Achterhalen hoe muziek precies in elkaar zit, is vaak lastig. Gelukkig schiet kunstmatige intelligentie (AI) tegenwoordig te hulp. Pop2piano herkent niet alleen de structuren, maar zet ze ook om naar een volwaardige pianoversie.

Heb je ooit willen weten hoe je favoriete nummers op de piano klinken, maar heb je geen idee hoe je dat voor elkaar kan krijgen? Dan is er goed nieuws: AI kan je hierbij helpen! Met Pop2piano kun je nu nummers converteren naar een volwaardige pianoversie. In dit artikel ontdek je: wat Pop2piano kan | hoe je het programma installeert | hoe de upload en analyse werken.

Wil jij meer leren over kunstmatige intelligentie? Lees dan ook: 10 veelgestelde vragen over AI

Pianonummers maken

Professionals kunnen een nummer vaak op gehoor naspelen, maar dat is voor de meesten van ons niet weggelegd. De laatste jaren verschenen daarom apps die nummers konden analyseren, maar die herkenden vaak alleen basisakkoorden en haakten af wanneer het complexer werd. Nu is er echter AI die nummers kan converteren naar een versie met uitsluitend piano (in de muziekwereld transcriptie geheten), die je bovendien als midi-bestand kunt downloaden. Daaruit haal je alle informatie die je maar nodig hebt. 

Het enige nadeel van Pop2piano, zoals dit moois heet, is dat het draait in Google Colab en dat schrikt mensen vaak af. Met de hulp van deze workshop mag het gebruik ervan echter geen probleem zijn. Om met Colab te kunnen werken, is een Google-account vereist. Mocht je dit niet hebben dan moet je dat eerst aanmaken via deze site. 

Kennismaking 

Je vindt Pop2piano via colab.research.google.com/drive Je wordt nu getrakteerd op een programma dat in blokken is verdeeld en draait op hardware van Google. Zo’n programma jaagt veel mensen de stuipen op het lijf, maar dat is nergens voor nodig. 

Een Colab-script, zoals zo’n programma ook wel wordt genoemd, is te vergelijken met een spreadsheet. Elk blok met code is als een cel in een rekenblad. Zoals elk van die cellen zijn eigen stukje bijdraagt aan de berekening, zo voert elk blok met code een afgerond stukje van het programma uit. Elk van deze blokken kun je afzonderlijk uitvoeren door middel van een afspeelknop of in één keer via het menu Runtime / Run all. 

Voorbereiding 

Omdat al deze Colab scripts door hobbyisten worden gemaakt, zijn er grote verschillen in de hoeveelheid hulp en uitleg die je krijgt. De uitleg in Pop2piano is summier, zeker als je de procedures niet kent. Al dit soort scripts downloaden en installeren eerst de nodige software om Python-programma’s te kunnen draaien. Het installeren van benodigde programmabibliotheken (ook wel ‘dependencies’ genoemd) gebeurt vrijwel altijd in een cel die Setup wordt genoemd en dat is ook bij ons het geval. 

De maker vraag ons eerst te controleren of Google ons wel de juiste hardware geeft. Programma’s om AI te gebruiken vereisen namelijk flink wat rekenkracht en draaien bij voorkeur op een grafische processor (gpu) of speciale AI-processor (tpu). Om te zorgen dat je zo’n processor krijgt toegewezen, ga je naar het menu Runtime /Change runtime type. Daar kies je voor GPU of TPU en klik je op Save. Welke processor je krijgt, hangt af van de beschikbaarheid op dat moment. 

 Setup uitvoeren 

We zijn nu klaar om het programma uit te gaan voeren. Zoals gezegd, kun je een script in één keer uitvoeren. Maar omdat dit onze eerste keer is, doen we het rustig aan en klikken we op de afspeelknop van de eerste cel (Setup Environment). De eerste keer dat je dit doet, zul je een waarschuwing zien. Wij vertrouwen dit script en klikken daarom op Run Anyway. Er wordt nu van alles gedownload en geïnstalleerd. Als dit na enkele minuten klaar is, zie je bij het celnummer een groen vinkje verschijnen. 

