ID.nl logo
Maak van de Raspberry Pi een digitaal fotolijstje
© Reshift Digital
Zekerheid & gemak

Maak van de Raspberry Pi een digitaal fotolijstje

Toe nu toe hebben we de Raspberry Pi vooral ingezet voor allerlei servertoepassingen. In deze how to gaan we creatiever aan de slag: we sluiten het kleine computertje aan op een schermpje en zetten het op die manier in als een digitaal fotolijstje.

We laten zien hoe je je favoriete foto's op het schermpje krijgt, zodat je ze altijd in de woonkamer kunt bekijken. Die foto's zet je bijvoorbeeld op een usb-stick, maar de Pi kan ook automatisch foto's van je netwerk halen of zelfs van websites downloaden. We tonen hoe je dit alles in elkaar knutselt. We gaan ervan uit dat Raspbian al op Raspberry Pi draait.

Overigens kun je je Raspberry Pi ook gebruiken als printserver of RSS-machine.

01 Scherm

Om ons fotolijstje te maken, gaan we een speciaal schermpje op de Raspberry Pi aansluiten, op de analoge video-aansluiting. Dat schermpje vereist een eigen voeding en wat tussenstukjes. Dat is het enige speciale dat we aan de hardware veranderen. Maar dit is niet verplicht: je kunt alle software-gerelateerde stappen in de workshop uittesten zonder speciaal schermpje. Sluit de Raspberry Pi dan eerst op een tv of een HDMI-computerscherm aan. Daardoor hoef je je maar op één ding tegelijk te focussen en kun je een apart schermpje desgewenst ook later aanschaffen.

©PXimport

02 Foto's op usb

Voor de eenvoud beginnen we met het scenario dat we foto's op een usb-stick zetten en die op het scherm willen te zien krijgen wanneer we die in de Raspberry Pi steken. We gaan ervan uit dat de usb-stick één partitie bevat die is geformatteerd in het FAT32-formaat van Windows. We gaan er ook van uit dat u maar één usb-stick tegelijk op de Pi aansluit. Daarna installeren we met het commando sudo apt-get install usbmount het programma usbmount, dat bij het aansluiten van een usb-apparaat automatisch het bestandssysteem in Raspbian aankoppelt.

©PXimport

03 Fotodirectory

De schijf moet wel zo aangekoppeld worden dat de gebruiker er toegang tot krijgt. Voer daarom de opdracht sudo nano /etc/usbmount/usbmount.conf uit (dit opent de teksteditor Nano) en voeg een regel toe met FS_MOUNTOPTIONS="-fstype=vfat,uid=pi,gid=pi,umask=007". En op de regel die begint met MOUNTPOINTS=" plaats je vóór /media/usb0 de directory /home/pi/pictures/usb. Sla dit op met Ctrl+O en sluit af met Ctrl+X. Maak die directory met de opdracht mkdir -p /home/pi/pictures/usb en sluit de usb-stick aan. Met de opdracht mount verifieer je of de stick aan de juiste directory gekoppeld is.

©PXimport

Tft-schermpje

Voor deze workshop hebben we een aantal onderdelen gekocht in de webshop Kiwi-electronics.nl. De belangrijkste component is het schermpje, een NTSC/PAL tft-scherm van 3,5 inch met een resolutie van 320 bij 240 pixels, dat op de composiet-uitgang van de Raspberry Pi past. Wie een groter scherm wil, moet eens kijken op de website www.adafruit.com, waar nog heel wat andere uitvoeringen te vinden zijn. Let wel goed op welke kabels of andere componenten je bij een scherm nodig hebt.

Andere componenten

Het schermpje komt met een kabel, maar die kabel heeft een mannelijke RCA-aansluiting en onze Pi ook, dus we hebben een koppelstuk nodig. Ook een voeding moeten we zelf voorzien: het schermpje kan overweg met 6 tot 15 V, dus normaal werkt elke standaard 12V-voeding. Ons schermpje heeft echter geen normale voedingsaansluiting, maar slechts twee draadjes, dus we hebben ook hier een koppelstukje nodig, met een terminal block.

