Nederland is een uitgesproken gasland. Toen in 1959 de gasbel in Slochteren werd ontdekt, werd in sneltempo het gasnet aangelegd. Het gemiddelde gasverbruik per inwoner is daardoor meer dan het dubbele van onze buurlanden. Terwijl 95% van de Nederlanders op het gasnet is aangesloten, realiseren we ons vandaag dat we van het gas af moeten. Dit vraagt om een behoorlijke omslag. Omdat de meeste woningen niet op een centraal warmtenet kunnen worden aangesloten en nog niet klaar zijn voor een all-electric warmtepomp, zullen veel woningeigenaren overstappen op een hybride warmtepomp.

In samenwerking met Nefit Bosch.

Een hybride is een tandemoplossing

Bij een all-electric warmtepomp kan de cv-ketel de deur uit en is er zelfs geen aansluiting op het gasnet meer nodig. Dat niet iedereen de overstap naar dit type warmtepomp kan maken, heeft niet alleen met het financiële plaatje te maken. Een warmtepomp verwarmt je woning met met een lagere watertemperatuur, zo'n 30 a 40 graden Celsius. Een groot aantal woningen is hiervoor (nog) niet geschikt. Ze zijn bijvoorbeeld nog onvoldoende geïsoleerd of hebben nog geen vloerverwarming. De meeste ‘gewone’ radiatoren hebben een temperatuur van 70 tot 80 graden nodig om een woning te verwarmen. Een all-electric warmtepomp kan deze hogere temperatuur niet leveren.

Daarnaast zijn er ook woningen waarbij er recentelijk is geïnvesteerd in een nieuwe hoogrenderende gasketel. Voor deze situaties is de hybride warmtepomp een betere oplossing, want dit toestel werkt samen met de bestaande cv-ketel. Een hybride installatie bestaat uit twee verwarmingstoestellen die samen de hybride opstelling vormen. De binnen-unit van de hybride hangt meestal ook gewoon naast de cv-ketel. Alle Nefit Bosch cv-ketels zijn combineerbaar met een hybride warmtepomp. Dit geldt ook voor de oudere modellen.

75% minder gasverbruik

De warmtepomp in een hybride-opstelling werkt op elektriciteit. Hij haalt de energie om het binnen comfortabel warm te maken uit een duurzame bron zoals de buitenlucht. Net als andere warmtepompen genereert dit toestel op een slimme manier warmte door enkele natuurkundige processen toe te passen. De aangezogen buitenlucht laat het koudemiddel in de warmtepomp verdampen. Met een compressor wordt de druk verhoogd, waardoor energie vrijkomt. De ontstane warmte wordt via de binnenunit afgegeven aan de cv-installatie. Het resultaat is dat een warmtepomp voor elke kW die hij verbruikt, maar liefst 4 kW aan warmte produceert.

In de hybride-opstelling zal een warmtepomp op jaarbasis gemiddeld zo'n driekwart van de benodigde warmte leveren. De cv-ketel neemt het pas over als de warmtepomp het niet meer redt: wanneer het buiten echt flink gaat vriezen. Daarnaast zorgt de cv-ketel voor het warme water. Het resultaat van de duo-opstelling is dat je zeker weet dat het binnen altijd lekker warm is en dat je tegelijk op jaarbasis véél minder gas verbruikt. Zelfs minder goed geïsoleerde huizen kunnen zo worden verwarmd. In de praktijk betekent dit dat je doorgaans 70 tot 80% minder gas verbruikt.

Omschakelpunt

De hybride installatie heeft een slimme regeling die inschat welke warmtebron op dat moment het hoogste rendement geeft. Het systeem kan meestal automatisch de meest voordelige balans kiezen op basis van de ingevoerde energietarieven. Als de buitentemperatuur beneden een bepaalde waarde komt, kan de warmtepomp niet langer voldoende vermogen leveren om zelfstandig de woning warm te houden. Dan schakelt het systeem automatisch over op de cv-ketel. Vaak ligt dit omschakelpunt rond de 4 graden boven het vriespunt. De luchtwarmtepompen van Nefit Bosch halen tot -4 á -5°C nog steeds voldoende energie uit de buitenlucht om je woning te verwarmen.

©Nefit Bosch

En warm water?

