Hoewel je je Mac zo kunt instellen dat je zonder wachtwoord automatisch wordt ingelogd op je gebruikersaccount, is je computer beter beveiligd als je er eentje gebruikt. De kans bestaat natuurlijk dat je wachtwoord op een dag niet werkt, en wat doe je dan?

Je hebt je Mac aangepast op een manier die niet wachtwoordvriendelijk is, of je bent onvoorzichtig geweest. Of misschien ben je je wachtwoord vergeten, wat kan gebeuren als je een standaard gebruikersaccount voor dagelijkse taken gebruikt en je de administratoraccount al een tijdje niet gebruikt hebt. Gelukkig zijn er een paar dingen die je kunt doen als je je wachtwoord kwijt bent, zodat je weer volledige toegang tot je Mac hebt, of op zijn minst bij specifieke data die je nodig hebt kunt komen. Hier zijn wat tips. Lees ook: Wachtwoorden synchroniseren op je Apple-device.

Je wachtwoord resetten

Apple biedt in OS X verschillende opties voor het resetten van accountwachtwoorden. De benaderingen die ik hieronder noem zijn afhankelijk van hoeveel toegang je momenteel tot je Mac hebt.

Verander het wachtwoord vanaf een administratoraccount

Om de beveiliging van je Mac te maximaliseren moet je zowel een administratoraccount voor administratieve taken als een standaardaccount die je voor je primaire identiteit gebruikt hebben (je kunt nog wel gewoon administratieve taken uitvoeren vanaf je gewone account door te verifiëren met de inloggegevens van het administratoraccount). Als je je Mac op deze manier configureert kun je op de administratoraccount inloggen en de systeeminstellingen bij Users & Groups gebruiken om het wachtwoord van je gewone account te veranderen.

Om dit te doen klik je op het hangslot-icoontje in de Users & Groups-systeeminstellingen om te verifiëren en klik je vervolgens op het account waarop je niet kunt inloggen. Klik in de instellingen van het account op Reset Password om het wachtwoord ervan te veranderen.

©PXimport

Met een administratoraccount kunt je wachtwoorden van andere accounts veranderen.

Gebruik de single-user-modus

Elke Mac heeft een hoofdgebruikersaccount met de naam "root". Dit is het systeemaccount dat gebruikt wordt om de essentiële achtergronddiensten te draaien die nodig zijn om je Mac te laten functioneren. Hoewel dit account doorgaans verborgen en ontoegankelijk is, kun je er snel op terechtkomen voor zijn administratieve mogelijkheden door je Mac in de single-user-modus op te starten.

Om verder te gaan moet je de korte naam weten van het account waarvan je het wachtwoord wil resetten. Volg daarna de volgende stappen:

- Start je Mac opnieuw op en houd Command-S ingedrukt tijdens de opstartgeluiden.

- Wanneer je het opdrachtprompt ziet, voer het volgende commando in om de opstartschijf in de lees- en schrijfmodus te zetten:

mount -uw /

- Voer nu het volgende commando in om Open Directory (Apple's accountdirectorydienst in OS X) te draaien:

launchctl load /System/Library/LaunchDaemons/com.apple.opendirectoryd.plist

- Reset het wachtwoord van je gebruikersaccount door het volgende commando in te voeren (vervang "username" door de korte naam van de gewenste account):

passwd username

Gebruik een Apple ID

©PXimport

In OS X kun je het gebruikersaccount aan je Apple ID koppelen en deze vervolgens gebruiken om je OS X-wachtwoord te veranderen als je het kwijt bent. Deze functie vereist eerst dat je je Apple ID gekoppeld hebt, wat je kunt doen door naar de Users & Groups-systeeminstellingen te gaan, op de Set-knop naast de woorden "Apple ID" te klikken en vervolgens je Apple ID en wachtwoord in te voeren. Je kunt de optie dan inschakelen om toe te staan dat je Apple ID gebruikt kan worden om je wachtwoord te veranderen. (Als je in plaats daarvan een Change-knop naast de woorden "Apple ID" ziet staan, is je ID al gekoppeld.)

