ID.nl logo
Aan de slag met Arduino - Deel 2: Schemerschakelaar
© PXimport
Zekerheid & gemak

Aan de slag met Arduino - Deel 2: Schemerschakelaar

Een beetje buitenlamp gaat automatisch aan als het begint te schemeren. Handig, maar heb je er weleens over nagedacht hoe dat werkt? Wij bouwen met de Arduino een schakeling waarmee een led aangaat als het donker wordt.

In deel 1 van deze serie gingen we aan de slag met de basisonderdelen van de Arduino. Ben je klaar voor een stapje verder? In dit artikel maken we een lichtschakelaar die automatisch aanspringt als het begint te schemeren.

1 Code uploaden

We houden niet van onverwachte problemen en zorgen er daarom eerst voor dat de Arduino alvast het juiste programma voor dit project bevat. Zorg dat er niets op de Arduino is aangesloten en sluit hem aan op je pc. Download de code voor dit project en open de code in de ontwikkelomgeving. Controleer of de juiste Arduino is geselecteerd en klik op Upload. Is het programma overgezet, koppel de Arduino dan los van de pc. Lees ook: De 7 beste Arduino-bordjes voor beginners.

©PXimport

2 Led aansluiten

Leg je breadboard met de Arduino Nano horizontaal neer met de Arduino naar links. We zijn nu klaar om de componenten te plaatsen. Pak een witte led (andere kleur kan ook) en prik deze met de anode (lange pootje) in 21j en met de kathode (korte pootje) in 22j. Pak een jumperdraad en sluit deze aan op 21i onder de led en stop hem vervolgens 1i om hem aan te sluiten op pin D12 van de Arduino.

Wat gaan we maken?

Om je te helpen bij het uitvoeren van dit project geven we je een schematische weergave van hoe je alle onderdelen op het breadboard aansluit. Wanneer je bij de laatste stap bent, dan zouden alle onderdelen precies hetzelfde op het breadboard moeten zitten. In het eveneens afgebeelde elektrische schema zie je hoe alle componenten met elkaar verbonden zijn. De lichtgevoelige weerstand sluiten we met een pootje aan op +5 volt en met z’n andere pootje op een van de twee buitenste pootjes van de potmeter. Het andere buitenste pootje van de potmeter verbinden we met GND en het middelste pootje sluiten we aan op pin A0 van de Arduino. De spanning op A0 varieert nu met de hoeveelheid licht die er op de lichtgevoelige weerstand valt en is te beïnvloeden met de potmeter. De Arduino leest dit uit en bepaalt of de led aan of uit gaat.

©PXimport

3 Weerstand aansluiten

We gaan de led nu verbinden met de GND van de Arduino via een weerstand van 220 ohm. De weerstand zorgt ervoor dat de stroom niet te sterk wordt. Sluit de weerstand aan op 21h onder de kathode van de led en sluit het andere uiteinde van de weerstand aan op rij 18h. Pak nu een jumperwire en sluit deze boven de weerstand aan op 18j en verbind hem met 12j om hem aan te sluiten op de GND van de Arduino.

©PXimport

4 Lichtgevoelige weerstand aansluiten

Pak een lichtgevoelige weerstand en sluit deze aan op 31j en 34j, de oriëntatie maakt niet uit. De lichtgevoelige weerstand heeft net als een normale weerstand geen plus- of minpool. We sluiten één kant van de lichtgevoelige weerstand aan op een 5volt-aansluiting van de Arduino. Stop een jumperdraad in 34f en sluit deze onder de Arduino aan op 12b zodat de lichtgevoelige weerstand is aangesloten op pin 5V van de Arduino.

©PXimport

5 Potmeter aansluiten

Een potmeter heeft drie aansluitingen: twee aan de buitenkant en één in het midden. Onze potmeter neemt drie rijen naast elkaar in. Steek hem met het meest rechtse voetje in 31g en het linkse voetje in 29g. Heeft je potmeter drie voetjes op een rechte rij, dan is het goed. Zit de middelste aansluiting één positie lager, zorg dan dat deze pin in 30f valt. Heeft je potmeter meer afstand tussen de pinnen, kijk dan zelf goed hoe je hem moet aansluiten.

