Als je de komende nachten naar de hemel kijkt, heb je een goede kans om meerdere vallende sterren te spotten. De Perseïdenzwerm bereikt namelijk zijn hoogtepunt, met wel vijftig vallende sterren per uur die vanuit Nederland te zien zijn. Een prachtig schouwspel om te bewonderen, en nog spannender om vast te leggen op foto! Maar hoe doe je dat?

Elk jaar in augustus kun je de meteorenzwerm genaamd de Perseïden zien. Deze meteorenzwerm staat bekend als een van de meest prominente en actieve, waarbij er tijdens de piek tussen de 60 en 100 meteoren per uur te zien zijn... mits de omstandigheden optimaal zijn. Dit jaar is de activiteit van de Perseïden nog waar te nemen van tot ongeveer 17 augustus. Vooral afgelopen nacht en vannacht heb je veel kans om vallende sterren te kunnen fotograferen!

©milangucic

Donker

Voor het fotograferen van vallende sterren zoek je een zo donker mogelijke plek op. Die vind je als volgt:

💫 Zoek een plek die het liefst een eindje van de stad af is, zodat er weinig lichtvervuiling is. Bekijk hier een lijst van een aantal donkere locaties in Nederland. Zorg dat je zicht hebt op op de hemel aan het (oost)noordoosten, want daar bevindt zich het radiant (middelpunt) van de Perseïdenzwerm.

💫 Check de weersvoorspellingen voor jouw locatie om te zien of er bewolking voorspeld wordt. Je hebt natuurlijk een (vrijwel) onbewolkte nacht nodig.

💫 De maan kan 's nachts een felle lichtbron zijn, maar dit jaar valt het hoogtepunt van de Perseïdenregen redelijk mooi samen met de nieuwe maan (op 16 augustus).

Spullen in je fototas

Weet je op welke plek je gaat fotograferen? Verzamel dan je camera-apparatuur. Zorg dat je in elk geval een statief meeneemt. Je moet namelijk straks een lange sluitertijd gebruiken. Zonder statief zou de kleinste beweging van je hand of de camera de foto verpesten.

Zet het liefst een groothoeklens (korte brandpuntsafstand) op je camera. Met een groothoeklens heb je namelijk meer kans om de vallende sterren in beeld te vangen omdat je meer van de hemel op de foto zet. Een afstandsbediening meenemen kan ook handig zijn.

Zo fotografeer je vallende sterren

Heb je al je spullen ingepakt en ben je op locatie aangekomen? Gebruik dan een app zoals PhotoPills, StarWalk of SkyTonight om door middel van augmented reality te zoeken waar het middelpunt (radiant) van de meteorenregen zich aan de hemel bevindt.

Plaats je camera op het statief en richt hem ongeveer op de juiste plek met behulp van een van de genoemde apps. Schakel de beeldstabilisatie van de lens/body uit. Bepaal vervolgens je compositie. Het zou leuk zijn om naast de vallende sterren ook nog iets van de omgeving in beeld te nemen, als die omgeving zich daartoe leent.

De beste camera-instellingen voor het fotograferen van de Perseïden

Qua camera-instellingen start je met de sluitertijd. Kies een lange sluitertijd, zodat je meer kans hebt om een lichtspoor van een vallende ster te vangen. De sluitertijd moet niet ál te lang worden, want je wilt alleen de vallende sterren in beeld, en niet alle andere sterren. Doordat de aarde draait, zullen de sterren bewogen op je foto komen als je een te lange sluitertijd kiest. Hoelang die sluitertijd maximaal kan zijn, kun je uitrekenen door de 500-regel te gebruiken. Hierbij deel je 500 door de fullframe-brandpuntsafstand van je lens. Gebruik je 24mm op een aps-c-camera, dan kom je op ongeveer 13,8 seconden. Berekening: 500 delen door (24 (brandpuntsafstand) * 1,5 (cropfactor)).

Stel nu het diafragma zo groot mogelijk in (lage F-waarde) om zo veel mogelijk licht te vangen tijdens de gekozen sluitertijd. Stel daarna de benodigde iso-waarde in om op een goede belichting uit te komen. Tegenwoordig leveren camera's prima resultaten bij een wat hogere iso-waarde, dus wees niet bang die een stukje te verhogen.

Veel foto's maken

Voor meteoren maak je het best een heleboel foto's. Het best laat je de camera een reeks foto's op de intervalstand. Je kunt niet wachten tot je een vallende ster ziet en dan afdrukken: dan ben je te laat. Heeft je camera niet zo'n intervalstand, dan kun je ook en intervalometer gebruiken. Stel bijvoorbeeld in dat je camera elke 20 seconden een foto maakt (het interval moet natuurlijk wel langer zijn dan je belichtingstijd).

Nu is het afwachten of je in één (of meer) van je foto's het geluk hebt om een vallende ster te vangen! Heb je meerdere foto's waarin je vallende sterren ziet? Dan kun je die nog in de nabewerking proberen over elkaar heen te leggen, om zo één beeld met meerdere vallende sterren te krijgen.

