Lenovo brengt met de IdeaPad Duet een opvallend product op de markt. Niet alleen is het een tablet die draait op Chrome OS, maar je krijgt er voor nog geen driehonderd euro ook nog eens een toetsenbord en standaard bij waardoor je hem ook als laptopje kunt gebruiken. Te mooi om waar te zijn?

Bij de aankondiging viel de Lenovo IdeaPad Duet al op. Een Chromebook die is uitgevoerd als tablet en verkocht wordt inclusief toetsenbordhoes voor een scherpe (straat)prijs vanaf 269 euro klinkt namelijk erg interessant. Goedkope combinaties van een 10inch-tablet en bijbehorend toetsenbord zijn natuurlijk niet nieuw. Dat waren echter voornamelijk Android-tablets en Android was nooit bijzonder geschikt voor desktop-toepassingen. Zo was de implementatie van de muiscursor doorgaans hooguit matig te noemen. Voor Chrome OS geldt dat uiteraard niet en heeft Google de route eigenlijk andersom gelopen. Chrome OS is begonnen als desktopplatform waarbij aanraakbediening pas later is gekomen.

©PXimport

Hoes met standaard

Het concept van de Ideapad Duet doet denken aan een Surface: je hebt een tablet, uitklapbare standaard en een afneembaar toetsenbord. Er is echter wel een groot verschil, want de uitklapbare standaard is niet geïntegreerd in de tablet zelf. In plaats daarvan wordt de standaard magnetisch aan de achterkant bevestigd. De magneten zijn gelukkig sterk en de achterkant blijft goed plakken. De tablet wordt hier helaas wel een stuk dikker en zwaarder door, iets dat vooral vervelend is als je de tablet los wil gebruiken. De losse tablet weegt 450 gram en de standaard voegt daar 220 gram aan toe.

©PXimport

Irritanter is dat je voor het uitklappen van de standaard precies het juiste randje moet beetpakken. Regelmatig gebeurde het dat ik het randje daarachter pakte en hierdoor probeerde de hele hoes om te klappen. Gedurende de testperiode heeft dat niet tot problemen geleid, maar ik kan me voorstellen dat de hoes kapot gaat als je dat te vaak doet. Kortom, Lenovo zou er goed aan doen om in een volgende variant bijvoorbeeld een groter of duidelijke lipje toe te passen.

©PXimport

©PXimport

Toetsenbord

Naast de achterkant krijg je ook een toetsenbord. Deze klik je magnetisch vast aan de onderkant van de tablet. Dat toetsenbord is natuurlijk behoorlijk compact, maar tikt nog verrassend goed. De touchpad is logischerwijs aan de kleine kant, maar werkt op zich goed. Wel raad ik aan om er zeker van te zijn dat in de instellingen Tikken-voor-klikken en Tikken en slepen zijn uitgeschakeld. Hierdoor moet je om te klikken daadwerkelijk de touchpad indrukken (en voor slepen vasthouden) waarbij je een duidelijke klik als feedback voelt. Met tikken-voor-klikken ingeschakeld hoeft dat niet per se, maar dan reageert de touchpad af en toe niet zoals verwacht. Het toetsenbord is behoorlijk stevig, toch is het lastig om het geheel op schoot te gebruiken. De flap die het stevige toetsenbord aan de stevige tablet verbindt, is hier namelijk net wat te flexibel voor waardoor het geheel nog minder fijn op schoot staat als bijvoorbeeld een Surface.

©PXimport

©PXimport

©PXimport

Bouwkwaliteit

De bouwkwaliteit van de tablet is uitstekend. De achterkant is deels van aluminium en vermoedelijk vanwege de draadloze signalen deels van lichtblauw kunststof dat als je heel goed kijkt voorzien is van een fraai spikkeltje.

Qua aansluitingen heeft Lenovo alleen in het hoognodige voorzien, want als gebruiker krijg je naast de toetsenbordaansluiting alleen een usb-c-aansluiting. Een koptelefoonaansluiting ontbreekt dus. Gelukkig is het uit de doos wel mogelijk om een bedrade koptelefoon aan te sluiten, want er wordt een adaptertje meegeleverd. Je kunt de tablet dan echter niet tegelijkertijd opladen. De usb-c-poort blijkt tegen mijn verwachting in zelfs multifunctioneel en je kunt een beeldscherm aansluiten, maar in 1080p is de verversingssnelheid slechts 30 Hz. Dat biedt niet de meest comfortabele werkervaring, maar het is voor een noodgeval of aansluiten op een tv om films op groot scherm te kijken leuk dat het kan.

