ID.nl logo
Gesproken woord omzetten in tekst doe je zo
© Reshift Digital
Huis

Gesproken woord omzetten in tekst doe je zo

We zijn gewend om onze teksten in te tikken op een toetsenbord. Of desnoods op een virtueel toetsenbord, als het om een tablet of smartphone gaat. Maar er zijn ook situaties waarin je veel liever gewoon lekker wilt zeggen waar het op staat. Nou, dat is geen enkel probleem hoor, want daarvoor is er software met een luisterend oor. Zo kun je gesproken woord omzetten in tekst.

We tikken wat af op onze computers, tablets en smartphones, zonder erbij stil te staan dat er nog een andere manier is om zoiets als zoekwoorden, notities of complete teksten in te voeren. Want wat dacht je van jouw eigen stem? Dankzij spraakherkenning kun je tegenwoordig prima tegen een computer of een mobiel apparaat praten, waardoor je dat toetsenbord ineens een stuk minder vaak nodig hebt. Toegegeven, niet alles wat je zegt wordt feilloos herkend en in tekst omgezet, maar je komt er wel een heel eind mee. Welke mogelijkheden zijn er zoal?

Live transcriptie

Met de app Live Transcriptie & geluidsmeldingen van Google zet je gesproken taal op Android-telefoons eenvoudig om in tekst. Het is allereerst een uitkomst voor doven en slechthorenden dat deze app zichtbaar maakt wat iemand zegt. Want zelfs als je iemands gezicht niet of onvoldoende ziet om goed te kunnen liplezen, kun je het gesprek dan alsnog volgen.

Ook als jij je handen niet volledig vrij hebt of even snel een korte notitie of een ideetje wilt vastleggen, is het een uitkomst dat je gewoon tegen je telefoon kunt praten en niet steeds in het toetsenbord hoeft te klimmen. Je kunt er trouwens ook een gesprek of interview mee transcriberen. Scheelt je veel tikwerk.

De app is eenvoudig van opzet, al is er wel een aantal instellingen die je even moet nalopen om hem optimaal te gebruiken. Zodra je Live transcriptie hebt gestart, zie je een grote microfoon op een nagenoeg blanco scherm. Begin met praten of richt de telefoon op een andere spreker en het gesproken woord wordt omgezet in tekst. Daar is wel een internetverbinding voor nodig.

Daarnaast is het essentieel dat je aangeeft om welke taal het gaat. Onderaan het scherm zie je de primaire taal en door erop te tikken, schakel je over naar een secundaire taal. Je kunt daardoor razendsnel schakelen tussen twee verschillende talen. Tik op het tandwiel, kies Meer instellingen en geef bij Audio en taal aan welke twee talen dat moeten zijn.

©PXimport

Regel een back-up

Live transcriptie werkt behoorlijk goed, maar zit er ook geregeld naast. Gebruik je de app voor zoiets als een interview, maak dan ook zelf aantekeningen of neem een audiorecorder mee als je die hebt. Mocht een fragment van de transcriptie onleesbaar zijn of de app een paar zinnen gemist hebben, dan kun je altijd nog op jouw back-up terugvallen. Je moet de tekst sowieso altijd nalopen en verbeteren, omdat woorden of woordgroepen regelmatig worden gemist of foutief worden weergegeven. Zijn er meerdere sprekers, dan zie je helaas niet wie wat gezegd heeft. Voor de notulen van een vergadering is de app daarom wat minder geschikt. Ook zitten de deelnemers dan al snel te ver uit elkaar en praten ze wellicht net iets te vaak door elkaar heen.

Geheugen

Nu je toch in de app-instellingen zit, activeer dan bij het onderdeel Opslaan meteen even de optie Transcriptie opslaan. Vanaf dat moment blijft alle herkende tekst maximaal drie dagen beschikbaar in de app.

