Oppo lanceerde in maart 2020 de eerste 5G-telefoon in Nederland. De Chinese smartphonemaker is in Europa niet zo bekend, maar dat zou weleens kunnen veranderen. De fabrikant heeft namelijk de ambitie om ook in Europa leidend te worden. Kortom, een nieuwe speler om rekening mee te houden. Daarom een blik op het privacybeleid van dit merk. Hoe veilig is Oppo te gebruiken?

De Algemene Verordening Gegevensbescherming (AVG) vereist van verwerkingsverantwoordelijken dat zij “passende technische en organisatorische maatregelen” nemen om de persoonsgegevens van betrokkenen te beschermen. Dit vermindert de kans op beveiligingsincidenten, waaronder datalekken. De AVG schrijft niet voor welke maatregelen passend zijn. Dit is afhankelijk van meerdere factoren, zoals de stand van de techniek, uitvoeringskosten en aard, omvang en risico’s van de verwerkingsdoeleinden.

Technische maatregelen kunnen bestaan uit het gebruik van encryptie, tweefactorauthenticatie, HTTPS-verbindingen en bijvoorbeeld firewalls. Bij organisatorische maatregelen gaat het meer om interne maatregelen zoals interne beveiligingsprotocollen, controle van logbestanden, toegangsbeperkingen voor werknemers en geheimhoudingsovereenkomsten met werknemers en verwerkers.

Geheimhouding

Uit het privacystatement van Oppo blijkt dat het bedrijf verschillende technische en organisatorische maatregelen neemt om persoonsgegevens van betrokkenen te beschermen. Zo krijgen werknemers “beveiligings- en privacytrainingen, toetsen en andere activiteiten” in het kader van de bescherming en beveiliging van persoonsgegevens. 

Bovendien krijgen de werknemers van Oppo (en zijn geautoriseerde externe serviceproviders) uitsluitend toegang tot persoonsgegevens indien nodig en zijn zij gebonden aan contractuele geheimhoudingsverplichtingen. Bij overtreding daarvan noemt Oppo nog expliciet dat de werknemers persoonlijk aansprakelijk kunnen worden gesteld en dat de arbeidsrelatie kan worden beëindigd.

Met betrekking tot technische maatregelen maakt Oppo onder andere gebruik van “industriële en internationaal erkende standaarden” en beschikt over “relevante certificeringen”. Ondanks dat de informatie over de beveiligingsmaatregelen niet heel concreet is, geeft het wel blijk dat Oppo zich bezighoudt met de beveiliging van persoonsgegevens. Of de fabrikant deze maatregelen ook daadwerkelijk in de praktijk toepast, is niet geverifieerd.

©PXimport

Delen van gegevens

Worden persoonsgegevens van betrokkenen door de verwerkingsverantwoordelijke gedeeld met derde partijen, dan moet de betrokkene hierover geïnformeerd worden. Voor de betrokkene moet duidelijk zijn welke (categorieën) persoonsgegevens met welke (categorie) ontvangers worden gedeeld. De verwerkingsverantwoordelijke moet daarvoor op zijn minst het type ontvangers, de industrie, de (sub)sector en de locatie van de ontvangers kenbaar maken.

In veel privacystatements wordt enkel vermeld dat persoonsgegevens kunnen worden gedeeld met “gelieerde bedrijven” of bijvoorbeeld “zakenpartners”. Welke (soort) bedrijven dit vervolgens zijn en welke informatie zij ontvangen, is niet duidelijk. 

Dit is ook bij Oppo het geval. Oppo noemt bijvoorbeeld wel dat het “externe serviceproviders” inschakelt en gegevens deelt met “zakenpartners en gelieerde bedrijven”, maar niet welke. Ook is onduidelijk welke gegevens deze partijen ontvangen en in welk land zij zich bevinden.

Bewaartermijnen

De AVG schrijft voor dat persoonsgegevens niet langer mogen worden bewaard dan voor het doel van de verwerking noodzakelijk is. Er worden in de AVG verder geen concrete bewaartermijnen genoemd. Het is aan de verwerkingsverantwoordelijke zelf om te bepalen hoelang de gegevens bewaard dienen te worden.

Maar in sommige gevallen gelden er toch wettelijke bewaartermijnen die in acht moeten worden genomen. Een voorbeeld hiervan in Nederland is de fiscale bewaarplicht van zeven jaar. De verwerkingsverantwoordelijke dient de bewaartermijn (en de onderbouwing daarvan) op te nemen in zijn privacystatement.

©PXimport

Oppo benoemt dat de gegevens bewaard worden “voor de duur die minimaal vereist is voor de verwezenlijking van het doel”. Voor het bepalen van de bewaartermijn kijkt Oppo naar de hoeveelheid, aard en gevoeligheid van de persoonsgegevens, het mogelijke risico van schade door ongeoorloofd gebruik en openbaarmaking daarvan, de doeleinden van de verwerking en de toepasselijke wettelijke vereisten.