Dit artikel is geschreven door onze collega's van Zoom Academy. Wil je meer leren over het fotograferen van vallende sterren of bijvoorbeeld de maan? Volg dan de cursus Sterren fotograferen.

Lees ook: 12 goede camera's voor op vakantie

Verwarring bij veel automobilisten vanmorgen. Wie Flitsmeister gebruikt, kreeg de melding dat de app er een punt achter zet. Gevalletje marketingblunder: je moet dat namelijk niet te letterlijk nemen, zegt het bedrijf nu haastig. Er wordt alleen gestopt met een aantal diensten. Welke dat zijn, dat is nog niet bekend. Hoe het ook zij: misschien heb je inmiddels je Flitsmeister-abonnement opgezegd of vind je de berichtgeving zó onduidelijk dat je dat alsnog wilt doen. Ja? Dan zijn dit je alternatieven.

Je kunt natuurlijk zonder flitsmelder rijden, maar vooral wie veel kilometers aflegt, loopt daarmee ook het risico op forse boetes (rijd je buiten de bebouwde kom 20 kilometer te hard en word je geflitst, dan tik je bijvoorbeeld al 243 euro af – exclusief 9 euro administratiekosten). Geen zin meer in Flitsmeister? Gelukkig zijn er voldoende andere applicaties die je helpen om boetes te voorkomen en veilig door het verkeer te navigeren.

Navigatie met flitsinformatie

Waze is voor veel weggebruikers de meest logische opvolger. Net als bij Flitsmeister draait deze app (iOS | Android) volledig op de community. Gebruikers melden zelf files, ongevallen en flitsers, waardoor de informatie vaak actueler is dan bij statische systemen. Het grote voordeel is dat Waze ook slimme routes berekent op basis van live verkeersdata. Een nadeel kan de drukke interface zijn, zeker in het strakke design dat Flitsmeister hanteerde.

Google Maps is de meest toegankelijke optie, aangezien vrijwel elke smartphonegebruiker de app (iOS | Android) al heeft geïnstalleerd. Sinds enkele jaren toont Maps ook flitsers en de maximumsnelheid, al is de focus hier minder scherp op gericht dan bij gespecialiseerde apps. De meldingen komen vaak wat later binnen omdat Google een hogere drempel hanteert voor verificatie. Voor wie enkel de belangrijkste waarschuwingen wil ontvangen zonder al te veel poespas, blijft dit echter een solide keuze.

©MuhammadFadhli - stock.adobe.com

Vergeet de ANWB niet

Een alternatief dat vaak over het hoofd wordt gezien voor flitsmeldingen, maar dat enorm compleet is, is de ANWB Onderweg-app. Deze applicatie (iOS | Android) is niet alleen handig voor navigatie, maar biedt ook een zeer betrouwbaar overzicht van flitsers op de Nederlandse snelwegen en N-wegen. De kracht van deze app zit in de integratie van alle ANWB-diensten. Zo zie je direct de actuele benzineprijzen van stations in de buurt, kun je laadpalen vinden en regelt de app je parkeertransacties.

Mocht je onverhoopt toch stil komen te staan, dan kun je via de app direct hulp inschakelen van de Wegenwacht. De app stuurt dan automatisch je exacte locatie door. Een handige keuze dus voor wie alle belangrijke verkeersinformatie op één plek wil hebben. Ook deze app ondersteunt (net als Waze en Google Maps)  Apple CarPlay en Android Auto, waardoor je de informatie veilig op je autoscherm bekijkt.

©Postmodern Studio - stock.adobe.com

Alternatieven genoeg

Welke app je uiteindelijk ook kiest, het loont de moeite om er een paar uit te proberen tijdens je dagelijkse ritten. Wat voor de één een overzichtelijke interface is, kan voor de ander juist afleidend werken. Nu de toekomst van Flitsmeister onduidelijk is, is dit het ideale moment om te ontdekken welke 'digitale bijrijder' het beste bij jouw rijstijl past.

Nintendo brengt Super Mario Bros. Wonder opnieuw onder de aandacht met een Switch 2-upgrade en bijbehorende uitbreiding. Wij mochten de uitbreiding recent al spelen en wat blijkt: de game verandert feitelijk in Mario Party. De duidelijke focus op multiplayer doet ons vooral afvragen of we nóg zo’n partygame nodig hebben.

Om eerlijk te zijn betrad ik onlangs de burelen van Nintendo in het Duitse Frankfurt met een klein katertje. Iets te veel wijntjes de avond ervoor - ook ik ben niet zonder zonden. Gelukkig was daar het creatieve elan van de Japanse ontwikkelaar, die de droge smoel en lichte koppijn deed wegsmelten als sneeuw voor de zon. Mijn god, wat heb ik toch allemaal voor leuks gespeeld vorige week.

