Normaal gesproken start je pc op vanaf een interne harde schijf. Het is ook mogelijk je pc van een dvd of zelfs van een usb-stick te starten. Er zijn scenario's die zo'n alternatieve opstartmethode zinvol maken. In een vijfdelige reeks gaan we op deze scenario's in. In deel 1 pakken we malware aan.

Nagenoeg elke moderne computer kan van uiteenlopende media opstarten, zoals een cd/dvd of een usb-stick. Wij kiezen voor een usb-stick omdat deze herschrijfbaar, robuuster, duurzamer en sneller is. Bovendien hebben niet alle computers nog een cd/dvd-station (denk aan netbooks). Maar waarom zou je een pc willen opstarten van een medium als een usb-stick?

Opstarten vanaf usb-stick

Daar kunnen we verschillende redenen voor bedenken. Zo kan het gebeuren dat je een malware-infectie op je systeem vermoedt, maar dat je virusscanner niets verdachts aantreft of niet meer functioneert. Een mogelijke verklaring is dat de malware al actief is zodra je Windows opstart. Antivirussoftware opstarten vanuit een schoon systeem (zoals een besturingssysteem op een usb-stick) biedt dan uitkomst.

Een ander scenario: om een of andere reden wil Windows niet meer opstarten, zodat ook je gegevens niet langer bereikbaar zijn. Ook dat laat zich wellicht oplossen met een opstartbare usb-stick.

Andere redenen kunnen zijn: surfen en online bankieren zonder dat je hoeft te vrezen voor een besmet of gekaapt systeem, het BIOS of andere firmware 'flashen' met een tool die een DOS-omgeving vereist, een systeemprogramma uitvoeren dat niet werkt vanuit je reguliere Windows-omgeving (denk aan een partitioneringsprogramma), een Linux-distributie uitproberen zonder die op je harde schijf te installeren enzovoort.

Reeks

We zullen verschillende van deze scenario's behandelen. Het opsporen en verwijderen van potentiële malware zoals rootkits is het onderwerp van dit eerste deel. Handig om achter de hand te hebben liggen in geval van narigheid, of wanneer je onverhoopt moet uitrukken om het systeem van familie of kennissen op te schonen.

Later leggen wij je uit hoe je een usb-stick prepareert voor netwerk- en pc-analyse, veilig internetten, dataherstel en overige portabele apps. Houd dus vooral de website in de gaten.

©PXimport

Een geprepareerde usb-stick: altijd handig om in de kast te hebben liggen!

01 Stick kiezen

We gaan ervan uit dat je over een usb2.0-stick beschikt. De capaciteit hangt natuurlijk af van wat je op die stick wil plaatsen, maar voor onze doeleinden kies je het best voor een stick van 4 GB of meer (voor de prijs hoef je het nauwelijks te laten: zelfs een 32 GB-stick vind je al vanaf circa 12 euro).

©PXimport

Snelle leestijden zijn altijd welkom en daar kunnen best wel opvallende verschillen optreden. Op usbspeed.nirsoft.net vind je een overzicht en een tool om zelf de snelheid van je sticks te testen.

02 Opstartbaar maken

Er zijn diverse tools waarmee je een usb-stick opstartbaar kunt maken. Onze voorkeur gaat uit naar YUMI (Your Universal Multiboot Installer), met name omwille van het gebruiksgemak en de flexibiliteit. De tool heeft geen installatie nodig. Zorg dat je stick in de pc steekt, start het programma op, ga akkoord met de gebruiksovereenkomst en verwijs naar de (juiste!) usb-stick in het uitklapmenu. Eventueel plaats je eerst een vinkje bij Showing All Drives.

Vink dan de optie bij Format X: Drive aan: alle data op de stick wordt overschreven, zodat de stick schoon is.

©PXimport

03 Bij problemen

Meestal kun je rechtstreeks van stap 2 naar stap 7. Maar in een zeldzaam geval gaat er toch iets mis bij het formatteren in stap 2 en duiken er bij het booten achteraf problemen op. In dat geval moet je iets meer moeite doen om de stick met de hand te formatteren. Start de opdrachtprompt als administrator: tik cmd in het Windows-startmenu in en bevestig met Ctrl+Shift+Enter.

