Chat-apps zijn niet meer weg te denken uit ons dagelijks leven, maar tegelijkertijd wil je (vermoedelijk) dat jouw gesprekken privé blijven. Maar met de datahongerige bedrijven achter menig app is het nog maar de vraag of anoniem chatten er nog wel in zit. We bekijken WhatsApp, Telegram en Signal van dichtbij. Welke chat-app is het veiligst?

WhatsApp, Telegram en Signal zijn op dit moment drie grote spelers die privacy (naar buiten toe althans) hoog in het vaandel hebben. De apps verschillen van elkaar, maar hebben ook zeker overeenkomsten. Ze zijn allemaal te downloaden via Google Play en de App Store. 

Ook hebben de apps groepchatfuncties, zijn er opties met betrekking tot tweestapsverificatie en kun je foto's en video's delen. Daarnaast is het zo dat alle drie de apps een vorm van encryptie kennen. Dit zorgt ervoor dat alleen de verzender en ontvanger het bericht kunnen lezen. 

Laten we bij Signal beginnen.

Signal - de veiligste optie

©PXimport

Deze opensource-applicatie wordt onderhouden door de Signal Foundation. Met Signal verstuur en ontvang je berichten geheel versleuteld. Het maakt niet uit of dit in een één-op-één- of een groepsgesprek gebeurt. De app verifieert je telefoonnummer en dat van de ander, zodat je zeker weet dat je de juiste persoon spreekt.

De app bewaart geen gegevens op een server, maar stel je wel in staat lokale back-ups te maken. De dienst verzamelt verder helemaal geen gebruikersgegevens. Het enige dat je ‘inlevert’ is je telefoonnummer. Veelzeggend is misschien dat klokkenluider Edward Snowden jarenlang op Signal vertrouwde voor de veiligheid van zijn gesprekken.

Behalve veilig is Signal ook handig. Zo kun je de applicatie vergrendelen, kun je instellen dat notificaties leeg blijven, kunnen berichten zichzelf verwijderen en is er een optie waarmee je gezichten automatisch op foto’s wazig maakt. Voor de gewone consument is dat misschien een overkill, maar mocht je zoiets nodig hebben: Signal biedt het aan.

Verder vind je in de app onder Instellingen, Privacy alle belangrijke functies met betrekking tot je privacy. Denk hierbij ook aan de leesbevestiging uitschakelen, zodat contactpersonen niet zien wanneer je berichten gelezen hebt, en het instellen van een pincode, tweestapsverificatie en typindicatoren. 

©PXimport

©PXimport

Telegram - Zet er je vraagtekens bij

©PXimport

Telegram is een opvallende berichtendienst, omdat het ook elementen uit een sociaal netwerk overneemt. Op sommige gebieden is de dienst veiliger dan WhatsApp, maar op andere onderdelen juist weer helemaal niet. Zo kent de app geen versleutelde groepsgesprekken, WhatsApp wel.

In vergelijking met Signal is Telegram weinig transparant over de makers en ook op het gebied van privacy zijn er vraagtekens te zetten. De dienst verzamelt bijvoorbeeld behoorlijk wat informatie. Gegevens die je deelt met Telegram zijn onder meer je naam, telefoonnummer, contactenlijst en je gebruikersidentiteit. Ook wordt je ip-adres verzameld, iets wat Signal niet doet. Bovendien zijn de één-op-één-gesprekken bij Telegram niet automatisch versleuteld. Dat is wel zo bij WhatsApp en Signal.

Ook de berichten dieje binnen groepen verstuurt, zijn dus niet versleuteld. Dat betekent dat iedereen ze in feite kan lezen. Een ander minpunt is het encryptiesysteem van Telegram. Dit zelf ontwikkelde MTProto-system is grotendeels opensource, maar voor een klein deel niet. Daardoor is het niet helemaal met zekerheid te stellen wat er met je gegevens gebeurt wanneer ze op de Telegram-servers belanden.

De afgelopen jaren heeft Telegram meerdere keren last gehad van hacks. Zo kwamen in maart 2020 de gegevens van 42 miljoen gebruikers op straat te liggen. Hier zou de Iraanse regering iets mee te maken hebben gehad. Een ander voorbeeld is de hack in 2019, toen waarschijnlijk Chinese hackers inbraken tijdens de protesten in Hong Kong.

