Samsung staat nog steeds met kop en schouders boven de rest van de Android-smartphones, en ook met de Galaxy S6 en S6 Edge heeft het bedrijf weer een toestel afgeleverd dat met recht 'het mooiste Android-toestel op de markt' mag worden genoemd. Chique, krachtig, een dijk van een camera... Alleen dat stomvervelende TouchWiz is nog steeds een doorn in het oog.

De nieuwe Galaxy-toestellen werden in maart al aangekondigd tijdens het Mobile World Congress, maar inmiddels kunnen we de nieuwe vlaggenschepen van Samsung ook in het echt proberen. We spreken daarbij bewust in het meervoud, want de Galaxy S6 komt in twee varianten uit: een 'gewone', traditionele telefoon, en de S6 Edge, een aparte (en duurdere) versie van het toestel.

Voor deze review hebben we gebruik gemaakt van de S6 Edge. De klassieke S6 hebben we alleen hands-on geprobeerd hands-on geprobeerd tijdens het MWC in Barcelona. Qua specificaties zijn de toestellen echter hetzelfde (tenzij anders aangegeven, zoals bij 'Accuduur'). We refereren in deze review voor het gemak naar 'Galaxy S6'.

Op het randje

De 'Edge' is een speciale variant van de telefoon, met twee gebogen zijkanten die als het ware om het scherm heenvouwen. Dat heeft twee functies. Er zitten wat features aan gekoppeld, zoals het snel weergeven van bepaalde nieuwtjes in een soort 'ticker'. Ook kun je er een aantal snelkoppelingen aan hangen, bijvoorbeeld met je meestgebruikte contactpersonen. In de praktijk merk je echter dat Samsung hard gezocht heeft naar manieren om die randjes te legitimeren, want ze voegen weinig toe. De functies die je eraan kunt koppelen voelen geforceerd en vaak onnodig - je kunt er bijvoorbeeld een lineaal aan hangen maar waarom zou je dat in hemelsnaam gebruiken?

©PXimport

Meer dan een scherm
Dat is eigenlijk bijzaak, want de rand is vooral bedoeld om het toestel er luxe uit te doen zien. Dat lukt verrassend goed. Waar de meeste smartphones nog steeds aanvoelen aan als apparaten met een scherm, is dat bij de S6 Edge wel anders: Daarbij lijkt het alsof je naar een scherm kijkt dat toevallig de functies van een smartphone heeft. Voegt het iets toe? Functioneel niet. Maar man, wat ziet het er mooi uit.

Vreemd en onnatuurlijke houding
Het toestel voelt wel vreemd en onnatuurlijk aan in je hand, alsof je het toestel verkeerd om vasthoudt. De achterkant is te scherp afgewerkt, te vierkant en te hoekig in vergelijking met de voorkant, die juist weer rond is. Misschien hebben we nog niet lang genoeg met het toestel kunnen spelen om het goed te testen, maar zelfs na 2 weken dagelijks gebruik kunnen we maar moeilijk wennen aan de vorm. Je voelt dat altijd - als je met één hand door Twitter scrollt, met twee duimen zit te typen of een foto maakt.

Glazen achterkant
De vorige Galaxy-toestellen waren altijd wel mooi, maar voelden behoorlijk goedkoop aan. Samsung is nu afgestapt van die slappe en saaie plastic behuizingen, en kiest nu voor een oerdegelijke én mooie aluminium-rand, met een achterkant van glas - wat na een dagje gebruik gelijk onder de vetvlekken zit...

De S6 Edge is één van de sjiekste telefoons die je op dit moment kunt krijgen. De strakke afwerking heeft wel iets weg van de iPhone, en zelfs de wat uitstekende camera doet denken aan de camera op de 6 Plus.

©PXimport

Breekbaar
Wel voelt de S6 Edge ontzettend breekbaar aan. Hoewel het apparaat wel stevig afgewerkt is, heb je het idee dat het een erg breekbaar apparaat is. Vooral de glazen achterkant is daar gevaarlijk bij, want deze telefoon laat je maar één keer vallen voor je daar heel erg veel spijt van krijgt.