Zodra je de app opnieuw start, zie je exact hetzelfde beginscherm als anders, maar kun je nu ook terugbladeren naar eerdere teksten. Wil je een tekst bewaren of ergens voor gebruiken? Houd je vinger op een willekeurig woord gedrukt, kies Alles selecteren en tik op Kopiëren. Daarna kun je de gekopieerde tekst in bijvoorbeeld een e-mail, document of notitie-app plakken.

Via de optie Geschiedenis verwijderen die je eveneens in het onderdeel Opslaan vindt, worden alle teksten gewist en begin je weer met een schone lei. Verder is de optie Geluidslabels tonen in het onderdeel Gebeurtenissen interessant. Zodra er tijdens het transcriberen zoiets als gelach, muziek of een deurbel klinkt, verschijnt er een label dat dit aangeeft.

Wil of kun je niet tegen jouw gesprekspartner praten? Tik dan tijdens het transcriberen op het pictogram van het toetsenbordje, tik jouw antwoord of reactie in en toon het scherm aan de ander.

©PXimport

Luistertips

Het omzetten van spraak naar tekst lukt beter naarmate er minder storende achtergrondgeluiden te horen zijn. In een rustige kamer gaat het daarom een stuk makkelijker en nauwkeuriger dan in zoiets als een druk café. Daarnaast helpt het als je rustig en duidelijk spreekt, losse woorden niet in elkaar overlopen en je na elke zin een korte pauze inlast om de app even de tijd te geven om de volledige zin te analyseren. Je ziet vanzelf wanneer je weer verder kunt praten. Het is echt niet nodig om keihard te praten of zelfs tegen je telefoon te schreeuwen. Nog sterker, dat werkt juist averechts. Omdat de microfoon van een smartphone geluid uit alle richtingen oppikt, kun je hem het beste dicht bij een spreker of je eigen mond houden. Die stem klinkt dan verhoudingsgewijs aanzienlijk harder dan alle overige geluiden. In een rustige omgeving levert zelfs fluisteren al een goede transcriptie op. Ideaal als je niet wilt dat huisgenoten of collega’s jou in je eentje horen praten.

©PXimport

Spraakverwerker

De app Live transcriptie is vooral geschikt om gesprekken te volgen, een gespreksverslagje te maken en uiteraard voor korte notities of boodschapjes die je na het werk snel nog even wilt halen. Voor langere en meer gestructureerde teksten of verhalen kun je beter Microsoft Word gebruiken. Want ook deze tekstverwerker biedt een luisterend oor.

Dat is meteen een uitkomst voor iedereen die veel liever praat dan tikt, of wanneer het typen tijdelijk niet of minder makkelijk gaat door een blessure. Dus heb jij iets te vertellen, maar komt het er steeds maar niet van om jouw verhaal ‘op papier’ te zetten? Dan klim je gewoon op jouw praatstoel en de dicteerfunctie van Word regelt de rest.

Erg handig is dat het zowel op Android als iOS (iPhone en iPad) werkt, net als op computers (Windows en Mac) en zelfs in de online versie van Word. Praat dus gerust met jouw favoriete apparaat.

Bij een smartphone of tablet open je een nieuw of bestaand document en tik je op het microfoonpictogram dat zich ergens boven in het document bevindt. Het document moet wel geopend zijn om te bewerken, dus het virtuele toetsenbordje moet zichtbaar zijn. Let erop dat er in het virtuele toetsenbord zelf ook een microfoontje kan zitten, maar dat bedoelen we hier niet.

Bij een computer of de online versie van Word ga je in het lint naar Start en kies je Dicteren. Ook hier staat weer een microfoonpictogram bij.

©PXimport

Tekst en interpunctie

Zodra Word aangeeft dat het aan het luisteren is, is het een kwestie van jouw verhaal vertellen, waarna dit als tekst in het document verschijnt. Las je een korte pauze in, dan krijgt het begin van de zin automatisch een hoofdletter en verschijnt een punt achteraan. Tik of klik op de microfoon onderaan het scherm om het dicteren te stoppen of te pauzeren.

