Eind februari bracht Sony in de vorm van de PlayStation VR2 een nieuwe accessoire uit voor de PlayStation 5. Heb jij deze nieuwe virtualrealitybril op het oog? Lees dan eerst even onderstaand verhaal, zodat je echt alles te weten komt over de hardware.

Ook lezen: Gezond worden door te gamen? Met deze VR-apps kan het!

De PlayStation VR2 (of kortweg PSVR2) is de opvolger van Sony's eerste virtualrealitybril, die Sony in 2016 uitbracht voor PlayStation 4. Deze nieuwe headset komt exclusief uit voor de PlayStation 5 en biedt een enorme meerwaarde ten opzichte van zijn voorganger. Je sluit de PSVR2 met een enkele usb-c-kabel aan op de console (je hebt deze keer geen gedoe met kabels en een extra kastje) en de tracking verloopt nu via camera’s in de headset zelf. Je hoeft dus geen extra PlayStation Camera te kopen, of iets dergelijks. We kunnen wel stellen dat Sony de ervaring en installatie flink heeft gestroomlijnd.

Daardoor is virtual reality in feite toegankelijker dan ooit. Tenminste, op technisch vlak, aangezien de installatie een fluitje van een cent is. Het is vergelijkbaar met het aansluiten van een controller (nadat je het korte installatieproces hebt voltooid). De prijs gooit nog wel roet in het eten. De PSVR2 kost 599 euro en is daarmee 50 tot 150 euro duurder dan de console zelf (afhankelijk van welke versie je hebt staan). Goed om te weten: daar krijg je de bijbehorende Sense-controllers en een bedraad setje oordoppen bij, die ondersteuning aanbieden voor 3D-audio.

PSVR versus PSVR2: de verschillen

Het allergrootste verschil met de eerste PlayStation VR is dat versie 2 direct vanuit de doos speelbaar is. Toen je destijds het eerste model kocht, hoefde je weliswaar niet meteen een orgaan te verkopen, maar je moest als early adopter wel nog een camera en Move-controllers aanschaffen. Later verschenen er bundels, maar die gingen ook voor een hogere prijs over de toonbank. Het is vanzelfsprekend niet het enige verschil tussen beide modellen. Hieronder nemen we de overige verschillen met je door, zodat je precies weet waar je aan toe bent.

Zoals je kunt zien en hebt kunnen lezen, heeft Sony de headset flink onder handen genomen. Deze keer zit er een groot oledpaneel in de bril, die per oog een resolutie van 2.000 bij 2.040 pixels biedt. Voor een ontzettend breed kleurenbereik ondersteunen de beelden deze keer de HDR-standaard. Daarnaast is het fijn om te zien dat je de camera’s voor het tracken van je bewegingen ook kunt gebruiken om te zien wat er daadwerkelijk voor je gebeurt. Met een druk op de knop kun je nu door die lenzen kijken, waardoor je de bril niet hoeft af te zetten als je iets wilt pakken.

Dat kan bijvoorbeeld handig zijn als je een berichtje op je smartphone krijgt of als je even wat wilt drinken. Ben je een Sense-controller kwijt of schakel je over op de DualSense? Ook dan kan de PSVR2 op je gezicht blijven zitten. Je kunt namelijk prima zien waar je spullen liggen.

Om de PlayStation VR2 te kunnen gebruiken, dien je genoeg ruimte in je omgeving te hebben. De minimale sta-ruimte betreft een oppervlak van 2 bij 2 meter. Dan kun je vrij bewegen en ronddraaien, zonder dat je ergens tegenaan botst. Maar je kunt ook een zitruimte instellen; dan heb je minimaal 1 bij 1 meter nodig. Geen nood: het is allemaal minder ingewikkeld dan je zou verwachten. Dit stel je in tijdens het installatieproces en je kunt bovendien op een later moment de ruimte bijstellen of veranderen.

