Hoewel je je Mac zo kunt instellen dat je zonder wachtwoord automatisch wordt ingelogd op je gebruikersaccount, is je computer beter beveiligd als je er eentje gebruikt. De kans bestaat natuurlijk dat je wachtwoord op een dag niet werkt, en wat doe je dan?

Je hebt je Mac aangepast op een manier die niet wachtwoordvriendelijk is, of je bent onvoorzichtig geweest. Of misschien ben je je wachtwoord vergeten, wat kan gebeuren als je een standaard gebruikersaccount voor dagelijkse taken gebruikt en je de administratoraccount al een tijdje niet gebruikt hebt. Gelukkig zijn er een paar dingen die je kunt doen als je je wachtwoord kwijt bent, zodat je weer volledige toegang tot je Mac hebt, of op zijn minst bij specifieke data die je nodig hebt kunt komen. Hier zijn wat tips. Lees ook: Wachtwoorden synchroniseren op je Apple-device.

Je wachtwoord resetten

Apple biedt in OS X verschillende opties voor het resetten van accountwachtwoorden. De benaderingen die ik hieronder noem zijn afhankelijk van hoeveel toegang je momenteel tot je Mac hebt.

Verander het wachtwoord vanaf een administratoraccount

Om de beveiliging van je Mac te maximaliseren moet je zowel een administratoraccount voor administratieve taken als een standaardaccount die je voor je primaire identiteit gebruikt hebben (je kunt nog wel gewoon administratieve taken uitvoeren vanaf je gewone account door te verifiëren met de inloggegevens van het administratoraccount). Als je je Mac op deze manier configureert kun je op de administratoraccount inloggen en de systeeminstellingen bij Users & Groups gebruiken om het wachtwoord van je gewone account te veranderen.

Om dit te doen klik je op het hangslot-icoontje in de Users & Groups-systeeminstellingen om te verifiëren en klik je vervolgens op het account waarop je niet kunt inloggen. Klik in de instellingen van het account op Reset Password om het wachtwoord ervan te veranderen.

©PXimport

Met een administratoraccount kunt je wachtwoorden van andere accounts veranderen.

Gebruik de single-user-modus

Elke Mac heeft een hoofdgebruikersaccount met de naam "root". Dit is het systeemaccount dat gebruikt wordt om de essentiële achtergronddiensten te draaien die nodig zijn om je Mac te laten functioneren. Hoewel dit account doorgaans verborgen en ontoegankelijk is, kun je er snel op terechtkomen voor zijn administratieve mogelijkheden door je Mac in de single-user-modus op te starten.

Om verder te gaan moet je de korte naam weten van het account waarvan je het wachtwoord wil resetten. Volg daarna de volgende stappen:

- Start je Mac opnieuw op en houd Command-S ingedrukt tijdens de opstartgeluiden.

- Wanneer je het opdrachtprompt ziet, voer het volgende commando in om de opstartschijf in de lees- en schrijfmodus te zetten:

mount -uw /

- Voer nu het volgende commando in om Open Directory (Apple's accountdirectorydienst in OS X) te draaien:

launchctl load /System/Library/LaunchDaemons/com.apple.opendirectoryd.plist

- Reset het wachtwoord van je gebruikersaccount door het volgende commando in te voeren (vervang "username" door de korte naam van de gewenste account):

passwd username

Gebruik een Apple ID

©PXimport

In OS X kun je het gebruikersaccount aan je Apple ID koppelen en deze vervolgens gebruiken om je OS X-wachtwoord te veranderen als je het kwijt bent. Deze functie vereist eerst dat je je Apple ID gekoppeld hebt, wat je kunt doen door naar de Users & Groups-systeeminstellingen te gaan, op de Set-knop naast de woorden "Apple ID" te klikken en vervolgens je Apple ID en wachtwoord in te voeren. Je kunt de optie dan inschakelen om toe te staan dat je Apple ID gebruikt kan worden om je wachtwoord te veranderen. (Als je in plaats daarvan een Change-knop naast de woorden "Apple ID" ziet staan, is je ID al gekoppeld.)