Via het tandwielpictogram geef je aan om welke taal het gaat, of je grof taalgebruik eruit wilt laten filteren en ook of je van automatische leestekens gebruik wilt maken. Dit laatste houdt in dat je al pratende alvast aan de interpunctie en leesbaarheid van jouw tekst kunt sleutelen. Je zegt bijvoorbeeld punt, komma, of vraagteken, waarop Word dat leesteken toevoegt. Of je zegt nieuwe regel of nieuwe alinea.

Waarom hoort Word mij niet?

Zie je geen dicteermicrofoon in de Word-app? Tik bij een document dat je voor bewerking hebt geopend op het menupictogram (drie puntjes boven elkaar) en schakel Spraakherkenning in. Hoort Word jou nog steeds niet praten? Controleer dan in de instellingen van jouw telefoon of deze app is gemachtigd om de microfoon te gebruiken. Ook op een pc moet dit zijn toegestaan in de privacy-instellingen van Windows.

Luisterend toetsenbord

Het toetsenbord van jouw smartphone heeft ook nog een spraakherkenningsfunctie. Superhandig, want daardoor kun je ook in apps die geen eigen spraakherkenning hebben handsfree tekst invoeren.

In het standaardtoetsenbord van Android, Gboard, tik je op het tandwielpictogram, kies je Spraakgestuurd typen en schakel je Spraakgestuurd typen gebruiken in. Eventueel kun je via Spraakbijdragen meehelpen aan het verbeteren van deze spraakherkenningsfunctie van Google.

Vanaf dat moment zie je een microfoontje in het Google-toetsenbord, waarmee je opnieuw lekker tegen jouw telefoon aan kunt kwebbelen. Je kunt ook nu weer allerlei leestekens benoemen of om een nieuwe regel vragen.

Op een iPhone of iPad vind je eveneens een microfoontje in het toetsenbord, waardoor je weer overal waar je het toetsenbord kunt oproepen op je gemak kunt dicteren, leestekens toevoegt of naar een nieuwe regel gaat. Ditmaal gebruik je de spraakherkenning van Apple.

Zie je geen microfoon op het toetsenbord? Start in dat geval de app Instellingen op het thuisscherm, ga naar Algemeen, Toetsenbord en activeer de optie Schakel dicteren in.

©PXimport

Praten met Chrome

Ook aan de Google Chrome-browser mag je al pratende duidelijk maken wat je wilt doen. Want op zowel de (lege) pagina Nieuw tabblad als op elke Google-zoekpagina zit een microfoontje aan het uiteinde van het invoerveld. Niet alleen op een Android-telefoon, maar ook op een iPhone of iPad en zelfs op je pc. Hiermee kun je zowel spraakgestuurd zoeken als het adres van een website inspreken. Wel zo handig is dat het woord punt automatisch in dit leesteken wordt omgezet zodra je www zegt, omdat jij dan overduidelijk een website wilt bezoeken.

©PXimport

Geluidsmeldingen

We hebben het daarnet uitgebreid gehad over de app Live transcriptie & geluidsmeldingen van Google. Maar wist je dat tijdens de installatie hiervan niet één, maar twee apps op jouw Android-telefoon worden geplaatst? Die tweede app is alleen onzichtbaar.

Hoe dat zit? Live transcriptie en geluidsmeldingen, zoals de software in Google Play heet, bestaat in werkelijkheid uit twee losse onderdelen. Alleen Live transcriptie vind je terug op jouw telefoon. Aanvullend heb je een extra app gekregen, Geluidsmeldingen. Standaard zie je die dus niet, maar gelukkig kun je hem wel zichtbaar maken als je dat liever hebt. Wat is dit voor app en wat heb je eraan?