©PXimport

04 Automatisch inloggen

Wanneer de Pi opgestart is, vraagt hij je om in te loggen. Als je van het apparaatje een fotolijstje wilt maken, wil je onmiddellijk foto's zien zonder te hoeven inloggen. Start daarom Nano met de opdracht sudo nano /etc/inittab en zoek de regel 1:2345:respawn:/sbin/getty --noclear 38400 tty1. Vervang die door 1:2345:respawn:/bin/login -f pi tty1 /dev/tty1 2>&1. Druk op Ctrl+O en Ctrl+X om het bestand op te slaan en af te sluiten, en herstart de Pi. Die zal nu na alle opstartmeldingen een opdrachtprompt (pi@raspberrypi ~ $) tonen, want de gebruiker pi wordt automatisch aangemeld.

©PXimport

05 Fbi

Om nu in plaats van de opdrachtprompt foto's te tonen, gebruiken we het programma fbi (framebuffer image viewer). We installeren dat met de opdracht sudo apt-get install fbi. Om ervoor te zorgen dat fbi automatisch uitgevoerd wordt als gebruiker 'pi' zich aanmeldt, voer je het commando nano ~/.bashrc uit. Helemaal op het einde van het bestand ~/.bashrc plaats je de volgende regel: fbi /home/pi/pictures/**/*. Druk op Ctrl+O en Ctrl+X, en herstart de Raspberry Pi. Na het opstarten krijg je op je scherm een van je foto's te zien.

©PXimport

06 Slideshow

Om een slideshow te laten zien van al je foto's in subdirectory's van de directory /home/pi/pictures, moeten we op het einde van het bestand /.bashrc een aantal opties aan het programma fbi doorgeven (zie ook vorige stap). Met de optie -t (gevolgd door een getal) geef je op hoeveel seconden pauze er tussen de foto's blijft. Met -a schakel je autozoom in, zodat elke foto het hele scherm inneemt. Met -u worden de foto's in willekeurige volgorde getoond. Met -noverbose voorkomen we dat de bestandsnaam getoond wordt. De regel wordt bijvoorbeeld:

fbi -t 10 -a -u -noverbose /home/pi/pictures/**/*

©PXimport

07 Nieuwe foto's (1)

Onze Raspberry Pi werkt nu als een fotolijstje, maar foto's toevoegen is nogal omslachtig. Je moet de usb-stick dan eerst uit de Pi trekken, in je pc steken, bestanden kopiëren en de usb-stick terug in je Pi steken. Daarna moet je je Pi herstarten omdat fbi de nieuwe bestanden niet ziet. De oplossing: we laten fbi automatisch opnieuw opstarten als de usb-stick opnieuw aangekoppeld wordt. Gelukkig is dat een functie die usbmount ondersteunt: alle scripts in /etc/usbmount/mount.d worden bij het aankoppelen van een usb-stick uitgevoerd.

©PXimport

08 Nieuwe foto's (2)

We gaan er voor de eenvoud van uit dat je slechts één usb-opslagapparaat op je Pi aansluit. Dan is ons script vrij eenvoudig. Maak een nieuw script aan met de opdracht sudo nano /etc/usbmount/mount.d/10_fbi_reload. Voeg in het bestand de regel pkill -t tty1 toe en daaronder de regel exit 0, sla het op met Ctrl+O en sluit het af met Ctrl+X. Maak het script nu uitvoerbaar met de opdracht sudo chmod +x /etc/usbmount/mount.d/10_fbi_reload. Zodra je nu je usb-stick opnieuw aankoppelt, wordt de gebruiker 'pi' afgemeld en terug aangemeld, waardoor fbi opnieuw de lijst met foto's inlaadt en de nieuwe foto's toont.

©PXimport

09 Foto's op het netwerk

Zelfs met deze oplossing moet je nogal wat handelingen met de usb-stick uitvoeren. Zou het niet handiger zijn als je Pi automatisch foto's toont op je lokale netwerk, bijvoorbeeld op je NAS of pc? Maak daarvoor eerst een subdirectory onder /home/pi/pictures aan voor elke Windows-share waarvan je foto's wilt gebruiken. Dat kan bijvoorbeeld met de opdracht mkdir /home/pictures/pc. Deel dan op je NAS of Windows-pc de directory en noteer het IP-adres en pad, bijvoorbeeld //192.168.0.109/Users/Koen/Pictures. Noteer indien er geen gasttoegang is ook de gebruikersnaam en het wachtwoord.

