In 2023 ontplofte de hype rondom artificiële intelligentie (AI) en 2024 lijkt daar op voort te borduren. Samsung doet gezellig mee en prijst zijn nieuwe Galaxy S24-smartphones met name aan om uiteenlopende AI-functies. Die functies moeten je leven vooral makkelijker en aangenamer maken, en krijgen van Samsung daarom meer aandacht dan de ietwat verbeterde specificaties.

©Rens Blom

Cirkelen maar!

Met AI – kort gezegd slimme software – kun je een telefoon steeds meer slimme dingen laten doen. Samsung stopt zijn Galaxy S24, S24+ en S24 Ultra vol AI-functies en legt in de marketingcampagne zoals de tv-reclame de focus op het omcirkelen van iets op het scherm om er meer over te weten te komen. Dat omcirkelen doe je door de thuisknop onder in het scherm een paar seconden ingedrukt te houden en daarna het object of de persoon op beeld letterlijk te omcirkelen. De smartphone opent vervolgens een Google-scherm dat – als het goed is – meer informatie geeft over het omcirkelde object. Goed om te weten is dat het niet uitmaakt welke app je open hebt – of dat nou Netflix, TikTok, YouTube of een zelfgemaakte of ontvangen foto in WhatsApp is.

©Rens Blom

In een test blijkt de omcirkelfunctie verrassend goed te werken. We omcirkelen in een TikTok-video een gele jurk, waarna we dat type jurk netjes in Google Shopping-resultaten te zien krijgen. Daarna omcirkelen we in YouTube een bepaald model Volvo en krijgen we netjes webpagina’s van die auto voorgeschoteld. In diezelfde YouTube-video omcirkelen we daarna het rode rokje van de dame naast de auto. Twee seconden later vult het beeld zich met webwinkels die exact dat rokje verkopen. Dat hadden we zelf niet snel kunnen achterhalen...

Nog geen Nederlands

Sommige AI-functies werken vooralsnog minder goed, wat volgens Samsung kan komen omdat de S24-telefoons nog op testsoftware draaien. Zo kan een functie raamreflecties in gemaakte foto’s verwijderen, maar blijft in onze test een deel van de reflectie zichtbaar en verdwijnt juist een deel van het gefotografeerde beeld.

©Rens Blom

En de AI-functie die goede zinnen moet voorstellen om bijvoorbeeld iemand mee uit eten te vragen, komt met zinnen die we zelf niet direct zouden gebruiken. De functie die wat aantekeningen slim zou omzetten naar een boodschappenlijstje en stappenplan, doet ook nog niet helemaal wat hij belooft.

©Rens Blom

Er zijn ook AI-functies die vooralsnog in dertien talen werken, maar niet in het Nederlands. Het live vertalen van telefoongesprekken en live uitschrijven van een audio-opname bijvoorbeeld. Samsung zegt dat deze functies ‘later dit jaar’ ook in het Nederlands moeten werken.

Betere specificaties

De grote focus op AI-functies wil niet zeggen dat de S24-toestellen zelf ongewijzigd zijn gebleven. Samsung heeft de nodige verbeteringen doorgevoerd, maar die zijn subtiel. Van buiten lijken de S24, S24+ en S24 Ultra (opnieuw met uitneembare stylus) namelijk erg veel op de S23-modellen. Dat is niet erg – ze zijn fraai en degelijk – maar wellicht wel wat saai. De schermformaten zijn een tikje gegroeid; in de hand merk je eigenlijk geen verschil tussen een S23 en S24. Totdat je het scherm aanzet. De S24-modellen hebben namelijk allemaal een scherm dat tot 40 procent feller kan dan dat van de S23, waardoor het scherm beter af te lezen is op een zonnige dag.

©Rens Blom

Weinig vernieuwing

Onder de motorkap zijn ook nuttige verbeteringen doorgevoerd. De S24 en S24+ hebben een iets grotere accu, het koelsysteem is vergroot zodat de telefoons minder warm worden tijdens het gamen en de camera’s moeten wat scherpere foto’s en video’s maken. Met name in het donker belooft Samsung duidelijker beelden. Dat was in de goed verlichte demonstratieruimte niet te testen.