©PXimport

©PXimport

Door een update begin dit jaar, kun je nu instellen dat alle berichten automatisch worden verwijderd na een bepaalde tijd. De functionaliteit is niet helemaal nieuw voor de app, want dit kon al binnen het onderdeel Secret Chat. Na het activeren van de optie stel je in dat berichten zichzelf na 24 uur of een week verwijderen. Berichten die zijn gestuurd voordat de functie actief was, blijven wel in het gesprek staan. Ter informatie: Signal biedt een soortgelijke optie sinds 2016.

De manier waarop sommige groepen werken is ook op de schop gegaan. Zo zijn er nu broadcastgroepen. Gebruikers kunnen daarin geen tekstberichten plaatsen. Wel kunnen ze deelnemen aan live audiogesprekken. Het is Telegrams antwoord op de populariteit van de audiochatapplicatie Clubhouse, waar je kunt luisteren naar andermans gesprekken.

Het veilige aspect aan de nieuwe groepen is dat alleen de beheerder bepaalt wie wel en niet welkom is. De link die je aanmaakt en die toegang biedt tot zo’n groep, werkt na verloop van tijd niet meer. Is de ingestelde tijd verlopen en drukt iemand op de link? Geen probleem, dan komt diegene de groep niet in. 

Daarnaast kun je als beheerder instellen dat de link in kwestie een bepaald aantal keer gebruikt kan worden. Dit is allemaal gedaan in het kader van online veiligheid.

WhatsApp - Loze beloftes?

©PXimport

De encryptie van WhatsApp is gelijk aan die van Signal. En ook op andere punten oogt WhatsApp redelijk veilig. Zo kun je je onlinestatus verbergen en ook aangeven of je wilt dat er leesbewijzen worden meegestuurd. Dat zijn die blauwe vinkjes die je tegenkomt in berichten die je zelf verstuurde. Daarnaast kun je WhatsApp vergrendelen via je vingerafdrukscanner.

Maar hoe zit het precies met de bescherming van je gegevens? Kijk, het is niet zo dat Facebook of WhatsApp kunnen lezen wat je naar vrienden en familie stuurt. Je berichten zijn voorzien van een encryptie en kunnen alleen worden gelezen door zowel de verzender als de ontvanger. Ook is het zo dat je kunt voorkomen dat mensen toegang krijgen tot je berichten wanneer ze je telefoon in handen hebben en het toestel is ontgrendeld.

Er worden achter de schermen alleen wel veel gegevens verzameld die aan jou als persoon kunnen worden gekoppeld. Denk dan aan het unieke id-nummer van je telefoon, de gebruiks- en advertentiedata, koopgeschiedenis en financiële informatie, je fysieke locatie en je telefoonnummer. 

Ook je contactgegevens en die van je contactpersonen, met welke producten je in aanraking komt, hoe vaak je de app gebruikt en in hoeverre de applicatie functioneert wanneer je hem in gebruik neemt, zijn bekend.

©PXimport

©PXimport

Er is alleen een belangrijke kanttekening voor die lange lijst met gegevensverzameling. Sommige dingen gebeuren namelijk niet in Nederland of Europa, omdat de dienst in andere landen specifieke functies aanbiedt die hier bijvoorbeeld (nog) niet beschikbaar zijn. Zo kun je in Brazilië producten kopen binnen de app, waardoor daar dus meer data kan worden verzameld. Verder deelt de app je contacten niet met Facebook en kan je gedeelde locatie niet worden ingezien.

Per land kan het dus verschillen welke gegevens WhatsApp precies verzamelt. Maar het feit is wel dat de dienst, net als Telegram, flink wat gegevens opslaat van zijn gebruikers, hoe onschuldig sommige dingen ook lijken. Als iemand wijst op de privacygevaren en bezwaren, is het antwoord vaak: “Ik heb niets te verbergen”. Maar dat is natuurlijk niet het punt in deze discussie. Het punt is dat WhatsApp dit helemaal niet hoort te doen.

