Net als de vorige generatie iPhones is de Pro-uitvoering de beste smartphone die Apple te bieden heeft. Deze iPhone 12 Pro moet het vooral van zijn camera’s en beeldscherm hebben. Toch komt de iPhone net even wat tekort voor de echte Pro.

De iPhone 12-serie komt in verschillende smaken. Zo is er de reguliere iPhone 12, die ook in een gelijke, doch compactere uitvoering komt: de iPhone 12 Mini. Ook is er de iPhone 12 Pro, die net even een schepje erbij doet met onder andere een beter scherm en cameratechnologie. Deze iPhone 12 Pro komt juist in een nog-iets-grotere uitvoering: de iPhone 12 Pro Max. Helemaal gelijk zijn de Pro en de Pro Max overigens niet. De gebruikte reguliere lens en zoomlens zijn net even anders, wat eigenlijk wel onnodig verwarrend is. Wij hebben de iPhone 12 Pro getest, meer details over de camera’s lees je verderop in deze iPhone review.

De iPhone 12-serie, waaronder deze iPhone 12 Pro beschikken over 5G en de nieuwste chipset die de concurrentie van onder andere Qualcomm, Samsung en MediaTek op het gebied van prestaties nog een stapje verder op achterstand zet. Tevens draaien ze natuurlijk de laatste versie (14.1) van iOS en kun je de nieuwe MagSafe-opladers gebruiken op deze smartphone.

©PXimport

©PXimport

©PXimport

Pro-stempel

De iPad Pro, waarvan de laatste uitvoering eerder dit jaar verscheen, heeft meer in zijn mars dan de reguliere iPad en iPad Air, waarbij Apple hard zijn best doet om de iPad Pro als laptopvervanger aan te prijzen. De Pro-vernieuwingen van deze iPad benadrukken dat (onder meer).

Apple probeert natuurlijk niet de iPhone 12 Pro als laptopvervanger weg te zetten. Een pro-uitvoering van een smartphone is volgens Apple vooral bedoeld voor wie veel bezig met foto- en videografie. Natuurlijk heeft Apple daarom zich zoveel mogelijk uitgesloofd met technieken, sensoren en software om op dat vlak veel te bieden. Het vastgelegde beeldmateriaal moet natuurlijk ook optimaal tot zijn recht komen, dus ook qua scherm mag je op z’n minst veel verwachten.

iPhone 12 of iPhone 12 Pro?

Maar eerst even een stapje terug naar de reguliere niet-Pro-basis. De iPhone 12 scoorde hoog in onze review. In tegenstelling tot zijn voorganger, de iPhone 11, springt vooral het verbeterde scherm er uit. Maar ook de dubbele camera legt zeer goede foto’s en video’s vast. Juist de terreinen van de iPhone 12 Pro.

Je merkt verschil als je beide smartphones naast elkaar legt. Het oledscherm van de iPhone 12 Pro is helderder en gedetailleerder. De iPhone 12 Pro heeft werkelijk een prachtig beeldscherm, dat 6,1 inch in diameter is en een resolutie van 2532 bij 1170 telt. Maar eerlijk, de verschillen zijn niet enorm. Het is geen reden zijn om de meerprijs van de Pro-uitvoering te rechtvaardigen, dat is zonde. Want Apple had niet ver hoeven kijken om het scherm van de iPhone Pro er uit te laten springen, Zo beschikt de iPad Pro bijvoorbeeld een scherm met een hogere verversingssnelheid (120 hertz, in plaats van het gebruikelijke 60 hertz), wat vloeiender lopend beeld oplevert.

Tegenvallende accucapaciteit

Natuurlijk weegt een scherm met hogere verversingsnelheid zwaarder op de accu, waarmee een ander punt blootgelegd wordt waar de iPhone 12 Pro beter in had gemoeten. De accucapaciteit van 2.815 mAh is te laag. Zelfs voor dit reguliere scherm. Bij intensief gebruik (vooral op 5G) ga je te snel door je accu heen, en juist die Pro-doelgroep zou meer met zwaardere processen aan de slag moeten, zoals video- en fotobewerking. Bij normaal gebruik houdt de accu het wel een dag uit, maar bij intensief gebruik niet en zou je eigenlijk tijdens het werken aan de kabel moeten. Pro-onwaardig. Bovendien, een kleine accu slijt ook sneller, wat ook niet gunstig is voor de levensduur van je smartphone.