Exclusieve functies voor PSVR2

We hebben al een aantal functies opgesomd die exclusief beschikbaar zijn voor de PlayStation VR2, zoals het aanpassen van de speelruimte en de optie om door de camera’s van de bril heen te kijken. De beelden die je dan te zien krijgt, worden in real-time doorgestuurd (daar zit dus geen vertraging in) en zijn in zwart-wit. Dat is even wennen, maar we zijn maar wat blij dat het überhaupt mogelijk is. Een VR-bril opzetten heeft soms best wat voeten in de aarde, omdat je de lenzen, houder en band helemaal moet instellen. Verder is de PSVR2 voor een nóg meeslepender ervaring voorzien van haptische feedback.

Daarnaast is het nu mogelijk een livestream uit te voeren met de PSVR2 op. Dat kon in principe al met het eerste model, maar de PlayStation 5 biedt alle opties die je zou verwachten. Je kunt jezelf ook uitzenden, als je dat wilt, waarbij je je digitale evenbeeld als het ware vóór de gameplay kunt plakken. Je moet dan nog wel investeren in een speciale PlayStation 5-camera, maar dan kun je als streamer alles vanuit het menu van de PS5 regelen. De verwachting is niet dat heel veel mensen hier gebruik van zullen maken, maar het is fijn om te zien dat Sony aan dit soort zaken denkt.

Met de PlayStation 5-headset kun je games volledig in virtual reality beleven, dat staat vast. Maar andere content kun je ook in een soort 2D-modus bekijken. Naast de VR-modus biedt PSVR2 namelijk ook een bioscoopmodus aan. Dat is ook het scherm dat je in beeld ziet staan wanneer je door het menu navigeert. Zo kun je bijvoorbeeld een film kijken, als je dat zou willen. Ook kun je hier normale spellen op spelen, zonder dat je de headset af hoeft te doen. Dan kan je partner ondertussen de tv voor wat anders gebruiken; of je moet het simpelweg heel fijn vinden om zo je games te ervaren.

Dingen om rekening mee te houden

We hebben net al even genoemd wat je zoal bij de PlayStation VR2 krijgt. In principe is het zo dat je een compleet pakket in huis haalt: alle benodigde kabels, de bril, twee controllers en oortjes. Wat we een groot gemis vinden, is het ontbreken van een goede oplader. Je kunt beide Sense-controllers opladen met een (meegeleverde) usb-c-kabel, maar als je een draadloze lader wilt, dan moet je die los aanschaffen. Dat is wat ons betreft een groot gemis. Nu wordt dat draadloze oplaadstation als een optionele accessoire verkocht, maar dat is het eigenlijk niet.

De Sense-controllers gaan zo’n vier tot vijf uur mee. Nu is dat genoeg voor een avondje virtual reality, maar het is irritant om de opladers dan steeds via een kabel te moeten opladen. Bovendien gaan ze vanzelf leeg als je ze niet gebruikt, waardoor de kans groot is dat ze niet klaar zijn voor gebruik als je spontaan zin hebt om te gamen. Een draadloos oplaadstation had dat probleem kunnen oplossen; dan leg je de Sense-controllers daar op en liggen ze op je te wachten tot je zover bent. En gezien de hoge prijs had zo’n oplaadstation echt niet misstaan...

Tot slot willen we nog meegeven dat je alléén PSVR2-games op deze headset kunt spelen. Dat klinkt misschien logisch, maar ergens was het ook wel logisch geweest om de tweede PSVR backward compatible te maken, zodat de games van de eerste generatie gewoon speelbaar waren. Van bepaalde games bestaan twee versies en sommige spellen zul je opnieuw (al dan niet met korting) moeten aanschaffen. Ook dat voelt niet helemaal oké, maar we weten niet of er veel extra werk in zat voor de ontwikkelaars. Gelukkig houden de grootste problemen daar wel op voor de PSVR2.

De smartphones van Poco zijn over het algemeen goed geprijsd als je kijkt naar wat je ervoor terugkrijgt. De nieuwe Poco F8 Ultra heeft een prijskaartje van minimaal 800 euro. Gaat die regel ook hier op?

Want wat voor smartphone kun je precies aanbieden als je er net wat meer geld tegenaan gooit? Dat idee heeft een unieke telefoon opgeleverd, voorzien van een denimlook én een extra subwoofer achterop. Gewaagde keuzes, maar in een wereld waarin smartphones steeds meer naar elkaar toe groeien, en in hun identiteitscrisis meer en meer op iPhones gaan lijken, geen verkeerde ontwikkeling. Alleen daarom al zijn we enthousiast over de Poco F8 Ultra (Blue Denim-uitvoering).

