Sommige websites en diensten nemen het niet zo nauw met je privacy. Ze volgen je op allerlei manieren via de browser op je pc of de apps die je op je smartphone gebruikt. Daarnaast weten partijen als Facebook en Google erg veel over jou. Tijd om het heft in handen te nemen.

Tip 01: Advertentienetwerken

Veel advertentienetwerken personaliseren advertenties op basis van je online activiteit. Als je dat niet wilt, kun je dat bijvoorbeeld voor Google aanpassen. Hoewel Google met DoubleClick één van de grootste advertentienetwerken heeft, zijn er natuurlijk nog talloze andere advertentienetwerken die je surfgedrag in kaart brengen en gebruiken bij het tonen van advertenties. Via websites als Youronlinechoices.eu en networkadvertising.org kun je zien welke advertentienetwerken een actieve cookie in de browser hebben geplaatst, waarbij je een zogenaamde ‘opt-out cookie’ kunt genereren om te laten weten dat ze je surfgedrag niet (meer) mogen volgen. Let op: dat geldt alleen voor de browser die je op dat moment gebruikt. Er zijn natuurlijk nog heel wat andere opties om het volggedrag te beperken en anoniem(er) te surfen. Naast het gebruik van een ad-blocker (zie tip 2), kun je denken aan het gebruik van de speciale Brave-browser, het benutten van de incognito-modus van de browsers (die het opslaan van cookies voorkomt) en het surfen met de Tor-browser via het achterliggende Tor-netwerk.

©PXimport

Tip 02: Ad-blockers

Veel websites zijn voor hun voortbestaan afhankelijk van de inkomsten uit advertenties. Al maken veel advertentienetwerken het wel erg bont door je te volgen via ‘supercookies’ of, nog vernuftiger, een vingerafdruk van de browser. Die wordt gemaakt door alle details van je browser met elkaar te combineren, zoals versienummers, taalvoorkeuren, geïnstalleerde plug-ins en lettertypen. Vrijwel iedere browser blijkt dan uniek. Kijk maar eens Panopticlick.eff.org of op www.amiunique.org. Het maakt bij deze techniek ook geen verschil of je via een vpn verbinding hebt gemaakt. Het ligt voor de hand, maar een van de beste manieren om dit te voorkomen en daarmee je privacy beter te beschermen, is het installeren van een ad-blocker, als plug-in voor je browser. Bekende ad-blockers zijn Adblock Plus, uBlock Origin en Disconnect. Met deze ad-blockers kun je ook eenvoudig een uitzondering toevoegen voor websites die je vertrouwt, die advertentievriendelijk zijn (zonder opdringerige banners) of die met ad-blocker niet optimaal werken. Ook op je smartphone of tablet kun je, afhankelijk van je browser, vaak gebruikmaken van een ad-blocker die banners en trackers van advertentienetwerken zullen tegenhouden.

©PXimport

Tip 03: Privacy op Facebook

Facebook zit vol met persoonlijke gegevens, dat heb je tenslotte zelf erop gezet. Die gegevens worden echter op veel manieren met allerlei apps, websites en zelfs je vrienden gedeeld. Tot op het niveau dat je vrienden te zien krijgen welke restaurants of artikelen je leuk vindt op basis van jouw eigen websitebezoek. Het is dan maar goed ook dat je hier zelf de nodige controle over hebt. Log hiervoor in op Facebook en ga naar de Instellingen. Zo bepaal je onder Privacy met wie je berichten deelt en onder Tijdlijn en taggen vind je een nuttige optie om de berichten waarin je bent getagd eerst te controleren, zodat ze niet zomaar op je tijdlijn verschijnen. Ga naar Apps en websites om te zien wat je precies deelt met welke apps. Schrik niet, dat gaat soms erg ver. Vink uit wat wat jou betreft niet per se aan hoeft te staan. Onder Advertenties heb je invloed op de advertenties die aan je worden getoond. Er zijn drie belangrijke opties. Kies bij voorkeur Niet toegestaan bij Advertenties op basis van gegevens van partners en bij Advertenties op basis van je activiteit in producten van Facebook-bedrijven die je buiten producten van Facebook te zien krijgt. Kies bij voorkeur Niemand bij Advertenties die je sociale acties bevatten.

