunner, traditioneel in het achterveld van team Garmin gepositioneerd, heeft namelijk een sprint getrokken die veel anderen het nakijken geeft. Dat geldt voor de concurrentie maar zelfs enkele duurdere Garmin-modellen.

Deze review zal finishen met een hele eenvoudige conclusie: wil je voor zo min mogelijk geld zoveel mogelijk Garmin, dan is de Forerunner 255 onverslaanbaar. En zelfs wanneer het geen Garmin hoeft te zijn omdat je nog niet vastzit in het ecosysteem van deze leverancier van sporthorloges met veel aanvullende services, ook dan zal de conclusie niet heel anders zijn. De upgrade die Garmin met de Forerunner 255-serie aan de onderkant van zijn totale aanbod geeft, maakt het namelijk een geduchte concurrent voor duurdere modellen zoals de Forerunner 745 én zet alle concurrentie op een achterstand die maar lastig in te halen zal zijn.

©PXimport

Vier modellen

De Forerunner 255 verschijnt in vier modellen, de twee grotere 255 en 255 Music en twee kleinere, de 255S en 255S Music. Allemaal zijn ze 13 mm dik, de beide 255-modellen daarbij 46 mm groot, de beide S-modellen 41 mm. De laatste dus meer geschikt voor de kleinere pols. De behuizing is van met polymeer versterkt glasvezel, de bovenzijde is van krasbestendig (maar niet onverwoestbaar) Gorilla Glass 3. Modellen met het nog sterkere saffierglas zijn er niet. Het MIP-beeldscherm is bij de grotere modellen 260 x 260 pixels groot, bij de S-modellen 218 x 218. De beide S-modellen zijn 10 gram lichter dan de niet-S-modellen, 39 gram tegen 49 gram.

Functioneel is er geen verschil tussen de vier behalve dat de beide Music-modellen opslag hebben voor 500 muzieknummers of podcasts en deze rechtstreeks op een met het horloge verbonden headset kunnen afspelen. De smartphone kan dus thuisblijven. Dit is een voordeel maar heeft zeker ook nadelen. Omdat de 255 geen eigen dataverbinding heeft zonder smartphone in de buurt, kun je alleen luisteren wat je vooraf hebt gedownload. En ook werken zonder smartphone alle connected functies niet. Dus geen LiveTracking waarbij het thuisfront je onderweg kan volgen, geen ongevallenbericht verzenden wanneer er onverhoopt iets misgaat en ook geen op de smartwatch binnenkomende berichten lezen onder het rennen. Dit maakt de business-case voor de duurdere Music-model lastig te maken.

Knoppen geen touch

De Forerunner 255 is een hardloopsmartwatch maar met volledige triathlon-ondersteuning. Wie behalve lopen ook wel eens fietst of zwemt of een heel andere sport wil doen zoals langlaufen, skiën, peddelsurfen, roeien, wandelen of krachttraining of gewoon rust zoekt in yoga. Ook voor die sporter is de Forerunner 255 geschikt. De hele serie beschikt hiervoor behalve over Multi-band GPS/Glonass/Galileo voor het vastleggen van de positie en het bepalen van de snelheid ook over een polshartslagmeter, een barometrische hoogtemeter, een kompas, gyroscoop, versnellingsmeter en thermometer. De hartslag wordt elke seconde gemeten, bij inspanning én rust, en de Pulse Ox saturatiemeter voegt daar het bloedzuurstofgehalte aan toe. Dit levert een bak gegevens op die door Garmin worden vertaald naar een ‘fitnessleeftijd’, ‘body-battery energiemonitor en mits de Forerunner ook ’s nachts wordt gedragen, analyse van de nachtrust en daarbij een slaapscore en inzichten in het herstel van het lichaam na de inspanningen de dag ervoor.

De registratie van al deze gegevens gebeurt automatisch tijdens het dragen van de Forerunner, voor het registreren van activiteiten of het bekijken van verzamelde gegevens zijn vijf knoppen aanwezig. De Forerunner 255 heeft geen aanraakscherm maar de bediening is helemaal volgens de Garmin-standaard en zeer snel te leren. Enig nadeel, wanneer je eenmaal dat weg kent in de menu’s zul je minder snel nieuwe functies en mogelijkheden ontdekken.