Gebruik de Recovery-modus

Een laatste optie voor het resetten van je wachtwoord is het gebruiken van Apple's hersteltools. Dit is in de meeste gevallen waarschijnlijk de eenvoudigste benadering. Het gaat als volgt:

1. Start opnieuw op in de Recovery-modus of Internet Recovery door tijdens het opstarten Command-R ingedrukt te houden.

2. In het Utilities-menu, kies Terminal.

3. Voer resetpassword in (aan elkaar en in kleine letters) in het Terminal-venster en druk op Return.

4. Selecteer je opstartschijf in het hulpprogramma dat verschijnt.

5. Kies je gebruikersaccount in het pop-up-menu.

6. Klik op de knop om het wachtwoord van het account te wijzigen en voer een nieuw wachtwoord in wanneer daar om gevraagd wordt.

©PXimport

Ook met de Recovery Mode kun je je wachtwoord resetten.

Als je FileVault-encryptie gebruikt op je Mac, zal het hulpprogramma je opstartschijf niet weergeven totdat je het eerst met Disk Utility ontgrendelt. Om dit te doen open je Disk Utility, waar je schijf grijs gemarkeerd is in de lijst met apparaten. Selecteer je schijf en klik op de Unlock-werkbalkknop. Voer je wachtwoord in om de schijf te ontgrendelen, waarna je de schijf wel in het hulpprogramma kunt selecteren.

Je data herstellen

De opties die ik genoemd hebt zullen helpen om je wachtwoord te resetten en in te loggen op je account. Maar als je nog steeds problemen hebt vanwege een verloren of vergeten wachtwoord is er nog een manier om de data van de schijf af te krijgen. Dat is de Target Disk-modus.

Met de Target Disk-modus kun je de harde schijf van je Mac benaderen als een externe harde schijf, mits je FileVault niet hebt ingeschakeld en je geen firmware wachtwoord op je Mac hebt gezet. In dat geval kun je beter je data van een back-up afhalen.

©PXimport

Om de Target Disk-modus te gebruiken, start je de Mac die je wil benaderen opnieuw op en houd je de T-toets ingedrukt terwijl je de opstartgeluiden hoort. Koppel deze Mac aan een andere Mac via een FireWire- of Thunderbolt-kabel en de harde schijf zou op de tweede Mac als een externe schijf moeten verschijnen. Nu kun je handmatig data vanaf de schijf kopiëren of Apple's Migration Assistant of Setup Assistant gebruiken om je data over te zetten.

Hoewel je in de Target Disk-modus alle bestanden op de schijf zou moeten kunnen bekijken, kan het voorkomen dat het niet lukt, ofwel vanwege permissiebeperkingen, ofwel omdat bestanden verborgen zijn. Om dit te omzeilen kun je de schijf die gemount is via Target Disk selecteren, op Command-I drukken om het Info-venster van de schijf tevoorschijn te halen en de optie in te schakelen waarmee het eigendom van het volume wordt genegeerd (onderaan het informatievenster). Om verborgen bestanden te beheren, kun je tijdelijk alle bestanden in de Finder van je huidige Mac weergeven door het volgende commando in de Terminal te typen:

defaults write com.apple.finder AppleShowAllFiles -bool TRUE; killall Finder

Als je klaar bent met het benaderen van deze bestanden, kun je ze weer verbergen met het volgende Terminal-commando:

defaults delete com.apple.finder AppleShowAllFiles; killall Finder

Een veilige haven

Het herstellen of resetten van een vergeten wachtwoord mag dan een gedoe lijken, maar het is een klein ongemak dat weleens komt kijken bij een Mac die met een sterk wachtwoord beveiligd is. Idealiter heb je deze technieken nooit nodig. Maar mocht het gebeuren, dat is het fijn om te weten dat je een hoop opties hebt.

Je bent onderweg en ziet dat je telefoon nog maar vijf procent batterij heeft. Op dat moment is een powerbank precies wat je nodig hebt. Alleen: welke? De juiste keuze begint met twee vragen: hoeveel energie heb je onderweg nodig en hoe snel moet die energie eruit kunnen?

Capaciteit: mAh is handig, maar reken in Wh

In de specificaties van powerbanks zie je bijna altijd een getal in milliampère-uur (mAh). Maar daarbij moet je je wel realiseren dat dat niet het hele verhaal is. Fabrikanten geven die mAh vaak op bij de interne batterijspanning van de cellen in de powerbank (meestal rond 3,6 tot 3,7 volt). Jouw telefoon laadt meestal via 5 volt, en bij snelladen soms op 9 of 12 volt. Die omzetting kost energie.