©PXimport

Tip 04: Beperk Googles macht

Google heeft net als Facebook een systeem waarbij apps en websites toegang tot jouw account kunnen krijgen en naast algemene accountinformatie soms ook bijvoorbeeld opgeslagen bestanden in Google Drive kunnen bekijken en beheren en je agenda of contactpersonen kunnen lezen. Op Myaccount.google.com kun je zien om welke apps of websites dat gaat en ook welke rechten ze hebben. Je kunt eventueel de toegang weer intrekken. Verder doe je er goed aan de informatie die in je Google-account wordt opgeslagen te controleren en zo nodig te beperken. Dit kan via Activity Controls. Voor elk onderdeel wordt een gedetailleerde uitleg gegeven. Zo kun je bijvoorbeeld voorkomen dat je zoekactiviteit wordt opgeslagen, dat de zoek- en/of kijkgeschiedenis bij YouTube wordt bewaard en dat je locatie op alle (ingelogde) apparaten wordt bijgehouden. Opvallend is dat Google zelden iets weg lijkt te gooien: informatie wordt tot zeer ver terug opgeslagen in je account. Op de bewuste pagina is dat ook inzichtelijk, en zie je bijvoorbeeld in een overzichtskaart waar je de afgelopen periode zoal bent geweest. Wellicht is het meteen ook een goed moment om je account wat beter te beschermen met tweestapsverificatie?

©PXimport

Tip 05: Machtigingen apps

De apps die je op je smartphone of tablet installeert krijgen vaak behoorlijk wat vrijheid om rond te neuzen op je smartphone. Bij Android kun je dit beperken door bepaalde machtigingen in te trekken. Bekijk voordat je een app installeert daarom om welke machtigingen de app vraagt. Zulke details vind je in de Google Play Store, onder aan de pagina. Tijdens de installatie geef je automatisch toestemming voor machtigingen die erg gangbaar zijn, zoals internettoegang (ook al kan daar evengoed misbruik van gemaakt worden). Ook tijdens het gebruik wordt soms toestemming gevraagd, zoals een machtiging om je contactenlijst, camera of microfoon te raadplegen. Sinds Android 6.0 heb je op elk moment controle over de toegekende machtigingen. Hiervoor ga je naar Instellingen / Apps. Je kunt daar per machtigingsgroep bekijken welke apps gebruikmaken van die machtiging. Tik daarvoor op iets als Alle machtigingen. Ook kun je daar de machtiging intrekken. Wil je een overzicht van de machtigingen die een specifieke app heeft? Ga dan naar je lijst met alle applicaties en klik op een app. Onder Machtigingen zie je waar de app toegang toe kan hebben.

Tip 06: Trackers in apps

Gratis apps, er zit altijd wel een addertje onder het gras. Veel makers gebruiken namelijk trackers om je gedrag in de gaten te houden, zodat ze bijvoorbeeld gerichter advertenties kunnen leveren. Dat hoeft niet perse schadelijk te zijn, het merendeel is waarschijnlijk zelfs onschuldig, maar het gebrek aan transparantie bij zulke trackers brengt logischerwijs wel privacy- en beveiligingszorgen met zich mee. Appstack is een handige website waar je de aanwezigheid van (bekende) trackers per app kunt opzoeken. De website is gemaakt door de Franse organisatie Exodus Privacy, die analysesoftware heeft ontwikkeld om trackers in Android-apps te kunnen herkennen. Om het beeld compleet te maken, zie je daar ook om welke machtigingen die apps vragen. Privacy Lab, onderdeel van de Amerikaanse Yale-universiteit, onderzocht welke bedrijven achter zulke trackers zitten en welke invloed ze op je privacy hebben. Het houdt de bevindingen bij op een openbare pagina op GitHub. Opvallend feitje: Gillette werkte al eens samen met dating-app Tinder, om uit de swipes van gebruikers in een bepaalde leeftijdsgroep af te kunnen leiden hoe aantrekkelijk baarden worden gevonden.