©PXimport

6 Potmeter verbinden

Het meest rechtste pootje van de potmeter is aangesloten op rij 31 en zo verbonden met de lichtgevoelige weerstand. Sluit vervolgens een jumperkabel aan op 30j en 4a om het middelste pootje van de potmeter te verbinden met pin A0 van de Arduino. Sluit een andere jumperkabel aan op 29j om deze te verbinden met het buitenste pootje van de potmeter. Sluit deze kabel vervolgens aan op 18f onder de weerstand.

©PXimport

7 Arduino aansluiten

Sluit nu de Arduino weer aan op je pc. Omdat we de code al op de Arduino hebben gezet, zou de schakeling direct moeten werken. Als het donker is (of je iets, bijvoorbeeld je vinger, op de sensor houdt), moet de led aangaan. Werkt dit niet, draai de potmeter wanneer er licht opvalt dan naar links of rechts totdat de led aan gaat. Draai hem nu voorzichtig weer terug tot de led uitgaat. Nu zou de led aan moeten gaan als je je vinger op de lichtgevoelige weerstand houdt.

©PXimport

8 Seriële monitor

Krijg je het niet voor elkaar om de potmeter zo in te stellen dat de led aan gaat, dan hebben we een hulpmiddel ingebouwd. Klik in de Arduino-ontwikkelomgeving op het pictogram rechtsboven in beeld (Seriële monitor). Er opent nu een venster met een getal dat onder in beeld constant wordt ververst. Dit is de waarde die de Arduino terugkrijgt van de schakeling. Zodra dit getal lager is dan 250, gaat de led aan.

9 Fijn afstellen met feedback

Regel de potmeter zo af dat de waarde donker wat minder dan 250 wordt en licht meer dan 250. Er zit wel een trucje in: de waarde voor licht moet de waarde voor donker plus 25 zijn (hysterese). Krijg je het nog niet voor elkaar, kijk dan wat bij jou de waarden voor licht en donker zijn. Je kunt in de code via int drempelwaarde en int hysterese zelf je drempelwaarde en hysterese instellen. Upload de gewijzigde code naar de Arduino.

©PXimport

Powerbank

Je Arduino Nano wordt gevoed vanuit je pc via de usb-kabel. Op zich handig, maar bij sommige projecten is het niet leuk als je aan je bureau gebonden bent. Omdat je de code op de chip programmeert, werkt de Arduino na het overzetten van de code geheel zelfstandig. Je kunt hem daarom van energie voorzien via een netspanningsadapter of powerbank. Zeker bij de schemerschakelaar is dat handig, want met een powerbank is het geen probleem om de Arduino mee te nemen naar een ruimte waar het echt donker is.

©PXimport

▼ Volgende artikel
Review Philips Baristina met Bean swap – Veel gemak, weinig glamour
© Philips
Huis

Review Philips Baristina met Bean swap – Veel gemak, weinig glamour

Koffiedrinkers met verschillende smaak in bonen waren tot nu toe aangewezen op twee apparaten of gehannes met verwisselen van koffiebonen. De Philips Baristina is een koffiemachine waarmee je snel wisselt tussen twee soorten bonen. ID.nl testte hem uit.

Uitstekend
Conclusie

De Philips Baristina met bean swap is een uitstekende keuze voor koffiedrinkers die graag variëren in smaak en dit zo eenvoudig mogelijk willen doen. De kernfunctionaliteit is sterk, de koffie is van goede kwaliteit en het gebruiksgemak is hoog. Kleine gemiste details in afwerking en ontwerp doen niets af aan de praktische waarde, maar zorgen er wel voor dat het apparaat minder premium aanvoelt dan sommige concurrenten in dezelfde prijsklasse.