Kraakhelder scherm

Het scherm is kraakhelder, met een amoled-resolutie van 2560 x 1600 pixels. Samsung staat erom bekend prachtige schermen te maken (kijk maar eens naar onze review van de Galaxy Tab 10.1), en ook in dit apparaat is niet bezuinigd op schermkwaliteit. Kleuren komen schitterend naar voren op het amoled-scherm, al moet je daarvoor wel de juiste configuratie kiezen. Het toestel heeft flink wat kleurconfiguraties, die bedoeld zijn voor verschillende doelen: Voor het surfen op Twitter heb je een andere configuratie nodig dan voor het kijken naar een film.

Camera

Eén van de grootste pluspunten van de S6 is de camera, want wauw, wat is die snel en scherp. Samsung heeft begrepen dat je een smartphonecamera vooral snel nodig hebt, dus staat de camera standaard in een standby-modus waardoor je in mum van tijd een foto hebt gemaakt. Ook het wegschrijven van de foto's gaat bijzonder snel (door de krachtige processor), waardoor je makkelijk meerdere foto's achter elkaar kunt maken. De camera is bovendien ook vanuit het lockscreen te activeren wanneer je de home-knop twee keer indrukt - een handige feature omdat je je camera vaak snel bij hand wil hebben.

Weinig pixels, veel resultaat
Ondanks dat de lens 'slechts' 16 megapixels heeft (en niet 20, zoals aanvankelijk werd gedacht) maak je haarscherpe foto's met het toestel. Ook in het donker maakt de S6 scherpe foto's, dankzij het lage diafragma dat je kunt instellen.

Echt vs. nep
Een valkuil is wel dat foto's er op de telefoon beter uitzien dan op een ander apparaat. Door het mooie amoled-scherm kun je trots met je mooie foto's paraderen, maar zet je ze op je pc of speel je via bijvoorbeeld een Chromecast af, dan is het kleurcontrast ineens een stuk minder scherp. Toch een beetje een tegenvaller.

Dat wordt echter ruimschoots goedgemaakt door de vele keuzes in de camera-app, zoals het handmatig instellen van sluitertijd en diafragma, een HDR-modus, beauty-modus om foto's op te poetsen, en een hele rits andere features. Daarmee heb je een camera die al lang niet meer onderdoet voor professionele spiegelreflexcamera's.

©PXimport

Accuduur

De accu is één van de weinige punten waarop de S6 en de S6 Edge verschillen. De eerste heeft namelijk een accu van 2,550mAh, terwijl de S6 Edge het met een klein beetje meer moet doen (2,600mAh). Aangezien we met de S6 Edge konden testen, hebben we dat als uitgangspunt genomen. Daarvan is de accuduur niet de allerbeste die we ooit zagen, dus je hoeft hier geen wonderen te verwachten. Met een standaard video-test haalde het toestel een krappe 9 uur speeltijd, maar in de praktijk heb je de batterij op een gemiddelde dag wel sneller leeg dan concurrenten als de iPhone. Daar komt nog eens bij dat je de accu niet zomaar kunt verwisselen, dus een extra battery-pack kopen zit er niet in.

Snel laden
Gelukkig wordt dat grotendeels goedgemaakt door de snelle laadtijd. Samsung heeft een aantal speciale trucjes in de software verstopt waardoor het toestel extra snel kan laden. In 10 minuten zit je al op 30% accuduur; een volledige charge kost je anderhalf uur. Bovendien is het toestel draadloos op te laden - als je daar de juiste powerbank voor hebt is dat een handige toevoeging.

Vingerafdrukscanner

De S6 heeft net zoals de S5 een vingerafdrukscanner in de homeknop zitten, die gelijk ook een stuk beter werkt dan zijn voorganger. Je hoeft niet meer je duim over de knop te vegen, maar die er even op leggen is genoeg om je toestel te ontgrendelen. Wel moet dat nog steeds in diezelfde rare hoek, waardoor je de S6 bijna nooit echt in een natuurlijke hoek kunt ontgrendelen. Je moet altijd een kunstje met je handen uitvoeren om het toestel te gebruiken, en zeker met die breekbaarheid voelt dat niet heel prettig. Gewoon goed opletten dus.
 