©PXimport

Daarna voer je het commando diskpart uit. Achter de nieuwe prompt voer je de opdracht list disk uit. Op basis van de grootte kun je je stick vervolgens identificeren, het schijfnummer lees je af in de kolom Schfnr.

04 Stick leegmaken

Je selecteert je usb-stick met de opdracht select disk . Je krijgt vervolgens de melding Schijf x is nu de geselecteerde schijf. Maar het commando detail disk geeft je veel meer informatie over je usb-stick. De volgende stap is het opschonen van de stick met het commando clean of, grondiger nog, met clean all. Met dit laatste commando overschrijf je namelijk alle sectoren, een proces dat echter lang kan duren.

©PXimport

05 Bestandssysteem kiezen

Er zijn verschillende bestandssystemen mogelijk waarin je de usb-stick kunt formatteren, waaronder FAT32 en NTFS. Een voordeel van NTFS is dat het bestanden van meer dan 4 GB aankan. Maar aangezien wij in de volgende stappen in een (grafische) Linux-omgeving werken, is NTFS geen echte optie. Linux vereist namelijk een FAT(32)-medium om te kunnen booten (en ook een UEFI-stick heeft FAT32 nodig, zie kader UEFI omzeilen). Wij kiezen in daarom voor FAT32.

©PXimport

06 Stick formatteren

Voer de volgende drie commando's uit (telkens gevolgd een Enter): 'create partition primary', 'assign', 'exit'. Er verschijnt nu een Windows-venster waarin je de knop 'Schijf formatteren' aanklikt en bij 'Bestandssysteem' de optie 'FAT32 (standaard)' selecteert. Verwijder bij voorkeur het vinkje bij 'Snelformatteren' en bevestig met 'Starten'. Is de stick groter dan 32 GB, dan moet je uitwijken naar een gratis tool als FAT32 Format. Gebruik tot slot het programma YUMI (stap 2) opnieuw, dit keer zonder vinkje bij de optie 'Format X: Drive'.

©PXimport

07 Distributies bekijken

YUMI mag je stick dan wel opstartbaar maken (lees: van een geschikte bootloader als grub en syslinux voorzien), daar heb je natuurlijk niets aan als daar niet een of ander besturingssysteem aan gekoppeld is.

©PXimport

Ook daarin voorziet YUMI. Meer zelfs, je kunt uit tientallen live-distributies kiezen, opgedeeld in diverse rubrieken. Zo tellen we bijvoorbeeld 76 Ubuntu-varianten, 35 systeemtools en 13 antivirustools. En wie heeft nagedacht over de 'M' in YUMI (van Multiboot) heeft wellicht begrepen dat we verschillende distributies op dezelfde stick kwijt kunnen.

08 Distributie selecteren

Met name bij het detecteren van potentiële malware kan het zinvol zijn verschillende antivirustools te proberen. Immers, wat aan de ene antivirustool ontsnapt, wordt wellicht opgepikt door de andere. Scrol dus naar de rubriek Antivirus Tools en selecteer alvast één antimalware-distributie.

©PXimport

Tot onze favorieten horen AVG Rescue CD, BitDefender Rescue Disk en Kaspersky Rescue Disk, maar het staat je vrij een andere distributie te selecteren. Wij beginnen met Kaspersky, waarna we een vinkje plaatsen bij Download the iso. Immers, het bijhorende iso-bestand staat nog niet op onze schijf.

09 Distributie toevoegen

Bevestig de vraag of je de downloadlink wil lanceren met Ja en wacht tot de download is afgerond. Vervolgens klik je op Browse en wijs je YUMI de weg naar het gedownloade iso-bestand. Staat dat eenmaal klaar, dan druk je op de knop Create en bevestig je je beslissing. Het iso-bestand wordt nu automatisch uitgepakt en aan je stick toegevoegd. Na afloop druk je op Next en bevestig je met Ja als je nog andere distro's aan je stick wil toevoegen. Wij herhalen de procedure alvast voor AVG en BitDefender. Na afloop sluit je YUMI af met Finish.