©PXimport

©PXimport

©PXimport

©PXimport

©PXimport

Sportfuncties

Voor de sporter heeft de Forerunner een groot aantal functies die helpen bij trainen en herstel. Naast gewoon het registeren van een activiteit is het mogelijk met hartslagzones te trainen en bij intervallen gesproken aanwijzingen over de afgelopen en komende interval te krijgen. Met opties als Virtual Partner, Virtual Racer en vooral Pacer Pro kan een tempostrategie worden bepaald voor een route waarbij tijdens het lopen of fietsen van de route dan direct duidelijk is of de sporter vóór of juist achter op het schema ligt. Bij fietsen kunnen extra cadans- en snelheidssensoren gekoppeld worden voor nog meer input en daarmee nog nauwkeurigere registratie en analyse.

 Ook voor fiets en zwemmen zijn er aanvullende sport-opties zoals een signaal of een vooraf ingestelde afstand of doel is bereikt, het vergelijken van resultaten met eerdere activiteiten, vastlegging van afstand, tempo, aantal slagen en slagsnelheid bij het zwemmen. Zijn alle gegevens gesynchroniseerd met Garmin Connect, het gratis online platform voor het verzamelen van de eigen sportprestaties en diepergaande analyses, dan komen er ook dagelijks trainings- en hersteladviezen. Als kleine update op wat eerder al mogelijk was kunnen deze trainingsadviezen nu eenvoudig voor komende dagen worden ingepland.

HRV-status

Een nieuwe functie waar Garmin hoog over opgeeft is de hartslagvariatie (HRV). Hiervoor registreert de Garmin niet alleen de hartslag maar ook de kleine afwijkingen daarin. Een variatie van milliseconden tussen twee hartslagen kon eerder al bij bepaalde modellen incidenteel worden vastgelegd via de Health Snapshot, maar de Forerunner 255-modellen doen dit continu. De HRV-status wordt ’s nachts gemeten gedurende minimaal drie opeenvolgende weken. Volgens Garmin is de HRV-status zeer geschikt als indicatie van de overall fitheid, het stressniveau, of je overtraind bent en daarmee de mate waarin gedurende de dag meer of minder intensief getraind kan worden. De HRV-status is gelukkig geen lastig te interpreteren waarde, Garmin drukt deze uit in ofwel rood, oranje of groen voor respectievelijk een mindere of juist betere fitheid. Dit is dan wel echt minder uitgebreid dan bij de topmodellen van Garmin die dezelfde meting doen maar een veel uitgebreidere rapportage samenstellen inclusief direct al op de HRV-status aangepaste trainingsadviezen.

©PXimport

©PXimport

©PXimport

Overige zaken

De Multiband-GPS is zeer nauwkeurig, er zijn voldoende smartwatchfuncties, en zowel de vastlegging van sportieve en dagelijkse inspanningen en nachtrust als ook de analyse en adviezen die daaruit komen zijn zeer waardevol in elk geval voor sporters maar ook voor wie het gewoon leuk vind zijn gezondheid en fitness te bewaken. Alleen wie echt hogere sportieve doelen wil en voordeel haalt uit nog uitgebreidere analyses of wie gewoon een robuuster horloge mooier vindt, heeft reden een van de meer high-end modellen van Garmin aan te schaffen. Handig is dat Garmin op alle modellen Garmin Pay biedt, voor contactloos betalen onderweg. Met een paar stappen koppel je een betaalkaart of creditkaart met de Forerunner en beveilig je het gebruik van de betaalfunctie met een pincode.

Conclusie: Garmin Forerunner 255 kopen?

350 of 400 euro is veel geld, maar passend voor een multisport-sporthorloge met de mogelijkheden van deze Garmin Forerunner 255-serie. Naast dat het door het lagere gewicht en de geringe een heel prettig horloge is om te dragen, biedt het voor zijn geld ongekende mogelijkheden. Aangevuld met een aantal handige smartwatchfuncties, Garmin Pay en de mogelijkheden van het Garmin Connect-platform is het een zeer aantrekkelijk aanbod. Hier zullen concurrenten Polar en Suunto van wakker liggen, voor hun HRV-status valt te vrezen.