Gebruik de Recovery-modus

Een laatste optie voor het resetten van je wachtwoord is het gebruiken van Apple's hersteltools. Dit is in de meeste gevallen waarschijnlijk de eenvoudigste benadering. Het gaat als volgt:

1. Start opnieuw op in de Recovery-modus of Internet Recovery door tijdens het opstarten Command-R ingedrukt te houden.

2. In het Utilities-menu, kies Terminal.

3. Voer resetpassword in (aan elkaar en in kleine letters) in het Terminal-venster en druk op Return.

4. Selecteer je opstartschijf in het hulpprogramma dat verschijnt.

5. Kies je gebruikersaccount in het pop-up-menu.

6. Klik op de knop om het wachtwoord van het account te wijzigen en voer een nieuw wachtwoord in wanneer daar om gevraagd wordt.

©PXimport

Ook met de Recovery Mode kun je je wachtwoord resetten.

Als je FileVault-encryptie gebruikt op je Mac, zal het hulpprogramma je opstartschijf niet weergeven totdat je het eerst met Disk Utility ontgrendelt. Om dit te doen open je Disk Utility, waar je schijf grijs gemarkeerd is in de lijst met apparaten. Selecteer je schijf en klik op de Unlock-werkbalkknop. Voer je wachtwoord in om de schijf te ontgrendelen, waarna je de schijf wel in het hulpprogramma kunt selecteren.

Je data herstellen

De opties die ik genoemd hebt zullen helpen om je wachtwoord te resetten en in te loggen op je account. Maar als je nog steeds problemen hebt vanwege een verloren of vergeten wachtwoord is er nog een manier om de data van de schijf af te krijgen. Dat is de Target Disk-modus.

Met de Target Disk-modus kun je de harde schijf van je Mac benaderen als een externe harde schijf, mits je FileVault niet hebt ingeschakeld en je geen firmware wachtwoord op je Mac hebt gezet. In dat geval kun je beter je data van een back-up afhalen.

©PXimport

Om de Target Disk-modus te gebruiken, start je de Mac die je wil benaderen opnieuw op en houd je de T-toets ingedrukt terwijl je de opstartgeluiden hoort. Koppel deze Mac aan een andere Mac via een FireWire- of Thunderbolt-kabel en de harde schijf zou op de tweede Mac als een externe schijf moeten verschijnen. Nu kun je handmatig data vanaf de schijf kopiëren of Apple's Migration Assistant of Setup Assistant gebruiken om je data over te zetten.

Hoewel je in de Target Disk-modus alle bestanden op de schijf zou moeten kunnen bekijken, kan het voorkomen dat het niet lukt, ofwel vanwege permissiebeperkingen, ofwel omdat bestanden verborgen zijn. Om dit te omzeilen kun je de schijf die gemount is via Target Disk selecteren, op Command-I drukken om het Info-venster van de schijf tevoorschijn te halen en de optie in te schakelen waarmee het eigendom van het volume wordt genegeerd (onderaan het informatievenster). Om verborgen bestanden te beheren, kun je tijdelijk alle bestanden in de Finder van je huidige Mac weergeven door het volgende commando in de Terminal te typen:

defaults write com.apple.finder AppleShowAllFiles -bool TRUE; killall Finder

Als je klaar bent met het benaderen van deze bestanden, kun je ze weer verbergen met het volgende Terminal-commando:

defaults delete com.apple.finder AppleShowAllFiles; killall Finder

Een veilige haven

Het herstellen of resetten van een vergeten wachtwoord mag dan een gedoe lijken, maar het is een klein ongemak dat weleens komt kijken bij een Mac die met een sterk wachtwoord beveiligd is. Idealiter heb je deze technieken nooit nodig. Maar mocht het gebeuren, dat is het fijn om te weten dat je een hoop opties hebt.