Python maakt gebruik van bibliotheken die te vergelijken zijn met de dll-bestanden van Windows. Tijdens ónze installatie krijgen we een melding (in rood) dat we het script opnieuw moeten starten vanwege een nieuwe versie van een van die componenten Daarvoor kunnen we klikken op de knop Restart Runtime die is verschenen, en de herstart bevestigen. Of je zo’n melding krijgt, hangt af van de actuele programmaversie die je gebruikt. Ontvang je deze melding, dan moet je deze extra stap doen en vervolgens nogmaals de eerste cel uitvoeren. 

Volgende cellen 

De volgende stap is het uitvoeren van het bovenste deel van cel 2 (Import codes) door weer op de afspeelknop te klikken. Deze is binnen enkele seconden klaar. De eerstvolgende afspeelknop vinden we in datzelfde blok bij device=. Dit blok downloadt de laatste benodigdheden om aan de slag te kunnen. 

De AI kent meerdere methoden om muziek te analyseren. Deze worden aangeduid met de naam composer, en standaard is composer1 geselecteerd. Achter de regel met die naam zie je een driehoekje. Klik je daarop, dan kun je een van de vele andere composers kiezen. Deze selectiemethode wordt veel gebruikt in Colab-scripts. Houd het voor nu bij composer1 en voer daarmee ook de cel Select Arranger uit. 

Upload en analyse 

Al deze voorbereidingen zijn eenmalig. Als we meerdere nummers willen analyseren, hoeven we vanaf nu (tijdens deze sessie) alleen de cellen vanaf 4 opnieuw uit te voeren. Wij hebben 4 al gedaan, dus klikken we nu op de afspeelknop bij Upload audio file. 

Er verschijnen twee knoppen: browse en cancel. Klik op de eerste en zoek op je harde schijf naar het nummer dat je wilt uploaden. Als de upload voltooid is, kun je het nummer laten analyseren door de cel Result uit te voeren. Afhankelijk van de lengte van het nummer is de AI hier enkele minuten mee bezig.

Als alles goed verloopt, zie je een voor een drie kleine audiospelers verschijnen met de namen Stereo MIX, Rendered MIDI en Original Song(afbeelding 5). Hier kun je beluisteren of de AI zijn werk naar wens heeft gedaan. Als dat niet zo is, zou je een nieuwe analyse kunnen doen met een andere composer. Ben je tevreden, dan kun je de laatste cel (Download) uitvoeren om de piano-transcriptie als midi-bestand te downloaden. 

Losse eindjes 

Colab-scripts kunnen soms wat nukkig zijn. Zo kregen wij op zeker moment een foutmelding bij het uitvoeren van de cel Result vanwege een verbroken verbinding. Het verversen van de pagina biedt dan vaak soelaas. 

Soms kun je problemen ook voorkomen door een script naar je eigen Google Drive te kopiëren en vanaf daar uit te voeren. Dat doe je met de knop Copy to Drive bovenaan de pagina. Je kunt het script dan voortaan vanaf je Google Drive starten. Als je verstand hebt van Python zou je het dan zelfs kunnen aanpassen, wat bij het origineel niet kan. Aan de midi-bestanden die je hebt gedownload heb je natuurlijk niets als je ze niet ook kunt bekijken. Dat kan met gratis programma’s, zoals Bandlab of MuseScore of met je eigen favoriete midi-programma. 

De smartphones van Poco zijn over het algemeen goed geprijsd als je kijkt naar wat je ervoor terugkrijgt. De nieuwe Poco F8 Ultra heeft een prijskaartje van minimaal 800 euro. Gaat die regel ook hier op?

Want wat voor smartphone kun je precies aanbieden als je er net wat meer geld tegenaan gooit? Dat idee heeft een unieke telefoon opgeleverd, voorzien van een denimlook én een extra subwoofer achterop. Gewaagde keuzes, maar in een wereld waarin smartphones steeds meer naar elkaar toe groeien, en in hun identiteitscrisis meer en meer op iPhones gaan lijken, geen verkeerde ontwikkeling. Alleen daarom al zijn we enthousiast over de Poco F8 Ultra (Blue Denim-uitvoering).