©PXimport

10 Netwerkschijf

Om te zorgen dat de netwerkshare automatisch aangekoppeld wordt, voegen we het pad toe aan de lijst. Voer daarvoor de opdracht sudo nano /etc/fstab uit en voeg onderaan deze regel toe: //192.168.0.109/Users/Koen/Pictures /home/pi/pictures/pc cifs guest 0 0. Indien je niet met gasttoegang werkt, gebruik dan /pc cifs username=gebruiker,password=wachtwoord 0 0 aan het einde van de regel, waarbij je uiteraard de juiste waardes invult. Druk op Ctrl+O en Ctrl+W, voer de opdracht sudo apt-get install cifs-utils uit en een herstart. Daarna verschijnen ook de foto's van de netwerkshare.

©PXimport

Scherm aansluiten

Stap 1

Het schermpje is met een fragiele platte kabel met een besturingsbordje verbonden. Wees voorzichtig. Je kunt het besturingsbordje aan het scherm vastlijmen als je ongelukken wilt vermijden. Sluit de ene kant van de videokabel op het besturingsbordje aan. Aan de andere kant heb je twee connectoren. Je hebt er maar één nodig: sluit die op het koppelstuk aan, dat je op de RCA-connector van de Pi aansluit.

©PXimport

Stap 2

De videokabel heeft een rood en een zwart draadje, waarmee het besturingsbordje stroom krijgt. Ontdoe beide draadjes op hun uiteinde van de isolatie en steek ze in de schroefklemmen van het DC-koppelstuk: de rode in de plus en de zwarte in de min. Schroef de klemmen dicht en steek de andere kant van de connector in de DC-voedingsadapter. Sluit nu de andere kabels van je Raspberry Pi aan en start het computertje op.

©PXimport

Stap 3

De resolutie is waarschijnlijk nog niet in orde. Open daarom het bootconfiguratiebestand met de opdracht sudo nano /boot/config.txt en voeg de regels framebuffer_width=320 en framebuffer_height=240 toe, waarbij je 320 en 240 vervangt door der resolutie van je scherm. Als er een zwarte rand te zien is, krijg je die weg met overscan_left=-26, overscan_right=26, overscan_top=-16 en overscan_bottom=-16. Experimenteer met de juiste waarden. Druk op Ctrl+O en Ctrl+X en herstart je Pi met sudo reboot.

©PXimport

11 WebDAV

Een andere manier om foto's over het netwerk te gebruiken is via WebDAV. Dit protocol wordt door diverse cloudopslagdiensten ondersteund, waaronder Box, Strato HiDrive en 4Sync. Zo geef je je Raspberry Pi toegang tot foto's in je cloudopslag, waarna je fotolijstje automatisch de foto's downloadt en toont. Noteer de WebDAV-url voor jouw cloudopslag. Voor Strato HiDrive is dat bijvoorbeeld https://webdav.hidrive.strato.com/users/gebruikersnaam. Noteer ook je inloggegevens. Installeer daarna davfs2 met de opdracht sudo apt-get install davfs2.

©PXimport

12 WebDAV configureren

De gegevens van je cloudopslag geef je op met de opdracht sudo nano /etc/davfs2/secrets. Voeg aan het einde van het bestand een regel toe met de WebDAV-url van je cloudopslag en het bijbehorende account en wachtwoord, bijvoorbeeld https://webdav.hidrive.strato.com/users/gebruikersnaam gebruikersnaam wachtwoord. Sla het bestand op met Ctrl+O en sluit het af met Ctrl+X. Maak nu op je Pi een subdirectory van je afbeeldingenmap aan, bijvoorbeeld met de opdracht mkdir /home/pi/pictures/hidrive. Zodra je je HiDrive-opslag gekoppeld hebt, zijn je bestanden in die directory zichtbaar voor fbi.