En dan hebben we het nog niet over de problemen die kwaadwillenden kunnen veroorzaken. Zo werd Amazon-oprichter Jeff Bezos in januari 2020 gehackt via een video die via WhatsApp werd gedeeld. Ook maakte een spywareverkoper misbruik van een lek in het systeem, waardoor er 1400 apparaten konden worden gecompromitteerd. Daarnaast is de onbeveiligde back-upfunctie in de cloud een kwetsbaar punt en wordt er via WhatsApp regelmatig malware verspreid.

Conclusie

De beste optie voor een chatapp kies je natuurlijk helemaal zelf, maar het is wel van belang dat je weet waar je precies voor kiest. Je maakt zelf uit of je privacy wilt inruilen tegen gemak. En het is begrijpelijk dat je het bij een specifieke app houdt als het gros van je vrienden en familie daarop actief is. 

Maar zorg er dan op z’n minst voor dat je de app veilig gebruikt en dat je gebruikmaakt van zaken als tweestapsverificatie of ontgrendeling via een vingerafdrukscanner. Onderaan de streep is Signal wel de beste optie als je privacy meer dan een beetje belangrijk vindt.

Microsoft heeft een flinke aanscherping van de beveiliging in Windows 11 aangekondigd. Onder de noemer Windows Baseline Security Mode en User Transparency and Consent krijgen gebruikers meer grip op wat apps precies uitspoken op hun computer. Voor de gemiddelde thuisgebruiker betekent dit vooral dat Windows meer gaat lijken op de overzichtelijke beveiliging die we al kennen van onze smartphones.

De aanleiding voor deze verandering is de toenemende irritatie over apps die ongevraagd instellingen aanpassen, extra software installeren of zonder duidelijke toestemming toegang krijgen tot persoonlijke gegevens. Microsoft wil met deze update de regie teruggeven aan de gebruiker, waarbij transparantie en toestemming de belangrijkste uitgangspunten zijn.

Meer grip op je privacy

Een van de meest zichtbare veranderingen is de manier waarop apps om toestemming vragen. Waar programma's in Windows voorheen vaak automatisch toegang hadden tot bepaalde mappen of functies, gaat Windows 11 nu actiever om bevestiging vragen. Wil een app je camera, microfoon of specifieke bestanden gebruiken? Dan verschijnt er een duidelijke melding in beeld, vergelijkbaar met de pop-ups op een iPhone of Android-toestel.

Het mooie van dit systeem is dat je deze keuzes altijd weer kunt terugdraaien. In de instellingen van Windows komt een overzicht waar je precies ziet welke app waarvoor toestemming heeft. Vertrouw je een programma niet langer, dan trek je met één handeling de toegang tot je bestanden of hardware weer in.

©Garun Studios - stock.adobe.com

Alleen veilige software door Baseline Security

Verder introduceert Microsoft de Windows Baseline Security Mode. Dit is een technische beveiligingslaag die ervoor zorgt dat het systeem continu controleert of de software die draait wel integer is. In de praktijk betekent dit dat Windows alleen nog apps, stuurprogramma's en diensten toestaat die officieel zijn ondertekend en als veilig bekendstaan.

Dit voorkomt dat schadelijke software op de achtergrond wijzigingen aanbrengt in je systeem zonder dat je het doorhebt. Voor de meeste mensen verandert er weinig in het dagelijks gebruik; bekende software van grote ontwikkelaars blijft gewoon werken. Mocht je toch een specifiek programma willen gebruiken dat niet aan de strengste eisen voldoet, dan behoud je als gebruiker (of systeembeheerder) de mogelijkheid om handmatig een uitzondering te maken.

Wat merk je in de praktijk?

De uitrol van deze functies gebeurt stap voor stap. Microsoft neemt hier de tijd voor, zodat alles goed blijft werken op de miljarden computers waar Windows op draait. Om dit soepel te laten verlopen, zijn ze op dit moment vooral in overleg met bekende softwaremakers zoals Adobe en 1Password. Zo weet je zeker dat hun programma's gewoon blijven werken onder de nieuwe regels, nog voordat jij de update krijgt. Ook voor de opkomst van slimme AI-hulpjes zijn deze aanpassingen belangrijk. Omdat deze assistenten steeds vaker zelfstandig klusjes voor je opknappen, is het fijn dat je precies kunt zien en bepalen wat zo'n hulpje wel en niet mag doen op jouw pc. 