Plus- en minpunten
  • Bean swap-functie is handig
  • Gebruiksvriendelijk ontwerp
  • Razendsnel koffiezetten
  • Geschikt voor bonen én gemalen koffie
  • Goede koffiekwaliteit
  • Matige afwerking
  • Lastig te openen bonenklep
  • Kleine reservoirs

Eerste indruk: compact en eenvoudig

De Philips Baristina met bean swap is een relatief compacte, niet al te zware machine met een grotendeels kunststof afwerking. Hij biedt de opties om twee verschillende soorten koffiebonen in twee afgescheiden reservoirs boven op het apparaat te doen. Je maakt daarmee naar keuze espresso of lungo met een van beide bonensoorten, of een mix ervan. De bedoeling is dat iedereen makkelijk een koffietje naar zijn eigen smaak maakt. Er is een standaardinstelling voor beide typen dranken, maar het is ook mogelijk om de espresso of lungo sterker te maken met een druk op de knop. Klinkt als een overzichtelijke hoeveelheid functies.

©Saskia van Weert

Verpakking en materiaalgebruik

Zoals bij alle eerder geteste Philips-apparaten zit de Baristina stevig verpakt. Ditmaal niet in een 'gewone' kartonnen doos, maar in een opvallende verpakking waarbij je het karton openklapt om de machine als een soort cadeautje te onthullen. Direct valt op dat het een apparaat zonder veel toeters en bellen is: een eenvoudige grijze body met een uitlekbakje onder het tuitje, een apart verpakte portafilter en een waterreservoir achterop. De behuizing bestaat voor 50 procent uit gerecycled kunststof, waardoor hij helaas wel wat goedkoop oogt gezien de adviesprijs van 349 euro (inmiddels een stuk in prijs gedaald).

Handleiding en voorbereiding

De bediening bestaat uit drie knoppen die met iconen aangeven waarvoor ze bedoeld zijn. Uiteraard is er ook een snoer om hem aan te sluiten, een garantieboekje en een flyer met een QR-code om de handleiding te bekijken en te downloaden. Philips heeft er ditmaal gelukkig voor gekozen niet alle EU-talen in één pdf te zetten, zoals bij de airfryer met stoomfunctie, maar beperkt zich tot een handvol talen. Want hoe eenvoudig een apparaat er ook uitziet, de handleiding even doornemen is altijd een goed idee. Zeker omdat koffiemachines vaak wat handelingen vereisen voordat ze klaar zijn voor gebruik. In dit geval zijn de voorbereidingen overzichtelijk: even doorspoelen met schoon water en uiteraard het portafilter en waterreservoir goed uitspoelen en afdrogen.

©Saskia van Weert

Bonen erin, water erbij

Dan aan de slag. De bonen zijn van bovenaf in het reservoir te gieten. Daarvoor moet wel eerst het bovenklepje open, wat niet zo heel gemakkelijk gaat – ik moet er mijn nagel tussen zetten. Iets van een randje of flapje was handig geweest. Het vullen zelf is een kwestie van de bonen ofwel links ofwel rechts in het reservoir gieten, en dan het klepje weer goed aandrukken. Het waterreservoir haal je gelukkig wel makkelijk uit de behuizing en vul je gewoon onder de kraan. Er zit geen Min-Max-aanduiding op, maar dat is verder geen probleem; er is geen vlondertje om in de gaten te houden.

©Philips

Koffie zetten: zo werkt het

Om koffie te zetten, draai je eerst de knop bovenop naar de gewenste koffiebonensoort. Er zijn drie mogelijkheden: links, rechts of de knop naar onderen draaien. Dat laatste zorgt voor een mix van beide bonensoorten. Druk op de knop voor de espresso of lungo en eventueel de knop voor een extra sterke variant. Vervolgens duw je het portafilter in de opening boven de schenktuit en beweeg je hem naar rechts. Hij komt schuin in een hoek vast te zitten en de machine gaat meteen malen. Dat maakt behoorlijk veel lawaai, en dat is natuurlijk inherent aan het proces van bonen malen. Direct na het malen schiet het portafilter terug naar de beginpositie en begint het water door te lopen. Tijdens dit alles knippert de knop van de gekozen drank.