©PXimport

13 WebDAV aankoppelen

Om te zorgen dat je cloudoplag automatisch gekoppeld wordt na het opstarten, voeg je de WebDAV-url toe aan de lijst van aan te koppelen bestandssystemen. Voer de opdracht sudo nano /etc/fstab uit en voeg onderaan de regel https://webdav.hidrive.strato.com/users/gebruikersnaam /home/pi/pictures/hidrive davfs rw,noexec,auto,user,async,_netdev,uid=pi,gid=pi 0 0 toe (url afhankelijk van clouddienst). Druk op Ctrl+O en Ctrl+W en hertstart je Pi. Daarna zie je dat de online foto's automatisch getoond worden.

©PXimport

14 Foto van de dag

We kunnen het fotolijstje uitbreiden met nog meer internetfunctionaliteit. Er zijn bijvoorbeeld heel wat websites die dagelijks een 'foto van de dag' aanbieden. We kunnen een scriptje schrijven dat dagelijks die foto downloadt en in onze afbeeldingenmap plaatst, waardoor fbi ze oppikt en naast onze andere foto's toont. Dat wordt wel moeilijker, omdat we in principe voor elke website een aangepast scriptje moeten schrijven. We zullen enkele eenvoudige voorbeelden tonen. Maar eerst maak je een directory aan waarin die foto's komen met de opdracht mkdir /home/pictures/pod.

©PXimport

15 Tijdelijke directory

Omdat we niet willen dat al die 'foto's van de dag' de SD-kaart van de Pi opvullen, maken we een tijdelijk bestandssysteem aan, dat we aan de hiervoor gemaakte directory koppelen. Alle bestanden die daarin gedownload worden, verdwijnen na het uitschakelen of herstarten van de Pi. Dat aankoppelen gebeurt zoals je al gewend bent. Geef de opdracht sudo nano /etc/fstab en voeg onderaan de volgende regel toe: tmpfs /home/pi/pictures/pod tmpfs size=100M,rw,mode=777 0 0. Wijzig eventueel de grootte van het bestandssysteem, maar overdrijf niet: het wordt namelijk in het (weinige) RAM van de Pi opgeslagen.

©PXimport

16 NASA

De eerste tijdelijke foto's komen van de Astronomy Picture of the Day van NASA. Deze worden gedownload als de Pi opgestart is. Voer daarvoor de opdracht sudo nano /etc/rc.local uit en plaats onderaan het bestand vlak vóór de regel exit 0 de regel wget http://apod.nasa.gov/apod/ap`/bin/date +%y%m%d`.html -O- 2> /dev/null | grep -m 1 'IMG SRC=' | sed -e 's///' -e 's/.*=//' -e 's/"//g' -e 's/^/http:\/\/apod.nasa.gov\/apod\//' | wget -i- -O /home/pi/pictures/pod/apod.jpg. Overigens gebeurt er op sommige dagen niets, omdat NASA dan geen foto, maar een filmpje online zet. En let op: in deze stap en stap 18 is er verschil tussen de aanhalingstekens: zowel ' als ` (accent grave of backquote) worden gebruikt.

©PXimport

17 National Geographic

Ook National Geographic biedt elke dag een foto aan. Voer hiervoor de opdracht sudo nano /etc/rc.local uit en plaats onderaan vlak vóór de regel exit 0 de regel wget http://photography.nationalgeographic.com/photography/photo-of-the-day -O- 2> /dev/null | grep -m 1 -o 'img src=".*.jpg"' | sed -e 's/img src="/http:/' -e 's/"//' | wget -i- -O /home/pi/pictures/pod/national_geographic.jpg. Wat gebeurt hier: we halen met de grep-opdracht de url van het eerste jpeg-bestand uit de webpagina, plaatsen er http: voor en downloaden die dan in het juiste bestand.

