In berglanden als Oostenrijk en Zwitserland zie je hem al overal, maar in Nederland was de elektrische mountainbike tot voor kort nog een bezienswaardigheid. Want heb je de trapondersteuning van een e-mtb niet vooral nodig als je moet klimmen? Ja, dat klopt, maar e-mtb’en is óók in Nederland geweldig leuk om te doen. Daarom: 10 plekken waar een e-mtb helemaal tot zijn recht komt.

Lees ook: Elektrische mountainbikes: welke soorten zijn er?

E-mountainbiken is in opmars, ook in het vlakke Nederland. E-mountainbiken is namelijk veel sportiever dan je geneigd bent te denken, en minder ‘gratis’ dan je zou vermoeden. Om te beginnen moet je zelf al trapkracht leveren om vooruit te komen. Daarnaast is een e-mtb vanwege zijn hoge gewicht lastiger te hanteren en ten slotte ondersteunt hij slechts tot een wettelijk bepaalde snelheid van 25 km/u. Ga je harder, dan dat dan valt de motorkracht weg en zijn het puur en alleen je benen die de noppenbanden over het zanderige bospad of andere offroad-ondergrond moeten voortbewegen. Nee, de eigen inbreng op een e-mtb valt niet te onderschatten, zeker als je in eco- of tourmodus rijdt om de hele rit lang accuvermogen te blijven houden. 

Ook sportfietsers kunnen dus hun hartje ophalen op een e-mtb. Het liefst wel op een parcours met wat hoogteverschil erin, want juist op een klim voel je het voordeel van de trapondersteuning. Je komt gemakkelijker boven, je hebt meer tijd om van de omgeving te genieten en je kunt langer door blijven gaan. Hetzelfde geldt voor passages met los zand of in de duinen. Waar je met een gewone mtb al rap je evenwicht verliest omdat het losse zand je te traag doet gaan, trekt een e-mtb je vrolijk en zonder sputteren naar de overkant. Los zand is er in Nederland in overvloed, maar ook heuveltjes en pittige hellinkjes zijn er her en der voldoende om van de kracht van een e-mtb te kunnen genieten.

4 tips voordat je op de e-mtb stapt

Voordat je verder leest welke 10 plekken het ontdekken absoluut waard zijn, geven we je nog wat nuttige kennis mee:

Tip 1: Zorg ervoor dat je je e-mtb goed kent voordat je ermee aan technische trails en steile afdalingen begint. Even ‘bunny-hoppen’ over een omgevallen boom is er met een e-mtb niet bij, en de kracht van de motor (in turbo-stand bijvoorbeeld) kan je (op een onbewaakt moment) verrassen.
Tip 2: Draag altijd een helm.
Tip 3: Op sommige plaatsen in Nederland is een mtb-vignet verplicht, bijvoorbeeld op de Utrechtse Heuvelrug en op de routes van Natuurmonumenten (klik op de links om te zien hoe en waar je het benodigde vignet bestelt), maar ook op andere routes kan een vignet verplicht zijn. Ga dit vooraf na zodat je niet tegen een strenge boswachter aan loopt.
Tip 4: De natuur in Nederland is er voor iedereen en dat betekent dat wandelaars, ruiters, joggers en fietsers elkaar wel eens zullen kruisen. Als je rekening met elkaar houdt en wandelaars hun wandelroutes laat en ruiters hun ruiterpaden, dan heb jij als mountainbiker je mountainbikepad voor jou en je collega-bikers.

©Roel van Schalen

10x: e-mountainbiken in Nederland

1) Limburg: Mountainbikeroute Vijlen

In het meest zuidoostelijke stukje Limburg ligt de mtb-route van Vijlen, een van de hoogst gelegen dorpen van Nederland. De route voert je 25,7 km lang over brede grindpaden, smalle holle wegen, pittige klimmetjes en uitdagende tot zeer uitdagende rotsige afdalingen. Aan afwisseling geen gebrek dus, en de prachtige vergezichten over het Limburgse heuvellandschap geven je fietsbeleving nog een extra boost. Een boost die je trouwens prima kunt gebruiken op de 580 hoogtemeters van de route, want het klimwerk valt niet te onderschatten. Gelukkig kun je af en toe even op adem komen op een stuk asfalt. Wil je even langer uitrusten, dan is een terrasje hier of daar nooit ver weg. Ben je na 25 km klimmen en dalen nog niet verzadigd, combineer Vijlen dan met de mtb-route Mechelen of de mtb-route Gulpen. Zorg er dan wel voor dat je genoeg accupower mee hebt (lees: een extra accu), want ook je e-bike voelt Limburg in de benen.