©PXimport

©PXimport

Scherm

Het ips-scherm heeft een fysieke resolutie van 1920 x 1200 pixels en een opvallend hoge helderheid. Het is gewoon een prima aanraakscherm. Chrome OS voert standaard een schaling uit waardoor beeldelementen wat groter zijn en het eruit ziet als 1080 x 675. Je kunt de resolutie aanpassen om wat meer informatie tegelijkertijd in beeld te tonen. De volledige resolutie wordt wel heel erg klein, maar een tussenstap als 1350 x 844 is qua werkruimte wel prettig.

Camera’s

Lenovo heeft de IdeaPad Duet voorzien van twee camera's. Zowel de camera aan de achterkant als de camera aan de voorkant zijn niets bijzonders. Je kunt er beelden mee schieten en daar is alles mee gezegd. Verwacht niet dat je mooie foto’s kunt maken, foto’s zijn snel onder- of overbelicht en de gemiddelde smartphone schiet veel betere plaatjes. Nu zul je de fotocamera op een tablet waarschijnlijk alleen in nood gebruiken en zul je voornamelijk de voor videocalls bedoelde frontcamera gebruiken. Voor videogesprekken voldoet die camera ruimschoots. Alleen het witte ledje dat aangeeft dat de frontcamera actief is, is echt heel irritant fel.

Prestaties

De IdeaPad is voorzien van een MediaTek Helio P60T ARM-processor in combinatie met 4 GB ram. Vergeleken met andere moderne Chromebooks is die processor niet heel krachtig. In de benchmark CrXPRT scoort de IdeaPad 91 punten waar we met andere recent geteste Chromebooks scores van 162 en 244 punten zagen. Voor een tablet voelt het geheel echter vlot genoeg aan zolang je niet al teveel tabbladen tegelijkertijd opent en je je beperkt tot maximaal acht stuks. De accuduur is met een werktijd van bijna 11 uur uitstekend. Wel is de meegeleverde lader slechts een 10watt-lader en het duurt ongeveer vier uur om de tablet helemaal op te laden. Dat geldt ook voor het eerste stukje lading, dus na een uur laden heb je ongeveer 25 procent bijgeladen. In de praktijk is gezien de lange accuduur niet heel vervelend, maar wel iets om rekening mee te houden. Even snel volladen voordat je de deur uitstapt is er in ieder geval niet bij.

Chrome OS

Chrome OS is van oorsprong een desktop-besturingssysteem en biedt zolang je kunt leven met de beperkingen van Chrome OS een prima ervaring. Die beperking zit hem vooral in het feit dat je op Chrome OS geen ‘echte’ programma’s kunt installeren en dat je het beste Googles kantoorsuite kunt gebruiken. Hiermee kun je zowel online als offline aan je documenten werken. Je kunt tegenwoordig wel Linux-programma’s installeren zoals LibreOffice installeren, maar dat is nog altijd functionaliteit die meer bedoeld is voor als je van experimenteren houdt.

Chrome OS wordt naast een desktopbesturingssysteem langzaam aan ook steeds meer een tabletbesturingssysteem. Niet alleen heeft Google Chrome geschikt gemaakt voor aanraakschermen, je kunt ook Android-apps installeren. Bij de meeste apps werkt dit goed, maar je kutn apps tegenkomen die niet helemaal lekker werken onder de Android-variant in Chome OS. Behalve de geschiktheid voor aanraakbediening is een ander voordeel van Android-apps dat ze doorgaans ook offline volledig te gebruiken zijn.

Trek je het toetsenbord los, dan schakelt Chrome OS over naar een tabletmodus waarin alle applicaties vergelijkbaar met Android als pictogrammen op het bureaublad worden getoond. Sommige bedieningselementen zoals menu’s veranderen niet in de tabletmodus. Dus afhankelijk van de resolutie die je hebt ingesteld kan alles wat priegelig zijn voor bediening met je vingers. Gebruik je de tabletmodus veel, dan kun je resolutie het beste op de standaardinstelling laten staan.

Een voordeel van Chrome OS: Google is duidelijk over de ondersteuningsduur van apparaten en voorziet de IdeaPad Duet tot juni 2028 van updates.

Conclusie

Er zijn heus wel wat kritiekpuntjes te bedenken op de IdeaPad duet in vergelijking met iets als de Surface Go. Zo verdient de hoes met uitklapbare voet wellicht niet de schoonheidsprijs en is het toetsenbord wat wiebelig. Maar daar staat een heel groot voordeel tegenover: de IdeaPad Duet heb je op het moment van schrijven voor 269 euro (adviesprijs 299 euro) al in huis en dat is in tegenstelling tot bij veel andere soortgelijke apparaten al inclusief toetsenbord. Prettig is ook dat de bouwkwaliteit, het scherm en de accuduur uitstekend zijn. Omdat Android-tablets tegenwoordig weinig aandacht meer lijken te krijgen, is een apparaat als de IdeaPad Duet wat mij betreft dan ook de Google-tablet 2.0 met een hoop potentie. Als tablet is Chrome OS nog minder gepolijst als Android en zeker iPadOS, maar dit wordt volledig goed gemaakt door een uitstekende desktopervaring. Interessant is daarbij dat Apple iPadOS juist geschikter lijkt te maken voor desktoptoepassingen. Zoek je dus een klein apparaat waarmee je overal wat licht kantoorwerk kunt doen en die je als tablet kunt gebruiken voor entertainment, dan is de IdeaPad Duet een absolute aanrader.