De S24-smartphones hebben ook een nieuwe, snellere processor. Op andere punten, zoals de snelheid waarmee de accu oplaadt, zet Samsung geen volgende stap. Het updatebeleid is wel met twee jaar verbeterd, van vijf naar zeven jaar. Een mooie stap, want een Apple iPhone krijgt zo’n zes jaar updates en Google’s Pixel 8-reeks was marktleider met zeven jaar updates. Nu delen Samsung en Google die eerste plaats.

©Rens Blom

Lagere én hogere prijzen

Tot slot de adviesprijzen. Samsung zet de Galaxy S24-serie overwegend goedkoper in de markt dan de S23-reeks vorig jaar. Zo kosten de S24 en S24+ allebei 50 euro minder dan hun voorgangers. Je betaalt 899 euro voor de instapversie van de S24, die ‘slechts’ 128 GB opslagcapaciteit heeft. Het 256GB-model kost 959 euro.

De S24+ heeft 256 GB of 512 GB opslagcapaciteit en kost 1149 of 1269 euro. Wie de S24 Ultra wil, ervaart wel een prijsverhoging. Met een vanafprijs van 1449 euro (256 GB) is de S24 Ultra 50 euro duurder dan zijn voorganger. De modellen met 512 GB of 1 TB opslagcapaciteit zijn daarentegen 10 euro goedkoper dan toen de vergelijkbare S23 Ultra uitkwam.

©Rens Blom

In een tijd waarin alles duurder wordt, is het opvallend – en prettig! – dat Samsung zijn nieuwe topsmartphones tientallen euro’s goedkoper in de markt zet. Vanwaar die keuze? Het bedrijf zegt desgevraagd de S24 en S24+ competitiever in de markt te willen zetten, en dat de prijsverlaging gunstig is voor jou als consument. De S24 Ultra is duurder geworden omdat er investeringen zijn gedaan in technische verbeteringen en er gekozen is voor duurdere materialen, zoals het titanium frame.

Goed om te weten: pre-order je een Galaxy S24-model, dan krijg je zonder meerprijs een versie met meer opslagcapaciteit. Die strategie hanteerde Samsung ook bij de S23-serie, waar het in de jaren ervoor vaker gadgets cadeau gaf aan vroege beslissers.

De Samsung Galaxy S24-serie is nu vooraf te bestellen en is vanaf 31 januari verkrijgbaar. Houd ID.nl binnenkort in de gaten voor uitgebreide reviews van de smartphones!

Iedereen droomt weleens van een thuisbioscoop, maar groter is niet altijd beter. Een te groot scherm kan bijvoorbeeld zorgen voor vermoeide ogen of korrelig beeld. Ontdek hoe zaken als kijkafstand, de resolutie en de kijkhoek bepalen of een televisie daadwerkelijk in je woonkamer past.

In de felverlichte showroom van de elektronicawinkel lijkt die enorme 75-inch televisie waanzinnig indrukwekkend, maar eenmaal aan de muur in een doorsnee Nederlandse doorzonwoning kan zo'n gapend zwart vlak de ruimte volledig domineren. Veel consumenten denken onterecht dat een groter scherm automatisch garant staat voor een betere kijkervaring, ongeacht de afmetingen van de kamer. Toch is er een harde technische grens waarbij groot verandert in té groot, met hoofdpijn en onscherp beeld als direct gevolg. In dit artikel leer je precies hoe je die grens bepaalt en de ideale televisie kiest.

De kern van het probleem: resolutie en blikveld

Het probleem van een te grote tv is niet alleen esthetisch, maar vooral fysiologisch en technisch. Het draait allemaal om de verhouding tussen de resolutie (het aantal beeldpunten) en je blikveld. Zelfs bij moderne 4K-televisies zijn de pixels niet oneindig klein. Als je een enorm scherm neemt en daar te dicht op zit, trek je het beeld als het ware uit elkaar. Hierdoor verliest het beeld zijn scherpte en samenhang; je hersenen moeten harder werken om de losse informatie tot één geheel te smeden.

Een veelgehoorde misvatting is dat je simpelweg went aan elk formaat. Hoewel de eerste shock van een groot scherm inderdaad verdwijnt, blijft de fysieke belasting overeind. Als een scherm meer dan 40 graden van je horizontale blikveld inneemt, kun je niet meer het hele plaatje in één oogopslag zien. Je ogen moeten dan constant van links naar rechts scannen om de actie te volgen, vergelijkbaar met het kijken naar een tenniswedstrijd vanaf de eerste rij. Dat zorgt voor vermoeide ogen en kan op den duur zelfs leiden tot misselijkheid, ook wel 'cybersickness' genoemd.

