Het gebruik van usenet is al jarenlang omstreden, maar tot nu toe is het Stichting Brein niet gelukt om dit downloadnetwerk offline te krijgen. Toch wint de entertainmentindustrie langzaam maar zeker terrein. Wat zijn de risico's van illegaal downloaden?

Lees eerst: Waarom downloaden van nieuwsgroepen nog altijd in trek is

De afgelopen jaren zijn allerlei usenetfora gesloten, waarvan FTD met ruim vierhonderdduizend leden de bekendste is. Bovendien wissen usenetproviders op verzoek van voornamelijk Amerikaanse filmmaatschappijen populaire series en films van hun servers, waardoor de nieuwste titels niet meer makkelijk zijn te vinden. 

Stichting Brein zit uploaders van illegaal materiaal nadrukkelijker op de hielen. Zo weet deze auteursrechtwaakhond zelfs klantgegevens van usenetproviders te ontfutselen. Kortom, het lijkt vandaag de dag steeds riskanter om via usenet mediabestanden uit te wisselen.

Het onrechtmatig publiceren (uploaden) van auteursrechtelijk beschermde bestanden, was altijd al verboden. Sinds 2014 is ook het downloaden van films, series en muziek voor eigen gebruik niet meer toegestaan. Aangezien er op usenet nauwelijks rechtenvrije mediabestanden in omloop zijn, is het gebruik van dit downloadnetwerk zeer omstreden. Niet voor niets investeren auteursrechtorganisaties zeer veel geld in de bestrijding van usenet. 

Veilig downloaden

Gebruikers van dit downloadnetwerk hebben er om die reden veel belang bij om anoniem te blijven. Hiervoor zijn er diverse mogelijkheden. Via een reguliere verbinding met usenet zien internet- en usenetproviders precies welke bestanden je binnenhaalt. Dat is voor je persoonlijke veiligheid natuurlijk ongewenst en wie weet houden bepaalde organisaties wel een database bij met al je downloadactiviteiten. Om die reden is het verstandig om usenetverkeer te versleutelen. 

Nagenoeg iedere provider ondersteunt SSL-encryptie

Nagenoeg alle usenetproviders ondersteunen het gebruik van SSL-encryptie. Het downloadverkeer tussen de nieuwsserver en jouw pc is daarmee versleuteld en onleesbaar voor derde partijen. Wie alleen SSL-encryptie onvoldoende vindt, voegt met een VPN-verbinding een extra beveiligingslaag toe. Omdat je IP-adres daarmee gecamoufleerd wordt, zien internetproviders niet wanneer je verbinding maakt met usenet. Sommige usenetproviders leveren bij bepaalde abonnementen een VPN-server, zoals Giganews.

Uploaders gezocht

De grootste uitdaging van Stichting Brein en andere belanghebbenden is om de identiteit van overtreders op een rechtmatige manier te achterhalen. Vanwege het grootschalige misbruik richt deze auteursrechtwaakhond zich met name op de aanbodzijde van usenet. Wie plaatst de bestanden online en geeft daar via spots op usenetfora ruchtbaarheid aan? 

Aangezien posters op usenet altijd een schuilnaam gebruiken, lijkt het lastig om de ware identiteit te achterhalen. Onlangs pakte een gerechtelijke uitspraak echter zeer in het voordeel uit van Stichting Brein. Deze uitspraak kan het toekomstperspectief van usenet als downloadnetwerk weleens voorgoed veranderen. Daar waar usenet- en internetproviders normaliter altijd de privacy van hun klanten beschermen, werden Eweka en Usenetter na tussenkomst van de rechter alsnog gedwongen om naw-gegevens van twee overtreders af te staan. 

©PXimport

Stichting Brein wil met deze gegevens vermoedelijk een civiele rechtszaak starten of een schikking treffen, aangezien deze bewuste personen onrechtmatig e-books via usenet hebben verspreid. Het is zeer aannemelijk dat auteursrechtorganisaties, filmmaatschappijen en andere belanghebbenden in de toekomst via deze wijze vaker privégegevens van overtreders zullen opvragen. 

De vraag is in hoeverre deze ontwikkeling de doodsteek is voor usenet, aangezien het uploaden van beschermde bestanden steeds meer risico’s met zich meebrengt. Wanneer het aanbod namelijk grotendeels wegvalt, is er definitief een streep door dit downloadnetwerk te zetten, en dat is iets dat de film- en muziekmaatschappijen natuurlijk toejuichen.