Zie de powerbank als een watertank met een kraan die je moet omzetten naar een andere maat aansluiting. Dat omzetten levert altijd wat verlies op. Daarom haal je in de praktijk niet 10.000 mAh uit 10.000 mAh. Reken grofweg met een bruikbare opbrengst die vaak ergens rond de 60 tot 80 procent ligt, afhankelijk van de kwaliteit van de elektronica en hoe je laadt. Met 10.000 mAh kun je een gemiddelde smartphone daarom meestal geen twee keer volledig vullen, maar eerder ongeveer anderhalf keer. Heb je een telefoon met een kleinere accu, dan kom je dichter bij de opgegeven twee keer; met een grotere accu haal je dat juist minder snel.

Wil je wat preciezer rekenen, kijk dan naar wattuur (Wh). Dat is de eenheid die echt iets zegt over hoeveel energie erin zit. Een eenvoudige omrekening helpt: Wh = (mAh × volt) / 1000. Staat er op de powerbank bijvoorbeeld 10.000 mAh bij 3,7 V, dan is dat ongeveer 37 Wh aan energie in de cellen, voordat je het omzetverlies meeneemt.

Hoeveel capaciteit heb je echt nodig?

Als je vooral een extra lading voor je telefoon zoekt op een lange dag, dan zit je met 10.000 mAh in de praktijk vaak goed. Is 'bijna vol' al al genoeg, dan kan 5.000 mAh ook, maar reken er dan niet op dat je elke moderne smartphone die helemaal leeg is weer volledig volgeladen krijgt. Ga je een weekend weg of laad je meerdere apparaten op, dan is 20.000 mAh een logische stap. Je hebt dan meer oplaadcapaciteit, maar houd er wel rekening mee dat dat ook betekent dat de powerbank groter en zwaarder is.

Voor tablets geldt hetzelfde principe, alleen is de interne accu meestal groter dan die van een telefoon. Daardoor lijkt een powerbank die voor je telefoon prima is, bij een tablet ineens snel leeg. Dat is niet vreemd: je giet simpelweg meer water in een grotere emmer. Voor laptops ligt het net even anders: daar draait het niet alleen om capaciteit, maar vooral om het vermogen (wattage). Daar komen we zo op terug.

🔋Tot zover ging het over de hoeveelheid energie (mAh/Wh). De volgende stap is de afgifte: met welk vermogen (watt) kan de powerbank die energie aan je telefoon, tablet of laptop leveren? 

Snelheid: wattage maakt het verschil

Capaciteit zegt iets over hoe vaak je kunt laden. Snelheid gaat over wattage: hoeveel vermogen de powerbank kan leveren. Dat vermogen is vooral relevant als je snel wilt bijladen, of als je een tablet of laptop wilt opladen. USB-c is daarbij de norm geworden, en USB Power Delivery (PD) is de techniek waarmee lader en toestel afspraken maken over spanning en stroom. Je powerbank en je telefoon of laptop stemmen dat onderling af, zodat laden snel kan zonder dat het onveilig wordt. Daarvoor moeten de poort en je kabel het wel ondersteunen. Let daarom ook op de aansluitingen: usb-c heb je nodig voor snelladen met Power Delivery, terwijl usb-a vooral handig is als je oudere kabels of accessoires gebruikt.

©vadish - stock.adobe.com

Eén powerbank voor telefoon én laptop: waar je op let

Een laptop opladen vraagt meer dan een telefoon. Bij een telefoon kom je vaak weg met 10 tot 20 watt. Een laptop heeft meestal 45 watt of meer nodig, en veel modellen werken prettiger met 65 watt of hoger, zeker als je tijdens het laden ook blijft werken. De beste snelcheck is simpel: kijk naar het wattage van je eigen laptoplader. Dat is je richtgetal. Zit je daar ver onder, dan kan het laden extreem traag worden, of je laptop accepteert de lader helemaal niet.

Ook de juiste kabel is belangrijk. Voor hogere vermogens is niet elke usb-C-kabel geschikt. Tot ongeveer 60 watt (meestal 20 V bij 3 A) gaat het vaak goed met een kabel die expliciet 3 A ondersteunt. Ga je boven de 60 watt, dan heb je doorgaans een usb-c-kabel nodig die 5 A aankan. Zulke kabels hebben meestal een kleine chip in de stekker, een zogeheten e-marker. Die chip vertelt aan de powerbank en je laptop dat de kabel veilig meer stroom kan verwerken. Zie het als een identiteitsbewijs: zonder e-marker schakelt het systeem vaak terug naar een lagere stand, zodat het laden langzamer gaat en de kabel niet te warm wordt. Kijk in de specificaties of op de kabel zelf of er 3 A (tot circa 60 W) of 5 A (voor hogere vermogens) staat; dat is de snelste check. 