©PXimport

18 Wikimedia Commons

Hetzelfde trucje kunnen we uitvoeren voor de foto van de dag bij Wikimedia Commons. Deze keer is de regel die we in /etc/rc.local zetten complexer, want we moeten eerst de pagina downloaden, waar de verwijzing naar de foto staat. Het commando: wget -qO - `wget -qO - http://commons.wikipedia.org/wiki/Commons:Picture_of_the_day | grep File: | sed -e "s/.*href=\"//" -e "s/\"//" | cut -d ' ' -f 1 | head -n 1 | sed -e 's/^/http:\/\/commons.wikipedia.org/'`| grep "Original file" | sed -e "s/.*href=\"/http:/" -e 's/\".*//' | wget -i- -O /home/pi/pictures/pod/wikimedia_commons.jpg.

©PXimport

19 En verder

Zoals je ziet zijn de mogelijkheden eindeloos. Je kunt zelf foto's op een usb-stick zetten, je kunt je Pi foto's van een gedeelde netwerkmap of je cloudopslag laten halen, en je kunt zelfs scripts schrijven die volautomatisch foto's van allerlei plaatsen op internet downloaden. Hopelijk is uit deze workshop duidelijk dat je van je Raspberry Pi een veel flexibeler en krachtiger fotolijstje kunt maken dan degene die je in de winkels vindt. Veel plezier!

©PXimport

Laat je fantasie werken

Het fotolijstje dat we in deze workshop gebouwd hebben, is nog maar een begin. Je kunt je bijvoorbeeld laten inspireren door Samuel Clay, die met de Raspberry Pi een fotolijstje gebouwd heeft dat via wifi automatisch foto's van zijn Flickr-account downloadt. Hij heeft bovendien een infraroodsensor toegevoegd, zodat het schermpje enkel ingeschakeld wordt wanneer er iemand in de kamer aanwezig is. Van het frame maakte hij iets artistieks.

©PXimport

Ander scherm

Je hebt heel wat keuze voor het scherm. Het type NTSC/PAL-schermpje dat we in deze workshop gebruikt hebben, is populair voor de Raspberry Pi, maar hebben niet zo'n hoge resolutie. Je kunt ook een HDMI-scherm aansluiten en de Pi erachter bevestigen. En voor de knutselaars: wie weet kun je een oud laptopscherm recyclen, al heb je vaak nog extra componenten nodig om het aan te sturen.

▼ Volgende artikel
Supersnelle wifi in huis? TP-Link Deco BE25 is dé mesh-routerfavoriet van 2025
© TP-Link
Huis

Supersnelle wifi in huis? TP-Link Deco BE25 is dé mesh-routerfavoriet van 2025

Wat maakt een mesh wifi systeem de allerbeste van het jaar? Natuurlijk, je kunt afgaan op specificaties, maar die zeggen niet alles. Je hebt veel meer aan eerlijke reviews. Het TP-Link Deco BE25 Smart Mesh WiFi 7-systeem is door consumenten op Kieskeurig.nl verkozen tot Best Reviewed van het Jaar 2025 in de categorie routers. Wat deze router zo bijzonder maakt, lees je in dit artikel.

Partnerbijdrage - in samenwerking met TP-Link

Best Reviewed 2025: de strengste jury van Nederland

Op Kieskeurig.nl delen elke dag duizenden mensen eerlijke ervaringen met producten die ze écht gebruiken. Die collectieve feedback vormt de basis voor de Best Reviewed‑awards: producten die zich het hele jaar lang in de praktijk hebben bewezen en keer op keer hoge tevredenheid laten zien bij echte gebruikers. Het gaat dus niet om mooie beloftes en marketingtaal, maar om wat mensen dagelijks merken in de praktijk: is het apparaat betrouwbaar? Doet het wat het moet doen? Is het makkelijk in gebruik? De strengste jury van Nederland heeft gesproken: in de categorie Routers werd de TP‑Link Deco BE25 Smart Mesh WiFi 7 uitgeroepen tot dé favoriet van 2025.

Wat maakt de TP-Link Deco BE25 zo bijzonder?

Wat dit mesh-systeem technisch zo aantrekkelijk maakt, is de combinatie van moderne wifi-technologie en slimme netwerkfuncties. De TP-Link Deco BE25 ondersteunt Dual-Band WiFi 7 met een gecombineerde snelheid tot 3,6 Gbps, waardoor bandbreedte-intensieve toepassingen zoals 4K-streaming en online gaming soepel verlopen. Elke unit is bovendien voorzien van twee 2,5 Gbps-bekabelde poorten, wat zorgt voor maximale doorvoercapaciteit en flexibele aansluitmogelijkheden voor bijvoorbeeld een NAS, pc of gameconsole.

