Oppo lanceerde in maart 2020 de eerste 5G-telefoon in Nederland. De Chinese smartphonemaker is in Europa niet zo bekend, maar dat zou weleens kunnen veranderen. De fabrikant heeft namelijk de ambitie om ook in Europa leidend te worden. Kortom, een nieuwe speler om rekening mee te houden. Daarom een blik op het privacybeleid van dit merk. Hoe veilig is Oppo te gebruiken?

De Algemene Verordening Gegevensbescherming (AVG) vereist van verwerkingsverantwoordelijken dat zij “passende technische en organisatorische maatregelen” nemen om de persoonsgegevens van betrokkenen te beschermen. Dit vermindert de kans op beveiligingsincidenten, waaronder datalekken. De AVG schrijft niet voor welke maatregelen passend zijn. Dit is afhankelijk van meerdere factoren, zoals de stand van de techniek, uitvoeringskosten en aard, omvang en risico’s van de verwerkingsdoeleinden.

Technische maatregelen kunnen bestaan uit het gebruik van encryptie, tweefactorauthenticatie, HTTPS-verbindingen en bijvoorbeeld firewalls. Bij organisatorische maatregelen gaat het meer om interne maatregelen zoals interne beveiligingsprotocollen, controle van logbestanden, toegangsbeperkingen voor werknemers en geheimhoudingsovereenkomsten met werknemers en verwerkers.

Geheimhouding

Uit het privacystatement van Oppo blijkt dat het bedrijf verschillende technische en organisatorische maatregelen neemt om persoonsgegevens van betrokkenen te beschermen. Zo krijgen werknemers “beveiligings- en privacytrainingen, toetsen en andere activiteiten” in het kader van de bescherming en beveiliging van persoonsgegevens. 

Bovendien krijgen de werknemers van Oppo (en zijn geautoriseerde externe serviceproviders) uitsluitend toegang tot persoonsgegevens indien nodig en zijn zij gebonden aan contractuele geheimhoudingsverplichtingen. Bij overtreding daarvan noemt Oppo nog expliciet dat de werknemers persoonlijk aansprakelijk kunnen worden gesteld en dat de arbeidsrelatie kan worden beëindigd.

Met betrekking tot technische maatregelen maakt Oppo onder andere gebruik van “industriële en internationaal erkende standaarden” en beschikt over “relevante certificeringen”. Ondanks dat de informatie over de beveiligingsmaatregelen niet heel concreet is, geeft het wel blijk dat Oppo zich bezighoudt met de beveiliging van persoonsgegevens. Of de fabrikant deze maatregelen ook daadwerkelijk in de praktijk toepast, is niet geverifieerd.

©PXimport

Delen van gegevens

Worden persoonsgegevens van betrokkenen door de verwerkingsverantwoordelijke gedeeld met derde partijen, dan moet de betrokkene hierover geïnformeerd worden. Voor de betrokkene moet duidelijk zijn welke (categorieën) persoonsgegevens met welke (categorie) ontvangers worden gedeeld. De verwerkingsverantwoordelijke moet daarvoor op zijn minst het type ontvangers, de industrie, de (sub)sector en de locatie van de ontvangers kenbaar maken.

In veel privacystatements wordt enkel vermeld dat persoonsgegevens kunnen worden gedeeld met “gelieerde bedrijven” of bijvoorbeeld “zakenpartners”. Welke (soort) bedrijven dit vervolgens zijn en welke informatie zij ontvangen, is niet duidelijk. 

Dit is ook bij Oppo het geval. Oppo noemt bijvoorbeeld wel dat het “externe serviceproviders” inschakelt en gegevens deelt met “zakenpartners en gelieerde bedrijven”, maar niet welke. Ook is onduidelijk welke gegevens deze partijen ontvangen en in welk land zij zich bevinden.

Bewaartermijnen

De AVG schrijft voor dat persoonsgegevens niet langer mogen worden bewaard dan voor het doel van de verwerking noodzakelijk is. Er worden in de AVG verder geen concrete bewaartermijnen genoemd. Het is aan de verwerkingsverantwoordelijke zelf om te bepalen hoelang de gegevens bewaard dienen te worden.

Maar in sommige gevallen gelden er toch wettelijke bewaartermijnen die in acht moeten worden genomen. Een voorbeeld hiervan in Nederland is de fiscale bewaarplicht van zeven jaar. De verwerkingsverantwoordelijke dient de bewaartermijn (en de onderbouwing daarvan) op te nemen in zijn privacystatement.

©PXimport

Oppo benoemt dat de gegevens bewaard worden “voor de duur die minimaal vereist is voor de verwezenlijking van het doel”. Voor het bepalen van de bewaartermijn kijkt Oppo naar de hoeveelheid, aard en gevoeligheid van de persoonsgegevens, het mogelijke risico van schade door ongeoorloofd gebruik en openbaarmaking daarvan, de doeleinden van de verwerking en de toepasselijke wettelijke vereisten.

