Samsung staat nog steeds met kop en schouders boven de rest van de Android-smartphones, en ook met de Galaxy S6 en S6 Edge heeft het bedrijf weer een toestel afgeleverd dat met recht 'het mooiste Android-toestel op de markt' mag worden genoemd. Chique, krachtig, een dijk van een camera... Alleen dat stomvervelende TouchWiz is nog steeds een doorn in het oog.

De nieuwe Galaxy-toestellen werden in maart al aangekondigd tijdens het Mobile World Congress, maar inmiddels kunnen we de nieuwe vlaggenschepen van Samsung ook in het echt proberen. We spreken daarbij bewust in het meervoud, want de Galaxy S6 komt in twee varianten uit: een 'gewone', traditionele telefoon, en de S6 Edge, een aparte (en duurdere) versie van het toestel.

Voor deze review hebben we gebruik gemaakt van de S6 Edge. De klassieke S6 hebben we alleen hands-on geprobeerd hands-on geprobeerd tijdens het MWC in Barcelona. Qua specificaties zijn de toestellen echter hetzelfde (tenzij anders aangegeven, zoals bij 'Accuduur'). We refereren in deze review voor het gemak naar 'Galaxy S6'.

Op het randje

De 'Edge' is een speciale variant van de telefoon, met twee gebogen zijkanten die als het ware om het scherm heenvouwen. Dat heeft twee functies. Er zitten wat features aan gekoppeld, zoals het snel weergeven van bepaalde nieuwtjes in een soort 'ticker'. Ook kun je er een aantal snelkoppelingen aan hangen, bijvoorbeeld met je meestgebruikte contactpersonen. In de praktijk merk je echter dat Samsung hard gezocht heeft naar manieren om die randjes te legitimeren, want ze voegen weinig toe. De functies die je eraan kunt koppelen voelen geforceerd en vaak onnodig - je kunt er bijvoorbeeld een lineaal aan hangen maar waarom zou je dat in hemelsnaam gebruiken?

©PXimport

Meer dan een scherm
Dat is eigenlijk bijzaak, want de rand is vooral bedoeld om het toestel er luxe uit te doen zien. Dat lukt verrassend goed. Waar de meeste smartphones nog steeds aanvoelen aan als apparaten met een scherm, is dat bij de S6 Edge wel anders: Daarbij lijkt het alsof je naar een scherm kijkt dat toevallig de functies van een smartphone heeft. Voegt het iets toe? Functioneel niet. Maar man, wat ziet het er mooi uit.

Vreemd en onnatuurlijke houding
Het toestel voelt wel vreemd en onnatuurlijk aan in je hand, alsof je het toestel verkeerd om vasthoudt. De achterkant is te scherp afgewerkt, te vierkant en te hoekig in vergelijking met de voorkant, die juist weer rond is. Misschien hebben we nog niet lang genoeg met het toestel kunnen spelen om het goed te testen, maar zelfs na 2 weken dagelijks gebruik kunnen we maar moeilijk wennen aan de vorm. Je voelt dat altijd - als je met één hand door Twitter scrollt, met twee duimen zit te typen of een foto maakt.

Glazen achterkant
De vorige Galaxy-toestellen waren altijd wel mooi, maar voelden behoorlijk goedkoop aan. Samsung is nu afgestapt van die slappe en saaie plastic behuizingen, en kiest nu voor een oerdegelijke én mooie aluminium-rand, met een achterkant van glas - wat na een dagje gebruik gelijk onder de vetvlekken zit...

De S6 Edge is één van de sjiekste telefoons die je op dit moment kunt krijgen. De strakke afwerking heeft wel iets weg van de iPhone, en zelfs de wat uitstekende camera doet denken aan de camera op de 6 Plus.

©PXimport

Breekbaar
Wel voelt de S6 Edge ontzettend breekbaar aan. Hoewel het apparaat wel stevig afgewerkt is, heb je het idee dat het een erg breekbaar apparaat is. Vooral de glazen achterkant is daar gevaarlijk bij, want deze telefoon laat je maar één keer vallen voor je daar heel erg veel spijt van krijgt.