©PXimport

Van dvd naar iso-bestand

YUMI kan zelf geen image maken van een opstartbare cd/dvd. Hiervoor heb je een ander programmaatje nodig: CDBurnerXP. Stop de cd/dvd in het station, start de tool op en kies Kopieer schijf uit het menu. Druk op 'OK', verwijs bij het bronstation naar je cd/dvd en stip bij 'Doel' de optie 'Harde schijf' aan. Geef een naam en locatie op, stel het 'Bestandstype' in op 'ISO (Enkele track)' en bevestig met 'Kopiëren schijf'. Is het iso-bestand eenmaal klaar, dan kies je in YUMI, onderaan de lijst, voor 'Try an Unlisted ISO', waarna je naar het gewenste iso-bestand verwijst.

10 Bootmenu openen

Het is nu de bedoeling dat je je pc met deze usb-stick opstart. Afhankelijk van het systeem, vereist dat wel bepaalde handelingen. Bij de meeste moderne systemen dien je tijdens het opstarten een of andere toets(combinatie) in te drukken om een speciaal bootmenu op te roepen, waarin je dan te kennen geeft het apparaat vanaf de usb-stick te willen booten. Vaak is dat een functietoets als F10 of F12, maar de handleiding bij je systeem vertelt je ongetwijfeld wat je precies hoort te doen.

©PXimport

11 Bootsequentie aanpassen

Het valt met name bij wat oudere systemen niet uit te sluiten dat je het BIOS in moet om je pc van een alternatief medium te laten opstarten. Meestal kom je in het BIOS door tijdens het opstarten op de Delete-toets te drukken. Eenmaal binnen ga je op zoek naar een optie om de opstartvolgorde (boot sequence) aan te passen.

©PXimport

Niet zelden is dat bij Advanced BIOS features. Je zorgt er dan voor dat het usb-apparaat als eerste in de rij staat. Mogelijk omschrijft je eigen bios dat als 'removable device' of 'external device'. Beschik je over een UEFI-systeem? Lees dan het kader 'UEFI-perikelen' door.

12 YUMI-stick opstarten

We gaan ervan uit dat je verschillende antimalware-distributies op je stick hebt staan. Als het goed is, krijg je dan een grafisch opstartmenu te zien waarin je als eerste optie alsnog de kans krijgt gewoon naar je harde schijf door te starten. Dat is hier niet de bedoeling en dus kies je voor de rubriek Antivirus Tools. Hier zie je dan de geïnstalleerde distributies en hoef je de gewenste distributie alleen maar te selecteren. Verder in dit artikel leggen we kort de werking van Kaspersky, AVG en BitDefender uit.

©PXimport

UEFI-perikelen

Veel nieuwe systemen starten standaard op in de UEFI-modus (Unified Extensible Firmware Interface), de 'opvolger' van het BIOS. Dat is vooral bij systemen met een voorgeïnstalleerde Windows 8 het geval omdat Microsoft dat zo voorschrijft.

Microsoft eist bovendien dat de UEFI-functie Secure Boot is ingeschakeld, zodat alleen besturingssystemen met een door Microsoft ondertekende bootloader kunnen opstarten. Sommige Linux-distributies kunnen daarmee overweg, maar dat is niet altijd het geval.

UEFI omzeilen

Gelukkig kun je Secure Boot in de instellingen van UEFI uitschakelen, raadpleeg de handleiding bij je systeem of gebruik een zoekmachine. Het is echter niet zeker dat het nu wél lukt: mogelijk moet je in de instellingen tijdelijk de BIOS-modus activeren. Tijdelijk, want de kans is reëel dat in die modus een voorgeïnstalleerde Windows niet langer opstart. Of je laat de UEFI-modus geactiveerd en probeert het door met het programmaatje Rufus een UEFI-compatibele bootstick te creëren.

13 Kaspersky (1)

Na de keuze voor Kaspersky krijg je meerdere mogelijkheden, waaronder optie een hardware-informatietool te draaien of om Kaspersky in 'text mode' op te starten. Wij kiezen echter de bovenste optie: Run Kaspersky Rescue Disk from this USB.

©PXimport

Even later start de tool op in een grafische desktopomgeving. Start hier Kaspersky Rescue Disk op en laat de tool eerst zijn databases updaten, via het tabblad My Update Center. Vervolgens hoeft je enkel de locaties aan te duiden die je wil laten scannen. Dat doe je op het tabblad Object Scan, via de knop +Add.