Specificaties

Beeldscherm5,1" 2560 x 1440 Super Amoled Gorilla Glass 4  CPUQuadcore 1,5 GHz Cortex A53 Quadcore 2,1 GHz Cortex A57  OSAndroid 5.0.2 Lollipop  RAM3 GB  Geheugen32/64/128 GB Niet uit te breiden met micro-sd  Camera achter16 MP 5312 x 2988 Optische beeldstabilisatie Auto HDR, touch focus, gezichtsherkenning  Camera voor5 MP 1080 x 720  Accu2,550mAh (S6) / 2,600mAh (S6 Edge)  OverigNFC Samsung Pay (nog niet in Nederland) Vingerafdrukscanner Micro-sim

TouchWiz

Eén van de meest gehate aspecten van de Galaxy-reeks (en van Samsung-telefoons in het algemeen) is het volladen van de telefoons met bloatware. Voorgangers als de S5 stonden boordevol zogenaamd 'handige' apps en widgets, waar in de praktijk maar weinig mensen op zaten te wachten.

Tijdens de presentatie van het toestel, tijdens het MWC-congres in Barcelona, zei Samsung te hebben geluisterd naar de kritiek. Daarom zou er significant minder bloatware op de apparaten zitten. Dat is slechts deels gelukt.

Apps, apps, en nog een apps
Ook de S6 staat propvol met talloze apps waarmee Samsung je heel graag in hun richting wil sturen. S Health, de S Planner, Samsungs eigen app-store, je krijgt ze nog steeds standaard bij het besturingssysteem.

Verwijderen
Nieuw is wel dat je sommige apps kunt 'verwijderen', maar dat is niet echt verwijderen. Je verstopt de apps alleen maar door ze onzichtbaar te maken, maar ze nemen nog steeds ruimte én werkgeheugen in op de achtergrond. Bovendien is dat alleen bij sommige apps mogelijk - de S Planner is bijvoorbeeld met geen mogelijkheid weg te krijgen.
 

©PXimport

©PXimport

Samsung is het enige bedrijf ter wereld dat het voor elkaar krijgt om de apps niet op alfabetische volgorde te zetten. Dat kan ook nergens via het menu, en er wordt geen verklaring voor gegeven.Sommige bloatware-apps zoals S Health zijn te verbergen. Anderen, zoals de S Planner, blijven staan.

Méér
Ook heeft Samsung juist andere apps weer toegevoegd. Zo moet je het nu doen met een aantal Microsoft-apps als Skype, OneNote en OneDrive, en ook die zijn niet te verbergen. Zelfs WhatsApp wordt voorgeïnstalleerd, maar dat kunnen we gezien de 9 miljoen Nederlandse gebruikers wel vergeven.

Toch voel je je beperkt in je keuzes. Samsungwil heel erg graag dat je precies doet wat Samsung wil - de keuzevrijheid is in TouchWiz nog steeds klein.

Samsungs hoekje
Je voelt je in alle opzichten ook in een hoekje geduwd. Als je iets wilt zoeken op je telefoon, kun je bijvoorbeeld de S Finder gebruiken, een zoekbalk die in het notificatiecentrum staat. Gebruik je liever de Google Now-widget (die hetzelfde kan), dan blijft die S Finder nog steeds altijd in beeld staan. En zo is het met bijna alles op het toestel.

Misschien wel één van de meest tekenende exemplaren daarvan is dat je de accu van het toestel niet zomaar kunt verwijderen - iets dat bij ieder ander Galaxy-toestel nog wel kon. Ook is het niet mogelijk om het geheugen uit te breiden met een extra sd-kaart - al is het minimum geheugen wel verdubbeld naar 32 GB.

Ja, sommige mensen zullen best blij zijn met de functies die Samsung biedt. Maar degenen die daar juist niet op zitten te wachten, hebben pech. En dat is heel jammer voor een toestel dat uiterlijk zo prachtig is.