Het helpt dan ook zeer dan de subwoofer daar niet alleen voor de show zit. Dit compacte speakertje geeft geluiden en audio meer dan genoeg ruimte om beter tot hun recht te komen vergeleken met reguliere smartphonespeakers. Weg is dat blikkige geluid, dat nu ruimte maakt voor warmere tonen en een bredere soundstage. Klinkt de muziek perfect? Dat kun je niet verwachten, maar we zijn desondanks onder de indruk van de Bose-luidspreker.

©Wesley Akkerman

Uniek en tof

De Poco F8 Ultra ligt prettig in de hand en voelt solide aan dankzij het aluminium frame. Met 220 gram is hij ook niet overdreven zwaar. Het fauxdenim op de achterkant draagt daarbij merkbaar bij aan de grip, waardoor hij niet snel uit je handen glipt. Juist door dat eigenzinnige uiterlijk is dit zo'n smartphone die je liever zonder hoesje gebruikt, ook al loop je daarmee iets meer risico op valschade.

Het grote amoled-paneel van 6,9 inch stelt evenmin teleur. Met zijn hoge resolutie (1.200 bij 2.608 pixels) en verversingssnelheid (120 Hertz) kom je niets tekort en oogt alles scherp en vlot. Het contrast is breed en zwartwaarden zijn diep, maar de kleuren kunnen soms net even wat flets ogen. Dat valt alleen op in directe vergelijkingen met andere smartphones; de kans is heel klein dat dit je hier iets van merkt in het dagelijkse gebruik of als je een minder geoefend oog hebt.

©Wesley Akkerman

©Wesley Akkerman

Wat je mag verwachten

Ook al draait de Poco F8 Ultra niet op de krachtigste processor die Qualcomm te bieden heeft, in de praktijk merk je daar weinig van. De Snapdragon 8 Elite Gen 5 voelt vlot aan bij multitasking en kan games zonder moeite aan, al moet je er wel rekening mee houden dat de Gen 5 warm (niet heet, gelukkig) kan worden wanneer je high-end spellen speelt. Niets om je zorgen over te maken, je zult hier namelijk je vingers niet aan branden.

Ook de accu stelt niet teleur. Met een capaciteit van 6.500 mAh haal je in veel gevallen probleemloos twee dagen, al hangt dat vanzelfsprekend af van hoe intensief je de smartphone gebruikt. Speel je veel games, dan loopt hij sneller leeg, maar opladen gaat razendsnel. Met een geschikte 100w-lader, die je zelf moet aanschaffen, zit de accu binnen ongeveer veertig minuten weer helemaal vol.

Camera en software

Toch is niet alles goud wat er blinkt. Onder de juiste lichtomstandigheden maakt de Poco F8 Ultra kleurrijke en gedetailleerde beelden. Zoomen is geen probleem en ook de selfiecam lijkt goed om te gaan met verschillende huidtypen. De groothoeklens presteert echter minder goed: kleuren komen minder goed uit de verf en details vallen weg. De avondmodus stelt teleur, met een overdaad aan exposure, gebrekkige kleurenaccuraatheid en trage vastlegging.

Aangezien Poco een dochteronderneming is van Xiaomi, draait het toestel op HyperOS 3.0. De Poco staat daardoor vol met overbodige en dubbele apps, waaronder die van Xiaomi, waarvan je het gros kunt verwijderen. Ook kom je her en der wat reclame tegen. Verder is het besturingssysteem vlot en overzichtelijk, twee eigenschappen die we extreem belangrijk vinden. Je krijgt tot slot 'maar' vier Android-upgrades, evenals zes jaar aan beveiligingsupdates.

Poco F8 Ultra kopen?