Kortom: Windows 11 wordt een stukje strenger, maar daardoor ook een stuk transparanter. Je zult iets vaker een vraag krijgen of een app ergens bij mag, maar je krijgt daar een veiliger gevoel en meer controle voor terug.

Als je services op je eigen thuisserver draait, wil je daar ook eenvoudig meldingen van kunnen ontvangen. Ntfy stelt je in staat om eenvoudig pushnotificaties naar je telefoon of computer te sturen. Bovendien kun je ntfy op je eigen thuisserver draaien, zodat je alles in eigen handen hebt. In dit artikel gaan we ermee aan de slag.

Netwerkmonitoringsoftware, een programma dat je Docker-containers bijwerkt, een smarthomecontroller, back-upsoftware, ze hebben allemaal één ding gemeen: ze moeten je meldingen kunnen sturen als er iets gebeurt. Dat kan op verschillende manieren: via e-mail, instant messaging of pushnotificaties naar je telefoon. Dat laatste verloopt doorgaans via een gecentraliseerde dienst zoals Firebase Cloud Messaging (voorheen Google Cloud Messaging) of Apple Push Notification service.

Pushnotificaties zijn handig omdat ze bijna onmiddellijk aankomen en omdat zowel Android als iOS toestaan om in te stellen hoe je ervan op de hoogte wordt gebracht. Wil je pushnotificaties kunnen ontvangen zonder een server onder controle van een partij zoals Google of Apple, dan moet je ook hiervoor je eigen service installeren. Een opensource-project dat dit implementeert, is ntfy.

Werking van ntfy

Je ntfy-server ontvangt meldingen van je programma's via http over een REST-API en zet deze om in pushnotificaties voor de bijbehorende Android- of iOS-app of voor een webpagina op je computer. De API is in de documentatie van het project beschreven, zodat je ook je eigen software met ntfy kunt laten praten. Het project heeft ook een command-line-interface, zodat je bijvoorbeeld shellscripts op je Linux-server eenvoudig pushnotificaties kunt laten verzenden.

Ntfy gebruikt het bekende publish/subscribe-patroon. Een zender publiceert notificaties op een specifiek onderwerp door data te sturen naar een url via een http POST- of PUT-aanvraag. Het onderwerp wordt gedefinieerd door een segment van de url dat volgt op de domeinnaam. Een ontvanger kan zich dan abonneren op dit onderwerp. Elke keer dat de zender daarna een notificatie op dit onderwerp publiceert, stuurt ntfy de data naar alle ontvangers die zich op dit onderwerp hebben geabonneerd. Door ntfy op je eigen server te installeren, heb je de volledige controle over deze notificaties.

Serververeisten

De mobiele app van ntfy moet met je server kunnen communiceren om te vragen of er notificaties zijn. Als je ntfy op een server in je lokale netwerk installeert, moet die dus van buitenaf bereikbaar zijn. Dat kun je met portforwarding in je modem regelen of door je telefoon buitenshuis automatisch met een VPN-server op je lokale netwerk te laten verbinden. Heeft je internetaansluiting thuis geen vast ip-adres, dan moet je ook een DynDNS-updater te draaien.

Een andere optie is om ntfy op een VPS (Virtual Private Server) te installeren. Hierop draai je dan ook een reverse proxy voor https-toegang, die een TLS-certificaat van Let's Encrypt opvraagt. Je hebt dan een domein nodig, waarvoor je een DNS A-record naar het ip-adres van je server laat verwijzen. In de rest van dit artikel gaan we uit van een installatie van ntfy op een lokale server met Debian 13 ("trixie") met behulp van Docker Compose.

Basisconfiguratie

Creëer eerst enkele directory's voor ntfy:

$ mkdir -p containers/ntfy/{cache,etc,lib}

Creëer dan het bestand containers/ntfy/etc/server.yml met de volgende configuratie voor ntfy:

base-url: "https://ntfy.example.com"

cache-file: "/var/cache/ntfy/cache.db"

attachment-cache-dir: "/var/cache/ntfy/attachments"

auth-file: "/var/lib/ntfy/user.db"

auth-default-access: "deny-all"

Vervang het domein achter base-url door het domein waarop je ntfy-server draait. Als je gebruikmaakt van een reverse proxy, dan moet dit de url zijn die door de proxy naar ntfy wordt doorgestuurd. Bovendien moet je dan ook een regel behind-proxy: true toevoegen. In de documentatie van ntfy staan voorbeeldconfiguraties voor nginx, Apache2 en Caddy.

