Lenovo brengt met de IdeaPad Duet een opvallend product op de markt. Niet alleen is het een tablet die draait op Chrome OS, maar je krijgt er voor nog geen driehonderd euro ook nog eens een toetsenbord en standaard bij waardoor je hem ook als laptopje kunt gebruiken. Te mooi om waar te zijn?

Bij de aankondiging viel de Lenovo IdeaPad Duet al op. Een Chromebook die is uitgevoerd als tablet en verkocht wordt inclusief toetsenbordhoes voor een scherpe (straat)prijs vanaf 269 euro klinkt namelijk erg interessant. Goedkope combinaties van een 10inch-tablet en bijbehorend toetsenbord zijn natuurlijk niet nieuw. Dat waren echter voornamelijk Android-tablets en Android was nooit bijzonder geschikt voor desktop-toepassingen. Zo was de implementatie van de muiscursor doorgaans hooguit matig te noemen. Voor Chrome OS geldt dat uiteraard niet en heeft Google de route eigenlijk andersom gelopen. Chrome OS is begonnen als desktopplatform waarbij aanraakbediening pas later is gekomen.

©PXimport

Hoes met standaard

Het concept van de Ideapad Duet doet denken aan een Surface: je hebt een tablet, uitklapbare standaard en een afneembaar toetsenbord. Er is echter wel een groot verschil, want de uitklapbare standaard is niet geïntegreerd in de tablet zelf. In plaats daarvan wordt de standaard magnetisch aan de achterkant bevestigd. De magneten zijn gelukkig sterk en de achterkant blijft goed plakken. De tablet wordt hier helaas wel een stuk dikker en zwaarder door, iets dat vooral vervelend is als je de tablet los wil gebruiken. De losse tablet weegt 450 gram en de standaard voegt daar 220 gram aan toe.

©PXimport

Irritanter is dat je voor het uitklappen van de standaard precies het juiste randje moet beetpakken. Regelmatig gebeurde het dat ik het randje daarachter pakte en hierdoor probeerde de hele hoes om te klappen. Gedurende de testperiode heeft dat niet tot problemen geleid, maar ik kan me voorstellen dat de hoes kapot gaat als je dat te vaak doet. Kortom, Lenovo zou er goed aan doen om in een volgende variant bijvoorbeeld een groter of duidelijke lipje toe te passen.

©PXimport

©PXimport

Toetsenbord

Naast de achterkant krijg je ook een toetsenbord. Deze klik je magnetisch vast aan de onderkant van de tablet. Dat toetsenbord is natuurlijk behoorlijk compact, maar tikt nog verrassend goed. De touchpad is logischerwijs aan de kleine kant, maar werkt op zich goed. Wel raad ik aan om er zeker van te zijn dat in de instellingen Tikken-voor-klikken en Tikken en slepen zijn uitgeschakeld. Hierdoor moet je om te klikken daadwerkelijk de touchpad indrukken (en voor slepen vasthouden) waarbij je een duidelijke klik als feedback voelt. Met tikken-voor-klikken ingeschakeld hoeft dat niet per se, maar dan reageert de touchpad af en toe niet zoals verwacht. Het toetsenbord is behoorlijk stevig, toch is het lastig om het geheel op schoot te gebruiken. De flap die het stevige toetsenbord aan de stevige tablet verbindt, is hier namelijk net wat te flexibel voor waardoor het geheel nog minder fijn op schoot staat als bijvoorbeeld een Surface.

©PXimport

©PXimport

©PXimport

Bouwkwaliteit

De bouwkwaliteit van de tablet is uitstekend. De achterkant is deels van aluminium en vermoedelijk vanwege de draadloze signalen deels van lichtblauw kunststof dat als je heel goed kijkt voorzien is van een fraai spikkeltje.

Qua aansluitingen heeft Lenovo alleen in het hoognodige voorzien, want als gebruiker krijg je naast de toetsenbordaansluiting alleen een usb-c-aansluiting. Een koptelefoonaansluiting ontbreekt dus. Gelukkig is het uit de doos wel mogelijk om een bedrade koptelefoon aan te sluiten, want er wordt een adaptertje meegeleverd. Je kunt de tablet dan echter niet tegelijkertijd opladen. De usb-c-poort blijkt tegen mijn verwachting in zelfs multifunctioneel en je kunt een beeldscherm aansluiten, maar in 1080p is de verversingssnelheid slechts 30 Hz. Dat biedt niet de meest comfortabele werkervaring, maar het is voor een noodgeval of aansluiten op een tv om films op groot scherm te kijken leuk dat het kan.