📍 Start route: Boscafé ’t Hijgend Hert, Harles 23, 6294 NG Vijlen (kaart)
Lengte/hoogtemeters: 25,7 km / 580 hm

2) Drenthe: Mountainbikeroute Gieten-Gasselte

Op de Drentse Hondsrug ligt de mtb-route Gieten-Gasselte. Je toert er door de bossen van Staatsbosbeheer over brede zandpaden, je rijdt langs weilanden en je komt onderweg ook heidelandschap tegen. Op de vele vloeiende singletracks slinger je van bocht tot bocht en bij de zwemplas het Gasselterveld (een voormalige zandafgraving) kan er ook nog geklommen worden. Het aanwezige hoogteverschil op de route is zoveel mogelijk benut en dat levert mooie klimmetjes op die flink in de kuiten bijten. De beloning is een soepele trail met prachtig uitzicht over het helder blauwe zwemwater. Tip: start bij het Boomkroonpad voor een rustige aanloop en bewaar het meer uitdagende klimwerk voor vanaf halverwege de rit. 

📍 Start route: Koerscafé Gasselte, Houtvester Jansenweg 2, 9462 TB Gasselte (kaart) | Buitencentrum Boomkroonpad, Steenhopenweg 4, 9533 PN Drouwen (kaart)
Lengte/hoogtemeters: 33,9 km / 276 hm

3) Gelderland: Mountainbikeroute Groesbeek

Het Rijk van Nijmegen hoort bij de meest heuvelachtige streken van Nederland en dus valt er van alles te beleven voor mountainbikers. Op de mtb-route Groesbeek moet je 376 hoogtemeters overwinnen in 17 km. Dat is heel wat, maar onderweg word je beloond met een 1,5 km lange afdaling met vele vloeiende bochten, hoge kuipbochten en kleine sprongetjes. De technische afdaling kreeg de veelbetekenende naam Traumapad mee. Niet voor beginners dus! Gelukkig kunnen die voor een parallelpad kiezen. De route biedt volop afwisseling tussen brede bospaden, kort draaiwerk en high-speed secties. Voor wie na 17 km nog niet verzadigd is, zijn er de routes van Mook (ten zuiden, 15 km) en de (iets zwaardere) route van Nijmegen (ten noordoosten, 15 km). 

📍 Start route: Boscafé de Zweef, Groesbeekseweg 55A, 6581 BJ Malden (kaart)
Lengte/hoogtemeters: 17 km / 376 hm

©Dan Edwards

4) Noord-Brabant: Bikepark WielerExperience Roosendaal

Wil je als beginnende e-mtb’er je bike beter leren kennen of eerst gecontroleerd oefenen voordat je de vrije natuur in trekt, dan is de mountainbiketrail van WielerExperience Roosendaal wellicht iets voor jou. Het fietspark aan de noordkant van Roosendaal is 3500 m² groot en herbergt een trail met allerlei natuurlijke en kunstmatige hindernissen. Rotspartijen, boomwortels, kombochten, hoogteverschillen en enkele drops (plotse verlagingen) bieden volop uitdaging. Niet alleen voor beginners trouwens, ook ervaren rijders kunnen hier hun vaardigheden aanscherpen. Prettig is ook nog dat er vaak collega-bikers aan het rondtoeren zijn. Kun je een beetje sparren, en van elkaar leren! Het bikepark is gratis toegankelijk.

📍 Start route: Buijenstraat 14, 4705 RD Roosendaal (kaart)Lengte parcours: 1,2 km

5) Friesland: Mountainbikeroute Appelscha

Als Nederland érgens plat is, dan wel in de noordelijke provincies Friesland en Groningen. Toch hebben de parcoursbouwers van mtb-route Appelscha een fraaie lus door het al even fraaie landschap van het Drents-Friese Wold weten te realiseren. Elk hoogteverschil is benut en dus rijd je regelmatig lekker technisch bergop en bergaf, slingerend tussen de bomen. Of kun je snelheid maken door de open bossen of zigzaggend over mooie heidevlakten met weids uitzicht. Afgezien van het losse zand waar je geregeld mee te maken krijgt, is de route is fysiek niet bijzonder zwaar. Een aanrader is daarom om de aparte route (lengte 4 km) naar de Bosberg mee te pikken. Volop speelplezier op swingende singletracks! Is je honger dan nog niet gestild, of heb je toch de hele dag, pak dan de mtb-route Diever mee (sluit ten zuiden aan, 22 km).

