Autoverzekeringen zijn het eerste kwartaal van 2024 duurder geworden en naar verwachting blijven de premies stijgen. Vreemd genoeg daalt het aantal schades, maar tegelijkertijd nemen de kosten voor schadeherstel toe. Volgens de schadebranche en verzekeraars is de boosdoener vooral de elektrische auto. Hoe zit dat?

Volgens een onderzoek dat Autoverzekering.nl in mei publiceerde zijn de premies voor autoverzekeringen in het eerste kwartaal van 2024 gemiddeld met 65 euro gestegen ten opzichte van vorig jaar. Volgens de onderzoekers is die stijging vooral te wijten aan aanhoudende inflatie en hoge reparatiekosten. Aansluitend op dat laatste toont een recent marktonderzoek van adviesbureau KPMG, in opdracht van Bovag Schadeherstelbedrijven, aan dat de autoschadeherstelmarkt naar verwachting tot 2030 zal groeien door een stijging van het gemiddelde schadebedrag per schade – hoewel de schadefrequentie, ofwel het aantal schades, zal dalen. Dit betekent dat elke afzonderlijke schade duurder wordt om te repareren. Het zijn vooral EV's die daar debet aan zijn. En dan niet alleen vanwege de simpele natuurkundige wet dat een elektrische auto gewoonlijk veel zwaarder is dan een benzine- of dieselauto, waardoor de impact van een aanrijding al gauw groter is.

Ruitherstel

Feit is dat de schadekosten al langere tijd aan het stijgen zijn, en niet louter door EV's. Neem bijvoorbeeld het feit dat álle moderne auto's rijhulpsystemen aan boord hebben, waarbij een deel van de sensoren en camera's die daarvoor nodig zijn in of achter de voorruit zitten. Daardoor is het bij het vervangen van een voorruit niet meer voldoende om de ruit er simpelweg netjes in te hangen. Er is ook een complete kalibratie van alle betrokken rijhulpsystemen nodig; die systemen gebruiken immers camera's en sensoren die met elkaar in verbinding staan (ook wel 'sensor fusion' genoemd) en het is natuurlijk zaak dat al die systemen feilloos samenwerken. De kosten van ruitvervanging zijn hierdoor de afgelopen jaren stevig omhooggegaan.

©Daisy Daisy

Specialistisch herstel

Punt is dat elektrische auto's nog veel meer geavanceerde technologieën aan boord hebben, zoals hoogspanningsbatterijen en complexe elektronische besturingssystemen, die gespecialiseerde kennis en vaardigheden vereisen voor reparaties. Schadeherstellers moeten daar hun werkplaatsen aan aanpassen, specialistisch gereedschap in huis hebben en de medewerkers moeten de juiste kennis hebben, voor elk merk. Want elk automerk stelt zijn eigen eisen bij schadeherstel, wat bijvoorbeeld relevant is voor de garantievoorwaarden. Schadeherstelbedrijven moeten daardoor voor elk merk een specifieke merkerkenning zien te krijgen. En dat alles leidt weer tot hogere arbeidskosten. Temeer omdat ook de schadeherstelbranche te maken heeft met grote personeelstekorten, waarbij juist gekwalificeerd en op EV's getraind personeel moeilijk te vinden is. 

Dure onderdelen

Een ander voorbeeld van verhoogde kosten heeft te maken met de grote, uit één stuk vervaardigde carrosseriedelen, zoals bijvoorbeeld Tesla, Ford, Volvo en Hyundai gebruiken. Bij de Tesla Model Y bestaat bijvoorbeeld de hele achterkant van de auto uit één gegoten deel. Raakt dat beschadigd, dan kan het repareren of vervangen ervan behoorlijk kostbaar zijn. 

En dan zijn er nog de in de wagenbodem geplaatste accupakketten, het duurste onderdeel van elke elektrische auto. Die zijn bijzonder kwetsbaar. Schade aan de batterij kan extreem kostbaar zijn om te repareren of te vervangen, zelfs bij relatief kleine schades. Veel autofabrikanten schrijven immers voor dat het hele accupakket moet worden vervangen bij schade, wat de kosten aanzienlijk verhoogt. Sterker nog: soms leidt schade aan een batterijpakket tot de vervanging van de hele auto. 

Denk verder aan de complexe technologieën zoals camera's, sensoren en andere meetinstrumenten in deuren, kofferbakken en ramen, die ervoor zorgen dat alle rijhulpsystemen goed en veilig werken. Elk onderdeel heeft een prijskaartje; terwijl bij traditionele auto's de onderdelen ongeveer een kwart van de kosten uitmaken, bedraagt dit voor EV's volgens de vakmedia circa 50 procent. De onderdelen voor EV's zijn duurder doordat uit concurrentieoverwegingen auto's vaak scherp geprijsd in de markt worden gezet, terwijl de fabrikant een deel van zijn geld wil terugverdienen door duurdere onderdelen aan te bieden. 