©PXimport

©PXimport

Scherm

Het ips-scherm heeft een fysieke resolutie van 1920 x 1200 pixels en een opvallend hoge helderheid. Het is gewoon een prima aanraakscherm. Chrome OS voert standaard een schaling uit waardoor beeldelementen wat groter zijn en het eruit ziet als 1080 x 675. Je kunt de resolutie aanpassen om wat meer informatie tegelijkertijd in beeld te tonen. De volledige resolutie wordt wel heel erg klein, maar een tussenstap als 1350 x 844 is qua werkruimte wel prettig.

Camera’s

Lenovo heeft de IdeaPad Duet voorzien van twee camera's. Zowel de camera aan de achterkant als de camera aan de voorkant zijn niets bijzonders. Je kunt er beelden mee schieten en daar is alles mee gezegd. Verwacht niet dat je mooie foto’s kunt maken, foto’s zijn snel onder- of overbelicht en de gemiddelde smartphone schiet veel betere plaatjes. Nu zul je de fotocamera op een tablet waarschijnlijk alleen in nood gebruiken en zul je voornamelijk de voor videocalls bedoelde frontcamera gebruiken. Voor videogesprekken voldoet die camera ruimschoots. Alleen het witte ledje dat aangeeft dat de frontcamera actief is, is echt heel irritant fel.

Prestaties

De IdeaPad is voorzien van een MediaTek Helio P60T ARM-processor in combinatie met 4 GB ram. Vergeleken met andere moderne Chromebooks is die processor niet heel krachtig. In de benchmark CrXPRT scoort de IdeaPad 91 punten waar we met andere recent geteste Chromebooks scores van 162 en 244 punten zagen. Voor een tablet voelt het geheel echter vlot genoeg aan zolang je niet al teveel tabbladen tegelijkertijd opent en je je beperkt tot maximaal acht stuks. De accuduur is met een werktijd van bijna 11 uur uitstekend. Wel is de meegeleverde lader slechts een 10watt-lader en het duurt ongeveer vier uur om de tablet helemaal op te laden. Dat geldt ook voor het eerste stukje lading, dus na een uur laden heb je ongeveer 25 procent bijgeladen. In de praktijk is gezien de lange accuduur niet heel vervelend, maar wel iets om rekening mee te houden. Even snel volladen voordat je de deur uitstapt is er in ieder geval niet bij.

Chrome OS

Chrome OS is van oorsprong een desktop-besturingssysteem en biedt zolang je kunt leven met de beperkingen van Chrome OS een prima ervaring. Die beperking zit hem vooral in het feit dat je op Chrome OS geen ‘echte’ programma’s kunt installeren en dat je het beste Googles kantoorsuite kunt gebruiken. Hiermee kun je zowel online als offline aan je documenten werken. Je kunt tegenwoordig wel Linux-programma’s installeren zoals LibreOffice installeren, maar dat is nog altijd functionaliteit die meer bedoeld is voor als je van experimenteren houdt.

Chrome OS wordt naast een desktopbesturingssysteem langzaam aan ook steeds meer een tabletbesturingssysteem. Niet alleen heeft Google Chrome geschikt gemaakt voor aanraakschermen, je kunt ook Android-apps installeren. Bij de meeste apps werkt dit goed, maar je kutn apps tegenkomen die niet helemaal lekker werken onder de Android-variant in Chome OS. Behalve de geschiktheid voor aanraakbediening is een ander voordeel van Android-apps dat ze doorgaans ook offline volledig te gebruiken zijn.

Trek je het toetsenbord los, dan schakelt Chrome OS over naar een tabletmodus waarin alle applicaties vergelijkbaar met Android als pictogrammen op het bureaublad worden getoond. Sommige bedieningselementen zoals menu’s veranderen niet in de tabletmodus. Dus afhankelijk van de resolutie die je hebt ingesteld kan alles wat priegelig zijn voor bediening met je vingers. Gebruik je de tabletmodus veel, dan kun je resolutie het beste op de standaardinstelling laten staan.

Een voordeel van Chrome OS: Google is duidelijk over de ondersteuningsduur van apparaten en voorziet de IdeaPad Duet tot juni 2028 van updates.