Kraakhelder scherm

Het scherm is kraakhelder, met een amoled-resolutie van 2560 x 1600 pixels. Samsung staat erom bekend prachtige schermen te maken (kijk maar eens naar onze review van de Galaxy Tab 10.1), en ook in dit apparaat is niet bezuinigd op schermkwaliteit. Kleuren komen schitterend naar voren op het amoled-scherm, al moet je daarvoor wel de juiste configuratie kiezen. Het toestel heeft flink wat kleurconfiguraties, die bedoeld zijn voor verschillende doelen: Voor het surfen op Twitter heb je een andere configuratie nodig dan voor het kijken naar een film.

Camera

Eén van de grootste pluspunten van de S6 is de camera, want wauw, wat is die snel en scherp. Samsung heeft begrepen dat je een smartphonecamera vooral snel nodig hebt, dus staat de camera standaard in een standby-modus waardoor je in mum van tijd een foto hebt gemaakt. Ook het wegschrijven van de foto's gaat bijzonder snel (door de krachtige processor), waardoor je makkelijk meerdere foto's achter elkaar kunt maken. De camera is bovendien ook vanuit het lockscreen te activeren wanneer je de home-knop twee keer indrukt - een handige feature omdat je je camera vaak snel bij hand wil hebben.

Weinig pixels, veel resultaat
Ondanks dat de lens 'slechts' 16 megapixels heeft (en niet 20, zoals aanvankelijk werd gedacht) maak je haarscherpe foto's met het toestel. Ook in het donker maakt de S6 scherpe foto's, dankzij het lage diafragma dat je kunt instellen.

Echt vs. nep
Een valkuil is wel dat foto's er op de telefoon beter uitzien dan op een ander apparaat. Door het mooie amoled-scherm kun je trots met je mooie foto's paraderen, maar zet je ze op je pc of speel je via bijvoorbeeld een Chromecast af, dan is het kleurcontrast ineens een stuk minder scherp. Toch een beetje een tegenvaller.

Dat wordt echter ruimschoots goedgemaakt door de vele keuzes in de camera-app, zoals het handmatig instellen van sluitertijd en diafragma, een HDR-modus, beauty-modus om foto's op te poetsen, en een hele rits andere features. Daarmee heb je een camera die al lang niet meer onderdoet voor professionele spiegelreflexcamera's.

©PXimport

Accuduur

De accu is één van de weinige punten waarop de S6 en de S6 Edge verschillen. De eerste heeft namelijk een accu van 2,550mAh, terwijl de S6 Edge het met een klein beetje meer moet doen (2,600mAh). Aangezien we met de S6 Edge konden testen, hebben we dat als uitgangspunt genomen. Daarvan is de accuduur niet de allerbeste die we ooit zagen, dus je hoeft hier geen wonderen te verwachten. Met een standaard video-test haalde het toestel een krappe 9 uur speeltijd, maar in de praktijk heb je de batterij op een gemiddelde dag wel sneller leeg dan concurrenten als de iPhone. Daar komt nog eens bij dat je de accu niet zomaar kunt verwisselen, dus een extra battery-pack kopen zit er niet in.

Snel laden
Gelukkig wordt dat grotendeels goedgemaakt door de snelle laadtijd. Samsung heeft een aantal speciale trucjes in de software verstopt waardoor het toestel extra snel kan laden. In 10 minuten zit je al op 30% accuduur; een volledige charge kost je anderhalf uur. Bovendien is het toestel draadloos op te laden - als je daar de juiste powerbank voor hebt is dat een handige toevoeging.

Vingerafdrukscanner

De S6 heeft net zoals de S5 een vingerafdrukscanner in de homeknop zitten, die gelijk ook een stuk beter werkt dan zijn voorganger. Je hoeft niet meer je duim over de knop te vegen, maar die er even op leggen is genoeg om je toestel te ontgrendelen. Wel moet dat nog steeds in diezelfde rare hoek, waardoor je de S6 bijna nooit echt in een natuurlijke hoek kunt ontgrendelen. Je moet altijd een kunstje met je handen uitvoeren om het toestel te gebruiken, en zeker met die breekbaarheid voelt dat niet heel prettig. Gewoon goed opletten dus.
 