📍 Start route: Parkeerplaats Het Groote Veen, Bosweg, 8426 SJ Appelscha (kaart)
Lengte/hoogtemeters: 17 km / 80 hm

6) Utrecht: Mountainbikeroute Leersum

Nationaal Park de Utrechtse Heuvelrug is het op één na grootste bosgebied van Nederland en (dus)  ook een mtb-paradijs. Er liggen liefst 10 mtb-routes te wachten en vanwege het hoogteverschil is die van Leersum voor e-mtb’ers heel interessant. Het terrein varieert van 8 meter boven NAP tot 69 m boven NAP. Je rijdt door grove dennenbossen afgewisseld met loofbos, heide en stuifzand, en natuurlijk over eindeloze singletracks. Het is draaien en keren en naar boven en naar beneden manoeuvreren. Heb je na 20 intensieve kilometers nog power in de benen (en in de accu), dan is de oversteek naar de mtb-route Amerongen zo gemaakt. Die is 18 km lang en heeft 260 hoogtemeters. Let op: voor al deze routes is een mtb-vignet verplicht.

📍 Start route: BBQ De Heuvelrug, Scherpenzeelseweg 45, 3956 KB Leersum (kaart)
Lengte/hoogtemeters: 20 km / 340 hm

©anton havelaar

7) Noord-Holland: Mountainbikeroute Schoorl

‘Schoorl’ is een begrip onder mountainbikers en wie er gaat fietsen, snapt meteen waarom. De Schoorlse Duinen is een prachtig natuurgebied met alles wat het hartje van een natuurliefhebber begeert. Zandverstuivingen, dichte bebossing, heidegebied en open duinen: je komt het allemaal tegen. Als mountainbiker geniet je bovendien van serieuze hoogteverschillen: je klautert naar 48 m boven NAP, de Schoorlse Nok op, maar als beloning voor die pittige klim krijg je een lange en steile afdaling. Technische secties en vlakke stukken wisselen elkaar af, en dan is er ook nog altijd die zilte zeebries. Wat wil je nog meer?

📍 Start route: hoek Postweg/Duinweg 66, 1871 AH Schoorl (kaart)
Lengte/hoogtemeters: 14,3 km / 359 hm

8) Overijssel: Mountainbikeroute Hellendoorn

Bergop en bergaf rijden kan maar op een paar plekken in Nederland en de Sallandse Heuvelrug is er daar één van. Het natuurgebied van 5.000 hectare kent flinke hoogteverschillen met mooie vergezichten. De mtb-route Hellendoorn gaat langs het gelijknamige avonturenpark en je rijdt constant in prachtige open bossen, door heidegebied en vooral over vlotte singletracks. De route is zeer goed onderhouden en in de snelle afdalingen kun je dan ook lekker je skills oefenen, swingend van linkerbocht naar rechterbocht en vice versa. Kun je niet genoeg krijgen van de mooie omgeving dan kun je aan de zuidkant van de route vlot aansluiten op de route van Holten. Die voert over 30 km en is minder uitdagend wat hoogtemeters betreft.

📍 Start route: Buitencentrum Staatsbosbeheer, Grotestraat 281, 7441 GS Nijverdal (kaart)
Lengte/hoogtemeters: 19,5 km / 366 hm

9) Limburg: Mountainbikeroute Landgraaf Strijthagen

Voor ervaren bikers die hun rijvaardigheid tot het uiterste willen testen, liggen er in de Limburgse stadsregio Parkstad (o.a. Heerlen-Brunssum-Landgraaf) vijf schitterende mtb-routes te wachten. Brunssumerheide, Roode Beek, Heerlen, Landgraaf en Strijthagen. Het strijdtoneel voor de mtb-route Strijthagen is de Wilhelminaberg, ontstaan als stortplaats voor afvalsteen uit de Staatsmijnen. Ook Snowworld Landgraaf heeft er zijn thuis gevonden, en aan de achterkant daarvan heb je de uitdagende ‘half-pipe’-afdaling en de ‘wortel’-afdaling. Ze worden tot de meest uitdagende afdalingen in Nederland gerekend. Wie over goede benen beschikt, kan de route vervolgen door er die van Brunssumerheide aan te koppelen. Klimwerk, technische secties, snelle afdalingen en heel veel vloeiende singletracks. Allemaal in een landschap om je vingers bij af te likken.