De app Geluidsmeldingen kan allerlei alarmerende geluiden detecteren en hier een melding van geven. Denk aan een piepende rookmelder, huilende baby, blaffende hond, stromend water, geklop op de deur en zelfs jouw deurbel. Opnieuw een zeer nuttige functie voor doven en slechthorenden, maar ook superhandig als je bijvoorbeeld even lekker naar muziek wilt luisteren met je hoofdtelefoon op, maar een koerier of onverwachte bezoeker niet wilt missen.

Om dit te activeren, start je de app Live transcriptie, tik je op het tandwiel en kies je Geluidsmeldingen openen. Nu opent de (onzichtbare) app Geluidsmeldingen met een uitlegscherm. Tik hier op Aanzetten, waarna je nog wat tips krijgt voor de beste werking. Bijvoorbeeld dat je de telefoon zo moet neerleggen dat de app goed kan luisteren. Zwerft er nog ergens in huis een wat ouder toestel rond dat je niet meer gebruikt? Dan kun je dat misschien tot geluidsmelder promoveren.

Zien wat je (niet) hoort

De app Geluidsmeldingen laat in een tijdlijn zien welke geluiden de afgelopen twaalf uur zijn gedetecteerd. Je kunt hier doorheen bladeren en met twee vingers in- of uitzoomen. Tik op het tandwiel en kies Meldingsvoorkeuren om per categorie aan te geven op welke manier(en) de telefoon jouw aandacht moet trekken. Denk aan trillen, een knipperend flitserlampje of een melding op een wearable. Tik op het tandwiel en daarna op de tekst Geluidsmeldingen zijn actief om in te stellen van welke gebeurtenissen jij allemaal meldingen wilt ontvangen.

Wil je even niet gestoord worden? Je kunt de geluidsmeldingen op elk moment pauzeren. Bijvoorbeeld in het berichtcentrum of met de schakelaar die je in de instellingen van de app ziet achter de tekst Geluidsmeldingen zijn actief. O ja, om de app Geluidsmeldingen zichtbaar te maken op jouw telefoon, zet je de optie Icoon tonen in de app-lijst aan.

Vertrouw overigens niet blindelings op de app, want deze kan gebeurtenissen missen of verkeerd interpreteren. Heb jij zelf geen hond? Dan kun je alsnog een melding krijgen als bijvoorbeeld het raam openstaat en buiten ergens een hond blaft.

©CIDimport

Digitale assistent

Je kunt nog een stap verdergaan en jouw telefoon vragen stellen of opdrachten geven. Op die manier bestuur je het toestel zonder dat je iets hoeft in te tikken en als je dat wilt zelfs zonder het aan te raken. Op Android-telefoons gebruik je hier Google Assistent voor en op een iPhone is dat Siri. Beide zitten al ingebouwd, je hoeft ze alleen maar even aan te zetten. Aanvullend geef je aan wanneer ze in actie mogen komen. Bij Android heb je de keuze om de assistent op te roepen door ‘Oké Google’ of ‘Hé Google’ te roepen, of door de thuisknop ingedrukt te houden. Op een toestel zonder fysieke thuisknop veeg je vanuit de hoek onderin schuin omhoog naar binnen. Bij een iPhone kan het via ‘Hé Siri’, de thuisknop of, als er geen thuisknop is, een knop aan de zijkant. Windows-pc’s hebben Cortana aan boord, maar dat werkt helaas niet in de Nederlandse versie.

▼ Volgende artikel
Beeldverversing versus pixels: waarom soepel gamen beter is dan scherp
© Gorodenkoff Productions OU
Huis

Beeldverversing versus pixels: waarom soepel gamen beter is dan scherp

Resolutie is marketing, refreshrate is beleving. Waar 4K zorgt voor een mooi plaatje, zorgt een hoge verversing (Hz) ervoor dat je daadwerkelijk wint. Hieronder lees je waarom snelheid in feite de échte koning is in gaming.