Specificaties

Beeldscherm5,1" 2560 x 1440 Super Amoled Gorilla Glass 4  CPUQuadcore 1,5 GHz Cortex A53 Quadcore 2,1 GHz Cortex A57  OSAndroid 5.0.2 Lollipop  RAM3 GB  Geheugen32/64/128 GB Niet uit te breiden met micro-sd  Camera achter16 MP 5312 x 2988 Optische beeldstabilisatie Auto HDR, touch focus, gezichtsherkenning  Camera voor5 MP 1080 x 720  Accu2,550mAh (S6) / 2,600mAh (S6 Edge)  OverigNFC Samsung Pay (nog niet in Nederland) Vingerafdrukscanner Micro-sim

TouchWiz

Eén van de meest gehate aspecten van de Galaxy-reeks (en van Samsung-telefoons in het algemeen) is het volladen van de telefoons met bloatware. Voorgangers als de S5 stonden boordevol zogenaamd 'handige' apps en widgets, waar in de praktijk maar weinig mensen op zaten te wachten.

Tijdens de presentatie van het toestel, tijdens het MWC-congres in Barcelona, zei Samsung te hebben geluisterd naar de kritiek. Daarom zou er significant minder bloatware op de apparaten zitten. Dat is slechts deels gelukt.

Apps, apps, en nog een apps
Ook de S6 staat propvol met talloze apps waarmee Samsung je heel graag in hun richting wil sturen. S Health, de S Planner, Samsungs eigen app-store, je krijgt ze nog steeds standaard bij het besturingssysteem.

Verwijderen
Nieuw is wel dat je sommige apps kunt 'verwijderen', maar dat is niet echt verwijderen. Je verstopt de apps alleen maar door ze onzichtbaar te maken, maar ze nemen nog steeds ruimte én werkgeheugen in op de achtergrond. Bovendien is dat alleen bij sommige apps mogelijk - de S Planner is bijvoorbeeld met geen mogelijkheid weg te krijgen.
 

©PXimport

©PXimport

Samsung is het enige bedrijf ter wereld dat het voor elkaar krijgt om de apps niet op alfabetische volgorde te zetten. Dat kan ook nergens via het menu, en er wordt geen verklaring voor gegeven.Sommige bloatware-apps zoals S Health zijn te verbergen. Anderen, zoals de S Planner, blijven staan.

Méér
Ook heeft Samsung juist andere apps weer toegevoegd. Zo moet je het nu doen met een aantal Microsoft-apps als Skype, OneNote en OneDrive, en ook die zijn niet te verbergen. Zelfs WhatsApp wordt voorgeïnstalleerd, maar dat kunnen we gezien de 9 miljoen Nederlandse gebruikers wel vergeven.

Toch voel je je beperkt in je keuzes. Samsungwil heel erg graag dat je precies doet wat Samsung wil - de keuzevrijheid is in TouchWiz nog steeds klein.

Samsungs hoekje
Je voelt je in alle opzichten ook in een hoekje geduwd. Als je iets wilt zoeken op je telefoon, kun je bijvoorbeeld de S Finder gebruiken, een zoekbalk die in het notificatiecentrum staat. Gebruik je liever de Google Now-widget (die hetzelfde kan), dan blijft die S Finder nog steeds altijd in beeld staan. En zo is het met bijna alles op het toestel.

Misschien wel één van de meest tekenende exemplaren daarvan is dat je de accu van het toestel niet zomaar kunt verwijderen - iets dat bij ieder ander Galaxy-toestel nog wel kon. Ook is het niet mogelijk om het geheugen uit te breiden met een extra sd-kaart - al is het minimum geheugen wel verdubbeld naar 32 GB.

Ja, sommige mensen zullen best blij zijn met de functies die Samsung biedt. Maar degenen die daar juist niet op zitten te wachten, hebben pech. En dat is heel jammer voor een toestel dat uiterlijk zo prachtig is.

Prijs

Hoe goed een toestel als de S6 ook mag zijn, we komen maar moeilijk over de prijs heen. Voor een premium-toestel betaal je namelijk ook de premium-prijs, en voor de goedkoopste S6 tel je in ieder geval € 699,- neer. Wil je meer opslagruimte (ja, want het geheugen is niet uit te breiden met micro-sd)? Dan betaal je 100 of zelfs 200 extra (voor de 64 GB of zelfs 128 GB).

Wil je die sexy Edge? Tel dan nog maar 120 euro méér op bij je toestel - waardoor je voor het toestel tussen de € 699,- of zelfs € 1,049,- neerlegt.