Met auth-default-access: "deny-all" tot slot heeft standaard niemand toegang tot onderwerpen. Elke toegang moet dus expliciet worden toegestaan.

Account bij ntfy.sh

De ontwikkelaar van ntfy draait een publiek beschikbare ntfy-server op ntfy.sh. De webinterface daarvan is bereikbaar op https://ntfy.sh/app. Die kun je gratis gebruiken, bijvoorbeeld om ntfy uit te proberen, maar dat komt met beperkingen. Zo kun je geen onderwerpen reserveren en is er een maximum van 250 notificaties per dag en 2 MB per bijlage. Verder is er geen enkele vorm van authenticatie. De enige manier van beveiliging ligt dus in het geheimhouden van je onderwerpen. Die beperkingen heb je niet als je ntfy zelf installeert. Maar als je liever niet zelf een installatie onderhoudt, kun je een betaald plan nemen. Daarmee ondersteun je ook de ontwikkeling van het opensource-project. Dat begint met een Supporter-plan van 5 dollar per maand (circa 5 euro), waarmee je drie onderwerpen kunt reserveren en 2.500 notificaties mag sturen met maximum 25 MB per bijlage.

Betaal voor gebruik van de publieke ntfy-server en ondersteuning van het opensource-project.

Docker Compose

Definieer nu de container in het bestand docker-compose.yaml:

services:

  ntfy:

    image: binwiederhier/ntfy

    container_name: ntfy

    command: serve

    restart: always

    environment:

      - TZ=Europe/Amsterdam

    volumes:

      - ./containers/ntfy/cache:/var/cache/ntfy

      - ./containers/ntfy/etc:/etc/ntfy

      - ./containers/ntfy/lib:/var/lib/ntfy

    ports:

      - 80:80

Ga je voor de aanpak met een reverse proxy, dan definieer je in ditzelfde bestand ook een container voor die reverse proxy.

Start daarna de container met:

$ docker-compose up -d

Als alles goed gaat, is de webinterface van ntfy daarna bereikbaar op het ingestelde domein of ip-adres. Bovenaan links zie je een melding Notifications are disabled. Klik op Grant now om notificaties in je webbrowser toe te staan, en bevestig dit daarna in het dialoogvenster dat je webbrowser toont.

Lees ook: Docker op je NAS: zo draai je Plex, Home Assistant en meer

Notificaties testen

Omdat je ntfy zo geconfigureerd hebt dat alle toegang standaard wordt geblokkeerd, kun je nog niets doen in de webinterface. Je dient dus eerst gebruikers aan te maken en die de toelating te geven om op specifieke onderwerpen te publiceren of zich te abonneren. Open daarvoor een shell in de container van ntfy met de opdracht docker exec -ti ntfy /bin/sh. Als je daarna ntfy user list intypt, krijg je te zien dat anonieme, niet geauthenticeerde gebruikers geen enkele permissies hebben. Met de opdracht ntfy user add --role=admin admin voeg je dan een admin-gebruiker met de naam admin toe. Gebruikers met de rol admin kunnen op alle onderwerpen publiceren en zich erop abonneren. Geef de gebruiker een wachtwoord en bevestig.

Klik nu in de webinterface van ntfy links op Settings en dan onder Manage users op Add user. Vul de url van je ntfy-server in, de gebruikersnaam admin en het wachtwoord dat je zojuist hebt ingesteld. Klik dan links op Subscribe to topic. Kies een naam of klik op Generate name om ntfy een willekeurige naam te laten kiezen en abonneer je dan op het onderwerp met Subscribe. Klik dan op Publish notification en vul hetzelfde onderwerp in. Voer ook een titel en een bericht voor je notificatie in en klik op Send. Als alles goed gaat, verschijnt je testbericht nu in een 'conversatie' met de naam van het onderwerp, en wijst je webbrowser je op een notificatie.

