Meditatie is goed voor het brein. Elke dag of meerdere malen per week even pas op de plaats maken en tijd nemen om je hoofd leeg te maken, dat werkt. Maar hoe zit het dan met seksuele meditatie? Doe je dat alleen of met zijn tweeën? Waar is het precies voor? Na het lezen van dit artikel weet je het precies.

Wat is seksmeditatie?

Seksuele meditatie, seksmeditatie, orgasmic meditation, sensuele meditatie: er zijn veel namen voor, maar er wordt hetzelfde mee bedoeld. Het is een vorm van mediteren die zich niet zozeer concentreert op het op een rijtje zetten van je gedachten, maar bedoeld is om het sensuele in jezelf aan te wakkeren. Dat doe je door je meer bewust te worden van je lichaam - dat overigens iets is wat ook in andere vormen van meditatie vaak wordt ingezet. Een bekende meditatieoefening is bijvoorbeeld om, terwijl je rustig en bewust ademhaalt, van boven naar beneden langs je lichaamsdelen te gaan om daar de ontspanning als het ware in te laten glijden.

Bij seksmeditatie is die bewustwording van je lijf ook heel belangrijk. Immers: je gebruikt je je lichaam om seks te hebben en eventueel tot een orgasme te komen. Even voor alle duidelijkheid: het doel van seksmeditatie is niet om een orgasme te hebben, al is dat wel een fijne bijkomstigheid mocht het gebeuren. Seksmeditatie is bedoeld om je lijf en je hoofd met elkaar te verbinden.

Wat is het doel van seksmeditatie?

Seksmeditatie doe je om te zorgen dat je tijdens de seks (of dat nu met jezelf is of met een ander) aanwezig bent. Met je lijf aanwezig zijn is niet zo moeilijk, maar hoe houd je je brein betrokken? Sommige mensen hebben bijvoorbeeld het gevoel hebben dat alleen hun lichaam aanwezig is, maar ze qua geest bijna uit hun lichaam treden. Anderen willen niet aan de boodschappen en die presentatie van morgen op kantoor denken wanneer ze seks hebben. Door je geest en je lichaam wat meer met elkaar in contact te brengen, ben je tijdens de seks bewuster bezig met wat je doet. Het uiteindelijk doel is om je meer verbonden te voelen met jezelf en eventueel met de ander(en).

©adrenalinapura - stock.adobe.com

Doe je dat alleen of samen?

Seksmeditatie kun je samen doen, maar het is ook heel goed mogelijk om het alleen te doen. Het is een meditatie en die begint alleen in je hoofd met je ogen dicht. Jij bent met jouw hoofd en jouw lijf bezig, dus op dat moment niet met dat van je partner. Er zijn echter ook seksmeditaties waarbij je in eerste instantie begint als een gewone meditatie, maar later je ogen opent en kijkt naar je partner. En dan is er de meditatie waarbij je elkaar ook fysiek aanraakt. Het is maar net welke variant je kiest.

Zo werkt een seksmeditatie

Om een seksmeditatie te doen, kun je een yogamat op de grond leggen in een ruimte waarin je je lekker voelt. Zorg dat je kleding draagt waarin je je comfortabel voelt (of geen kleding, als dat beter bij je past). Een prettige temperatuur in de kamer en geen afleiding zoals katten of kinderen helpt ook. Je kunt op die manier volledig focussen zonder dat je wordt gestoord. Neem daarna eerst de tijd om je te concentreren op je ademhaling. Adem rustig in, en rustig uit. Vervolgens concentreer je je van top tot teen op elk lichaamsdeel. Voel de energie stromen en voel dat het onderdeel uitmaakt van jou. 

Tot nu toe is het nog een vrij normale meditatie, maar daar komt nu verandering in. Het hangt er in dit geval van af of je seksmeditatie doet voor zelfbevrediging of voor seks met je partner. Gaat het vooral om zelfbevrediging, dan kun je nog een keer van top tot teen je lichaamsdelen afgaan en ze nu met een wat meer seksuele blik bekijken. Wat is er aantrekkelijk aan je voeten? Wat kan je opwinden aan je lijf? Kies hiervoor zelf of je elk lichaamsdeel langsgaat en deze vragen stelt, of dat je alleen op bepaalde lichaamsdelen focust. 

©kieferpix - stock.adobe.com

Mediteer je met je partner, dan kun je ofwel door te denken aan de lichaamsdelen en wie je partner is bedenken wat je zo aan hem of haar opwindt. Je kunt echter ook kiezen voor de variant waarbij je je ogen opent en juist kíjkt naar je partner. Niet alleen naar de delen die hem of haar extra aantrekkelijk voor je maken, maar ook hoe hij of zij ademhaalt. Of visualiseer hoe hij of zij je aanraakt.