Conclusie

Er zijn heus wel wat kritiekpuntjes te bedenken op de IdeaPad duet in vergelijking met iets als de Surface Go. Zo verdient de hoes met uitklapbare voet wellicht niet de schoonheidsprijs en is het toetsenbord wat wiebelig. Maar daar staat een heel groot voordeel tegenover: de IdeaPad Duet heb je op het moment van schrijven voor 269 euro (adviesprijs 299 euro) al in huis en dat is in tegenstelling tot bij veel andere soortgelijke apparaten al inclusief toetsenbord. Prettig is ook dat de bouwkwaliteit, het scherm en de accuduur uitstekend zijn. Omdat Android-tablets tegenwoordig weinig aandacht meer lijken te krijgen, is een apparaat als de IdeaPad Duet wat mij betreft dan ook de Google-tablet 2.0 met een hoop potentie. Als tablet is Chrome OS nog minder gepolijst als Android en zeker iPadOS, maar dit wordt volledig goed gemaakt door een uitstekende desktopervaring. Interessant is daarbij dat Apple iPadOS juist geschikter lijkt te maken voor desktoptoepassingen. Zoek je dus een klein apparaat waarmee je overal wat licht kantoorwerk kunt doen en die je als tablet kunt gebruiken voor entertainment, dan is de IdeaPad Duet een absolute aanrader.

De langverwachte live-action verfilming van Nintendo's populaire gameserie The Legend of Zelda zal ergens na de bioscooprelease op Netflix komen te staan.

Dat meldt het Japanse Famitsu (via Eurogamer). Sont Pictures, het productiebedrijf achter de film, heeft een deal met Netflix liggen waardoor die streamingdienst de exclusieve streamingrechten op de film heeft.

Dat betekent dat de film na de bioscooprelease en nadat de film als 'home entertainment' uitkomt (bijvoorbeeld op fysieke blu-ray), Netflix de plek wordt waar de film te streamen zal zijn. Wanneer dat precies is, weten we nog niet, maar de bioscooprelease van de film is in ieder geval op 7 mei 2027. De film zal dus ergens daarna op Netflix verschijnen.

The Legend of Zelda

The Legend of Zelda is een van de populairste gamereeksen van Nintendo. In de games trekken spelers er over het algemeen met de jonge avonturier Link op uit in het magische land Hyrule, meer dan eens om prinses Zelda te redden uit de klauwen van het kwaad - bijvoorbeeld Ganon.

Sinds de release van de Nintendo Switch-console in 2017 heeft Nintendo nieuw leven in de Zelda-reeks geblazen met The Legend of Zelda: Breath of the Wild en vervolg Tears of the Kingdom. Deze spellen nemen de structuur van de oudere delen op de schop en bieden een grote, open spelwereld om vrij in rond te lopen en puzzels op te lossen. Voor de vorig jaar uitgekomen Nintendo Switch 2 is vooralsnog geen nieuwe Zelda-game aangekondigd, maar het wordt aangenomen dat Nintendo hier achter de schermen wel aan werkt.

De Zelda-film

Nintendo richt zich steeds meer op verfilmingen van zijn populaire gamefranchises. Zo is eerder al de animatiefilm The Super Mario Bros. Movie uitgekomen en staat ook het vervolg The Super Mario Galaxy Movie op de planning. In tegenstelling tot die films, zal de The Legend of Zelda-film live-action worden, dus met echt gefilmde beelden.

Het is al bekend dat Evan Ainsworth de rol van Link gaat spelen, terwijl Bo Bragason de rol van Zelda speelt. Eerder werden er al enkele setfoto's uitgebracht, waarvan hieronder eentje te zien is. De opnames zijn dan ook al begonnen in Nieuw-Zeeland, en lopen volgens geruchten tot 7 april. Zoals gezegd zal de Zelda-film vanaf 7 mei 2027 in de bioscoop draaien.

Een nieuwe week is aangebroken, dat betekent dat er weer een hele sloot nieuwe streamreleases! Mocht je daar keuzestress van krijgen, maak je geen zorgen: we hebben de beste tips voor je op een rijtje gezet, zodat je precies weet wat je deze week niet mag missen.

Inglourious Basterds | Netflix | 19 januari

De moderne klassieker Inglourious Basterds speelt zich af tijdens de Tweede Wereldoorlog in het door nazi's bezette Frankrijk, waar de ouders van de Joodse vluchteling Shosanna (Mélanie Laurent) worden vermoord door de beruchte kolonel Hans Landa (Christoph Waltz). Jaren later is ze uit op wraak en organiseert ze een filmpremière met alle belangrijke nazi’s op de gastenlijst. Haar plan trekt echter ook de aandacht van de “Basterds”, een groep Joods-Amerikaanse guerrillasoldaten onder leiding van de meedogenloze luitenant Aldo Raine (Brad Pitt). Inglourious Basterds is een historische actiefilm zoals alleen Quentin Tarantino ze maakt, met een boeiend verhaal, kleurrijke personages en een hele hoop brute, bloederige actie. Dit is een film die je in ieder geval één keer gezien moet hebben.