©PXimport

Tip 07: Advertentie-id

Geholpen door een uniek advertentie-id, die in iedere app en browser op de smartphone hetzelfde is, kunnen adverteerders je gemakkelijk volgen en een profiel over jou opbouwen. Iedere keer als je je aanmeldt voor een bepaalde dienst, en dus meer gegevens prijsgeeft, draag je hier verder aan bij. Bij Android heet dit de Google Advertising ID (aaid) en bij iOS de Identifier for Advertising (idfa). Je vindt ze, bij Android, onder Instellingen / Google / Advertenties. Bij iOS ga je naar Instellingen / Privacy / Reclame. Op beide platforms vind je een optie om die advertentie-id te resetten. Dat kun je enigszins vergelijken met het wissen van cookies in de browser op je pc. Ook kun je voorkomen (of beperken) dat apps gepersonaliseerde advertenties weergeven. Bedenk wel dat de makers van apps helaas regelmatig, ook al is dat strikt tegen de regels, andere details van je smartphone gebruiken (of met elkaar combineren) om je te identificeren. Dat gaat vaak om details die niet gereset kunnen worden, zoals het serienummer van je smartphone of imei-nummer van je simkaart.

©PXimport

Tip 08: Firewall

Heb je geen vertrouwen in een bepaalde app, maar kun je niet zonder? Het vraagt wat detectivewerk om bijvoorbeeld bepaalde advertentienetwerken of trackers te blokkeren, maar het kan wel. Zo kun je met NoRoot Firewall, waarvoor, zoals de naam al aangeeft geen root nodig is, zien welk netwerkverkeer allemaal plaatsvindt op de voor- en achtergrond. Al het verkeer op de smartphone passeert die firewall, dankzij een interne vpn-verbinding. Je ziet netjes gerangschikt per app welke internetadressen worden benaderd. Zo doet de weer-app The Weather Channel bijvoorbeeld na het starten al direct zeventien verzoeken. Je kunt ook regelen welk verkeer er wel en niet doorheen mag en bijvoorbeeld bekende advertentienetwerken blokkeren. Al is gezien het grote aantal trackers dat laatste bijna onbegonnen werk.

Tip 09: Trackers blokkeren

©PXimport

De gratis en open-source app Blokada heeft de nodige overeenkomsten met NoRoot Firewall, maar pakt het grondiger aan. De app blokkeert internetadressen van advertentienetwerken, trackers en malware op basis van een ingebouwde blacklist. Die wordt bij de eerste start opgehaald en dagelijks ververst. Door de efficiënte werking zal je toestel merkbaar sneller worden en een andere aangename bijkomstigheid is dat je flink op je dataverkeer bespaart. De app is niet op Google Play te vinden, wellicht omdat het indruist tegen het businessmodel van Google. Maar je kunt hem gemakkelijk ophalen van www.blokada.org. Zorg er vooraf wel voor dat de installatie van apps van onbekende bronnen wordt toegestaan via Instellingen / Beveiliging. Na de installatie hoef je de app eigenlijk alleen nog maar aan te zetten. Je krijgt een notificatie op het moment dat de toegang tot een bepaald internetadres wordt geblokkeerd, met een optie om dat adres op de whitelist te zetten. Met de optie Don’t Show zet je de notificaties uit. Dit kan ook via de gebruikersinterface van Blokada met een schuifje. Er zijn een paar alternatieven voor Blokada, zoals AdGuard en AdAware, waarvan de laatste overigens root-toegang vereist.

Tip 10: Openbare dns-server

Voor het vertalen van namen op internet naar ip-adressen wordt een dns-server gebruikt. De meeste apparaten gebruiken gewoon de standaard toegewezen dns-server van de internetprovider, maar je kunt naar voorkeur ook een andere, openbare dns-provider instellen. Zulke openbare dns-providers handelen verzoeken vaak sneller af en bieden doorgaans een betere privacy, omdat ze bijvoorbeeld geen log van je dns-verzoeken bijhouden. Ook bieden ze extra bescherming tijdens het surfen, bijvoorbeeld door het blokkeren van onveilige websites met malware en dnssec (zie tip 11). Bekende voorbeelden van snelle en betrouwbare openbare dns-providers zijn CloudFlare, Google DNS en Quad9. Hoewel je de dns-server op individuele apparaten kunt wijzigen, is het handiger dit in één keer voor al je apparaten te regelen via de routerinstellingen. Nemen we een Fritz!Box als voorbeeld, dan open je hiervoor eerst de configuratiepagina in je browser en blader je naar Internet / Account Information / DNS Server. Vul voor IPv4 bijvoorbeeld de adressen 1.1.1.1 en 1.0.0.1 in (CloudFlare). Als jouw provider en router IPv6 ondersteunen (en die kans is tegenwoordig vrij groot), doe je hetzelfde voor de IPv6-dns-servers. Voor CloudFlare zijn die adressen 2606:4700:4700::1111 en 2606:4700:4700::1001.