Een ander sterk punt is de mogelijkheid tot gecombineerde bekabelde en draadloze backhaul: dit zorgt ervoor dat de verbinding tussen de verschillende wifi-punten niet alleen snel, maar ook uiterst stabiel is, met minder latentie. Dankzij Multi-Link Operation (MLO) wordt data via meerdere frequentiebanden en kanalen tegelijk verzonden, wat zowel de betrouwbaarheid als de snelheid van het netwerk ten goede komt.

Daarnaast zorgt AI-gestuurde roaming ervoor dat je apparaten automatisch verbinden met het sterkste wifi-punt, zonder dat je daar iets voor hoeft te doen. Met TP-Link HomeShield beschik je over uitgebreide netwerkbeveiliging, waaronder realtime IoT-beveiliging en ouderlijk toezicht. Tot slot is het systeem universeel compatibel met alle internetproviders, modems én eerdere Deco-modellen, zodat je eenvoudig kunt uitbreiden of upgraden.

Dankzij deze optelsom van slimme functies is de TP-Link Deco BE25 een toekomstbestendige keuze voor iedereen die thuis wil genieten van stabiele, snelle en veilige wifi overal in huis.

©TP-Link

TP-Link Deco BE25: waarom gebruikers zo tevreden zijn

De titel Best Reviewed van het Jaar 2025 is gebaseerd op wat gebruikers in het dagelijks gebruik écht belangrijk vinden: betrouwbaarheid, gebruiksgemak en prestaties. Juist op die vlakken scoort dit mesh-systeem keer op keer hoog.

Dat begint al met het installatieproces. Gebruikers geven aan dat het instellen van de set bijzonder eenvoudig is. "De installatie was erg eenvoudig dankzij de intuïtieve Deco-app, waarbij het systeem binnen een paar minuten operationeel was." Ook de snelheid en prestaties vallen in de smaak. De reacties liegen er niet om: "Ik was gelijk onder de indruk van de snelheid, op sommige plekken in huis haal ik met gemak 400 Mbps." En: "De snelheid is werkelijk top: zelfs in de verste hoeken van het huis blijft de verbinding stabiel en razendsnel."

Dat is mede te danken aan de sterke mesh-dekking en de soepele roaming tussen de units. Een gebruiker vat het krachtig samen: "De mesh WiFi zorgt voor een sterke en stabiele verbinding in het hele huis. Zelfs op zolder blijft de snelheid hoog en zonder haperingen." Anderen merken op dat apparaten automatisch overschakelen naar het dichtstbijzijnde wifi-punt: "Alle apparaten melden zich netjes aan bij het punt dat het dichtste in de buurt is. Telefoons schakelen vloeiend over."

De algehele gebruikservaring wordt bovendien als zeer positief ervaren. Niet alleen vanwege de prestaties, maar ook dankzij de handige app-functies. "Overal in huis een stabiele verbinding. De app biedt handige functies zoals apparaatbeheer en statusweergave," aldus een reviewer. En over de nieuwe WiFi 7-technologie zegt iemand: "Dankzij WiFi 7 profiteer je van extreem hoge doorvoersnelheden en minimale latency, ideaal voor gamen, streamen en zware downloads."

Hoewel er hier en daar kleine opmerkingen zijn - zoals dat de snelheidswinst van WiFi 7 niet altijd zichtbaar is op oudere apparaten - overheerst de positieve toon duidelijk. Wat consumenten vooral waarderen, is hoe de TP-Link Deco BE25 hun wifi-ervaring in huis structureel verbetert: minder uitval, meer snelheid en stabiel internet in elke ruimte. Dat maakt het tot een set waar je echt op kunt bouwen.