Conclusie

 Samsung heeft met de S6 één van de mooiste en beste Android-toestellen tot nu toe gemaakt. Alles aan het apparaat is chique, sexy en snel. Aan de binnenkant heeft het toestel een krachtige processor en veel werkgeheugen, en het scherm is schitterend.

Daarom is het extra jammer dat je met de S6 (en S6 Edge) nog steeds het vervelende TouchWiz moet gebruiken. Samsung heeft kleine stapjes gezet om het aantal bloatware-apps te verminderen en om gebruikers wat meer ruimte te geven, maar slaagt daar niet in. Hoewel je de pogingen kunt zien, zit je nog steeds vast aan een flink aantal Samsung-apps zoals de S Planner en S Health, terwijl je misschien wel liever alternatieven wil gebruiken. Je vast vast in Samsungs manier van denken en werken en dat voelt beperkt. Als je daar geen problemen mee hebt en Samsungs apps en diensten graag gebruikt, zul je daar geen probleem mee hebben. Het is bovendien altijd mogelijk om een ROM als Cyanogenmod op het toestel te zetten. Qua hardware heb je namelijk nog steeds de beste Android-telefoon op de markt.

The Duskbloods, de nieuwe game van Elden Ring- en Dark Souls-ontwikkelaar FromSoftware, zal echt alleen op Nintendo Switch 2 uitkomen.

Dat heeft de ontwikkelaar benadrukt bij het bekendmaken van zijn kwartaalcijfers (via VGC). Daarbij werd ook nog eens benadrukt dat The Duskbloods nog altijd gepland staat om ergens dit jaar uit te komen, net zoals de Switch 2-versie van Elden Ring.

Over de exclusieve Switch 2-release van The Duskbloods: "Het wordt verkocht via een samenwerking met Nintendo, met verkoopverantwoordelijkheden verdeeld per regio. De game komt alleen voor Nintendo Switch 2 beschikbaar." Daarmee is dus duidelijk gemaakt dat Nintendo een nauwe samenwerking met FromSoftware is aangegaan voor de game en dat het spel niet zomaar op andere platforms uit zal komen.

Over The Duskbloods

The Duskbloods werd begin vorig jaar aangekondigd in een speciale Nintendo Direct waarin de eerste Switch 2-games werden getoond, maar sindsdien zijn er geen nieuwe beelden van het spel uitgebracht. Zoals gezegd is de game ontwikkeld door FromSoftware, het Japanse bedrijf dat naam voor zichzelf heeft gemaakt met enorm uitdagende spellen, waaronder de Dark Souls-serie en Bloodborne. Met de openwereldgame Elden Ring scoorde de ontwikkelaar enkele jaren geleden nog een megahit.

The Duskbloods wordt een PvPvE-game, waarbij spelers het dus tegen elkaar en tegen computergestuurde vijanden opnemen. Maximaal acht spelers doen aan potjes mee. Na het kiezen van een personage in een hub-gebied wordt men naar een gebied getransporteerd waar er met andere spelers en vijanden gevochten wordt, al kan men soms ook samenwerken om vijanden te verslaan.

Spelers besturen een 'Bloodsworn', wezens die dankzij een speciaal bloed dat in hun lichaam zit meer krachten tot hun beschikking hebben dan reguliere mensen. Ondertussen is het einde van de mensheid nabij, en bestaat de wereld uit verschillende tijdperken, wat voor een mengelmoes van stijlen zorgt.

Resolutie is marketing, refreshrate is beleving. Waar 4K zorgt voor een mooi plaatje, zorgt een hoge verversing (Hz) ervoor dat je daadwerkelijk wint. Hieronder lees je waarom snelheid in feite de échte koning is in gaming.

Veel gamers staren zich blind op 4K-resolutie. Ze kopen een duur scherm, zetten de settings op Ultra en vragen zich vervolgens af waarom hun spel stroperig aanvoelt. De misvatting is dat 'mooier' gelijkstaat aan 'beter'. In werkelijkheid is de vloeibaarheid van het beeld – de refreshrate, oftewel verversingssnelheid – veel bepalender voor hoe direct en responsief een game aanvoelt. Aan het eind van dit artikel weet je precies of jij moet kiezen voor pixels of snelheid.

