Als je de komende nachten naar de hemel kijkt, heb je een goede kans om meerdere vallende sterren te spotten. De Perseïdenzwerm bereikt namelijk zijn hoogtepunt, met wel vijftig vallende sterren per uur die vanuit Nederland te zien zijn. Een prachtig schouwspel om te bewonderen, en nog spannender om vast te leggen op foto! Maar hoe doe je dat?

Elk jaar in augustus kun je de meteorenzwerm genaamd de Perseïden zien. Deze meteorenzwerm staat bekend als een van de meest prominente en actieve, waarbij er tijdens de piek tussen de 60 en 100 meteoren per uur te zien zijn... mits de omstandigheden optimaal zijn. Dit jaar is de activiteit van de Perseïden nog waar te nemen van tot ongeveer 17 augustus. Vooral afgelopen nacht en vannacht heb je veel kans om vallende sterren te kunnen fotograferen!

©milangucic

Donker

Voor het fotograferen van vallende sterren zoek je een zo donker mogelijke plek op. Die vind je als volgt:

💫 Zoek een plek die het liefst een eindje van de stad af is, zodat er weinig lichtvervuiling is. Bekijk hier een lijst van een aantal donkere locaties in Nederland. Zorg dat je zicht hebt op op de hemel aan het (oost)noordoosten, want daar bevindt zich het radiant (middelpunt) van de Perseïdenzwerm.

💫 Check de weersvoorspellingen voor jouw locatie om te zien of er bewolking voorspeld wordt. Je hebt natuurlijk een (vrijwel) onbewolkte nacht nodig.

💫 De maan kan 's nachts een felle lichtbron zijn, maar dit jaar valt het hoogtepunt van de Perseïdenregen redelijk mooi samen met de nieuwe maan (op 16 augustus).

Spullen in je fototas

Weet je op welke plek je gaat fotograferen? Verzamel dan je camera-apparatuur. Zorg dat je in elk geval een statief meeneemt. Je moet namelijk straks een lange sluitertijd gebruiken. Zonder statief zou de kleinste beweging van je hand of de camera de foto verpesten.

Zet het liefst een groothoeklens (korte brandpuntsafstand) op je camera. Met een groothoeklens heb je namelijk meer kans om de vallende sterren in beeld te vangen omdat je meer van de hemel op de foto zet. Een afstandsbediening meenemen kan ook handig zijn.

Zo fotografeer je vallende sterren

Heb je al je spullen ingepakt en ben je op locatie aangekomen? Gebruik dan een app zoals PhotoPills, StarWalk of SkyTonight om door middel van augmented reality te zoeken waar het middelpunt (radiant) van de meteorenregen zich aan de hemel bevindt.

Plaats je camera op het statief en richt hem ongeveer op de juiste plek met behulp van een van de genoemde apps. Schakel de beeldstabilisatie van de lens/body uit. Bepaal vervolgens je compositie. Het zou leuk zijn om naast de vallende sterren ook nog iets van de omgeving in beeld te nemen, als die omgeving zich daartoe leent.

De beste camera-instellingen voor het fotograferen van de Perseïden

Qua camera-instellingen start je met de sluitertijd. Kies een lange sluitertijd, zodat je meer kans hebt om een lichtspoor van een vallende ster te vangen. De sluitertijd moet niet ál te lang worden, want je wilt alleen de vallende sterren in beeld, en niet alle andere sterren. Doordat de aarde draait, zullen de sterren bewogen op je foto komen als je een te lange sluitertijd kiest. Hoelang die sluitertijd maximaal kan zijn, kun je uitrekenen door de 500-regel te gebruiken. Hierbij deel je 500 door de fullframe-brandpuntsafstand van je lens. Gebruik je 24mm op een aps-c-camera, dan kom je op ongeveer 13,8 seconden. Berekening: 500 delen door (24 (brandpuntsafstand) * 1,5 (cropfactor)).

Stel nu het diafragma zo groot mogelijk in (lage F-waarde) om zo veel mogelijk licht te vangen tijdens de gekozen sluitertijd. Stel daarna de benodigde iso-waarde in om op een goede belichting uit te komen. Tegenwoordig leveren camera's prima resultaten bij een wat hogere iso-waarde, dus wees niet bang die een stukje te verhogen.

Veel foto's maken

Voor meteoren maak je het best een heleboel foto's. Het best laat je de camera een reeks foto's op de intervalstand. Je kunt niet wachten tot je een vallende ster ziet en dan afdrukken: dan ben je te laat. Heeft je camera niet zo'n intervalstand, dan kun je ook en intervalometer gebruiken. Stel bijvoorbeeld in dat je camera elke 20 seconden een foto maakt (het interval moet natuurlijk wel langer zijn dan je belichtingstijd).

