Schiet, dood door kogel, restart. Schiet, dood door kogel, restart. Schiet, ontwijk kogel, dood door vogel, restart. Schiet, ontwijk kogel, buk onder vogel, baas springt bovenop je, restart. Schiet, toch weer dood door die kogel. Inhouden om controller niet door het raam te gooien. Restart. Dat is Cuphead in een notendop.

Als dit vreselijk vermoeiend en frustrerend klinkt, dan is Cuphead niks voor jou. Maar als dit heerlijk vermoeiend en frustrerend klinkt, dan ben jij precies degene die deze game móét spelen. Je zou de game in principe in een halfuurtje uit kunnen spelen, elk gevecht duurt immers maar twee minuten. Maar voordat je een baas zo goed onder de knie hebt dat je ook maar een kans maakt om hem te verslaan, heb je het meestal al vele malen opnieuw moeten proberen. En opnieuw. En opnieuw. Zo kan het soms wel een half uur duren voordat je eindelijk de laatste kogel in een vijand knalt.

©PXimport

Kopzorgen

Cuphead en zijn vriendje Mugman zijn wel redelijk wanhopig om al die tegenstanders te verslaan. Na een overijverige gok in een casino zijn ze namelijk hun ziel verloren aan de duivel. Nu worden ze erop uitgestuurd om alle andere slachtoffers van Satan een bezoekje te brengen en hun zielen te oogsten.

De tegenstanders waar je op deze manier langs moet zijn ontzettend gevarieerd. Het is elke keer weer een verrassing wat voor vreemd wezen je nu weer tegenover je krijgt. Het zou zonde zijn om dat voor je te verpesten met voorbeelden, maar laten we zeggen dat de kwaadaardige wortel die in demo’s werd getoond slechts het topje van de creatieve ijsberg is.

Alles is bovendien wonderlijk schoon vormgegeven met een unieke animatiestijl. Cuphead probeert de stijl van oude tekenfilms van begin vorige eeuw te vangen en stort zich daar vol overgave op. Het resultaat is fenomenaal: achtergronden zien er precies uit als een oude Disney-tekenfilm en je vecht tegen personages die zo uit Betty Boop zijn weggelopen. Je ziet zelfs constant witte krassen in het beeld. En het mooiste is dat dat ook bewegend goed uit de verf komt. De animaties leiden je nooit af, maar dompelen je helemaal onder in de nostalgie. Ook de muziek draagt veel bij aan de ouderwetse sfeer. Rammelende piano’s, barbershop-achtige vocalen en jazzy deuntjes sturen je zo een eeuw terug in de tijd.

Dat was allemaal verspilde moeite geweest als de gameplay niet in orde was, maar ook hier staat Cuphead als een huis. Het koppige mannetje bestuurt retestrak, hoewel de besturing wel wat moeite kost om aan te wennen. Zo kun je RB inhouden om stil te blijven staan, terwijl je met je linkerpook nog steeds alle kanten op mikt. Ook de parry vergt enige oefening. Je kunt op roze voorwerpen en kogels springen om die te counteren en omhoog te springen, maar dat moet je wel heel precies timen.

©PXimport

Klap voor je kop

De baasgevechten zijn stuk voor stuk memorabel, maar wel ontzettend lastig. Gelukkig wel lastig op de goede manier: elke keer dat je doodgaat ben je even gefrustreerd, maar heb je ook iets nieuws geleerd over je tegenstander. Elke fout die je maakt was te vermijden, en dus wil je elke keer snel opnieuw beginnen om het net iets beter te doen.

Iedere baas heeft verschillende fases, met verschillende aanvallen die je allemaal moet leren kennen. Het duurt misschien tien, twintig pogingen, maar ineens merk je dat je de eerste fase foutloos door kunt komen. Je vijanden hebben geen levensbalk, dus je weet steeds niet precies hoe lang je nog op ze moet schieten. Elke keer dat je doodgaat krijg je in een balkje wel te zien hoe ver je was, zodat je een beetje kunt leren hoe lang de fases van de bazen duren. De frustratie is groot als je net sterft en dan ziet dat je er echt bijna was, maar de roes is des te groter als je uiteindelijk glorieus zegeviert. De game weet de grens tussen frustratie en plezier uitstekend te bewandelen.