Het helpt dan ook zeer dan de subwoofer daar niet alleen voor de show zit. Dit compacte speakertje geeft geluiden en audio meer dan genoeg ruimte om beter tot hun recht te komen vergeleken met reguliere smartphonespeakers. Weg is dat blikkige geluid, dat nu ruimte maakt voor warmere tonen en een bredere soundstage. Klinkt de muziek perfect? Dat kun je niet verwachten, maar we zijn desondanks onder de indruk van de Bose-luidspreker.

©Wesley Akkerman

Uniek en tof

De Poco F8 Ultra ligt prettig in de hand en voelt solide aan dankzij het aluminium frame. Met 220 gram is hij ook niet overdreven zwaar. Het fauxdenim op de achterkant draagt daarbij merkbaar bij aan de grip, waardoor hij niet snel uit je handen glipt. Juist door dat eigenzinnige uiterlijk is dit zo'n smartphone die je liever zonder hoesje gebruikt, ook al loop je daarmee iets meer risico op valschade.

Het grote amoled-paneel van 6,9 inch stelt evenmin teleur. Met zijn hoge resolutie (1.200 bij 2.608 pixels) en verversingssnelheid (120 Hertz) kom je niets tekort en oogt alles scherp en vlot. Het contrast is breed en zwartwaarden zijn diep, maar de kleuren kunnen soms net even wat flets ogen. Dat valt alleen op in directe vergelijkingen met andere smartphones; de kans is heel klein dat dit je hier iets van merkt in het dagelijkse gebruik of als je een minder geoefend oog hebt.

©Wesley Akkerman

©Wesley Akkerman

Wat je mag verwachten

Ook al draait de Poco F8 Ultra niet op de krachtigste processor die Qualcomm te bieden heeft, in de praktijk merk je daar weinig van. De Snapdragon 8 Elite Gen 5 voelt vlot aan bij multitasking en kan games zonder moeite aan, al moet je er wel rekening mee houden dat de Gen 5 warm (niet heet, gelukkig) kan worden wanneer je high-end spellen speelt. Niets om je zorgen over te maken, je zult hier namelijk je vingers niet aan branden.

Ook de accu stelt niet teleur. Met een capaciteit van 6.500 mAh haal je in veel gevallen probleemloos twee dagen, al hangt dat vanzelfsprekend af van hoe intensief je de smartphone gebruikt. Speel je veel games, dan loopt hij sneller leeg, maar opladen gaat razendsnel. Met een geschikte 100w-lader, die je zelf moet aanschaffen, zit de accu binnen ongeveer veertig minuten weer helemaal vol.

Camera en software

Toch is niet alles goud wat er blinkt. Onder de juiste lichtomstandigheden maakt de Poco F8 Ultra kleurrijke en gedetailleerde beelden. Zoomen is geen probleem en ook de selfiecam lijkt goed om te gaan met verschillende huidtypen. De groothoeklens presteert echter minder goed: kleuren komen minder goed uit de verf en details vallen weg. De avondmodus stelt teleur, met een overdaad aan exposure, gebrekkige kleurenaccuraatheid en trage vastlegging.

Aangezien Poco een dochteronderneming is van Xiaomi, draait het toestel op HyperOS 3.0. De Poco staat daardoor vol met overbodige en dubbele apps, waaronder die van Xiaomi, waarvan je het gros kunt verwijderen. Ook kom je her en der wat reclame tegen. Verder is het besturingssysteem vlot en overzichtelijk, twee eigenschappen die we extreem belangrijk vinden. Je krijgt tot slot 'maar' vier Android-upgrades, evenals zes jaar aan beveiligingsupdates.

Poco F8 Ultra kopen?