Dit is alleen niet voldoende. Voor de betrokkenen is zo immers nog steeds niet duidelijk welke concrete bewaartermijnen Oppo hanteert voor bepaalde (categorieën) persoonsgegevens.

Conclusie

Oppo is nog niet zo lang actief op de Europese markt, maar heeft desondanks al uitgesproken ook hier marktleider in smartphones te willen worden. Om dit doel te realiseren zal Oppo eveneens moeten streven naar een hoog beschermingsniveau van persoonsgegevens, conform de Europese privacywetgeving. 

Als relatief nieuwkomer heeft Oppo zichtbaar zijn best gedaan om een helder en overzichtelijk privacystatement op te stellen. Desondanks zijn er zeker inhoudelijke verbeterpunten waar Oppo aan moet werken, wil het bedrijf ook op het gebied van privacy binnen Europa leidend worden.

Tekst: Jesse Vermeij (SOLV Advocaten)

Meta zou in de loop van dit jaar gezichtsherkenningstechnologie aan diens slimme brillen willen toevoegen.

Dat claimt The New York Times van bronnen te hebben vernomen. De gezichtsherkenningstechnologie zou ergens later dit jaar naar de slimme Ray-Ban- en Oakley-brillen van het bedrijf komen.

Volgens The New York Times zouden de brillen met de technologie gezichten in de omgeving kunnen identificeren via de ingebouwde camera. Daar zouden de brillen profielen van socialmediaplatforms van Meta, zoals Facebook en Instagram, voor gebruiken. Vervolgens zouden dragers van de bril informatie over de persoon in kwestie krijgen.

Logischerwijs zorgt het gerucht voor wat ophef rondom privacy. Meta zou dan ook nog overwegen dat het alleen mogelijk wordt om de technologie in te zetten bij mensen waar de drager een connectie mee heeft op social media. Maar het is nog niet uitgesloten dat Meta er voor kiest dat met de bril ook vreemden herkend kunnen worden via openbare profielen.

Het lijkt waarschijnlijk dat de functie er komt; The New York Times citeert een interne memo van Meta waarin te lezen valt dat het een goed moment is om de functie te lanceren gezien de huidige politieke onrust. Dit omdat veel organisaties die bezwaar zouden maken tegen dergelijke technologie, het te druk zouden hebben met andere problemen. Meta zelf heeft het gerucht aan The New York Times bevestigd noch ontkend.

Je merkt het aan laptops, smartphones en gameconsoles: de prijzen lopen dit jaar op. Inflatie speelt mee, maar dat is niet de voornaamste reden. Waar chipmakers, vooral de geheugenfabrikanten, tot voor kort vooral produceerden voor de traditionele (consumenten)markt, gaat er nu steeds meer capaciteit naar grote AI-datacenters. Daardoor worden geheugen en opslag schaarser. En als iets schaarser wordt, stijgt de prijs. Hoe dat zit en wat dat voor jou betekent, lees je hier.

AI als Rupsje Nooitgenoeg

Zie de geheugenchipindustrie als een bakkerij met een beperkt aantal ovens. Jarenlang werd de capaciteit van die ovens gebruikt voor standaardbrood: regulier DRAM-geheugen (Dynamic random access memory)en NAND-opslag (flashgeheugen) voor consumententech. Nu vragen AI-servers om een nieuw soort brood: high bandwidth memory (HBM). HBM is speciaal geheugen dat direct naast de rekenchip zit, zodat data veel sneller heen en weer kan. En de vraag is groot: marktanalisten verwachten dat datacenters in 2026 een heel groot deel van de geproduceerde geheugenchips gaan opslokken, met schattingen die richting 70 procent gaan Het gevolg is simpel: als meer ovens worden gereserveerd voor dat 'speciale brood', kan er minder standaardbrood gebakken worden. En dat betekent dus dat gewoon geheugen fors duurder aan het worden is.

©Bron prijsdata: Tweakers

RAM-tekort is niet de enige oorzaak

Dat de prijzen van geheugen en opslag in korte tijd zo gestegen zijn, ga je dus voelen: want dit zijn basis-onderdelen in bijna elke laptop of smartphone. Daar komt nog bij dat ook cpu's tijdelijk lastiger te leveren (en in sommige gevallen duurder) waren. Ook van andere onderdelen (denk: printplaten, batterijen en stroomregelchips) is de prijs omhoog aan het gaan. Daarnaast maken nieuwe standaarden zoals Wifi 7 en USB 4 sommige onderdelen bovendien complexer en daarmee duurder.

Geheugenchip en geheugen, wat is het verschil?