Een hybride warmtepomp produceert geen warm kraanwater, maar laat dit altijd over aan de cv-ketel. Het gaat hier om het water voor de douche, het bad en (keuken)kranen in het huis. In tegenstelling tot bij een all-electric warmtepomp, heb je bij een hybride geen extra warmwaterboiler nodig. Zo bespaar je ruimte en kosten.

Soorten hybride

De meest voorkomende hybride warmtepompen zijn lucht-waterwarmtepompen (luchtwarmtepompen) en ventilatiewarmtepompen. Zo’n ventilatiewarmtepomp gebruikt de restwarmte uit de ventilatielucht. Deze warmtepomp kun je alleen gebruiken als je woning een mechanisch ventilatiesysteem heeft.

Op vlak van uitvoering heeft Nefit Bosch twee soorten hybride warmtepompen: de split- en de monoblockwarmtepompen. Een split warmtepomp bestaat uit een buiten- en een binnenunit, waartussen de warmtepompcomponenten verdeeld zijn. De buitenunit is compact en kan zowel op een plat dak als aan een gevel gemonteerd worden. Om de warmte van de buitenunit naar de binnenunit te brengen, is een koudemiddel nodig. De split luchtwarmtepomp is vaak goedkoper dan de monoblockwarmtepomp. Bij deze laatste zit de eigenlijke warmtepomp geheel in de buitenunit en bevat de binnenunit enkel het besturingssysteem. Een monoblock is stiller, heeft een hoger rendement en de buitenunit is vaak groter, dan een split buitenunit. Bovendien heeft de installateur voor monoblock warmtepompen geen speciale certificeringen nodig omdat er geen koudemiddel door de leidingen gaat.

©Nefit Bosch

Op de groei én duurzaam

Een hybride installatie is een prima oplossing wanneer het isolatieniveau van de woning nog niet optimaal is. Als je over enkele jaren de isolatieschil van de woning verder verbetert, zal de warmtepomp steeds vaker zelfstandig de woning kunnen verwarmen, en een hoger rendement behalen. Bovendien heb je bij een hybride installatie geen extra warmwaterboiler nodig en pin je je als gebruiker niet vast op één energiebron.

De hybride warmtepomp is een oplossing die aansluit bij de meeste woningen die ouder zijn dan 10 jaar. Vandaag hangen er zo’n 7 miljoen cv-ketels in Nederland die in de meeste gevallen perfect kunnen samenwerken met een hybride warmtepomp. Dit zou direct een gasbesparing van 70% opleveren en een gigantische reductie aan CO2-uitstoot.

Het Britse bedrijf Nothing heeft het design van de aankomende nieuwe smartphone Phone (4a) onthuld.

Dat deed het bedrijf gisteren via social media. De smartphone komt op 5 maart uit. In de tweet hieronder is het ontwerp alvast te zien, met de typische drukke achterkant die we inmiddels gewend zijn van het bedrijf.

De aankomende Phone (4a) heeft een zogeheten 'Glyph Bar'. Dit is een micro-led-paneel aan de zijkant, die mensen zelf kunnen programmeren om ze in verschillende patronen te laten knipperen. Het gaat om de vierkantjes aan de rechterzijde, naast het camera-eiland. De led-lampjes zijn volgens het bedrijf 40 procent feller dan die op de Phone (3a).

Over de precieze technologie van de Nothing Phone (4a) zijn nog geen aankondigingen gedaan, maar volgens geruchten krijgt de smartphone een Snapdragon 7s Gen 4-chip. Er zal ook een duurdere en snellere Phone (4a) Pro verschijnen, al is daar het uiterlijk nog niet van onthuld.

Officieel wordt de Phone (4a) op 5 maart onthuld.

Je sluit je nieuwe monitor aan, de pc start op, maar de prestaties in zware programma's en games vallen vies tegen. In dit artikel ontdek je waarom de aansluiting op je moederbord de grafische kracht van je computer negeert en hoe je dat direct oplost voor maximale rekenkracht.

Het is een klassieke fout bij het opbouwen van een werkplek: de videokabel in het eerste gat steken dat je tegenkomt aan de achterzijde van je computerkast. Vaak belandt de kabel dan in een van de poorten van het moederbord, terwijl de krachtige videokaart een verdieping lager ongebruikt blijft. Dit misverstand ontstaat omdat beide aansluitingen identiek ogen, maar de interne route die de data aflegt verschilt als dag en nacht. Daarom leggen we je uit hoe je het volledige potentieel van je hardware benut en waarom die extra investering in je grafische kaart anders weggegooid geld is.