©Philips

Drab en dosering

Stopt het knipperen, dan is de koffie klaar. Het portafilter kan eruit en moet worden leeggegooid. Direct na het zetten is de koffiedrab erg nat en waterig, dus meteen in de vuilnisbak is geen handige optie. Beter werkt het om de koffie even te laten opdrogen en de drab later alsnog weg te gooien. Er zit een soort uitwerpknopje aan de onderzijde van het portafilter, en dat werkt prima om alles weg te gooien zonder de koffieresten aan te hoeven raken.

Standaard komt er 110 ml lungo of 40 ml espresso uit de machine. Zeker dat eerste is wat krap aan voor een 'Hollandse bak', maar de Baristina kan worden geprogrammeerd om meer koffie te produceren. Dat gaat aan de hand van de drukknoppen en is heel eenvoudig uit te voeren, net als het herstellen van de fabrieksinstellingen.

Consistente smaak

Ook bij meerdere koppen koffie achter elkaar blijft de temperatuur stabiel, wat belangrijk is voor een consistente smaak. Gemalen koffie wordt ondersteund via het portafilter. Dat is ideaal voor speciale single origin-koffies of cafeïnevrije varianten die je niet altijd in bonenvorm kunt krijgen. Het proces is simpel: je voegt de gemalen koffie toe, drukt de juiste knop in en de machine doet de rest.

©Philips

Wat opvalt, is dat de machine zijn werk razendsnel doet. Vanaf het indrukken van de keuzeknop is de koffie in luttele seconden klaar. Qua koffiekwaliteit levert de Baristina een volle, ronde smaak. De cremalaag is mooi egaal en de extractie verloopt zonder spetters of lekkages. Bij de Extra Sterk-stand is de smaak overigens merkbaar krachtiger, dus die voegt zowaar iets toe.

Houd je koffiebonen lang vers!

Met een luchtdicht bewaarblik bijvoorbeeld

Plus- en minpunten

De belangrijkste pluspunten zijn de snelheid en het gemak van de bean swap-functie, de programmeerbare koffiematen, het gebruiksvriendelijke ontwerp en de veelzijdigheid dankzij de ondersteuning voor zowel bonen als gemalen koffie. Minpunten zijn de minder luxe afwerking, het ontbreken van een klepje op het bonenreservoir en de kleinere inhoud van de dubbele bonencontainers.

Alles bij elkaar is de Philips Baristina met bean swap een uitstekende keuze voor koffiedrinkers die graag variëren in smaak en dat zo eenvoudig mogelijk willen doen. De kernfunctionaliteit is sterk, de koffie is van goede kwaliteit en het gebruiksgemak is hoog. Kleine gemiste details in afwerking en ontwerp doen niets af aan de praktische waarde, maar zorgen er wel voor dat het apparaat minder premium aanvoelt dan sommige concurrenten in dezelfde prijsklasse. Voor wie flexibiliteit belangrijker is dan luxe, is dit echter een zeer geslaagde machine.

▼ Volgende artikel
Shokz OpenDots ONE: hippe clip-on oordopjes met open-ear audio
© Shokz
Huis

Shokz OpenDots ONE: hippe clip-on oordopjes met open-ear audio

Shokz heeft de OpenDots ONE aangekondigd, een setje draadloze clip-on oordopjes met open-ear ontwerp en ondersteuning voor Dolby Audio. De ultralichte dopjes moeten een strak design met krachtig geluid combineren en zijn per direct verkrijgbaar.