Hoe je ogen bedrogen worden door Hertz

Stel je voor dat je snel met je muis over je bureaublad beweegt. Op een standaard 60Hz-scherm zie je de cursor in schokjes over het beeld springen; je hersenen vullen de gaten in. Op een 144Hz- of 240Hz-gaming-monitor verdwijnen die gaten.

Het technische verschil zit hem in de verversingssnelheid: het aantal keren per seconde dat het beeld wordt vernieuwd. Bij 60 Hz krijg je elke 16,6 milliseconden een nieuw beeld. Bij 144 Hz is dat elke 6,9 milliseconden. Dat klinkt als een klein verschil, maar je voelt het direct. Het gestotter dat je onbewust gewend bent verdwijnt. Bewegingen voelen boterzacht aan, alsof de cursor (of je crosshair) aan je hand vastgeplakt zit in plaats van er achteraan zwemt. Dit effect wordt motion clarity genoemd: objecten blijven scherp, zelfs als ze snel door het beeld bewegen.

©Framestock

De winst in shooters en snelle actie

Wanneer werkt dit in je voordeel? Vooral in competitieve shooters zoals Call of Duty, Counter-Strike of Valorant. In dit soort games telt elke milliseconde. Een hogere refreshrate vermindert de input lag, oftewel de tijd tussen jouw klik en de actie op het scherm.

Stel, je draait je personage snel om. Bij een lage refreshrate wordt de vijand een fractie later getoond en zie je veel bewegingsonscherpte (motion blur). Met een hoge refreshrate zie je de vijand eerder en scherper, waardoor je sneller kunt reageren. Je hebt letterlijk actuelere informatie dan je tegenstander. Om dat te bereiken heb je wel een krachtige videokaart nodig die genoeg beelden per seconde (FPS) kan genereren om je snelle scherm bij te houden.

Wanneer resolutie het toch wint van snelheid

Is snelheid altijd heilig? Nee. Als je vooral tragere, meer verhalende games speelt (zoals Cyberpunk 2077 in de 'sightseeing' modus), Microsoft Flight Simulator of grafische RPG's, dan voegt 240 Hz weinig toe. In deze titels kijk je vaak naar stilstaande of langzaam bewegende omgevingen.

In dat geval wil je juist de texturen van de bomen, de reflecties in het water en de details in gezichten zien. Een 4K-monitor op 60 of 120 Hz is dan een logischer keuze dan een onscherp 1080p-scherm op 360 Hz. De visuele pracht weegt hier zwaarder dan de milliseconden reactietijd. Ook voor console-gamers die op de bank zitten, is een goede televisie met 4K en HDR vaak indrukwekkender dan puur de hoogste framerates.

Situaties waarin een hoge refreshrate zinloos is

Er zijn momenten dat investeren in een snel scherm weggegooid geld is. Dat gebeurt bijvoorbeeld als je hardware de snelheid niet kan leveren; als je videokaart maar 50 frames per seconde kan leveren, heeft een 144Hz-scherm geen nut omdat het scherm wacht op de computer. Daarnaast beperken oude kabels je bandbreedte, waardoor je monitor soms terugvalt naar 60 Hz zonder dat je het doorhebt. Ook op oudere consoles zoals de Nintendo Switch of de standaard PS4 heb je niets aan snelle schermen, omdat deze hardware fysiek gelimiteerd is op 60 Hz of lager.

Bepaal wat jouw setup aankan

Kijk dus kritisch naar je huidige situatie voordat je naar de winkel rent. Heb je een high-end pc die makkelijk 120+ FPS haalt in jouw favoriete games? Dan is een upgrade naar een 144- of 165Hz-monitor de grootste sprong in spelplezier die je kunt maken. Speel je op een PlayStation 5 of Xbox Series X? Zoek dan specifiek naar een scherm met HDMI 2.1-ondersteuning om 120 Hz op 4K mogelijk te maken. Zit je ver van je scherm af en speel je relaxed? Investeer dan liever in resolutie en kleurdiepte.

©Proxima Studio

Kortom: snelheid is de sleutel tot succes!

Verversingssnelheid is belangrijker dan resolutie voor iedereen die actie- of competitieve games speelt. Het zorgt voor een vloeiender beeld, minder input lag en betere motion clarity, wat je direct een voordeel geeft in het spel. Resolutie is vooral luxe voor het oog, maar refreshrate is pure prestatie voor de speler.