Nieuwkomers

Bovendien zijn zulke onderdelen voor EV's vaak moeilijker verkrijgbaar dan die van conventionele auto's. Dat heeft er ook mee te maken dat er zelden originele fabrieksonderdelen beschikbaar zijn; bij veel nieuwe Chinese merken zijn bijvoorbeeld onderdelen niet altijd of moeizaam voorradig omdat ze nog geen uitgebreid distributienetwerk in Nederland hebben. Daarnaast ontbreekt het bij die nieuwkomers vaak nog aan duidelijke herstelvoorschriften van fabrikanten aan de schadeherstellers. Ook aftermarket-onderdelen zijn vaak matig beschikbaar, zeggen de schadeherstellers. 

Positief puntje

Schadeherstel wordt dus duurder, onderdelen en gespecialiseerd personeel kosten meer geld en dus stijgt het gemiddelde schadebedrag per schade. Logisch dat verzekeraars deze toegenomen schadekosten doorberekenen in hun premies en dat de autobezitter dat voelt in zijn portemonnee. Enige positief puntje dat Autoverzekering.nl in zijn onderzoek kon aantekenen is dat er in 2023 minder personenauto's werden gestolen: 5.844 stuks, 11 procent minder dan in 2022. Dat kan volgens de auteurs mogelijk 'voor een stabilisatie of zelfs een daling in de verzekeringspremies zorgen'. Maar reken er nog maar niet op. 

Bronnen: Automotive-online, Fleet&Mobility, KNAC, Autoverzekering.nl

Wanneer je je dekbed gewassen hebt, wil je dat het natuurlijk weer lekker dik en luchtig aanvoelt. Maar wanneer je hem gewoon in de droger gooit, kan de vulling gaan klonteren, zodat er dunne stukken en dikke stukken ontstaan. Dat slaapt niet echt lekker. Om dat te voorkomen, gooien veel mensen er een paar tennisballen bij. Helpt dat echt?

Wat tennisballen in de droger doen

Tijdens het drogen raken de tennisballen telkens het dekbed. Dat helpt vooral bij dons en veren. Als die nat zijn, blijven ze aan elkaar plakken en zakt de vulling in. Door de constante beweging vallen die samengepakte delen weer uiteen, waardoor de vulling zich opnieuw verspreidt. Zo kan de warme lucht overal beter bij en droogt het dekbed gelijkmatiger. De droogtijd wordt er niet korter van, maar het dekbed komt wel duidelijk voller uit de droger.

Hoeveel tennisballen zijn genoeg?

Met één tennisbal in de wasdroger merk je vaak weinig, zeker bij een groot dekbed. Die verdwijnt al snel in de stof en heeft dan weinig effect. Met twee tot vier ballen werkt het beter, omdat ze het dekbed op meerdere plekken tegelijk in beweging houden. Zolang de ballen vrij kunnen bewegen en niet vast blijven zitten in de vulling, doen ze hun werk.

Kun je elke tennisbal gebruiken bij het drogen van een dekbed in de droger?

iet elke tennisbal is even geschikt. Vooral nieuwe of felgekleurde ballen kunnen bij hogere temperaturen kleur afgeven en kleine pluisjes verliezen van de vilten buitenlaag. Dat komt niet vaak voor, maar het risico is wel aanwezig. Gebruik je oudere tennisballen, dan is de kans hierop kleiner. Wil je dat verder beperken, dan kun je de ballen in een oude witte sok stoppen en die dichtknopen. Het effect blijft grotendeels hetzelfde, al is het iets minder uitgesproken dan met losse ballen.

Geef het dekbed genoeg ruimte in de droger

Tennisballen helpen alleen als het dekbed voldoende ruimte heeft om te bewegen. Is de trommel te vol, dan draait alles als één geheel rond en gebeurt er weinig. Wil je grote tweepersoonsdekbedden drogen, dan heb je een droger met een ruime trommel nodig. Heb je die niet zelf? Kijk dan of er een wasserette bij je in de buurt is. Meer ruimte zorgt voor meer beweging en daarmee voor een beter eindresultaat.

Niet elk dekbed kan in de droger

Tennisballen hebben vooral effect bij dons- en verendekbedden. Bij synthetische vulling is dat verschil kleiner en kan de constante beweging van de ballen de vulling na verloop van tijd zelfs vervormen. Wol, zijde en andere natuurlijke materialen mogen meestal helemaal niet in de droger. Check daarom altijd eerst het waslabel voordat je het dekbed in de trommel legt.