©PXimport

Tip 11: Dnssec-ondersteuning

Het zal je maar gebeuren: je tikt het webadres van je bank in, maar komt op een namaakwebsite die er precies op lijkt, maar erop gericht is informatie van je af te troggelen. De kans op zulke manipulatie is vrij klein als je het juiste adres gebruikt, maar het bestaat wel, en heet met een mooi woord dns-spoofing. Gelukkig bestaat er met dnssec (voluit Domain Name Security Extensions) een soort handtekening of echtheidskenmerk voor domeinnamen. Een dns-server kan met deze informatie controleren of je inderdaad naar de juiste website wordt gestuurd. De openbare dns-servers benutten deze veiligheidsvoorziening vrijwel allemaal, maar veel Nederlandse internetproviders blijven achter. XS4ALL ondersteunt het al wel maar KPN en Ziggo nog niet. Met een eenvoudige check controleer je eenvoudig en snel of je beschermd wordt door validatie van dnssec-handtekeningen. Als dat niet het geval is, zou je kunnen overwegen om de dns-serveradressen aan te passen (zie tip 10).

©PXimport

Tip 12: Dns-lekken

Kies je ervoor om (anoniem) te surfen via een vpn-verbinding? Dan wil je natuurlijk ook dat al je dns-verzoeken via die beveiligde tunnel worden verstuurd, en niet via de normale onbeveiligde weg, bijvoorbeeld richting de server van je internetprovider. Als dat wel gebeurt, noemen we dat een dns-lek. Je kunt je wel indenken dat dit de nodige privacyrisico’s met zich meebrengt. Als je wilt nagaan of je last hebt van zo’n dns-lek kun je dat op diverse websites eenvoudig testen, zoals op www.dnsleaktest.com, dnsleak.com en ipleak.net. Goed om te weten is dat verschillende vpn-providers een beveiliging op dns-lekken in de software ingebouwd hebben. Ook kun je, om lekken te voorkomen, handmatig de dns-serveradressen van je vpn-provider of een openbare provider instellen.

©PXimport

Je merkt het aan laptops, smartphones en gameconsoles: de prijzen lopen dit jaar op. Inflatie speelt mee, maar dat is niet de voornaamste reden. Waar chipmakers, vooral de geheugenfabrikanten, tot voor kort vooral produceerden voor de traditionele (consumenten)markt, gaat er nu steeds meer capaciteit naar grote AI-datacenters. Daardoor worden geheugen en opslag schaarser. En als iets schaarser wordt, stijgt de prijs. Hoe dat zit en wat dat voor jou betekent, lees je hier.

AI als Rupsje Nooitgenoeg

Zie de geheugenchipindustrie als een bakkerij met een beperkt aantal ovens. Jarenlang werd de capaciteit van die ovens gebruikt voor standaardbrood: regulier DRAM-geheugen (Dynamic random access memory)en NAND-opslag (flashgeheugen) voor consumententech. Nu vragen AI-servers om een nieuw soort brood: high bandwidth memory (HBM). HBM is speciaal geheugen dat direct naast de rekenchip zit, zodat data veel sneller heen en weer kan. En de vraag is groot: marktanalisten verwachten dat datacenters in 2026 een heel groot deel van de geproduceerde geheugenchips gaan opslokken, met schattingen die richting 70 procent gaan Het gevolg is simpel: als meer ovens worden gereserveerd voor dat 'speciale brood', kan er minder standaardbrood gebakken worden. En dat betekent dus dat gewoon geheugen fors duurder aan het worden is.