Het komt maar weinig voor dat je afgaat zonder dat het je schuld was, maar als dat gebeurt komt dat meestal door je superaanvallen. Door te parryen, te schieten en niet dood te gaan, vul je een meter waarmee je extra zware aanvallen kunt doen. Om die uit te voeren blijft je kopje echter even stil hangen. Op dat moment is hij wel onkwetsbaar, maar het kan gebeuren dat er net iets onder je door vliegt dat je niet kunt ontwijken als je net klaar bent met je speciale aanval.

Varkentje wassen

Gelukkig hoef je niet de hele game met een miezerig kogelstroompje te spelen, maar kun je bij een uit de kluiten gewassen Porky Pig nieuwe wapens en vaardigheden kopen. Denk aan boemerangkogels, bommetjes of een extra hartje in ruil voor zwakkere kogels. Elk wapen heeft zijn eigen strategie nodig, en sommige bazen kun je eigenlijk niet verslaan zonder een extra wapen. Het is dan ook jammer dat je niet echt kunt oefenen met je nieuwe arsenaal. Je kunt alleen tegen de bazen vechten, en als je daar niet weet wat je doet ben je binnen 20 seconden dood. Dat is niet echt genoeg tijd om aan een wapen te wennen.

Je betaalt Porky met munten, die je verdient in de Run ’n Gun-levels, een soort platformer-gebieden met dodelijke obstakels. Helaas zijn deze stukken zonder bazen het zwakste onderdeel van de game. Het plezier van Cuphead haal je uit het opgesloten zitten met een grote vijand in een enkel scherm, en het leren hoe je zijn aanvallen overleeft. Al die strategie wordt in de platformlevels overboord gegooid en ingewisseld voor ongeïnspireerd leveldesign. Gelukkig zijn er maar zes van dit soort levels, en zijn ze ook nog eens optioneel.

Je kunt alle bazen met een vriend te lijf gaan in de co-opmodus, die helaas niet zo leuk is als gehoopt. In je eentje balanceert de game al op het randje van chaos, terwijl dit met zijn tweeën simpelweg te onoverzichtelijk is. Door alle extra kogels van je teamgenoot is het haast niet meer te zien wat je nou moet ontwijken, en wat niet.

©PXimport

Verder doet Cuphead bijna alles goed wat het goed moet doen. Het is moeilijk, maar nooit oneerlijk, en geeft je met elke baas een pittige uitdaging. Als dat nog niet genoeg was, kun je proberen om bij elke baas de hoogste rank te verdienen. Dan moet je wel alles ontwijken, vaak een parry uitvoeren, je speciale meter helemaal vullen en ook nog eens snel zijn. Alles op S-rank halen is een haast onmogelijke taak, maar een leuke uitdaging voor de masochisten onder ons. Wie het wat rustiger aan wil doen, kan de bazen op een iets makkelijker standje spelen.

Hoe je Cuphead ook speelt, het is eigenlijk altijd frustrerend. Tot dat moment dat je die baas naar het hiernamaals helpt en uit je stoel springt van vreugde. Het is knap hoe de game jou steeds beter laat worden, totdat je ineens goed genoeg bent om een tegenstander te verslaan. Dan besef je je hoe goed deze game is, en ga je gelijk door naar de volgende baas. Restart.

Gamer.nl speelde Cuphead op een Xbox One. De game is ook verkrijgbaar voor pc en is nu beschikbaar.

Twijfel je tussen actieve en passieve luidsprekers? Het verschil zit in de versterker. In dit artikel leggen we uit wat de voor- en nadelen zijn, zodat je precies weet welk systeem het beste klinkt in jouw woonkamer. Geen gedoe, gewoon helder advies.

