Sommige data houd je wellicht liever voor jezelf en dat lijkt ons niet meer dan een basisrecht. De beste manier om dat te doen blijft vooralsnog stevige encryptie. Je hoeft daar niet per se extra software voor te installeren. Encryptie in Windows is ook mogelijk via Encrypting File System, of EFS. Lees hier hoe.

In de duurdere varianten van Windows XP en hoger (zoals in Windows 10 Pro, Enterprise en Education) zit een degelijk versleutelingsmechanisme ingebouwd: EFS (encrypting file system). Onderliggend werkt EFS met een persoonlijk encryptiecertificaat, dat zowel je publieke als je private sleutel bevat. Windows gebruikt je publieke sleutel om de eigenlijke bestandsencryptiesleutel (FEK, File Encryption Key) te versleutelen.

Deze laatste sleutel is symmetrisch en wordt dus ook gebruikt om de gegevens te ontsleutelen. Aangezien die echter met je publieke sleutel is versleuteld, moet die eerst met je private sleutel worden gedecodeerd. Dit sleutelpaar is echter gekoppeld aan je Windows-account: een andere gebruiker die bij Windows is aangemeld kan je versleutelde data dus niet ontsleutelen.

Er zit hier wel een addertje onder het gras: ben je je wachtwoord voor je login-account vergeten of wijzigt de administrator je wachtwoord, dan krijg je geen toegang meer tot je versleutelde data. Het valt evenmin helemaal uit te sluiten dat data in tijdelijke bestanden kunnen ‘lekken’, gezien bij EFS niet de gehele schijf wordt versleuteld.

Bestanden versleutelen

Je gaat als volgt met EFS aan de slag. Start de Verkenner en rechtsklik op het een bestand of map. Vanaf Windows 10 (1607) hoeven die data zich trouwens niet noodzakelijk op een ntfs-partitie te bevinden; EFS werkt ook op exfat en fat(32). Vervolgens kies je Eigenschappen en klik je op het tabblad Algemeen de knop Geavanceerd aan. Plaats een vinkje bij Inhoud versleutelen om gegevens te beveiligen en bevestig met OK (2x).

Gaat het om een map, dan krijg je de bijkomende vraag of je de wijzigingen – lees: de encryptie – alleen op de inhoud van deze map wilt toepassen, dan wel ook op onderliggende mappen bestanden. Kies je voor de eerste optie dan worden alleen nieuwe bestanden in de hoofdmap versleuteld. Bij de tweede optie worden alle (bestaande en nieuwe) data in hoofd- en submappen versleuteld. Versleutelde bestanden herken je aan het icoon met het gele hangslotje.

Het ontsleutelen gebeurt geheel transparant voor de rechtmatige gebruiker; voor andere gebruikers blijven de data echter versleuteld.

©PXimport

Back-up maken

Je doet er in elk geval verstandig aan een back-up van je certificaat te maken: op die manier kun je nog bij je versleutelde data komen als je certificaat verloren of corrupt is geraakt. Zodra je data met EFS hebt versleuteld, verschijnt een EFS-pictogram in het systeemvak van Windows. Klik dit aan, geef aan dat je een back-up wilt maken en volg de verdere instructies.

Duikt dit pictogram niet op, dan kan het ook nog via de opdrachtprompt met het commando:

Zodra je dan het wachtwoord hebt ingetikt waarmee je het back-upbestand wilt afschermen, verschijnt het bestand MijnEfsCertificaat.pfx op je bureaublad, vanwaaruit je het bij voorkeur naar een extern medium kopieert. Of je zet de certificaatsbeheerder in (druk op Windows-toets+R en voer certmgr.msc uit). Open hier de rubriek Persoonlijk / Certificaten, rechtsklik op het certificaat met Encrypting File System in de kolom Beoogde doeleinden en kies Alle taken / Exporteren, waarna je de instructies van de wizard volgt.

Doet zich een calamiteit voor dan kun je je back-up via deze certificaatsbeheerder alsnog importeren: rechtsklik op Persoonlijk, kies Alle taken, Importeren en volg de instructies van de wizard.

The Duskbloods, de nieuwe game van Elden Ring- en Dark Souls-ontwikkelaar FromSoftware, zal echt alleen op Nintendo Switch 2 uitkomen.

Dat heeft de ontwikkelaar benadrukt bij het bekendmaken van zijn kwartaalcijfers (via VGC). Daarbij werd ook nog eens benadrukt dat The Duskbloods nog altijd gepland staat om ergens dit jaar uit te komen, net zoals de Switch 2-versie van Elden Ring.

Over de exclusieve Switch 2-release van The Duskbloods: "Het wordt verkocht via een samenwerking met Nintendo, met verkoopverantwoordelijkheden verdeeld per regio. De game komt alleen voor Nintendo Switch 2 beschikbaar." Daarmee is dus duidelijk gemaakt dat Nintendo een nauwe samenwerking met FromSoftware is aangegaan voor de game en dat het spel niet zomaar op andere platforms uit zal komen.

Over The Duskbloods

The Duskbloods werd begin vorig jaar aangekondigd in een speciale Nintendo Direct waarin de eerste Switch 2-games werden getoond, maar sindsdien zijn er geen nieuwe beelden van het spel uitgebracht. Zoals gezegd is de game ontwikkeld door FromSoftware, het Japanse bedrijf dat naam voor zichzelf heeft gemaakt met enorm uitdagende spellen, waaronder de Dark Souls-serie en Bloodborne. Met de openwereldgame Elden Ring scoorde de ontwikkelaar enkele jaren geleden nog een megahit.