Je laptopaccu lijkt altijd leeg te zijn op het moment dat er nergens een stopcontact te bekennen is. Met de juiste software-instellingen pers je echter makkelijk een uur extra uit je apparaat, zonder dat je daarvoor technisch onderlegd hoeft te zijn. Wij leggen uit aan welke knoppen je precies moet draaien voor maximaal resultaat.

Er is weinig irritanter dan een laptop die in de spaarstand schiet of uitvalt terwijl je in de trein net de laatste hand legt aan een belangrijk document. Veel gebruikers denken bij een snel leeglopende batterij direct dat de hardware versleten is en kijken alweer naar een nieuwe laptop. Vaak is de accu zelf echter nog prima in orde, maar gaat het besturingssysteem slordig om met de beschikbare energie. Fabrieksinstellingen zijn namelijk vaak gericht op maximale prestaties en helderheid, niet op uithoudingsvermogen. In dit artikel leer je hoe je de regie terugpakt en de energievreters in toom houdt, zodat je met een gerust hart de dag doorkomt.

Waar die energie eigenlijk naartoe lekt

Om te begrijpen hoe je accucapaciteit bespaart, moet je eerst weten waar de energie aan opgaat. De twee grootste verbruikers in een laptop zijn vrijwel altijd het beeldscherm en de processor. Het scherm vreet stroom om pixels te verlichten; hoe feller het scherm, hoe sneller de teller tikt. Daarnaast speelt de verversingssnelheid een rol. Veel moderne schermen verversen het beeld 120 keer per seconde (120 Hz). Dat kijkt heel rustig, maar kost aanzienlijk meer rekenkracht dan de standaard 60 Hz.

Onder de motorkap is de processor continu bezig met het verwerken van taken. Een veelvoorkomende misvatting is dat je handmatig alle programma's moet afsluiten om stroom te besparen. Dat is maar ten dele waar, want moderne systemen zijn heel goed in het bevriezen van apps die je niet gebruikt. Wat wél energie kost, zijn achtergrondprocessen die actief blijven synchroniseren, zoals cloudopslagdiensten of mailprogramma's die elke minuut checken op nieuwe berichten. Ook randapparatuur die stroom trekt via de usb-poort, zelfs als je deze niet actief gebruikt, snoept procenten van je lading af.

Besparen tijdens eenvoudige taken

De energiebesparende modus is je beste vriend wanneer je taken uitvoert die weinig rekenkracht vereisen. Denk hierbij aan tekstverwerken, e-mailen, webbrowsen of het invullen van spreadsheets. In deze scenario's heb je de volledige kracht van je processor en videokaart simpelweg niet nodig. Door in Windows of macOS te kiezen voor de energiebesparende modus, klokt de processor zichzelf terug. Hij werkt dan letterlijk iets langzamer, maar voor administratieve taken merk je daar in de praktijk niets van. De letters verschijnen nog steeds direct op je scherm zodra je ze typt.

Daarnaast is dit het moment om eens kritisch naar je schermhelderheid te kijken. Binnenshuis is een helderheid van 50 tot 60 procent vaak meer dan voldoende om comfortabel te kunnen werken. Werk je vooral 's avonds? Dan kan het zelfs nog lager. Ook het uitschakelen van toetsenbordverlichting levert in deze context pure winst op. Het zijn kleine percentages per uur, maar op een hele werkdag maakt dit het verschil tussen wel of niet de oplader moeten pakken.

©PXimport

Prestaties boven accuduur

Er zijn momenten waarop je de batterijbesparingsinstellingen beter uit kunt laten, of zelfs agressief moet vermijden. Zodra je aan de slag gaat met zware grafische taken, zoals videobewerking, 3D-rendering of serieuze gaming, werkt een besparingsmodus averechts. De software knijpt de toevoer van stroom naar de componenten af, wat resulteert in een haperend beeld, trage exporttijden en een frustrerende gebruikservaring.

In deze gevallen heeft de hardware ademruimte nodig om te kunnen presteren. Als je probeert te gamen op een besparingsstand, zal het systeem de prestaties van de grafische chip zo ver terugschroeven dat het spel onspeelbaar wordt. Bovendien duurt het renderen van een video in spaarstand veel langer, waardoor het scherm en de schijf langer actief moeten blijven, wat onderaan de streep soms zelfs méér energie kost dan een korte piekbelasting op vol vermogen. Hier geldt: efficiëntie door snelheid is soms zuiniger dan traagheid.