Een geheugenchip is het fysieke onderdeel dat uit de fabriek komt: zo'n klein rechthoekig blokje dat je op een printplaat ziet zitten. Je kunt het zien als bakstenen en een muur. De geheugenchips zijn de bakstenen. Een RAM-module is de muur, opgebouwd uit meerdere bakstenen op één printplaat. Een typische module bevat meerdere chips die samen die 8, 16 of 32 GB vormen. En precies daarom werkt een tekort aan chips zo snel door. Als er minder chips beschikbaar zijn, kun je minder RAM-modules maken, minder ssd's vullen en minder chips plaatsen in laptops, telefoons en tablets.

©Batorskaya Larisa

Laptops, smartphones en consoles: daarom worden ze duurder

De onderstaande tabel laat zien globaal zien welk deel van het budget naar de verschillende onderdelen gaat. Daarbij moet wel aangetekend dat het om een schatting van percentages gaat; harde cijfers hierover zijn moeilijk te vinden.  Hierdoor zie je beter waar de pijn van de huidige geheugen- en chiptekorten het hardst wordt gevoeld.

Kijk je puur naar deze tabel, dan zou je verwachten dat vooral gameconsoles heel sterk in prijs gaan stijgen. Maar volgens kenners van de markt zouden consolebouwers hun best doen om in ieder geval voorlopig de prijs gelijk te houden – juist omdat de Switch 2 net uit is en de Xbox Series en PS5 al meerdere prijsverhogingen hebben gehad. De klap daar zal eerder opgevangen worden door alles eromheen: denk aan accessoires en abonnementen zoals PlayStation Plus.

Bij laptopfabrikanten en smartphonemakers ligt dat anders. Die hebben geen andere producten in het ümfeld die ingezet kunnen worden om de kosten van het belangrijkste product niet al te veel te hoeven verhogen. De stijgende kosten van geheugen, opslag en processor zullen daar dus wel impact gaan hebben, zo is de verwachting.

Hogere prijzen of minder waar voor je geld

Die impact heeft grofweg twee smaken. Enerzijds zal vooral premium tech duurder worden, maar krijg je daar wel meer voor terug; anderzijds zullen bij mid-range tech de prijzen waarschijnlijk minder hard stijgen, maar krijg je daar tegelijkertijd minder waar voor je geld. Krimpflatie.

Premiumtech: duurder, maar meer mogelijkheden

Hier spelen twee dingen: niet alleen zijn chips minder goed leverbaar, er wordt tegelijkertijd hard gewerkt aan nieuwe productietechnieken (zoals de 2-nanometer chiptechnologie van marktleider TSMC). De productie van zo'n nieuwe chip is een ingewikkeld en duur proces. Dat drijft de prijs op.

Wel is het zo dat je als consument profiteert van de mogelijkheden van de nieuwste generatie chips. Die kunnen langer hoge prestaties volhouden en toch koeler blijven, simpelweg omdat de chip efficiënter met energie omgaat. Dat merk je echt in de praktijk. Dus ja, je betaalt meer, maar je krijgt er ook meer voor terug.

©StocksJust4You - stock.adobe.com

Mid-range: niet duurder, wel mindere specs

Bij de middenklasse proberen merken de prijs aantrekkelijk te houden. Als onderdelen duurder worden, moeten ze ergens compenseren. Je krijgt dan voor ongeveer dezelfde adviesprijs als het model van vorig jaar een smartwatch of telefoon met minder opslag, minder RAM of trager werkgeheugen dan de generatie van vorig jaar. Of het model wordt uitgekleed: extra's (bijvoorbeeld een snellere opslagvariant, betere camera, luxere afwerking) verdwijnen.

En de budgetmodellen?

Hele goedkope modellen hebben het extra lastig. Daar zit weinig marge op, dus een stijging van onderdelenprijzen hakt er direct in. Het principe is hetzelfde als bij mid-range, maar het pakt hier vaker scherper uit: er is minder ruimte om kosten op te vangen, dus je merkt het sneller in RAM, opslag of snelheid. Daarnaast kunnen fabrikanten in het laagste segment ook kiezen om instapmodellen te schrappen, of om 'nieuwe' modellen uit te brengen die intern weinig veranderen. Dat betekent vaak ook: minder keuze voor jou.

Conclusie

Tech is in 2026 duurder geworden omdat de chipindustrie zich steeds meer richt op AI-datacenters. Daardoor verschuift productiecapaciteit naar specialistisch geheugen, en stijgen de prijzen van standaardgeheugen en opslag.

Het advies voor jou is vooral praktisch: als je nu al weet dat je extra RAM, een grotere ssd of een nieuwe smartphone, laptop of gameconsole nodig hebt, wacht dan niet te lang. De signalen uit de markt wijzen erop dat prijzen en beschikbaarheid voorlopig onder druk blijven staan. Dat maakt vergelijken weer belangrijker dan de afgelopen jaren. Kijk niet alleen naar de prijs, maar kijk extra goed naar de specificaties. En kijk daarbij vooral naar RAM en opslag: daar zie je de effecten van wat er nu speelt het snelst terug.