Unesnet-boete

Uploaders van beschermde bestanden nemen allerlei maatregelen om anoniem te blijven, al lukt dat niet altijd even goed. Onlangs kwam Stichting Brein naar eigen zeggen bij toeval een grootschalige uploader van zo’n 18.000 muziekbestanden op het spoor, waaronder werk van Eric Clapton, Madonna en Adèle. Deze man publiceerde onder de schuilnaam trein1600 spots met nzb-linkjes op Spotnet, waarmee bezoekers complete albums en volledige discografieën konden ophalen uit de nieuwsgroepen. 

Boete voor uploader: 15.000 euro

Uit de message-ID’s van de bestanden bleek dat de spotter ook de oorspronkelijke uploader was van de muziekbestanden. De onfortuinlijke poster kreeg een schikkingsvoorstel van maar liefst 15.000 euro op de deurmat en het verzoek om de activiteiten per direct te beëindigen. Werd er niet betaald, dan zou er een rechtszaak volgen. Er volgde overeenstemming over de schikking.

Risico's van illegaal downloaden

Vooralsnog richt Stichting Brein zich nog niet op mensen die films, series en muziek vanaf usenet downloaden. De organisatie pakt vooral usenetfora en individuele uploaders aan. Toch is het niet ondenkbaar dat ook downloaders op termijn moeten vrezen voor een heksenjacht. Brein-directeur Tim Kuik meldde vorig jaar al eens in een radioprogramma dat gebruikers van illegale downloaddiensten in de toekomst mogelijk schadeclaims tegemoet kunnen zien namens rechthebbenden. 

In dit voorbeeld ging het overigens specifiek over de illegale streamingdienst Popcorn Time, maar het illegaal gebruik van usenet is natuurlijk een soortgelijke overtreding. Nederlandse filmbedrijven lopen bovendien met het idee rond om illegale downloaders te ‘verrassen’ met waarschuwingen, waarbij de overtreders tegen relatief kleine bedragen schikkingen kunnen treffen. Dergelijke filmbedrijven houden lijsten met IP-adressen bij. Hiervoor is er wel medewerking van internetproviders nodig om achter de corresponderende naw-gegevens te komen. 

Filmbedrijven houden een lijst van ip-adressen bij

Vermoedelijk geven deze bedrijven alleen privégegevens onder gerechtelijke dwang af. Vooralsnog gaat de Nederlandse rechtspraak hierin niet mee, want internetprovider Ziggo hoefde van een vermeende usenetovertreder geen adresgegevens af te geven. Maar dat is natuurlijk geen garantie dat de rechter in toekomstige zaken dezelfde beslissing neemt. Voor diegenen die via een versleutelde verbinding downloaden, lijkt de pakkans overigens zeer gering.

DMCA's

Naast het actief jagen op usenetfora en individuele uploaders heeft de filmindustrie nog een instrument in handen om illegaal aanbod in de nieuwsgroepen te bestrijden. Nagenoeg alle usenetproviders voeren namelijk een zogeheten DMCA-beleid (Digital Millenium Copyright Act). Kortgezegd is dit een Amerikaanse wet die het mogelijk maakt om een eigenaar van een online-server (bijvoorbeeld een downloadsite of nieuwsserver) te dwingen om mediabestanden te verwijderen waarbij er sprake is van inbreuk op het auteursrecht. Dit gaat via zogeheten notice & takedown-verzoeken. 

Wanneer de eigenaar van de openbare server gehoor geeft aan het verzoek, kan diegene niet aansprakelijk worden gesteld voor eventuele financiële schade. Vooral Amerikaanse televisie- en filmmaatschappijen maken gebruik van DMCA en sturen via automatische scripts op grote schaal verzoeken naar usenetproviders. Wanneer je bijvoorbeeld een aflevering van een populaire serie downloadt, bestaat de kans dat je een foutmelding krijgt. Voor het aanbod op usenet is het DMCA-beleid dus een belemmerende factor.

©PXimport

Toekomst van nieuwsgroepen

Auteursrechtorganisaties en diverse overheden proberen het gebruik van usenet onaantrekkelijker te maken. Eigenaars van usenetfora en individuele uploaders krijgen dreigbrieven en Amerikaanse content is soms geblokkeerd vanwege notice & takedown-verzoeken. Het aanbod slinkt langzaam maar zeker, omdat steeds minder uploaders het risico nemen om hun steentje aan het downloadnetwerk bij te dragen. Is dit het begin van het einde? 

Waarschijnlijk niet! Net zoals iedere andere vorm van illegaliteit, valt piraterij niet uit te wissen. Er zullen altijd mensen zijn die het risico nemen om films, series en muziek via usenet illegaal te verspreiden. En er zullen altijd mensen zijn die deze bestanden vervolgens weer downloaden, zeker omdat je dat anoniem kunt doen. 