Ondanks de kanttekeningen die we plaatsen bij de software- en camera-ervaringen, zijn er eigenlijk weinig redenen om niet voor de Poco F8 Ultra te kiezen. Hij oogt uniek, vindt in de subwoofer een handige toevoeging en voelt stevig aan. De door ons geteste Denim Blue-uitvoering heeft bovendien een faux denimlaagje op de achterkant voor extra grip (wat deze uitvoering wel een paar gram zwaarder maakt dan de Poco F8 Ultra Black). De prijs is misschien gevoelsmatig nog wat hoog, zeker voor dit merk. Maar zakt de prijs richting de 600 euro, dan krijg je een toptoestel dat zijn prijs meer dan waarmaakt en waar je langdurig plezier van hebt.

52137934

Spatial audio, oftewel ruimtelijke audio, belooft een luisterervaring waarbij het geluid niet alleen van links en rechts komt, maar je volledig omringt. Hoewel de marketingkreten je geregeld om de oren vliegen, is de techniek niet in elke situatie even zinvol. In dit artikel ontdek je wanneer ruimtelijke audio je ervaring verrijkt en wanneer je prima zonder kunt.

Vergeet het statische geluid van je oude vertrouwde stereo-set. Met spatial audio krijgt geluid eindelijk de diepte die het verdient. Dankzij slimme algoritmes die de akoestiek van de echte wereld nabootsen, ontsnapt de audio aan je koptelefoon of soundbar. Geluid beweegt vrij door de kamer, waardoor een helikopter in een film ook echt boven je hoofd lijkt te cirkelen. Het is de overstap van een platte foto naar een hologram, maar dan voor je oren.

Bioscoopervaring thuis

De meest logische toepassing voor spatial audio is zonder twijfel de moderne filmervaring. Wanneer je een blockbuster kijkt die is gemixt in formaten zoals Dolby Atmos, komt de techniek pas echt tot leven. Een helikopter die overvliegt of regen die op een dak klatert, krijgt een verticale dimensie die voorheen onmogelijk was met een standaard hoofdtelefoon of een simpele soundbar.

Voor filmliefhebbers die niet de ruimte hebben voor een volledige surround-installatie met fysieke speakers in het plafond, biedt spatial audio een overtuigend en compact alternatief dat de zogenaamde immersie aanzienlijk vergroot.

©ER | ID.nl

Muziek met een extraatje

Voor muziek is het nut van ruimtelijke audio iets genuanceerder en sterk afhankelijk van de productie. Bij klassieke concerten of live-opnames kan de techniek je het gevoel geven dat je midden in de concertzaal zit, waarbij de akoestiek van de ruimte tastbaar wordt. Ook bij moderne popmuziek die specifiek voor dit formaat is geproduceerd, kunnen artiesten creatiever omgaan met de plaatsing van instrumenten of subtiele geluidseffecten.

Toch blijft voor de purist die zweert bij een eerlijke, ongefilterde weergave van een studio-album de traditionele stereomix vaak de voorkeur genieten, omdat spatial audio de oorspronkelijke balans soms onnatuurlijk kan veranderen.

Gaming en de functionele voorsprong

In de wereld van gaming verschuift de waarde van spatial audio van puur esthetisch naar functioneel. Vooral in competitieve shooters is het horen van de exacte positie van een tegenstander een serieus dingetje. Door gebruik te maken van ruimtelijke audio kun je voetstappen boven, onder of achter je nauwkeurig lokaliseren. Dat geeft niet alleen een intensere spelervaring waarbij je volledig wordt opgeslokt door de spelwereld, maar biedt ook een tactisch voordeel dat met standaard audio simpelweg niet te evenaren is. Hierdoor is de techniek voor fanatieke gamers bijna onmisbaar geworden.

Wanneer kun je het beter uitschakelen?

Ondanks de indrukwekkende demonstraties is spatial audio niet altijd de beste keuze. Voor dagelijks gebruik, zoals het luisteren naar podcasts of het kijken van het journaal, voegt de extra ruimtelijkheid weinig toe en kan het de verstaanbaarheid van stemmen zelfs negatief beïnvloeden. Ook bij oudere opnames die door softwarematige kunstgrepen naar ruimtelijk geluid worden omgezet, ontstaat er vaak een hol en onnatuurlijk resultaat. In dergelijke gevallen is een zuivere stereoweergave nog altijd de meest betrouwbare weg naar een prettige luisterervaring.