Nu is het afwachten of je in één (of meer) van je foto's het geluk hebt om een vallende ster te vangen! Heb je meerdere foto's waarin je vallende sterren ziet? Dan kun je die nog in de nabewerking proberen over elkaar heen te leggen, om zo één beeld met meerdere vallende sterren te krijgen.

Dit artikel is geschreven door onze collega's van Zoom Academy. Wil je meer leren over het fotograferen van vallende sterren of bijvoorbeeld de maan? Volg dan de cursus Sterren fotograferen.

Lees ook: 12 goede camera's voor op vakantie

De smartphones van Poco zijn over het algemeen goed geprijsd als je kijkt naar wat je ervoor terugkrijgt. De nieuwe Poco F8 Ultra heeft een prijskaartje van minimaal 800 euro. Gaat die regel ook hier op?

Want wat voor smartphone kun je precies aanbieden als je er net wat meer geld tegenaan gooit? Dat idee heeft een unieke telefoon opgeleverd, voorzien van een denimlook én een extra subwoofer achterop. Gewaagde keuzes, maar in een wereld waarin smartphones steeds meer naar elkaar toe groeien, en in hun identiteitscrisis meer en meer op iPhones gaan lijken, geen verkeerde ontwikkeling. Alleen daarom al zijn we enthousiast over de Poco F8 Ultra (Blue Denim-uitvoering).

Het helpt dan ook zeer dan de subwoofer daar niet alleen voor de show zit. Dit compacte speakertje geeft geluiden en audio meer dan genoeg ruimte om beter tot hun recht te komen vergeleken met reguliere smartphonespeakers. Weg is dat blikkige geluid, dat nu ruimte maakt voor warmere tonen en een bredere soundstage. Klinkt de muziek perfect? Dat kun je niet verwachten, maar we zijn desondanks onder de indruk van de Bose-luidspreker.

©Wesley Akkerman

Uniek en tof

De Poco F8 Ultra ligt prettig in de hand en voelt solide aan dankzij het aluminium frame. Met 220 gram is hij ook niet overdreven zwaar. Het fauxdenim op de achterkant draagt daarbij merkbaar bij aan de grip, waardoor hij niet snel uit je handen glipt. Juist door dat eigenzinnige uiterlijk is dit zo'n smartphone die je liever zonder hoesje gebruikt, ook al loop je daarmee iets meer risico op valschade.

Het grote amoled-paneel van 6,9 inch stelt evenmin teleur. Met zijn hoge resolutie (1.200 bij 2.608 pixels) en verversingssnelheid (120 Hertz) kom je niets tekort en oogt alles scherp en vlot. Het contrast is breed en zwartwaarden zijn diep, maar de kleuren kunnen soms net even wat flets ogen. Dat valt alleen op in directe vergelijkingen met andere smartphones; de kans is heel klein dat dit je hier iets van merkt in het dagelijkse gebruik of als je een minder geoefend oog hebt.

©Wesley Akkerman

©Wesley Akkerman

Wat je mag verwachten

Ook al draait de Poco F8 Ultra niet op de krachtigste processor die Qualcomm te bieden heeft, in de praktijk merk je daar weinig van. De Snapdragon 8 Elite Gen 5 voelt vlot aan bij multitasking en kan games zonder moeite aan, al moet je er wel rekening mee houden dat de Gen 5 warm (niet heet, gelukkig) kan worden wanneer je high-end spellen speelt. Niets om je zorgen over te maken, je zult hier namelijk je vingers niet aan branden.

Ook de accu stelt niet teleur. Met een capaciteit van 6.500 mAh haal je in veel gevallen probleemloos twee dagen, al hangt dat vanzelfsprekend af van hoe intensief je de smartphone gebruikt. Speel je veel games, dan loopt hij sneller leeg, maar opladen gaat razendsnel. Met een geschikte 100w-lader, die je zelf moet aanschaffen, zit de accu binnen ongeveer veertig minuten weer helemaal vol.

Camera en software

Toch is niet alles goud wat er blinkt. Onder de juiste lichtomstandigheden maakt de Poco F8 Ultra kleurrijke en gedetailleerde beelden. Zoomen is geen probleem en ook de selfiecam lijkt goed om te gaan met verschillende huidtypen. De groothoeklens presteert echter minder goed: kleuren komen minder goed uit de verf en details vallen weg. De avondmodus stelt teleur, met een overdaad aan exposure, gebrekkige kleurenaccuraatheid en trage vastlegging.