📍 Start route: Park Strijthagen/VV Schaesberg, Hofstraat 5, 6372 XC Landgraaf (kaart)
Lengte/hoogtemeters: 23 km / 450 hm

10) Noord-Brabant: Mountainbikeroute Best

Ten noorden van Eindhoven, net boven recreatiepark Aquabest ligt een groot bosgebied waar het heerlijk mountainbiken is. Loofbos en stukken heide wisselen elkaar af. De mtb-route Best bestaat uit twee lussen, gescheiden door het Wilhelmina-kanaal. De noordelijke groene lus is 10 km lang en ideaal om lekker op te warmen over niet al te uitdagende (brede) paden; perfect voor beginnende bikers om ervaring op te doen. De zuidelijke rode lus is met 5 km een stuk korter maar vraagt meer stuurmanskunst en klimvermogen, want er zitten flink wat bochtige stukken in en korte hellinkjes.

📍 Start route: Joe Mann Paviljoen, Joe Mannweg 4, 5681 PT Best (kaart)
Lengte/hoogtemeters: 10+5 km / 135 hm

HDMI 2.1 is de nieuwste standaard voor beeldoverdracht, maar lang niet iedereen heeft de extra bandbreedte ook écht nodig. Vooral voor gamers met een PlayStation 5, Xbox Series X of krachtige pc is het relevant. Kijk je alleen films of televisie? Dan volstaat de oudere aansluiting vaak prima. Wij leggen uit waar de grens ligt.

Als je momenteel op zoek bent naar een nieuwe televisie of monitor vlíegen de technische termen je om de oren. HDMI 2.1 wordt door fabrikanten en winkels vaak gepresenteerd als een absolute noodzaak voor een scherm dat klaar is voor de toekomst. Hierdoor ontstaat de angst dat je een miskoop doet als je kiest voor een model met de oudere HDMI 2.0-standaard. Toch is dat in veel Nederlandse huiskamers een misvatting, want de voordelen zijn nogal specifiek. Veel consumenten betalen onnodig extra voor een functie die ze technisch gezien nooit zullen activeren. Na het lezen van dit artikel weet je precies of jij die snelle poort nodig hebt, of dat je dat budget beter aan een groter scherm of beter geluid kunt besteden.

De kern van het probleem: bandbreedte

Het fundamentele verschil tussen de gangbare HDMI 2.0-standaard en de nieuwere 2.1-versie zit 'm in de digitale snelweg die ze bieden. Je kunt het zien als een waterleiding: door een 2.1-kabel kan veel meer water (of dus data) tegelijk worden gepompt (48 Gbit/s in dit geval) dan door de oudere 2.0-variant (die 'maar' 18 Gbit/s kan verwerken). Die extra ruimte is nodig voor 4K-beelden met een zeer hoge verversingssnelheid (120 beelden per seconde) of voor extreem hoge resoluties zoals 8K.

Een hardnekkige mythe is dat HDMI 2.1 het beeld altijd mooier maakt. Dat is onjuist. Als je naar een Netflix-serie kijkt in 4K, ziet dat er via een 2.0-poort exact hetzelfde uit als via een 2.1-poort. De kabel verandert niets aan de kleuren, de scherpte of het contrast; hij zorgt er alleen voor dat het signaal 'erdoor' past. Pas als er een file op de kabel ontstaat (omdat je te veel beelden per seconde wilt versturen) wordt de nieuwe standaard noodzakelijk. Zolang je dataverbruik onder de limiet van HDMI 2.0 blijft, voegt versie 2.1 niets toe aan de beeldkwaliteit.

Wanneer werkt dit wél goed?

HDMI 2.1 komt pas echt tot zijn recht als je de grenzen van beweging en snelheid opzoekt. Dat is vrijwel exclusief het domein van de fanatieke gamer. Heb je een PlayStation 5 of Xbox Series X in huis en wil je games spelen in de hoogste 4K-resolutie met 120 beelden per seconde (120 Hz)? Dan is een HDMI 2.1-aansluiting op je tv onmisbaar. Zonder deze poort blijft je console steken op 60 beelden per seconde, wat minder vloeiend oogt bij snelle shooters of racegames.