Gebruikersrechten

De webapplicatie is leuk voor een test, maar een mobiele app is vaak handiger. De app van Ntfy voor Android en iOS stelt je in staat om op je telefoon je te abonneren op onderwerpen (publiceren is niet mogelijk) en daarvoor notificaties te ontvangen. Als je de Android-app via F-Droid installeert, is dat zonder ondersteuning voor Firebase; de versie op Google Play gebruikt wél de servers van Google. Je maakt voor je app bij voorkeur een gebruiker aan die alle onderwerpen alleen kan lezen. Dat doe je weer in de shell van de container van ntfy met ntfy user add android om de gebruiker android aan te maken (voer een wachtwoord in) en dan ntfy access android "*" read-only voor de leesrechten.

Open daarna de Android-app en tik op de drie stippen rechtsboven. Kies Settings en stel dan Default server in op het domein van je ntfy-server. Tik daarna op Manage users en Add new user en vul de url van je ntfy-server in, de gebruikersnaam android en het bijbehorende wachtwoord. Tik dan op Add user. Keer dan terug naar het hoofdscherm van de app en klik op het plusicoontje rechtsonder. Voer het onderwerp in dat je tijdens de test in stap 5 hebt gebruikt en tik op Subscribe om je erop te abonneren. Vanaf nu zal de app voor elk ontvangen bericht op dit onderwerp een notificatie tonen. Je krijgt zelfs de al verzonden berichten te zien. Overigens toont de app twee waarschuwingen. Voor betrouwbare notificaties volg je de suggesties om batterijoptimalisaties uit te schakelen en naar WebSockets over te schakelen in plaats van een http-stream.

Shellscripts

Nu je hebt getest dat je ntfy-server werkt, is het tijd om je eigen services notificaties te laten uitsturen. Hoe je dat precies configureert, hangt van de service af. Maar je zult altijd eerst een gebruiker met schrijfpermissies voor een specifiek onderwerp moeten aanmaken. Voor een back-upproces dat je op de hoogte moet houden van de status van je back-ups, maak je bijvoorbeeld een gebruiker aan met de opdracht ntfy user add backup in de container van ntfy. Geef die dan schrijfrechten op het onderwerp backup met ntfy access backup backup write-only.

Het publiceren van een bericht op een specifiek onderwerp behelst niet meer dan het sturen van een http POST-aanvraag naar de webserver. Dat kan bijvoorbeeld in een shellscript op je Linux-server met de opdracht curl:

curl -u backup:password -d "Backup successful" ntfy.example.com/backup

Als je in de ntfy-app op je telefoon je op dit onderwerp abonneert, ontvang je deze notificatie nadat het back-upscript is uitgevoerd. Op deze manier is het heel eenvoudig om je eigen shellscripts notificaties te laten verzenden.

Berichten met extra's

Ntfy ondersteunt talloze extra functies om je berichten te laten opvallen of om hun gedrag aan te passen. Je gebruikt deze allemaal door een http-header aan je aanvraag toe te voegen. Zo kun je aan de notificaties van je back-upscript een titel, prioriteit en tags toevoegen. De tags worden als pictogrammen getoond door de mobiele app. Een voorbeeld:

curl -u backup:password -H "Title: Backup failure" -H "Priority: urgent" -H "Tags: warning,skull" -d "Backup unsuccessful" ntfy.example.com/backup

Als de Android-app een bericht met standaardprioriteit ontvangt, doet ze je telefoon kort vibreren en speelt ze een kort geluidje af. Door de prioriteit op urgent te zetten, wordt het standaardnotificatiegeluidje vergezeld van een langer getril van je telefoon, waardoor je onmiddellijk merkt dat dit dringend je aandacht vereist.