14 Kaspersky (2)

Voor je de scan laat uitvoeren, doe je er goed aan Settings te selecteren. Je kunt hier bijvoorbeeld het beveiligingsniveau verhogen en via de knop Settings duidelijk maken welke bestanden je wil laten scannen. Op het tabblad Additional kun je bovendien de scanmethode selecteren (Signature en/of Heuristic Analysis) en bij de heuristische scan de grondigheid instellen. Verder is het verstandig de optie Prompt when the scan is complete geselecteerd te laten, zodat je zelf kunt beslissen wat er met potentiële malware moet gebeuren: in quarantaine plaatsen, desinfecteren of desnoods verwijderen.

©PXimport

15 AVG (1)

Twee weten meer dan één en dus gebruiken we ook nog AVG. Blijkt de bovenste optie problemen te geven, dan kun je het nog met een van de twee andere proberen (with Disabled Framebuffer en with Resolution Selection). Even later verschijnt dan een menu waar je de eerste optie selecteert: Scan. Stelt AVG een update voor, ga daar dan zeker op in. Kies in dat geval Online /Update from the Internet. Vervolgens geef je aan wat je precies wil laten scannen: specifieke volumes of mappen, de bootsectoren of het Windows-register.

©PXimport

16 AVG (2)

AVG toont je nu het Options-menu waarin je via de spatiebalk alle gewenste scanopties kunt activeren. Naast de standaardopties raden we je aan ook Scan inside archives aan te stippen. Levert de normale scanronde niets op en vermoed je toch een infectie, dan kun je de scan eventueel opnieuw uitvoeren in Paranoid Mode.

©PXimport

Na afloop van de scanronde krijg je dan een beknopt rapport. Bij malware-detectie kun je dan zelf bepalen wat er met de geïnfecteerde bestanden (individueel of in groep) moet gebeuren: overslaan, hernoemen of verwijderen.

17 BitDefender (1)

We laten nog een derde scanner los op ons systeem, die van BitDefender. Die neemt je vriendelijk met een wizard aan de hand. Allereerst haalt de wizard de nodige updates op. Vervolgens beland je in de antivirusmodule waarin je naast de knop Update Now nog de knoppen Scan Now en Settings aantreft. In dit Settings-menu kun je echter weinig aanpassingen doen. Wel kun je hier bepaalde schijfonderdelen uitsluiten, de maximale grootte van te scannen bestanden aangeven en duidelijk maken dat BitDefender ook archiefbestanden moet doorzoeken.

©PXimport

18 BitDefender (2)

Standaard begint BitDefender meteen aan een complete scan, maar desgewenst kun je dat proces onderbreken. Via de Scan Now-knop krijg je ook nog de gelegenheid aan te duiden welke locaties je precies wil laten scannen.

©PXimport

Naderhand krijg je dan een scanrapport te zien en kun je per geval aangeven welke actie je wil ondernemen. Desinfecteren lijkt ons de meest plausibele optie. Als dat niet lukt, dan kun je altijd nog de besmette bestanden hernoemen of verwijderen. De gevraagde acties voer je door met de knop Fix issues.

Energieopslag stond lang gelijk aan een technische puzzel van losse kastjes en kabels. De Hoymiles HiOne rekent daar definitief mee af. Dit systeem integreert krachtige prestaties in één strakke, modulaire zuil die gezien mag worden. Ben jij klaar voor de volgende stap in energieonafhankelijkheid? Wij doken in de specificaties van deze stille krachtpatser.

Partnerbijdrage - in samenwerking met Hoymiles

Geen kabelbrij, maar strak design

Wie zijn garage of technische ruimte netjes wil houden, zit niet te wachten op een wirwar van kastjes en leidingen. De HiOne lost dit op met een slim modulair ontwerp. De installateur stapelt de batterij- en omvormermodules simpelweg op elkaar.

Het unieke hieraan is dat alle verbindingen intern lopen. Aan de buitenkant zie je dus geen kabels, wat zorgt voor een rustig en 'afgewerkt' beeld. De behuizing voelt niet aan als goedkoop plastic, maar als een solide apparaat dat tegen een stootje kan. Dankzij de IP66-certificering (water- en stofdicht) is het systeem zelfs robuust genoeg om buiten onder een overkapping geplaatst te worden, mocht je binnen ruimte willen besparen.