©TP-Link

Een eerlijk oordeel

De TP‑Link Deco BE25 combineert technische kracht met eenvoud en gebruiksgemak - precies wat veel consumenten zoeken in hun thuisnetwerk. Door de combinatie van snelle prestaties, brede dekking en een intuïtieve app‑gestuurde installatie verdient dit systeem de titel Best Reviewed van het Jaar 2025. Of je nu een groot huis hebt, meerdere apparaten tegelijk gebruikt of gewoon een stabielere en snellere wifi‑ervaring wilt: de TP-Link Deco BE25 is volgens gebruikers een uitstekende keuze.

Ontdek de TP‑Link Deco BE25 op Kieskeurig.nl

▼ Volgende artikel
Review: In Reanimal mag je samen naar de gemuteerde kinderboerderij
© Tarsier Studios/Tijn Kranen
Huis

Review: In Reanimal mag je samen naar de gemuteerde kinderboerderij

Achtpotige mottenballen, levende huidplooien en gemuteerde pelikanen: in het ‘schattige’ Reanimal kom je het allemaal tegen. Gelukkig sta je er niet alleen voor, want je kunt er voor kiezen om samen met een medespeler via coöp dit levende schilderij in te duiken - al is het resultaat vooral dat je sámen geen snars van het verhaal snapt.

Het Zweedse Tarsier Studios heeft al even geoefend met het concept van Reanimal. De game heeft namelijk een hoop weg van hun vorige games, Little Nightmares 1 en 2: ook hier wandel je door een stel surrealistische, levende horrorschilderijen.

Hoewel het niet letterlijk om een schilderij gaat, kan ik het gevoel niet anders beschrijven. Je beweegt je door een reeks prachtige omgevingen gevuld met bizarre monsters, die vooral de logica volgen van nachtmerries en kinderangsten. Reanimal lijkt in de verte wel een verhaal te willen vertellen, maar Tarsier beseft dondersgoed dat minimalisme het alleen maar griezeliger maakt.

Watch on YouTube

Simpel doch effectief

De mist hangt over het waterlichaam. Er zit een kind in een bootje. Als je aan de knoppen zit te morren, heb je door dat jij het kind bestuurt - tijd om naar dat rode licht in de verte te varen. Als je dichterbij komt, blijkt het een boei te zijn, met daarnaast spartelend in het water een vriendje. Ze klimt bij je in de boot. Als je een tweede controller aansluit of online speelt, is dit je coöp-partner. Zo niet, dan blijft het een computergestuurde vriend die vooral gezelschap biedt.

Terwijl je samen van boei naar boei vaart, doemt er in de verte een rotspartij op. Oh, die ziet er groot uit. Wacht, die is écht groot! Als je eenmaal bij het strand komt, ram je je bootje het zand in. Zo, die ligt lekker stevig.

Als je een dichte deur tegenkomt, snap je als gamer wel wat je missie is: zoek maar naar een sleutel. Vervolgens blijf je zonder echte reden maar een pad volgen, al kom je er gaandeweg achter dat je andere kinderen probeert te redden van monsters.

©THQ Nordiq/Tarsier Studios

Een versleten screenshotknop

Het verhaal staat dus niet echt voorop - en eerlijk gezegd staat diepgaande gameplay óók niet echt voorop. Maar wat maakt deze game dan in godsnaam zo indrukwekkend? Dat komt allemaal neer op fenomenaal ontworpen omgevingen en geniaal ontworpen monsters.

Het helpt daarbij dat Reanimal een ontzettend goed gevoel van schaal weet over te brengen: je voelt je piepklein, en grote dingen in de spelwereld voelen gigantisch. Daar komt ook een sterk staaltje camerawerk bij kijken. Op precies de juiste momenten wordt de camera naar achteren getrokken om te onthullen dat er in de achtergrond al de hele tijd een of ander gemuteerd boerderijdier op je ligt te wachten.

Op de PlayStation 5, waar we de game op hebben gespeeld, ziet Reanimal er prachtig uit. Op een zeldzame lelijke texture na is het spel gevuld met visuele meesterwerkjes. Je kunt op ieder willekeurig moment een screenshot maken, en het bij wijze van spreken inlijsten en ophangen. In vijf uur speeltijd heb ik 108 screenshots gemaakt, mede vanwege de mooie lichtinval.