Dat opladen kan draadloos of via de nieuwe MagSafe-oplader. Deze oplader klikt magnetisch vast aan de achterzijde van de iPhone om hem vervolgens via de draadloze techniek op te laden. Met een speciaal MagSafe-hoesje kun je zelfs de oplader magnetisch aan het hoesje klikken om de smartphone op te laden. De MagSafe-oplader heeft een usb-c-aansluiting, waardoor je hem in een stekkerblokje met een usb-c-poort moet plaatsen. Een stekkerblok vind je niet in het doosje van de iPhone 12 Pro. Hoewel dat geen groot gemis is, zul waarschijnlijk wel een nieuw stekkerblok moeten aanschaffen om MagSafe te gebruiken, waarna je bestaande stekkerblok opeens gedegradeerd is tot e-waste.

©CIDimport

Wat wel een groot gemis is, is een moderne aansluiting op de iPhone 12 Pro. Apple houdt nog altijd vast aan de zwaar verouderde Lightning-aansluiting. Dit is een gemis op de reguliere iPhone 12, maar al helemaal op de Pro-uitvoering. Als je meer uit je smartphone wilt halen, zoals snelle data-overdracht (bijvoorbeeld om je grote 4K-videomateriaal over te zetten), snelladen of het aansluiten van apparatuur, dan is usb-c onmisbaar en je smartphone klaar voor de toekomst. Wat de keuze van Apple onverklaarbaarder maakt is dat de iPad Pro wél over een moderne usb-c-aansluiting beschikt.

Camera

Het camerasysteem aan de achterzijde van de smartphone is veelzijdiger dan die van de iPhone 11 Pro en de dualcam van de iPhone 12. De drie lenzen aan de achterzijde bieden de mogelijkheid om naast gewone foto’s ook ingezoomde- en groothoekfoto’s te maken. Tevens is er een dieptesensor geplaatst; een zogenaamde Lidar-sensor. Dankzij deze sensor zou de iPhone sneller in staat moeten zijn de omgeving in te schatten en daar de optimale instellingen voor toe te passen bij fotografie. In praktijk merkte ik echter op dat gebied geen verschil op met fotografie. Juist voor AR (augmented reality) is deze sensor echter geschikt.

©PXimport

Qua lensspecificaties springt in het oog dat de lenzen een lager diafragma en hogere pixelgrootte hebben, wat in praktijk inhoudt dat de lenzen in staat zijn meer licht op te vangen en ondanks moeilijke lichtomstandigheden minder ruis tonen. Dat gecombineerd met de rekenkracht van de smartphone zelf, houdt in dat je met de iPhone 12 Pro één van de beste veelzijdigste camera’s in handen hebt. Qua functies, maar ook onder alle omstandigheden.

De automatische nachtmodus is zeer indrukwekkend, ongeacht de lens die je gebruikt. Gebruik hierbij voor het mooiste resultaat bij voorkeur de reguliere lens, in plaats van de groothoek- of telelens. Hoewel de verschillen niet groot zijn, maakt deze wel zichtbaar de mooiste foto’s bij weinig licht. Overigens loopt Apple qua nachtfotografie nog altijd ver achter op Huawei, dat met zijn techniek niet alleen meer zichtbaar maakt bij nachtfotografie, maar dat ook sneller doet, zodat bewegingsonscherpte minimaal blijft. Want bewegingsonscherpte bij de nachtmodus, ook op de iPhone 12 Pro, daar ontkom je niet aan. Ook is er een nachtmodus voor de frontcamera ontwikkeld, een leuk extraatje. Maar in praktijk valt het wat tegen. Je moet het toestel erg dichtbij houden, om zo de schermverlichting te gebruiken voor je selfie, waardoor je lastig een selfie maakt met anderen of een mooie achtergrond op je selfie krijgt.