Verder is het vanuit juridisch oogpunt zeer lastig om usenet offline te krijgen, aangezien het platform nog steeds legaal gebruikt wordt als discussieforum. Ook praktisch gezien is het neerhalen van usenet zo goed als onmogelijk, want duizenden internationale servers verspreid over de hele wereld synchroniseren de bestanden met elkaar. 

Thuis koffie van restaurantkwaliteit? De Philips Café Aromis 8000-serie belooft het. In deze review lees je of deze volautomaat de hype waarmaakt. Van perfect melkschuim tot minimaal onderhoud: ontdek waarom dit apparaat je lokale barista overbodig maakt, zelfs met gewone supermarktbonen!

Je kent het vast: je zit in je favoriete koffietentje, neemt een eerste slok van de cappuccino die je hebt besteld en valt even stil. De temperatuur, het mondgevoel, die volle smaak… alles lijkt te kloppen. En dan denk je aan de koffie thuis. Die is prima, of in elk geval best oké. Maar daar blijft het dan ook bij.

Dat dacht ik tenminste. Tot ik de Philips Café Aromis 8000-serie op mijn aanrecht installeerde en mijn keuken stante pede in een soort hippe koffiebar veranderde. De installatie van deze fraaie machine behelst niet meer dan een stekker in het stopcontact, water in het reservoir en een dosis verse koffiebonen bovenin. That’s it. Daarna kan het feest beginnen.

Hoewel de term 'restaurantkwaliteit' vaak niet meer dan een loze marketingkreet is, maakt dit apparaat dat woord opeens bizar concreet. Dat zit 'm in heel basale dingen: de koffie is direct op de juiste temperatuur (niet dat lauwe net-niet) en de smaak is vol en romig, zonder die nare bittere nasmaak. Dit apparaat lijkt bovendien precies te snappen wat jij wil; zonder dat je zelf als een bezetene aan de knoppen hoeft te draaien, staat er binnen de kortste keren een meer dan fatsoenlijke kop koffie voor je neus. Wat een topding!

©Philips

Duurdoenerij niet nodig

Erg prettig is het feit dat de machine enorm vergevingsgezind is. Hippe koffiesnobs vertellen je doorgaans dat je zonder exclusieve bonen van 30 euro per kilo nergens bent. Onzin, blijkt nu. Zelfs met een zak supermarktbonen en een pak volle melk (lang houdbaar werkt het best!) tovert dit ding een resultaat tevoorschijn waar je u tegen zegt. Hij weet echt het maximale uit elke boon te persen. Luxe zonder dat je boodschappenlijstje ingewikkeld of overdreven duur wordt, ik hou ervan.

En dan de melk. Vaak is dat thuis niet meer dan een zielig laagje luchtbelletjes dat na tien seconden als sneeuw voor de zon verdwijnt. Hier niet. Dit schuim is stevig, rijk en blijft dapper overeind staan. M'n ochtendcappuccino heb ik dan ook spontaan heilig verklaard, maar de echte verrassing is wat mij betreft de optie 'Melange'. Die is gloeiend heet, heeft de ideale verhouding tussen melk en koffie (puristen verklaren me voor gek) en maakt me elke keer weer instant gelukkig. Ik was aanvankelijk wat sceptisch over dit soort voorgeprogrammeerde recepten, maar deze verhouding is zo perfect afgestemd dat het elke keer weer aanvoelt als een echte traktatie.

©Philips

'Wat willen jullie drinken?'

Bezoek over de vloer? Kom maar door met de bestellingen! Vroeger hoopte ik stiekem op de keuze voor zwart (want: geen gedoe met melk), nu draai ik mijn hand niet meer om voor een latte of espresso macchiato. Sterker nog, ik nodig mensen nu vol enthousiasme uit om een kopje koffie te komen doen, en de reacties zijn elke keer unaniem: "Wauw, lekkere koffie!" 

Het mooie is dat je specifieke voorkeuren van je bezoek niet elke keer opnieuw hoeft in te voeren. Dankzij de gebruikersprofielen heeft iedereen in huis zijn eigen 'knop'. De een wil de latte met extra melk, de ander wil 'm juist sterker: dat kun je allemaal opslaan. En de machine verrast ook in de breedte. Waar ik zelf inmiddels min of meer verslaafd ben aan de Red Eye (een pittige boost voor de korte nachten), scoor ik bij mijn dochter punten met de 'Babychino'-functie: alleen warm melkschuim. Lekker voor het slapen gaan. 

Voor de liefhebbers zitten er trouwens nog allerlei cold brew-opties in het assortiment. Niet helemaal mijn ding – koffie kan me niet heet genoeg – maar fijn dat het kan als de smaak (of het bezoek) daarom vraagt.