Er zijn mensen die hier stoppen met de meditatie, maar er zijn ook mensen die het juist wat fysieker willen maken. Daarbij raak je elkaar aan en vertel je elkaar wat je bijzonder vindt, of aantrekkelijk. Het wordt hierdoor een langer proces en het uitspreken wat je fijn vindt, naast het zachtjes aanraken van de ander, zorgt voor een heel sensuele sfeer. Let ook op iemands ademhaling en volg met je brein wat je lichaam doet (en andersom). Zo ben je volledig in het moment en deel je dit met je partner. Of, als je het solo houdt, is het een prettiger moment met jezelf, wanneer je jezelf aanraakt. Je kunt daarbij zelf kiezen of je ook dingen hardop naar jezelf wilt uitspreken.

Uiteindelijk gaat het erom dat je jezelf prettig voelt: seksuele meditatie is niet het moment om over je grenzen heen te gaan. Je kunt ze verleggen wanneer je dat wilt en wanneer dat natuurlijk komt, maar blijf altijd dicht bij jezelf: laat het een prettige ervaring zijn. Het kan ook voorkomen dat het de eerste paar keren ontzettend raar voelt, terwijl je na vijf keer al merkt dat je lichaam en je hoofd meer getraind zijn en je zelfs resultaat merkt in de slaapkamer.

Apps om te gebruiken

De apps die je kunnen helpen met een seksuele meditatie zijn onder andere Guided By Glow en Petit Bambou. Dit zijn apps die ook gewone meditaties bieden, maar ook seksuele varianten. Hierbij word je gegidst door het proces en kun je jezelf vaak sneller aanleren om te mediteren dan wanneer je het zelf doet. Dat komt omdat veel mensen zich heel zelfbewust zijn en zich afvragen of ze het wel goed doen. Door simpelweg te volgen wat de stem zegt, heb je alle ruimte om verder zelf op ontdekkingstocht te gaan. Let wel, soms kosten de apps geld (of bepaalde programma’s binnen de app). 

Je kunt eventueel ook kiezen voor een podcast. Het Nederlandse The Peep Show biedt seksuele meditatie-podcasts om naar te luisteren en je hopelijk op een fijne manier tot een hoogtepunt te brengen. Ze noemen het zelf ‘pleasure meditaties’, maar dit komt uiteindelijk op hetzelfde neer: mediteren voor een beter seksleven met jezelf en met een ander. Het voordeel van Peep Show is dat het gratis beschikbaar is. Je vindt The Peep Show gewoon op Spotify en er zijn vijf afleveringen om te beluisteren.

©vetre - stock.adobe.com

Boeken om te gebruiken

Wil je liever een boek lezen in plaats van andermans stem in je hoofd horen? Geen probleem. Mindful & Mindblowing Seks van Jessica Graham is verkrijgbaar als e-book en als gewoon boek om te lezen en je te helpen om in die meditatieve, seksuele staat te komen. Er zijn ook allerlei boeken over bijvoorbeeld tantraseks, maar Mindful & Mindblowing Seks is toegankelijk en specifiek toegespitst op seksuele meditatie op een heel praktische manier.

Het eindresultaat van seksuele meditatie

Net als seks is ook seksuele meditatie heel persoonlijk. Je aanpak, je wensen en het resultaat zijn dus zeker niet altijd hetzelfde. Wel kan seksuele meditatie ervoor zorgen dat je makkelijker een orgasme beleeft en je je in het algemeen beter kan overgeven aan een seksueel moment. Je kunt op die manier een sterkere band met je partner opbouwen, of een positievere blik naar je eigen lijf creëren. Kortom, er is veel winst te halen uit seksuele meditatie. Veel plezier!

Iedereen droomt weleens van een thuisbioscoop, maar groter is niet altijd beter. Een te groot scherm kan bijvoorbeeld zorgen voor vermoeide ogen of korrelig beeld. Ontdek hoe zaken als kijkafstand, de resolutie en de kijkhoek bepalen of een televisie daadwerkelijk in je woonkamer past.

In de felverlichte showroom van de elektronicawinkel lijkt die enorme 75-inch televisie waanzinnig indrukwekkend, maar eenmaal aan de muur in een doorsnee Nederlandse doorzonwoning kan zo'n gapend zwart vlak de ruimte volledig domineren. Veel consumenten denken onterecht dat een groter scherm automatisch garant staat voor een betere kijkervaring, ongeacht de afmetingen van de kamer. Toch is er een harde technische grens waarbij groot verandert in té groot, met hoofdpijn en onscherp beeld als direct gevolg. In dit artikel leer je precies hoe je die grens bepaalt en de ideale televisie kiest.