In dit artikel lees je:
  • Wat de OpenDots ONE onderscheidt van gewone oordopjes
  • Hoe Shokz JointArc-technologie zorgt voor comfort en flexibiliteit
  • Wat je kunt verwachten van het compacte maar krachtige geluid
  • Hoe de bediening en accuduur in de praktijk werken
  • Wanneer de OpenDots ONE verkrijgbaar zijn en wat ze kosten

©Shokz

Shokz heeft de OpenDots ONE aangekondigd, een nieuwe set draadloze clip-on oordopjes. Het model combineert de open-ear technologie waar het merk om bekendstaat met een compact ontwerp. De fabrikant richt zich met dit product niet alleen op sporters of zakelijke gebruikers, maar ook op een bredere groep consumenten die hun oordopjes de hele dag door willen gebruiken, zowel onderweg als thuis. Daarmee breidt Shokz zijn assortiment uit naast de bestaande bone conduction-koptelefoons.

Voor langdurig comfort

De OpenDots ONE maken gebruik van JointArc-technologie, een ultradunne titaniumlegering die zich automatisch aanpast aan de vorm van het oor. In combinatie met een siliconen afwerking moeten de dopjes licht en flexibel aanvoelen. Dit ontwerp moet ervoor zorgen dat de oordopjes stevig blijven zitten zonder drukpunten te veroorzaken, wat vooral bij langdurig gebruik van belang is. Shokz benadrukt dat de OpenDots ONE ontworpen zijn voor uiteenlopende situaties, van een werkdag achter de computer tot lange treinreizen of een wandeling buiten.

©Shokz

De oortjes zitten dus niet in de gehoorgang, maar hangen daar vlak vóór, zodat je een deel van de omgevingsgeluiden gewoon meekrijgt.

Ruimtelijk geluid

Voor de geluidsweergave heeft Shokz gekozen voor een dual-driver systeem. Dit moet prestaties leveren die vergelijkbaar zijn met die van een 16 mm driver, maar in een compacter formaat. Daarnaast zijn Bassphere- en OpenBass 2.0-technologie geïntegreerd, die zorgen voor extra nadruk op de lage tonen. Samen met de ondersteuning voor Dolby Audio moet dit leiden tot een ruimtelijk geluid dat beter tot zijn recht komt bij muziek, podcasts en films. De fabrikant positioneert de OpenDots ONE hiermee als een alternatief voor traditionele in-ear of over-ear hoofdtelefoons, maar dan met een open-ear ontwerp.

©Shokz

Bediening en accuduur

De bediening verloopt via tik- en knijpbewegingen op de oordopjes zelf. Zo kunnen gebruikers het volume aanpassen, nummers overslaan of telefoongesprekken aannemen zonder hun smartphone erbij te pakken. Een extra functie is Dynamic Ear Detection: ongeacht welk dopje als eerste wordt opgepakt, start de audio automatisch zodra het in het oor wordt geplaatst. De accuduur bedraagt maximaal 10 uur op één lading. Met de meegeleverde oplaadcase kan dat worden verlengd tot 40 uur. Voor korte laadmomenten biedt de snellaadfunctie twee uur speeltijd na tien minuten opladen, wat handig kan zijn als je een drukke dag voor de boeg hebt.

Geschikt voor dagelijks gebruik

Omdat oordopjes vaak worden gebruikt in uiteenlopende omstandigheden, heeft Shokz de OpenDots ONE voorzien van een IP54-certificering. Dat maakt ze bestand tegen zweet en spatwater, waardoor ze ook inzetbaar zijn tijdens sport of bij nat weer. De oplaadcase ondersteunt draadloos opladen, wat natuurlijk wel zo handig is als je even geen kabels en stroom in de buurt hebt. Verder zijn er vier ingebouwde microfoons met ruisonderdrukking aanwezig. Deze moeten ervoor zorgen dat telefoongesprekken helder blijven, ook in omgevingen met veel achtergrondgeluid, zoals in het openbaar vervoer of op straat.

De Shokz OpenDots ONE zijn zoals hierboven al vermeld per direct verkrijgbaar in de kleuren grijs en zwart. De adviesprijs is vastgesteld op 199 euro. Met deze introductie wil de fabrikant een nieuw segment binnen zijn productlijn aanboren: compacte, open-ear oordopjes die zowel als audioproduct als stijlvol dagelijks accessoire gebruikt kunnen worden.