Ook pc-gamers met een zware, moderne videokaart (zoals de NVIDIA RTX 40- of 50-serie) profiteren hiervan als ze hun pc op de tv aansluiten. Naast de snelheid biedt de 2.1-standaard ondersteuning voor Variable Refresh Rate (VRR). Dat zorgt ervoor dat de televisie zijn verversingssnelheid continu aanpast aan de spelcomputer, wat haperingen en 'tearing' (waarbij het beeld in tweeën lijkt te breken) voorkomt. Daarnaast is er Auto Low Latency Mode (ALLM), een signaal waardoor je tv automatisch naar de spelmodus schakelt zodra je de console aanzet. Voor wie de maximale prestaties uit een moderne spelcomputer wil halen, is HDMI 2.1 dus een logische en eigenlijk verplichte keuze.

Oké, maar wanneer werkt dit níet goed?

Voor de gemiddelde kijker is de meerwaarde van HDMI 2.1 nagenoeg nihil. Kijk je voornamelijk lineaire televisie (nieuws, talkshows), sportwedstrijden, films op Blu-ray of series via streamingdiensten als Disney+ en Videoland? Dan kom je nooit in de buurt van de bandbreedte die HDMI 2.0 niet meer aankan. Films en series worden vrijwel altijd gemaakt en uitgezonden in 24, 30 of maximaal 60 beelden per seconde. Een standaard HDMI 2.0-aansluiting kan 4K-beeld op 60 Hz fluitend aan, inclusief HDR (High Dynamic Range).

Ook voor bezitters van een oudere of minder krachtige spelcomputer, zoals de PlayStation 4, de Xbox One of de Nintendo Switch, voegt de nieuwe poort niets toe. Het signaal dat deze apparaten uitsturen is simpelweg niet zwaar genoeg om de bredere snelweg nodig te hebben. Je koopt in dat geval een Ferrari om er vervolgens alleen maar mee in een 30-kilometerzone te rijden. Je betaalt voor capaciteit die ongebruikt blijft, terwijl je dat geld wellicht beter had kunnen investeren in een tv met een beter contrast of hogere helderheid.

Dealbreakers

Er zijn specifieke situaties waarin het blindstaren op HDMI 2.1 je keuze onnodig beperkt of zelfs leidt tot een slechtere aankoop. Dit zijn de harde grenzen:

©DC Studio

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om de juiste keuze te maken, moet je kritisch kijken naar wat er in je tv-meubel staat of komt te staan. De vuistregel is eenvoudig: ben jij iemand die elke frame telt in een online shooter en heb je de hardware om dat te genereren? Dan moet HDMI 2.1 bovenaan je wensenlijst staan; zonder die poort knijp je de prestaties van je dure console af en mis je de soepelheid waarvoor je betaald hebt.

Ben je daarentegen een filmliefhebber die geniet van de hoogste beeldkwaliteit in HDR, of kijk je vooral sport? Richt je dan op het contrast, de helderheid en de kleurweergave van het paneel. Een kwalitatief hoogwaardig paneel met een 'oudere' aansluiting geeft een indrukwekkender plaatje bij films dan een middelmatige tv die toevallig wél een 2.1-aansluiting heeft. Laat je niet gek maken door het idee van toekomstbestendigheid als de beloofde toekomst niet aansluit bij jouw kijkgedrag.

Dus...

HDMI 2.1 is essentieel voor gamers met een PS5, Xbox Series X of krachtige pc die willen spelen in 4K bij 120 Hz. Voor filmkijkers, serie-bingers en tv-kijkers biedt de standaard geen zichtbare beeldverbetering ten opzichte van HDMI 2.0. De extra bandbreedte is puur bedoeld voor zeer hoge framerates die videocontent niet gebruikt. Kies alleen voor HDMI 2.1 als je hardware hebt die deze snelheid daadwerkelijk kan benutten. In alle andere gevallen is de kwaliteit van het beeldscherm zelf veel belangrijker dan het type aansluiting.

Op 26 januari kan de wereld aan de slag met Highguard. Het lijkt erop dat iedereen weet wat Highguard is, terwijl tegelijkertijd ook niemand precies weet wát Highguard nou precies is. In dit artikel zetten we dus uiteen wanneer je de game kunt spelen, en waarom deze titel van Wildlight Entertainment zoveel aandacht krijgt.

Releasedatrum van Highguard

Highguard is vanaf vandaag, 26 januari, rond 19:00 uur Nederlandse tijd beschikbaar op pc, PlayStation 5 en Xbox Series X en S. De exacte releasetijd is nog niet bekend, maar vermoedelijk zal de game rond die tijd op alle platforms beschikbaar worden.