Prijs

Hoe goed een toestel als de S6 ook mag zijn, we komen maar moeilijk over de prijs heen. Voor een premium-toestel betaal je namelijk ook de premium-prijs, en voor de goedkoopste S6 tel je in ieder geval € 699,- neer. Wil je meer opslagruimte (ja, want het geheugen is niet uit te breiden met micro-sd)? Dan betaal je 100 of zelfs 200 extra (voor de 64 GB of zelfs 128 GB).

Wil je die sexy Edge? Tel dan nog maar 120 euro méér op bij je toestel - waardoor je voor het toestel tussen de € 699,- of zelfs € 1,049,- neerlegt.

Conclusie

 Samsung heeft met de S6 één van de mooiste en beste Android-toestellen tot nu toe gemaakt. Alles aan het apparaat is chique, sexy en snel. Aan de binnenkant heeft het toestel een krachtige processor en veel werkgeheugen, en het scherm is schitterend.

Daarom is het extra jammer dat je met de S6 (en S6 Edge) nog steeds het vervelende TouchWiz moet gebruiken. Samsung heeft kleine stapjes gezet om het aantal bloatware-apps te verminderen en om gebruikers wat meer ruimte te geven, maar slaagt daar niet in. Hoewel je de pogingen kunt zien, zit je nog steeds vast aan een flink aantal Samsung-apps zoals de S Planner en S Health, terwijl je misschien wel liever alternatieven wil gebruiken. Je vast vast in Samsungs manier van denken en werken en dat voelt beperkt. Als je daar geen problemen mee hebt en Samsungs apps en diensten graag gebruikt, zul je daar geen probleem mee hebben. Het is bovendien altijd mogelijk om een ROM als Cyanogenmod op het toestel te zetten. Qua hardware heb je namelijk nog steeds de beste Android-telefoon op de markt.

Als je services op je eigen thuisserver draait, wil je daar ook eenvoudig meldingen van kunnen ontvangen. Ntfy stelt je in staat om eenvoudig pushnotificaties naar je telefoon of computer te sturen. Bovendien kun je ntfy op je eigen thuisserver draaien, zodat je alles in eigen handen hebt. In dit artikel gaan we ermee aan de slag.

Netwerkmonitoringsoftware, een programma dat je Docker-containers bijwerkt, een smarthomecontroller, back-upsoftware, ze hebben allemaal één ding gemeen: ze moeten je meldingen kunnen sturen als er iets gebeurt. Dat kan op verschillende manieren: via e-mail, instant messaging of pushnotificaties naar je telefoon. Dat laatste verloopt doorgaans via een gecentraliseerde dienst zoals Firebase Cloud Messaging (voorheen Google Cloud Messaging) of Apple Push Notification service.

Pushnotificaties zijn handig omdat ze bijna onmiddellijk aankomen en omdat zowel Android als iOS toestaan om in te stellen hoe je ervan op de hoogte wordt gebracht. Wil je pushnotificaties kunnen ontvangen zonder een server onder controle van een partij zoals Google of Apple, dan moet je ook hiervoor je eigen service installeren. Een opensource-project dat dit implementeert, is ntfy.

Werking van ntfy

Je ntfy-server ontvangt meldingen van je programma's via http over een REST-API en zet deze om in pushnotificaties voor de bijbehorende Android- of iOS-app of voor een webpagina op je computer. De API is in de documentatie van het project beschreven, zodat je ook je eigen software met ntfy kunt laten praten. Het project heeft ook een command-line-interface, zodat je bijvoorbeeld shellscripts op je Linux-server eenvoudig pushnotificaties kunt laten verzenden.

Ntfy gebruikt het bekende publish/subscribe-patroon. Een zender publiceert notificaties op een specifiek onderwerp door data te sturen naar een url via een http POST- of PUT-aanvraag. Het onderwerp wordt gedefinieerd door een segment van de url dat volgt op de domeinnaam. Een ontvanger kan zich dan abonneren op dit onderwerp. Elke keer dat de zender daarna een notificatie op dit onderwerp publiceert, stuurt ntfy de data naar alle ontvangers die zich op dit onderwerp hebben geabonneerd. Door ntfy op je eigen server te installeren, heb je de volledige controle over deze notificaties.