Als je op zoek bent naar beter geluid, vliegen de termen je om de oren. Het onderscheid tussen actief en passief is misschien wel de belangrijkste technische keuze die je moet maken, maar wordt vaak onnodig ingewikkeld gemaakt. Veel mensen denken dat het puur om geluidskwaliteit gaat, terwijl het vooral draait om gebruiksgemak en apparatuur. Na het lezen van dit stuk weet je precies of je voor alles-in-één gemak moet gaan of voor de vrijheid van losse componenten.

De kern: waar zit de krachtbron?

Het technische verschil is eigenlijk heel simpel: het draait allemaal om de locatie van de versterker. Een luidspreker kan namelijk geen geluid maken zonder stroom en aansturing.

Bij een actieve speaker is de versterker ingebouwd in de behuizing van de luidspreker zelf. Je herkent dat direct aan de achterkant: er zit een stroomkabel aan die het stopcontact in moet, en vaak knoppen voor volume of toonregeling. Je sluit je telefoon, pc of platenspeler direct aan op de speaker.

Bij een passieve speaker zit er géén elektronica in de kast die het geluid versterkt. De speaker heeft geen stekker voor het stopcontact, maar alleen aansluitingen voor luidsprekerdraad. Je hebt altijd een losse versterker of receiver nodig die het signaal krachtig genoeg maakt voordat het naar de speaker gaat. Een veelvoorkomend misverstand is dat 'passief' betekent dat ze slechter of zwakker zijn. Integendeel, de allerduurste hifi-systemen zijn bijna altijd passief.

©jipen

Wanneer is actief de slimste keuze?

Kies voor actief als je houdt van een opgeruimd huis en gebruiksgemak (dit soort speakers zijn meestal plug & play). Omdat de fabrikant de ingebouwde versterker helemaal heeft afgestemd op de luidspreker, ben je verzekerd van een goede match zonder dat je technisch inzicht nodig hebt. Dit is bij uitstek geschikt voor minimalisten die geen losse apparaten of een wirwar aan kabels in de woonkamer willen. Een soundbar is hier het bekendste voorbeeld van; dat is bijna altijd een actieve speaker. Ook voor een werkplek of gaming-setup op een bureau is dit de standaard, omdat je ze direct in je pc plugt zonder tussenkomst van een extra apparaat. Daarnaast zie je deze techniek terug in slimme multiroom-systemen met wifi of bluetooth (zoals die van Sonos), waarmee je direct vanaf je telefoon muziek streamt.

De beperking van alles-in-één

Het grote nadeel van actieve speakers is dat je vastzit aan het totaalpakket. Gaat de versterker in de speaker kapot? Dan doet je hele luidspreker het niet meer, ook al zijn de speaker-units zelf nog prima.

Daarnaast ben je minder flexibel in de toekomst. Bij passieve systemen kun je over vijf jaar besluiten om alleen een nieuwe versterker met de nieuwste streamingfuncties te kopen, terwijl je je geliefde speakers behoudt. Bij een actief systeem moet je bij veroudering van de software of aansluitingen vaak meteen de hele set vervangen. Daarnaast is het uitbreiden van een stereoset naar een volledige thuisbioscoop met actieve speakers vaak lastiger of beperkt tot één specifiek merk.

©Aboltin

Wanneer moet je absoluut niet voor actief kiezen?

Er zijn specifieke situaties waarin je een actief systeem beter links kunt laten liggen. Als je bijvoorbeeld al een prima werkende versterker of receiver hebt staan, is het zonde van je geld om actieve speakers te kopen. Je betaalt dan immers dubbel voor versterking die je niet gebruikt.

Ook als je speakers wilt wegwerken in het plafond of de muur is passief de enige logische route. Je wilt namelijk geen stroompunten bij elke inbouwspeaker aanleggen, en je kunt sowieso niet makkelijk bij de elektronica als er eenmaal iets stuk gaat.