Plaatjes en lay-out

Ntfy kan ook plaatjes sturen, bijvoorbeeld een foto van een ip-camera die beweging detecteert, maar niet in combinatie met een tekstbericht. Om een bestand naar ntfy te uploaden met curl in een http PUT-aanvraag gebruik je de optie -T en de bestandsnaam. Met de header Filename voeg je de bestandsnaam toe die de ntfy-app je moet tonen. Dat ziet er dan als volgt uit:

curl -u admin:password -T foto.jpg -H "Filename: beweging.jpg" -H "Title: Beweging voordeur" -H "Tags: boom" ntfy.example.com/beweging

Als je een tekstbericht als Markdown opmaakt, kun je wel plaatjes in een tekst opnemen, maar dan moet je naar het bestand linken. Alleen ntfy's webinterface ondersteunt dit; de mobiele app toont gewoon de Markdown-brontekst. Een Markdown-bericht stuur je door de header Markdown: yes of Content-Type: text/markdown aan je http POST-aanvraag toe te voegen. Ntfy ondersteunt overigens alleen beperkte Markdown-functies, zoals vette en schuine tekst, lijsten, links en afbeeldingen.

Acties

Je ontvangt de notificaties van ntfy in de app in een 'conversatie' per onderwerp. Wanneer je op een notificatie tikt, kopieert dit standaard gewoon de tekst van het bericht naar het klembord. Als je de header Click: URL toevoegt, opent de app die url wanneer je op de notificatie tikt. Zo kun je in een notificatie van je back-upscript bijvoorbeeld een link naar de webinterface van je back-upserver opnemen om het gemelde probleem snel te onderzoeken.

Je kunt ook tot drie 'actieknoppen' definiëren, die dan onderaan een notificatie verschijnen. Door op een van die knoppen te tikken, open je een website of app, activeer je een Android broadcast intent waarop andere apps dan weer kunnen reageren, of zend je een http POST-, PUT- of GET-aanvraag. De manier om dit alles te definiëren is wat omslachtig, maar wordt volledig in de documentatie van ntfy uitgelegd.

Python-code

Curl is natuurlijk niet de enige tool waarmee je notificaties naar je ntfy-server kunt sturen. Sommige tools bieden rechtstreeks ondersteuning voor notificaties via ntfy. Dan hoef je alleen maar het domein van je server, het onderwerp, de gebruikersnaam en het bijbehorende wachtwoord in te vullen. Maar ook in je eigen Python-scripts kun je eenvoudig ondersteuning voor ntfy inbouwen. Dat gaat via het pakket Requests, waarmee je http POST-aanvragen naar de server stuurt. Een eenvoudig voorbeeld ziet er als volgt uit:

import requests

requests.post("http://ntfy.example.com/backup",

    data="Backup unsuccessful",

    headers={

        "Authorization": "Basic Z2VicnVpa2Vyc25hYW06d2FjaHR3b29yZA==",

        "Title": "Backup failure",

        "Priority": "urgent",

        "Tags": "warning,skull"

    })

Met de header Authorization stel je http Basic-authenticatie in. De tekenreeks die na Basic komt, is een Base64-codering van de gebruikersnaam en het wachtwoord met een dubbele punt ertussen. Je creëert die codering op je Linux-systeem met de opdracht echo "Basic $(echo -n 'gebruikersnaam:wachtwoord' | base64)".

En verder

Ntfy biedt een betrouwbare manier om notificaties van allerlei services te centraliseren, terwijl je zelf de volledige controle behoudt. Het programma blinkt uit in flexibiliteit om het overal in te integreren. Als een service bijvoorbeeld geen http POST-aanvragen ondersteunt, kun je ook http GET-aanvragen doen. En als een service je niet de mogelijkheid geeft om de headers aan te passen, laat ntfy je toe om de berichten inclusief headers in JSON-formaat door te sturen. En als een service webhooks ondersteunt maar daarvoor zijn eigen JSON-formaat gebruikt, kan ntfy die met berichtsjablonen omzetten naar leesbare berichten.

Ook via e-mail is ntfy te integreren. Je kunt bijvoorbeeld berichten die op je ntfy-server aankomen automatisch laten doorsturen naar een SMTP-server om ze ook als e-mail te ontvangen. Maar ook de andere richting is voorzien: ntfy kan dan zelf een ingebouwde SMTP-server draaien, handig voor services die alleen maar notificaties via e-mail ondersteunen. Elk onderwerp op de ntfy-server heeft dan een bijbehorend e-mailadres op je domein. De service hoeft dan alleen maar een e-mail naar dat adres te sturen om berichten op dat onderwerp te publiceren op je ntfy-server. Deze en andere geavanceerde functies zijn uitgebreid gedocumenteerd op de website van ntfy.