The Duskbloods wordt een PvPvE-game, waarbij spelers het dus tegen elkaar en tegen computergestuurde vijanden opnemen. Maximaal acht spelers doen aan potjes mee. Na het kiezen van een personage in een hub-gebied wordt men naar een gebied getransporteerd waar er met andere spelers en vijanden gevochten wordt, al kan men soms ook samenwerken om vijanden te verslaan.

Spelers besturen een 'Bloodsworn', wezens die dankzij een speciaal bloed dat in hun lichaam zit meer krachten tot hun beschikking hebben dan reguliere mensen. Ondertussen is het einde van de mensheid nabij, en bestaat de wereld uit verschillende tijdperken, wat voor een mengelmoes van stijlen zorgt.

Resolutie is marketing, refreshrate is beleving. Waar 4K zorgt voor een mooi plaatje, zorgt een hoge verversing (Hz) ervoor dat je daadwerkelijk wint. Hieronder lees je waarom snelheid in feite de échte koning is in gaming.

Veel gamers staren zich blind op 4K-resolutie. Ze kopen een duur scherm, zetten de settings op Ultra en vragen zich vervolgens af waarom hun spel stroperig aanvoelt. De misvatting is dat 'mooier' gelijkstaat aan 'beter'. In werkelijkheid is de vloeibaarheid van het beeld – de refreshrate, oftewel verversingssnelheid – veel bepalender voor hoe direct en responsief een game aanvoelt. Aan het eind van dit artikel weet je precies of jij moet kiezen voor pixels of snelheid.

Hoe je ogen bedrogen worden door Hertz

Stel je voor dat je snel met je muis over je bureaublad beweegt. Op een standaard 60Hz-scherm zie je de cursor in schokjes over het beeld springen; je hersenen vullen de gaten in. Op een 144Hz- of 240Hz-gaming-monitor verdwijnen die gaten.

Het technische verschil zit hem in de verversingssnelheid: het aantal keren per seconde dat het beeld wordt vernieuwd. Bij 60 Hz krijg je elke 16,6 milliseconden een nieuw beeld. Bij 144 Hz is dat elke 6,9 milliseconden. Dat klinkt als een klein verschil, maar je voelt het direct. Het gestotter dat je onbewust gewend bent verdwijnt. Bewegingen voelen boterzacht aan, alsof de cursor (of je crosshair) aan je hand vastgeplakt zit in plaats van er achteraan zwemt. Dit effect wordt motion clarity genoemd: objecten blijven scherp, zelfs als ze snel door het beeld bewegen.

©Framestock

De winst in shooters en snelle actie

Wanneer werkt dit in je voordeel? Vooral in competitieve shooters zoals Call of Duty, Counter-Strike of Valorant. In dit soort games telt elke milliseconde. Een hogere refreshrate vermindert de input lag, oftewel de tijd tussen jouw klik en de actie op het scherm.

Stel, je draait je personage snel om. Bij een lage refreshrate wordt de vijand een fractie later getoond en zie je veel bewegingsonscherpte (motion blur). Met een hoge refreshrate zie je de vijand eerder en scherper, waardoor je sneller kunt reageren. Je hebt letterlijk actuelere informatie dan je tegenstander. Om dat te bereiken heb je wel een krachtige videokaart nodig die genoeg beelden per seconde (FPS) kan genereren om je snelle scherm bij te houden.

Wanneer resolutie het toch wint van snelheid

Is snelheid altijd heilig? Nee. Als je vooral tragere, meer verhalende games speelt (zoals Cyberpunk 2077 in de 'sightseeing' modus), Microsoft Flight Simulator of grafische RPG's, dan voegt 240 Hz weinig toe. In deze titels kijk je vaak naar stilstaande of langzaam bewegende omgevingen.

In dat geval wil je juist de texturen van de bomen, de reflecties in het water en de details in gezichten zien. Een 4K-monitor op 60 of 120 Hz is dan een logischer keuze dan een onscherp 1080p-scherm op 360 Hz. De visuele pracht weegt hier zwaarder dan de milliseconden reactietijd. Ook voor console-gamers die op de bank zitten, is een goede televisie met 4K en HDR vaak indrukwekkender dan puur de hoogste framerates.

Situaties waarin een hoge refreshrate zinloos is

Er zijn momenten dat investeren in een snel scherm weggegooid geld is. Dat gebeurt bijvoorbeeld als je hardware de snelheid niet kan leveren; als je videokaart maar 50 frames per seconde kan leveren, heeft een 144Hz-scherm geen nut omdat het scherm wacht op de computer. Daarnaast beperken oude kabels je bandbreedte, waardoor je monitor soms terugvalt naar 60 Hz zonder dat je het doorhebt. Ook op oudere consoles zoals de Nintendo Switch of de standaard PS4 heb je niets aan snelle schermen, omdat deze hardware fysiek gelimiteerd is op 60 Hz of lager.

Bepaal wat jouw setup aankan

Kijk dus kritisch naar je huidige situatie voordat je naar de winkel rent. Heb je een high-end pc die makkelijk 120+ FPS haalt in jouw favoriete games? Dan is een upgrade naar een 144- of 165Hz-monitor de grootste sprong in spelplezier die je kunt maken. Speel je op een PlayStation 5 of Xbox Series X? Zoek dan specifiek naar een scherm met HDMI 2.1-ondersteuning om 120 Hz op 4K mogelijk te maken. Zit je ver van je scherm af en speel je relaxed? Investeer dan liever in resolutie en kleurdiepte.

©Proxima Studio

Kortom: snelheid is de sleutel tot succes!

Verversingssnelheid is belangrijker dan resolutie voor iedereen die actie- of competitieve games speelt. Het zorgt voor een vloeiender beeld, minder input lag en betere motion clarity, wat je direct een voordeel geeft in het spel. Resolutie is vooral luxe voor het oog, maar refreshrate is pure prestatie voor de speler.