In alle andere lichtomstandigheden weet Apple de concurrentie wel achter zich te laten met de camera van de iPhone 12 Pro. Het dynamisch bereik, de details en realistische kleuren zien er allemaal picobello uit. Ook hier zijn de verschillen tussen de drie lenzen klein, maar wel zichtbaar. Dit blijft toch iets waar andere smartphone-fabrikanten die de achterzijde van de smartphone volbehangen met lenzen wat van kunnen leren. Maar ook zijn de verschillen klein met de iPhone 12, je moet met je neus tegen het scherm aan duwen om het verschil te zien. Het is de toevoeging van de telelens die écht het verschil maakt.

©CIDimport

©CIDimport

©CIDimport

©PXimport

©PXimport

©PXimport

De drie camera's van de iPhone 12 Pro overdag en in de nachtmodus.

©PXimport

©CIDimport

©PXimport

©CIDimport

Verschillende camera’s iPhone 12 Pro en iPhone 12 Pro Max

iOS 14 en 5G: klaar voor de toekomst?

Wat Android-concurrenten maar niet opgelost krijgen, is update-ondersteuning die in de buurt komt als die van de iPhone. Daarom weet je dat je met de iPhone 12 Pro een toestel hebt waarmee je lang vooruit kunt, mits je bij gebruik een beetje rekening houdt met de batterij levensduur en een hoesje om de smartphone doet. Want ondanks dat de bouwkwaliteit hoogwaardig is, zijn de voor- en achterkant van glas. En hoe erg je ook opschept over de duurzaamheid van dat glas, eigenschap is dat het gevoelig is en blijft voor krassen en barsten. Desondanks, je weet dat je jarenlang op update-ondersteuning kan rekenen bij de iPhone 12 Pro.

De iOS-versie waar de iPhone 12 Pro mee verschijnt (zoals genoemd, iOS 14.1) brengt veel vernieuwing met zich mee. Zo heb je als gebruiker meer privacy-mogelijkheden om volggedrag van apps- en sites te beteugelen en zal zelfs de Android-gebruiker zich meer thuis voelen door de mogelijkheid widgets op het startscherm toe te voegen. De vrijheid van Android, die biedt iOS echter niet, maar misschien is daar nog niet het laatste woord over gesproken, omdat Apple’s App Store-beleid inmiddels onderzocht wordt vanwege mogelijke monopolistische praktijken.

Dat de iPhone 12 Pro 5G ondersteunt is ook vooral voor de toekomst mooi meegenomen. Natuurlijk kun je nu al met je iPhone 12 Pro verbinding maken met 5G-netwerken, maar de uitrol van 5G is net begonnen. Hierdoor zal je nu al een snelheidsverschil merken, maar revolutionair is het nog niet. Het echte verschil gaat pas gemaakt worden wanneer de 3,5 GHz frequentieband ingezet kan worden voor 5G. Dit kan echter nog jaren duren, omdat die band momenteel wordt gebruikt voor andere doeleinden. 5G anno 2020 is daardoor een leuk extraatje, maar geen reden om nieuwe smartphone te kopen.

©CIDimport

©CIDimport

De verschillen tussen de iPhone 12 en iPhone 12 Pro zijn klein.

Alternatieven voor de iPhone 12 Pro

Het bestaansrecht van de iPhone 12 Pro is een beetje wankel. De oorzaak ligt gek genoeg niet bij de concurrentie, maar bij Apple zelf. De iPhone 12 doet nauwelijks onder voor de Pro-variant. Sterker nog. De iPhone 12 slaat het bestaansrecht onder de iPhone 12 Pro vandaan. Het scherm van de Pro-variant is iets beter, de camera wat veelzijdiger en ietsje beter… Maar daarna houdt het eigenlijk wel op, terwijl de prijs van de Pro wel behoorlijk hoger ligt. Apple had niet ver hoeven kijken om het dunne bestaansrecht te voorkomen: een scherm met hoge verversingssnelheid, een moderne aansluiting, een flinke accu en bij voorkeur gewoon alle drie de opties.

Android-alternatieven liggen voor de hand, en kun je vooral bij Samsung vinden met de Note- en Galaxy S-series. Op cameragebied lever je niet veel in. De schermen zijn beter. Maar Android met Samsung’s schil, bloatware en update-ondersteuning zijn goede redenen om naar Apple uit te wijken.