Slide
Slide
Slide
Slide

Niet meer dan een middag

Daar is dan ook meteen het grootste struikelblok: in vijf uurtjes was ik wel door de game heen, terwijl ik het best rustig aan deed. Het spel gaat voor vier tientjes over de toonbank - toch best een hoge prijs voor zo’n korte game. In coöp doe je er misschien nog iets langer over, maar ik zou er niet op rekenen.

In de omgeving zijn er nog enige collectibles te vinden: posters met concept art en dierenmaskers, waar je je personages mee kan aankleden. Dat is best leuk, want die art is belachelijk mooi en die maskers worden steeds absurder. Gelukkig spat de kwaliteit er wel van af, want iedere omgeving is een kunstwerk op zich.

©Tarsier Studios/Tijn Kranen

Lekker rondkijken

Om nog even op die coöp-gameplay terug te komen: we hebben hier niet te maken met een game als Portal 2, waarbij de puzzels zijn gebouwd om als duo op te lossen. Hoewel de functie een van de selling points is, heb je absoluut geen tweede speler nódig.

De coöp-modus is zowel online als lokaal beschikbaar, al is er geen matchmaking. Je moet de lobbycode invoeren van de persoon met wie je wil spelen, dus met een vreemdeling spelen is er niet bij. We hebben de functie daardoor niet uitvoerig kunnen testen, maar het lijkt prima te werken.

Voor de puzzels heb je ook geen twee sets hersenen nodig: het zijn vrij simpele puzzels die er vooral voor zorgen dat je aandacht naar de mooie locaties getrokken wordt. Ingewikkelder hoeft het ook niet te zijn, want als je echt je hersens had moeten gaan kraken, dan had het die melancholische droomsfeer misschien wel kapotgemaakt.

©Tarsier Studios/Tijn Kranen

Hypnotiserend

Tarsier Studios weet precies wat Reanimal moet zijn: hypnotiserend, surrealistisch, schattig en tegelijkertijd doodeng. Het minimalistische verhaal is lastig te volgen, maar de gevoelens raken wél - al is het einde wat abrupt. Het grijpt je niet bij de keel, maar glijdt langzaam om je strot heen en knijpt zonder dat je het doorhebt.

Het voelt als de vreemdste plekken uit Silent Hill, of de Dark Place uit Alan Wake 2, maar het heeft ook weer wat weg van Coraline en Guillermo Del Toro’s Pinocchio. Het deed me misschien nog het meest denken aan deze concept trailer van Silent Hills, een game die helaas nooit het daglicht heeft mogen zien.

Stel je voor dat je door een bioscoop heen loopt, waar een dood (of gehypnotiseerd) publiek zit te kijken naar iets dat je alleen kan vergelijken met de videoband uit The Ring. Als je naar buiten komt, staat er een grote spinachtige man met een ijscowagen op je te wachten om je op te grissen. Als je eenmaal aan hem bent ontsnapt, wordt je geconfronteerd met de volgende griezelige omgeving en een nieuw, prachtig, tragisch en doodeng gemuteerd monster. In Reanimal snap je misschien niet precies wat er gebeurt, maar je gaat het zeker niet vergeten.

Reanimal is vanaf 13 februari verkrijgbaar voor PlayStation 5, Xbox Series-consoles, Nintendo Switch 2 en pc. Voor deze review is de game op PlayStation 5 gespeeld.

Goed
Conclusie

De visie achter Reanimal is duidelijk: geen ingewikkelde puzzels of verhaallijnen, maar een gestroomlijnde, sfeervolle koortsdroom met gedetailleerde plaatjes (en monsters) die nog lang in je hoofd blijven hangen. Tarsier Studios had de game kunnen opvullen met meer omgevingen of meer simplistische puzzels, maar dat zou wellicht alleen maar aan de ervaring af doen. Reanimal is daardoor wat aan de simpele en korte kant, maar de game blijft na het uitspelen wel nog veel langer door je hoofd spoken.

Plus- en minpunten
  • Kunstzinnige monsters en omgevingen
  • Mooie graphics
  • Co-op-functie is een welkome toevoeging
  • Gameplay maar weinig diepgaand
  • Kort en een tikje anticlimactisch
  • Niet erg uitdagend