The Green Mile | Netflix | 19 januari

The Green Mile is gebaseerd op het gelijknamige boek van Stephen King en speelt zich af in de jaren dertig, in een gevangenis in Louisiana. Gevangenisbewaker Paul Edgecomb (Tom Hanks) werkt op de afdeling terdoodveroordeelden en krijgt de gevangene John Coffey (Michael Clarke Duncan) onder zijn hoede. Coffey is veroordeeld voor verkrachting en kindermoord, maar blijkt ondanks zijn vonnis en intimiderende uiterlijk niet half zo gevaarlijk als hij lijkt. Met een speelduur van drie uur is The Green Mile een flinke zit, maar elke minuut is het dubbel en dwars waard. Het hartverscheurende verhaal en ijzersterke acteerwerk van Duncan en Hanks maken dit zonder twijfel een van de mooiste films ooit gemaakt. Wees gewaarschuwd: The Green Mile krijgt zelfs de meest koudbloedigen onder ons aan het huilen.

A Knight of the Seven Kingdoms (seizoen 1) | HBO Max | 19 januari

Het eerste seizoen van de nieuwste spin-off van Game of Thrones, A Knight of the Seven Kingdoms, is vanaf vandaag te zien op HBO Max. De serie is gebaseerd op George R.R. Martins op zichzelf staande novelles The Hedge Knight, The Sworn Sword en The Mystery Knight en speelt zich zo’n honderd jaar voor het begin van Game of Thrones af. A Knight of the Seven Kingdoms volgt Ser Duncan ‘Dunk’ the Tall, een hagenridder zonder heer of eigen land die wel een schildknaap kan gebruiken. En die vindt hij in de vorm van Prins Aegon ‘Egg’ Targaryen (Dexter Sol Ansell) – wiens naam je misschien herkent als de broer van Maester Aemon. De twee vormen een vriendschap vol bizarre avonturen terwijl ze samen door Westeros trekken. Voor wie meer over de serie wil weten heeft Dunke de belangrijkste informatie samengevat.

28 Years Later | Netflix | 22 januari

De horrorfilm 28 Years Later is vanaf deze donderdag voor het eerst te streamen op Netflix. Na 23 jaar is het team achter de Britse cultklassieker 28 Days Later – regisseur Danny Boyle, scenarist Alex Garland en cameraman Anthony Dod Mantle – terug met een nieuwe toevoeging aan de franchise. De film speelt zich (zoals je al verwacht had) 28 jaar af na de uitbraak van het Rage-virus. Een groep mensen heeft weten te overleven op een klein eiland. De tiener Spike (Alfie Williams) en zijn vader Jamie (Aaron Taylor-Johnson) verlaten echter hun veilige schuilplaats om een dokter (Ralph Fiennes) te vinden voor Spike’s zieke moeder (Jodie Comer).

Cosmic Princess Kaguya! | Netflix | 22 januari

De anime Cosmic Princess Kaguya! is het regiedebuut van scenarist Shingo Yamashita en is een hervertelling van het volksverhaal Taketori Monogatari (Het Verhaal van de Bamboeverzamelaar). Deze moderne bewerking van de Japanse legende speelt zich af in een virtuele wereld genaamd Tsukuyomi. Het leven van de zeventienjarige Iroha wordt compleet op zijn kop gezet wanneer ze de mysterieuze prinses van de maan, Kaguya, ontmoet. De twee raken verwikkeld in een magisch, muzikaal avontuur dat hun lot voor altijd verandert. Een klassiekere versie van het verhaal, het prachtig geanimeerde The Tale of Princess Kaguya, kun je overigens ook op Netflix vinden. 

Springsteen: Deliver Me From Nowhere | Disney Plus | 23 januari

De legendarische rockartiest Bruce Springsteen was vaak op de set van zijn eigen biopic te vinden. Niet om te controleren of Jeremy Allen White z’n reputatie wel eer aandeed, maar om input te leveren voor een van zijn meest duistere periodes in z’n leven. Deliver Me From Nowhere richt zich namelijk op Nebraska, een bijzonder ingetogen album van een jonge Bruce die de faam even niet meer zag zitten. De ontvangst van de film was wisselend, maar voor Springsteen-fans is hij zeker de moeite waard.