©Gorodenkoff

Wanneer werkt een groot formaat wél goed?

Er zijn specifieke scenario's waarin een wandvullend scherm niet alleen kan, maar zelfs de voorkeur heeft. Dat geldt vooral als je de televisie primair gebruikt voor hoogwaardige content. Denk hierbij aan films op 4K Blu-ray of streamingdiensten die uitzenden in de hoogste bitrate, en uiteraard gaming op moderne consoles. In deze gevallen is de bronkwaliteit zo hoog dat je dichterbij kunt zitten zonder fouten in het beeld te zien.

Daarnaast werkt een groot formaat goed als de kijkafstand het toelaat. In moderne woningen met een open plattegrond of een loft-indeling staat de bank vaak wat verder van de muur. Als je kijkafstand meer dan 3 meter is, valt een 55-inch televisie al snel in het niet en moet je turen om details te zien. Een 65-inch of groter model herstelt in dat geval de balans en zorgt voor die gewenste bioscoopervaring, waarbij het scherm groot genoeg is om je onder te dompelen zonder dat je individuele pixels ziet.

Wanneer werkt dit níet goed?

De nadelen van een te grote tv worden pijnlijk duidelijk bij 'gewoon' tv-kijken. Veel lineaire televisieprogramma's, zoals het journaal, talkshows of sportuitzendingen via de kabel, worden niet in 4K uitgezonden, maar in Full HD of zelfs nog lager. Een enorme tv vergroot dat signaal genadeloos uit. Op een te groot scherm zie je dan plotseling ruis, compressieblokjes en onscherpe randen die op een kleiner scherm onzichtbaar zouden blijven. Het beeld oogt daardoor onrustig en rommelig.

Ook in de fysieke ruimte kan het tegenvallen. Een tv die uit staat is een groot, zwart en reflecterend vlak. In een compacte woonkamer zuigt een te groot scherm alle aandacht naar zich toe, zelfs als hij uitstaat. Zoiets verstoort de balans in je interieur en kan de kamer kleiner laten aanvoelen dan hij eigenlijk is. Daarnaast is de plaatsing van sfeerverlichting vaak lastiger; een gigantisch scherm blokkeert lichtinval of reflecteert lampen op een storende manier.

©RDVector

Dealbreakers: hier ligt de grens

Er zijn een paar harde grenzen die aangeven dat je beter een maatje kleiner kunt kiezen. Als je een van de onderstaande punten herkent, is dat een duidelijk signaal.

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om te bepalen of een tv past, moet je de rolmaat erbij pakken en even kritisch naar je eigen kijkgedrag kijken. De algemene vuistregel voor 4K-televisies is: meet de afstand van je ogen tot het scherm in centimeters en deel dat door 1,2 tot 1,5. De uitkomst is de ideale schermdiagonaal.

Zit je bijvoorbeeld op 2,5 meter (250 cm) van je scherm? Dan kom je uit op een schermdiagonaal tussen de 166 cm (65 inch) en 208 cm (82 inch). Maar let op: dat geldt alleen voor pure 4K-content. Kijk je veel normale televisie (praatprogramma's, nieuws)? Hanteer dan factor 2. Bij 250 cm afstand kijkt een scherm van 125 cm diagonaal (ongeveer 50 inch) dan vaak prettiger en rustiger. Ben je een fanatieke gamer of filmfanaat? Dan kun je de grens opzoeken. Ben je een casual kijker? Kies dan veilig voor een formaatje kleiner.

©BS | ID.nl

In het kort

Een televisie is te groot wanneer het beeld onscherp oogt of wanneer je fysiek je hoofd moet draaien om alles te kunnen volgen. Hoewel een groot scherm indrukwekkend lijkt, vergroot het bij standaard televisie-uitzendingen ook alle beeldfouten uit. De ideale grootte is een balans tussen kijkafstand en de kwaliteit van wat je kijkt. Meet daarom altijd de afstand tussen bank en muur, en wees realistisch over je kijkgedrag. Zo voorkom je hoofdpijn en blijft tv-kijken ontspannend.