Situaties waarin instellingen het niet meer redden

Hoewel je met software veel kunt optimaliseren, zijn er harde grenzen waarbij geen enkele instelling je meer gaat redden. Je moet realistisch zijn over de fysieke staat van je apparaat.

Ten eerste is er de chemische degradatie. Als de maximale capaciteit van je accu (ook wel battery health geheten) onder de 70 procent is gezakt, kun je instellen wat je wilt, maar de rek is er fysiek uit. De batterijcellen kunnen de lading simpelweg niet meer vasthouden. Ten tweede is oververhitting een doodsteek voor je accuduur. Als de ventilatoren van je laptop continu staan te loeien omdat de koelkanalen vol stof zitten, kost dat enorm veel energie. Warmte is in feite verspilde energie. Tot slot helpt software niet als je zware externe apparaten zonder eigen voeding aansluit. Een externe harde schijf die zijn stroom via de laptop krijgt, trekt de accu leeg alsof het een rietje in een pakje sap is, ongeacht je schermhelderheid.

Creëer je eigen energieprofiel

Om echt grip te krijgen op je verbruik, moet je de instellingen afstemmen op jouw specifieke gedrag. Begin met de slaapstand-instellingen. Veel mensen laten hun laptop openstaan als ze even koffie gaan halen, waarbij het scherm zomaar tien minuten op volle sterkte blijft branden. Stel in dat het scherm al na twee of drie minuten inactiviteit uitgaat. Dat is de makkelijkste winst die je kunt boeken.

Kijk ook naar je randapparatuur. Gebruik je een externe monitor? Zorg dan dat je laptop zo is ingesteld dat het interne scherm volledig uitschakelt, en niet 'zwart maar aan' blijft staan. Gebruik je veel bluetooth-apparaten? Schakel bluetooth uit als je ze niet gebruikt; het constant scannen naar verbindingen kost stroom. Voor gebruikers met een oledscherm is er nog een extra truc: gebruik een donkere modus. Bij oledschermen verbruiken zwarte pixels namelijk helemaal geen energie, in tegenstelling tot traditionele lcd-schermen waar de achtergrondverlichting altijd aan staat.

Balans tussen snelheid en stopcontact

Het verlengen van je accuduur is uiteindelijk een balansspel tussen comfort en noodzaak. De grootste winst behaal je door de schermhelderheid te temperen en de slaapstand agressiever in te stellen, zodat je geen energie verspilt in de pauzes. Wees niet bang om de energiebesparingsmodus standaard aan te zetten voor alledaags werk; de moderne processors zijn krachtig genoeg om dat zonder haperingen op te vangen. Pas als je merkt dat je laptop traag reageert bij zwaardere taken, is het tijd om de teugels weer iets te laten vieren. Zo bepaal jij hoelang de werkdag duurt, en niet je batterij.

Een medley gebaseerd op soundtracks uit Super Mario-games van het Jazzorkest 8-Bit Big Band heeft afgelopen zondagnacht een Grammy gewonnen.

De medley ‘Super Mario Praise Break’ won een Grammy Award voor beste arrangement (instrumentaal of a capella). In de medley zijn nummers als Gusty Garden Galaxy uit Super Mario Galaxy en Bomb-Omb Battlefield uit Super Mario 64 te horen.

De 9-Bit Big Band is afkomstig uit New York en heeft al eens eerder een Grammy gewonnen voor gamemuziek. In 2022 won het orkest een Grammy voor het nummer Meta’s Knight’s Revenge uit de SNES-game Kirby Superstar.

De Grammy Awards

De Grammy Awards worden al sinds 1959 georganiseerd en worden gezien als een van de belangrijkste prijzen voor muziek ter wereld. Ze worden vaak vergeleken met de Oscars, die worden uitgereikt aan films. Dit jaar won Bad Bunny de prijs van album van het jaar, en ging Billie Eilish er vandoor met een Grammy voor nummer van het jaar. Overigens won Austin Wintory een Grammy in de categorie beste gamesoundtrack voor de soundtrack van Sword of the Sea.

De Super Mario-reeks van Nintendo valt op diverse spelcomputers van het bedrijf te spelen, waaronder de Nintendo Switch 2 en Nintendo Switch. Onder de meest recente grote hoofddelen vallen Super Mario Wonder en Super Mario Odyssey.