Veel gamers staren zich blind op 4K-resolutie. Ze kopen een duur scherm, zetten de settings op Ultra en vragen zich vervolgens af waarom hun spel stroperig aanvoelt. De misvatting is dat 'mooier' gelijkstaat aan 'beter'. In werkelijkheid is de vloeibaarheid van het beeld – de refreshrate, oftewel verversingssnelheid – veel bepalender voor hoe direct en responsief een game aanvoelt. Aan het eind van dit artikel weet je precies of jij moet kiezen voor pixels of snelheid.

Hoe je ogen bedrogen worden door Hertz

Stel je voor dat je snel met je muis over je bureaublad beweegt. Op een standaard 60Hz-scherm zie je de cursor in schokjes over het beeld springen; je hersenen vullen de gaten in. Op een 144Hz- of 240Hz-gaming-monitor verdwijnen die gaten.

Het technische verschil zit hem in de verversingssnelheid: het aantal keren per seconde dat het beeld wordt vernieuwd. Bij 60 Hz krijg je elke 16,6 milliseconden een nieuw beeld. Bij 144 Hz is dat elke 6,9 milliseconden. Dat klinkt als een klein verschil, maar je voelt het direct. Het gestotter dat je onbewust gewend bent verdwijnt. Bewegingen voelen boterzacht aan, alsof de cursor (of je crosshair) aan je hand vastgeplakt zit in plaats van er achteraan zwemt. Dit effect wordt motion clarity genoemd: objecten blijven scherp, zelfs als ze snel door het beeld bewegen.

©Framestock

De winst in shooters en snelle actie

Wanneer werkt dit in je voordeel? Vooral in competitieve shooters zoals Call of Duty, Counter-Strike of Valorant. In dit soort games telt elke milliseconde. Een hogere refreshrate vermindert de input lag, oftewel de tijd tussen jouw klik en de actie op het scherm.

Stel, je draait je personage snel om. Bij een lage refreshrate wordt de vijand een fractie later getoond en zie je veel bewegingsonscherpte (motion blur). Met een hoge refreshrate zie je de vijand eerder en scherper, waardoor je sneller kunt reageren. Je hebt letterlijk actuelere informatie dan je tegenstander. Om dat te bereiken heb je wel een krachtige videokaart nodig die genoeg beelden per seconde (FPS) kan genereren om je snelle scherm bij te houden.

Wanneer resolutie het toch wint van snelheid

Is snelheid altijd heilig? Nee. Als je vooral tragere, meer verhalende games speelt (zoals Cyberpunk 2077 in de 'sightseeing' modus), Microsoft Flight Simulator of grafische RPG's, dan voegt 240 Hz weinig toe. In deze titels kijk je vaak naar stilstaande of langzaam bewegende omgevingen.

In dat geval wil je juist de texturen van de bomen, de reflecties in het water en de details in gezichten zien. Een 4K-monitor op 60 of 120 Hz is dan een logischer keuze dan een onscherp 1080p-scherm op 360 Hz. De visuele pracht weegt hier zwaarder dan de milliseconden reactietijd. Ook voor console-gamers die op de bank zitten, is een goede televisie met 4K en HDR vaak indrukwekkender dan puur de hoogste framerates.

Situaties waarin een hoge refreshrate zinloos is

Er zijn momenten dat investeren in een snel scherm weggegooid geld is. Dat gebeurt bijvoorbeeld als je hardware de snelheid niet kan leveren; als je videokaart maar 50 frames per seconde kan leveren, heeft een 144Hz-scherm geen nut omdat het scherm wacht op de computer. Daarnaast beperken oude kabels je bandbreedte, waardoor je monitor soms terugvalt naar 60 Hz zonder dat je het doorhebt. Ook op oudere consoles zoals de Nintendo Switch of de standaard PS4 heb je niets aan snelle schermen, omdat deze hardware fysiek gelimiteerd is op 60 Hz of lager.