©Bron prijsdata: Tweakers

RAM-tekort is niet de enige oorzaak

Dat de prijzen van geheugen en opslag in korte tijd zo gestegen zijn, ga je dus voelen: want dit zijn basis-onderdelen in bijna elke laptop of smartphone. Daar komt nog bij dat ook cpu's tijdelijk lastiger te leveren (en in sommige gevallen duurder) waren. Ook van andere onderdelen (denk: printplaten, batterijen en stroomregelchips) is de prijs omhoog aan het gaan. Daarnaast maken nieuwe standaarden zoals Wifi 7 en USB 4 sommige onderdelen bovendien complexer en daarmee duurder.

Geheugenchip en geheugen, wat is het verschil?

Een geheugenchip is het fysieke onderdeel dat uit de fabriek komt: zo'n klein rechthoekig blokje dat je op een printplaat ziet zitten. Je kunt het zien als bakstenen en een muur. De geheugenchips zijn de bakstenen. Een RAM-module is de muur, opgebouwd uit meerdere bakstenen op één printplaat. Een typische module bevat meerdere chips die samen die 8, 16 of 32 GB vormen. En precies daarom werkt een tekort aan chips zo snel door. Als er minder chips beschikbaar zijn, kun je minder RAM-modules maken, minder ssd's vullen en minder chips plaatsen in laptops, telefoons en tablets.

©Batorskaya Larisa

Laptops, smartphones en consoles: daarom worden ze duurder

De onderstaande tabel laat zien globaal zien welk deel van het budget naar de verschillende onderdelen gaat. Daarbij moet wel aangetekend dat het om een schatting van percentages gaat; harde cijfers hierover zijn moeilijk te vinden.  Hierdoor zie je beter waar de pijn van de huidige geheugen- en chiptekorten het hardst wordt gevoeld.

Kijk je puur naar deze tabel, dan zou je verwachten dat vooral gameconsoles heel sterk in prijs gaan stijgen. Maar volgens kenners van de markt zouden consolebouwers hun best doen om in ieder geval voorlopig de prijs gelijk te houden – juist omdat de Switch 2 net uit is en de Xbox Series en PS5 al meerdere prijsverhogingen hebben gehad. De klap daar zal eerder opgevangen worden door alles eromheen: denk aan accessoires en abonnementen zoals PlayStation Plus.

Bij laptopfabrikanten en smartphonemakers ligt dat anders. Die hebben geen andere producten in het ümfeld die ingezet kunnen worden om de kosten van het belangrijkste product niet al te veel te hoeven verhogen. De stijgende kosten van geheugen, opslag en processor zullen daar dus wel impact gaan hebben, zo is de verwachting.

Hogere prijzen of minder waar voor je geld

Die impact heeft grofweg twee smaken. Enerzijds zal vooral premium tech duurder worden, maar krijg je daar wel meer voor terug; anderzijds zullen bij mid-range tech de prijzen waarschijnlijk minder hard stijgen, maar krijg je daar tegelijkertijd minder waar voor je geld. Krimpflatie.

Premiumtech: duurder, maar meer mogelijkheden

Hier spelen twee dingen: niet alleen zijn chips minder goed leverbaar, er wordt tegelijkertijd hard gewerkt aan nieuwe productietechnieken (zoals de 2-nanometer chiptechnologie van marktleider TSMC). De productie van zo'n nieuwe chip is een ingewikkeld en duur proces. Dat drijft de prijs op.

Wel is het zo dat je als consument profiteert van de mogelijkheden van de nieuwste generatie chips. Die kunnen langer hoge prestaties volhouden en toch koeler blijven, simpelweg omdat de chip efficiënter met energie omgaat. Dat merk je echt in de praktijk. Dus ja, je betaalt meer, maar je krijgt er ook meer voor terug.

©StocksJust4You - stock.adobe.com

Mid-range: niet duurder, wel mindere specs

Bij de middenklasse proberen merken de prijs aantrekkelijk te houden. Als onderdelen duurder worden, moeten ze ergens compenseren. Je krijgt dan voor ongeveer dezelfde adviesprijs als het model van vorig jaar een smartwatch of telefoon met minder opslag, minder RAM of trager werkgeheugen dan de generatie van vorig jaar. Of het model wordt uitgekleed: extra's (bijvoorbeeld een snellere opslagvariant, betere camera, luxere afwerking) verdwijnen.