De smartphones van Poco zijn over het algemeen goed geprijsd als je kijkt naar wat je ervoor terugkrijgt. De nieuwe Poco F8 Ultra heeft een prijskaartje van minimaal 800 euro. Gaat die regel ook hier op?

Want wat voor smartphone kun je precies aanbieden als je er net wat meer geld tegenaan gooit? Dat idee heeft een unieke telefoon opgeleverd, voorzien van een denimlook én een extra subwoofer achterop. Gewaagde keuzes, maar in een wereld waarin smartphones steeds meer naar elkaar toe groeien, en in hun identiteitscrisis meer en meer op iPhones gaan lijken, geen verkeerde ontwikkeling. Alleen daarom al zijn we enthousiast over de Poco F8 Ultra (Blue Denim-uitvoering).

Het helpt dan ook zeer dan de subwoofer daar niet alleen voor de show zit. Dit compacte speakertje geeft geluiden en audio meer dan genoeg ruimte om beter tot hun recht te komen vergeleken met reguliere smartphonespeakers. Weg is dat blikkige geluid, dat nu ruimte maakt voor warmere tonen en een bredere soundstage. Klinkt de muziek perfect? Dat kun je niet verwachten, maar we zijn desondanks onder de indruk van de Bose-luidspreker.

©Wesley Akkerman

Uniek en tof

De Poco F8 Ultra ligt prettig in de hand en voelt solide aan dankzij het aluminium frame. Met 220 gram is hij ook niet overdreven zwaar. Het fauxdenim op de achterkant draagt daarbij merkbaar bij aan de grip, waardoor hij niet snel uit je handen glipt. Juist door dat eigenzinnige uiterlijk is dit zo'n smartphone die je liever zonder hoesje gebruikt, ook al loop je daarmee iets meer risico op valschade.

Het grote amoled-paneel van 6,9 inch stelt evenmin teleur. Met zijn hoge resolutie (1.200 bij 2.608 pixels) en verversingssnelheid (120 Hertz) kom je niets tekort en oogt alles scherp en vlot. Het contrast is breed en zwartwaarden zijn diep, maar de kleuren kunnen soms net even wat flets ogen. Dat valt alleen op in directe vergelijkingen met andere smartphones; de kans is heel klein dat dit je hier iets van merkt in het dagelijkse gebruik of als je een minder geoefend oog hebt.

©Wesley Akkerman

©Wesley Akkerman

Wat je mag verwachten

Ook al draait de Poco F8 Ultra niet op de krachtigste processor die Qualcomm te bieden heeft, in de praktijk merk je daar weinig van. De Snapdragon 8 Elite Gen 5 voelt vlot aan bij multitasking en kan games zonder moeite aan, al moet je er wel rekening mee houden dat de Gen 5 warm (niet heet, gelukkig) kan worden wanneer je high-end spellen speelt. Niets om je zorgen over te maken, je zult hier namelijk je vingers niet aan branden.

Ook de accu stelt niet teleur. Met een capaciteit van 6.500 mAh haal je in veel gevallen probleemloos twee dagen, al hangt dat vanzelfsprekend af van hoe intensief je de smartphone gebruikt. Speel je veel games, dan loopt hij sneller leeg, maar opladen gaat razendsnel. Met een geschikte 100w-lader, die je zelf moet aanschaffen, zit de accu binnen ongeveer veertig minuten weer helemaal vol.

Camera en software

Toch is niet alles goud wat er blinkt. Onder de juiste lichtomstandigheden maakt de Poco F8 Ultra kleurrijke en gedetailleerde beelden. Zoomen is geen probleem en ook de selfiecam lijkt goed om te gaan met verschillende huidtypen. De groothoeklens presteert echter minder goed: kleuren komen minder goed uit de verf en details vallen weg. De avondmodus stelt teleur, met een overdaad aan exposure, gebrekkige kleurenaccuraatheid en trage vastlegging.