Bepaal wat jouw setup aankan

Kijk dus kritisch naar je huidige situatie voordat je naar de winkel rent. Heb je een high-end pc die makkelijk 120+ FPS haalt in jouw favoriete games? Dan is een upgrade naar een 144- of 165Hz-monitor de grootste sprong in spelplezier die je kunt maken. Speel je op een PlayStation 5 of Xbox Series X? Zoek dan specifiek naar een scherm met HDMI 2.1-ondersteuning om 120 Hz op 4K mogelijk te maken. Zit je ver van je scherm af en speel je relaxed? Investeer dan liever in resolutie en kleurdiepte.

©Proxima Studio

Kortom: snelheid is de sleutel tot succes!

Verversingssnelheid is belangrijker dan resolutie voor iedereen die actie- of competitieve games speelt. Het zorgt voor een vloeiender beeld, minder input lag en betere motion clarity, wat je direct een voordeel geeft in het spel. Resolutie is vooral luxe voor het oog, maar refreshrate is pure prestatie voor de speler.

▼ Volgende artikel
Column: A Knight of Seven Kingdoms is wat Game Of Thrones nooit durfde te zijn
© HBO Max
Huis

Column: A Knight of Seven Kingdoms is wat Game Of Thrones nooit durfde te zijn

Game of Thrones kennen we als een reeks brute, grootschalige verhalen, maar A Knight of Seven Kingdoms is het tegenovergestelde. Wat blijkt? Met een schattig, kleinschalig verhaal voelt Westeros alleen maar groter.

Het regent. Op een heuvel, onder een boom, zien we een kast van een vent in de weer met een schop. Een ridder, lijkt het. Hij graaft een graf. Tegelijkertijd praat de ridder in zichzelf: er is in de buurt een toernooi, en we kijken waarschijnlijk naar de winnaar. De muziek zwelt op, terwijl onze held vastberaden in de verte staart. De iconische Game of Thrones-muziek lijkt ons te gaan overspoelen, klaar om naar een prachtig geanimeerde intro te gaan. In plaats daarvan, knippen we naar een shot waarin onze held achter een boom staat te poepen.

Watch on YouTube

De boodschap is duidelijk: de serie heeft schijt aan de verwachtingen die je van Game of Thrones hebt. De serie stond er ooit immers om bekend dat het brak met de conventies van mainstream fantasy. Nu de reeks daar inmiddels zelf toe behoort, is het aan A Knight on Seven Kingdoms om er weer een flinke draai aan te geven.

Een ridder van de heg

Nog een spin-off? George R. R. Martin is toch die schrijver die nooit schrijft? Tja, dat valt wel mee. Hoewel de beste man zich al tien jaar uit een hoekje probeert te schrijven met het langverwachte Winds of Winter, heeft hij een hoop andere verhalen in Westeros verteld.

Zo komen de verhalen van House of the Dragon uit het boek Fire and Blood, waarin we volgen hoe de Targaryen-familie zichzelf met generaties aan ruzies ten val brengt. Maar George R. R. Martin heeft de schaal ook wel eens flink verkleind: in het korte boek The Hedge Knight, dat nog stamt uit de vorige eeuw, volgen we een ridder en zijn schildknaap.

©HBO Max

Daarin volgen we de ridder Dunk - niet onze eigen Dunke, maar Ser Duncan The Tall. Hij is een ‘hagenridder’: een ridder zonder verwantschap aan een heer. Of, in andere woorden: een freelancer die, als hij niet werkt, in de heg mag slapen. Dunk blijft niet lang een zzp’er: hij ontmoet de kale stadsjongen Egg, die dolgraag zijn schildknaap wil zijn.

Vrede!?

De verhalen van dit geliefde tweetal bieden de basis van A Knight of the Seven Kingdoms. De twist? Er is vrede in Westeros - ja, het kan echt - en we volgen een nobody, dus er is ineens ruimte voor een gezellig, klein verhaal. Dat wordt gereflecteerd in de afleveringen: geen dik uur, maar een comfortabel halfuurtje.