Dit is alleen niet voldoende. Voor de betrokkenen is zo immers nog steeds niet duidelijk welke concrete bewaartermijnen Oppo hanteert voor bepaalde (categorieën) persoonsgegevens.

Conclusie

Oppo is nog niet zo lang actief op de Europese markt, maar heeft desondanks al uitgesproken ook hier marktleider in smartphones te willen worden. Om dit doel te realiseren zal Oppo eveneens moeten streven naar een hoog beschermingsniveau van persoonsgegevens, conform de Europese privacywetgeving. 

Als relatief nieuwkomer heeft Oppo zichtbaar zijn best gedaan om een helder en overzichtelijk privacystatement op te stellen. Desondanks zijn er zeker inhoudelijke verbeterpunten waar Oppo aan moet werken, wil het bedrijf ook op het gebied van privacy binnen Europa leidend worden.

Tekst: Jesse Vermeij (SOLV Advocaten)

Thuis koffie van restaurantkwaliteit? De Philips Café Aromis 8000-serie belooft het. In deze review lees je of deze volautomaat de hype waarmaakt. Van perfect melkschuim tot minimaal onderhoud: ontdek waarom dit apparaat je lokale barista overbodig maakt, zelfs met gewone supermarktbonen!

Je kent het vast: je zit in je favoriete koffietentje, neemt een eerste slok van de cappuccino die je hebt besteld en valt even stil. De temperatuur, het mondgevoel, die volle smaak… alles lijkt te kloppen. En dan denk je aan de koffie thuis. Die is prima, of in elk geval best oké. Maar daar blijft het dan ook bij.

Dat dacht ik tenminste. Tot ik de Philips Café Aromis 8000-serie op mijn aanrecht installeerde en mijn keuken stante pede in een soort hippe koffiebar veranderde. De installatie van deze fraaie machine behelst niet meer dan een stekker in het stopcontact, water in het reservoir en een dosis verse koffiebonen bovenin. That’s it. Daarna kan het feest beginnen.

Hoewel de term 'restaurantkwaliteit' vaak niet meer dan een loze marketingkreet is, maakt dit apparaat dat woord opeens bizar concreet. Dat zit 'm in heel basale dingen: de koffie is direct op de juiste temperatuur (niet dat lauwe net-niet) en de smaak is vol en romig, zonder die nare bittere nasmaak. Dit apparaat lijkt bovendien precies te snappen wat jij wil; zonder dat je zelf als een bezetene aan de knoppen hoeft te draaien, staat er binnen de kortste keren een meer dan fatsoenlijke kop koffie voor je neus. Wat een topding!

©Philips

Duurdoenerij niet nodig

Erg prettig is het feit dat de machine enorm vergevingsgezind is. Hippe koffiesnobs vertellen je doorgaans dat je zonder exclusieve bonen van 30 euro per kilo nergens bent. Onzin, blijkt nu. Zelfs met een zak supermarktbonen en een pak volle melk (lang houdbaar werkt het best!) tovert dit ding een resultaat tevoorschijn waar je u tegen zegt. Hij weet echt het maximale uit elke boon te persen. Luxe zonder dat je boodschappenlijstje ingewikkeld of overdreven duur wordt, ik hou ervan.

En dan de melk. Vaak is dat thuis niet meer dan een zielig laagje luchtbelletjes dat na tien seconden als sneeuw voor de zon verdwijnt. Hier niet. Dit schuim is stevig, rijk en blijft dapper overeind staan. M'n ochtendcappuccino heb ik dan ook spontaan heilig verklaard, maar de echte verrassing is wat mij betreft de optie 'Melange'. Die is gloeiend heet, heeft de ideale verhouding tussen melk en koffie (puristen verklaren me voor gek) en maakt me elke keer weer instant gelukkig. Ik was aanvankelijk wat sceptisch over dit soort voorgeprogrammeerde recepten, maar deze verhouding is zo perfect afgestemd dat het elke keer weer aanvoelt als een echte traktatie.

©Philips

'Wat willen jullie drinken?'

Bezoek over de vloer? Kom maar door met de bestellingen! Vroeger hoopte ik stiekem op de keuze voor zwart (want: geen gedoe met melk), nu draai ik mijn hand niet meer om voor een latte of espresso macchiato. Sterker nog, ik nodig mensen nu vol enthousiasme uit om een kopje koffie te komen doen, en de reacties zijn elke keer unaniem: "Wauw, lekkere koffie!" 

Het mooie is dat je specifieke voorkeuren van je bezoek niet elke keer opnieuw hoeft in te voeren. Dankzij de gebruikersprofielen heeft iedereen in huis zijn eigen 'knop'. De een wil de latte met extra melk, de ander wil 'm juist sterker: dat kun je allemaal opslaan. En de machine verrast ook in de breedte. Waar ik zelf inmiddels min of meer verslaafd ben aan de Red Eye (een pittige boost voor de korte nachten), scoor ik bij mijn dochter punten met de 'Babychino'-functie: alleen warm melkschuim. Lekker voor het slapen gaan. 