Klaar voor de moderne grootverbruiker

Dit systeem is specifiek ontworpen om de energiehonger van het moderne, duurzame gezin te stillen. Heb je een warmtepomp, een elektrische auto of een druk huishouden? Dan is de HiOne in zijn element.

De huidige line-up van de HiOne is geoptimaliseerd voor woningen met een 3-fase aansluiting (ondersteuning tot 33,3 A per fase), maar ook 1-fase varianten staan op de planning. Dit maakt het systeem enorm veelzijdig. Waar lichtere systemen vaak moeite hebben om meerdere zware apparaten tegelijk van stroom te voorzien, levert de HiOne onverstoorbaar door. De echte meerwaarde zit in de onafhankelijkheid. Dankzij de 'whole-home backup'-functie kan het systeem bij stroomuitval het hele huis draaiende houden. Dus niet alleen de wifi en de koelkast, maar ook het koken en verwarmen gaan gewoon door.

©Hoymiles / Jeroen Keep

Het brein: AI en dynamische tarieven

Een batterij is tegenwoordig meer dan een opslagvat; het is een slimme handelscomputer. De HiOne wordt aangestuurd door de S-Miles Cloud, een platform dat verder kijkt dan alleen 'vol' of 'leeg'. Met de ingebouwde 'Time-of-Use' modus kan het systeem slim inspelen op energietarieven.

Heb je een dynamisch energiecontract? Dan kan de software automatisch laden als de stroom goedkoop (of zelfs gratis) is en terugleveren of ontladen als de prijzen pieken. Zo verdien je de investering niet alleen terug door eigen gebruik, maar ook door slim te handelen op de energiemarkt. Bovendien leert het systeem jouw verbruikspatronen kennen, zodat er altijd voldoende buffer is voor jouw specifieke situatie.

Geen DIY, maar professionele zekerheid

Het is belangrijk om te benadrukken dat de HiOne geen doe-het-zelfproject is, zoals een eenvoudige balkon-set. Dit is hoogwaardige infrastructuur die naadloos geïntegreerd wordt in je meterkast en woning. Je koopt dit systeem dan ook via een gecertificeerde installateur.

Voor de consument is dat een groot voordeel: je hoeft je niet druk te maken over de techniek. De vakman zorgt dat de zuil op de juiste plek komt te staan, regelt de koppeling met je zonnepanelen en zorgt dat alles veilig draait. Jij bedient het systeem vervolgens simpelweg via de app.

Om deze krachtpatser veilig te houden, is een 5-laags veiligheidssysteem ingebouwd. Dit varieert van speciale drukkleppen en aerogel-isolatie tussen de cellen tot een actieve brandonderdrukkingsmodule die in noodsituaties binnen enkele seconden reageert. Daarnaast wordt de temperatuur op negen punten per cel continu gemonitord.

©Hoymiles / Jeroen Keep

Toekomstmuziek: je auto als batterij

Misschien wel het meest interessante aspect voor EV-rijders is de voorbereiding op V2X (Vehicle-to-Everything). Hoymiles heeft aangekondigd dat er een specifieke V2X-module aankomt voor de HiOne. Hiermee wordt het in de toekomst mogelijk om de enorme accu van je elektrische auto te koppelen aan je thuisbatterij. Je auto fungeert dan als een soort super-accu voor je huis, terwijl de HiOne de regie voert. Daarmee is dit systeem niet alleen een oplossing voor nu, maar ook een voorbereiding op de volgende stap in de energietransitie.

Conclusie

De Hoymiles HiOne is een premium keuze voor huiseigenaren die verder kijken. Het systeem combineert een strak design met de brute kracht die nodig is voor een huis vol warmtepompen en EV's. Door te kiezen voor een professioneel geïnstalleerd systeem met 5-voudige beveiliging en slimme AI-software, haal je niet alleen een batterij in huis, maar een complete energiemanager die klaar is voor de toekomst.

High On Life bewees anno 2022 dat een humoristisch schietspel vandaag de dag bestaansrecht heeft. Genoeg bestaansrecht voor een volwaardig vervolg zelfs. High On Life 2 neemt een nog groter nakkie van hetzelfde spul. Verwacht een groter avontuur, meer bizarre vuurgevechten en een lachkick of twee, maar ook regelmatig een inkakker op het technische front.