Serververeisten

De mobiele app van ntfy moet met je server kunnen communiceren om te vragen of er notificaties zijn. Als je ntfy op een server in je lokale netwerk installeert, moet die dus van buitenaf bereikbaar zijn. Dat kun je met portforwarding in je modem regelen of door je telefoon buitenshuis automatisch met een VPN-server op je lokale netwerk te laten verbinden. Heeft je internetaansluiting thuis geen vast ip-adres, dan moet je ook een DynDNS-updater te draaien.

Een andere optie is om ntfy op een VPS (Virtual Private Server) te installeren. Hierop draai je dan ook een reverse proxy voor https-toegang, die een TLS-certificaat van Let's Encrypt opvraagt. Je hebt dan een domein nodig, waarvoor je een DNS A-record naar het ip-adres van je server laat verwijzen. In de rest van dit artikel gaan we uit van een installatie van ntfy op een lokale server met Debian 13 ("trixie") met behulp van Docker Compose.

Basisconfiguratie

Creëer eerst enkele directory's voor ntfy:

$ mkdir -p containers/ntfy/{cache,etc,lib}

Creëer dan het bestand containers/ntfy/etc/server.yml met de volgende configuratie voor ntfy:

base-url: "https://ntfy.example.com"

cache-file: "/var/cache/ntfy/cache.db"

attachment-cache-dir: "/var/cache/ntfy/attachments"

auth-file: "/var/lib/ntfy/user.db"

auth-default-access: "deny-all"

Vervang het domein achter base-url door het domein waarop je ntfy-server draait. Als je gebruikmaakt van een reverse proxy, dan moet dit de url zijn die door de proxy naar ntfy wordt doorgestuurd. Bovendien moet je dan ook een regel behind-proxy: true toevoegen. In de documentatie van ntfy staan voorbeeldconfiguraties voor nginx, Apache2 en Caddy.

Met auth-default-access: "deny-all" tot slot heeft standaard niemand toegang tot onderwerpen. Elke toegang moet dus expliciet worden toegestaan.

Account bij ntfy.sh

De ontwikkelaar van ntfy draait een publiek beschikbare ntfy-server op ntfy.sh. De webinterface daarvan is bereikbaar op https://ntfy.sh/app. Die kun je gratis gebruiken, bijvoorbeeld om ntfy uit te proberen, maar dat komt met beperkingen. Zo kun je geen onderwerpen reserveren en is er een maximum van 250 notificaties per dag en 2 MB per bijlage. Verder is er geen enkele vorm van authenticatie. De enige manier van beveiliging ligt dus in het geheimhouden van je onderwerpen. Die beperkingen heb je niet als je ntfy zelf installeert. Maar als je liever niet zelf een installatie onderhoudt, kun je een betaald plan nemen. Daarmee ondersteun je ook de ontwikkeling van het opensource-project. Dat begint met een Supporter-plan van 5 dollar per maand (circa 5 euro), waarmee je drie onderwerpen kunt reserveren en 2.500 notificaties mag sturen met maximum 25 MB per bijlage.

Betaal voor gebruik van de publieke ntfy-server en ondersteuning van het opensource-project.

Docker Compose

Definieer nu de container in het bestand docker-compose.yaml:

services:

  ntfy:

    image: binwiederhier/ntfy

    container_name: ntfy

    command: serve

    restart: always

    environment:

      - TZ=Europe/Amsterdam

    volumes:

      - ./containers/ntfy/cache:/var/cache/ntfy

      - ./containers/ntfy/etc:/etc/ntfy

      - ./containers/ntfy/lib:/var/lib/ntfy

    ports:

      - 80:80

Ga je voor de aanpak met een reverse proxy, dan definieer je in ditzelfde bestand ook een container voor die reverse proxy.

Start daarna de container met:

$ docker-compose up -d

Als alles goed gaat, is de webinterface van ntfy daarna bereikbaar op het ingestelde domein of ip-adres. Bovenaan links zie je een melding Notifications are disabled. Klik op Grant now om notificaties in je webbrowser toe te staan, en bevestig dit daarna in het dialoogvenster dat je webbrowser toont.