Aangezien Poco een dochteronderneming is van Xiaomi, draait het toestel op HyperOS 3.0. De Poco staat daardoor vol met overbodige en dubbele apps, waaronder die van Xiaomi, waarvan je het gros kunt verwijderen. Ook kom je her en der wat reclame tegen. Verder is het besturingssysteem vlot en overzichtelijk, twee eigenschappen die we extreem belangrijk vinden. Je krijgt tot slot 'maar' vier Android-upgrades, evenals zes jaar aan beveiligingsupdates.

Poco F8 Ultra kopen?

Ondanks de kanttekeningen die we plaatsen bij de software- en camera-ervaringen, zijn er eigenlijk weinig redenen om niet voor de Poco F8 Ultra te kiezen. Hij oogt uniek, vindt in de subwoofer een handige toevoeging en voelt stevig aan. De door ons geteste Denim Blue-uitvoering heeft bovendien een faux denimlaagje op de achterkant voor extra grip (wat deze uitvoering wel een paar gram zwaarder maakt dan de Poco F8 Ultra Black). De prijs is misschien gevoelsmatig nog wat hoog, zeker voor dit merk. Maar zakt de prijs richting de 600 euro, dan krijg je een toptoestel dat zijn prijs meer dan waarmaakt en waar je langdurig plezier van hebt.

52137934

Spatial audio, oftewel ruimtelijke audio, belooft een luisterervaring waarbij het geluid niet alleen van links en rechts komt, maar je volledig omringt. Hoewel de marketingkreten je geregeld om de oren vliegen, is de techniek niet in elke situatie even zinvol. In dit artikel ontdek je wanneer ruimtelijke audio je ervaring verrijkt en wanneer je prima zonder kunt.

Vergeet het statische geluid van je oude vertrouwde stereo-set. Met spatial audio krijgt geluid eindelijk de diepte die het verdient. Dankzij slimme algoritmes die de akoestiek van de echte wereld nabootsen, ontsnapt de audio aan je koptelefoon of soundbar. Geluid beweegt vrij door de kamer, waardoor een helikopter in een film ook echt boven je hoofd lijkt te cirkelen. Het is de overstap van een platte foto naar een hologram, maar dan voor je oren.

Bioscoopervaring thuis

De meest logische toepassing voor spatial audio is zonder twijfel de moderne filmervaring. Wanneer je een blockbuster kijkt die is gemixt in formaten zoals Dolby Atmos, komt de techniek pas echt tot leven. Een helikopter die overvliegt of regen die op een dak klatert, krijgt een verticale dimensie die voorheen onmogelijk was met een standaard hoofdtelefoon of een simpele soundbar.

Voor filmliefhebbers die niet de ruimte hebben voor een volledige surround-installatie met fysieke speakers in het plafond, biedt spatial audio een overtuigend en compact alternatief dat de zogenaamde immersie aanzienlijk vergroot.

©ER | ID.nl

Muziek met een extraatje

Voor muziek is het nut van ruimtelijke audio iets genuanceerder en sterk afhankelijk van de productie. Bij klassieke concerten of live-opnames kan de techniek je het gevoel geven dat je midden in de concertzaal zit, waarbij de akoestiek van de ruimte tastbaar wordt. Ook bij moderne popmuziek die specifiek voor dit formaat is geproduceerd, kunnen artiesten creatiever omgaan met de plaatsing van instrumenten of subtiele geluidseffecten.

Toch blijft voor de purist die zweert bij een eerlijke, ongefilterde weergave van een studio-album de traditionele stereomix vaak de voorkeur genieten, omdat spatial audio de oorspronkelijke balans soms onnatuurlijk kan veranderen.

Gaming en de functionele voorsprong

In de wereld van gaming verschuift de waarde van spatial audio van puur esthetisch naar functioneel. Vooral in competitieve shooters is het horen van de exacte positie van een tegenstander een serieus dingetje. Door gebruik te maken van ruimtelijke audio kun je voetstappen boven, onder of achter je nauwkeurig lokaliseren. Dat geeft niet alleen een intensere spelervaring waarbij je volledig wordt opgeslokt door de spelwereld, maar biedt ook een tactisch voordeel dat met standaard audio simpelweg niet te evenaren is. Hierdoor is de techniek voor fanatieke gamers bijna onmisbaar geworden.

Wanneer kun je het beter uitschakelen?

Ondanks de indrukwekkende demonstraties is spatial audio niet altijd de beste keuze. Voor dagelijks gebruik, zoals het luisteren naar podcasts of het kijken van het journaal, voegt de extra ruimtelijkheid weinig toe en kan het de verstaanbaarheid van stemmen zelfs negatief beïnvloeden. Ook bij oudere opnames die door softwarematige kunstgrepen naar ruimtelijk geluid worden omgezet, ontstaat er vaak een hol en onnatuurlijk resultaat. In dergelijke gevallen is een zuivere stereoweergave nog altijd de meest betrouwbare weg naar een prettige luisterervaring.