Formaat en gewicht: energie weegt nu eenmaal wat

Meer capaciteit betekent meestal meer cellen, en dus meer gewicht. Een powerbank van 20.000 mAh zit vaak ergens in de buurt van 350 tot 500 gram. Dat voelt in een jaszak al snel log. In een rugtas valt het mee. Stel jezelf dus de vraag: wil je elke dag een kleine powerbank mee voor noodgevallen, of is dat voor jou niet genoeg en ga je dus voor een grotere powerbank? 

Veiligheid: kies niet alleen op prijs

Bij draagbare accu's wil je geen twijfel over veiligheid. Een powerbank hoort bescherming te hebben tegen oververhitting, overladen en kortsluiting, maar bij heel goedkope modellen is dat niet altijd goed geregeld. De kans dat het misgaat is klein, alleen zijn de gevolgen groot als het wél gebeurt. Kies daarom liever een merk dat laat zien hoe het met veiligheid omgaat en dat testnormen en keurmerken gewoon vermeldt. Je hoeft die standaarden niet uit je hoofd te leren, maar het helpt als een merk concreet zegt welke testen en keurmerken het gebruikt. 

Zo kies je de juiste powerbank

 De juiste powerbank kies je door stap voor stap te bepalen wat je nodig hebt: eerst de hoeveelheid energie (liefst in Wh, met mAh als praktische indicatie), daarna de laadsnelheid (wattage en PD), en pas daarna pas de vorm en het gewicht. Voor dagelijks gebruik zit je vaak goed met een compacte powerbank rond 10.000 mAh met usb-c en Power Delivery. Wil je meer capaciteit zodat je meerdere keren kunt opladen (of ook je tablet opladen), dan is 20.000 mAh logischer. Houd er dan wel rekening mee dat de powerbank zwaarder wordt. Wil je ook een laptop kunnen laden, kijk dan naar het wattage van je laptoplader en kies een powerbank die dat vermogen via usb-c PD kan leveren, inclusief een kabel die geschikt is voor dat hogere vermogen.

Uitgever Square Enix heeft de game Life is Strange: Reunion aangekondigd, een nieuw deel in de Life is Strange-franchise.

Begin deze maand gingen er al geruchten over het spel, omdat de naam al gemeld werd op de website van PEGI, de Europese organisatie die leeftijdskeuringen geeft aan spellen. Inmiddels is de game dus officieel aangekondigd en valt hieronder de eerste trailer te zien.

De allereerste Life is Strange-game draaide om hoofdpersonage Max Caulfield en haar vriendschap met Chloe Price. Vervolgen Life is Strange 2 en Life is Strange: True Colors draaiden echter om andere personages. In het in 2024 uitgekomen Life is Strange: Double Exposure keerde Max al terug, en in het aanstaande Reunion zijn beide dames weer te zien.

Terug naar Caledon University

Sterker nog: Life is Strange Reunion moet de saga rondom Max en Chloe in zijn geheel afronden. Het is dus waarschijnlijk dat dit de laatste game wordt waarin beide vriendinnen te zien zijn. Spelers doen wederom Caledon University aan, waar Max als een fotografiedocente werkt. Wanneer ze na een weekendje weg terugkeert, staat de school echter in brand, wat desastreuse gevolgen heeft voor het gebouw en de studenten.

Max kan zelf echter ternauwernood ontsnappen dankzij een speciale kracht waardoor ze de tijd kan terugspoelen - een kracht die terugkeert uit het oorspronkelijke spel. Max heeft vervolgens drie dagen de tijd om uit te zoeken hoe de brand ontstond en het tegen te houden. Tegelijkertijd arriveert ook Chloe op Caledon, die geplaagd wordt door de nachtmerries van een verleden die ze nooit heeft meegemaakt.

Spelers besturen in deze verhalende adventuregame afwisselend Max en Chloe, waarbij men gebruik kan maken van de terugspoelkrachten van Max en Chloe's praatgrage mond om meer info te achterhalen.

Vanaf 26 maart beschikbaar

Life is Strange: Reunion verschijnt op 26 maart voor PlayStation 5, Xbox Series X en S en pc. De standaard versie gaat 49,99 euro kosten, maar er komen ook een Deluxe Edition (59,99 euro), Twin Pack met Life is Strange: Double Exposure (69,99 euro) en Collector's Edition (prijs in euro's nog niet bekend, 99,99 dollar) beschikbaar.