En de budgetmodellen?

Hele goedkope modellen hebben het extra lastig. Daar zit weinig marge op, dus een stijging van onderdelenprijzen hakt er direct in. Het principe is hetzelfde als bij mid-range, maar het pakt hier vaker scherper uit: er is minder ruimte om kosten op te vangen, dus je merkt het sneller in RAM, opslag of snelheid. Daarnaast kunnen fabrikanten in het laagste segment ook kiezen om instapmodellen te schrappen, of om 'nieuwe' modellen uit te brengen die intern weinig veranderen. Dat betekent vaak ook: minder keuze voor jou.

Conclusie

Tech is in 2026 duurder geworden omdat de chipindustrie zich steeds meer richt op AI-datacenters. Daardoor verschuift productiecapaciteit naar specialistisch geheugen, en stijgen de prijzen van standaardgeheugen en opslag.

Het advies voor jou is vooral praktisch: als je nu al weet dat je extra RAM, een grotere ssd of een nieuwe smartphone, laptop of gameconsole nodig hebt, wacht dan niet te lang. De signalen uit de markt wijzen erop dat prijzen en beschikbaarheid voorlopig onder druk blijven staan. Dat maakt vergelijken weer belangrijker dan de afgelopen jaren. Kijk niet alleen naar de prijs, maar kijk extra goed naar de specificaties. En kijk daarbij vooral naar RAM en opslag: daar zie je de effecten van wat er nu speelt het snelst terug.

Wanneer Sony met een nieuwe set premium oordoppen op de proppen komt, dan moet je opletten. Dit Japanse merk is namelijk al jaren marktleider als het gaat om geluidskwaliteit en actieve ruisonderdrukking. Met zijn prijs van 300 euro mikt de fabrikant wederom op het hogere segment, al is dit wel minder dan de adviesprijs van zijn voorganger.

De Sony WF-1000XM6 volgen de XM5 op die het Japanse bedrijf zo’n 2,5 jaar geleden uitbracht. Dat is een flinke periode in het land der oordoppen (of technologie in het algemeen). Daar waar veel fabrikanten inzetten op jaarlijkse releases en complete productgroepen beperkte stappen voorwaarts maken, is het fijn om te zien dat een elektronicaproducent het nog aandurft langer te wachten tussen verschillende uitgaven. Dan heb je tenminste wat te melden of te vertellen.

Met deze versie zet Sony in op een betere noise cancelling, audioweergave, gesprekskwaliteit en ergonomie. Daarnaast brengt de fabrikant stabielere bluetooth-connectiviteit, Google Gemini-integratie en een hogere mate van milieuvriendelijkheid. Zo zijn de antennes langer gemaakt, waardoor de oortjes niet snel de verbinding verliezen, ook niet in drukkere omgevingen zoals een vliegtuig of trein. Dat hebben we aan den lijve ondervonden de afgelopen weken.

©Wesley Akkerman

Meer in contact

Net als bij het vorige model maakt Sony gebruik van memory foam als oortips (het deel dat in je gehoorgang zit). Die hebben als grote voordeel dat ze zich aanpassen aan de vorm van de opening en dus altijd strak en goed zitten. In de doos zitten verschillende opties. Bij ons zit de een net te los, terwijl het formaat daarna juist net wat strak zit. Daardoor kan langer dan twee uur luisteren wat oncomfortabel worden. Maar ze vallen in elk geval niet zomaar uit je oren.

Deze keer kijkt Sony ook naar het ontwerp. De Sony WF-1000XM6-oortjes zijn wat langwerpiger en steken iets verder uit je oren dan z'n voorganger, waardoor je moet oppassen wanneer je een T-shirt of trui uittrekt. Het oppervlak is wat ruwer en dat helpt daadwerkelijk bij de fysieke bediening; het voelt alsof je wat meer in contact bent met de bediening. Muziek pauzeren, actieve ruisonderdrukking activeren – het gaat allemaal erg soepel. Je hoeft ze niet hard in te drukken.