©Eelko Rol

Geen schoonmaak-nachtmerries

Dan het onderhoud. We kennen de horrorverhalen van schimmelende slangetjes in volautomaten en hopeloos verkalkte zetgroepen. De Café Aromis 8000 is wat dat betreft een verademing. Water bijvullen, bakje met koffiepucks legen en (belangrijk!) de melkhouder gewoon even omspoelen onder de kraan (schijnt zelfs in de vaatwasser te kunnen). Geen ingewikkeld gedoe; de machine spoelt zichzelf krachtig door bij het opstarten en afsluiten. Het ding staat er, hij werkt en zeurt verder niet om aandacht. Had ik al gezegd dat dit een topding is?

O, en er is een app. Is die noodzakelijk? Neuh. Is het lekker? Ja! Via de app kun je de machine alvast aan het werk zetten terwijl je zelf nog even je mail checkt in bed. Je weet: technologie is op zijn best als het je luiheid faciliteert, en dat heeft Philips hier goed begrepen.

©Philips

Conclusie? Dit is meer dan een keukenapparaat; het is een stukje levensgeluk. Je hoeft niet meer te kiezen tussen gemak (dag Senseo!) en smaak. De Philips Café Aromis 8000 bewijst dat je dat perfecte koffiemomentje gewoon thuis kunt creëren. Zonder barista-cursus, zonder gedoe, maar mét die gelukzalige stilte na de eerste slok.

Enige minpuntje is wellicht de prijs, want die is met 999 euro best fors. Maar reken maar uit: een cappuccino kost tegenwoordig al snel 4 euro, dus met 250 gloeiend hete geluksmomentjes thuis heb je deze machine er al uit. Dat moet je jezelf gewoon gunnen.

Marc-Alexis Côté, die voorheen de Assassin's Creed-gamefranchise bij Ubisoft overzag, heeft dat bedrijf nu aangeklaagd.

Afgelopen oktober werd aangekondigd dat Côté vertrokken was bij het bedrijf. Dat gebeurde rond dezelfde tijd als dat Ubisoft de Assassin's Creed-franchise onderbracht onder Vantage Studios, een nieuwe dochteronderneming die het samen met Tencent heeft opgericht. Côté heeft decennialang aan de Assassin's Creed-franchise gewerkt en stond de laatste jaren aan het hoofd van de populaire spellenreeks.

Côté zou toen Assassin's Creed naar Vantage Studios ging een aanbod van Ubisoft hebben gekregen om een andere leidende positie binnen het bedrijf aan te nemen. Côté liet kort daarna publiekelijk weten dat deze positie niet vergelijkbaar was met zijn eerdere werk.

De aanklacht

Nu klaagt Côté Ubisoft dus aan, zo meldt CBC Radio Canada. Volgens hem zou hij de rol van 'Head of Production' aangeboden hebben gekregen binnen Ubisoft nadat Assassin's Creed binnen Vantage Studios werd ondergebracht, gevolgd door een mogelijke positie als 'Creative House'.

Volgens Côté zou hij daardoor leiderschap krijgen over "tweederangs" Ubisoft-franchises. Aangezien hij daarvoor de Assassin's Creed-franchise overzag, voelde dit voor hem als een wezenlijke stap terug.

Côté nam naar eigen zeggen twee weken vrij om over deze situatie te reflecteren. Aan het einde van die periode zou Ubisoft hebben geëist dat hij een besluit moest maken en besloot Côté dat dit een onacceptabele situatie was, en een "ontslag in vermomming". Hij eiste dan ook ontslagvergoeding, waarna hij te horen kreeg dat hij niet meer op werk hoefde te komen en Ubisoft aankondigde dat hij was vertrokken.

Volgens Côté heeft Ubisoft geclaimd dat hij vrijwillig is vertrokken, zodat men geen ontslagvergoeding hoefde te betalen. Côté eist nu twee jaar aan loon als ontslagvergoeding en 75.000 dollar aan schadevergoeding vanwege machtsmisbruik en schade aan zijn reputatie. In totaal komt dat neer op meer dan 1,3 miljoen dollar. Ook wil hij dat het concurrentiebeding komt te vervallen.

Vantage Studios en Assassin's Creed

Ubisoft richtte vorig jaar samen met het Chinese Tencent de dochteronderneming Vantage Studios op. Daar zijn de drie belangrijkste Ubisoft-franchise in ondergebracht, namelijk Assassin's Creed, Far Cry en Rainbow Six. Ook de ontwikkelteams die aan deze reeksen werken maken nu onderdeel uit van Vantage Studios.

De Assassin's Creed-franchise is al jarenlang een van de belangrijkste gamereeksen van de Franse uitgever Ubisoft. In de spellen gebruiken spelers parkour, stealth en gevechten om diverse exotische locaties uit de geschiedenis te verkennen. Het meest recente deel is het vorig jaar uitgekomen Assassin's Creed Shadows.