We nemen het je niet kwalijk als je High On Life 2 niet aan hebt zien komen. Wij ook niet. Het eerste High On Life was succesvol genoeg, maar had ook prima op zichzelf kunnen blijven staan als one off. Des te meer nadat Justin Roiland, de oprichter van Squanch Games en prominent stemacteur in alle daar ontwikkelde games, in 2023 zijn banden met de studio verbrak. Dit kwam nadat Adult Swim - de studio achter Rick and Morty - de banden met hem verbrak wegens aanklachten van huiselijk geweld tegenover Roiland, ondanks dat de zaak werd geseponeerd wegens gebrek aan bewijs.

©Squanch Games

Dat voelt ergens nogal dubbel. Squanch’ eerste titel ‘post-Roiland’ is een vervolg op een game waar zijn stem en stijl onherroepelijk aan zijn verbonden. Het maakt de juiste toon vinden er vast niet makkelijker op. Desalniettemin: ditmaal dus geen Roiland, maar wel een tweede High On Life. Hetzelfde middel, nu op nieuw recept – al merk je dat lang niet altijd.

Doe maar een grammetje van het gebruikelijke

High On Life 2 is een vervolg in de puurste zin van het woord. De game blikt summier terug op het origineel en stort de speler linea recta in eenzelfde soort avontuur. Weer wil een kwaadaardige partij de mensheid tot drugs maken. Aan jouw stilzwijgende mensprotagonist om daar weer een stokje voor te steken. Gewapend met een boel bekende en nieuwe Gatliens – een ras bestaande uit pratende wapens met uiteenlopende persoonlijkheden – trekken we erop uit om ruimtegespuis aan gort te knallen.

Het enige verschil is de kwaadaardige partij in kwestie. Dat blijkt ditmaal geen moordlustig ruimtekartel, maar een groot farmaceutisch bedrijf. Met propaganda en politieke inmenging pogen zij de mensheid te reduceren tot vee, zodat mensen ‘legaal’ tot drugs verpulverd mogen worden. Sommige plotpunten verwijzen vrij letterlijk naar de wandaden van politici en Big Pharma in real life, maar High On Life 2 duikt nooit te diep in de thematiek. Onderaan de streep is het verhaal wederom een excuus om veel grapjes en meta-referenties te maken.

Genoeg te lachen

Laten we wel wezen: je speelt High On Life 2 voornamelijk voor die grapjes. Het eerste deel voelde als een soort interactieve spin-off van Rick and Morty – niet zo gek ook met bedenker Roiland achter het stuur – en deel twee houdt dat gevoel stevig vast. Aan de lopende band stort de game je in rare ruimtescenario’s, met úren aan absurd en grofgebekt stemmenwerk. Het klinkt allemaal ontzettend Justin Roiland-esk, ondanks de afwezigheid van die geestesvader. Roilands stem hoor je nergens meer terug, maar zijn vaste motieven, meta-humor en stamelende toon worden naadloos doorgezet.

©Squanch Games

De rode draad van High On Life 2 houdt je snel 10 à 12 uur bezig. In die tijdsspan vindt de game genoeg momenten om een paar lachjes te winnen. De ene keer doet het dat met geïmproviseerde meta-referenties, de andere keer met onverwachte spelmechanieken, zoals een quiz over belastingontduiking of een verborgen DOS-spel in het hoofdmenu van je ruimtepak. Als je goed gaat op absurdistische cartoonseries, dan ga je ook gewoon weer lekker op High On Life 2.

Sneller, groter, Higher On Life

Maar goed, High On Life 2 moest als vervolgdeel toch minstens de grotere en diversere High On Life worden – en zo geschiedde. Gaandeweg introduceert High On Life 2 niet alleen meer wapens dan voorheen, maar ook een skateboard en een drietal hubwerelden om al skateboardend uit te pluizen. Radical. Jammer genoeg pakt niet elk addendum op de gevestigde formule even sterk uit.