Conclusie

De conclusie laat zich al raden uit de vorige alinea en de kop boven dit artikel. Ondanks dat de iPhone 12 Pro een fantastische smartphone is, waarmee je zeker een veilige keus maakt. Heeft de smartphone te weinig in zijn mars om zijn hogere prijs dan de iPhone 12 te rechtvaardigen. Vooral de verouderde Lightning-aansluiting en te kleine accucapaciteit zijn ronduit zonde.

HDMI 2.1 is de nieuwste standaard voor beeldoverdracht, maar lang niet iedereen heeft de extra bandbreedte ook écht nodig. Vooral voor gamers met een PlayStation 5, Xbox Series X of krachtige pc is het relevant. Kijk je alleen films of televisie? Dan volstaat de oudere aansluiting vaak prima. Wij leggen uit waar de grens ligt.

Als je momenteel op zoek bent naar een nieuwe televisie of monitor vlíegen de technische termen je om de oren. HDMI 2.1 wordt door fabrikanten en winkels vaak gepresenteerd als een absolute noodzaak voor een scherm dat klaar is voor de toekomst. Hierdoor ontstaat de angst dat je een miskoop doet als je kiest voor een model met de oudere HDMI 2.0-standaard. Toch is dat in veel Nederlandse huiskamers een misvatting, want de voordelen zijn nogal specifiek. Veel consumenten betalen onnodig extra voor een functie die ze technisch gezien nooit zullen activeren. Na het lezen van dit artikel weet je precies of jij die snelle poort nodig hebt, of dat je dat budget beter aan een groter scherm of beter geluid kunt besteden.

De kern van het probleem: bandbreedte

Het fundamentele verschil tussen de gangbare HDMI 2.0-standaard en de nieuwere 2.1-versie zit 'm in de digitale snelweg die ze bieden. Je kunt het zien als een waterleiding: door een 2.1-kabel kan veel meer water (of dus data) tegelijk worden gepompt (48 Gbit/s in dit geval) dan door de oudere 2.0-variant (die 'maar' 18 Gbit/s kan verwerken). Die extra ruimte is nodig voor 4K-beelden met een zeer hoge verversingssnelheid (120 beelden per seconde) of voor extreem hoge resoluties zoals 8K.

Een hardnekkige mythe is dat HDMI 2.1 het beeld altijd mooier maakt. Dat is onjuist. Als je naar een Netflix-serie kijkt in 4K, ziet dat er via een 2.0-poort exact hetzelfde uit als via een 2.1-poort. De kabel verandert niets aan de kleuren, de scherpte of het contrast; hij zorgt er alleen voor dat het signaal 'erdoor' past. Pas als er een file op de kabel ontstaat (omdat je te veel beelden per seconde wilt versturen) wordt de nieuwe standaard noodzakelijk. Zolang je dataverbruik onder de limiet van HDMI 2.0 blijft, voegt versie 2.1 niets toe aan de beeldkwaliteit.

Wanneer werkt dit wél goed?

HDMI 2.1 komt pas echt tot zijn recht als je de grenzen van beweging en snelheid opzoekt. Dat is vrijwel exclusief het domein van de fanatieke gamer. Heb je een PlayStation 5 of Xbox Series X in huis en wil je games spelen in de hoogste 4K-resolutie met 120 beelden per seconde (120 Hz)? Dan is een HDMI 2.1-aansluiting op je tv onmisbaar. Zonder deze poort blijft je console steken op 60 beelden per seconde, wat minder vloeiend oogt bij snelle shooters of racegames.

Ook pc-gamers met een zware, moderne videokaart (zoals de NVIDIA RTX 40- of 50-serie) profiteren hiervan als ze hun pc op de tv aansluiten. Naast de snelheid biedt de 2.1-standaard ondersteuning voor Variable Refresh Rate (VRR). Dat zorgt ervoor dat de televisie zijn verversingssnelheid continu aanpast aan de spelcomputer, wat haperingen en 'tearing' (waarbij het beeld in tweeën lijkt te breken) voorkomt. Daarnaast is er Auto Low Latency Mode (ALLM), een signaal waardoor je tv automatisch naar de spelmodus schakelt zodra je de console aanzet. Voor wie de maximale prestaties uit een moderne spelcomputer wil halen, is HDMI 2.1 dus een logische en eigenlijk verplichte keuze.