Tot slot kun je in grote ruimtes, zoals een hal of showroom, beter met passief draad werken. Luidsprekerkabels zijn over lange afstanden veel makkelijker te trekken en te verlengen dan de combinatie van stroom- en signaalkabels bij actieve speakers.

Check je kabels en je kastruimte

Om de knoop door te hakken, kijk je eerst goed naar je eigen situatie. Heb je in je tv-meubel ruimte voor een los apparaat van ongeveer 44 cm breed (de standaardmaat voor receivers)? En vind je het leuk om zelf je set samen te stellen? Dan is passief jouw route naar topgeluid op maat.

Heb je daarentegen geen zin in gedoe, wil je met één afstandsbediening klaar zijn en heb je een hekel aan zichtbare apparatuur? Dan is een actief systeem of een actieve set boekenplank-speakers de moderne oplossing die je zoekt.

Kortom: eenvoud versus controle

Het verschil tussen actief en passief is een keuze tussen gemak en flexibiliteit. Actieve speakers bieden een alles-in-één oplossing: stekker erin en spelen, ideaal voor wie weinig ruimte of geduld heeft. Passieve speakers vereisen een losse versterker, maar geven je de vrijheid om je systeem oneindig aan te passen, te repareren en te upgraden. Kijk dus niet alleen naar het geluid, maar vooral naar hoeveel apparaten je in huis wilt halen.

Samsung heeft drie korte video's gedeeld waarmee het hint naar de komst van de Samsung Galaxy S26-smartphones.

Het is al een tijdje bekend dat het bedrijf later deze maand de nieuwe smartphonelijn uit de doeken gaat doen, die waarschijnlijk onder de noemer 'S26' gaat vallen. Nu zijn er drie teaservideo's gedeeld om mensen alvast lekker te maken.

De teaservideo's

De video's heten Closer, Groove en Glow, en richten zich zo lijkt het op verbeteringen die de Galaxy S26-smartphones gaan brengen. In 'Closer' is te zien hoe de camera van een flinke afstand inzoomt op een hond, zonder dat er veel kwaliteit verloren gaat.

In de 'Groove'-video is een dj-set te zien waarbij de camera duidelijk de dj in beeld brengt, inclusief alle bewegingen en lichtveranderingen. In de laatste video, 'Glow', wordt benadrukt hoe de camera's van de S26 zelfs donkere scènes helder kunnen filmen.

De video's lijken dus vooral te hinten naar de verbeteringen in de camera's van de S26-lijn, al moet nog maar blijken of de filmpjes een realistische representatie zijn van wat er straks allemaal mogelijk is.

In alle drie de video's wordt overigens ook melding gemaakt van AI. Zoals eerdere geruchten al aangaven, gaat AI waarschijnlijk een prominente rol spelen bij de nieuwe smartphones van Samsung.

Wanneer wordt de Samsung S26 onthuld?

Het is zo goed als zeker dat de nieuwe Samsung S26-smartphones op 25 februari worden onthuld. Uit een gelekte uitnodiging voor het aankomende Galaxy Unpacked-evenement blijkt namelijk dat die show op 25 februari wordt gehouden, en dat lijkt de ideale plek om de nieuwe smartphones van het bedrijf te onthullen.

Over de Samsung Galaxy S26-toestellen

Samsung brengt dit jaar naar verwachting de Galaxy S26, S26+ en S26 Ultra. Eind vorig jaar lekten er al foto's van dummyversies van de smartphones op social media, waaruit blijkt dat deze modellen waarschijnlijk een ovaalvormig camera-eiland krijgen, vergelijkbaar met de Galaxy Z Fold-smartphones.

Qua kleuren zouden de nieuwe Galaxy-modellen in Black Shadow, White Shadow, Galactic Blue en Ultraviolet beschikbaar komen. Een grote focus zou ook liggen op de toevoeging van een privacyscherm - een optie zodat het moeilijker wordt voor omstanders om je het scherm van je smartphone te kijken.