Ondanks de kanttekeningen die we plaatsen bij de software- en camera-ervaringen, zijn er eigenlijk weinig redenen om niet voor de Poco F8 Ultra te kiezen. Hij oogt uniek, vindt in de subwoofer een handige toevoeging en voelt stevig aan. De door ons geteste Denim Blue-uitvoering heeft bovendien een faux denimlaagje op de achterkant voor extra grip (wat deze uitvoering wel een paar gram zwaarder maakt dan de Poco F8 Ultra Black). De prijs is misschien gevoelsmatig nog wat hoog, zeker voor dit merk. Maar zakt de prijs richting de 600 euro, dan krijg je een toptoestel dat zijn prijs meer dan waarmaakt en waar je langdurig plezier van hebt.

52137934

Spatial audio, oftewel ruimtelijke audio, belooft een luisterervaring waarbij het geluid niet alleen van links en rechts komt, maar je volledig omringt. Hoewel de marketingkreten je geregeld om de oren vliegen, is de techniek niet in elke situatie even zinvol. In dit artikel ontdek je wanneer ruimtelijke audio je ervaring verrijkt en wanneer je prima zonder kunt.

Vergeet het statische geluid van je oude vertrouwde stereo-set. Met spatial audio krijgt geluid eindelijk de diepte die het verdient. Dankzij slimme algoritmes die de akoestiek van de echte wereld nabootsen, ontsnapt de audio aan je koptelefoon of soundbar. Geluid beweegt vrij door de kamer, waardoor een helikopter in een film ook echt boven je hoofd lijkt te cirkelen. Het is de overstap van een platte foto naar een hologram, maar dan voor je oren.

Bioscoopervaring thuis

De meest logische toepassing voor spatial audio is zonder twijfel de moderne filmervaring. Wanneer je een blockbuster kijkt die is gemixt in formaten zoals Dolby Atmos, komt de techniek pas echt tot leven. Een helikopter die overvliegt of regen die op een dak klatert, krijgt een verticale dimensie die voorheen onmogelijk was met een standaard hoofdtelefoon of een simpele soundbar.

Voor filmliefhebbers die niet de ruimte hebben voor een volledige surround-installatie met fysieke speakers in het plafond, biedt spatial audio een overtuigend en compact alternatief dat de zogenaamde immersie aanzienlijk vergroot.

©ER | ID.nl

Muziek met een extraatje

Voor muziek is het nut van ruimtelijke audio iets genuanceerder en sterk afhankelijk van de productie. Bij klassieke concerten of live-opnames kan de techniek je het gevoel geven dat je midden in de concertzaal zit, waarbij de akoestiek van de ruimte tastbaar wordt. Ook bij moderne popmuziek die specifiek voor dit formaat is geproduceerd, kunnen artiesten creatiever omgaan met de plaatsing van instrumenten of subtiele geluidseffecten.

Toch blijft voor de purist die zweert bij een eerlijke, ongefilterde weergave van een studio-album de traditionele stereomix vaak de voorkeur genieten, omdat spatial audio de oorspronkelijke balans soms onnatuurlijk kan veranderen.

Gaming en de functionele voorsprong

In de wereld van gaming verschuift de waarde van spatial audio van puur esthetisch naar functioneel. Vooral in competitieve shooters is het horen van de exacte positie van een tegenstander een serieus dingetje. Door gebruik te maken van ruimtelijke audio kun je voetstappen boven, onder of achter je nauwkeurig lokaliseren. Dat geeft niet alleen een intensere spelervaring waarbij je volledig wordt opgeslokt door de spelwereld, maar biedt ook een tactisch voordeel dat met standaard audio simpelweg niet te evenaren is. Hierdoor is de techniek voor fanatieke gamers bijna onmisbaar geworden.

Wanneer kun je het beter uitschakelen?

Ondanks de indrukwekkende demonstraties is spatial audio niet altijd de beste keuze. Voor dagelijks gebruik, zoals het luisteren naar podcasts of het kijken van het journaal, voegt de extra ruimtelijkheid weinig toe en kan het de verstaanbaarheid van stemmen zelfs negatief beïnvloeden. Ook bij oudere opnames die door softwarematige kunstgrepen naar ruimtelijk geluid worden omgezet, ontstaat er vaak een hol en onnatuurlijk resultaat. In dergelijke gevallen is een zuivere stereoweergave nog altijd de meest betrouwbare weg naar een prettige luisterervaring.