De kern van het probleem: resolutie en blikveld

Het probleem van een te grote tv is niet alleen esthetisch, maar vooral fysiologisch en technisch. Het draait allemaal om de verhouding tussen de resolutie (het aantal beeldpunten) en je blikveld. Zelfs bij moderne 4K-televisies zijn de pixels niet oneindig klein. Als je een enorm scherm neemt en daar te dicht op zit, trek je het beeld als het ware uit elkaar. Hierdoor verliest het beeld zijn scherpte en samenhang; je hersenen moeten harder werken om de losse informatie tot één geheel te smeden.

Een veelgehoorde misvatting is dat je simpelweg went aan elk formaat. Hoewel de eerste shock van een groot scherm inderdaad verdwijnt, blijft de fysieke belasting overeind. Als een scherm meer dan 40 graden van je horizontale blikveld inneemt, kun je niet meer het hele plaatje in één oogopslag zien. Je ogen moeten dan constant van links naar rechts scannen om de actie te volgen, vergelijkbaar met het kijken naar een tenniswedstrijd vanaf de eerste rij. Dat zorgt voor vermoeide ogen en kan op den duur zelfs leiden tot misselijkheid, ook wel 'cybersickness' genoemd.

©Gorodenkoff

Wanneer werkt een groot formaat wél goed?

Er zijn specifieke scenario's waarin een wandvullend scherm niet alleen kan, maar zelfs de voorkeur heeft. Dat geldt vooral als je de televisie primair gebruikt voor hoogwaardige content. Denk hierbij aan films op 4K Blu-ray of streamingdiensten die uitzenden in de hoogste bitrate, en uiteraard gaming op moderne consoles. In deze gevallen is de bronkwaliteit zo hoog dat je dichterbij kunt zitten zonder fouten in het beeld te zien.

Daarnaast werkt een groot formaat goed als de kijkafstand het toelaat. In moderne woningen met een open plattegrond of een loft-indeling staat de bank vaak wat verder van de muur. Als je kijkafstand meer dan 3 meter is, valt een 55-inch televisie al snel in het niet en moet je turen om details te zien. Een 65-inch of groter model herstelt in dat geval de balans en zorgt voor die gewenste bioscoopervaring, waarbij het scherm groot genoeg is om je onder te dompelen zonder dat je individuele pixels ziet.

Wanneer werkt dit níet goed?

De nadelen van een te grote tv worden pijnlijk duidelijk bij 'gewoon' tv-kijken. Veel lineaire televisieprogramma's, zoals het journaal, talkshows of sportuitzendingen via de kabel, worden niet in 4K uitgezonden, maar in Full HD of zelfs nog lager. Een enorme tv vergroot dat signaal genadeloos uit. Op een te groot scherm zie je dan plotseling ruis, compressieblokjes en onscherpe randen die op een kleiner scherm onzichtbaar zouden blijven. Het beeld oogt daardoor onrustig en rommelig.

Ook in de fysieke ruimte kan het tegenvallen. Een tv die uit staat is een groot, zwart en reflecterend vlak. In een compacte woonkamer zuigt een te groot scherm alle aandacht naar zich toe, zelfs als hij uitstaat. Zoiets verstoort de balans in je interieur en kan de kamer kleiner laten aanvoelen dan hij eigenlijk is. Daarnaast is de plaatsing van sfeerverlichting vaak lastiger; een gigantisch scherm blokkeert lichtinval of reflecteert lampen op een storende manier.

©RDVector

Dealbreakers: hier ligt de grens

Er zijn een paar harde grenzen die aangeven dat je beter een maatje kleiner kunt kiezen. Als je een van de onderstaande punten herkent, is dat een duidelijk signaal.

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om te bepalen of een tv past, moet je de rolmaat erbij pakken en even kritisch naar je eigen kijkgedrag kijken. De algemene vuistregel voor 4K-televisies is: meet de afstand van je ogen tot het scherm in centimeters en deel dat door 1,2 tot 1,5. De uitkomst is de ideale schermdiagonaal.

Zit je bijvoorbeeld op 2,5 meter (250 cm) van je scherm? Dan kom je uit op een schermdiagonaal tussen de 166 cm (65 inch) en 208 cm (82 inch). Maar let op: dat geldt alleen voor pure 4K-content. Kijk je veel normale televisie (praatprogramma's, nieuws)? Hanteer dan factor 2. Bij 250 cm afstand kijkt een scherm van 125 cm diagonaal (ongeveer 50 inch) dan vaak prettiger en rustiger. Ben je een fanatieke gamer of filmfanaat? Dan kun je de grens opzoeken. Ben je een casual kijker? Kies dan veilig voor een formaatje kleiner.