Lees ook: Docker op je NAS: zo draai je Plex, Home Assistant en meer

Notificaties testen

Omdat je ntfy zo geconfigureerd hebt dat alle toegang standaard wordt geblokkeerd, kun je nog niets doen in de webinterface. Je dient dus eerst gebruikers aan te maken en die de toelating te geven om op specifieke onderwerpen te publiceren of zich te abonneren. Open daarvoor een shell in de container van ntfy met de opdracht docker exec -ti ntfy /bin/sh. Als je daarna ntfy user list intypt, krijg je te zien dat anonieme, niet geauthenticeerde gebruikers geen enkele permissies hebben. Met de opdracht ntfy user add --role=admin admin voeg je dan een admin-gebruiker met de naam admin toe. Gebruikers met de rol admin kunnen op alle onderwerpen publiceren en zich erop abonneren. Geef de gebruiker een wachtwoord en bevestig.

Klik nu in de webinterface van ntfy links op Settings en dan onder Manage users op Add user. Vul de url van je ntfy-server in, de gebruikersnaam admin en het wachtwoord dat je zojuist hebt ingesteld. Klik dan links op Subscribe to topic. Kies een naam of klik op Generate name om ntfy een willekeurige naam te laten kiezen en abonneer je dan op het onderwerp met Subscribe. Klik dan op Publish notification en vul hetzelfde onderwerp in. Voer ook een titel en een bericht voor je notificatie in en klik op Send. Als alles goed gaat, verschijnt je testbericht nu in een 'conversatie' met de naam van het onderwerp, en wijst je webbrowser je op een notificatie.

Gebruikersrechten

De webapplicatie is leuk voor een test, maar een mobiele app is vaak handiger. De app van Ntfy voor Android en iOS stelt je in staat om op je telefoon je te abonneren op onderwerpen (publiceren is niet mogelijk) en daarvoor notificaties te ontvangen. Als je de Android-app via F-Droid installeert, is dat zonder ondersteuning voor Firebase; de versie op Google Play gebruikt wél de servers van Google. Je maakt voor je app bij voorkeur een gebruiker aan die alle onderwerpen alleen kan lezen. Dat doe je weer in de shell van de container van ntfy met ntfy user add android om de gebruiker android aan te maken (voer een wachtwoord in) en dan ntfy access android "*" read-only voor de leesrechten.

Open daarna de Android-app en tik op de drie stippen rechtsboven. Kies Settings en stel dan Default server in op het domein van je ntfy-server. Tik daarna op Manage users en Add new user en vul de url van je ntfy-server in, de gebruikersnaam android en het bijbehorende wachtwoord. Tik dan op Add user. Keer dan terug naar het hoofdscherm van de app en klik op het plusicoontje rechtsonder. Voer het onderwerp in dat je tijdens de test in stap 5 hebt gebruikt en tik op Subscribe om je erop te abonneren. Vanaf nu zal de app voor elk ontvangen bericht op dit onderwerp een notificatie tonen. Je krijgt zelfs de al verzonden berichten te zien. Overigens toont de app twee waarschuwingen. Voor betrouwbare notificaties volg je de suggesties om batterijoptimalisaties uit te schakelen en naar WebSockets over te schakelen in plaats van een http-stream.

Shellscripts

Nu je hebt getest dat je ntfy-server werkt, is het tijd om je eigen services notificaties te laten uitsturen. Hoe je dat precies configureert, hangt van de service af. Maar je zult altijd eerst een gebruiker met schrijfpermissies voor een specifiek onderwerp moeten aanmaken. Voor een back-upproces dat je op de hoogte moet houden van de status van je back-ups, maak je bijvoorbeeld een gebruiker aan met de opdracht ntfy user add backup in de container van ntfy. Geef die dan schrijfrechten op het onderwerp backup met ntfy access backup backup write-only.