De interne omweg via de processor

Als je de HDMI- of DisplayPort-kabel in het moederbord plugt, dwing je de computer om de geïntegreerde grafische chip van de processor te gebruiken (mits die is ingeschakeld via het BIOS). Wij hebben dat uiteraard nog even getest en merkten dat alles inderdaad veel minder soepel aanvoelt zodra de processor deze dubbelrol moet vervullen. In plaats van dat de data direct naar de gespecialiseerde kernen van de videokaart gaat, moet de processor nu zowel de algemene berekeningen als de visuele output verwerken.

Dat veroorzaakt een een hoop warmte in de behuizing en de ventilatoren van de CPU beginnen sneller te loeien om de extra last op te vangen. Het is al met al een onhandige route waarbij de dure videokaart onderin je kast simpelweg geen signaal doorgeeft aan je scherm.

©stas_malyarevsky

Aansluiting heeft wel degelijk een functie

Er zijn echter specifieke scenario's waarin deze aansluiting juist je beste vriend is, bijvoorbeeld tijdens het stellen van een diagnose als er iets opeens niet werkt. Als je pc bijvoorbeeld geen beeld geeft via de videokaart, is inpluggen op het moederbord de enige manier om te controleren of de rest van je systeem nog wel functioneert.

Ook voor een eenvoudige kantoormonitor, die alleen wordt gebruikt voor tekstverwerking en e-mail, volstaat de interne chip van de processor en is een dedicated videokaart niet eens nodig. Deze route bespaart energie en houdt de pc stiller, omdat de zware videokaart (als die er is) in een diepe slaapstand kan blijven. Voor een secundair scherm waarop je alleen statische informatie zoals een chatvenster of Spotify in beeld hebt, kan deze configuratie zelfs een slimme manier zijn om de hoofdvideokaart te ontlasten van onnodige basistaken.

Verlies grafische rekenkracht

Zodra je echter een zware taak start, zoals videobewerking of een moderne game, loopt de pc direct tegen een muur aan. De geïntegreerde graphics hebben namelijk geen eigen snel geheugen en snoepen zodoende rekenkracht van het werkgeheugen van je systeem. Je merkt dat aan haperende beelden, een lage framerate en textures die traag laden.

Zo kan het gebeuren dat een krachtige gaming-pc, die normaal gesproken honderd frames per seconde (100 fps) haalt, via de moederbordaansluiting terugvalt naar een onwerkbare diavoorstelling van minder dan 10 fps. De hardware is aanwezig, maar de snelweg naar het scherm is afgesloten, waardoor je in feite maar een fractie van de capaciteit krijgt waarvoor je hebt betaald.

Zo vind je de juiste poort

Kijk eens goed naar de achterkant van je computerkast om te bepalen of je de volle snelheid benut. De aansluitingen van het moederbord staan altijd verticaal in een blok met andere poorten, zoals usb en ethernet. De aansluitingen van de videokaart zitten een stuk lager en staan horizontaal in een aparte sleuf. Zit je kabel in het bovenste blok, dan werk je op de 'reservemotor'.

Verplaats de kabel naar de horizontale poorten onderaan en je zult direct horen dat de pc anders reageert bij het opstarten. Soms moet je na deze wissel de pc even herstarten, zodat de drivers de nieuwe configuratie herkennen en de resolutie optimaal kunnen instellen voor jouw specifieke beeldscherm.

Klaar voor optimale prestaties?

Het aansluiten van een monitor op het moederbord in plaats van de videokaart zorgt ervoor dat de grafische rekenkracht van de pc onbenut blijft omdat het systeem terugvalt op de beperkte interne chip van de processor. Dat leidt tot een drastische afname in prestaties bij games en zware software, aangezien de gespecialiseerde hardware van de videokaart volledig wordt gepasseerd. Voor een optimale ervaring moet je de monitor altijd in de horizontale poorten van de videokaart prikken. Alleen in noodgevallen of bij eenvoudiger kantoortaken is de moederbordaansluiting een bruikbaar alternatief.