Aangezien Poco een dochteronderneming is van Xiaomi, draait het toestel op HyperOS 3.0. De Poco staat daardoor vol met overbodige en dubbele apps, waaronder die van Xiaomi, waarvan je het gros kunt verwijderen. Ook kom je her en der wat reclame tegen. Verder is het besturingssysteem vlot en overzichtelijk, twee eigenschappen die we extreem belangrijk vinden. Je krijgt tot slot 'maar' vier Android-upgrades, evenals zes jaar aan beveiligingsupdates.

Poco F8 Ultra kopen?

Ondanks de kanttekeningen die we plaatsen bij de software- en camera-ervaringen, zijn er eigenlijk weinig redenen om niet voor de Poco F8 Ultra te kiezen. Hij oogt uniek, vindt in de subwoofer een handige toevoeging en voelt stevig aan. De door ons geteste Denim Blue-uitvoering heeft bovendien een faux denimlaagje op de achterkant voor extra grip (wat deze uitvoering wel een paar gram zwaarder maakt dan de Poco F8 Ultra Black). De prijs is misschien gevoelsmatig nog wat hoog, zeker voor dit merk. Maar zakt de prijs richting de 600 euro, dan krijg je een toptoestel dat zijn prijs meer dan waarmaakt en waar je langdurig plezier van hebt.

52137934

Spatial audio, oftewel ruimtelijke audio, belooft een luisterervaring waarbij het geluid niet alleen van links en rechts komt, maar je volledig omringt. Hoewel de marketingkreten je geregeld om de oren vliegen, is de techniek niet in elke situatie even zinvol. In dit artikel ontdek je wanneer ruimtelijke audio je ervaring verrijkt en wanneer je prima zonder kunt.

Vergeet het statische geluid van je oude vertrouwde stereo-set. Met spatial audio krijgt geluid eindelijk de diepte die het verdient. Dankzij slimme algoritmes die de akoestiek van de echte wereld nabootsen, ontsnapt de audio aan je koptelefoon of soundbar. Geluid beweegt vrij door de kamer, waardoor een helikopter in een film ook echt boven je hoofd lijkt te cirkelen. Het is de overstap van een platte foto naar een hologram, maar dan voor je oren.

Bioscoopervaring thuis

De meest logische toepassing voor spatial audio is zonder twijfel de moderne filmervaring. Wanneer je een blockbuster kijkt die is gemixt in formaten zoals Dolby Atmos, komt de techniek pas echt tot leven. Een helikopter die overvliegt of regen die op een dak klatert, krijgt een verticale dimensie die voorheen onmogelijk was met een standaard hoofdtelefoon of een simpele soundbar.

Voor filmliefhebbers die niet de ruimte hebben voor een volledige surround-installatie met fysieke speakers in het plafond, biedt spatial audio een overtuigend en compact alternatief dat de zogenaamde immersie aanzienlijk vergroot.

©ER | ID.nl

Muziek met een extraatje

Voor muziek is het nut van ruimtelijke audio iets genuanceerder en sterk afhankelijk van de productie. Bij klassieke concerten of live-opnames kan de techniek je het gevoel geven dat je midden in de concertzaal zit, waarbij de akoestiek van de ruimte tastbaar wordt. Ook bij moderne popmuziek die specifiek voor dit formaat is geproduceerd, kunnen artiesten creatiever omgaan met de plaatsing van instrumenten of subtiele geluidseffecten.

Toch blijft voor de purist die zweert bij een eerlijke, ongefilterde weergave van een studio-album de traditionele stereomix vaak de voorkeur genieten, omdat spatial audio de oorspronkelijke balans soms onnatuurlijk kan veranderen.

Gaming en de functionele voorsprong

In de wereld van gaming verschuift de waarde van spatial audio van puur esthetisch naar functioneel. Vooral in competitieve shooters is het horen van de exacte positie van een tegenstander een serieus dingetje. Door gebruik te maken van ruimtelijke audio kun je voetstappen boven, onder of achter je nauwkeurig lokaliseren. Dat geeft niet alleen een intensere spelervaring waarbij je volledig wordt opgeslokt door de spelwereld, maar biedt ook een tactisch voordeel dat met standaard audio simpelweg niet te evenaren is. Hierdoor is de techniek voor fanatieke gamers bijna onmisbaar geworden.

Wanneer kun je het beter uitschakelen?

Ondanks de indrukwekkende demonstraties is spatial audio niet altijd de beste keuze. Voor dagelijks gebruik, zoals het luisteren naar podcasts of het kijken van het journaal, voegt de extra ruimtelijkheid weinig toe en kan het de verstaanbaarheid van stemmen zelfs negatief beïnvloeden. Ook bij oudere opnames die door softwarematige kunstgrepen naar ruimtelijk geluid worden omgezet, ontstaat er vaak een hol en onnatuurlijk resultaat. In dergelijke gevallen is een zuivere stereoweergave nog altijd de meest betrouwbare weg naar een prettige luisterervaring.