©HBO Max

De ridder Dunk wil dolgraag bewijzen dat hij een eervolle ridder is, maar dat is in het brute Westeros best een uitdaging. Al helemaal als je een lompe lieverd als Dunk bent. Dan komt zo’n slimme, wereldwijze schildknaap als Egg ineens goed van pas.

Het wordt al helemaal lastig als je niet eens kan bewijzen dat je een ridder bent. Dan mag je namelijk niet eens meedoen aan een toernooi - eentje waarbij Dunk overigens zijn paard en zijn spullen kwijtraakt, mocht hij verliezen.

Meneer, mag ik meedoen?

Met dat toernooi wordt een van de Game of Thrones-clichés lekker op zijn kop gezet. In de oorspronkelijke serie zagen we in aflevering vier een heftig toernooi en House of the Dragon opende er zelfs mee: het is vaak een goede manier om zonder grote verhaalconsequenties te laten zien hoe gewelddadig Westeros is.

©HBO Max

In A Knight of the Seven Kingdoms komen we dat toernooi niet eens bínnen. Eerst moet Dunk maar eens bewijzen dat hij een ridder is, uitzoeken hoe zo’n toernooi werkt en een heer overtuigen hem te helpen - maar ook dansen, touwtje trekken en een poppenspel aanschouwen. Het is een fantastische stap terug van al die grootschalige oorlogen.

Doordat het verhaal zo’n piepkleine focus heeft, begin je om iedereen te geven: iemand die z’n paard verkoopt in A Knight of Seven Kingdoms is vele malen pijnlijker dan een draak die wordt doodgeschoten in Game of Thrones. We bevinden ons nog steeds in de brute wereld, maar het komt allemaal wat harder aan omdat we ook zien hoe grappig en gezellig het kan zijn.

©HBO Max

Een fossiele brandstof

Toch loopt ook A Knight of Seven Kingdoms een zeker risico. De kwaliteit van Game of Thrones kelderde toen de makers het bronmateriaal inhaalden. Ook die van House of the Dragon nam wat af, toen showrunner Ryan Condal besloot George R.R. Martin niet langer te raadplegen en de grote climax werd doorgeschoven naar het volgende seizoen.

Er zijn momenteel drie korte boeken rondom Dunk en Egg, waarvan dit eerste seizoen het eerste boek beslaat. George R.R. Martin zegt nog twaalf verhalen in zijn hoofd te hebben, maar volgens HBO-baas Casey Bloys moeten de seizoenen van A Knight of Seven Kingdoms jaarlijks verschijnen: dat klinkt goed, maar dan mag Martin wel even doorschrijven. Zijn verhalen voelen nu als een fossiele brandstof: het is een enorm waardevolle bron, maar die wordt niet echt meer aangevuld.

©HBO Max

Gelukkig lijken showrunner Ira Parker en George R.R. Martin goed bevriend. De schrijver heeft Parker een outline gegeven van de twaalf verhalen, dus in theorie kan de serie daarmee verder - maar laten we niet vergeten dat dit bij de laatste seizoenen van Game of Thrones óók het geval was.

Bombastisch gefluit

Toch verdient Ira Parker ons optimisme, want A Knight of Seven Kingdoms is een fenomenale toevoeging aan de wereld van A Song of Ice and Fire. Verhalen hebben contrast nodig: door het klein te houden, voelt de wereld groot. Door het lief te houden, komen de gemene momenten keihard aan.

©HBO Max

De muziek is hier een spectaculair voorbeeld van. De bombastische muziek wordt ons aan het begin als wortel voorgehouden, maar dat is het ook wel - in plaats daarvan moeten we het doen met een gezellig gitaartje, iemand die fluit en het gezang van de vogeltjes.

Als het balletje dan eenmaal gaat rollen, neemt de muziek toch een bombastischer formaat aan - maar op dat moment voelt het verdiend. En, het allerbelangrijkste: in die epische muziek zit óók gewoon nog dat schattige gefluit.

Afleveringen van A Knight of Seven Kingdoms verschijnen wekelijks op HBO Max.