©BS | ID.nl

In het kort

Een televisie is te groot wanneer het beeld onscherp oogt of wanneer je fysiek je hoofd moet draaien om alles te kunnen volgen. Hoewel een groot scherm indrukwekkend lijkt, vergroot het bij standaard televisie-uitzendingen ook alle beeldfouten uit. De ideale grootte is een balans tussen kijkafstand en de kwaliteit van wat je kijkt. Meet daarom altijd de afstand tussen bank en muur, en wees realistisch over je kijkgedrag. Zo voorkom je hoofdpijn en blijft tv-kijken ontspannend.

Het is ergens in 2025 als Fable voor het eerst, een soort van, getoond wordt. Beelden volgen elkaar in rap tempo op. We zien de dame die de hoofdrol lijkt te spelen, geen HUD en vooral heel veel mooie filmpjes. Daarna begint het wild speculeren, de klachten over het hoofdpersonage, de vraagtekens over de gameplay. Gelukkig was daar gister de Xbox Developer Direct, waar Microsoft eens te meer bewees de code gekraakt te hebben.

Vóór de pandemie, toen de Electronic Entertainment Expo (E3) nog bestond en online showcases, Directs en State of Plays nog niet echt een ding waren, wisten gameboeren hun spellen prima te verkopen. Ontwikkelaars verschenen op het podium tijdens liveshows, praatten over hun games, speelden live een demo (wat net zo vaak goed als faliekant misging) en dergelijke presentaties werden afgewisseld met teasers, hypetrailers en (nog verder terug) zelfs weleens grafieken en verkoopcijfers. Hoe anders is de wereld anno nu.

Trailers vol trailers

Klaar zitten voor The Game Awards, een gemiddelde Direct, Showcase of Summer Game Fest is leuk, maar niet hetzelfde als ‘toen’. Want de formule is inmiddels bekend. Een half uur, een uurtje, een paar uur lang wordt er de ene na de andere trailer op je hersenen afgevuurd. Wat is ‘reclame’ en wat niet? Geen idee. Standaard zijn de animegames die elkaar zo rap opvolgen dat de gemiddelde kijker niet eens meer weet waar de ene game begint en de ander ophoudt. Meestal zit er een klapper aan het begin, waarna het grote wachten op de klapper aan het einde begint.

Vraag iemand een week later wat ie gezien heeft, en meer dan de helft van de getoonde games is waarschijnlijk uit het geheugen verdwenen.  En al die flarden van beelden zonder fatsoenlijke uitleg leiden vaker wel dan niet tot hetzelfde als die ene soort van trailer van Fable: speculaties, wild geroep en vraagtekens. Het komt de online discussie rondom games niet ten goede.

©Playground Games

Hoe anders was de inmiddels traditionele Xbox Developer Direct. Langer dan een uur, voor maar vier games. Die games kregen zodoende alle tijd, net als de ontwikkelaars. Gameplaybeelden zijn niet aan te slepen, verscheidene modi worden uitgebreid besproken en zelfs de kleinste details krijgen meer dan genoeg ademruimte. Zo horen we tijdens de Forza Horizon 6-presentatie dat het nummer van je eigen hangar (78) gekozen is omdat de game zich afspeelt in Japan, en die cijfers daar een positieve lading hebben. Fijn om te horen hoe scherp het oog voor detail van een ontwikkelaar is. Dat zegt iets over het project. En het is ook iets wat je never nooit in een hypetrailer van anderhalve minuut langs had zien komen.

Trailers vol trailers

En dus zit ik gisteravond te genieten. Niet eens per se van de games, want ze vallen net niet in mijn straatje. Forza Horizon 6 vind ik héél indrukwekkend en de game zal ongetwijfeld miljoenen spelers perfect bedienen, maar ik ben niet zo van het racen. Game Freak - de makers van Pokémon die eindelijk hun vleugels uitslaan met graphics uit dit decennium - komen met Beast of Reincarnation. Het ziet er oké uit. Double Fine vindt in mij ook geen fan en een multiplayer-pottenbakgame (Kiln) is niet iets wat hoog op mijn lijstje stond. Zelfs afsluiter Fable wist me met z’n levenssimulaties ook niet te overtuigen. Maar, nogmaals, wat heb ik genoten. Van ontwikkelaars die ruim de tijd kregen. Van de games, die van alle kanten belicht werden. Van de antwoorden die we kregen.

©Playground Games

Want wat ik nou precies van die games vond, is niet eens zo heel belangrijk. Veel belangrijker is dat iedereen dit keer in ieder geval een uitgebreid beeld kreeg van wat deze games nu precies worden. Een Xbox Developer Direct creëert geen valse hype. Van die vier getoonde games, weten we nu eigenlijk alles wat we redelijkerwijs moeten weten. Zoals bijvoorbeeld dat Fable een character creation-modus heeft, om maar iets te noemen. En plots zie je de discussies rondom de games gaan om… de inhoud. En niet op wilde speculaties rondom hoofdpersonages die helemaal niet vast blijken te staan. Love it.