Het publiceren van een bericht op een specifiek onderwerp behelst niet meer dan het sturen van een http POST-aanvraag naar de webserver. Dat kan bijvoorbeeld in een shellscript op je Linux-server met de opdracht curl:

curl -u backup:password -d "Backup successful" ntfy.example.com/backup

Als je in de ntfy-app op je telefoon je op dit onderwerp abonneert, ontvang je deze notificatie nadat het back-upscript is uitgevoerd. Op deze manier is het heel eenvoudig om je eigen shellscripts notificaties te laten verzenden.

Berichten met extra's

Ntfy ondersteunt talloze extra functies om je berichten te laten opvallen of om hun gedrag aan te passen. Je gebruikt deze allemaal door een http-header aan je aanvraag toe te voegen. Zo kun je aan de notificaties van je back-upscript een titel, prioriteit en tags toevoegen. De tags worden als pictogrammen getoond door de mobiele app. Een voorbeeld:

curl -u backup:password -H "Title: Backup failure" -H "Priority: urgent" -H "Tags: warning,skull" -d "Backup unsuccessful" ntfy.example.com/backup

Als de Android-app een bericht met standaardprioriteit ontvangt, doet ze je telefoon kort vibreren en speelt ze een kort geluidje af. Door de prioriteit op urgent te zetten, wordt het standaardnotificatiegeluidje vergezeld van een langer getril van je telefoon, waardoor je onmiddellijk merkt dat dit dringend je aandacht vereist.

Plaatjes en lay-out

Ntfy kan ook plaatjes sturen, bijvoorbeeld een foto van een ip-camera die beweging detecteert, maar niet in combinatie met een tekstbericht. Om een bestand naar ntfy te uploaden met curl in een http PUT-aanvraag gebruik je de optie -T en de bestandsnaam. Met de header Filename voeg je de bestandsnaam toe die de ntfy-app je moet tonen. Dat ziet er dan als volgt uit:

curl -u admin:password -T foto.jpg -H "Filename: beweging.jpg" -H "Title: Beweging voordeur" -H "Tags: boom" ntfy.example.com/beweging

Als je een tekstbericht als Markdown opmaakt, kun je wel plaatjes in een tekst opnemen, maar dan moet je naar het bestand linken. Alleen ntfy's webinterface ondersteunt dit; de mobiele app toont gewoon de Markdown-brontekst. Een Markdown-bericht stuur je door de header Markdown: yes of Content-Type: text/markdown aan je http POST-aanvraag toe te voegen. Ntfy ondersteunt overigens alleen beperkte Markdown-functies, zoals vette en schuine tekst, lijsten, links en afbeeldingen.

Acties

Je ontvangt de notificaties van ntfy in de app in een 'conversatie' per onderwerp. Wanneer je op een notificatie tikt, kopieert dit standaard gewoon de tekst van het bericht naar het klembord. Als je de header Click: URL toevoegt, opent de app die url wanneer je op de notificatie tikt. Zo kun je in een notificatie van je back-upscript bijvoorbeeld een link naar de webinterface van je back-upserver opnemen om het gemelde probleem snel te onderzoeken.

Je kunt ook tot drie 'actieknoppen' definiëren, die dan onderaan een notificatie verschijnen. Door op een van die knoppen te tikken, open je een website of app, activeer je een Android broadcast intent waarop andere apps dan weer kunnen reageren, of zend je een http POST-, PUT- of GET-aanvraag. De manier om dit alles te definiëren is wat omslachtig, maar wordt volledig in de documentatie van ntfy uitgelegd.

Python-code

Curl is natuurlijk niet de enige tool waarmee je notificaties naar je ntfy-server kunt sturen. Sommige tools bieden rechtstreeks ondersteuning voor notificaties via ntfy. Dan hoef je alleen maar het domein van je server, het onderwerp, de gebruikersnaam en het bijbehorende wachtwoord in te vullen. Maar ook in je eigen Python-scripts kun je eenvoudig ondersteuning voor ntfy inbouwen. Dat gaat via het pakket Requests, waarmee je http POST-aanvragen naar de server stuurt. Een eenvoudig voorbeeld ziet er als volgt uit:

import requests

requests.post("http://ntfy.example.com/backup",

    data="Backup unsuccessful",

    headers={

        "Authorization": "Basic Z2VicnVpa2Vyc25hYW06d2FjaHR3b29yZA==",

        "Title": "Backup failure",

        "Priority": "urgent",

        "Tags": "warning,skull"

    })

Met de header Authorization stel je http Basic-authenticatie in. De tekenreeks die na Basic komt, is een Base64-codering van de gebruikersnaam en het wachtwoord met een dubbele punt ertussen. Je creëert die codering op je Linux-systeem met de opdracht echo "Basic $(echo -n 'gebruikersnaam:wachtwoord' | base64)".