Even tussendoor opschudden helpt

Haal het dekbed halverwege het programma even uit de droger en schud het los, alsof je het bed opmaakt. Leg het daarna omgedraaid terug in de trommel. Zo verdeelt de vulling zich opnieuw en kan het dekbed gelijkmatiger drogen.

Wat kun je van het eindresultaat verwachten?

Tennis- of drogerballen zijn vooral een hulpmiddel, geen vervanging voor de juiste drooginstellingen. Droog het dekbed niet te vaak of te heet: kies een lage of middelhoge temperatuur en selecteer een speciaal dons- of beddengoedprogramma als dat op je droger zit. Zorg ook voor voldoende ruimte in de trommel. Als je dan ook nog eens ballen laat meedraaien, heb je er alles aan gedaan om te zorgen dat je dekbed weer lekker vol uit de droger komt!

Waarom start een computer met een SSD binnen enkele seconden op, terwijl een oude harde schijf blijft ratelen? Het vervangen van een HDD door een SSD is de beste upgrade voor een trage laptop of pc. We leggen in dit artikel uit waar die enorme snelheidswinst vandaan komt en wat het fundamentele verschil is tussen deze twee opslagtechnieken.

Iedereen die zijn computer of laptop een tweede leven wil geven, krijgt vaak hetzelfde advies: vervang de oude harde schijf door een SSD. De snelheidswinst is direct merkbaar bij het opstarten en het openen van programma's. Maar waar komt dat enorme verschil in prestaties vandaan? Het antwoord ligt in de fundamentele technologie die schuilgaat onder de behuizing van deze opslagmedia.

De vertraging van mechanische onderdelen

Om te begrijpen waarom een Solid State Drive (SSD) zo snel is, moeten we eerst kijken naar de beperkingen van de traditionele harde schijf (HDD). Een HDD werkt met magnetische roterende platen. Dat kun je vergelijken met een geavanceerde platenspeler. Wanneer je een bestand opent, moet een fysieke lees- en schrijfkop zich naar de juiste plek op de draaiende schijf verplaatsen om de data op te halen. Dat fysieke proces kost tijd, wat we latentie noemen. Hoe meer de data op de schijf verspreid staat, hoe vaker de kop heen en weer moet bewegen en wachten tot de juiste sector onder de naald doordraait. Dit mechanische aspect is de grootste vertragende factor in traditionele opslag.

©Claudio Divizia

Flashgeheugen en directe gegevensoverdracht

Een SSD rekent definitief af met deze wachttijden omdat er geen bewegende onderdelen in de behuizing zitten. De naam 'Solid State' verwijst hier ook naar; het is een vast medium zonder rammelende componenten. In plaats van magnetische platen gebruikt een SSD zogenoemd NAND-flashgeheugen. Dat is vergelijkbaar met de technologie in een usb-stick, maar dan veel sneller en betrouwbaarder. Omdat de data op microchips wordt opgeslagen, is de toegang tot bestanden volledig elektronisch. Er hoeft geen schijf op toeren te komen en er hoeft geen arm te bewegen. De controller van de SSD stuurt simpelweg een elektrisch signaal naar het juiste adres op de chip en de data is direct beschikbaar.

Toegangstijd en willekeurige leesacties

Hoewel de maximale doorvoersnelheid van grote bestanden bij een SSD indrukwekkend is, zit de echte winst voor de consument in de toegangstijd. Een besturingssysteem zoals Windows of macOS is constant bezig met het lezen en schrijven van duizenden kleine systeembestandjes. Een harde schijf heeft daar enorm veel moeite mee, omdat de leeskop als een bezetene heen en weer moet schieten. Een SSD kan deze willekeurige lees- en schrijfopdrachten (random read/write) nagenoeg gelijktijdig verwerken met een verwaarloosbare vertraging. Dat is de reden waarom een pc met een SSD binnen enkele seconden opstart, terwijl een computer met een HDD daar soms minuten over doet.

©KanyaphatStudio

Van SATA naar NVMe-snelheden

Tot slot speelt de aansluiting een rol in de snelheidsontwikkeling. De eerste generaties SSD's gebruikten nog de SATA-aansluiting, die oorspronkelijk was ontworpen voor harde schijven. Hoewel dat al een flinke verbetering was, liepen snelle SSD's tegen de grens van deze aansluiting aan. Moderne computers maken daarom gebruik van het NVMe-protocol via een M.2-aansluiting. Deze technologie communiceert rechtstreeks via de snelle PCIe-banen van het moederbord, waardoor de vertragende tussenstappen van de oude SATA-standaard worden overgeslagen. Hierdoor zijn snelheden mogelijk die vele malen hoger liggen dan bij de traditionele harde schijf.