Wat nu voorligt is de uitbreiding annex heruitgave van Super Mario Bros. Wonder. Nintendo plakt een kenmerkend tergende titel op het pakket, die ik alleen nu en onderaan dit stuk zal gebruiken: Super Mario Bros. Wonder – Nintendo Switch 2 Edition + Samen naar het Bellabelpark. Tot zover mijn zuurheid hoor, want Nintendo brengt een uitbreiding uit waar je in potentie enorm van zal smullen. Tenminste, als je zit te wachten op nóg een partygame.

©Nintendo

Met recht een 2D-Mario Party

Ik kon samen met een paar collega’s ruim een half uur aan de slag met het multiplayersegment in twee verschillende speelsituaties. We speelden met z’n vieren op één console, waarna we uit elkaar gingen en elk een eigen console kregen. We speelden via lokale, draadloze verbinding verder. Het werkt allemaal uiterst soepel, ideaal wanneer je je realiseert dat je straks met één exemplaar samen kunt spelen met vrienden die de game niet in het bezit hebben.

Bellabel Park breidt Wonders Flower Kingdom uit met een groot pretpark. Vanuit daar krijg je toegang tot talloze multiplayerervaringen, in de vorm van verschillende attracties met elk een stuk of acht verschillende levels. Er zijn varianten waarin je samenwerkt of het juist tegen elkaar opneemt. Elke minigame is ook nog te tunen op drie verschillende moeilijkheidsgraden, waardoor de game in feite verandert in een tweedimensionale Mario Party. In versus-situaties heb je ook nog de keuze om voor free-for-all te gaan of om in teams te spelen. Met recht een 2D-Mario Party dus.

Woede en plezier volgen elkaar op

Elk level zet ons in Frankfurt voor een unieke uitdaging. Teken paden zodat andere spelers ze kunnen bewandelen (dat werkt verrassend goed met de muismodus van de Joy-Con), probeer als levende stuiterbal alle andere stuiteraars (lees: de twee Duitsers naast me) voor te zijn bij de finish, of zorg dat jouw superschattige baby Yoshi de meeste appeltjes eet. Elk level is dezelfde prettige chaos die, áls je kunt communiceren (alweer die Duitsers!), zeer efficiënt te doorlopen is.

Zo lekker als het voelt wanneer je met zijn vieren zo’n uitdaging haalt, zo chagrijnig werd ik van twee specifieke minigames. Eentje draaide letterlijk om verstoppertje spelen. Twee spelers zoeken, de andere twee veranderen met één druk op de knop in iets dat zich in het level bevindt. En dan moet ik stil blijven zitten, zorgen dat ik niet opval. Dat lukt dus nooit, waardoor ik in tijdsbestek van drie minuten totaal overprikkeld raak door alle shit op het scherm. Chaos óm de chaos.

©Nintendo

Oké, deze tweede krijgt misschien ietwat onterecht m’n furie, maar er was dus ook zo’n level waarin we aan bloemen moesten hangen. Ja, we hingen aan bloemen, de wind blies ons naar voren en dan moet je dus kantelen om de meeste wind onder je bloem te krijgen. Natuurlijk: onderweg kom je allemaal van die random obstakels tegen die je nooit kunt ontwijken als je blind op volle snelheid wil gaan.

Dat deed ik dus. Woede, alleen maar woede. “Rotspel”, denk ik nog voordat we doorgaan. Het is niets meer dan katerige coping vanwege mijn eigen incompetentie. Bij al die 2v2-minigames kan ik die Duitser naast me nog de schuld geven, maar hier val ik dan toch door de mand. Niet leuk.

©Nintendo

Zit je écht op nog een partygame te wachten?

Maar goed, los van de smaak en skill van ondergetekende: aan de kwaliteit van Bellabel Park valt weinig af te dingen. De modus is leuk om te spelen en zal groepen spelers tot in de lengte van dagen kunnen vermaken. Echter, is die partygame-behoefte inmiddels niet wat verzadigd? Alleen al op Nintendo Switch 2 heb je met Mario Party Jamboree en Mario Kart World genoeg aan couch co-op-chaos op de markt.

Waarom geen schepje boven op de basiservaring van Wonder? Nieuwe, nog brutere levels? Zeker wanneer je beseft dat bijvoorbeeld een New Super Mario Bros. U al ongelooflijk veel multiplayergeweld in de basisgame had. Oké, eerlijk: dit bouwt wel degelijk voort op de basisgame. Je krijgt nieuwe personages met Rosalina en Luma en een avontuur waarin je de Koopalings moet verslaan.

©Nintendo

Dat stemt hoopvol, maar het lijkt vooral om remixes van bestaande levels te gaan. Als dat de ambitie van Nintendo is, dan stellen ze me toch een beetje teleur, al schijnen de kindjes Koopa wel allemaal bizarre Wonder-vormen te krijgen in de uitbreiding. Ik heb er zelf niets van gespeeld bij Nintendo, maar de marketing wijst erop. Maar goed, in het donker zijn alle katten grijs, zullen we maar zeggen. Super Mario Bros. Wonder laat zich in maart weer zien en ik ga een kijkje nemen.

Super Mario Bros. Wonder – Nintendo Switch 2 Edition + Samen naar het Bellabelpark verschijnt op 26 maart voor Nintendo Switch 2.