Grammy-winnende engineers

Daarnaast is het fijn dat deze dopjes nog steeds acht uur meegaan op een volle accu. Dat is met actieve ruisonderdrukking aan. Zet je die uit, dan mag je daar nog een paar uur bij optellen. Met de oplaadcase erbij kun je rekenen op 24 tot 30 uur. Dat is misschien niet superveel in vergelijking met sommige concurrenten, maar die zitten dan ook niet boordevol allerlei extra microfoons (vier stuks in dit model) en speciaal ontwikkelde drivers.

©Wesley Akkerman

De drivers zijn natuurlijk medeverantwoordelijk voor het geluid, maar de samenwerking met allerlei gerenommeerde studio's en muziekproducenten helpt daar vanzelfsprekend ook bij. Sony heeft zich laten leiden door een team van Grammy-winnende en Grammy-genomineerde engineers, waaronder Randy Merrill (die werkte met Ed Sheeran), Chris Gehringer (Lady Gaga) en Michael Romanowski (Alicia Keys). Dat zijn niet de minste namen, maar wat merk je daarvan?

Naast je in de kamer

Nou, het grootste compliment dat we een set oordoppen kunnen geven: je hebt de equalizer niet nodig om goed en wel – en in de hoogste kwaliteit! – van je digitale muziek te genieten. De audio klinkt warm, vol en persoonlijk. Dat gaat niet ten koste van de hogere regionen of het middenveld, waardoor die helderheid en nuance bewaakt blijft. Soms lijkt het net alsof iemand op een drumstel naast je in de kamer speelt, zo dichtbij klinken de nummers.

Als je wilt, dan kun je wel een equalizer op de soundstage loslaten. Je kunt dan kiezen uit verschillende profielen, zelf een instelling beheren of Sony het werk uit handen laten nemen. Dan stelt de (helaas soms wat onoverzichtelijke) app de equalizer in op basis van jouw eigen gehoor. Hier kan dat nog weleens ten koste gaan van het basgeluid, waardoor we dat maar achterwege laten, maar het is fijn dat het kan. Het maakt de Sony WF-1000XM6 breed inzetbaar.

©Wesley Akkerman

Gevoel, beleving, emotie

En daar blijft het niet bij qua audio. Want je kunt streamen in hoge resoluties dankzij de LDAC-audiocodec en anders leunen op DSEE Extreme (een algoritme van Sony dat de muziek in kwaliteit opschaalt). Verder is nieuw in deze set dat je audio wat verder weg kunt laten klinken, alsof je in een café of je eigen woonkamer zit. Dat is een vreemde maar oorstrelende ervaring die je moet beleven om het te begrijpen.

We snappen uiteindelijk wel waarom Sony deze functie introduceert. Het kan bijvoorbeeld helpen bij de concentratie. Wij hebben vooral gemerkt dat je er een huiselijk gevoel aan kunt overhouden wanneer je kilometers hoog in de lucht hangt in een vliegtuig, omdat het net lijkt alsof je naar je eigen audioset thuis op de achtergrond luistert. Het gaat hier niet om de beste geluidskwaliteit, maar om een gevoel, een emotie, een beleving. En die is helemaal oké.

Tot slot kijken we nog even naar de actieve ruisonderdrukking. Die is beter dan ooit. Zo hebben we bijna niets van de vliegtuigmotoren gehoord tijdens een recente reis naar Barcelona en komt er ook weinig tot geen geluid vanuit het OV je gehoorgang in. Bepaalde plotselinge hoge tonen komen nog weleens door, maar die blijven moeilijk filterbaar. Al met al is dit wederom een mooie stap voorwaarts, helemaal als je je écht even wilt afsluiten van je omgeving.

Sony WF-1000XM6 kopen?

Het zal ongetwijfeld niemand verbazen, maar dat maakt zo’n beoordeling niet minder waardevol: de Sony WF-1000XM6 is een regelrecht schot in de roos. Qua audiokwaliteit en -beleving hebben we nog niet beter gehoord. Soms klinkt het net alsof de muziek live naast je wordt gespeeld. Het comfort en de app kunnen nog wel beter, maar de grandioze actieve ruisonderdrukking en de fysieke bediening maken een hoop goed. Dit is je volgende set oordopjes!