En verder

Ntfy biedt een betrouwbare manier om notificaties van allerlei services te centraliseren, terwijl je zelf de volledige controle behoudt. Het programma blinkt uit in flexibiliteit om het overal in te integreren. Als een service bijvoorbeeld geen http POST-aanvragen ondersteunt, kun je ook http GET-aanvragen doen. En als een service je niet de mogelijkheid geeft om de headers aan te passen, laat ntfy je toe om de berichten inclusief headers in JSON-formaat door te sturen. En als een service webhooks ondersteunt maar daarvoor zijn eigen JSON-formaat gebruikt, kan ntfy die met berichtsjablonen omzetten naar leesbare berichten.

Ook via e-mail is ntfy te integreren. Je kunt bijvoorbeeld berichten die op je ntfy-server aankomen automatisch laten doorsturen naar een SMTP-server om ze ook als e-mail te ontvangen. Maar ook de andere richting is voorzien: ntfy kan dan zelf een ingebouwde SMTP-server draaien, handig voor services die alleen maar notificaties via e-mail ondersteunen. Elk onderwerp op de ntfy-server heeft dan een bijbehorend e-mailadres op je domein. De service hoeft dan alleen maar een e-mail naar dat adres te sturen om berichten op dat onderwerp te publiceren op je ntfy-server. Deze en andere geavanceerde functies zijn uitgebreid gedocumenteerd op de website van ntfy.

The Duskbloods, de nieuwe game van Elden Ring- en Dark Souls-ontwikkelaar FromSoftware, zal echt alleen op Nintendo Switch 2 uitkomen.

Dat heeft de ontwikkelaar benadrukt bij het bekendmaken van zijn kwartaalcijfers (via VGC). Daarbij werd ook nog eens benadrukt dat The Duskbloods nog altijd gepland staat om ergens dit jaar uit te komen, net zoals de Switch 2-versie van Elden Ring.

Over de exclusieve Switch 2-release van The Duskbloods: "Het wordt verkocht via een samenwerking met Nintendo, met verkoopverantwoordelijkheden verdeeld per regio. De game komt alleen voor Nintendo Switch 2 beschikbaar." Daarmee is dus duidelijk gemaakt dat Nintendo een nauwe samenwerking met FromSoftware is aangegaan voor de game en dat het spel niet zomaar op andere platforms uit zal komen.

Over The Duskbloods

The Duskbloods werd begin vorig jaar aangekondigd in een speciale Nintendo Direct waarin de eerste Switch 2-games werden getoond, maar sindsdien zijn er geen nieuwe beelden van het spel uitgebracht. Zoals gezegd is de game ontwikkeld door FromSoftware, het Japanse bedrijf dat naam voor zichzelf heeft gemaakt met enorm uitdagende spellen, waaronder de Dark Souls-serie en Bloodborne. Met de openwereldgame Elden Ring scoorde de ontwikkelaar enkele jaren geleden nog een megahit.

The Duskbloods wordt een PvPvE-game, waarbij spelers het dus tegen elkaar en tegen computergestuurde vijanden opnemen. Maximaal acht spelers doen aan potjes mee. Na het kiezen van een personage in een hub-gebied wordt men naar een gebied getransporteerd waar er met andere spelers en vijanden gevochten wordt, al kan men soms ook samenwerken om vijanden te verslaan.

Spelers besturen een 'Bloodsworn', wezens die dankzij een speciaal bloed dat in hun lichaam zit meer krachten tot hun beschikking hebben dan reguliere mensen. Ondertussen is het einde van de mensheid nabij, en bestaat de wereld uit verschillende tijdperken, wat voor een mengelmoes van stijlen zorgt.