©Squanch Games

De bijna volautomatische skateboardbesturing brengt de vele schietpartijen wat speelse dynamiek, een beetje vergelijkbaar met Sunset Overdrive. Door voortdurend te blijven skaten, veel te grinden en acrobatisch heen en weer te grijphaak-slingeren, ontwijk je veel schoten en zoef je snel van slachtoffer naar slachtoffer. Het voelt uiteindelijk aardig fluïde.

Over het schietwerk gesproken: dat kan er allemaal mee door. High On Life 2 is nog altijd geen kunstige dans à la Doom, maar met het skateboard krijgt de gunplay ironisch genoegtoch iets meer eigen gezicht. De snelle wendbaarheid combineert goed met uitbundige wapens en de mild chaotische shootouts. Bovendien legt het skateboard een bouwsteen voor snelle verplaatsing en platformuitdagingen, die weer vaker van pas komen in de drie grotere hubwerelden.

©Squanch Games

Laten het nou net die hubs zijn die minder overtuigen. Hier vinden we winkels, verzamelobjecten en optionele zijmissies, met daarover een dun gespreid laagje van platformpuzzeltjes en wat komische interacties. Conceptueel leuk bedacht, maar in de praktijk schiet de invulling van de werelden tekort. De overwegend lege hubs komen wat zielloos over en verkenning wordt maar zelden beloond met een leuke zijmissie of memorabele collectible. Zie het als een soort microdosering van een beter doordachte open spelwereld.

Een bad trip, technisch gezien

Squanch Games heeft duidelijk grotere ambities, maar de uitwerking laat vaak te wensen over. Dat wordt echter pas pijnlijk als we het over de techniek achter High On Life 2 hebben. Die vliegt, denkelijk te wijten aan de grotere schaal, met regelmaat vol op zijn bek. Zelden speelde ik een singleplayershooter die zo instabiel was. Op de consoles schijnt dat nog alleszins mee te vallen, maar de pc-versie van High On Life 2 is een zooitje.

©Squanch Games

De instabiliteit is lastig te isoleren. Het zit in alles. Van ontbrekende geluidseffecten en  afgekapte stemopnames tot door de grond clippen en harde crashes. In mijn 25 uur speeltijd is de game zeker tien keer abrupt uitgevallen. De ene keer in een doodnormaal menu, de andere keer tijdens een baasgevecht. Daarbovenop komen nog een handvol soft locks – momenten waarin een missie of specifieke opdracht door een fout plots niet meer te voltooien is.

Wanneer High On Life 2 draaiende blijft, draait de game verre van optimaal. Zelfs met een flinke laag DLSS-upscaling heeft het spel moeite om een stabiele 60 frames per seconde aan te leveren in 1440p, nota bene op een nog relatief beefy RTX 3090 en Ryzen 9 5950X. Toch verandert de gemiddelde schietarena of wat snel skateboardwerk uiteindelijk in een barrage van microstottering. Onder andere Steam en Reddit staan momenteel bol van de klaagzang over de slordige technische staat van de game. Geheel terecht.

©Squanch Games

Stel deze trip nog even uit

De technische mankement voelen extra wrang wanneer je inziet dat High On Life 2 ook niet bepaald een prachtgame is. De kleurrijke, lompe stijl heeft zijn eigen plakkerige charme, maar grafisch gezien is het geen hoogstandje. In de achterhaalde lichteffecten en vaak maar half ingeladen texturen zie je een B-titel van de vorige consolegeneratie terug. Dat past ergens prima bij de banale insteek van het spel, maar laat het dan op zijn minst redelijk draaien. Daarin schiet High On Life 2 gruwelijk tekort, in ieder geval rond de releaseperiode.

Met name door de technische staat is het lastig om High On Life 2 aan te raden. Al ben je nog zo’n liefhebber van het origineel of grove scifihumor in het algemeen; lachen wordt moeilijk als de game elk moment de geest kan geven. Sowieso doet iedereen er daarom goed aan om deze trip uit te stellen, in ieder geval totdat Squanch Games de broodnodige patches uitrolt. De grappen werken immers het beste als ze niet halverwege een zin wegvallen.

High On LIfe 2 is nu verkrijgbaar voor PlayStation 5, Xbox Series-consoles en pc. Op 20 april aanstaande komt de game ook uit op Nintendo Switch 2. Voor deze review is de game op een gedegen pc gespeeld.