Het is ergens in 2025 als Fable voor het eerst, een soort van, getoond wordt. Beelden volgen elkaar in rap tempo op. We zien de dame die de hoofdrol lijkt te spelen, geen HUD en vooral heel veel mooie filmpjes. Daarna begint het wild speculeren, de klachten over het hoofdpersonage, de vraagtekens over de gameplay. Gelukkig was daar gister de Xbox Developer Direct, waar Microsoft eens te meer bewees de code gekraakt te hebben.

Vóór de pandemie, toen de Electronic Entertainment Expo (E3) nog bestond en online showcases, Directs en State of Plays nog niet echt een ding waren, wisten gameboeren hun spellen prima te verkopen. Ontwikkelaars verschenen op het podium tijdens liveshows, praatten over hun games, speelden live een demo (wat net zo vaak goed als faliekant misging) en dergelijke presentaties werden afgewisseld met teasers, hypetrailers en (nog verder terug) zelfs weleens grafieken en verkoopcijfers. Hoe anders is de wereld anno nu.

Trailers vol trailers

Klaar zitten voor The Game Awards, een gemiddelde Direct, Showcase of Summer Game Fest is leuk, maar niet hetzelfde als ‘toen’. Want de formule is inmiddels bekend. Een half uur, een uurtje, een paar uur lang wordt er de ene na de andere trailer op je hersenen afgevuurd. Wat is ‘reclame’ en wat niet? Geen idee. Standaard zijn de animegames die elkaar zo rap opvolgen dat de gemiddelde kijker niet eens meer weet waar de ene game begint en de ander ophoudt. Meestal zit er een klapper aan het begin, waarna het grote wachten op de klapper aan het einde begint.

Vraag iemand een week later wat ie gezien heeft, en meer dan de helft van de getoonde games is waarschijnlijk uit het geheugen verdwenen.  En al die flarden van beelden zonder fatsoenlijke uitleg leiden vaker wel dan niet tot hetzelfde als die ene soort van trailer van Fable: speculaties, wild geroep en vraagtekens. Het komt de online discussie rondom games niet ten goede.

©Playground Games

Hoe anders was de inmiddels traditionele Xbox Developer Direct. Langer dan een uur, voor maar vier games. Die games kregen zodoende alle tijd, net als de ontwikkelaars. Gameplaybeelden zijn niet aan te slepen, verscheidene modi worden uitgebreid besproken en zelfs de kleinste details krijgen meer dan genoeg ademruimte. Zo horen we tijdens de Forza Horizon 6-presentatie dat het nummer van je eigen hangar (78) gekozen is omdat de game zich afspeelt in Japan, en die cijfers daar een positieve lading hebben. Fijn om te horen hoe scherp het oog voor detail van een ontwikkelaar is. Dat zegt iets over het project. En het is ook iets wat je never nooit in een hypetrailer van anderhalve minuut langs had zien komen.

Trailers vol trailers

En dus zit ik gisteravond te genieten. Niet eens per se van de games, want ze vallen net niet in mijn straatje. Forza Horizon 6 vind ik héél indrukwekkend en de game zal ongetwijfeld miljoenen spelers perfect bedienen, maar ik ben niet zo van het racen. Game Freak - de makers van Pokémon die eindelijk hun vleugels uitslaan met graphics uit dit decennium - komen met Beast of Reincarnation. Het ziet er oké uit. Double Fine vindt in mij ook geen fan en een multiplayer-pottenbakgame (Kiln) is niet iets wat hoog op mijn lijstje stond. Zelfs afsluiter Fable wist me met z’n levenssimulaties ook niet te overtuigen. Maar, nogmaals, wat heb ik genoten. Van ontwikkelaars die ruim de tijd kregen. Van de games, die van alle kanten belicht werden. Van de antwoorden die we kregen.

©Playground Games

Want wat ik nou precies van die games vond, is niet eens zo heel belangrijk. Veel belangrijker is dat iedereen dit keer in ieder geval een uitgebreid beeld kreeg van wat deze games nu precies worden. Een Xbox Developer Direct creëert geen valse hype. Van die vier getoonde games, weten we nu eigenlijk alles wat we redelijkerwijs moeten weten. Zoals bijvoorbeeld dat Fable een character creation-modus heeft, om maar iets te noemen. En plots zie je de discussies rondom de games gaan om… de inhoud. En niet op wilde speculaties rondom hoofdpersonages die helemaal niet vast blijken te staan. Love it.