Oké, maar wanneer werkt dit níet goed?

Voor de gemiddelde kijker is de meerwaarde van HDMI 2.1 nagenoeg nihil. Kijk je voornamelijk lineaire televisie (nieuws, talkshows), sportwedstrijden, films op Blu-ray of series via streamingdiensten als Disney+ en Videoland? Dan kom je nooit in de buurt van de bandbreedte die HDMI 2.0 niet meer aankan. Films en series worden vrijwel altijd gemaakt en uitgezonden in 24, 30 of maximaal 60 beelden per seconde. Een standaard HDMI 2.0-aansluiting kan 4K-beeld op 60 Hz fluitend aan, inclusief HDR (High Dynamic Range).

Ook voor bezitters van een oudere of minder krachtige spelcomputer, zoals de PlayStation 4, de Xbox One of de Nintendo Switch, voegt de nieuwe poort niets toe. Het signaal dat deze apparaten uitsturen is simpelweg niet zwaar genoeg om de bredere snelweg nodig te hebben. Je koopt in dat geval een Ferrari om er vervolgens alleen maar mee in een 30-kilometerzone te rijden. Je betaalt voor capaciteit die ongebruikt blijft, terwijl je dat geld wellicht beter had kunnen investeren in een tv met een beter contrast of hogere helderheid.

Dealbreakers

Er zijn specifieke situaties waarin het blindstaren op HDMI 2.1 je keuze onnodig beperkt of zelfs leidt tot een slechtere aankoop. Dit zijn de harde grenzen:

©DC Studio

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om de juiste keuze te maken, moet je kritisch kijken naar wat er in je tv-meubel staat of komt te staan. De vuistregel is eenvoudig: ben jij iemand die elke frame telt in een online shooter en heb je de hardware om dat te genereren? Dan moet HDMI 2.1 bovenaan je wensenlijst staan; zonder die poort knijp je de prestaties van je dure console af en mis je de soepelheid waarvoor je betaald hebt.

Ben je daarentegen een filmliefhebber die geniet van de hoogste beeldkwaliteit in HDR, of kijk je vooral sport? Richt je dan op het contrast, de helderheid en de kleurweergave van het paneel. Een kwalitatief hoogwaardig paneel met een 'oudere' aansluiting geeft een indrukwekkender plaatje bij films dan een middelmatige tv die toevallig wél een 2.1-aansluiting heeft. Laat je niet gek maken door het idee van toekomstbestendigheid als de beloofde toekomst niet aansluit bij jouw kijkgedrag.

Dus...

HDMI 2.1 is essentieel voor gamers met een PS5, Xbox Series X of krachtige pc die willen spelen in 4K bij 120 Hz. Voor filmkijkers, serie-bingers en tv-kijkers biedt de standaard geen zichtbare beeldverbetering ten opzichte van HDMI 2.0. De extra bandbreedte is puur bedoeld voor zeer hoge framerates die videocontent niet gebruikt. Kies alleen voor HDMI 2.1 als je hardware hebt die deze snelheid daadwerkelijk kan benutten. In alle andere gevallen is de kwaliteit van het beeldscherm zelf veel belangrijker dan het type aansluiting.

Op 26 januari kan de wereld aan de slag met Highguard. Het lijkt erop dat iedereen weet wat Highguard is, terwijl tegelijkertijd ook niemand precies weet wát Highguard nou precies is. In dit artikel zetten we dus uiteen wanneer je de game kunt spelen, en waarom deze titel van Wildlight Entertainment zoveel aandacht krijgt.

Releasedatrum van Highguard

Highguard is vanaf vandaag, 26 januari, rond 19:00 uur Nederlandse tijd beschikbaar op pc, PlayStation 5 en Xbox Series X en S. De exacte releasetijd is nog niet bekend, maar vermoedelijk zal de game rond die tijd op alle platforms beschikbaar worden.