Daarbij is het spel free-to-play, dus je hoeft niets te betalen om Highguard te spelen. Daarbij ondersteunt de game crossplay en cross-save, dus je kunt de game samen met vrienden op andere platforms spelen en je progressie op andere platforms meenemen. Het spel is niet te preloaden, maar vereist op pc in ieder geval 25 GB aan beschikbare opslagruimte.

Met de lancering van het spel zendt ontwikkelaar Wildlight Entertaiment om 19:00 uur Nederlandse tijd ook direct een zogenaamde Launch Showcase uit op YouTube - ook hieronder te bekijken. De studio belooft in deze showcase een ‘deepdive in de gameplay’ van Highguard te tonen, de contentplannen voor het eerste jaar uit de doeken te doen en nog ‘veel meer’. 

Wat is Highguard?

Aan team-based PvP heroshooters als Overwatch is geen gebrek, maar Highguard lijkt zich bij die groep te scharen. Het spel wordt ontwikkeld door Wildlight Entertainment, dat weer bestaat uit oud-ontwikkelaars van onder andere Titanfall en Apex Legends. Mensen die dus meer dan prima shooters in elkaar hebben gedraaid, waardoor de interesse toch ietwat gewekt wordt. 

Ieder team in de game bestaat uit drie zogenaamde Wardens, waarvoor verschillende personages gekozen kunnen worden. In de trailer zien we bijvoorbeeld een ridderachtige personage, die met een speciale vaardigheid elektrische stokken rond kan gooien. Ook is er een groot ijsmonster dat schijnbaar muren kan laten verschijnen, een soort cowboy met beestachtige klauwen en een personage dat met messen kan gooien. Ook heeft ieder personage schijnbaar toegang tot geweren om het vijandelijke team mee te bevechten.

Het doel van een potje is namelijk het vinden van de ‘Shieldbreaker’, een soort groot zwaard waarmee je de basis van de tegenstanders open kan breken en uiteindelijk overnemen. Wanneer dit lukt is het potje gewonnen. In de context van de game krijgt jouw team op die manier de controle over het continent. 

©Wildlight Entertainment

Waarom is er zoveel om Highguard te doen?

Wildlight positioneert de game in hun marketing als een “nieuw soort shooter”, maar veel spelers zijn op basis van de trailer nog niet overtuigd. Highguard doet qua opzet van de potjes wel een paar dingen anders dan hero-shooters als Overwatch en Marvel Rivals, maar zoals Concord in 2024 liet zien is de huidige markt voor dit subgenre binnen shooters redelijk verzadigd. Velen zijn simpelweg nog niet overtuigd dat Highguard daadwerkelijk iets vernieuwends met zich mee weet te brengen.

Dit valt ook te verwijten aan een opvallend gebrek aan marketing van de game. Zo’n anderhalve maand voor release hoorden we voor het eerst van Highguard, toen de trailer werd getoond als afsluiter van The Game Awards. Normaliter is de laatste aankondiging van die show een van de hoogtepunten, maar Highguard wist mensen niet te enthousiasmeren. 

De gesprekken rondom Highguard werden echter nog vreemder, toen opviel dat Wildlight geruime tijd niets meer plaatste op sociale media over de game. Na de initiële aankondiging van de game werd er wekenlang niets meer geplaatst op het X-account van Highguard, tot drie dagen voor launch - toen het bedrijf een countdown startte. Ook dit maakte het lastig om enthousiast te worden voor Highguard. 

©Wildlight Entertainment

In de afgelopen dagen doken er berichten en geruchten op die stelden dat Geoff Keighley - de presentator en oprichter van The Game Awards - Highguard specifiek had uitgekozen als afsluiter van The Game Awards, omdat hij hier wel iets in zag. Op 25 januari plaatste Keighley een gif op X, waarin John Hammond uit Jurassic Park zegt: “Over 48 uur accepteer ik jullie verontschuldigingen”. 

Natuurlijk gunnen we iedere game waar tijd en passie in heeft gezeten het beste, maar het is ook niet te ontkennen dat het verhaal rondom Highguard op zijn minst frappant te noemen is. Nou ja, vanaf 19:00 uur kunnen we het spel zelf onder handen nemen. Verwacht daarom binnenkort impressies op onze socials en ID.nl.