Voor de liefhebbers zitten er trouwens nog allerlei cold brew-opties in het assortiment. Niet helemaal mijn ding – koffie kan me niet heet genoeg – maar fijn dat het kan als de smaak (of het bezoek) daarom vraagt.

©Eelko Rol

Geen schoonmaak-nachtmerries

Dan het onderhoud. We kennen de horrorverhalen van schimmelende slangetjes in volautomaten en hopeloos verkalkte zetgroepen. De Café Aromis 8000 is wat dat betreft een verademing. Water bijvullen, bakje met koffiepucks legen en (belangrijk!) de melkhouder gewoon even omspoelen onder de kraan (schijnt zelfs in de vaatwasser te kunnen). Geen ingewikkeld gedoe; de machine spoelt zichzelf krachtig door bij het opstarten en afsluiten. Het ding staat er, hij werkt en zeurt verder niet om aandacht. Had ik al gezegd dat dit een topding is?

O, en er is een app. Is die noodzakelijk? Neuh. Is het lekker? Ja! Via de app kun je de machine alvast aan het werk zetten terwijl je zelf nog even je mail checkt in bed. Je weet: technologie is op zijn best als het je luiheid faciliteert, en dat heeft Philips hier goed begrepen.

©Philips

Conclusie? Dit is meer dan een keukenapparaat; het is een stukje levensgeluk. Je hoeft niet meer te kiezen tussen gemak (dag Senseo!) en smaak. De Philips Café Aromis 8000 bewijst dat je dat perfecte koffiemomentje gewoon thuis kunt creëren. Zonder barista-cursus, zonder gedoe, maar mét die gelukzalige stilte na de eerste slok.

Enige minpuntje is wellicht de prijs, want die is met 999 euro best fors. Maar reken maar uit: een cappuccino kost tegenwoordig al snel 4 euro, dus met 250 gloeiend hete geluksmomentjes thuis heb je deze machine er al uit. Dat moet je jezelf gewoon gunnen.

Marc-Alexis Côté, die voorheen de Assassin's Creed-gamefranchise bij Ubisoft overzag, heeft dat bedrijf nu aangeklaagd.

Afgelopen oktober werd aangekondigd dat Côté vertrokken was bij het bedrijf. Dat gebeurde rond dezelfde tijd als dat Ubisoft de Assassin's Creed-franchise onderbracht onder Vantage Studios, een nieuwe dochteronderneming die het samen met Tencent heeft opgericht. Côté heeft decennialang aan de Assassin's Creed-franchise gewerkt en stond de laatste jaren aan het hoofd van de populaire spellenreeks.

Côté zou toen Assassin's Creed naar Vantage Studios ging een aanbod van Ubisoft hebben gekregen om een andere leidende positie binnen het bedrijf aan te nemen. Côté liet kort daarna publiekelijk weten dat deze positie niet vergelijkbaar was met zijn eerdere werk.

De aanklacht

Nu klaagt Côté Ubisoft dus aan, zo meldt CBC Radio Canada. Volgens hem zou hij de rol van 'Head of Production' aangeboden hebben gekregen binnen Ubisoft nadat Assassin's Creed binnen Vantage Studios werd ondergebracht, gevolgd door een mogelijke positie als 'Creative House'.

Volgens Côté zou hij daardoor leiderschap krijgen over "tweederangs" Ubisoft-franchises. Aangezien hij daarvoor de Assassin's Creed-franchise overzag, voelde dit voor hem als een wezenlijke stap terug.

Côté nam naar eigen zeggen twee weken vrij om over deze situatie te reflecteren. Aan het einde van die periode zou Ubisoft hebben geëist dat hij een besluit moest maken en besloot Côté dat dit een onacceptabele situatie was, en een "ontslag in vermomming". Hij eiste dan ook ontslagvergoeding, waarna hij te horen kreeg dat hij niet meer op werk hoefde te komen en Ubisoft aankondigde dat hij was vertrokken.

Volgens Côté heeft Ubisoft geclaimd dat hij vrijwillig is vertrokken, zodat men geen ontslagvergoeding hoefde te betalen. Côté eist nu twee jaar aan loon als ontslagvergoeding en 75.000 dollar aan schadevergoeding vanwege machtsmisbruik en schade aan zijn reputatie. In totaal komt dat neer op meer dan 1,3 miljoen dollar. Ook wil hij dat het concurrentiebeding komt te vervallen.

Vantage Studios en Assassin's Creed

Ubisoft richtte vorig jaar samen met het Chinese Tencent de dochteronderneming Vantage Studios op. Daar zijn de drie belangrijkste Ubisoft-franchise in ondergebracht, namelijk Assassin's Creed, Far Cry en Rainbow Six. Ook de ontwikkelteams die aan deze reeksen werken maken nu onderdeel uit van Vantage Studios.

De Assassin's Creed-franchise is al jarenlang een van de belangrijkste gamereeksen van de Franse uitgever Ubisoft. In de spellen gebruiken spelers parkour, stealth en gevechten om diverse exotische locaties uit de geschiedenis te verkennen. Het meest recente deel is het vorig jaar uitgekomen Assassin's Creed Shadows.