HDMI 2.1 is de nieuwste standaard voor beeldoverdracht, maar lang niet iedereen heeft de extra bandbreedte ook écht nodig. Vooral voor gamers met een PlayStation 5, Xbox Series X of krachtige pc is het relevant. Kijk je alleen films of televisie? Dan volstaat de oudere aansluiting vaak prima. Wij leggen uit waar de grens ligt.

Als je momenteel op zoek bent naar een nieuwe televisie of monitor vlíegen de technische termen je om de oren. HDMI 2.1 wordt door fabrikanten en winkels vaak gepresenteerd als een absolute noodzaak voor een scherm dat klaar is voor de toekomst. Hierdoor ontstaat de angst dat je een miskoop doet als je kiest voor een model met de oudere HDMI 2.0-standaard. Toch is dat in veel Nederlandse huiskamers een misvatting, want de voordelen zijn nogal specifiek. Veel consumenten betalen onnodig extra voor een functie die ze technisch gezien nooit zullen activeren. Na het lezen van dit artikel weet je precies of jij die snelle poort nodig hebt, of dat je dat budget beter aan een groter scherm of beter geluid kunt besteden.

De kern van het probleem: bandbreedte

Het fundamentele verschil tussen de gangbare HDMI 2.0-standaard en de nieuwere 2.1-versie zit 'm in de digitale snelweg die ze bieden. Je kunt het zien als een waterleiding: door een 2.1-kabel kan veel meer water (of dus data) tegelijk worden gepompt (48 Gbit/s in dit geval) dan door de oudere 2.0-variant (die 'maar' 18 Gbit/s kan verwerken). Die extra ruimte is nodig voor 4K-beelden met een zeer hoge verversingssnelheid (120 beelden per seconde) of voor extreem hoge resoluties zoals 8K.

Een hardnekkige mythe is dat HDMI 2.1 het beeld altijd mooier maakt. Dat is onjuist. Als je naar een Netflix-serie kijkt in 4K, ziet dat er via een 2.0-poort exact hetzelfde uit als via een 2.1-poort. De kabel verandert niets aan de kleuren, de scherpte of het contrast; hij zorgt er alleen voor dat het signaal 'erdoor' past. Pas als er een file op de kabel ontstaat (omdat je te veel beelden per seconde wilt versturen) wordt de nieuwe standaard noodzakelijk. Zolang je dataverbruik onder de limiet van HDMI 2.0 blijft, voegt versie 2.1 niets toe aan de beeldkwaliteit.

Wanneer werkt dit wél goed?

HDMI 2.1 komt pas echt tot zijn recht als je de grenzen van beweging en snelheid opzoekt. Dat is vrijwel exclusief het domein van de fanatieke gamer. Heb je een PlayStation 5 of Xbox Series X in huis en wil je games spelen in de hoogste 4K-resolutie met 120 beelden per seconde (120 Hz)? Dan is een HDMI 2.1-aansluiting op je tv onmisbaar. Zonder deze poort blijft je console steken op 60 beelden per seconde, wat minder vloeiend oogt bij snelle shooters of racegames.

Ook pc-gamers met een zware, moderne videokaart (zoals de NVIDIA RTX 40- of 50-serie) profiteren hiervan als ze hun pc op de tv aansluiten. Naast de snelheid biedt de 2.1-standaard ondersteuning voor Variable Refresh Rate (VRR). Dat zorgt ervoor dat de televisie zijn verversingssnelheid continu aanpast aan de spelcomputer, wat haperingen en 'tearing' (waarbij het beeld in tweeën lijkt te breken) voorkomt. Daarnaast is er Auto Low Latency Mode (ALLM), een signaal waardoor je tv automatisch naar de spelmodus schakelt zodra je de console aanzet. Voor wie de maximale prestaties uit een moderne spelcomputer wil halen, is HDMI 2.1 dus een logische en eigenlijk verplichte keuze.

Oké, maar wanneer werkt dit níet goed?