Daarbij is het spel free-to-play, dus je hoeft niets te betalen om Highguard te spelen. Daarbij ondersteunt de game crossplay en cross-save, dus je kunt de game samen met vrienden op andere platforms spelen en je progressie op andere platforms meenemen. Het spel is niet te preloaden, maar vereist op pc in ieder geval 25 GB aan beschikbare opslagruimte.

Met de lancering van het spel zendt ontwikkelaar Wildlight Entertaiment om 19:00 uur Nederlandse tijd ook direct een zogenaamde Launch Showcase uit op YouTube - ook hieronder te bekijken. De studio belooft in deze showcase een ‘deepdive in de gameplay’ van Highguard te tonen, de contentplannen voor het eerste jaar uit de doeken te doen en nog ‘veel meer’. 

Wat is Highguard?

Aan team-based PvP heroshooters als Overwatch is geen gebrek, maar Highguard lijkt zich bij die groep te scharen. Het spel wordt ontwikkeld door Wildlight Entertainment, dat weer bestaat uit oud-ontwikkelaars van onder andere Titanfall en Apex Legends. Mensen die dus meer dan prima shooters in elkaar hebben gedraaid, waardoor de interesse toch ietwat gewekt wordt. 

Ieder team in de game bestaat uit drie zogenaamde Wardens, waarvoor verschillende personages gekozen kunnen worden. In de trailer zien we bijvoorbeeld een ridderachtige personage, die met een speciale vaardigheid elektrische stokken rond kan gooien. Ook is er een groot ijsmonster dat schijnbaar muren kan laten verschijnen, een soort cowboy met beestachtige klauwen en een personage dat met messen kan gooien. Ook heeft ieder personage schijnbaar toegang tot geweren om het vijandelijke team mee te bevechten.

Het doel van een potje is namelijk het vinden van de ‘Shieldbreaker’, een soort groot zwaard waarmee je de basis van de tegenstanders open kan breken en uiteindelijk overnemen. Wanneer dit lukt is het potje gewonnen. In de context van de game krijgt jouw team op die manier de controle over het continent. 

©Wildlight Entertainment

Waarom is er zoveel om Highguard te doen?

Wildlight positioneert de game in hun marketing als een “nieuw soort shooter”, maar veel spelers zijn op basis van de trailer nog niet overtuigd. Highguard doet qua opzet van de potjes wel een paar dingen anders dan hero-shooters als Overwatch en Marvel Rivals, maar zoals Concord in 2024 liet zien is de huidige markt voor dit subgenre binnen shooters redelijk verzadigd. Velen zijn simpelweg nog niet overtuigd dat Highguard daadwerkelijk iets vernieuwends met zich mee weet te brengen.

Dit valt ook te verwijten aan een opvallend gebrek aan marketing van de game. Zo’n anderhalve maand voor release hoorden we voor het eerst van Highguard, toen de trailer werd getoond als afsluiter van The Game Awards. Normaliter is de laatste aankondiging van die show een van de hoogtepunten, maar Highguard wist mensen niet te enthousiasmeren. 

De gesprekken rondom Highguard werden echter nog vreemder, toen opviel dat Wildlight geruime tijd niets meer plaatste op sociale media over de game. Na de initiële aankondiging van de game werd er wekenlang niets meer geplaatst op het X-account van Highguard, tot drie dagen voor launch - toen het bedrijf een countdown startte. Ook dit maakte het lastig om enthousiast te worden voor Highguard. 

©Wildlight Entertainment

In de afgelopen dagen doken er berichten en geruchten op die stelden dat Geoff Keighley - de presentator en oprichter van The Game Awards - Highguard specifiek had uitgekozen als afsluiter van The Game Awards, omdat hij hier wel iets in zag. Op 25 januari plaatste Keighley een gif op X, waarin John Hammond uit Jurassic Park zegt: “Over 48 uur accepteer ik jullie verontschuldigingen”. 

Natuurlijk gunnen we iedere game waar tijd en passie in heeft gezeten het beste, maar het is ook niet te ontkennen dat het verhaal rondom Highguard op zijn minst frappant te noemen is. Nou ja, vanaf 19:00 uur kunnen we het spel zelf onder handen nemen. Verwacht daarom binnenkort impressies op onze socials en ID.nl.