Voor de gemiddelde kijker is de meerwaarde van HDMI 2.1 nagenoeg nihil. Kijk je voornamelijk lineaire televisie (nieuws, talkshows), sportwedstrijden, films op Blu-ray of series via streamingdiensten als Disney+ en Videoland? Dan kom je nooit in de buurt van de bandbreedte die HDMI 2.0 niet meer aankan. Films en series worden vrijwel altijd gemaakt en uitgezonden in 24, 30 of maximaal 60 beelden per seconde. Een standaard HDMI 2.0-aansluiting kan 4K-beeld op 60 Hz fluitend aan, inclusief HDR (High Dynamic Range).

Ook voor bezitters van een oudere of minder krachtige spelcomputer, zoals de PlayStation 4, de Xbox One of de Nintendo Switch, voegt de nieuwe poort niets toe. Het signaal dat deze apparaten uitsturen is simpelweg niet zwaar genoeg om de bredere snelweg nodig te hebben. Je koopt in dat geval een Ferrari om er vervolgens alleen maar mee in een 30-kilometerzone te rijden. Je betaalt voor capaciteit die ongebruikt blijft, terwijl je dat geld wellicht beter had kunnen investeren in een tv met een beter contrast of hogere helderheid.

Dealbreakers

Er zijn specifieke situaties waarin het blindstaren op HDMI 2.1 je keuze onnodig beperkt of zelfs leidt tot een slechtere aankoop. Dit zijn de harde grenzen:

©DC Studio

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om de juiste keuze te maken, moet je kritisch kijken naar wat er in je tv-meubel staat of komt te staan. De vuistregel is eenvoudig: ben jij iemand die elke frame telt in een online shooter en heb je de hardware om dat te genereren? Dan moet HDMI 2.1 bovenaan je wensenlijst staan; zonder die poort knijp je de prestaties van je dure console af en mis je de soepelheid waarvoor je betaald hebt.

Ben je daarentegen een filmliefhebber die geniet van de hoogste beeldkwaliteit in HDR, of kijk je vooral sport? Richt je dan op het contrast, de helderheid en de kleurweergave van het paneel. Een kwalitatief hoogwaardig paneel met een 'oudere' aansluiting geeft een indrukwekkender plaatje bij films dan een middelmatige tv die toevallig wél een 2.1-aansluiting heeft. Laat je niet gek maken door het idee van toekomstbestendigheid als de beloofde toekomst niet aansluit bij jouw kijkgedrag.

Dus...

HDMI 2.1 is essentieel voor gamers met een PS5, Xbox Series X of krachtige pc die willen spelen in 4K bij 120 Hz. Voor filmkijkers, serie-bingers en tv-kijkers biedt de standaard geen zichtbare beeldverbetering ten opzichte van HDMI 2.0. De extra bandbreedte is puur bedoeld voor zeer hoge framerates die videocontent niet gebruikt. Kies alleen voor HDMI 2.1 als je hardware hebt die deze snelheid daadwerkelijk kan benutten. In alle andere gevallen is de kwaliteit van het beeldscherm zelf veel belangrijker dan het type aansluiting.

Op 26 januari kan de wereld aan de slag met Highguard. Het lijkt erop dat iedereen weet wat Highguard is, terwijl tegelijkertijd ook niemand precies weet wát Highguard nou precies is. In dit artikel zetten we dus uiteen wanneer je de game kunt spelen, en waarom deze titel van Wildlight Entertainment zoveel aandacht krijgt.

Releasedatrum van Highguard

Highguard is vanaf vandaag, 26 januari, rond 19:00 uur Nederlandse tijd beschikbaar op pc, PlayStation 5 en Xbox Series X en S. De exacte releasetijd is nog niet bekend, maar vermoedelijk zal de game rond die tijd op alle platforms beschikbaar worden.

Daarbij is het spel free-to-play, dus je hoeft niets te betalen om Highguard te spelen. Daarbij ondersteunt de game crossplay en cross-save, dus je kunt de game samen met vrienden op andere platforms spelen en je progressie op andere platforms meenemen. Het spel is niet te preloaden, maar vereist op pc in ieder geval 25 GB aan beschikbare opslagruimte.

Met de lancering van het spel zendt ontwikkelaar Wildlight Entertaiment om 19:00 uur Nederlandse tijd ook direct een zogenaamde Launch Showcase uit op YouTube - ook hieronder te bekijken. De studio belooft in deze showcase een ‘deepdive in de gameplay’ van Highguard te tonen, de contentplannen voor het eerste jaar uit de doeken te doen en nog ‘veel meer’. 

Wat is Highguard?

Aan team-based PvP heroshooters als Overwatch is geen gebrek, maar Highguard lijkt zich bij die groep te scharen. Het spel wordt ontwikkeld door Wildlight Entertainment, dat weer bestaat uit oud-ontwikkelaars van onder andere Titanfall en Apex Legends. Mensen die dus meer dan prima shooters in elkaar hebben gedraaid, waardoor de interesse toch ietwat gewekt wordt. 

Ieder team in de game bestaat uit drie zogenaamde Wardens, waarvoor verschillende personages gekozen kunnen worden. In de trailer zien we bijvoorbeeld een ridderachtige personage, die met een speciale vaardigheid elektrische stokken rond kan gooien. Ook is er een groot ijsmonster dat schijnbaar muren kan laten verschijnen, een soort cowboy met beestachtige klauwen en een personage dat met messen kan gooien. Ook heeft ieder personage schijnbaar toegang tot geweren om het vijandelijke team mee te bevechten.

Het doel van een potje is namelijk het vinden van de ‘Shieldbreaker’, een soort groot zwaard waarmee je de basis van de tegenstanders open kan breken en uiteindelijk overnemen. Wanneer dit lukt is het potje gewonnen. In de context van de game krijgt jouw team op die manier de controle over het continent. 

©Wildlight Entertainment

Waarom is er zoveel om Highguard te doen?

Wildlight positioneert de game in hun marketing als een “nieuw soort shooter”, maar veel spelers zijn op basis van de trailer nog niet overtuigd. Highguard doet qua opzet van de potjes wel een paar dingen anders dan hero-shooters als Overwatch en Marvel Rivals, maar zoals Concord in 2024 liet zien is de huidige markt voor dit subgenre binnen shooters redelijk verzadigd. Velen zijn simpelweg nog niet overtuigd dat Highguard daadwerkelijk iets vernieuwends met zich mee weet te brengen.

Dit valt ook te verwijten aan een opvallend gebrek aan marketing van de game. Zo’n anderhalve maand voor release hoorden we voor het eerst van Highguard, toen de trailer werd getoond als afsluiter van The Game Awards. Normaliter is de laatste aankondiging van die show een van de hoogtepunten, maar Highguard wist mensen niet te enthousiasmeren. 

De gesprekken rondom Highguard werden echter nog vreemder, toen opviel dat Wildlight geruime tijd niets meer plaatste op sociale media over de game. Na de initiële aankondiging van de game werd er wekenlang niets meer geplaatst op het X-account van Highguard, tot drie dagen voor launch - toen het bedrijf een countdown startte. Ook dit maakte het lastig om enthousiast te worden voor Highguard. 

©Wildlight Entertainment

In de afgelopen dagen doken er berichten en geruchten op die stelden dat Geoff Keighley - de presentator en oprichter van The Game Awards - Highguard specifiek had uitgekozen als afsluiter van The Game Awards, omdat hij hier wel iets in zag. Op 25 januari plaatste Keighley een gif op X, waarin John Hammond uit Jurassic Park zegt: “Over 48 uur accepteer ik jullie verontschuldigingen”. 

Natuurlijk gunnen we iedere game waar tijd en passie in heeft gezeten het beste, maar het is ook niet te ontkennen dat het verhaal rondom Highguard op zijn minst frappant te noemen is. Nou ja, vanaf 19:00 uur kunnen we het spel zelf onder handen nemen. Verwacht daarom binnenkort impressies op onze socials en ID.nl.